ภาค II Waiting for you รักนี้มีแค่เจ้า

ตอนที่ 32 : ตอน เลือดบริสุทธิ์เป็นเหตุ(2) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    20 เม.ย. 62




ฉึกกก....แหมะ  แหมะ....

 

            ชิ  เลือดออกจนได้...”  เพียงเพราะต้องเปิดม้วนคำร้องเรียนมากมายที่กายกองผสมกับกองฎีกาพิจารณาของเหล่าขุนนางที่เขียนรายงานเข้ามาจนมิได้หยุดพัก  ดูเหมือนว่าสุดท้ายการโหมทำงานที่มากจนเกินพอดีจักทำให้เขาพลาดท่าจนเรียวนิ้วยาวสลวยคู่นี้บาดเข้ากับสันคม ๆเข้าจนได้สิหน่า... 

 


ฝะ  ฝ่าบาท...ข้าขอตัวสักครู่พะยะค่ะ  //  ข้าด้วยพะยะค่ะ   ได้เห็นและสัมผัสถึงกลิ่นอายคาวเลือดสด ๆของแวมไพร์เชื้อสายบริสุทธิ์พลันขจรกระจายออกไป   ทำให้เคอร์แชตและวัลแคนที่เป็นทหารมากฝีมือระดับราชองครักษ์ที่มีความต้านทานต่อการกระหาย  ยังต้องรีบอาสาขอปลีกตัวออกไปตั้งสติด้านนอกทันที

 


ฟรานซิส  เจ้าดูไม่ไหวแล้วนะ ”  พระสุรเสียงทุ้มกังวานเอ่ยตักเตือนสหายที่กำลังจักได้อวยยศ  พลางปรายสายตาคมขึ้นมามองนิ่ง ๆ

 


เอ่อ  ขอ  ขอ...ขออภัยพะยะค่ะ..ข้าเองก็ขอตัวก่อนดีกว่า สีหน้าที่กำลังจักหลุดแสดงอาการกระหายของฟรานซิสพลันได้สติแล้วรีบสาวเท้าออกไปเพื่อรักษาระยะและปิดประตูกว้างมิให้ผู้ใดเข้ามาก่ำกายรบกวนองค์เหนือหัว 


 

แผ่นหลังกว้างพลันเหยียดและบิดเอี้ยวลำตัวที่นั่งหลังคดหลังแข็งทรงงานติดต่อกันมาหลายชั่วยามด้วยความเมื่อยล้า  นัยน์ตาคมพลันมองรอยบาดที่บัดนี้มิมีเลือดสีแดงสดไหลพาดผ่านร่องนิ้วอีกแล้ว...เหลือเพียงสีเลือดแดงกล่ำจนเกือบคล้ำเกรอะกรังอยู่บนบาดแผล  การสมานตัวที่ช้าจนผิดวิสัยทำให้เขารับรู้ได้ทันทีว่าช่วงนี้เขาฝืนใช้ร่างกายเพื่อกิจราชการของบ้านเมืองมากจนเกินไปเสียแล้ว   ฝ่ามือหนาหยัดกายขึ้นพลางลูบไล้เรียวนิ้วไปกับพื้นอันราบเรียบที่ทำจากต้นโอ๊คเก่าแก่อายุนับพันปีจนกระทั่งฝีเท้าย่างสามขุมพลางทิ้งตัวพาดนอนลงบนโซฟาที่ทำจากหนังของปีศาจกระทิงตัวใหญ่ที่ครั้นเสด็จประพาสป่าเขาล่าและถลกหนังมันมาประดับในห้องทรงงานเพื่อเป็นของต่างหน้า...

 


สงสัยข้าคงต้องพักสายตาสักงีบกระมัง...

 


            ครึ่งชั่วยามผ่านไป...ลมหายใจอันหนักหน่วงยังคงผ่อนลมหายใจเย็นยะเยือกเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ  ร่างสูงยังคงด่ำดิ่งสู่ห้วงนิทราลึกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเสียงกึกกักอันน่าระหายหูที่ดังขึ้นในห้องทรงงานอันเงียบสงัดจะค่อย ๆปลุกจอมราชันย์ที่ตื่นตนอยู่เกือบตลอดเวลาให้บรือตาตื่น

 


ตึก  กึก กึก...ครืดดดดดดดดดด....

 

เสียงอันใดกัน...?


