[Monsta-x] The ruler vampire (wonho × you)

ตอนที่ 16 : EP 15 ll เมาหรือไม่เมา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,057
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    7 พ.ย. 61







นับเป็นครั้งที่สองหลังจากเข้ามาอยู่ภายในรั้วของคฤหาสน์บรานที่เธอได้ออกมาข้างนอกแบบนี้ ค่ำคืนในวันธรรมดาๆยังคงเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินพลุกพล่านไปมาตามท้องถนนแถวแหล่งท้องเที่ยวกลางคืน ตอนนี้เธอได้กลับมาที่คลับแห่งเดิมอีกครั้ง


‘Blood Club’


“จะกินอะไรก็สั่งได้เลยเต็มที่” วอนโฮออกปาก เพราะเขาตั้งตนเป็นเจ้าภาพเนื่องจากเธอไม่มีเงินเลยขอยืมเขาไปก่อน


โต๊ะที่พวกเธอมานั่งดื่มในครั้งนี้เป็นโต๊ะเดิมที่มากับฮยองวอนและไอเอ็มเมื่อคราวก่อน เมื่อบริกรทยอยมาเสิร์ฟเครื่องดื่มและอาหาร มินฮยอกก็ดูจะตาวาวเป็นพิเศษ เขาจัดการรินเครื่องดื่มและแจกจ่ายให้หนึ่งหนุ่มกับอีกหนึ่งสาวที่นั่งร่วมโต๊ะอย่างคล่องแคล้ว เขาดื่มในส่วนของตัวเองอึกๆอย่างกระหายในรสของแอลกอฮอล์ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน


“โห หิวขนาดนั้นเลย” เซจูแขวะเมื่อเห็นเพื่อนเริ่มรินเป็นแก้วที่สอง ส่วนเธอเองก็ได้แต่ค่อยๆจิบเพราะขมในรสชาติของมัน


“เออดิ วันนี้เลยว่าจะกินให้สาสมกับที่อยากมานาน”


“ย่ะ” เซจูตอบ เธอเหลือบมองไปยังเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างหมั่นไส้ก่อนจะเสมองไปทางวอนโฮที่นั่งฝั่งตรงข้าม


“นายสองคนใครคอแข็งกว่ากัน” เสียงเล็กเรียกความสนใจจากคนทั้งคู่ได้ดี


มินฮยอกนั้นหันขวับมาก่อนจะชี้มาที่ตัวเองยิกๆอย่างภาคภูมิใจว่าตนนั้นดื่มหนักแค่ไหนก็แทบจะไม่มีอาการของคนเมาให้เห็น ส่วนวอนโฮ เขาไม่ได้ตอบอะไร ดวงตาเรียวคมที่อ่านความคิดไม่ออกมองตรงมายังเธอ


เซจูหลบสายตานั่นอย่างไวก่อนจะเถียงตัวเองในใจว่าเขาแค่มองมาเฉยๆ เขาไม่ได้เอะใจหรือรู้ว่าเธอกำลังจะหนี


ไม่! เขาต้องไม่รู้แน่ว่าเธอกำลังจะวางแผนมอมเหล้าเขา


เธอคิดจะทำแบบนี้ตั้งแต่ตอนที่นั่งรถของวอนโฮออกมาจากบราน เธอลองเปรียบเทียบสองคนนี้ในใจว่าใครน่าจะเมาคอพับก่อนกันหากว่าต้องดวลเหล้า และเมื่อคิดๆดูแล้ว มันต้องเป็นวอนโฮแน่ๆ เธอเลยตัดสินใจแบบนี้


แต่จริงๆแล้ววอนโฮก็ไม่ใช่คนคออ่อนอะไรขนาดนั้นหรอก แต่บังเอิญว่ามินฮยอกมันคอแข็งมาก มากๆ ถ้าได้ดวลกัน วอนโฮต้องเมาเละก่อนแน่ๆ และเธอก็จะใช้โอกาสนั้นในการหนี


ส่วนเรื่องปลอกคอที่คล้องอยู่ ค่อยหาทางเอาออกทีหลังก็แล้วกัน


“อยากรู้จริงๆหรอ” วอนโฮที่นั่งดื่มเงียบๆคนเดียวมาสักพักเอ่ยขึ้น


“อืม” คนถามตอบรับแต่ก็ไม่ยอมสบตากับคนที่พูดด้วยเลย เธอรู้ตัวว่ากำลังทำตัวมีพิรุธ แต่ก็บังคับให้เงยหน้าและสบตากับเขาไม่ได้จริงๆ


หรือว่าลึกๆแล้วเธอรู้สึกผิดที่กำลังจะผิดคำพูดกับเขา


“ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน” น้ำเสียงนิ่งๆทำเอาเธอรู้สึกสังหรณ์ในใจ


“ระวังจะแพ้ แล้วเมาแอ๋ไม่มีใครแบกกลับนะเว้ย” มินฮยอกพูดแล้วหัวเราะคิกคัก ก่อนจะเริ่มรินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก้วใหม่ให้ทั้งตนและคู่แข่ง


“หึ เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่จะแพ้”


ตาเรียวของชายหนุ่มทั้งสองประสานกันอย่างท้าทาย ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้วทั้งคู่


            “ริน!” สองหนุ่มประสานเสียงกันพลางยื่นแก้วเปล่ามาทางเธอ


            เซจูรีบรินให้พวกเขาอย่างไม่รอช้า เธอคาดหวังให้วอนโฮเป็นคนแพ้ แล้วเมื่อนั้นเธอก็จะถือโอกาสหนี


ภาวนาให้เขารีบเมาเร็วๆเถอะ!


