[Monsta-x] The ruler vampire (wonho × you)

ตอนที่ 15 : EP 14 ll คนหวงของ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    16 ก.พ. 61












            “นี่ๆๆ” นิ้วของคนที่ขึ้นชื่อว่าสนิทกับเธอมากสุดในสถานที่แห่งนี้สะกิดยิกๆที่ต้นแขนอย่างเรียกร้องความสนใจ แต่เธอก็ยังคงยืนล้างจานต่อไปอย่างเหม่อลอย เพราะมั่วเอาแต่คิดเรื่องในงานเลี้ยงเมื่อคืนไม่เลิก

 

 


 

            “เต้นกับฉันสักเพลงได้มั้ย” เสียงเข้มที่ดังขึ้นเหนือหัวทำเอาเธอเงยหน้าไปมองแทบจะทันที


          ใบหน้าเปื้อนยิ้มของกีฮยอนที่มองมาพร้อมกับยื่นมือเป็นการเชื้อเชิญทำอาเซจูถึงกับตีหน้าไม่ถูกว่าเธอควรจะทำหน้าแบบไหนดี


          “เออ คือ” มือเล็กกำแน่นอย่างอึดอัดเพราะเธอไม่รู้ว่าควรจะต้องจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไร ถ้าปฏิเสธไปก็กลัวจะดูเสียมารยาท แต่แน่นอนว่าเธอไม่อยากไปเต้นกับเขา


          การเต้นรำบ้าบอที่ต้องจับมือถือแขนอย่างใกล้ชิดนั่น! แค่คิดก็เขินจนขนลุกขึ้นมาแล้ว


          แล้วเธอก็ได้แต่ทำหน้าแหยๆให้กีฮยอนอยู่แบบนั้น แต่เจ้าตัวก็ยังไม่เลิกส่งยิ้มใจดีมาให้จนเธอเริ่มรู้สึกผิดที่คิดจะปฏิเสธเขา


          เอาเถอะ แค่เพลงเดียวก็แล้วกัน ปลอบใจตัวเองเสร็จมือเล็กก็ยื่นออกไปหาเขาเพื่อที่จะวางบนมือหนานั่นที่ยื่นให้เธอมาสักพักนึงแล้ว


          แต่วอนโฮที่นั่งอยู่ไม่ห่างกลับตัดหน้าชิงวางมือของตัวเองลงแทนบนมือกีฮยอนซะก่อน และถ้าหูไม่ฝาด เซจูคิดว่าเธอได้ยินเสียงเพี้ยะออกมาด้วย


          สายตาคมกล้าของคนทั้งคู่จ้องประสานกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมลงให้ใคร และเธอก็ได้แต่มองเขาทั้งคู่สลับกันไปมา


          “เอามือออกไป” เป็นกีฮยอนที่ทำลายความเงียบนั่นลงก่อน “กูไม่ได้อยากจะเต้นกับมึง” เขาว่าพลางสะบัดมือวอนโฮออกอย่างไม่ไยดีก่อนจะผายมือมาทางเธออีกครั้ง


          “เหอะ!” คนถูกสะบัดมือเค้นหัวเราะออกมาก่อนที่เขาจะฟาดมือลงบนมือของกีฮยอนอีกครั้งอย่างแรงพร้อมด้วยสายตาและสีหน้าที่ดูหาเรื่อง


             “กวนตีน” กีฮยอนสบถออกมาก่อนจะปัดมือทิ้ง และเขาก็ไม่ได้พยายามยื่นมือมาทางเธออีก


          วอนโฮยิ้มรับให้กับคำด่าก่อนเขาจะยืนขึ้นแล้วมองคนตรงหน้าด้วยสายตายียวน ก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมาที่มันทำอาเธอใจเต้นรัว


          “อยู่ให้ห่างจากคนของกูที


 

        เขาไม่ได้หึงเธอใช่มั้ย?





 

            “นี่ หูหนวกหรอ!” ไอเอ็มตีเข้าที่แขนเธอเพื่อเรียกสติ “เหม่อไปถึงไหนแล้วเนี่ย เรียกก็ไม่ตอบ”


            “ตีไมวะ เจ็บนะโว้ย” มือเล็กคลำไปตรงจุดที่ถูกตี ในใจก็นึกโมโหที่เขามาขัดจังหวะเธอ


            “ก็เรียกตั้งนานแล้วไม่ได้ยิน มัวแต่เหม่ออะไรอยู่”


            “ยุ่ง” เธอว่าพลางก้มหน้าก้มตาทำงานล้างจานที่ได้รับมอบหมายต่อไป “ว่าแต่นายทำไมไม่ไปทำงาน”


            “อู้อยู่” คำตอบสั้นๆของเขาทำเอาเธอแอบขำ


            “แล้วมีอะไรถึงต้องอู้งานมาหา”


            ไอเอ็มหยักไหล่เล็กน้อย ก่อนจะยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะแล้วหันมาทางเธอ “มีเรื่องอยากคุยด้วยนิดหน่อย”


            “เรื่องไรวะ?” เซจูละมือออกจากจานที่กำลังล้างก่อนจะหันมาทางเขาด้วยสีหน้าอยากรู้ แต่เจ้าตัวก็กลับอมยิ้มและมีทีท่าลีลาที่จะเล่าขึ้นมาทันที


            “ไอ้เอ็ม! จะบอกหรือไม่บอก ถ้าไม่บอกก็ออกไปเลย”


            “โห อารมณ์เสียไรอะ ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้”


           


            เมื่อเห็นเธอนิ่งใส่ เขาจึงตัดสินใจที่จะเลิกกวนประสาท “คือว่า”


            “คือ?