เสียงครูดไปกับผนัง


คล้ายกับเสียงของประตูลับยามที่ถูกเปิดผนึกออกเลย....

 


            ว่าแล้วนัยน์ตาคมก็ตวัดหางตาไปยังห้องลับที่อยู่ในห้องทรงงาน  ไร้วี่แววการถูกปลดผนึกออกจากด้านใน  มิใช่ห้องนี้ที่ถูกเปิดอย่างงั้นเหรอ?  แต่ว่าประตูด้านหน้าห้องทรงงานของเขาก็ยังปิดอยู่  เช่นนั้นเสียงเมื่อกี้นี้คือเสียงอันใดกัน?

 


ตึก  ตึก  ตึก  ตึก...

 


มีผู้บุกรุก...


 

รึจักเป็นพวกลอบปลงพระชนพ์...?


 

กล้ามากนะที่คิดจักลองดีกับข้า...!!

 


            เสียงฝีเท้าที่ไต่อยู่บนเพดานทำให้นัยน์ตาคมเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจักแสร้งทำทีเป็นหลับใหลอยู่บนโซฟากว้างเพื่อรอจังหวะสวนคืน  ต้องรอสบโอกาสให้มันเข้ามาประชิดตัวให้มากพอแล้วค่อยกำราบให้อยู่หมัดแล้วเรียกกำลังเสริมจากทหารองรักษ์ที่อารักษ์ขากันอยู่ด้านนอก  เห็นจักมีแต่วิธีนี้ที่เป็นวิธีที่จับผู้ร้ายได้ดีที่สุด

 



ตึก  ตึก  ตึก  ตึก...ตุบ

 


            เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ไต่เพดานใกล้เข้ามาก่อนที่ผู้ร้ายจักโรยตัวจากด้านบนลงมายังพื้นด้านล่างและสาวเท้าไล่เข้ามาเรื่อย ๆ  ร่างสูงทำเป็นหลับสนิทในขณะที่ดวงจิตพยายามเก็บงำจิตสังหารที่กำลังเพิ่มขึ้นเนื่องจากแรงโทสะที่อยากจะฆ่าผู้ร้ายที่บังอาจหมายเข้ามาลอบสังหารเขาถึงถิ่นที่ให้ตายคามือ!!!!

 

เข้ามาใกล้ๆ....ใกล้กว่านี้

 

            เสียงพร่ำภาวนาดังก้องอยู่ภายในดวงหทัยด้วยความร้อนรน  กลิ่นอายปีศาจของอีกฝ่ายเริ่มลอยเข้ามาใกล้จนได้ระยะ!!!  และแล้วฝ่ามือหนาก็คว้าหมับพลางตวัดท่อนขาเตะอีกฝ่ายให้เสียหลักล้มลงเต็มแรงชนิดที่ไม่มียอมฝีเท้า!!!  ร่างของผู้บุกรุกทรุดฮวบล้มลงพร้อมกับแขนทั้งสองข้างที่ถูกรวบขึ้นให้อยู่ในท่าไพร่เหนือหัวไร้ซึ่งการขัดขืนและหลบหนีได้อีกต่อไป!!

 

            อั่กกกก...เจ็บ ๆ ๆ

 


ผู้หญิงอย่างงั้นเหรอ?

 


            นัยน์ตาคมพยายามเพ่งมองใบหน้าของผู้ร้ายจนสุดกำลัง  และและทันทีที่เจ้าของห้องตื่นจากการเอนกายนิทราเชิงเทียนปีศาจก็พลันจุดความสว่างโดยอัตโนมัติ!   แสงสีอร่ามพลันสว่างจ้าเผยให้เห็นโฉมหน้าหวานอันได้รูปของอีกฝ่ายที่เขากดอยู่ในท่าคร่อมเพื่อล็อคตัวมิให้ดิ้นหนี!!  เรือนผมสีเด่นประกายรับแสงเทียนพร้อมกับนัยน์ตาสีฟ้าทะเลที่มองมายังเขาด้วยความฉงนใจจนเหลือเพียงใบหน้าที่ถอดสี!!!

 


            “ นะ  นะ  นาย!!?  ทำไม  ทำไมถึงอยู่ที่นี่ได้!!!? ” หญิงสาวถามด้วยความตื่นตระหนกเมื่อได้สติรู้สึกตัวอีกที   เธอก็ถูกผู้ชายหน้าคมสันเป็นเอกลักษณ์ที่เคยช่วยชีวิตไว้กดทึ้งจนน่าหวาดเสียวอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมสีครึ้มทึมสลัวที่ไหนก็ไม่รู้ได้!!!  



ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่?!! 


ที่นี่มันวังหลวงของแวมไพร์นะ  


รึว่านี่เขาจะเป็นแวมไพร์เหมือนกับท่านพี่?!!!

 


            ข้าต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายถาม!!!! ” เสียงทุ้มเอ่ยสวนแกมตวาดจนหญิงเรือนเล็กที่อยู่เบื้องล่างพลันสะดุ้งเฮือกกับศัพท์ของแวมไพร์วรรณะสูงที่เจ้าตัวกำลังเปล่งวาจาใส่

 


            “ …………!!? .”

 


            นี่เจ้าฝ่าทหารองครักษ์ฝีมือดีนับสิบตนเข้ามาที่นี่ได้อย่างไรกัน!!  ”

 


            ขะ  ข้าไม่รู้  ว่าแต่ที่นี่ที่ไหน?! ” หญิงสาวตอบกลับไปเป็นภาษาเดียวกันด้วยความสัตย์ซื่อ

 


            “  เจ้าฝ่าเข้ามาถึงเขตพระราชฐานชั้นในแล้วจักบอกมิรู้ได้อย่างไร….!!! 

 


            ข้า...ข้าแค่...ตามกลิ่นหอม ๆ นั่นมาเท่านั้นเอง นัยน์ตาหวานพลันเปลี่ยนสีอีกครั้งเมื่อเธอได้กลิ่นคาวอยู่ใกล้ปลายจมูกในระยะประชิด 

 

นี่รึว่าเจ้า... ขณะที่ฝ่ามือหนากำลังกดและตรึงร่างของอีกฝ่ายลงบนโซฟาตัวใหญ่พลางขบคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดก็ต้องผงะ  



รึเป็นเพราะว่าฎีกาที่บาดเรียวนิ้วของเขาจนเลือดไหล  



เลือดเพียงไม่กี่หยดนั่นทำให้เจ้าตัวเดินจ้ำ ๆมาไกลถึงที่นี่เชียวงั้นเหรอ?!

 


หมับ!!!?

 

            “ อ๊ะ!!  เจ็บนะ!!! //  เงียบเสียงของเจ้าแล้วตามข้าเสีย!  ” เสียงหวานโอดครวญเมื่อชายร่างแกร่งที่เคยคร่อมและล็อคตัวของเธอไว้ไม่รู้นานเท่าไหร่เปลี่ยนเป็นฝ่ายกระชากเธอเสียจนตัวปลิวไปชนท่อนแขนกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ  อีกฝ่ายไม่ฟังคำโอดครวญเลยแม้แต่น้อย  ริมฝีปากหนาขบเม้มเข้าหากันอย่างร้อนรนหากว่ามีผู้ใดเข้ามายังห้องทรงงานของเขาในยามวิกาลเช่นนี้แล้วเห็นนางอยู่กับเขาค่ำมืดดึกดื่นเช่นนี้แล้ว  มิวายชื่อเสียงของนางจักด่างพร้อยเสียเปล่า ๆ

 


 เมื่อครู่ที่เผลอวูบหลับไปท่ามกองฎีกาที่วางกองจนท่วมอยู่

 

ข้าเหมือนจักได้ยินเสียงกลของประตูลับมาจากทางนี้หนิหน่า....

 

ทางลับที่นางน่าจะลอบเข้ามาจากโถงทางเดินด้านนอก



            ขณะที่ฝ่ามือแกร่งปล่อยข้อมือเล็กแล้วลูบคลำข้าวของรอบบริเวณชั้นหนังสืออีกฟากจากโต๊ะทำงานเพื่อลองเปิดประตูกลแบบมั่ว ๆ  เผื่อจักเจอทางลับอีกทางที่เขายังมิรู้ซุกซ่อนอยู่  ทันใดนั้นเองรอยบาดที่เกือบจักสมานตัวกันสนิทก็พลันปริแตกขึ้นอีกครา  กลิ่นหอมหวนชวนกระหายพพลันจุดกระตุ้นความดิบเถื่อนที่อยู่ส่วนลึกข้างในตัวของสาวเจ้าให้ตื่นขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ!



