ตีตราสวาท

ตอนที่ 24 : ไม่ชอบใจ 30 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.พ. 60




“ต้องผู้หญิงอย่างนี้สิ ค่อยเหมาะกับเจ้าวิลหน่อย”

อธิศวัสแทบตบเข่าฉาดทีเดียว เมื่อสุดท้ายเพื่อนรักของเขาก็ยอมเปิดปากให้สัมภาษณ์ว่าว่าคบหากับดาราสาวคนสวยที่ทุกคนพากันช่วยลุ้นช่วยเชียร์ตัวโก่ง โดยไม่ทันสังเกตคนร่วมโต๊ะที่หน้าสลดลงทันทีหลังจากดูข่าวเดียวกันจบ

“เป็นอะไรอีกล่ะยัยฟ้า ทำหน้าเหมือนหมาหงอย อย่าบอกนะว่าอกหักเพราะเห็นนายวิลมีแฟน”

ฟ้ารุ่งลดาสะดุ้ง เมื่อถูกพี่ชายสะกิดสะเกาเข้าตรงจุด ใบหน้าแดงๆ เงยมามองค้อนพี่ชาย

“ก็ใครจะไปดีใจออกหน้าเหมือนพี่ธิศล่ะคะ ทำอย่างกะตัวเองมีแฟนงั้นแหละ” อดค่อนขอดไม่ได้

“อย่างน้อยมันก็เป็นนิมิตหมายอันดี ที่หมอนี่จะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเสียที ดีกว่าทำตัวเป็นเพลย์บอยพ่อพวงมาลัยลอยชายไปมา ตอนนี้ก็อายุปาเข้าไปตั้งสามสิบสอง ถึงเวลามีเมียแล้วล่ะ” ว่าพร้อมกับตักอาหารบนโต๊ะใส่จานให้น้องสาวอย่างเอาใจ

เขาหรือแสนจะดีอกดีใจ ที่สุดท้ายฟ้ารุ่งลดา ก็ยอมย้ายกลับมาทำงานที่กาญจนบุรีตามคำขอร้องเสียที ไม่ต้องอยู่ไกลตา จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง เพราะครอบครัวก็เหลือกันแค่สองคนพี่น้องเท่านั้น อธิศวัสนึกขอบใจอุบัติเหตุครั้งนั้น แม้มันจะส่งผลต่อสุขภาพของเขามาจนถึงตอนนี้ก็ตามเถอะ

อ้อ! และอีกคนหนึ่งที่เป็นแรงผลักดันสำคัญให้ฟ้ารุ่งลดาตัดสินใจย้ายกลับมา ก็คือสะบันงา ทั้งสองสาวมาทำงานที่โรงพยาบาลเอกชนประจำจังหวัดนี่เอง

ใจคนฟังหายวาบที่ได้ยินอย่างนั้น แม้จะทำใจเรื่องของตัวเองได้แล้ว แต่ก็อดจะหมั่นไส้ไม่ได้

“นางแบบคนก่อนก็เห็นหมั้นหมายตั้งหลายปี ก็ยังเลิกลากันได้”

“นั่นน่ะ ผู้หญิงไม่ดี เกาะเจ้าวิลหวังดัง ดูสิพอตกอับเข้าหน่อยก็ถีบหัวส่ง ทำเอาหมอนั่นแทบไม่เป็นผู้เป็นคน วิลน่ะ เวลารักใครก็รักจริง ตอนนี้ยัยนั่นคงนึกเสียดายน่าดูนะ เพราะผู้ชายที่ตัวเองทิ้งมาโด่งดังมีชื่อเสียงขนาดนี้ ส่วนคนที่ตัวเองเลือก แต่งงานไม่ถึงปีก็เลิก” อธิศวัสพูดเหมือนสะใจ ราวกับเคยถูกทิ้งเสียเองงั้นแหละ

“แหม! พี่ธิศเข้าข้างเพื่อนตัวเองจริงนะคะ คนลองเจ้าชู้คงไม่มีทางจะเลิกได้ง่ายๆ หรอก” ว่าอย่างหมั่นไส้ไปถึง เพราะหลังจากกลับมามีชื่อเสียงในวงการ ลายคาสโนว่าที่ทิ้งไปนานก็กลับมาอีก

และนั่นก็ทำให้ฟ้ารุ่งลดาตาสว่าง ว่าเธอไม่ควรจะไปหลงใหลได้ปลื้มผู้ชายอย่างนั้นเลย ฉากหน้าและเบื้องหลัง เหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน ที่เคยปลาบปลื้มในวัยเยาว์นั่นมันเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ

“ผู้ชายโสดนี่ ก็มีสิทธิ์เลือก จะแปลกอะไร คนมันรูปหล่อ มีทั้งเงิน ทั้งชื่อเสียง ผู้หญิงดาหน้าเข้ามาหาอย่างกับกองทัพมด ถ้าไม่มั่นใจ หรือไม่ชัวร์จริง หมอนี่คงไม่กล้ายอมรับ ประกาศออกมาเต็มปากเต็มคำอย่างนี้หรอก”

ยิ่งคนรู้จักรู้ใจกันดีพูด คนฟังอย่างเธอก็ยิ่งหดหู่เข้าไปอีก ฟ้ารุ่งลดาชักจะเริ่มกลืนอาหารไม่ลง เพราะชื่อของ       วิลเลี่ยม โจนส์ คอยแต่จะติดคอหอยอยู่ซะเรื่อย

“แล้วดูแฟนมันสิ...ไคลี่ ซินแคลนี่น่ะขวัญใจพี่เลยนะ” อธิศวัสพูดอย่างปลาบปลื้มตาหวาน ราวกับว่าหญิงสาวที่เอ่ยถึง เป็นแฟนตัวเองอย่างนั้นแหละ

“สวย คม เซ็กซี่ เก่ง แถมยังใจบุญเหมือนกันอีกต่างหาก ไม่เคยมีประวัติเสียหาย คบผู้ชายทีละคน ไม่ใช่พวกชอบหว่านเสน่ห์จับปลาสองมือเหมือนอย่างยัยแฟนเก่า ฝีมือการแสดงก็ดี เล่นหนังก็เก่ง เล่นซีรี่ย์เรื่องไหนก็เปรี้ยง ไม่มีข่าวกอสซิปด้านลบ คนที่เคยคบ เคยรู้จัก ยืนยันเป็นเสียงเดียวว่านิสัยดีเยี่ยม” คนพูดยกนิ้วหัวแม่มือการันตี ราวกับรู้จักเป็นอย่างดีอย่างนั้นแหละ

“ที่สำคัญ หล่อสวยสมกัน มีชื่อเสียงเหมือนกัน เหมาะสมและคู่ควรกับวิลเลี่ยมที่สุดแล้ว ผู้หญิงคนนี้จะพามันไปในทางที่ดี ส่งเสริมกัน จะไม่ให้พี่เชียร์สุดตัวได้ยังไงล่ะ”

ฟ้ารุ่งลดารู้สึกเหมือนหัวใจของเธอฟีบเล็กเหลือนิดเดียว เงยหน้าขึ้นมองคู่กิ่งทองใบหยกที่พี่ชายว่า แล้วอดที่จะยอมรับแบบช้ำๆ ไม่ได้ว่า ว่าทั้งคู่เหมาะสมกันจริงๆ นั่นแหละ

“เอาแต่เชียร์คนอื่น แล้วตัวเองล่ะคะ ไม่คิดจะมีแฟนบ้างหรือไง?”

คนที่กำลังเคี้ยวข้าวเอร็ดอร่อยชะงักกึก ตวัดสายตามามองหน้าน้องสาวนิดหนึ่ง

“มีทำไมแฟน ยุ่งยาก ปวดหัว สู้อยู่เป็นโสดไปเรื่อยๆ ไม่ได้ สบายใจดีออก”

“อ้อ! นี่พี่ธิศกะจะเป็นหนุ่มทึนทึกว่างั้น?”

ว่าที่หนุ่มทึนทึกเงยหน้าขึ้นมามองตาเขียว

“เรื่องอย่างนี้อย่าไปกระสันต์มันเลย ถึงเวลาก็มาเองแหละ ผู้ชายอายุสามสิบน่ะ ชีวิตเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง จะรีบไปทำไมกัน ว่าแต่เราเหอะ เรียนจบทำงานมาตั้งหลายปี ยังไม่เห็นมีหนุ่มที่ไหนมาจีบเลย”

“มีแต่พี่ธิศไม่รู้ต่างหาก” เสียงใครบางคนว่าขึ้นเบื้องหลัง และเมื่อหันขวับไปมอง ก็เห็นสะบันงายืนยิ้มแฉ่งให้ เขานึกเสียวสยองขึ้นมาทันที เพราะหลังจากที่ฟ้ารุ่งลดายอมย้ายกลับมาที่กาญฯ เจ้าหล่อนก็มาทวงบุญทวงคุณกับเขา ตื๊อจะให้เป็นแฟนเสียให้ได้

แต่เรื่องนั้นไว้ก่อน เรื่องที่กระดิกหู คือมีหนุ่มมาจีบน้องสาวเขาต่างหาก

“ใคร? มันเป็นใคร?”