            คนทั้งคู่แข่งกันกินน้ำเมาแก้วแล้วแก้วเล่า จนเวลาผ่านไปเกือบค่อนชั่วโมงก็เริ่มเห็นวี่แววว่าจะมีคนแพ้


            “เห้ย ไหวปะเนี่ย” เซจูเอ่ยถาม


            ” เขาพยักหน้าตอบก่อนจะยื่นแก้วเปล่ามาให้ แก้มขาวเริ่มแดงก่ำและดวงตาเรียมคมที่เธอเคยกลัว ในตอนนี้มันกลับหวานเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์


            “นี่เธอแอบมอมเหล้าเขาใช่มะ” มิฮยอกกระซิบถามเสียงเบาเพื่อไม่ให้อีกคนได้ยิน


            เซจูพยักหน้าตอบ


            “คิดจะทำอะไรเนี่ย” เขายังไม่หายสงสัย


            “ไม่ต้องรู้หรอก เงียบปากไป”


            “เอ้า ถามหน่อยก็ไม่ได้” แม้จะบ่น แต่เขาก็ยังยอมดวลเหล้ากับวอนโฮต่อ


            “ว่าแต่นายยังไหวอยู่ใช่มั้ย” เซจูถามย้ำกับคนที่นั่งตรงข้ามอีกรอบ


            มินฮยอกพยักหน้ารับก่อนที่ทั้งคู่จะยกซดแก้วเหล้าที่อยู่ในมือต่อ


            “ยอมมมมม” วอนโฮพูดเสียงยานคาง มือหนาวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะก่อนจะชูมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นการยอมแพ้


            “เย้!!” มินฮยอกโห่ร้องออกมา ท่าทางเขายังดูเหมือนคนปกติที่ยังไม่ได้แตะน้ำเมาเลยแม้แต่น้อย


            เซจูไม่ได้สนท่าทางยินดีนั่น เธอกำลังสนใจคนนั่งฝั่งตรงข้าม แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายยอมแพ้ไป แต่สติสตังของเขาก็ยังพอมีอยู่ เขาแค่กรึ่มๆและเธอก็ไม่ต้องการแบบนี้ เธอต้องการให้เขาหมดสติล้มพับไปเลย


            “เอาอีกหน่อยน้า” มินฮยอกคว้าแก้วเขามารินเพิ่มก่อนจะรีบยื่นให้ วอนโฮรับไปดื่มต่ออย่างไม่ขัด


            แล้วมินฮยอกก็หันมาขยิบตากับเธอ เขากำลังช่วยเธอ


            “หมดแล้วหรอ อีกแก้วสิ” เธอพูดแล้วเทเหล้าเพิ่มใส่แก้วที่วอนโฮเพิ่งกระดกหมดไป แต่พอกำลังจะเลื่อนแก้วบนโต๊ะไปหาเจาของมันมือเธอก็ดันโดนจับเอาไว้ซะก่อน


            “กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่ ไม่ได้กำลังมอมเหล้าฉันกันอยู่ใช่ไหม”


            ” เซจูเผลอเลิกคิ้วสูงอย่างตกใจ ก่อนจะปรับสีหน้าของตัวเองให้กลับมาเป็นปกติอย่างเร็วเพราะกลัวเขาจะจับสังเกตได้


           


            สิ่งที่เขาถามทำเอาเซจูสะดุ้ง เธอถึงกับพูดไม่ออก เพราะกำลังคิดจะทำจริงๆ แต่เธอก็ไม่ควรเงียบนานให้เขาจับพิรุธได้แบบนี้ “เปล่านี่ นายคิดมากไปหรือเปล่า”


            “หรอ” เขาดันแก้วเหล้าของตัวเองกลับมาทางเธอ “งั้นก็ดื่มซะ ตั้งแต่มาที่นี่ฉันยังไม่เห็นเธอดื่มหมดแก้วเลย


            “หะ” เธอหน้าเหวอพลางมองมาที่แก้วตัวเองที่ยังจิบไม่หมดแก้วจนน้ำแข็งละลายออกมาเจือจางกับน้ำเมา


            “ดื่มสิ” วอนโฮพยักพเยิดไปที่แก้ว มือหนายกขึ้นมาลูบใบหน้าตัวเองลวกๆอย่างต้องการเรียกสติที่เริ่มจะเลือนรางไปเพราะฤทธิ์เหล้า


            เซจูคว้าแก้วของเขามาช้าๆอย่าลังเลใจ เธอเหลือบไปมองมินฮยอกอย่างขอความช่วยเหลือ แต่หมอนั่นก็แค่พยักหน้าตอบกลับมาเป็นเชิงว่า ดื่มๆแม่งไปเถอะเพื่อความเนียน และเพื่อยืนยันว่าเธอไม่ได้กำลังมอมเหล้าเขา


เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะกลั้นใจดื่ม เอาเถอะ แค่แก้วเดียวคงไม่เมาเหรอก


            “ฉันดื่มแล้ว นายก็ดื่มต่อสิ” มือเล็กชูแก้วที่เหลือแค่ก้อนน้ำแข็งให้เขาดู ก่อนจะรีบคว้าขวดน้ำเปล่าที่สั่งไว้ล้างคอมากระดกตามลงไปแก้ความขมที่ยังติดอยู่ในคอ


            “หึ” ร่างหนาเค้นเสียงออกมาก่อนจะคว้าขวดไปรินเองแล้วดื่มอึกๆ พอหมดแก้วเขาก็จัดการรินใหม่แล้วส่งมาทางเซจูที่นั่งทำตาปริบๆ


            “ไม่เอาแล้ว มันขม”


            “สลับกันดื่มสิ ใจปะล่ะ แต่ถ้าเธอไม่ดื่มฉันก็ไม่” วอนโฮพูดพลางยักไหล่ด้วยท่าทางที่ดูกวนๆ


            เซจูยู่ปากอย่างขัดใจ แล้วนิ่งไปอย่างครุ่นคิด เขาต้องรู้ตัวแล้วแน่ๆว่าเธอกำลังจะทำอะไร


            “เออ งั้นก็ไม่ต้องกิน” เธอบอกออกไปแล้วก็ถอนหายใจออกมา


            แผนพังหมดแล้ว มันคงตื้นเกินไปสินะ


            เขาทำตัวเหมือนรู้ทันกันแผน ทำให้เธอต้องล้มเลิกไป แต่ยังไงก็ตาม วันพระไม่มีหนเดียว ครั้งหน้าต้องมีโอกาสให้เธอได้หนีแน่นอน


            “ก็ดี” วอนโฮบอกออกมาแค่นั้น ริมฝีปากหยักกระตุ้นยิ้มนิดๆอย่างสะใจที่เขาสามารถพังแผนงี่เง่าๆของเธอได้

 

 ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬




 

            “มาหาฉันบ่อยๆด้วยนะ”


            “อือ”


            วอนโฮได้แต่นั่งชะเง้อมองคนทั้งคู่บอกลากันไปมาไม่ยอมหยุด หลังจากที่เขาขับรถมาจอดที่บ้านของมินฮยอก เซจูก็อาสาลงจากรถไปส่งถึงประตูหน้าบ้าน ถึงแม้จะบอกลากันมาเกือบห้านาทีแล้ว แต่วอนโฮก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าคนทั้งคู่ใกล้จะผละจากกันเลยแม้แต่น้อย


            “เสร็จหรือยัง ฉันนั่งรอจนรากจะงอกละนะ” วอนโฮเลื่อนกระจกรถลงและชะโงกหน้าไปบอกคู่เพื่อนซี้ที่บอกลากันไม่จบไม่สิ้นสักที


            ทั้งคู่หันมามอง มินฮยอกหัวเราะเสียงใส แต่อีกคนกลับขมุบขมิบปากว่าบ่นเบาๆว่า “ยุ่ง”


            เขาจะทำเป็นไม่เห็นไปละกัน       


            ไม่ถึงนาที คนทั้งคู่ก็ผละออกจากกัน คนตัวเล็กเดินกลับมาที่รถแล้วเปิดเข้าไปนั่งด้านหลัง


            “ไปนั่งทำไมตรงนั้น มานั่งข้างหน้านี่”


            คนถูกสั่งได้แต่หน้ายู่อย่างขัดใจ แต่ก็ต้องจำยอมเปลี่ยนมานั่งที่ด้านหน้าข้างๆคนขับแทน


            “พอใจยัง” เธอถามแกมประชด


            เขาพยักหน้ารับออกจะติดเครื่องยนต์แล้วขับออกไป ด้วยความที่สติไม่เต็มร้อยจากการดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปทำให้เขาต้องขับรถช้าลงและระวัดระวังมากขึ้น


            วอนโฮแอบเหลือบไปมองคนข้างๆที่เอาแต่จ้องวิวนอกกระจกจนไม่สนใจคนร่วมรถอย่างเขา


            “เซจู”


            “ว่า?” เจ้าของดวงตากลมละออกจากกระจกรถแล้วหันมามองคนเรียก เธอเห็นใบหน้าขาวเกลี้ยงเกลาของเขารวมไปถึงใบหู ในตอนนี้มันแดงก่ำไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์จนเธออดที่จะเป็นห่วงสวัสดิภาพของตัวเองในการนั่งร่วมรถกับเขาไม่ได้ “นายขับรถไหวปะเนี่ย”


            “” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลือบมามองคนถามเล็กน้อยด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก


            “ชิ ถามก็ไม่ตอบ” บ่นเล็กน้อยก่อนจะย้ายสายตาตัวเองไปที่วิวข้างทางเหมือนเดิม อย่างน้อยก็ไม่ต้องรู้สึกใจเต้นแปลกๆเหมือนตอนสบตากับเขา “อย่าพาไปรถคว่ำที่ไหนละกัน มันเดือดร้อนคนอื่น”


