ตีตราสวาท

ตอนที่ 23 : ความรักดีดี 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ก.พ. 60




 “ไม่หรอกค่ะ เราทำบุญนะคะ ไม่ได้ทำบาป หมาพวกนี้ไม่มีเจ้าของ ถ้าปล่อยให้มันไปผสมพันธุ์ออกลูกออกหลาน มันและลูกๆ จะลำบากเอา”

“พวกนี้เป็นหมาไร้บ้านหมดเลยหรือครับ?”

“ค่ะ ส่วนมากมีคนเอามาทิ้งไว้”

เขาเหลียวไปมองรอบๆ ห้องอย่างสนใจ และก็เห็นใบประกาศที่บอกให้รู้ว่าโซเฟียเป็นสัตวแพทย์

“แล้วเราจะทำยังไงกับหมาพวกนี้ครับ?”

“ก็พยายามหาบ้านให้มันอยู่น่ะค่ะ...ประกาศในเวบไซต์ของเราเอง และก็ของเครือข่าย หมาแต่ละตัวที่มาที่นี่ ไม่สกปรกน่าเกลียด ก็เป็นโรคทั้งนั้น ไม่น่ารักน่าดูสักเท่าไหร่? หน้าที่ของเรา รักษาไปตามอาการ ทำหมัน เลี้ยงและฟื้นฟูสุขภาพให้มัน แล้วทีนี้ก็ถ่ายรูปสวยลงเวบไซต์ให้คนที่สนใจจะเอาไปเลี้ยง”

วิลเลี่ยมผงกหน้า เริ่มจะเข้าใจบ้างแล้ว

“และพวกคุณเอาเงินมาจากไหน ซื้อยา หรือว่าค่าอาหาร ค่าเช่าที่นี่”

“สถานที่มีเจ้าของใจดีให้เรายืมใช้น่ะค่ะ ไม่ต้องเสียค่าเช่า เพียงแต่ต้องควบคุมดูแลให้น้องหมาพวกนี้ไม่ส่งเสียงดังจนรบกวนเพื่อนบ้าน แล้วถูกร้องเรียนเอาได้ ส่วนเงินค่าใช้จ่าย ก็มีคนบริจาคมาบ้าง และก็เงินส่วนตัวของพวกเราที่นี่ ฉันกับไคลี่ก็ด้วยส่วนหนึ่ง ว่างๆ พวกเราก็จะมาช่วยกันดูแลมัน”

ทำด้วยใจ...ไม่ได้เงินสินะ

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องสำรวจ พอจะรู้ว่าพวกอุปกรณ์ทางการแพทย์พวกนี้ราคาแพง และการเลี้ยงดูสุนัขไร้บ้านหลายสิบตัวนี่ คงจะสิ้นเปลืองไม่น้อย

“ไคลี่มาช่วยงานที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”

“ก็หลายปีแล้วนะคะ เธอมาพร้อมๆ กับฉัน จะเรียกว่าผู้ก่อตั้งร่วมกันก็ได้” พูดพร้อมกับยักไหล่

“เสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณมาก” โซเฟียเงยหน้ามาบอก หลังจากเขาช่วยเธอทำหมันบลูด็อกเสร็จแล้ว

วิลเลี่ยมเดินไปล้างมือ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องผ่าตัดเล็กนั่นพร้อมๆ กับโซเฟีย

“ไหนว่าตัวนี้มีคนมารับอุปการะแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมยังอยู่ล่ะ?” ไคลี่ที่กำลังเล่นกับสุนัขตัวหนึ่งในกรงเงยหน้าขึ้นมาถาม

“สงสัยเปลี่ยนใจแล้วมั้ง ที่จริงมันต้องไปตั้งแต่สองวันก่อนแล้วล่ะ” โซเฟียว่า

“มีอะไรให้ผมช่วยอีกไหมครับ?” หันไปถามหญิงสาว

“ฉันกำลังจะฉีดวัคซีนให้อีกหกตัว แต่คราวนี้ไม่มีวางยาสลบนะคะ คุณช่วยจับมันไว้นิ่งๆ เป็นพอ”

ดูเหมือนนั่นไม่ใช่งานง่ายกว่าวิ่งฝ่าดงระเบิดเอฟเฟ็กต์เลยแม้แต่นิด

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำเองก็ได้” ไคลี่ลุกขึ้นยืน พร้อมกับรับอาสา