            “อย่าขัดสิ ให้ฉันเล่าก่อน”


            เซจูพยักหน้ารับเบาๆ


            “คืองี้ เมื่อคืนพอฉันเห็นพี่กีฮยอน ฉันก็เลยนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้”


            เซจูขมวดคิ้วอย่างงงๆเล็กน้อยว่าเรื่องที่เขาต้องการจะเล่ามันคืออะไรกันแน่ มันต้องเกี่ยวกับเธอเพราะเขาต้องการจะบอกเธอ แต่ว่ามันไปเกี่ยวอะไรกับกีฮยอนด้วยอันนี้เธอไม่เข้าใจ


            “เธอจำที่เธอเคยถามฉันเมื่อหลายวันก่อนได้ปะ”


            ถามไรวะ? ใครมันจะไปจำได้กันล่ะ


       เธอส่ายหน้าเป็นคำตอบ


       “โอ้ยยัยขี้ลืม” ไอเอ็มบ่นออกมา “ก็ที่เธอเคยถามฉันว่า พี่วอนโฮเคยรู้จักกับผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเธอบ้างมั้ย”


            เซจูหูผึ่งทันทีที่รู้ว่าเขากำลังจะเล่าอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนั้นที่เธออยากรู้


            “จำได้ๆ ว่าแต่ทำไม แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกีฮยอน”


            “แหม่ ท่าทางเธอนี่ไม่ค่อยอยากจะรู้เลยอะ” ไอเอ็มเอ่ยแซ็วด้วยท่าทางขบขัน แต่กับคนที่อยากจะรู้ใจจะขาดมันไม่ตลกเลย


            “เมื่อไหร่นายจะบอกเนี่ย อยากรู้ใจจะขาดแล้วนะเว้ย”


            “ก็กำลังจะเล่าอยู่นี่ไง คืองี้ ที่เธอถามอะ มันไม่มี พี่วอนโฮไม่เคยรู้จักคนที่หน้าตาแบบเธอ” เขาหยุดเล่าแล้วยิ้มนิดๆ “คนหน้าแบบเธอมีคนเดียวก็เกินพอละ”


            “หมายความว่าไงวะ” เซจูถามกลับด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง ซึ่งคนว่าก็เอาแต่หัวเราะน้อยๆ


            “ช่างมันเถอะๆ” เขาเว้นวรรคก่อนจะพูดต่อ “พี่วอนโฮไม่เคยรู้จักผู้หญิงหน้าตาแบบเธอ แต่เขารู้จักกับคนๆหนึ่งที่เป็นแบบเธอ เอ๊ะ ไม่ใช่สิ เป็นแบบเรา”


            “หะ แล้วมันเกี่ยวกับกีฮยอนยังไง”   


            “จริงๆแล้วเรื่องมันยาว”


            “ก็เล่าดิ๊”


            “แต่ตอนนี้ฉันได้กลิ่นพี่วอนโฮ เขากำลังมา” ไอเอ็มกระซิบกระซาบก่อนจะขอตัวผละออกไปทำงาน


            “ไอ้เอ็ม เดี๋ยวก่อนนนน!” เธอพยายามรั้งเขาไว้ แต่ก็ไม่ทันเพราะเจ้าตัวรีบวิ่งออกไปแล้ว


            แต่เขารู้จักกับคนๆหนึ่งที่เป็นแบบเธอ เอ๊ะ ไม่ใช่สิ เป็นแบบเรา


          คำพูดของไอเอ็มยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เป็นแบบเรา งี้ก็หมายความว่ายัยนั่นเป็นหมาป่า แล้วเธอคนนั้นมารู้จักกับวอนโฮได้ยังไง แล้วทำไมถึงไปเกี่ยวข้องกับกีฮยอนอีก


       สงสัยโคตรๆเลยอะ



            “ยืนเหม่ออะไร คิดจะอู้งานหรอ” 




เสียงเข้มที่คุ้นหูไม่ได้ทำให้สะดุ้งแต่อย่างใด โชคดีที่ไอเอ็มได้บอกเธอแล้วว่าเขากำลังมาและเธอก็รีบหันกลับมาล้างจานต่อได้อย่างทันท่วงที แต่ก็อดหงุดหงิดไม่ได้ที่เขาดันเข้ามาขัดจังหวะในตอนที่เธอกำลังจะได้ข้อมูลจากไอเอ็ม


“เปล่าซะหน่อย” เอ่ยปากตอบเขาไป แต่ก็ไม่ได้หันไปมองคนที่พูดด้วยเลยสักนิด สองมือเล็กยังคงขะมักเขม้นกับการล้างจานต่อไป แต่แล้วเสียเข้มที่เอ่ยในประโยคถัดมาก็ทำเอาเธอชะงักจนเกือบจะปล่อยจานกระเบื้องในมือที่กำลังทำสะอาดมันอยู่ลงพื้น


เพราะครั้งนี้เสียงที่เปล่งออกมา มันไม่ใช่เสียงของเขา


ดวงตากลมโตเบิกโพลงเมื่อพบว่าบุคคลที่มายืนอยู่ข้างหลังไม่ใช่วอนโฮ แต่กลับเป็นผู้ชายที่ชื่อว่ากีฮยอน เพื่อนรักของวอนโฮที่ดูจะไม่ได้รักกันสักเท่าไหร่


“นาย” นิ้วเปื้อนฟองจากน้ำยาล้างจานยกขึ้นมาชี้หน้าเขาอย่างงงๆ


คนถูกชี้ได้แต่อมยิ้มตอบกลับไป เขาหัวเราะน้อยๆก่อนจะพูดออกมา “เจ๋งใช่ไหมล่ะ” กีฮยอนยิ้มนิดๆก่อนจะเดินไปนั่งบนเคาน์เตอร์ครัวที่ว่างอยู่ข้างๆเธอ


เซจูมองเขาอย่างไม่เข้าใจ นี่ก็คงจะเป็นความสามารถพิเศษแบบหนึ่งของผู้คุมกฎล่ะมั้ง


เลียนเสียง?