แหมะ...แหมะ

 

บ้าจริง!!  ลืมไปเสียสนิทเลยว่าแผลยังสมานตัวไม่แล้วเสร็จ!!

 

ตายล่ะเสร็จกัน!!! 


 

            “ กรรซ์!!!!! ”  ยังไม่ทันได้หันเอี้ยวปาสาวเจ้าจนสุดตัว  สายตาคมก็ต้องตะลึงกับสิ่งที่ได้ยล  อากัปกิริยาของดารินที่มีอาการหายใจติดขัดไม่เป็นจังหวะ  สีหน้าที่กำลังสติหลุดจนมิอยู่ในการควบคุมเริ่มปรากฏ  แววตาราวกับเป็นแวมไพร์วัยแรกรุ่นที่ตอบสนองต่อความกระหายอย่างไม่ทันได้รู้สึกตน  นัยน์ตาที่ฉายเป็นสีฟ้าน่าค้นหากลับเปลี่ยนเป็นสีแดงกล่ำจนหมดสิ้น!!  หญิงหน้าหวานกระโจนเข้าหาร่างสูงทันทีโดยที่ฝ่ามือหนามีปฏิกิริยาโต้กลับอย่างทันควันเนื่องจากมีประสาทสัมผัสอันดีเยี่ยม!!! 

 



หมับบบบบ!!!!  พรึ่บบบบบ!!!!  ปึง!!!!!


 

เสียงคว้าท่อนแขนเล็กทั้งสองข้างพลางออกแรงกดทึ้งตรึงร่างสมส่วนของสาวเจ้าให้แผ่นหลังแนบชิดจนติดโซฟาหนังกระทิงสีน้ำตาลไหม้  สายตาคมก็จำต้องกะพละกำลังของตนเองมิให้เผลอเคร้นขึ้นมาใช้จนมากเกินไปเพื่อมิให้ผิวพรรณที่ผุดผ่องจนมีรอยช้ำดำอมม่วง  แต่ดูเหมือนว่าร่างบางจักพยายามตะเกียดตะกายพลางพยายามปัดแขนของเขาทิ้งด้วยความลำคาญอย่างสุดกำลัง!!!!

 

ดาริน...ดาริน!!! ”

 


กรรซ์!!!!!  กรรซ์!!!! ”


 

บ้าเอ๊ย  นางมิได้สติเลย

 


ดาริน คาร์เตอร์

 


แฮ่กกกกกก....ปล่อย!!!!! ”  เสียงใสขานกลับมาพร้อมกับนัยน์ตาที่ยังบ่งบอกได้ถึงกำลังกระหายที่มากเกินกว่าจักควบคุม !!


 

ใยรินถึงมีอาการกระหายจนไร้สติได้มากขนาดนี้! 


 

นี่มันเรื่องบ้าอันใดกัน!!?


 

            ริน  ตั้งสติให้มากกว่านี้! ”  เหมือนว่าพระสุรเสียงดุดันจะไปไม่ถึงโสตประสาทของสาวเจ้าเลยสักนิดเดียว 


 

“………………”  จู่ ๆ แรงพยศที่เคยคลุ้มคลั่งก็พลันสงบไปพร้อมกับเปลือกตาที่ปิดจนแน่นลง  ทำให้ชายแกร่งที่กดทึ้งอยู่ถึงกับแสดงอาการไปไม่เป็น  ชายหน้าคมโน้มใบหน้าลงไปหาโดยที่ฝ่ามือทั้งสองข้างของเขายังไม่ยอมปล่อยสาวเจ้าให้เป็นอิสระแต่อย่างใด...

 


ริน...ริน....ได้ยินข้ารึไม่?  มีสติรึยัง? เพียงชั่วพริบตาที่ร่างแกร่งเผลอมีช่องโหว่  นัยน์ตาสีฟ้าทะเลก็พลันลืมตาขึ้นตื่นจนร่างสูงเผลอสบสายตาในระยะประชิดตัว  มีเพียงสันจมูกโด่งได้รูปที่ห่างใบหน้าหวานเพียงแค่ชั่วหนึ่งลมหายใจเท่านั้น  นัยน์ตาสีบลอนต์เทาพลันเลิ่กลั่กตามแรงโอนเอนของดวงหทัยที่กำลังสั่นสะท้าน  เพียงเพราะแววตาของสาวตรงหน้าที่ชอนขึ้นมาด้วยความหยาดเยิ้มอย่างที่เขาไม่อาจละสายตาออกไปได้....

