[Monsta-x] The ruler vampire (wonho × you)

ตอนที่ 14 : Ep 13 ll พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    8 ก.พ. 61















วอนโฮตื่นขึ้นในเช้าวันถัดมาด้วยความรู้สึกเจ็บบริเวณซอกคอนิดๆ ถึงแม้รอยเขี้ยวที่เกิดขึ้นจะเริ่มตกสะเก็ดบ้างแล้ว แต่ร่องรอยจากการดูดอย่างรุนแรงมันยังไม่จางหายไปไหน เขาส่องดูผ่านกระจกในห้องนอนก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าไปอาบน้ำ


แต่แล้วเขาก็แทบผงะ เมื่ออาบเสร็จและเปิดประตูออกมาเจอร่างเล็กที่ดูจะหลับสบายดีในตอนแรกกลับตื่นขึ้น แถมยังมายืนทำตาขวางใส่เขาที่หน้าห้องน้ำด้วย


“เป็นไร” ร่างสูงถามพลางเอาผ้าขนหนูค่อยๆขยี้ผมหมาดๆของตัวเองที่เพิ่งสระไป


“ฉันว่าจะถามตั้งแต่เมื่อคืนละ”


” วอนโฮรู้ว่าท่าทางเอาเรื่องของเธอในเช้าวันนี้มันเกิดจากอะไร


“ทำไม ทำไมมินฮยอกถึงกลายเป็นแบบนั้น”


” ร่างสูงถอนหายใจก่อนจะเดินหนีออกจากหน้าห้องน้ำ แต่เธอก็ยังไม่วายเดินตามเซ้าซี้เขาต่อ ปกติเห็นไม่ชอบจะเข้าใกล้เขานัก สงสัยครั้งนี้จะไม่พอใจหนักถึงได้ตามเขาแจเพื่อจะเอาคำตอบแบบนี้


“นี่นาย” เซจูเรียกเขาไว้ ก่อนที่จะวิ่งมาดักหน้า


” ตาคมปรายมองเธออย่างดุๆ นี่กะจะไม่ให้ใส่เสื้อผ้าก่อนเลยรึไง!


         “ฉันถามก็ตอบมาดิ”


                “หลบ” เขาเอ่ยนิ่งๆ


                “ไม่จนกว่าจะนายจะตอบ”


                “ได้” ร่างสูงเดินเข้าใกล้เธอมากขึ้น ในเมื่อไม่หลบแถมยังขวางทางอยู่แบบนี้เขาก็ชนแม่งเลยแล้วกัน


                “เฮ้ยๆๆ” แม่ตัวดีโวยวายเล็กน้อยก่อนจะรีบหลบให้พ้นทางเขาอย่างไว แต่เธอก็ยังไม่ยอมลดละที่จะคาดคั้นเอาคำตอบจากเขาต่อ


                “ใครทำให้หมอนั่นเป็นแบบนั้น”


                “ฉัน” เซจูตาวาวขึ้นอย่างตกใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำขนาดนี้ การเปลี่ยนคนให้กลายเป็นปีศาจร้ายได้นี่จิตใจต้องทำด้วยอะไร


               “หมอนั่นไปทำอะไรให้นาย ทำไมนายถึงต้องเปลี่ยนให้เขาเป็นแบบนั้นวะ!


                “ฉันจำเป็น” เขาตอบพลางคว้าเสื้อเชิ้ตมาใส่ แต่ในใจก็อดรู้สึกแปลกๆไม่ได้ที่มีผู้หญิงมาจ้องอยู่ตลอดการแต่งตัวแบบนี้


                “จำเป็นยังไงหรอ ถึงกับต้องทำให้มนุษย์บริสุทธิ์คนหนึ่งต้องกลายเป็นปีศาจแบบนั้นอะ”


                วอนโฮถอนหายใจก่อนจะหันมาจ้องหน้าเธอนิ่ง “เรื่องนั่นค่อยคุยกัน ตอนนี้ฉันจะใส่กางเกง ออกไปก่อนได้มั้ย หรือถ้าเธอโอเคไม่อาย จะยืนดูอยู่แบบนี้ก็ได้ ฉันไม่ว่า” เขาพูดพลางทำท่าจะเอาผ้าขนหนูที่พันท่อนล่างออก จนเธอต้องรีบยกมือขึ้นห้ามอย่างตกใจ ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องไปโดยไม่ต้องให้เขาบอกซ้ำรอบสอง


                คนตัวเล็กยืนหน้าบูดอยู่หน้าประตูห้อง เธอก่นด่าเจ้าของห้องในใจถึงความเรื่องเยอะของเขา แค่ถามแค่นี้จะลีลามากมายอะไรก็ไม่รู้ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตามเธอจะต้องทำให้เขาพูดออกมาให้ได้ว่าเขาทำแบบนั้นไปทำไม แล้วเธอรู้สึกผิดกับเพื่อนเหมือนกันที่มีส่วนทำให้เขาต้องมากลายเป็นปีศาจโดยที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลย ถ้าหลังจากเกิดเรื่องวันนั้นเธอไม่ขี้ขลาดกลัวความผิดจนต้องรีบหนีไป เรื่องแบบนี้ก็คงจะไม่เกิด มินฮยอกก็คงจะยังมีความสุขอยู่กับชีวิตแบบปกติของมนุษย์ทั่วไป


                แล้วการนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก็ทำให้เธอฉุกคิดขึ้นได้ว่า มีผู้หวังดีอีกคนที่เธอจะลืมไม่ได้เลย มีอา เธอมักจะแสดงความช่วยเหลือกับเซจูเสมอในทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องที่ขัดคำสั่งวอนโฮ เธอไม่ได้โง่พอที่จะคิดว่ายัยเด็กนั่นหวังจะช่วยจริงๆ รู้ทั้งรู้ว่ามินฮยอกเป็นแบบนั้นก็ยังจะพาเธอไป ไม่ได้คิดร้ายแล้วจะคิดอะไรได้ล่ะ