            “ขับไม่ไหว” วอนโฮสวนขึ้นมา


            แล้วรถก็ชะลอตัวลงก่อนที่คนขับจะเปลี่ยนเลนเข้าข้างทางแล้วจอดมันลงที่บริเวณไร้ผู้คน


            “จอดไมอะ” คนตัวเล็กถามเสียงขุ่นพลางมองหน้าเขาอย่างหวาดระแวง เธอเบียดตัวเองชิดกับประตู เพื่อว่าเกิดเหตุฉุกเฉินจะได้เผ่นได้ทัน


            “ก็ฉันบอกว่าขับรถไม่ไหวไง”


            “” เธอสะดุ้งสุดตัวเมื่อคนพูดไม่ใช่แค่พูดอย่างเดียว เขาปลดเข็มขัดนิรภัยตัวเองก่อนจะปลดของเธอด้วย มือหนาคว้าเขาที่แขนก่อนจะกระชากเข้าหาตัวอย่างรวดเร็วจนเธอเองก็ตั้งตัวไม่ติด


            “อะอะอะไรของนาย จะทำอะไรเนี่ย” มือเล็กดันตัวเขาออกเป็นพัลวันอย่างตกใจเมื่อมืออีกข้างของเขาที่ว่างอยู่ตวัดมาคว้าเข้าที่เอวเล็กแล้วดึงให้เธอขึ้นไปนั่งบนตัวเขา


            ร่างเล็กที่ดิ้นขลุกขลักอยู่บนตักทำเอาเขาใจเต้นแรงแปลกๆ ในตอนแรกกะว่าจะแกล้งให้ตกใจเล่นแต่กลับกลายเป็นเขาที่ใจเต้นผิดจังหวะเหมือนโดนแกล้งซะเอง


            “ปล่อยสิวะเห้ย!” เซจูระดมทุบตีเจ้าของแขนแกร่งที่โอบรอบตัวเธอไว้อย่างแรงเท่าที่จะทำได้ในพื้นที่จำกัดแบบนี้ เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอกลัว กลัวใจตัวเองที่มันหวั่นไหว


            ปลายนิ้วเรียวที่เกลี่ยวนไปมาบริเวณเอวอย่างต้องการแกล้งทำเอาเธอขนลุกซู่และออกแรงดิ้นบนตัวของเขามากกว่าเดิมโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดี


            “หยุด!” เสียงเข้มที่แหบขึ้นตวาดบอกเธอเสียงดัง แต่นั่นมันก็ไม่น่าหวาดหวั่นเท่าริมฝีปากของคนพูดที่กำลังคลอเคลียอยู่ใกล้กกหูของเธอในตอนนี้            

 

            และเธอก็หยุดนิ่งทันทีตามที่คนตัวโตสั่ง


            “กลัวอะไร” วอนโฮถามเสียงห้วนเมื่อคนตัวเล็กในอ้อมแขนเขาตัวสั่นเหมือนลูกนก อันที่จริงเขาก็รู้แหละว่าเธอกลัวอะไร


            ทำตัวน่าแกล้งอีกแล้ว


            “ตัวสั่นเชียว” เสียงเข้มกระซิบแผ่วเบา


            เซจูนั่งเกร็งคอและพยายามที่จะไม่ให้เนื้อตัวสัมผัสกับเขามากที่สุด


            “โอ๋ๆ ไม่ต้องกลัวนะ” คนพูดแกล้งกระชับอ้อมแขนแน่นเหมือนจะปลอบ และนั่นก็ทำให้เซจูนั่งตัวเกร็งยิ่งกว่าเดิม


            “” ตากลมหลับปี๋ ฟันคู่หน้าขบกัดริมฝีปากตัวเองและหายใจเข้าออกลึกๆเพื่อระงับไม่ให้ตัวเองสติแตกกระเจิงไปมากกว่านี้


            “ฉันก็แค่จะให้เธอมาขับรถแทนฉันแค่นั้น” แขนแกร่งคลายออก เขาย้ายตัวเองมาที่เบาะข้างๆก่อนจะดันตัวเธอออกจากตักให้นั่งหน้าพวงมาลัยแทนเขา “เพราะฉันขับไม่ไหว ง่วง อยากนอน” ร่างหนาปรับเบาะเอน ก่อนจะประสานมือทั้งสองข้างของตนรองศีรษะแล้วหลับตาพริ้มด้วยท่าทางที่ดูสบาย ทิ้งให้เธอหัวใจเต้นรัวแรงอย่างเสียสติอยู่คนเดียว


            ดวงตากลมตวัดมองคนบ้าที่นอนหลับตาอย่างนึกหมั้นไส้  เธอต้องหาโอกาสแกล้งเขาคืนอย่างแน่นอน


            เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เขาไม่ทำอะไรก่อนจะคาดเข็มขัดนิรภัยให้ทั้งเขาและตัวเองแล้วขับรถออกไป


            หลับแบบนี้ เดี๋ยวก็แอบหนีแม่ง


            แม้ตลอดระยะทางที่ขับรถเธอจะคิดถึงการหนีโดยจอดรถทิ้งเขาไว้ในที่เปลี่ยวๆแล้วหนีไป แต่สุดท้ายเธอก็ขับรถพาเขากลับมาที่บรานอยู่ดี