 


นางโน้มหน้าเข้ามาทำไม...

 


นี่นางคิดจักทำอันใด

 


            ดาริน  คารเตอร์...นี่เจ้า...คิดจักทำ...อะไร....  ชายใจแกร่งพลันสั่นไหวเมื่อเห็นใบหน้าหวานค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาด้วยความเชื่องช้า  ฝ่ามือเล็กถือวิสาสะลูบไล้ใบหน้าคมสันของอีกฝ่ายไปมาพร้อมกับจริตกิริยาที่ตนเองไม่ทันรู้สึกตัว  ร่างสูงเผลอปล่อยมือที่จับตรึงอีกฝ่ายออกอย่างเผอเรอกำลังค่อย ๆ เคลิบเคลิ้มไปกับทีท่าที่โน้มเข้ามาเนิบนาบจนเขาต้องไขว่เขว้  นัยน์ตาคมหลุบมองไล้ไปยังดวงตาคู่สวยที่ค่อย ๆชำเลืองเหลือบมองต่ำมายังริมฝีปาก....

 


รึว่านี่นางคิดจักจูบข้า? 


 

จักบ้ารึ...นางจักจูบข้าไปทำไม?   


 


แม้นชายชาญฉลาดกำลังแสดงความขัดแย้งซึ่งเหตุและผลที่เถียงกันสลับไปมาอยู่นั้น  บัดนี้มีเพียงเสียงโครมครามที่ร้องร่ำอยู่ข้างในที่ระระทึกราบกับจักทะลุออกมาโลดแล่น  ชายแกร่งไม่สนใจกับอาการที่ไม่มีต้นชนปลาย มิอาจหาซึ่งเหตุหรือเหตุผลที่ทำให้สาวตรงหน้าของเขาฝ่าพลทหารยอดฝีมือเข้ามาหาเขาถึงที่ได้อย่างไรอีกต่อไป 

 


ดวงใจข้า...

 


รู้รึไม่ว่าข้ารอเจ้ามานานเท่าใด...


 

               ฝ่าพระหัตถ์ทั้งสองข้างชอนใบหน้านวลขึ้นมาอย่างลืมตนก่อนที่จะโน้มลงไปหมายจักมอบความหวานหอมให้ด้วยใจที่ถวิลหา  แต่ทว่าจู่ ๆ ความหอมรัญจวนที่ควรจะเกิดขึ้นที่ริมฝีปากก็แปรผันเปลี่ยนเป็นความเจ็บจนปวดระทมตรงลำคอของเขาแทน!!!?

 

 

ฉึกกกกกกก!!!



            อั่กกกกกกกกกซ์....!!!”  เสียงทุ้มคร่ำคำรามในลำคอด้วยความเจ็บปวดของเจ้าตัวดีที่โผเข้ามาหาพลางฝังคมเขี้ยวเสียจนเขารู้สึกได้ถึงความปวดร้าวที่อยู่บนต้นคอ!!!  หญิงสาวคว้าตวัดพลางพลิกกายขึ้นมาคร่อมอีกฝ่ายให้นอนราบไปกับโซฟากว้าง  ฝ่ามือหนาพยายามปัดป้องแต่ทว่าแรงสูบเลือดดังอึก ๆอยู่ข้างใบหูกำลังทำให้ชายร่างใหญ่กว่าพลันหมดซึ่งพละกำลัง...

 

 

ให้ตายซิ!! นี่ข้าหลงกลนางรึนี่!!!

 

 

ร้ายนักนะสาวน้อย!!!

 

 

นิสัยเสีย ๆแบบนี้  เห็นทีคงต้องกำราบกันเสียหน่อยแล้วกระมัง


 

 

            ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!!  อยาก...อั่กซ์  ตายรึไร! ”

 