                เซจูเดินออกจากหน้าประตูห้องเขาก่อนจะกลับไปที่ห้องของตนเพื่อจัดการธุระส่วนตัว


                ฮวายองมาดักรอที่หน้าห้องตอนสายๆของวันนั้นก่อนที่เซจูจะทันได้ออกไปทำงานบ้าน ใบหน้าสวยยกยิ้มขึ้นนิดๆก่อนจะเอ่ยคำพูดขึ้น “เธอพอจะทำอาหารเป็นมั้ย”


                เซจูเห็นแววตาสวยเฉี่ยวนั่นแอบหวังนิดๆว่าเธอจะต้องตอบว่า ทำเป็น ง่ายๆสบายมาก แต่สิ่งที่เธอตอบกลับไปคือ “ฉันทำไม่เป็น ไม่ถนัด ไม่ชอบ แล้วก็ไม่อยากทำด้วย” เธอตอบเชิงปฏิเสธเพราะท่าทางฮวายองน่าจะให้เธอไปช่วยทำอาหารอะไรสักอย่างแน่นอน


                “ทำไม่เป็นไม่เป็นไรหรอก แต่ถ้าไม่ชอบและไม่อยากทำด้วย เห็นที่ฉันคงต้องไปขอร้องให้วอนโฮมาวานให้เธอไปช่วยฉันแทนละมั้ง เขาคงมีวิธีในการสั่งเธอที่ดีกว่าฉันแน่ๆ” คนสวยพูดพลางยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างเหนือกว่า


                ขี้บังคับ ขี้ขู่เหมือนหมอนั่นไม่มีผิด!



          สุดท้ายเธอก็ต้องยอมไปช่วยฮวายองอย่างเลี่ยงไม่ได้


                “แต่ฉันทำอาหารไม่เป็นจริงๆนะ”


                “อือ งั้นฉันให้เธอเป็นลูกมือคอยช่วยหยิบจับนู่นนี่นั่นละกัน เพราะฉันก็มีมีอาคอยช่วยอยู่เหมือนกัน” ชื่อมีอาทำเอาเซจูตาวาวทันที เธออยากเจอเด็กนั่น


                ฮวายองอธิบายถึงว่าทำไมต้องมาชวนเธอ เพราะในอีก 3 วันข้างหน้า ลูกชายคนเดียวของท่านผู้นำจะกลับมาหลังจากที่ไปอยู่ประเทศอื่นซะนาน เขาจึงอยากจะจัดงานต้อนรับลูกชายให้สมกับที่เป็นลูกแวมไพร์ที่ยศสูงที่สุดในประเทศเช่นเขา


                “เขามีลูกด้วยหรอ” เซจูถามพลางทำหน้าสงสัย


                “ช่าย” ฮวายองตอบก่อนจะขอตัวออกไปทำงาน

 

………………………………………………………….

 

                3 วันต่อมาผ่านไปเร็วกว่าที่คิด และตลอดเวลานั้นเธอไม่มีโอกาสได้เจอยัยเด็กมีอานั่นเลย ส่วนอีตาวอนโฮก็หายหน้าหายตาไปไม่มาวอแวเหมือนแต่ก่อน


                งานเลี้ยงครั้งนี้ถูกจัดขึ้นที่ชั้นล่างของบ้านใหญ่ ห้องโถงกว้างที่เคยดูอึมครึมถูกเนรมิตให้มันดูสว่างตาขึ้น แต่ก็ยังคงความสลัวๆตามแบบฉบับของที่อยู่แวมไพร์เอาไว้ โต๊ะอาหารตัวยาวถูกตั้งไว้รอบๆสำหรับอาหารที่จะเอามาต้อนรับแขกเรื่อ ซึ่งรายการอาหารวันนี้มีมากมาย ล้วนเป็นอาหารทั่วไปที่มนุษย์กินกัน


                คงนึกอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศการกินกันละมั้ง เธอคิด


                เซจูกลายเป็นเด็กยกของช่วยเชฟจำเป็นอย่างฮวายองและมีอา ตั้งแต่เที่ยงพวกเธอทั้ง 3 ต้องทำงานในครัวตลอด ฮวายองนั้นดูเป็นคนใจเย็นมากเมื่อได้วุ่นอยู่กับการทำอาหาร ส่วนมีอานั้นเธอก็มีท่าทีเป็นปกติกับเซจู แถมยังมาขอโทษขอโพยที่วันนั้นมาพาเธอไป เพราะมีอาเองก็ยังไม่รู้ว่ามินฮยอกยังไม่หาย


                ไม่เชื่อโว้ย! แต่เซจูก็ยิ้มและพยักหน้ารับ เพื่อให้ไอ้เด็กนี่ไม่รู้ว่าเธอรู้ตัวแล้ว ตอมาตอกลับ ไม่โกง


                อาหารหลายอย่างที่น่าตาชวนน้ำลายไหลเริ่มเสร็จมากขึ้นทีละอย่าง เซจูเร่งลำเลียงมันออกจากห้องครัวแล้วไปวางไว้ที่โถงกว้างโดยมีไอเอ็มและคนรับใช้คนอื่นๆช่วย


ฮวายองกับอาขอตัวออกไปจัดการเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้พร้อมสำหรับงานเลี้ยงคืนนี้ ส่วนเธอนั้นก็คงต้องกลับไปนอนหมกอยู่ในห้องหลังจากทำหน้าที่เสร็จ ถึงแม้จะอยากไป อยากมีส่วนร่วม อยากกินอาหารหน้าตาน่าอร่อยพวกนั้น แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่มีสิทธิที่จะโผล่เข้าไปในงานเลี้ยงนั่น แถมเสื้อผ้าสวยๆเธอก็ไม่มี ลูกชายตาแวมไพร์เฒ่านั่นเธอก็ไม่รู้จัก แถมตอนนี้เธอยังเป็นแค่เชลย