            วอนโฮหลับมาตลอดทางจนกระทั่งถึงที่หมายเขาก็ยังไม่ยอมตื่น เซจูทั้งเรียกทั้งเขย่าก็ยังนิ่ง ซึ่งเธอกำลังคิดว่ามันผิดปกติ


            “นี่!” เธอเรียกเขาด้วยเสียงที่ดังขึ้นพร้อมทั้งตีเข้าไปที่ต้นแขนแน่นๆนั่น แล้วก็แอบอมยิ้มซะใจอยู่คนเดียวที่ได้ทำร้ายร่างกายเขา


            ในเมื่อปลุกแล้วไม่ยอมตื่น เธอก็ตัดสินใจจะลากเขากลับไปที่พักเอง มันอาจจะทุลักทุเลไปสักหน่อยแต่ก็ดีกว่าทิ้งเขาไว้บนรถ ตากลมเหลือบมองเขาก่อนจะจัดการปลดเข็มขัดนิรภัย แต่ก่อนจะทันได้ปลดเอวเล็กก็ถูกคนแกล้งหลับคว้าเอาไว้ซะก่อน


            เขารวบเธอเข้าหาตัวก่อนที่ใบหน้าหล่อจะเคลื่อนเข้ามาใกล้มาขึ้น ตาคมจ้องนิ่งประสานมาที่ดวงตากลมโต มันเหมือนมีมนต์สะกดให้เธอหลงใหลและเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ ลมหายใจร้อนของร่างหนาที่เป่ารดบนใบหน้าและทุกส่วนที่สัมผัสกันทำให้เธอสั่นไปทั้งร่าง แต่ก่อนที่จะทันได้โวยวายและผลักไส ริมฝีปากร้อนที่อาบไปด้วยพิษของความวาบบวามก็ฉกมาที่ปากของเธอโดยไม่ทันได้ตั้งตัว จูบของเขาเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและหนักหน่วงล่อลวงให้เธอเคลิ้มไปกับมัน 


ชั่วขณะที่เธอเผลอไผลไปตอบสนองจูบร้อนแรงจากเขา แต่เมื่อได้สติก็ออกแรงผลักอกหนาให้ออกห่าง แต่เขากลับไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น แขนแกร่งโอบรอบตัวเธอแน่นขึ้น


            วอนโฮยังไม่ยอมถอนริมฝีปากออก เขายังคงตักตวงความไร้เดียงสาจากคนตัวเล็กไม่ยอมหยุด แรงดิ้นจากเธอแทบไม่ส่งผลกระทบ จนอีกฝ่ายส่งเสียงฮึดฮัดเพราะหายใจไม่ทันนั่นแหละเขาถึงได้ยอมผละออก ตาเรียวคมจับจ้องไปยังริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อเล็กน้อยจากฝีมือตัวเอง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแอลกอฮอล์หรือเปล่าที่ทำให้เขาหน้ามืดพลั้งทำอะไรตามใจไปแบบนี้


            แต่ว่าคนตรงหน้ามันน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ


            กลิ่นและเสียงแปลกปลอมจากบริเวณภายนอกรถแว่วเข้ามาในโสตประสาท แต่ตอนนี้เขาไม่อยากจะสนใจอะไรรอบๆตัวทั้งนั้น สนก็แค่กลิ่นหอมอ่อนๆของคนตรงหน้านี่เท่านั้น


            เขาโน้มหน้าเขาไปใกล้หวังจะได้ครอบครองริมฝีปากเธออีกครั้ง แต่ก็ติดตรงคนในอ้อมแขนยกสองมือขึ้นมาปิดปากตนแน่น


            “เอาออก” เสียงดุๆแกมออกคำสั่งทำเอาเซจูส่ายหน้ารัวอย่างไม่เชื่อฟัง


            “อย่านะ หยุดเลย ห้ามทำอีก” เสียงอู้อี้ดังรอดฝ่ามือที่ปิดแน่น ตากลมมองเขาอย่างหวาดๆ


            “บอกว่าให้เอาออกไง”


            “” เธอส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ยังไงก็จะไม่ยอมเชื่อฟังเด็ดขาด


            “หึ” เขาเค้นหัวเราะ ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันก่อนเจ้าของใบหน้าหล่อจะโน้มลงไปประทับริมฝีปากตนลงบนหลังมือนุ่ม


            เซจูนิ่งค้างไปอย่างตกตะลึงก่อนจะออกแรงผลักเขาออก ซึ่งครั้งนี้เขาก็ยอมแต่โดยดี


            “” คนตัวเล็กจ้องเขาอย่างหวาดๆก่อนเปิดประตูออกจากรถแล้ววิ่งกลับห้องพักโดยไม่หันกลับไปมองที่รถ ทิ้งให้ตัวต้นเหตุนั่งอมยิ้มคนเดียว

           

  ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬

 

            “บ้าๆๆๆๆ ไอ้หมอนั่นมันต้องเพี้ยนแน่ๆ” บ่นพึมพำคนเดียวในขณะที่เร่งฝีเท้าผ่านสวนหย่อมไปทางบ้านเล็ก มือก็ยกเอามาตบที่หน้าตัวเองเบาๆเพื่อต้องการเรียกสติที่แตกกระเจิงไปเมื่อครู่ แม้จะนึกโมโหไอ้คนบ้าชอบฉวยโอกาสนั่น แต่ลึกๆในใจแล้วเธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า รู้สึกดีและหวิวๆแปลกอยู่ในอก