ทันทีที่คมเขี้ยวของสาวเจ้ากดลงไปบนต้นคอของเขา  ร่าสูงก็ถึงกับต้องขบเม้มริมฝีปากที่เผลอส่งเสียงครวญออกไปในทันที!!!  เสียงดูดกลืนพลางขบเม้มอยู่บนต้นคอทำให้ร่างที่เคยเย็นชืดพลันร้อนผ่าวขึ้นมาจนน่าประหลาด  ท่อนแขนเล็กโอบรัดต้นคอของเขาเอาไว้แน่นเสียจนไม่ว่าจักปัดออกไปอย่างไร  ก็ดูเหมือนว่ามันจักไร้ผล แขนบอบบางนี่หนุบหนับและรัดต้นคอของเขาเข้าร่างสมส่วนชนแผลงอกกว้างถูไถไปกับเนินอกกลมกลึงแสนนุ่มนิ่ม///  นัยน์ตาสีเอกลักษณืพลันเบิกกว้างพร้อมกับความเป็นชายที่กำลังตื่นตัวตามสัญชาตญาณ

 

 

โถ่เอ๊ย!!!  นี่นางรู้รึไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่!!

 

 

บ้าชะมัด!!!  แถมยังมิวายดูดเลือดข้าดังอึก ๆอีก

 

 

ข้ามิใช่ชายใจดีขนาดนั้นหรอกหนาแม่สาวน้อย!!

 



            อื้มมมม...อื้ออออออ   เสียงครางกระเส่าที่บ่งบอกได้ถึงความพอใจในรสชาติอันหวานที่ปลายลิ้นยิ่งจุดกระตุ้นความเป็นชายที่มีอยู่ภายในตัวให้พุ่งสูงขึ้นจนดัชนีทะลุเพดานของวังออกไปเป็นที่เรียบร้อยความต้องการของบุรุษที่กำลังพวยพุ่งขึ้นมาจนร่างสูงชักเริ่มรู้สึกร้อนที่เพิ่มทวีคูณขึ้นมาเรื่อย ๆ จนร่างสูงชักจักเริ่มขาดสติเข้าไปทุกที 


 


ใครสั่งใครสอนให้แวมไพร์ดูดเลือดจากต้อนคอของแวมไพร์เพศตรงข้ามกัน!!! 

 


การทำเช่นนั้นคือการเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายร่วมหลับนอนและมีสัมพันธ์ในยามค่ำคืน!!!

 


 ให้ตายเถอะ  ใยข้าต้องมาทนกับเรื่องบ้าบอเช่นนี้ด้วย!!!!

 


            ดาริน!!! ปล่อย...อ๊ะ....ข้านะ!!! ”  ร่างสูงก่นด่าอยู่ภายในอกพลางขบเม้มริมีปากได้รูปของตนเองเพื่อระงับความต้องการของบุรุษที่กำลังพุ่งพรวดขึ้นมาจนยากที่จะกักเก็บเอาไว้!!  นัยน์ตาสีเอกลักษณ์กำลังมองร่างบางที่โน้มเข้ามาหาด้วยแววตาเชื่อมดุจน้ำผึ้งเดือนห้า  ท่อนแขนเล็กกำลังซุกไซร้พลางโอบรัดต้นคอไม่ยอมปล่อย  ริมฝีปากบางกระจับกำลังพรมจูบพร้อมกับลมหายใจที่รดไล้ไปมาจนชายมาดขรึมชักจะเริ่มตบะแตกเต็มที  ตอนนี้ดวงจิตที่เคยเย็นยะเยือกกำลังถูกสตรีร่างน้อยฉีกออกกลายเป็นชายสองความคิด  ใจนึงอยากจักตอบรับคำเชิญชวนให้สมกับการรอคอยที่เขาสู้อดทนเก็บเปรี้ยวไว้กินหวาน  กับอีกใจนึงที่ยังนึกถึงจิตใจของหญิงตรงหน้าที่ดูเหมือนจักไม่รู้สึกตนเองเลยว่า

 


 สิ่งที่เจ้าตัวกำลังทำคือ การเย้ายวนกึ่งชวนเชิญเขาอยู่เห็นๆ!!!

 


โถ่เว้ย...นี่นางคิดจักยั่วกันรึไร

 

 

ข้าอยากจักบ้าตาย! 

 


          “ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้….!!! ”

 


ผลักกกกกกกกก!!!!