แล้วเรื่องกลิ่นล่ะ เขาเลียนได้เหมือนกันหรือไอเอ็มแค่ล้อเธอเล่นกันแน่


“งั้นๆอะ” เธอตอบเขาด้วยน้ำเสียงเนือยๆอย่างไม่ได้รู้สนใจสักนิด แต่ลึกๆแล้วเธอกลับคิดว่าพลังพิเศษของเขามันน่ากลัวไม่น้อย “ไม่เห็นจะน่าสนใจเท่าพละกำลังของวอนโฮเลย” เซจูเปรยทิ้งไว้ก่อนจะลอบมองไปที่ใบหน้าหล่อตี๋ของเขา


เธอสังเกตว่าเขาหน้าตึงไปเล็กน้อย และนั่นก็ช่วยย้ำให้เธอได้รู้ว่าคนทั้งคู่ไม่ค่อยจะชอบขี้หน้ากันจริงๆ


“คงงั้น” กีฮยอนยักไหล่เล็กน้อยด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนจะเงียบเสียงไปพักใหญ่ เธอเองก็ไม่รู้จะชวนคุยไปทำไม เพราะวอนโฮดูจะไม่ค่อยชอบเขาและ เธอเองก็ควรจะห่างเอาไว้เป็นดีที่สุด


“อยู่ที่นี่มานานหรือยัง” คำถามดังออกจากปากของกีฮยอนหลังจากที่เขานั่งเงียบไป


ร่างเล็กไม่ได้ตอบกลับ เธอไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องตอบคำถามนั่น ไหล่เล็กยักขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงกวนประสาท ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาล้างจานต่อไป ถ้าเธอไม่สนใจเดี๋ยวเขาก็คงจะเบื่อและปลีกตัวออกไปเอง


แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบที่เธอหวัง


เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิม เรียวแขนยกขึ้นมากอดอก ตาเรียวจับจ้องเธออยู่แบบนั้น และไม่มีวี่แววว่าเขาจะลุกไปไหนเลยแม้แต่นิดราวกับต้องการจะเล่นสงครามประสาท


“เคยคิดจะหนีบ้างหรือเปล่า” คำถามถูกยิงมาที่เธออีกครั้ง และแน่นอนว่าเธอโกหกออกไป


“ไม่เลย” ขืนบอกออกไปว่าอยากจะหนีก็เป็นเรื่องใหญ่น่ะสิ เธอจำได้ขึ้นใจเลยว่าผู้ชายที่อยู่ตรงนี้เขาเป็นลูกของใคร


แต่ก็ติดที่เธอไม่มีโอกาสและเธอก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะออกไปยังไง ไหนจะมินฮยอกที่กลายเป็นปีศาจนั่นอีก เธออยากพาเขาออกไป ออกไปมีชีวิตเหมือนมนุษย์ปกติแบบเดิมที่เคยเป็น


แต่มันก็ไม่ทันแล้ว


เขาเปลี่ยนไป


เปลี่ยนไปเป็นปีศาจดูดเลือดตลอดกาล


แล้วคนทำมันก็แค่บอกว่าทำไปเพราะจำเป็น แต่ก็ไม่ยักบอกเธอว่าจำเป็นยังไง


“จริงหรอ ทำไมล่ะ” เขาเงียบไปก่อนจะพูดบางสิ่งบางอย่างที่ทำเอาเธอถึงกับสะดุ้ง “ที่ไม่คิดหนีเพราะว่าชอบวอนโฮมันใช่ไหม”


เซจูสวนตอบทันควัน “ไม่ใช่!” เป็นเพราะความร้อนตัวทำให้เธอเผลอตะโกนใส่เขา


กีฮยอนถึงกับหัวเราะร่ากับสิ่งที่ได้ยิน และเขาก็ไม่ได้คิดจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูดแม้แต่น้อย เพราะคนปฏิเสธดันหน้าแดงซะเอง แล้วเขาเองก็ไม่ได้ซื่อบื้อจนดูไม่ออก


“แล้วเธอมีเหตุผลอะไรให้ทนอยู่ที่นี่ต่อ”


เขาพูดเหมือนต้องการจะให้เธอหนี และเซจูก็คิดว่ามันแปลกเกินไป


เซจูเงียบฟังที่เขาพูดแล้วก็คิดตาม เธอไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องทนอยู่ถึง 500 ปี แล้วกีฮยอนก็ไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องมายุงยงให้เธอหนีแบบนี้


ร่างที่ไม่สูงมากของกีฮยอนขยับตัวลงจากเคาน์เตอร์ที่นั่งอยู่ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เธอ เขาก้มตัวลงมากระซิบบางอย่าง เป็นจังหวะเดียวกับที่บุคคลมาใหม่ปรากฏตัวที่หน้าห้องครัว