            มันเป็นอาการของอะไรกัน


            ภายในบ้านปิดไฟมืดเหลือไว้เพียงแค่แสงสลัวๆจากไฟภายนอกตัวบ้านเท่านั้นที่สาดเล็ดลอดเข้ามา ทุกคนที่อาศัยอยู่ต่างก็เข้าไปพักผ่อนอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง เซจูเดินฝ่าความเงียบอย่างเร่งรีบ ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะในตอนนี้เธอต้องการพื้นที่ส่วนตัวอย่างเร่งด่วน เธอต้องการซุกหน้าเข้ากับผ้าห่มอุ่นๆ เผื่อว่าไอ้อาการหน้าร้อนวาบที่เป็นอยู่ในตอนนี้มันจะหายไปซะที


            เมื่อถึงห้อง เธอก็รีบพุ่งเข้าไปที่อ่างล้างหน้าในห้องน้ำ จัดแจงทำธุระส่วนตัวให้เสร็จ ก่อนจะกระโดดลงบนที่นอนนุ่มแล้วซุกตัวอยู่ในผ้าห่มหนาด้วยหัวใจที่ยังเต้นโครมครามไม่หาย แล้วเธอก็ยังข่มตาให้ตัวเองหลับไม่ลงเพราะเผลอไปคิดถึงและห่วงไอ้คนบ้านั่น


            เขาคิดบ้าอะไรอยู่ถึงได้ทำแบบนั้น! ทั้งๆที่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรผิด


          เมาแน่ๆ เมามากๆเลยด้วย เธอสรุปเอาเองแบบนั้น เพราะเชื่อว่าการกระทำของเขาเกิดจากไม่มีสติ เพราะถ้าเขามีสติดีครบถ้วน เขาคงไม่ทำแบบนั้น ทำเหมือนว่าเขารู้สึกดีกับเธอ


แล้วเมาแบบนั้นไม่รู้จะลากสังขารตัวเองกลับห้องได้หรือเปล่า


เซจูผุดลุกนั่งบนเตียง ในใจเธอเถียงกันไปมาระหว่างจะลุกไปดู หรือพยายามข่มตาหลับต่อดี แต่ยังไม่ทันที่จะได้ข้อสรุป เธอก็ได้ยินเสียงบางอย่าง


ในตอนแรกมันเบามากจนเกือบจะไม่ได้ยิน แต่เมื่อตั้งใจฟังดีๆแล้วมันคือเสียงฝีเท้า


ฝีเท้าของใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ห้องของเธอ คนที่เดินอยู่พยายามจะให้เกิดเสียงเบาที่สุด แต่ในยามวิกาลเช่นนี้ ต่อให้เดินเบาแค่ไหน เธอก็ได้ยิน


เธอใจเต้นรัว เพราะตอนแรกคิดว่าเป็นวอนโฮ แต่ฝีเท้าในการเดินที่ฟังดูสม่ำเสมอนั่นไม่น่าจะใช่เขาที่กำลังเมา แต่มันเป็นคนอื่น!


เสียงนั่นดังเข้ามาใกล้ก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าประตูห้อง


เซจูใจเต้นไม่เป็นส่ำ เธอไม่รู้ว่าบุคคลคนนั้นกำลังคิดจะทำอะไร และเธอนึกชมตัวเองที่ล็อคประตูห้องเอาไว้


แล้วเสียงของวัตถุบางอย่างร่วงลงที่พื้นก็ดังตามมา เซจูบอกไม่ได้ว่ามันคือเสียงของอะไร และเธอก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าใคร คือคนที่อยู่หลังบานประตู


เธอนั่งนิ่งอย่างรอฟังว่าใครก็ตามที่อยู่หน้าห้องจะทำอะไรต่อ แต่เขาก็เพียงแค่เดินจากไปเฉยๆหลังจากโยนอะไรก็ตามทิ้งไว้ที่หน้าห้อง คนตัวเล็กรอจนเสียงเดินนั่นเงียบไป และเมื่อมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครอยู่หน้าห้อง ร่างเล็กก็ค่อยๆลุกออกจากที่นอนแล้วย่องอย่างแผ่วเบาไปที่ประตูก่อนจะเปิดมันออกช้าๆอย่างเบามือ


ท่ามกลางแสงสลัวบนทางเดินหน้าห้องปรากฏวัตถุบางอย่างวางนิ่งอยู่ที่พื้น มันสะท้อนแสงไฟที่มีน้อยนิดนั่น เซจูชั่งใจพักหนึ่งก่อนจะก้มหยิบมันขึ้นมากำไว้แน่น แล้วกลับเข้าไปในห้องนอนโดยที่ไม่ลืมล็อคประตู


ร่างเล็กทิ้งตัวลงบนที่นอนแล้วหยิบวัตถุพอดีมือที่กำอยู่ขึ้นมาพิจารณา แน่นอนว่าเธอรู้จักมันดี