 


            ฝ่ามือหนาดังขึ้นใจข่มความต้องการบางอย่างของตนเองแล้วรวบรวมแรงฮึดสุดท้ายผลักไสแวมไพร์สาวให้ออกห่างจนเจ้าตัวที่สูบเลือดหอมหวนนั้นผละเซล้มหลังไปชนเข้ากับโต๊ะเล็กที่ตั้งแจกันลายครามแตกกระจัดกระจาย  สาวเจ้าสะบัดหน้าพลางคลายนัยน์ตาแห่งความกระหายนั้นกลับไปเป็นสีฟ้าทะเลดังเดิม  ร่างแกร่งหยัดกายขึ้นมาจากโซฟากว้างในขณะที่ชุดฉลองพระองค์ของเขาถูกอีกฝ่ายทำให้มันยับยู่ยี้อยู่ในสภาพที่ชายเสือกเลิกออกจนเห็นแผงอกขาวซีดและร่องกล้ามแน่น ๆ ตรงช่องท้อง  ใบหน้าคมของชายเลือดเย็นพลันแดงกล่ำจนขึ้นสีจัดราวกับเป็นไข้  ฝ่ามือหนาที่กัดกุมห้ามเลือดตรงต้นคอไว้ไม่ให้หลั่งเลือดไปมากกว่าเดิมยิ่งทำให้ภาพแห่งความคลุ้มคลั่งที่เจ้าตัวไร้สติพลันไหลเข้ามาในหัวจนร่างบางได้แต่รู้สึกผิด

 


            ข้า...ข้าขอโทษ  ข้ามิได้ตั้งใจ  ข้าควบคุมไม่ได้

 


ก๊อก ก๊อก ก๊อก ๆ !!!

 


            “ ……….........  // ………….!!? ” เสียงระดมทุบตรงประตูที่ปิดผนึกจากด้านในทำให้ชายหญิงสะบัดหน้าไปยังต้นเสียงโดยพร้อมเพรียงกัน

 


          ฝ่าบาท!!!! เกิดอะไรขึ้นข้างในพะยะค่ะ!!!!! ’ เสียงตะโกนก้องของฟรานซิสดังสวนขึ้นมา  ยิ่งทำให้ชายมาดขรึมนึกหงุดหงิดจนต้องจิ๊ปาก  เลือดที่ไหลพรากอาบไปทั่วบ่ากว้างยังส่งกลิ่นโชยจนเหล่าองครักษ์ที่อารักษ์ขาอยู่ด้านนอกจับพิรุธ!!!  นัยน์ตาคมตวัดหันกลับมามองหญิงต้นเรื่องที่กำลังแสดงสีหน้าซีดเผือกพร้อมกับตัวสั่นเทาที่เห็นแรงกระเพิ้มตรงประตูบานใหญ่  ร่างสูงตัดสินใจคว้าท่อนแขนของหญิงสาวแล้วสาวเท้าฉับ ๆ ไปยังประตูกลที่เขาเพิ่งปลดผลึกได้เมื่อครู่แล้วเหวี่ยงร่างอรชรจนเธอปลิวไปยังทางเข้าลับที่เธอเปิดผลึกเข้ามาได้ด้วยความบังเอิญ


                           “ ไป.....”  เสียงทุ้มเอ่ยคำขาดก่อนจะบ่ายหน้าไปยังประตูที่ค่อย ๆถูกทำลายจากน้ำมือของพลทหารฝีมือเยี่ยมที่ค่อย ๆระดมทะลวงเพื่อเข้ามาดูสถานการณ์ด้านใน



ฝ่าบาททำไมทหารด้านนอกเรียกแคสเปี้ยนว่า ฝ่าบาท?!



หมายความว่ายังไง!!



เขาบอกไว้ใช่ไหมว่า  เราฝ่าเข้ามายังเขตพระราชฐานชั้นใน



ที่นี่มีแค่พระบรมวงศานุวงศ์กับจอมราชันย์เท่านั้นนี้  ที่มีสิทธิ์ประทับอยู่!!!

 


            ใบหน้าที่แสนคมคายเบือนไปยังต้นทางที่ยังคงร้องลั่นสนั่นวังอยู่ด้านนอกด้วยน้ำเสียงร้อนรน  นัยน์ตาสีฟ้าทะเลเบิกกว้างด้วยความตะลึง  โลหิตสีกล่ำที่เคยไหลอาบอยู่ที่ต้นคอเพราะฝีมือเราเมื่อกี้  สมานตัวเหลือเพียงรอยกลม ๆ สองจุดที่ประทับอยู่บนต้นคอของเขา...ราวกับเป็นสัญลักษณ์ตีตราจอง

 


          “  นี่นาย...เป็นใครกันแน่  ทำไมถึงช่วยฉัน?  