“ทำอะไรกัน!” เป็นวอนโฮนั่นเอง เขาตะโกนถามเพื่อนตัวเองเสียงดังด้วยสีหน้าที่มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าหงุดหงิด ร่างสูงสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้คนทั้งคู่ก่อนจะส่งสายตาเป็นเชิงไล่ไปที่กีฮยอน


“ก็ไม่ได้ทำอะไรนี่”


“ไม่มีอะไรก็ไสหัวไป จะมายุ่งกับยัยนี่ทำไม” วอนโฮเผลอแสดงอาการของคนขี้หวงออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว และกีฮยอนก็ดูออก


“แลดูมึงจะหวงมากนะ” เขาพูดยิ้มๆ แต่แววตาคู่นั้นไม่ได้ดูยิ้มไปด้วยเลย


“ไม่ได้หวง แค่กลัวจะทำงานเสร็จไม่ทัน” นิ้วยาวชี้ไปที่ทางเข้าห้องครัว “ถ้าไม่มีอะไรก็ไปได้แล้ว”


“กำลังจะไปอยู่พอดี” เขาบอกกับวอนโฮก่อนจะเดินชนไหล่หนานั่นออกไปจากห้อง ทิ้งให้เซจูต้องอยู่ตมลำพังกับเขาอีกครั้ง


เจ้าของดวงตาคมตวัดมองมาทางเธออย่างไม่ไว้ใจ “มันพูดอะไรกับเธอ”


“ไม่มีอะไรหรอก” เซจูตอบเขาไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ อย่างพยายามให้ดูมีพิรุธน้อยที่สุด


เพราะเธอกำลังโกหก!


กีฮยอนพูดอะไรบางอย่างกับเธอตอนที่วอนโฮกำลังจะเข้ามา


“แน่ใจนะ” เขาถามซ้ำอีกรอบอย่างไม่เชื่อใจ


“อือ” คนตัวเล็กตอบกลับไปแค่นั้น ก่อนจะหันมาทำงานที่ตัวเองทำค้างไว้ต่อ เพราะขืนจ้องกับดวงตาวาววับนั่นนานๆใจเธออาจจะปั่นป่วนมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้


คนเข้ามาใหม่ยังคงยืนนิ่งไม่ไปไหน จนเธอต้องเป็นฝ่ายเอ่ยปากถาม “นายมีอะไรหรือเปล่าถึงมาที่นี่”


ร่างสูงพยักหน้า แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร มือหนาฉวยข้อมือเธอก่อนจะกระชากให้เดินตามไป ในตอนแรกเธอขัดขัน ข้อมือเล็กพยายามบิดให้หลุดจากมือหนา แต่สิ่งที่เธอได้กลับมาคือการออกแรงบีบที่เพิ่มมากขึ้นจากเขา เลยทำให้การขัดขืนเล็กน้อยนั่นต้องหยุดไป


“จะลากไปไหนอีกเนี่ย”


“มีคนอยากคุยด้วย”


เซจูเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ แต่ไม่ได้เซ้าซี้ถามอะไรเขาอีกเมื่อพบว่าร่างสูงนั้นลากเธอไปทางบ้านใหญ่ก่อนจะตรงไปที่ทางลงห้องใต้ดิน


หัวใจเธอเต้นถี่รัวอีกครั้งด้วยความกลัว เท้าทั้งสองข้างออกแรงขืนเอาไว้เมื่อคนทั้งคู่มาอยู่หน้าประตูห้องที่คุ้นตา


“ขะ เข้าไปทำไม”


“ก็บอกว่ามีคนอยากคุยด้วยไง” มือหนาทำท่าจะเปิดประตูเข้าไป แต่ก็ถูกเซจูเอามือข้างที่ว่างอยู่จับเอาไว้ซะก่อน


“เป็นอะไรของเธอเนี่ย คราวก่อนเห็นอยากมาจนต้องหนีมาไม่ใช่หรอ”


“แต่ตอนนี้ไม่อยากแล้วไง!


“กลัวหรอ” เขาสังเกตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักจากเธอและเม็ดเหงื่อที่เริ่มผุดพรายตามไรผม


“ก็ประมาณนั้น” เซจูยอมรับว่าเธอกลัว แต่เธอไม่ได้กลัวบุคคลที่อยู่หลังบานประตูเท่ากับคนที่กำข้อมือเธอในตอนนี้หรอก


คงไม่ได้หลอกมาให้มินฮยอกทำร้ายแบบมีอาหรอกใช่ไหม


คำพูดที่กีฮยอนพูดเอาไว้เริ่มเข้ามาให้ทำให้เธอคิดมาก


“หมอนั่นมันหายจากการเป็นพวกเลือดใหม่แล้ว” วอนโฮหยุดพูดไปพักนึง “และมันก็กำลังจะออกไปใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกแบบปกติอีกครั้ง”


คนฟังดีใจที่รู้ว่าเพื่อนของเธอหายจากอาการควบคุมตัวเองไม่ได้จากความหิว แต่ก็ต้องสะดุดกึกกับคำว่า ออกไปใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกแบบปกติอีกครั้ง


การต้องกินเลือดจากมนุษย์ กินเลือดจากสิ่งที่ตัวเองเคยเป็น


มันไม่ปกติเลยสักนิด!