ร่างเล็กเดินออกจากบ้านใหญ่ที่เริ่มจะเปิดเพลงเสียงดังเพราะแขกเริ่มทยอยกันมาบ้างแล้ว เธอเดินลัดเลาะผ่านสวนหย่อมก่อนจะเข้ามาที่บ้านเล็ก


ใบหน้าหล่อเหลาราวกับว่าถูกปั้นแต่งมาอย่างดี และรูปร่างดูดีในชุดสูทราคาแพงที่กำลังเดินลงบันไดมาทำเอาเธอที่กำลังจะเดินผ่านถึงกับชะงักการเดินไปชั่วขณะ ตากลมโตจ้องมองร่างสูงที่กำลังเดินลงบันไดราวกำลังถูกสะกดเอาไว้ด้วยสายตาคมปราบคู่นั้น เธอเผลอไผลมองรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเขาไปพักหนึ่งก่อนจะสามารถเรียกสติตัวเองกลับมาได้ ไม่ได้เจอกันมา 3 วัน เขาหล่อขึ้นขนาดนี้เลยหรอ


เธอก้มหน้าก้มตาก่อนจะกลั้นใจเดินสวนกับเขา หากแต่เสียงเข้มๆนั่นกลับหยุดเท้าเธอไว้ซะก่อน


“ทำงานเสร็จแล้ว?” ประโยคคำถามถูกเอ่ยออกมาจากร่างสูง ดวงตาคู่นั้นของเขาจ้องมองตรงไปข้างหน้า โดยไม่ได้ชายตาแลคนที่เขาพูดด้วยเลยสักนิด


“อืม”


“ดีแล้วก็อย่าคิดโผล่หน้าออกไปที่งานนะ” เขากำชับก่อนจะเดินออกไป


เซจูสะอึกเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้น เธอรู้ว่ามนุษย์หมาป่าอย่างเธอน่าจะไม่เป็นที่ต้อนรับสำหรับพวกแวมไพร์อยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าทำไมพอได้ยินมันออกมาจากปากของเขา มันถึงทำให้เธอรู้สึกเจ็บแปลกๆ แถมเธอกลับรู้สึกว่าอยากโผล่เข้าไปในงานมากขึ้น เหมือนว่าอยากจะลองดีกับเขา

 

ช่วงหัวค่ำของวัน ขณะที่เซจูกำลังคิดหาทางจะออกไปงานเลี้ยงนั่น ห้องของเธอก็ถูกเคาะโดยสองสาว เป็นมีอากับฮวายองนั่นเอง ทั้งคู่ดูสวยมากถึงแม้จะอยู่ในชุดคนละแบบ ฮวายองดูสวยสง่าในชุดเกาะอกยาวสีดำ ส่วนมีอานั่นดูน่ารักจิ้มลิ้มในชุดราตรีสีขาวสั้น


“ออกไปด้วยกัยมั้ยจู” ริมฝีปากที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงของฮวายองขยับเอ่ยกับเธอ


“ฉันว่าฉันไม่ควรออกไปในที่แบบนั้นหรอก” เธอตอบพร้อมกับยิ้มนิดๆอย่างเสแสร้งทำตัวในดูน่าสงสาร เผื่อฮวายองเห็นใจจะได้พาเธอไป เท่านี้เธอก็จะได้ออกไปเดินเล่นในงานเลี้ยงโดยที่ไม่ต้องโดนเขาดุ


“บ้า ทำไมพูดแบบนั้น เธอก็ไปได้นะ ท่านผู้นำก็ไม่ได้ห้าม ไอเอ็มก็ไป ป่านนี้คงแต่งตัวเสร็จแล้วมั้ง”


“วอนโฮเขาสั่งไม่ให้ฉันไป” หน้าเซจูจ๋อยลงไปถนัดตาจนคนฟังรู้สึกสงสารตามไปด้วย


“อ่าว ทำไมหมอนั่นพูดแบบนั้น แปลกคนจริงๆ” ฮวายองบ่นให้เพื่อนตัวเองอย่างวอนโฮ “ถ้างั้นเธอก็อยู่นี่แหละ เดี๋ยวจะมีปัญหากันเปล่าๆ”


แม้นี่จะเป็นทางออกที่ดีตามที่ฮวายองพูด แต่ลึกๆเซจูก็อยากจะออกไปไม่น้อย อยากรู้ว่าทำไมเขาต้องห้ามขนาดนั้น


“จริงๆฉันก็อยากไป” เธอสารภาพในที่สุด


“แต่ว่าวอนโฮ


“มีอาว่าไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ ไอเอ็มไปได้ พี่เซจูก็ต้องไปได้ด้วยสิคะ” คนตัวเล็กที่ยืนฟังทั้งคู่คุยกันมาได้สักพักพูดแทรกขึ้นมา เซจูได้แต่หรี่ตามองอย่างรู้ทัน


อะไรที่พร้อมจะขัดคำสั่งของวอนโฮดูเด็กนี่จะยินดีให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ทุกครั้ง


“ใช่” เซจูพูด เธอไม่ได้อยากเดินตามความต้องการของมีอา แต่ว่าครั้งนี้เธออยากจะไปจริงๆ อยากรู้ว่าทำไมเขาต้องห้ามเธอด้วย


“แต่ฉันคิดว่าเธอไม่ควรจะขัดคำสั่งเขานะ” ฮวายองเตือน


“ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่อยากเข้าไปเฉยๆ รับรองว่าจะไม่สร้างความเดือดร้อน” เธอยกสองนิ้วขึ้นเป็นการสัญญากลายๆ


“แล้วแต่เธอละกัน” ฮวายองถอนหายใจออกมาให้กับความดื้อรั้นของเธอ “แล้วก็ระวังหมอนั่นโกธรด้วยล่ะ”


เซจูพยักหน้ารับคำ


“พี่ฮวายองไปก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่เซจูฉันจะจัดการแปลงโฉมเอง”