“ให้ผมช่วยดีกว่า...เผื่อว่าต้องใช้แรงมาก” แม้ว่าเสี่ยง ก็อยากขอลอง

“ดีเลย ฉันก็ต้องการผู้ชายหลายๆ คน...มาค่ะ” โซเฟียเดินนำหน้าไป วิลเลี่ยมผายมือให้หญิงสาวที่ยืนจ้องหน้าเขาเหมือนประหลาดใจ

“เชิญก่อนครับ...เลดี้เฟิร์ส” ยิ้มให้พร้อมกับโค้งตัวต่ำล้อเลียน

หลังจากเขาและไคลี่ช่วยโซเฟียฉีดวัคซีนให้หมาหกตัว ก็ต้องมาช่วยกันอาบน้ำให้หมาอีกแปดตัว เรียกว่างานที่มูลนิธิสัตว์เล็กๆ แห่งนี้ กับคนเพียงแค่สามคน ก็ทำเอาเหนื่อยหอบ

กระทั่งเจ้าหน้าที่อาสากลุ่มใหม่เข้ามารับหน้าที่ต่อ เขาจึงชักชวนสองสาวให้ไปทานพิซซ่าด้วยกัน

โซเฟียขอตัวเพราะมีนัดดินเนอร์กับแฟนหนุ่ม...แล้วความตั้งใจของเขาแต่ต้นก็สัมฤทธิ์ผล เมื่อหญิงสาวเห็นแก่ค่าที่เขามาช่วยงานเป็นอาสาสมัครวันนี้ จึงยอมมากินพิซซ่าด้วย

“ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณเป็นอาสาสมัครให้ที่นั่น”

“ส่วนมากฉันจะเป็นฝ่ายโฆษณาหาบ้านให้พวกมันมากกว่าน่ะค่ะ ฉันก็ไม่ได้มาบ่อยนักหรอก ว่างจริงๆ ถึงได้มา เพราะงานที่นั่นต้องใช้เวลา” บทสนทนาระหว่างรอพิซซ่าที่สั่งกลับไม่ใช่เรื่องที่เขาตั้งใจจะมาคุยกับเธอ

“มิน่าในอินสตาแกรมของคุณถึงมีรูปหมาเยอะแยะเลย” เขายังนึกค่อนขอดในรสนิยมว่าทำไมเจ้าสี่ขาที่เธอถ่ายรูปด้วย ไม่ค่อยมีพันธุ์น่ารักอย่างที่ดาราดังทั้งหลายนิยมเลี้ยง เพิ่งมารู้ตอนนี้ว่าหมาขี้เหร่พวกนั้นโดนทอดทิ้ง และเธอกำลังหาบ้านให้มัน

“นี่คุณคงไม่เคยอ่านข้อความใต้รูปภาพพวกนั้นเลยใช่ไหม?” ดวงตาคมสวยมองมาอย่างจับผิด

เขาหัวเราะหึๆ อย่างยอมรับ...เอาเถอะ เขาไม่ใช่ผู้ชายละเอียดอ่อนสักเท่าไหร่...เรื่องนี้สาวๆ น่าจะเข้าใจ

“แล้วส่วนมากคุณหาบ้านให้พวกมันได้ไหม?”

“เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์” ยิ้มบอกอย่างภาคภูมิใจ “ใครๆ ก็อยากเลี้ยงหมาของคนดังทั้งนั้น แต่เราก็ไม่ได้ให้ทุกคนที่มาขอหรอกนะคะ จนกว่าจะตรวจสอบให้แน่ใจว่าพวกเขาไม่มีประวัติการทารุณกรรมสัตว์ หรือพฤติกรรมอะไรที่เป็นอันตรายกับพวกมัน...หมาพวกนี้ ตอนที่มาถึงมือเรา สภาพย่ำแย่ทั้งนั้น ทั้งสุขภาพภายนอก สุขภาพจิต กว่าจะรักษาให้หายบางตัวใช้เวลานานเป็นปีเลย ก่อนจะให้ใครเอาไปเลี้ยงต่อ เราจึงต้องแน่ใจก่อนว่า มันจะมีบ้านใหม่ที่ดี”

วิลเลี่ยม โจนส์ผงกหน้า รู้สึกทึ่งและชื่นชมหญิงสาวตรงหน้า เพราะส่วนมากดาราสาวๆ ที่เขาเคยควงหรือรู้จัก มักสนใจเรื่องความสวยความงาม แฟชั่น เวลาส่วนตัวของพวกเธอเหล่านั้นก็ใช้เพื่อตัวเองเป็นส่วนใหญ่ แต่ไคลี่แตกต่างออกไป และเขาก็ชอบความคิดและจิตใจน่านับถือของเธอ

“ที่นั่นมีอาสาสมัครกี่คนกัน?”

