การิน ปริศนาคดีความรัก"สีเทา"

ตอนที่ 52 : บทที่ 47 หลอมรวม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61

บทที่ 47

หลอมรวม

 

ข้าคิดว่าการย้อนเวลาอาจสามารถเปลี่ยนแปลงการกระทำของผู้คนได้

แต่สำหรับใครบางคน

ต่อให้ข้าจะย้อนเวลาสักกี่ครั้ง เขาก็ยังคงกระทำเช่นเดิมอยู่ร่ำไป

หมกมุ่นในราคะตัณหาลุ่มหลงในสิ่งที่จิตใจยังไม่เข้าใจว่าความรู้สึกนี้คืออะไร

 

…………………………………………..

 

ภายในสีดำที่ไร้ขอบเขต ลัลทริมาค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้น ที่นี่ยังคงเหมือนก่อนที่เธอจะได้เห็นอดีตจากซาตานสาว มันเป็นความมืดที่แสนเหน็บหนาวอ้างว้างและโดดเดี่ยวเกินจะบรรยาย

นี่ฉันฝันอีกแล้วเหรอ…?” เด็กสาวเอื้อนเอ่ยกับตนเองด้วยความสงสัย ก่อนจะได้ยินเสียงของซาตานสาวตอบกลับมาจากรอบทิศทาง

 

ไหนๆ เจ้าก็ได้เห็นอดีตที่ผ่านมาแล้ว…’

 

ข้าจะให้เจ้าดูเหตุการณ์บางอย่างที่ตัวเจ้าในตอนนี้คงไม่เข้าใจว่าตัวเองกระทำลงไปได้อย่างไร

 

ภาพรอบกายของเด็กสาวค่อยๆ กลายเป็นห้องนอนของเธอ เห็นร่างของตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงโดยมี การินทาบทับร่างของเขาไว้บนกายเธอ

เดี๋ยว….เดี๋ยว….!? เกิด..อะไรขึ้น!?!” ลัลทริมาใบหน้าร้อนผ่าว ยกมือขึ้นกุมศีรษะ ถ้ากรีดร้องเป็นภาษาละตินได้คงทำไปแล้ว

 

ให้กรอเทปย้อนหลังมะ?’

 

เมมฟิสโตเอ่ยถามขึ้น และนั่นทำให้ลัลทริมาพยักหน้าโดยไม่ต้องรีรออะไรทั้งนั้น

 

แต่ข้าว่าอย่ากรอเลย รู้ไปก็ไม่ช่วยอะไร

 

อย่างนี้ก็ได้เหรอ!?” เธอล่ะปวดหัว ถ้าเมมฟิสโตไม่ใช่ซาตานเธอคงจะแจกมะเหงกไปแล้ว

เธอให้ความสำคัญกับไอ้ขี้เก๊กมากไปแล้วนะ…’ การินเอ่ยเสียงเนิบพร้อมโน้มใบหน้ามากระซิบข้างใบหู ต้องสั่งสอนซะบ้างทุกรอยจูบทุกสัมผัสที่ฉันแตะต้องเธอจะได้จำสักทีว่าเธอเป็นของใคร…’

ฉันเป็นของนายไงฉันรู้แล้ว ไม่ต้องสอนฉันก็ได้ลัลทริมาเอ่ยด้วยความหวาดระแวง รู้สึกถึงปลายจมูกที่ซุกไซ้ลงบนซอกคอของเธอ ริมฝีปากร้อนประทับรอยจุมพิตสีแดงลงบนผิวกายบอบบาง ความปรารถนายิ่งทวีคูณทุกครั้งที่เด็กสาวเอ่ยห้ามปรามเสียงหวาน ..อย่าการิน…’

รู้ตัวว่าเป็นของฉันก็ดี…’

ฉันสัญญาว่าจะไม่ไปยุ่งกับรุทรอีกแล้วปล่อยเถอะเด็กสาวเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา นั่นทำให้เขาหยุดทุกการกระทำและครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่

ไม่….ฉันจะไม่เชื่อเธอเขาละความสนใจจากซอกคอของเธอและประกบจูบเน้นย้ำลงมาด้วยความร้อนแรง ฉันจะทำให้เธอเป็นของฉันโดยสมบูรณ์ ฉันจะไม่ยอมให้หมอนั่นมาพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเหมือนจูบแรกอีกแล้ว

เขารวบมือทั้งสองข้างของเด็กสาวไว้เหนือศีรษะ ถลกเสื้อของเธอขึ้นมาจนเห็นเสื้อชั้นในลูกไม้สีชมพูแหวว เขามองเนินอกอิ่มอย่างยับยั้งชั่งใจก่อนตัดสินใจประทับริมฝีปากลงบนผิวเนียนขาว ทิ้งรอยตีตราจองไล่ลงมาจนถึงหน้าท้องแบนราบจนลัลทริมากลั้นเสียงไว้ไม่อยู่

อื้อกา..ริน…!’ เด็กสาวร้องเสียงหวานจากทุกสัมผัสที่เขากระทำ เสื้อผ้าบนร่างกายของเธอเริ่มเหลือน้อยชิ้นลงทุกที

เธอต้องเป็นของฉันทั้งร่างกายและหัวใจฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนแย่งเธอไปอีก…’

ไม่ไม่จริงพอกันทีอย่าหลอกฉันอีกเลย!”