คนที่เป็นสาเหตุให้คนดีๆต้องกลายเป็นปีศาจกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไงกัน


“ฉันจะรออยู่หน้าห้องนะ” พูดจบเขาก็จัดการเปิดประตูก่อนจะผลักเซจูเข้าไปข้างในโดยไม่บอกไม่กล่าวทันที


ภายในห้องสลัวๆยังคงเต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึมแบบเดิม คนตัวเล็กมองไปยังความมืดเบื้องหน้าก่อนจะส่งเสียงหาคนที่อยากจะคุยกับเธอ


“มินฮยอก”


            “ไง แม่สาวหมาป่า” น้ำเสียงร่าเริงที่เธอไม่ได้ยินจากเขามานานดังขึ้น ก่อนที่เจ้าของเสียงจะเดินฝ่าความมืดมาปรากฏตัวทางด้านซ้าย ดวงตาสระอิสีแดงกร่ำของเขายิ้มจนตาหยีก่อนสองเท้าจะเดินเข้ามาใกล้


            เซจูถอยหลังกรูดอัตโนมัติ ครั้งล่าสุดที่เจอกันเธอมีความทรงจำที่เกี่ยวกับเขาไม่ดีเท่าไหร่ ฝ่ายชายหนุ่มเมื่อเห็นท่าทางคล้ายยังหวาดกลัวอยู่ เขาก็หยุดเดิน เพราะรู้ตัวดีว่าตัวเองเป็นต้นเหตุให้เธอไม่กล้าเข้าใกล้


            “นาย นายโอเคใช่ไหม” เสียงเล็กถามคนตรงหน้าอย่างกล้าๆกลัวๆ


            “ฉันโอเค ดูสิ” ไม่พูดเปล่า มินฮยอกกางแขนกว้างก่อนจะหมุนซ้ายหมุนขวาอย่างร่าเริง เพื่อแสดงให้เธอดูว่าเขานั้นหายจากการเป็นเจ้าพวกเลือกใหม่จอมกระหายแล้ว และเขาก็กลับมาเป็นมินฮยอกที่สดใสเหมือนเดิม


            “” เธอเห็นท่าทางของเพื่อนสนิทที่กลับมาเป็นปกติก็อดที่จะดีใจไม่ได้ แต่มันก็ยังไม่เต็มร้อย เพราะเขาไม่ได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมทั้งหมด


            ดวงตาแดงกร่ำกับผิวที่ซีดขึ้นของเขาย้ำกับเธอได้ดีว่ามินฮยอกไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว


            “กูขอโทษนะ” ร่างเล็กพูดงึมงำออกมาก่อนจะก้มหน้าหนีเพื่อปกปิดน้ำใสๆของตัวเองที่เริ่มเอ่อคลอรอบดวงตากลมโต


            มือหนาวางมาแหมะลงบนไหล่ทั้งสองข้าง ความอบอุ่นที่ไม่น่าจะยังหลงเหลืออยู่แล้วของเขาในตอนนี้มันกลับถูกส่งมาถึงเธอ


            “มึงจะขอโทษทำไมวะ”


            “ก็ถ้าวันนั้นกูไม่รีบหนีไป” คนตัวเล็กเงียบเสียงไปพักหนึ่ง “ถ้าวันนั้นกูไม่ทิ้งมึงไว้ มึงคงไม่ต้องมากลายเป็นแบบนี้”


            แล้วเสียงหัวเราะเบาๆจากร่างสูงก็ทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างสงสัย ดวงตาเรียวของเขาจ้องมาที่ตาคู่สวยของเธอก่อนจะยิ้มให้ “ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก”


            เธอจ้องตาเขากลับก่อนจะพรั่งพรูในสิ่งที่คิดไว้ในใจมาตลอดออกไป “ทำไมจะไม่ให้โทษล่ะ เพราะกูหนีไป ไอ้แวมไพร์ตัวซีดนั่นมันถึงมาทำให้มึงเป็นปีศาจแบบนี้นี่ไง!


            “ใช่” ร่างสูงตอบก่อนที่นิ้วมือจะค่อยๆเกลี่ยน้ำตาของเพื่อนที่เริ่มล้นออกมาจากขอบตา “แต่อย่าไปโทษเขาเลย ถ้าวอนโฮไม่ถ่ายเลือดกับกู”


            “


            “กูอาจจะตายไปแล้วก็ได้”


            “หมายความว่าไง”


            มินฮยอกถอนหายใจออกมาก่อนที่จะนึกถึงเรื่องที่เกิดในคืนนั้น แล้วเริ่มเล่าให้เธอฟัง


            ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ทำให้เขาต้องบาดเจ็บสาหัสทั้งๆที่บาดแผลมันก็ไม่ได้ร้ายแรงยังคงติดตาเขาอยู่ ชายปริศนาหนึ่งในทั้งหมดที่ขึ้นมาจากเรือ ปรากฏตัวขึ้นบนตู้คอนเทนเนอร์ด้านหลังเขาก่อนจะโฉบลงมา ชั่วอึดใจนั่นเองเซจูก็ตัดสินใจเหนี่ยวไกปืนไปที่จุดตายของชายผู้นั้นอย่างรวดเร็ว


แต่มันก็ช้าพอที่ชายผู้นั้นจะกัดเขาเข้าตรงท้องแขนที่ถูกยกขึ้นมาป้องกัน


            แล้วเซจูก็เผาชายผู้นั้นทั้งเป็นก่อนจะวิ่งหนีหายไป


            มินฮยอกจำได้ว่าตอนนั้นเขาเจ็บเจียนตาย เลือดภายในกายร้อนวาบราวเป็นน้ำเดือดที่ไหลไปทั่วร่าง