“รวมๆ แล้วก็น่าจะสักยี่สิบกว่าคน...คนที่จะมาทำงานนี้ได้ ต้องรักสัตว์จริงๆ เพราะเราไม่ได้อยู่กับมันในเวลาที่น่ารักน่าเลี้ยงเท่านั้น”

ซึ่งเขาก็ได้เห็นแล้ว...งานอย่างนี้ต้องอาศัยคนเสียสละ เพราะว่าแต่ละคนไม่ได้อะไรเป็นการตอบแทน นอกจากความสบายใจ และความสุขที่ได้เห็นพวกหมาจรจัดเหล่านั้นมีบ้านอยู่

“มีใครอีกไหมไปช่วยงานมูลนิธินั่นนอกจากคุณ...คนที่ผมรู้จัก”

“ไม่มีหรอกค่ะ...ฉันไม่ได้ชวนใคร?”

“แล้วทำไมคุณไม่ชวนผมล่ะ?” ถามจริงจัง

“ฉันไม่คิดว่าคุณจะมีเวลาว่างหรือสนใจหรอกนะ เมื่อก่อนฉันก็เคยชวนเหมือนกัน แต่พวกเขามองว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ เพราะไม่ได้เงิน หรืออะไรตอบแทน”

งานนี้จึงเรียกว่าต้องทำด้วยใจอย่างแท้จริง

คนฟังเกาคางอย่างครุ่นคิด...โซเฟียบอกเขาว่ามีคนเอาสุนัขมาทิ้งและมาปล่อยเยอะแยะมาก จนหาบ้านให้อยู่กันไม่ทัน และสุนัขบางตัวจะต้องรักษาตัวนาน กว่าที่จะให้คนรับไปดูแลต่อได้

“ต่อไปนี้ มันจะไม่ใช่เรื่องไร้สาระอีกต่อไป...ผมจะช่วยคุณ”

ไคลี่มองเขาอย่างประหลาดใจ ที่คนอย่างเขาขันอาสา

“ผมจะเป็นอาสาสมัคร และช่วยคุณหาบ้านให้น้องหมาจรจัดพวกนั้นเอง” ประกาศออกไปอย่างมุ่งมั่น



เป็นครั้งแรกที่สาวสวยตาคมยิ้มให้เขาเต็มปาก ก่อนจะยื่นมือเรียวสวยมาให้

และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นให้พวกเขาสองคนได้ใกล้ชิดสนิทสนมกัน แม้ว่าจะไม่ได้มีงานร่วมกันอีก

การเป็นอาสาสมัครหาบ้านให้น้องหมาของวิลเลี่ยมและไคลี่ ทำให้พวกมันมีบ้านและคนต้องการเลี้ยงมากมาย มูลนิธิเองก็มีอาสาสมัคร และมีสุนัขจำนวนมากจากที่อื่นถูกส่งมาให้ช่วยดูแลรักษา หาบ้าน รวมถึงเงินบริจาคที่ทำให้บรรดาหมาน้อยทั้งหลายได้รับการดูแลรักษา มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

ที่สุดความใจบุญก็หนุนนำ วิลเลี่ยมพบว่าไคลี่เป็นผู้หญิงที่อยู่ด้วยแล้วสนุก สบายใจ รวมถึงไลฟ์สไตล์ใกล้เคียงกัน เขาเอ่ยปากขอคบหากับเธอ และหญิงสาวก็ตอบตกลง

ในงานเปิดตัวภาพยนตร์ที่ทั้งคู่แสดงร่วมกัน ดารานำทั้งสองก็เกี่ยวก้อยจูงมือกันเข้างานในฐานะคู่รักนอกจอด้วย เลยทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความสนใจ และประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม

"ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ ฉันเชื่อว่าคุณจะช่วยเราหา บ้านให้น้องหมาพวกนั้นได้เยอะทีเดียว” บอกออกไปอย่างดีใจ

ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน
ฝากนิยายเรื่องใหม่ "วิวาห์ตีทะเบียน" ด้วยจ้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #6 vvv (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:25
    พระเอกทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ รู้สึกนางเอกไม่มีบทบาทเลย พระเอกก็ไม่แยแส ไม่อินกับนางเอกพระเอกเลย
    #6
    0