มีอาจัดการลากเซจูไปที่ห้องของเธอบริเวณชั้นสองของบ้านเหมือนพวกนั้น ก่อนจะพยายามหาชุดที่เข้ากับเธอที่สุดมาให้ เซจูลอบมองพฤติกรรมนั่นอย่างครุ่นคิด ถ้าเด็กนี่มันไม่มีเจตนาแอบแฝงมันคงจะดีกว่านี้ มีอาจะเป็นน้องสาวที่น่ารักของเธอคนนึงเลยก็ว่าได้ แต่เซจูก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่ายัยเด็กนี่จะสนับสนุนให้เธอขัดคำสั่งของวอนโฮไปเพื่ออะไร ให้เขาเกลียดเธองั้นหรอ? แต่เขาก็เกลียดเธออยู่แล้วนี่


“วันนี้พี่จะต้องสวยที่สุด” เด็กสาวพูดพลางเอาชุดนั้นชุดนี้มาทาบเธออย่างสนุกสนาน


นี่เธอเป็นหมานะไม่ใช่บาร์บี้


แล้วก็นะ ถึงเธอจะสวยขึ้นยังไง วอนโฮก็คงจะไม่ชายตาแลอยู่ดี เซจูคิดก่อนจะอยากตบตัวเองที่พลาดไปนึกถึงเขา จะสวยหรือไม่สวยแล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับอีตานั่นเล่า!


            สุดท้ายเธอก็ได้ชุดที่คิดว่ามันโอเคกับตัวเองที่สุด ร่างเล็กอยู่ในชุดกระโปรงบานเกาะอกสีดำ เธอโดนมีอาบังคับให้ใส่มันอีกทั้งยังมีส้นสูงที่สีเดียวกันกับชุดอีก


            เซจูไม่ขอออกมาที่งานพร้อมกับมีอา เธออยากแอบเข้าไปคนเดียวเพราะจะได้ไม่เป็นที่สังเกตมากนัก โชคดีที่บริเวณรอบๆบ้านใหญ่ซึ่งเป็นที่จัดงานเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย และเธอก็ยังไม่เห็นวี่แววเขา ก็อีตาคนที่สั่งห้ามเธอนั่นแหละ


ร่างบางเดินกระโดกกระเดกไม่ค่อยถนัดเมื่อต้องสวมกระโปรงความยาวประมาณเข่ากับรองเท้าส้นสูงตามแบบฉบับของคนที่มางานเลี้ยงซึ่งเธอไม่ค่อยได้ใส่นัก ส่วนแขนเล็กๆนั่นก็เอาแต่กอดอกตัวเองแน่นอย่างขัดเขิน ผมสวยความยาวประมาณอกที่ถูกม้วนเป็นลอนอ่อนๆอย่างน่ารักพริ้วไปมาตามใบหน้ากลมเล็กที่เหลียวซ้ายแลขวาไม่หยุดเพราะเอาแต่ระวังไม่ให้ไปจะเอ๋กับวอนโฮเข้า


            จากเท่าที่สังเกตงานเลี้ยงในวันนี้ก็ดูจะไม่ได้มีอะไรพิเศษจนคนแบบเธอมาไม่ได้ หมอนั่นคงจะรังเกียจเธอมากสินะ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น มันก็มีเรื่องให้เธออึดอัดอยู่เล็กน้อย บรรดาแขกทั้งหลาย เมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ใคร เธอก็จะถูกมองงด้วยสายตาแปลกๆทันทีเพราะพวกเขาได้กลิ่นสาปหมาป่า แถมปลอกคอที่บ่งบอกสถานะภาพของเธอก็โดดเด่นไม่น้อย คนจะมองเยอะก็ไม่แปลก


            เสียงท้องร้องเบาๆเป็นสัญญาณเตือนว่าเธอควรจะหาอะไรลงท้องซะหน่อย เธอจึงเดินเข้าไปในบ้านใหญ่เพื่อหาอะไรทาน


            ภายในห้องโถงคนไม่ได้น้อยไปกว่าข้างนอก แถมยังมีดนตรีคลาสสิคเปิดคลอ กลางลานโถงใต้โคมไฟแชนเดอเลียร์ขนาดใหญ่เต็มไปด้วยชายหญิงแวมไพร์ที่น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเจ้าของบ้าน ทั้งหมดพาโอบเอวเกี่ยวแขนเต้นรำไปตามจังหวะเพลงหลายคู่


            ขาเล็กเดินตรงไปที่โต๊ะจัดวางอาหาร แต่ก่อนที่เธอจะทันได้เลือกว่าจะกินอะไร มือหนาของใครบางคนก็วางแหมะลงบนไหล่เปลือยของเธอซะก่อน


            เจ้าของใบหน้าทะเล้นยิ้มให้เธอจนตาหยี “นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว” เขาพูดพลางกวาดสายตามองคนตรงหน้า ก่อนจะอมยิ้มมุมปากนิดๆอย่างพอใจ “แต่งตัวแล้วก็ดูดีเหมือนกันนี่หว่า” ไอเอ็มที่อยู่ในชุดสูทเอ่ยขึ้น เซจูกำลังคิดว่าวันนี้เขาก็ดูดีมากๆเช่นกัน


            เซจูกรอกตามองบนเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป “ตอนแรกก็ว่าจะไม่มาแหละ ฉันไม่ได้รู้จักกับอีตาลูกชายของเจ้าของบ้านด้วยซ้ำ แต่ใครบางคนมันก็ห้ามไว้ไงฉันก็เลยอยากมา อยากมาดูให้เห็นกับตาว่าทำไมต้องห้าม” ได้ทีเธอก็บ่นเขาให้ไอเอ็มฟังยกใหญ่ “แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรสักหน่อย หมอนั่นแค่คงไม่อยากให้ฉันโผล่หน้ามาเฉยๆละมั้ง อคติชะมัด”