และในวินาทีที่เขาคิดว่าตัวเองคงจะต้องจากโลกใบนี้ไปแน่ๆ


          ร่างหนาของชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น ชายที่ได้ให้ชีวิตใหม่กับเขา


ใบหน้าหล่อขาวเกลี้ยงเกานั้นไม่คุ้นตามินฮยอกเท่าไหร่ แต่ดูจากเครื่องแบบตำรวจที่ร่างหนาใส่อยู่ก็คงจะไม่พ้นเป็นตำรวจท้องที่


ชายแปลกหน้าทิ้งตัวย่อลงนั่งข้างมินฮยอกที่ลมหายรวยรนลงทุกขณะ ริมฝีปากสวยได้รูปขยับพูดบางอย่างกับเขา “นายโดนกัดมาใช่มั้ย”


หลังจากนั้นสติที่เหลืออยู่น้อยนิดของมินฮยอกก็ดับวูบไป เขามารู้สึกตัวอีกทีในห้องมืดๆ ห้องที่กำลังยืนอยู่ในตอนนี้ ต้องขอบคุณวอนโฮที่เป็นคนเปลี่ยนเขา ก่อนที่จะตายไปซะก่อน


และคนๆนั้นก็ยังช่วยสอนให้เขาสามารถที่จะใช้ชีวิตเยี่ยงแวมไพร์อีก


ดวงตากลมๆของคนตรงหน้ากระพริบปริบๆเมื่อเขาเล่าจบ “นายจะบอกว่าอีตาวอนโฮไม่ได้ตั้งใจเปลี่ยนนายให้เป็นแบบนี้ใช่ไหม”


มินฮยอกพยักหน้ารับก่อนจะพูดต่อ “ใช่ เพราะถ้าเขาไม่ทำฉันก็อาจจะไม่ได้มายืนตรงนี้ ฉันคงจะตายไปแล้ว”



“เธอต้องขอบคุณเขานะ เขาไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนฉันเป็นแบบนี้หรอกถ้าไม่จำเป็น”


เมื่อได้ฟังแบบนั้น เธอก็เลิกโกรธวอนโฮจากที่เคยโทษว่าเป็นเพราะเขา


            พูดคุยกันอีกไม่นานคนทั้งคู่ก็ตัดสินใจออกจากห้องมืดไร้แสงแห่งนี้ พวกเขาเจอวอนโฮที่ยืนรอหน้าห้องอยู่ก่อนแล้วจากนั้นชักชวนกันเดินออกไปจากใต้ดิน


            “นายไม่ได้รู้สึกเกลียดที่ฉันเป็นหมาป่าใช่ไหม” อยู่ดีๆก็อยากรู้ เซจูจึงถามออกไป


            “อืมม” มินฮยอกทำท่าคิดได้อย่างน่าหมั้นไส้ก่อนจะโดนเซจูฟาดเต็มแรงเข้าไปที่แขนหนึ่งทีอย่างนึกรำคาญ


            “โอ้ย มันเจ็บนะ” มือหนายกขึ้นมาลูปแขนตัวเองปอยๆ “ตอนนี้ฉันก็เริ่มจะเกลียดเธอแล้วล่ะ” เขาพูดทีเล่นทีจริง ทำเอาคนฟังถึงกลับหน้างอ


            “โธ่ ล้อเล่นนิดเดียวเอง ฉันไม่เกลียดเธอหรอก” แล้วเขาก็หันไปถามวอนโฮที่เดินหน้านิ่งตามมาข้างหลัง “แบบนี้มันแปลกมั้ยอะ ฉันกลายเป็นเผ่าพันธุ์ศัตรูกับไอ้เซจูแต่กลับไม่รู้สึกเกลียดมันเลย”


            วอนโฮส่ายหน้า “ไม่แปลก เพราะถ้านายมีความรู้สึกอื่นเข้ามาแทนที่ ความรู้สึกเกลียดที่มันเป็นไปตามสัญชาตญาณจะถูกกดเอาไว้ เพราะนายเป็นเพื่อนกับเธอไง ต่อให้ใครคนใดคนหนึ่งเปลี่ยนไป ถ้าความรู้สึกมันยังอยู่ พวกนายก็จะรักกันเหมือนเดิม” เขาถอนหายใจก่อนจะพูดต่อ “จะเว้นก็แค่ตอนนายยังเป็นพวกเลือดใหม่อยู่อะ ตอนนั้นนายจะไม่ค่อยรับรู้อะไรทั้งนั้น”


            เพื่อนซี้ที่รับฟังพยักหน้ารับพร้อมกันทั้งคู่ ก่อนทั้งสามจะตรงไปยังบ้านเล็ก เพื่อให้มินฮยอกให้อาบน้ำแต่งตัวใหม่


            มินฮยอกบอกกับเธอว่าเขาตั้งใจจะกลับไปหาครอบครัว แต่คงไม่ได้กลับไปเป็นตำรวจ และเขาจะอยู่ที่นั่นจนกว่าคนในบ้านจะเริ่มสังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้แก่ลงไปจากเดิม เมื่อนั้นก็คงได้เวลาที่เขาจะต้องแยกจากกับครอบครัว


            “มึงจะไปตอนนี้เลยหรอ” เซจูถามด้วยน้ำเสียงอาลัยอาวรณ์ เพิ่งเจอกันเพื่อนก็จะจากเธอไปอีกซะแล้ว