เส้นหนังสีดำเงาที่ครั้งหนึ่งน่าจะเคยเชื่อมกันเป็นเส้นวงกลมพอดีคอมาก่อน มีแผ่นโลหะอยู่ตรงกลางสลักคำว่า ‘Wonho’


มือเล็กข้างที่ว่างคลำสิ่งที่ใส่อยู่รอบคอตัวเอง เพื่อเป็นการย้ำว่าของเธอมันยังคงอยู่ที่เดิม

 

 ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬

 

            “ออกไปข้างนอกมาหรอคะ” เสียงหวานใสของมีอาถามในขณะที่เขาเพิ่งขึ้นบันไดมาที่ชั้นสองของตัวบ้าน ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือตั้งใจกันแน่ที่หญิงสาวมายืนรอเขาที่หน้าห้อง


            “อืม”


            “กลิ่นแอลกอฮอล์หึ่งเชียว” คนพูดเบ้ปากน้อยๆก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เพื่อพยุงเขา “ให้มีอาช่วยนะคะ”


            “ไม่เป็นไรพี่เดินเองไหว” เขาไม่ได้โกหก เขาสามารถวิ่งได้ด้วยซ้ำ การไปดื่มวันนี้ไม่ได้เยอะพอให้ถึงกับเมาเหมือนครั้งที่แล้ว มันก็แค่กรึ่มๆเท่านั้น


            “ไม่ไหวหรอกค่ะ เดินขึ้นบันไดมาเองได้นี่ก็นับว่าเก่งมากแล้ว ดูหน้าพี่สิแดงเถือกเชียว ดื่มเข้าไปมากเลยใช่ไหม”


            มือหนายกขึ้นมานาบที่หน้าเห่อร้อนของตัวเอง เขากำลังสงสัยว่ามันแดงเพราะอะไรกันแน่


            “แล้วมาหาพี่ที่นี่มีอะไรหรือเปล่า”


            “มีอาเห็นพี่ไม่อยู่บ้าน พอได้ยินเสียงรถ มีอาก็เลยว่าจะลงไปดู” แขนเล็กเอื้อมมาเกาะแขนเขาไว้เพื่อหวังจะช่วยพยุง “แต่เห็นไปกับพี่เซจู เลยคิดว่ามารอที่หน้าห้องดีกว่า”


            “ไม่เห็นตอบคำถามที่พี่ถามเลย” พูดพลางแกะมือของเธอออก เขาเดินเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาพยุง


            “” หญิงสาวก้มหน้างุด เธอเอื้อมไปคว้าลูกบิดประตูเพื่อเปิดห้องให้ชายหนุ่ม


            “ว่าไงล่ะ”


            “ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ มีอาแค่อยากจะมาถามอะไรสักหน่อย เพราะบังเอิญว่าเห็นพี่กับพี่เซจูจูบกัน”


            “” แม้จะเผลอลมหายใจสะดุดไปนิด แต่เขาก็เรียกสติกลับมาได้ ตอนที่เขาได้ยินเสียงแปลกๆและกลิ่นแปลกๆตอนอยู่บนรถ มันก็คงเป็นมีอานั่นเอง


            “พี่รู้ใช่ไหมว่ามีอาคิดยังไงกับพี่”


            เขาพยักหน้ารับ แม้จะรับรู้ความรู้สึกนี้มานานเป็นหลายสิบปี แต่เขาก็ไม่คิดจะตอบรับเธอสักนิด เขารักเธอแบบน้องสาว และคงจะเป็นแบบนั้นตลอดไป


            “มีอาทนรอพี่มาตลอด”


            “


            “พี่จะไปชอบใครคนไหนมีอาไม่ว่า เพราะในที่สุดพี่ก็คงจะเบื่อและเลิกราไปเอง”


            “แต่พี่มองเราเป็นแค่น้องสาว”


            “” คนฟังยิ้มให้กำลังใจตัวเอง แต่แววตาคู่นั้นกลับเจ็บปวด “รู้ค่ะ มีอารู้ดีว่าพี่ไม่เคยมองมีอาเป็นอย่างอื่นนอกจากน้องสาว รู้ดีว่ายังไงพี่ก็คงให้มีอาได้แค่นั้น น่าแปลกนะคะ ที่ฉันก็ยังหวังและรอพี่มานานเป็นสิบๆปี”


            “


            “แต่กับพี่เซจู มีอาขอได้ไหมคะ”


            “


            “พี่ไม่ชอบเธอได้ไหม”


            “พี่ไม่ได้” แม้ในใจจะอยากปฏิเสธ แต่เขากลับพูดมันออกไปไม่ได้


            “พี่อย่าไปรักคนที่มันฆ่าเพื่อนของพี่ อย่าไปรักคนที่มันฆ่าพี่ชายของมีอา อย่าไปรักไอ้พวกมนุษย์หมาป่าน่ารังเกียจนั่นอีก เพราะพี่เองก็น่าจะรู้แล้วว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้”








TALK

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้กันนะคะ >< 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