            คนฟังพยักหน้ารัวๆแต่ก็ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ออกมา เขาชวนเธอไปเอาจานเพื่อนำไปตักอาหารที่หน้าตาดูน่าทาน แล้วทั้งคู่ก็พากันไปนั่งกินที่โต๊ะที่ถูกจัดไว้อีกโซนใกล้ๆโถงกันเพียงสองคน


            “ในงานมีแค่เราสองคนที่แตกต่างจากพวกเขาปะ” พูดจบเธอก็ตักอาหารเข้าปากด้วยความหิวจัด


            “ช่าย”


            “ถึงว่าทำไมเราโดนจ้องขนาดนี้“ เธอบ่น เพราะตั้งแต่เข้ามาในงานก็ถูกจ้องซะจนเสียความมั่นใจหมด


            “จ้องเธอคนเดียวมากกว่า เพราะฉันอยู่ที่นี่มานานแล้ว แต่เธอไม่ แถมยังมีปลอกคอใส่อีก” เขากลืนอาหารลงจากที่พูดไปเคี้ยวไปเมื่อครู่ “แล้วที่เธอบอกว่าใครบางคนห้ามไว้นี่ใครหรอ พี่วอนโฮ?”


            “อืม”


            “งั้นเธอควรกลับ”


            “อ่าว” เธอเงยหน้ามองไอเอ็มอย่างแปลกใจที่หมอนี่ดูเห็นดีเห็นงามไปกับเขา “นี่นายก็เข้าข้างเขาหรอ”


            “ที่เขาห้ามเขาคงมีเหตุผลแหละ ถ้าไม่อยากเดือดร้อนเธอควรกลับไปซะ” นิ้วเรียวชี้หน้าเธอเป็นการเตือน


            “เออๆ กลับก็กลับ แต่ขอกินก่อนละกัน” ว่าพลางเอาส้อมในมือจิ้มอาหารเข้าปากก่อนจะเคี้ยวมันอย่างเอร็ดอร่อย เธอกำลังคิดว่าอยู่ต่อก็คงไม่มีอะไร เพราะมันเป็นเพียงแค่งานต้อนรับสังสรรค์ธรรมดาที่อีตานั่นห้ามเธอมาอย่างไร้เหตุผลก็แค่นั้น


            และขณะที่กำลังนั่งกินเพลินๆจนอาหารที่ตักมาใกล้หมด จู่ๆเธอก็รู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง ความรู้สึกมันเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจ้องมองเธออยู่อย่างเงียบๆจากมุมๆหนึ่ง มือเล็กวางส้อมลงก่อนจะนั่งตัวเกร็งอย่างคิดหนัก เธออยากหันหลังไปดูให้รู้ไปเลยว่ามีใครกำลังทำแบบนั้น แต่อีกใจนึงก็ไม่อยากที่จะกระโตกกระตากให้อีกฝ่ายรู้ เธอจึงเลือกที่จะขอความช่วยเหลือจากไอเอ็มแทน โดยให้เขาช่วยมองให้


            ไอเอ็มทำตามก่อนจะตาโตขึ้นด้วยความตกใจ “เวรล่ะ! พี่วอนโฮ”


            เซจูแทบจะสำลักอาหารที่กำลังเคี้ยวอยู่เลยทีเดียว “วะ ว่าไงนะ”


“พี่วอนโฮ! แล้วเขาก็กำลังเดินตรงมาทางนี้แล้วด้วย!


“ฉิบหายละ!” ไม่ต้องรอให้คนตรงหน้าพูดย้ำอีกรอบ เธอรีบลุกออกจาเก้าอี้ก่อนจะวิ่งออกจากจุดนั้นทันที แต่รองเท้าที่ใส่อยู่ก็ดูจะไม่ค่อยให้ความร่วมมือนัก มันทำให้เคลื่อนไหวช้าทั้งยังเหมือนจะล้มอยู่ตลอดเวลา เธอเลือกที่จะวิ่งฝ่ากลุ่มคนเยอะๆเพื่อให้เขาสับสนและคลาดกับเธอในที่สุด แต่ก็ดันลืมไปว่าเขาน่าจะตามกลิ่นเธอได้


คนตัวเล็กจึงรีบวิ่งฉีกออกไปทางครัวที่จะออกจากคฤหาสน์นี่ เธอหวังจะกลับไปลอกคราบตัวเองที่ห้อง แล้วโกหกเขาว่าไม่ได้ออกไปไหน เขาอาจจะจำคนผิด


ผลั่ก! ร่างเล็กปะทะเข้ากลับอกแกร่งของใครบางคน เพราะเธอเอาแต่วิ่งไปหันหลังไปมองวอนโฮไปว่าจะตามเธอมาหรือไม่ จนไม่ทันระวังแล้วชนกับเขาเข้า


“ขอโทษ” เธอเอ่ยออกมาห้วนจัดอย่างรีบร้อน ผู้ชายตรงหน้าคนนี้เธอไม่เคยเจอเขามาก่อน


แต่ก่อนจะทันได้วิ่งต่อ เธอก็ดันถูกมือหนาของเขารั้งเอาไว้ เซจูหันขวับไปมองอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะเธอกำลังรีบ ไม่อยากมาเสียเวลากับใครทั้งสิ้น


“มีอะไรอีก”


” เขาไม่ตอบ แต่ดวงตาเล็กเรียวกลับมองสำรวจเธออย่างเสียมารยาท เขาไล่สายตามาหยุดอยู่ที่ลำคอระหง ที่มันกลับถูกปกปิดด้วย ปลอกคอเขาอ่านตัวอักษรที่เขียนเป็นคำบนนั้นก่อนจะแสยะยิ้มออกมา


“สัตว์เลี้ยงของวอนโฮงั้นหรอ?” เขาเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับแรงบีบบริเวณต้นแขนเธอที่เพิ่มขึ้น 



เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บพลางสะบัดแขนเขาออกอย่างง่ายดาย ผู้ชายคนนี้แรงเยอะ แต่ก็ไม่เท่ากับวอนโฮ


"ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของใครทั้งนั้น" เธอตอบกลับอย่างหัวเสีย ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป แต่ร่างสูงก็กลับขยับมาขวางทางเอาไว้


"เดี๋ยวก่อนสิ คุยกันก่อน เธอจะรีบไปไหน" ใบหน้าหล่อกล่าวพลางยิ้มกริ่ม แต่เธอไม่มีอารมณ์จะมาเสวนาตอนนี้ เพราะว่าอีตาวอนโฮจะตามมาเจอตอนไหนก็ไม่รู้


"ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย"


"บอกว่าให้คุยกันก่อนไง!" เขาสั่งอย่างเอาแต่ใจ มือหนาบีบคว้าเข้าที่จุดเดิมบนแขนเธออีกครั้ง


"ไม่คุย!" เซจูพยายามสะบัด แต่ก่อนที่จะหลุดจากมือร่างสูง บุคคลที่สามที่เธอกำลังหลบหน้าก็โผล่มาซะก่อน


"ว่าแล้วว่าฉันต้องตาไม่ฝาดแน่ๆ เป็นเธอจริงๆด้วย แอบมาจนได้สินะ" เสียงคุ้นหูของวอนโฮดังขึ้นอย่างตำหนิ


คนที่จับแขนเธอยิ้มออกมานิดๆที่เจอวอนโฮ หลังจากนั้นเขาก็กลับรั้งเธอเข้าใกล้ตัวมากขึ้น แขนแกร่งถึงวิสาสะโอบรอบเอวเธอแน่น


"ทะ ทำอะไร!" เจ้าของเอวเล็กโวยออกมาอย่างตกใจ และถ้าเธอมองเห็น เธอจะเห็นว่าคนที่โอบเธอกำลังจ้องหน้าวอนโฮนิ่งพลางแย้มยิ้มออกมาอย่างเยาะๆราวกับต้องการยั่วอารมณ์


วอนโฮขบฟันอย่างระงับอารมณ์หงุดหงิด ทั้งที่เขาก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่ามันเกิดจากอะไร แต่ภาพคนตรงหน้าที่กำลังโอบเธอทำเอาเขาต้องกำมือแน่นแล้วเบือนหน้าหนี  


หมอนั่นกำลังลอบดูท่าทีของเขา เพราะฉะนั้นเขาต้องไม่แสดงอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น


เขายืนดูนิ่งๆจนเซจูดิ้นออกเองจนหลุด


"ไอ้บ้า!" เธอลอบด่าคนที่จาบจ้วงกับเธอก่อนจะเดินหนีไปโดยที่ครั้งนี้ไม่ได้โดนขวางทางเอาไว้


วอนโฮมองตามก่อนจะเบนสายตามายังชายตรงหน้า "อย่ายุ่งกับยัยนั่น" เสียงเข้มดังลอดไรฟันอย่างออกคำสั่ง แล้วเขาก็ไม่ได้ทำไปเพราะหึงหวงอะไรทั้งนั้น


"หึ" คนฟังเหยียดยิ้ม "กูจำเป็นต้องฟังมึงหรอ" เขาย้อนถาม เขาเองก็เคยขอร้องวอนโฮด้วยประโยคแบบนี้เป๊ะๆ แต่หมอนั่นก็ไม่ได้สนใจมันสักนิด 


"กูเตือนมึงแล้วนะ" นิ้วเรียวถูกยกขึ้นมาชี้หน้าอีกฝั่ง พร้อมด้วยสายตาจากวอนโฮที่มองเพื่อนอย่างไม่เป็นมิตรนัก


"ไม่ได้เจอกันตั้งนานไม่คิดจะทักทายเพื่อนเก่าดีๆสักหน่อยหรอ"


"กับมึงคงไม่จำเป็น" วอนโฮหันหน้าหนีและตั้งท่าจะเดินออกไป


"อย่าทำตัวเป็นคนถูกทั้งๆที่มึงเป็นคนเริ่มเรื่องก่อน อย่าทำตัวเป็นพระเอกถ้ามึงเคยแย่งของๆใครมา” อีกฝ่ายพูดเบาๆ แต่มันก็ทำเอาวอนโฮถึงกับฉุนเฉียวไม่น้อย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะว่าที่หมอนั่นพูดมามันก็เป็นเรื่องจริง


“แต่กูก็ดีใจที่ได้เจอมึงอีกครั้งนะ หึๆ” เสียงหัวเราะของเขาทำเอาวอนโฮรู้สึกไม่ดีแปลกๆ



“กูไปละ หลบออกมานอนกงานแบบนี้ เดี๋ยวพ่อจะด่า” เขาพูดก่อนจะเดินกลับเข้าที่บริเวณจัดงาน และงานที่ว่านั่นก็คืองานจัดเลี้ยงต้อนรับเขาเอง


ยู กีฮยอน ลูกชายของผู้นำแวมไพร์ เพื่อนเก่าของวอนโฮ


“หยุดเดี๋ยวนี้” เสียงเข้มอันคุ้นเคยที่ชอบออกคำสั่งดังไล่หลังมา แต่แทนที่มันจะทำให้เธอหยุด เธอกลับรีบจ้ำเท้าหนีเขาให้เร็วกว่าเดิมโดยไม่เหลียวหลังไปมองเลยซักนิด แล้วส้นสูงก็ดันทำพิษจนร่างเล็กเซจนแทบล้ม แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาเจ็บ เซจูพยายามทรงตัวก่อนจะเดินกะเผลกไปเบื้องหน้าแหวกผู้คนที่ยืนกันอยู่ประปรายไปให้เร็วขึ้น


“เซจู!” เสียงตะคอกดังลั่นจนทำให้หลายคนหันมามองทางเธอเป็นทางเดียว ก่อนจะพากันหลบให้พ้นทาง ทำให้เธอเดินหนีเขาได้สะดวกขึ้น และวอนโฮเองก็เดินตามเธอได้สะดวกขึ้นเช่นกัน


คนตัวสูงเข้าถึงตัวเธอได้ในเวลาสั้นๆ ก่อนจะคว้าเข้าที่ต้นแขนเล็กนั่นอย่างแรงแล้วกระชากให้เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาสีแดงมองคนตรงหน้าอย่างดุๆ “เธอทำหูทวนลมใส่ฉันหรอ”


คนฟังจิปากอย่างขัดใจ ก่อนจะพยายามรั้งต้นแขนของตนให้ออกจากอุ้งมือหนาที่กำแน่นจนแทบจะหักคามือเขาอยู่รอมร่อ


จะบีบแรงอะไรขนาดนั้น!