“อือ ป่านนี้พ่อกับแม่คงคิดว่ากูตายไปแล้วมั้ง”


            “ยังไงก็หลบๆตำรวจกับผู้คนหน่อยนะ” ร่างหนาที่เงียบไปนานพูดแทรกขึ้นมา “เขาคิดว่าพวกเธอสองคนมีส่วนเกี่ยวข้องกับคนร้ายที่หายตัวไป ขืนโดยจับได้ล่ะก็แก้ตัวไม่ถูกแน่”


            มินฮยอกพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย แต่เซจูกลับพูดแทรกขึ้นมา


            “กับผู้คนคงไม่จำเป็นเท่าไหร่หรอกมั้ง ป่านนี้ข่าวใหม่อื่นๆคงเข้ามากลบข่าวพวกฉันสองคนหมดแล้วล่ะ”


            วอนโฮยักไหล่อย่างไม่สนใจฟัง และเมื่อทั้งสามเดินมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์บรานเพื่อมาส่งมินฮยอกที่ได้รับการเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เซจูก็เริ่มงอแงอยากให้เขาอยู่ต่อเป็นเพื่อนเธอ


            “ยังไม่ไปไม่ได้หรอ”


            “ไม่ได้ดิ” มินฮยอกตอบทันควันก่อนจะยีเรือนผมนุ่มของคนตัวเตี้ยกว่าอย่างเอ็นดู คนที่เหมือนจะเป็นส่วนเกินอย่างวอนโฮในตอนนี้มองภาพนั้นก่อนจะกลอกตาอย่างนึกหมั้นไส้หน้าตาออดอ้อนของหญิงสาวที่เจ้าตัวเผลอทำแบบไม่รู้ตัว


            ทีกับเขาล่ะไม่เคยเห็นทำบ้าง!


            “อยากจะตามไปส่งถึงหน้าประตูบ้านมันเลยมั้ยล่ะ” วอนโฮถามขึ้นอย่างประชด


            คนตัวเล็กหันขวับ ดวงตากลมโตของเธอมองมาที่วอนโฮอย่างดีใจ ก่อนจะพยักหน้ารับรัวๆ


            “ไปๆๆๆ” สีหน้าเธอแสดงอาการดีใจออกมาอย่างชัดเจน จนคนประชดในตอนแรกอดที่จะใจอ่อนไม่ได้


เธออยากอยู่กับเพื่อนให้นานๆก่อนจะกลับมาจมปลักอยู่ที่นี่ และเหนือสิ่งอื่นใด เธอต้องการที่จะออกไปเปิดหูเปิดตาด้วย


            “ดีเลย ไอ้เซจู มึงจำสัญญาเลี้ยงเหล้าของเราได้ใช่เปล่า” มินฮยอกเอ่ยทวนความจำ


            “จำได้สิ ไปดื่มให้เมาหัวราน้ำกันเถอะ” ตากลมโตวาววับเมื่อเธอคิดถึงแผนการอะไรบางอย่างได้ เห็นทีว่าโอกาสในการจะหนีออกจากบรานจะมาเร็วกว่าที่คิด


เพราะคำพูดของกีฮยอนมันเร่งให้เธออยากจะออกไปจากทีนี้ไวๆ


“รีบหนีไปซะ อยู่ที่นี้ก็มีแต่ตายกับตาย จะช้าหรือเร็วแค่นั้นแหละ”