 


          “ .......................... ร่างสูงไม่พูดเพียงแค่ยกยิ้มจาง ๆบนริมฝีปากพร้อมกับหรี่ตาลงแล้วหันมาประสานตามอง

 


ก๊อก ก๊อก ก๊อก ๆ !!!


 

ฝ่าบาท!!!!  ฝ่าบาทพะยะค่ะ!!!!! พวกเจ้าพังประตูเลย!!!  ’ เสียงโหวกเหวกของเหล่าทหารองครักษ์ดังเล็ดลอดเข้ามาจนร่างบางได้แต่นึกงุนงงกับการกระทำของอีกฝ่ายที่หยุดยืนอยู่ตรงอีกฝั่งฟากด้วยสีหน้านิ่งสงบ 



ทำไมเขาต้องช่วยด้วย?  ฉันเป็นฝ่ายทำร้ายเขาแท้ๆ !

 

ถ้าเขาเป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์จริงล่ะก็!!

 

  ก็สามารถสั่งบั่นคอฉันได้ง่าย ๆ ฐานที่อุจอาจเข้ามาทำร้ายถึงเขตหวงห้าม

 

แล้วทำไมล่ะ...ทำไมเขาถึงช่วยให้ฉันรอดจากพวกทหารที่กำลังจะพังประตูใหญ่เข้ามา!?

 


หมับบบบ   แกร๊กกกกกกกกกก!!!!


                สิ้นเสียงฝ่ามือหนาก็เอื้อมลอดผ่านช่องประตูลับเข้ามาพลางหักแกนกลางที่ที่เป็นกลไกเหล็กเบิกทางเข้า  เพื่อทำการปิดตายประตูเชื่อมจากระเบียงด้านนอก   มิให้มีผู้ใดลักลอบใช้ทางลับเข้ามาถึงตัวเขาได้อีกเป็นหนที่สอง



          “ ดาริน  คาร์เตอร์....แล้วเจ้าจักต้องได้ชดใช้ให้ข้าแน่ ” 



กึก  กึก   ครืดดดดดดดด.....


          ประตูผนึกไหลเลื่อนลงมาปิดตายทางเข้าทันทีที่กลไกหลักถูกทำลายลง  มีเพียงประตูลับบานหนาที่กางกั้นปิดทางสานสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงที่มีจิตเชื่อมโยงผูกพันลง  ชายแกร่งได้แต่ทอดมองท่อนเหล็กที่ถืออยู่บนฝ่ามือด้วยแววตาทอแสงอ่อน  ในขณะที่ร่างอรชรได้แต่ทอดมองอีกฝ่ายด้วยแววตาสับสนกับการกระทำและถ้อยประโยคทวงบุญคุณเมื่อครู่อย่างไม่เข้าใจในความนัยที่ซ่อนเร้น



________________________________________________________

Writter:  มาแล้วน้า ทุกคนนนนน   ขอบคุณที่ยังรอไรตืกันนะคะ  น่ารักกกกกก////

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:06
    แง่มมมมมาแล้ววมาช้าแต่กะดีกว่าไม่มาๆ~
    #77
    1
    • #77-1 The Mystical Land (@mystical1) (จากตอนที่ 32)
      2 ธันวาคม 2561 / 22:49
      มาแล้วจ้า อิอิ น่ารักจังเลยที่รอ
      #77-1
  2. #75 YolladaKansit (@YolladaKansit) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:22
    เขินๆๆๆ
    #75
    0
  3. #74 Patima666 (@Patima666) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:22
    หนูดาริน จะทำอะไร เเคสเปี้ยน อะไรต์
    อัพเร็วๆๆนะ
    #74
    0
  4. #73 Superlemons (@superlemons) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 00:15

    อมกกกกกก
    #73
    0
  5. #72 varidsarad (@varidsarad) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 04:23

    ไรท์ขาาาาาามันค้างงงงงงอ่ะ
    #72
    0
  6. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 17:46
    รอค่าาเจอกันไวๆรักกันไวๆมารหัวใจหายไปไวๆ????????????????????🎶
    #ยังรอของจาริสอยุ่นะคะ????????????
    #71
    0
  7. #70 moon_lovers (@moon_lovers) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 17:10

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ปักหมุดรอเลยค่ะ (กระชากเสื้อแล้วเขย่าคอ) มาอัพเดี๋ยวนี้!!!! https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png อยากอ่านแล้วค่า

    #70
    0