“ปล่อย ฉันจะกลับห้อง”


“ไม่ต้อง แล้วกลับเข้างานไปกับฉัน” ไม่ได้พูดเปล่า วอนโฮออกแรงลากเธอกลับทางเก่าไปด้วย


“ไม่ไป!” เธอพูดทันควัน ก่อนจะทุบไหล่เขาไปหนึ่งครั้งเพื่อหยุดการกระทำนั่น ไม่งั้นเขาก็คงจะลากเธอไปเรื่อยๆ


ได้ผลวอนโฮหยุดกะทันหันก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาที่หงุดหงิดมากกว่าเดิม


“ใครใช้ให้เธอมาตีฉั..


“นายไม่ให้ฉันเข้างานไม่ใช่หรอ ฉันก็จะกลับแล้วไง จะลากเข้าไปทำไมอีก” เซจูพูดแทรกก่อนที่เขาจะทันได้โวยวายจบ เธอไม่เข้าใจคนตัวโตที่อยู่ตรงหน้ามากๆ เดี๋ยวก็ห้ามไม่ให้มา แล้วจู่ๆก็จะมาลากไปเนี่ยนะ ทำไมถึงย้อนแยงแบบนี้


“เฮอะ” เขาเค้นหัวเราะก่อนจะปรายตามาทางเธอ “เรื่องหนีมาฉันยังไม่ได้คิดบัญชีเลยนะ” นิ้วเรียวชี้หน้าเธออย่างคาดโทษ ท่าทางของเขาทำเอาเธอลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดๆ


รู้งี้ไม่พูดถึงก็ดีหรอก


วอนโฮไม่พูดอะไรต่อ ร่างสูงลากเธอเดิน ออกแรงกระตุกเพียงนิด ร่างเล็กก็ถลาตามเขาไปแทบจะทันที แล้วที่ห้ามก็ไม่ใช่อะไรหรอก เขาไม่อยากให้เธอเจอกับไอ้หมอนั่นด้วยเหตุผลบางอย่าง


ไอ้กีฮยอน


แต่มันก็ไม่ทันละ  


ดันเจอกันซะได้ เพราะความดื้อรั้นของยัยหมาเปี๊ยกนี่แท้ๆ นึกแล้วก็พาลโมโหจนเขาเผลอบีบแขนเล็กแรงขึ้นจนเธอร้องออกมา


“อ๊ะ! เบาๆหน่อยเซ่” ไม่พูดเปล่า ฝ่ามือข้างที่ว่างอยู่กลับฟาดซ้ำมาที่ไหล่เขาซ้ำอย่างแรง


“มันเจ็บนะยัยบ้า จะลีลาอะไรนักหนา สั่งให้เข้างานก็เข้าไปเถอะ”


“ไม่อยากไปอะ” สายตาจากแวมไพร์ในงานที่มองมาทางเธอมันทำให้รู้สึกแปลกแยกและเหมือนโดนดูถูก จนไม่อยากที่จะโผล่เข้าไปอีก


 “ฉันสั่ง”


สั่งอีกแล้วเซจูเบื่อคำนี้สุดๆ


” ใบหน้าเล็กงอง้ำด้วยความขัดใจ


“จะไปดีๆหรือจะไปด้วยน้ำตา” วอนโฮพูดพลางยื่นหน้าเขามาใกล้ เธอย่นคอหลบอย่างตกใจ ตากลมหลุบต่ำหนีสายตาแพรวพราวของเขาอย่างรู้สึกเขินอาย แล้วสุดท้ายเธอก็ยอมให้เขาลากกลับเข้าไปในบ้านใหญ่แต่โดยดี ดีกว่าไปด้วยน้ำตาตามที่เขาขู่ 












Talk


หายไปนาน แถมมาน้อยอีก ด่าได้ค่ะ แต่อย่าแรง 5555

ขออภัยจริงๆค่ะ TT




ใตรไปคอนมาบ้างงงงง ม่วนหลายเด้อออ

วันนี้ไม่ค่อยมีฟิลแต่งเลยค่ะ สารภาพ ฮืออ TT มีเรื่องตกใจนิดหน่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