Talk

จะหนีไม่หนี จะหนีไม่หนี จะหนีไม่หนี

เรื่องนี้มีแต่หนี 5555

ไรท์มาแว้วววววววววววว หลังจากหายไปนาน


ขอโทษทุกคนที่ตามอ่านเรื่องนี้ด้วยนะคะ ขอโทษจริงๆ อาจจะช้าบ้างน้อยบ้าง

แต่สัญญาว่าจะไม่เทนะ

ขอบคุณมากจริงๆที่ยังตามอ่านกันอยู่

ขอบคุณนะคะ ><

แล้วจะรีบมาต่อเด้อ จุ๊บๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

345 ความคิดเห็น

  1. #209 Suchawadi_6647 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:55
    รอมาต่อค่ะ หยั่กอ่าน หยั่กอ่าน
    #209
    1
    • #209-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:44
      ไรท์มาต่อแว้ววว มาอ่านก้านนน
      #209-1
  2. #207 Jaojom2548_chani (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:28
    แหมมมมมม หึงก็บอกค่ะคุณวอนโฮฮฮฮฮ เซจูหนีไปเลยยย เอาให้วอนโฮแบคิดถึงแทบตายเลยยยยยย รีบๆมาต่อนะคะ
    #207
    1
    • #207-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:44
      มาต่อแล้วนะคะ ขอบคุณที่ตามอ่านนะฮับ ><
      #207-1
  3. #206 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:40
    วอนโฮนี่น่ารักตลอดกาล ขี้หวงตลอด แหมมมม ทีกับเค้าล่ะไม่ทำ
    #206
    1
    • #206-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:43
      หลงคนขี้หวงอ่าา
      #206-1
  4. #205 SleepyHyungwon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:15
    ดิ้นตรงคำว่า ทีกับเขาล่ะไม่เห็นทำบ้าง กรี๊ดดดด รอค่ะๆๆ
    #205
    1
    • #205-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:42
      มีความหวง แต่ไม่แสดงออก 555
      #205-1
  5. #204 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:53
    นางเอกจะหนีอีกละ
    #204
    1
    • #204-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:42
      นั่นจิ หนีอีกละ 5555
      #204-1
  6. #203 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:52
    เจิมมมมมมม
    #203
    1
    • #203-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:41
      ขอบคุณที่แวะมาเจิมงับ ^^
      #203-1
  7. #202 XYCYMN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:34
    งื้ออออออ วอนโฮคนขี้หึง นางเอกจะหนีอีกแล้วหรอ ถ้าโดนจับได้นี่ บรึ๋ยยย
    #202
    1
    • #202-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:38
      ติตามได้เลยงับ ^^
      #202-1
  8. #201 Suchawadi_6647 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:37
    มาต่อเถ๊อะะะะไรท์ อยากอ่านใจจะขาดดด
    #201
    1
    • #201-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:25
      มาแย้ววววว อย่าเพิ่งใจขาดนะ 5555
      #201-1
  9. #200 Kim_seokjin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 01:24
    รอเด้ออคร้าาไรท์
    #200
    1
    • #200-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:24
      มาต่อแล้วเด้อจ้าา ><
      #200-1
  10. #199 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 06:22
    เจิมมมมมม
    #199
    1
    • #199-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:22
      ฮับบบ ><
      #199-1
  11. #198 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 06:21
    เจิมมมมมม
    #198
    1
    • #198-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:21
      ขอบคุณฮับบ ^^
      #198-1
  12. #197 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 06:20
    นี่เราไปอยู่ไหนมา พึ่งมาอ่านอ่ะ สนุกมาก อ่านไปเขินไป ไรท์แต่งดีมาก มาต่อนะคะไรท์
    #197
    1
    • #197-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:21
      ไรท์ดีใจที่ชอบนะคะ >< มาต่อแย้วน้าาา
      #197-1
  13. #196 miinmelon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 06:49
    มาต่อน้าาาาาาา สนุกอ่ะ อ่านไปก็บิดไป ขนาดนี้แล้วเอ็นซีมาเถอะค่ะ!!>//<
    #196
    1
    • #196-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:20
      เอ็นซีอาจมีใกล้ๆจบ รอเด้อ ><
      #196-1
  14. #195 miinmelon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 06:48
    มาต่อน้าาาาาาา สนุกอ่ะ อ่านไปก็บิดไป ขนาดนี้แล้วเอ็นซีมาเถอะค่ะ!!>//<
    #195
    1
    • #195-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:19
      มาต่อแล้วฮับ เอ็นซีรอก่อนนะ อิอิ ><
      #195-1
  15. #194 XYCYMN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 23:17
    พึ่งมาอ่าน ชอบมากเด้อ รอจ้าาา
    #194
    1
    • #194-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:19
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ >< มาลงเพิ่มให้แล้วน้าตัวเองงงง
      #194-1
  16. #193 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 14:09
    ไรท์คัมแบคคคคค รออยู่น้าาาาา
    #193
    1
    • #193-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:18
      ตอนนี้ก็คัมแล้วน้าาา อิอิ
      #193-1
  17. #192 Sugabunny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 17:57
    ไรท์ มาต่อไวนะๆ. ฮือออ
    #192
    1
    • #192-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:18
      มาแล้วจ้าาา คิดถึงอะป่าววว ^^
      #192-1
  18. #191 SleepyHyungwon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 17:56
    ไรท์์์์์์ ฮืออออ เราชอบเรื่องนี้มาก มาต่อไวไนะคะะะ
    #191
    1
    • #191-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:17
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ดีใจมากจริงๆ เขามาต่อแล้วเด้อออ ><
      #191-1
  19. #190 LOLLYPOPCANDY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:38
    ยังรออยู่นะคะไรท์
    #190
    1
    • #190-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      8 ธันวาคม 2560 / 17:42
      มาแล้วฮับ ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ ><
      #190-1
  20. #189 Sugabunny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 11:40
    รอ!!!!!!!!!!!!!! สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก. หมั่นใส้วอนโฮ อยากถีบ 55555
    #189
    1
    • #189-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      8 ธันวาคม 2560 / 17:42
      มาแย้วค่าา น่ารักขนาดนี้ ถีบลงหยอ 55555
      #189-1
  21. #188 ppapaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 10:25
    รอเด้ออออ
    #188
    1
    • #188-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      8 ธันวาคม 2560 / 17:41
      มาแว้วๆๆๆ ><
      #188-1
  22. #187 SupansaYoo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 11:40
    อยากอ่านต่อแล้วง่าาาาาาาาาาาา
    #187
    1
    • #187-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      8 ธันวาคม 2560 / 17:41
      มาแล้วน้าตัวเอง ><
      #187-1
  23. #185 aria-meechai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 16:38
    สาหนุกมากกกกกก รออออออยู่น้าาา
    #185
    1
    • #185-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      8 ธันวาคม 2560 / 17:40
      ขอบคุณนะคะ มาแล้วเด้อ
      #185-1
  24. #183 OMI lucky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:25
    น่ารอเป็นที่สูดดดดดดดดด
    #183
    1
    • #183-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      8 ธันวาคม 2560 / 17:40
      มาแย้วน้าาา
      #183-1
  25. #182 vvpp1149 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 13:05
    รอค่าาาา
    #182
    1
    • #182-1 H_HB(จากตอนที่ 15)
      6 สิงหาคม 2560 / 13:41
      ก้าบป้มมม ><
      #182-1