“โห...ถามอย่างนี้ ใครจะกล้าตอบล่ะคะพี่ธิศ ขืนปันพูดชื่อใครไป พี่ธิศไม่เอาปืนไปไล่ยิงเขาเลยหรือไงนั่น? จะหวงน้องสาวอะไรกันมากมาย ปีนี้ยัยฟ้าก็ยี่สิบสี่ เพื่อนคนอื่นเขามีครอบครัว มีลูกจนจะเข้าอนุบาลกันหมดแล้ว” สะบันงาว่ายาวเหยียด เพราะหนุ่มที่ตามก้อร้อก้อติกเพื่อนรักคนนี้ เจ้าหล่อนเชียร์สุดตัว

อธิศวัสเหลียวคอมองตามการเคลื่อนไหวของแม่สาวเปรียวเพื่อนน้องสาว ที่โฉบลงมานั่งร่วมโต๊ะอาหารเสียด้วยกันอย่างถือวิสาสะ

“ทานอะไรกันคะ โอ้โหน่ากินจัง” คนว่ากวาดตามองอาหารที่ละลานตาบนโต๊ะซึ่งสั่งมาแบบจัดเต็ม โดยไม่สนคนที่นั่งมองตาขวางเพราะยังไม่ได้คำตอบ

“มาแต่เช้าเลย ทานด้วยกันสิปัน” เอ่ยชักชวนโดยไม่ถามคนร่วมโต๊ะอยู่ก่อน ที่ปั้นหน้าตึง พร้อมกับหรี่ตาจับผิดสองสาวอยู่

“จันทร์จ๋า ขอข้าวเปล่าจานหนึ่ง เอาพูนๆ จานเลยนะคะ จัดมาอย่าให้เสีย” สะบันงาตะโกนสั่งลัดจันทร์ที่คุ้นเคยกันดี และไม่ถึงนาที ลัดจันทร์ก็เสิร์ฟข้าวสวยร้อนๆ พูนจานตามสั่งตรงหน้าของหญิงสาวซึ่งเป็นแขกพิเศษของสวรรค์ริมแควรีสอร์ท บริการรวดเร็วทันใจเพราะสะบันงาอ้างตัวจะเป็นว่าที่นายหญิงของที่นี่ต่อหน้าอธิศวัส แล้วชายหนุ่มก็ไม่ปฏิเสธเสียด้วย

เจ้าตัวรีบจับช้อนส้อมขึ้นพร้อมกับกวาดตามองอาหารบนโต๊ะว่าจะชิมเมนูไหนก่อนดี ที่สุดแล้วก็ลงตัวที่กุ้งทอดกระเทียมตัวเขื่อง

เช้ง

เสียงช้อนส้อมอีกคู่หนึ่งดังกระทบ พร้อมกับหนีบช้อนส้อมของเธอไม่ให้ตักกุ้งมาสวาปามดั่งความตั้งใจ ใบหน้าคมคายแบบสาวไทยหันไปมองหน้ามารคอหอยที่ส่งสายตาอำมหิตมาให้

“ปล่อยสิคะพี่ธิศ ปันหิวจนจะกินช้างได้เป็นตัวแล้ว” สะบันงาส่งเสียงแง๊วๆ บอก

“บอกมาก่อนสิว่าใครมาจีบเพื่อนเรา” ทำเสียงเหมือนคุณพ่อจอมเฮี๊ยบที่หวงลูกสาวสุดชีวิต

สะบันงากลิ้งลูกตามามองเพื่อนสาว ที่ส่ายหน้าอย่างเซ็งๆ ให้ ว่าเจ้าตัวไม่ควรเปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมาให้พากันเดือดร้อนไปหมด

“อ่า...แหม! พี่ธิศขา ยัยฟ้าน่ะออกจะสวย แถมเป็นนางฟ้าชุดขาวแสนอารีใจดีอย่างนี้ ก็มีคนปลื้มมั่งแหล่ะค่ะ” อ้อมแอ้มแก้ตัวไป

“บอกมาก่อนสิว่าใคร?” น้ำเสียงเข้มไม่ยอมปล่อยผ่าน

“โอ้ย...เยอะแยะไปค่ะ ทั้งคนไข้ ญาติคนไข้” ตอบส่งๆ ไปให้พ้นๆ

แต่คนอาบน้ำร้อนมาก่อน อ่านสีหน้าแววตาและท่าทางออกว่าไม่ใช่มีแค่นี้แน่ๆ

“แล้วมีใครอีก...ใครที่เราพูดถึงเมื่อกี้น่ะ?”


ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน
ฝากนิยายเรื่องใหม่ "วิวาห์ตีทะเบียน" ด้วยจ้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น