345 ความคิดเห็น

  1. #312 supernei46 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:34
    อีตอ... นิสัยไม่ดี เห็นแก่ตัว ชิร์... โกอเวววว
    #312
    1
    • #312-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 16:09
      ใจเย็นนนนน 55555
      #312-1
  2. #229 cha-chunmin2002 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 13:03
    ฉันฆ่าพี่แกเพราะมันเลวต่างหาก//อินจัด
    #229
    1
    • #229-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      9 มีนาคม 2561 / 21:59
      55555 //ใจเย็นนนน
      #229-1
  3. #228 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:33
    นังมีอาาาาาาาา นิสัยไม่ดีเลย ขวางทางความรักพี่วอนโฮมากก
    #228
    1
    • #228-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      9 มีนาคม 2561 / 21:58
      มีอาเป็นคนไสยไสยเลยยยย 555
      #228-1
  4. #227 Chanunchida1991 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:15
    อีมีอาร้ายกาจมาก ต่อเร็วๆนะคะ
    #227
    1
    • #227-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      9 มีนาคม 2561 / 21:58
      มาแย้วน้าาา ><
      #227-1
  5. #226 jjjj77127 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:02
    มีอาเจ้ามันร้ายยยยยยย มาต่อนะคะ สู้ๆ
    #226
    1
    • #226-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      9 มีนาคม 2561 / 21:57
      ขอบคุณมากจ้า มาแย้วน้าาา
      #226-1
  6. #225 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 16:04
    มีอาเธอมันร้ายกาจ คิดว่าเธอจะเป็นคนดีซะอีก
    #225
    1
    • #225-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      9 มีนาคม 2561 / 21:57
      มีอาไสยไสยเลย 5555
      #225-1
  7. #224 Jaojom2548_chani (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 15:46
    ไรท์มาต่อครบบบแล้ววววว มีอาเธอมัน.... เค้าจะได้กัน เอ้ย! รักกันอยู่แล้วเชียวขัดขวางไปหมดไปไหนก็ไปชิ่วๆ //อินเกิน แหะๆ มาต่อนะคะรอๆๆๆๆๆ
    #224
    1
    • #224-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      9 มีนาคม 2561 / 21:57
      มาแย้ววววว ><
      #224-1
  8. #223 Chanunchida1991 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 16:58
    ฟินมากๆๆๆค่ะต่อเร็วๆนะคะ
    #223
    1
    • #223-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:31
      ขอบคุณเด้อ เดี๋ยวจิรีบมาต่อ อิอิ ><
      #223-1
  9. #222 Mimi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:35
    เขินนนนนน มาต่อเร็วๆนะค้าาาาาาาา
    #222
    1
    • #222-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:31
      ขอบคุณค่าา ได้เลยงับ ><
      #222-1
  10. #221 jjjj77127 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:51
    เขิน มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #221
    1
    • #221-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:30
      ได้จ้าา ขอบคุณนะคะ
      #221-1
  11. #220 Mo_Mod (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:43
    ฟินมากอะไร เกร็งสุดๆ
    #220
    1
    • #220-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:30
      มีแต่คนเกร็ง 5555 เค้าขอโต้ดดคราวหน้าจะพยายามไม่ให้เกร็งแย้วว ><
      #220-1
  12. #219 cha-chunmin2002 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:18
    ฟินนนนน
    #219
    1
    • #219-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:29
      ขอบคุณจ้า ^^
      #219-1
  13. #218 LOLLYPOPCANDY (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:55
    นี่ก็อ่านไปเกร็งไป เขินอ่ะ
    #218
    1
    • #218-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:29
      ขอบคุณงับ ><
      #218-1
  14. #217 Jaojom2548_chani (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:52
    ไรท์....ไรท์รู้มั้ยตัดแบบนี้ ยิ่งกว่าค้างอีกกกกกกกก
    #217
    1
    • #217-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:29
      เค้าขอโต้ดดดดด TT
      #217-1
  15. #216 พี่พีซียอล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:49
    เขินๆอ่าา
    #216
    1
    • #216-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:29
      >< ขอบคุณค่าาา
      #216-1
  16. #215 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:20
    คิดถึงไรท์เสมอนะคะะ สู้ๆ พี่วอนโฮนี่ชอบแกล้งจังเลยยยย
    #215
    1
    • #215-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:28
      คิดถึงเช่นกันค่ะ ^^
      #215-1
  17. #214 WK Tuan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:00
    รีบมาต่อนะคะไรท์ สู้ๆ เขินนน 55555555
    #214
    1
    • #214-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:28
      เดี๋ยวจะรีบมาต่อนะคะ ขอบคุณนะคะ ><
      #214-1
  18. #213 Suchawadi_6647 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:51
    ชอบอ่ะๆ เขิลลลล
    #213
    1
    • #213-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:27
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ^^
      #213-1
  19. #212 khunnaii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:45
    เขินนนนนนนนกรี้ดดดดดด
    #212
    1
    • #212-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      1 มีนาคม 2561 / 17:27
      ดีใจที่ทำให้คนอ่านเขินได้ TT
      #212-1
  20. #211 XYCYMN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:03
    พิวอนโฮรู้ทันตล๊อด5555555
    #211
    1
    • #211-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      24 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:11
      เนอะๆ ><
      #211-1
  21. #210 lostmtxx (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:51
    เย้! เย้! อัพแล้วววว พ่อวอนโฮคนรู้ทันฮึ่ย!
    #210
    1
    • #210-1 H_HB(จากตอนที่ 16)
      24 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:10
      นางรู้ทันตลอดดดด
      #210-1