 

อย่าปฏิเสธความจริงเลยลัลทริมา…’

 

และข้าก็จะบอกว่า….’

 

ไม่ว่าข้าจะย้อนเวลาสักกี่ครั้ง เจ้าสองคนก็ลงเอยเช่นนี้เสมอ

 

ไม่….!!!”

ลัลทริมาสะดุ้งตื่นขึ้นจากความฝัน ก่อนจะพบว่าตนอยู่ภายในห้องที่แสนคุ้นเคย

ที่บ้านบนเตียงในห้องนอนของเธอเอง

เหมือนกับภาพอดีตที่เธอเห็นเมื่อครู่

เธอหลับตาลงอย่างช้าๆ ปล่อยให้เสียงสายฝนช่วยทำให้จิตใจของเธอสงบลงจากความว้าวุ่นใจที่เธอเผชิญมาเมื่อครู่

เด็กสาวเจ้าของญาณอาถรรพ์รู้สึกมึนๆ ศีรษะ หลังจากที่สติเริ่มครบถ้วนสิ่งที่ไหลเข้ามาในหัวของเธอก็คือ

 

เธอต้องเป็นของฉันทั้งร่างกายและหัวใจฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนแย่งเธอไปอีก…’

 

คำพูดของการินเท่านั้น

สิ่งที่เธอเห็นมาคือเรื่องจริงงั้นเหรอ? เธอกับการินมีอะไรกันจริงๆ?

ฝันอะไรล่ะนั่น…?”

เสียงเด็กหนุ่มเอ่ยขึ้น ลัลทริมาหันไปมองทางด้านซ้ายมือ เมื่อเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลานั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงจึงลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าของเขาเจือความห่วงใย แม้น้ำเสียงจะกระด้างไปบ้างก็ตาม

เธอเริ่มเกิดความกังวลใจขึ้นมา

 

แล้วถ้าเหตุการณ์มันเกิดขึ้นซ้ำล่ะ?

 

นั่นสินะการินกับเธอก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งไม่ใช่แค่ลูปเดียวซะด้วย

เธอนี่ก็ร้ายนะสลบตอนฉันต้องการคำตอบจากเธอ ตอนแรกฉันนึกว่าเธอแกล้งทำซะอีกการินหรี่ตาลงเหมือนจะจับผิด นั่นยิ่งทำให้ลัลทริมารู้สึกกลัวขึ้นมามากกว่าเดิมเสียอีก

..ถ้าฉันบอกว่าซาตานทำให้ฉันสลบนายจะเชื่อมั้ย?” ลัลทริมาเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก ใบหน้าเธอร้อนผ่าว สายตาของการินที่มองมายังเธอดูไม่น่าไว้วางใจเหลือเกิน

ขอเหตุผลการินขมวดคิ้วเหมือนจะไม่เชื่อเธอ ทำให้เด็กสาวพลอยขมวดคิ้วตามไปด้วย

ก็ก็ซาตานบอกกับฉันว่าให้ตอบคำถามนายทีหลังน่ะ….” ลัลทริมาตอบเสียงแผ่วเบา ฝ่ามือของเธอเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อเพราะความกังวล

 

นี่ซาตานทำให้ฉันสลบเพื่อให้สถานการณ์มันเหมือนที่ฉันเห็นมารึไงเนี่ย!?!

 

แต่ฉันต้องการตอนนี้เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ลัลทริมาคาดคั้นจะเอาคำตอบ นัยนาสีนิลมีความจริงจังและเอาแต่ใจแสดงออกมาอย่างชัดเจน ว่ายังไงยัยโง่

ฉันฉันไม่รู้…”

ใบหน้าของเด็กสาวร้อนผ่าวไปหมด รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนจากร่างตรงหน้า มือขวาของเขาเอื้อมมาโอบเอวของเธอให้เข้าไปใกล้ ดวงตาคู่นั้นฉายแววความปรารถนาในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม

ตอบมาเร็วเข้าถ้าเธอบอกว่าเกลียดฉันไม่โกรธเธอหรอกนะ

น้ำเสียงแหบพร่าชวนให้ใจสั่น เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนเด็กสาวหยุดหายใจไม่กล้าเอ่ยคำใดทั้งสิ้น และในขณะที่ริมฝีปากกำลังจะสัมผัสกันนั้นเอง

 

ครืด….ครืด

การินชะงักไปเพราะโทรศัพท์เจ้ากรรมในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้นมา

 

..รอดแล้ว…?