345 ความคิดเห็น

  1. #255 kimjaeyung21 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 08:19
    อร๊ายยย~~กีฮยอนปรากดตัววแย้ววว><
    #255
    1
    • #255-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 มิถุนายน 2561 / 10:21
      พี่มาแย้ววว
      #255-1
  2. #176 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 22:50
    ไรท์กลับมาแล้ว คราวหน้าก็อัพเยอะๆนะ คิดถึง
    #176
    1
    • #176-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 22:59
      สัญญาาาาา คิดถึงเหมือนกันเด้อ
      #176-1
  3. #172 vvpp1149 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 12:02
    กีฮยอนจริงด้วยยยย ไรท์มาแล้วฮรือออTT
    #172
    1
    • #172-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 22:00
      ท่านกีมาล้าวววว รอเจอความเกรี้ยวกราดของนางกันนน
      #172-1
  4. #171 Foxylady1995 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 01:18
    สนุกมาก ไม่ได้ชอบวงนี้ แต่ลองเข้าอ่าน ไรท์แต่งสนุกมากอ่ะ สำนวนการใช้ภาษาก้อดี พล็อตเรื่องก้อดี ชอบแนวนี้มากอ่ะ
    #171
    1
    • #171-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 21:59
      ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านอิอิ จะพยายามมากขึ้นไปอีกนะคะ ยังไงก็ฝากหนุ่มๆมอนต้าไว้ด้วยเด้อ ><
      #171-1
  5. #170 Soft222 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 19:03
    รอค่าาา
    #170
    1
    • #170-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 21:58
      ขอบคุณมากจ้า
      #170-1
  6. #169 Kimminhwa_7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 18:27
    รอน้าาาา
    #169
    1
    • #169-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 21:57
      เขามาแล้วนะ ><
      #169-1
  7. #168 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:46
    ไรท์คัมแบค ????????????
    #168
    1
    • #168-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 21:57
      เยปปปป กลับมาแว้ววว
      #168-1
  8. #167 hyungwonho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:03
    อ่ากกกกกดไรท์มาแล้ววววว
    #167
    2
    • #167-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 21:57
      กำลังจะมาอีกรอบบบบ คิดถึงนะคะ ><
      #167-1
    • #167-2 H_HB(จากตอนที่ 14)
      4 สิงหาคม 2560 / 22:05
      มาล้าวววววววว
      #167-2
  9. #165 Boelf (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 10:27
    เขาคือใครรรรร
    #165
    1
    • #165-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:41
      แทแท่นนนน
      #165-1
  10. #161 Wonhony (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 00:01
    งือออ ใครกันอยากรู้มากอะ ต้องมีความหลังอะไรกับพี่วอนโฮแน่เลย
    #161
    1
    • #161-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:37
      มีแน่นนอนจ้า .><
      #161-1
  11. #159 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 18:49
    โอ้ยยยยยยย ไม่ได้รู้สักที T T
    #159
    1
    • #159-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:37
      เฉลยแล้วน้าตอนนี้ อิอิ
      #159-1
  12. #158 Kimminhwa_7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 17:12
    รอๆๆๆต่อออน้า
    #158
    1
    • #158-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:37
      มาแล้วเด้อจ้า
      #158-1
  13. #157 wonhosoek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 09:27
    คิดถึงอ่าค่ะ ฮือออ มาต่อไวๆนะค้าา รออยุ่แม้ว่าจะหายไปนาน ลุ้นๆๆๆๆ
    #157
    1
    • #157-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:37
      รอบนี้ไรท์หายเป็นเดือนเย้ย TT
      #157-1
  14. #156 JinJinXoL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 09:06
    ใครน้อออออ
    #156
    1
    • #156-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:36
      ไรท์เฉลยให้แย้ว
      #156-1
  15. #155 jjjj77127 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 08:37
    ลุ้นมาก มาต่อนะคะ
    #155
    1
    • #155-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:36
      ขอบคุณจ้า ><
      #155-1
  16. #154 Kimminhwa_7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 20:29
    ต่อๆๆๆๆ
    #154
    1
    • #154-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      2 มิถุนายน 2560 / 21:38
      ลงคืนนี้แน่นอนจ้า ><
      #154-1
  17. #153 Wonhony (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 15:44
    งือออ ขำนางเอกตะลึงพี่วอนโฮอะ แต่ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วยยย เดี๋ยวเถอะๆ
    #153
    1
    • #153-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      2 มิถุนายน 2560 / 21:38
      วอนโฮนี่น่าจับมาตีมาก 555
      #153-1
  18. #152 vvpp1149 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 11:53
    เอาอีกคะไรท์มาต่ออีกคะ><
    #152
    1
    • #152-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      2 มิถุนายน 2560 / 21:40
      ได้เยยยย เจอก้านคืนนี้จ้า
      #152-1
  19. #151 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 01:41
    ฮืออออออคิดถึงจังเลยยยย ดีใจที่มาอัพแล้วววววว
    #151
    1
    • #151-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      2 มิถุนายน 2560 / 21:41
      คิดถึงเหมือนกันน กลัวคนอ่านหนี เพราะไรท์หายนาน TT
      #151-1
  20. #150 마이탬 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 01:16
    finally แงๆๆ ได้แต่สวดมนต์มห้ไรต์ว่างเร็วๆ
    เป็นนี่จะกลับไปกรี๊ดว่า หล่อโว้ยยยยยยยยย. 5555555555555
    สู้ๆนะคะ ยังรออยู่เสมอค่าา สนุกก ชอบบ กร๊าวใจมาก...-,.-
    #150
    1
    • #150-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      2 มิถุนายน 2560 / 21:41
      ขอบคุณมากจ้า ดีใจที่ชอบน้าา >< ไรท์ก็อยากจะว่างเยอะๆเหมือนกันงือ
      #150-1
  21. #149 wonhosoek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 23:17
    ฮือออรอมานานแล้ว มาต่อสักทีค่าา
    #149
    1
    • #149-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      2 มิถุนายน 2560 / 21:41
      กำลังจะลงคืนนี้เด้อ มาอ่านกันๆ
      #149-1
  22. #141 Crazy_195 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:28
    หูยย อยากแต่งด้วยอ่าาาา55555
    #141
    2
    • #141-1 Crazy_195(จากตอนที่ 14)
      8 พฤษภาคม 2560 / 22:32
      แต่คิดว่าคงดองแน่เลย ????
      #141-1
    • #141-2 H_HB(จากตอนที่ 14)
      9 พฤษภาคม 2560 / 04:29
      แอดไลน์มาคุยกันก่อนได้นะตัวเอง ><
      #141-2
  23. #139 Pimtha is me (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 15:22
    อยากแต่งอยู่นะคะแต่กลัวจะดองเอง555+ พล็อตตันด้วย
    #139
    1
    • #139-1 H_HB(จากตอนที่ 14)
      8 พฤษภาคม 2560 / 15:59
      ทักไลน์มาคุยกันก่อนได้จ้า ><
      #139-1