 

เหมือนสวรรค์ (อาจจะ) เป็นใจให้เธอรอดพ้นจากเงื้อมมือของคนหื่นกาม การินจำใจผละจากตัวเด็กสาวแล้วหยิบมือถือขึ้นมา เมื่อเห็นว่าท่าน ผอ. นรินทร์คุณพ่อแสนดีโทร. มาตามจึงตัดสายทิ้งแบบไม่ต้องรอให้สมองประมวลผลแล้วโยนมันทิ้งแบบไม่กลัวหน้าจอแตก

ฉันไม่ยอมให้ใครมาขัดอีกแล้วเขาตัดสินใจกดร่างเด็กสาวลงนอนราบกับเตียง ซุกใบหน้าลงยังซอกคอสูดดมกลิ่นเนื้อสาว

การินไม่!” ลัลทริมารู้สึกราวกับเรี่ยวแรงเหือดหายทุกครั้งที่เขาสัมผัส กลับกันการินกลับรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นทุกครั้งที่แตะต้องตัวเธอ

นี่เขาหลงใหลในตัวเธอมานานแค่ไหนแล้วนะ

เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน

ความปรารถนาล้นเอ่อออกมาจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ แม้จะรู้ดีว่าการที่เขาทำแบบนี้มันไม่ใช่การินเลย

เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเธอ ยอมทุกอย่างเพื่อให้ของเล่นของเขาปลอดภัยจากอันตราย

เขาเห็นเธอสำคัญมากกว่าอาถรรพ์พวกนั้น

 

ความรู้สึกบ้าๆ นี่คืออะไรกัน…?

 

การินอย่า…”

เสียงหวานเอ่ยห้ามปรามเรียกสติของการินกลับมาได้ ภาพตรงหน้าของเขาคือเด็กสาวที่ใบหน้าแดงซ่าน ซอกคอไล่ลงมาจนถึงไหปลาร้าเต็มไปด้วยรอยตีตราจองสีแดงที่เขาเป็นคนประทับไว้

นี่เขาต้องการลัลทริมามากขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?

ฉันหยุดไม่ได้แล้ว

ริมฝีปากของเธอถูกเขาครอบครองอีกครั้ง ความรู้สึกลุ่มหลงปรารถนาในตัวเธอถูกส่งผ่านทางรสจูบอันดื่มด่ำนี้ สติสัมปชัญญะค่อยๆ เลือนรางลงทีละน้อย

 

ทำไมกันนะ…?

ทำไมถึงรู้สึกดีทุกครั้งที่ถูกจูบ

ทั้งที่ฉันควรปฏิเสธความรู้สึกนี้

ทำไม…?

 

ในที่สุดเขาก็ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง มองหน้าลัลทริมาซึ่งดูเหม่อลอยไร้สติจึงตัดสินใจรวบแขนของเธอไว้เหนือหัวด้วยมือซ้ายเพียงข้างเดียว

การินนายจะทำแบบนี้อีกไม่ได้นะ…”

ถึงแม้เธอจะเริ่มคล้อยตามเขา แต่จิตใต้สำนึกยังคงต้องการขัดขืน

เรื่องแบบนี้มันไม่ถูกต้อง

ทำไม? ฉันเคยทำแบบนี้รึไง? ซาตานนั่นบอกอะไรเธอ?”

ใบหน้าเขาประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีรัตติกาลฉายแววความคิดชั่วร้าย

รึว่าในลูปก่อนๆ ฉันกับเธอก็มีสัมพันธ์ลึกซึ้งงั้นเหรอ?” เด็กหนุ่มยิ้มมุมปากและโน้มใบหน้าลงมากระซิบยังใบหูที่ร้อนผ่าว ถ้างั้นเราจะได้กันอีกสักครั้งจะเป็นไรไป

การินปลดเข็มขัดของตนแล้วนำมารัดข้อมือของเด็กสาวไว้ ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าของตนออกเพราะไฟราคะที่แผดเผาจิตใจของเขา

ใบหน้าคมคายจรดลงบนเนินอกอวบอิ่มของเด็กสาวก่อนจะประทับรอยตีตราจองลงบนผิวบอบบาง

ฉันขอนะทุกอย่างที่เป็นของเธอ….”

เสียงแหบพร่าเอ่ยกระซิบ ทุกอย่างที่เขากระทำต่อเธอยิ่งทำให้หัวใจเต้นแรงมากยิ่งขึ้น

ริมฝีปากประทับลงบนแก้มร้อนผ่าวของเธอ ตามด้วยจูบรุนแรงจนแทบช้ำ ลิ้นเรียวเกี่ยวพันอย่างเอาแต่ใจ เขาถอนจูบแล้วประทับลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ละเลียดชิมเรียวปากอย่างไม่รู้จักเบื่อ

อื้อการิน…” ลัลทริมารู้สึกแทบจะขาดสติเต็มที ร่างกายเธอไม่อาจขัดขืนต่อเสียงเรียกร้องของเขาได้

ทุกคำพูดทุกสัมผัสของเขามันยิ่งปลุกความต้องการของเธอให้ตื่นขึ้นมา

ฉันต้องการเธอนะยัยโง่ขอร้องล่ะ…”

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นสบตากับเธอ ดวงตาสีรัตติกาลฉายแววความต้องการเว้าวอนราวกับแทบจะขาดใจ

เขาโน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากสัมผัสกันอย่างแผ่วเบา เขาค้างไว้อย่างนั้นสักพักจึงถอนจูบออก

นะยัยโง่…”

ทำไมเธอถึงรู้สึกใจอ่อนกับเขากันนะ?

ทั้งที่ตอนเห็นเหตุการณ์ในอดีตเธอไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงยอมให้การินพรากความบริสุทธิ์ไป

แต่ตอนนี้เธอก็รู้สึกใจอ่อนเฉกเช่นในอดีต

ผู้ชายคนนี้เคยทำเรื่องโหดร้ายกับเธอมามากมาย แต่กลับกันเขาก็ช่วยเธอไว้หลายครั้งหลายคราเช่นกัน

ความจริงแล้วเขาก็กลายเป็นคนหนึ่งที่เธอขาดไปไม่ได้

ไม่อย่างนั้นเธอคงเกลียดเขาตั้งแต่ที่จูบกันครั้งแรกไปแล้ว

เพราะอะไรเธอถึงได้ยอมเขาขนาดนี้

..ก็ได้…”

ทันทีที่เด็กสาวตกลง ร่างสูงก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ เขาแกะเข็มขัดให้ความอิสระแก่ร่างใต้อาญัติ เล็มไล้ซอกคอของเธออย่างไม่รู้จักเบื่อ

เธอตกลงแล้วนะเพราะฉะนั้นอย่าขัดขืนฉันอีก

คำพูดของเขาราวกับเป็นคำประกาศิต เธอไม่สามารถต่อต้านชายคนนี้ได้เลย ลึกๆ กลับรู้สึกยินยอมพร้อมใจให้เขาลิ้มลองร่างกายของเธอเสียอีก

 

ทั้งที่ฉันควรจะขัดขืนแท้ๆ

แต่กลับยอมให้การินทำแบบนี้

นี่ฉันต้องการเขามากขนาดนี้เลยเหรอ?

 

ในขณะที่สายฝนโปรยปรายลงมา มอบความชุ่มชื้นให้แก่พื้นปฐพี ร่างกายและจิตใจของคนสองคนกำลังหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แม้ต่างฝ่ายจะไม่ยอมรับว่าตนต่างก็มีความรู้สึกดีให้แก่กันและกันก็ตาม….

 

 

เด็กหนุ่มนั่งมองร่างเด็กสาวภายใต้ผ้าห่มผืนบาง หัวใจของเขายังคงเต้นสูบฉีดเลือดมาเลี้ยงใบหน้าจนแดงซ่าน

ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าเขาทำมันลงไปแล้ว

เมื่อครู่นี้เขาไม่อาจต้านทานสิ่งเร้าไว้ได้ ทั้งใบหน้างดงาม กลิ่นกายหอมหวาน และน้ำเสียงแผ่วเบาที่ร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา

ยัยตัวอันตรายเอ๊ย…” เขาบ่นกับตัวเองพร้อมกุมเส้นผมไว้ด้วยความหงุดหงิด จนกระทั่งตอนนี้เขายังไม่เข้าใจเลยว่าตนหลงใหลในตัวเด็กสาวมากมายขนาดนี้ได้ยังไง

ตั้งแต่ที่ชีวิตของเขามีลัลทริมาเข้ามายุ่งเกี่ยวตัวเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

พักหลังมานี้เขาเปลี่ยนไปมากทั้งนิสัย และการกระทำต่อลัลทริมา

จากเริ่มแรกที่เขาปฏิบัติกับเธอเป็นเพียงของเล่น

กลับกลายเป็นเขาปฏิบัติต่อเธอในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง

 

แล้วยังไงล่ะ? นางก็แค่ของเล่นของเจ้าไม่ใช่รึ? ทำไมต้องห่วงใยขนาดนั้นด้วย...?’

 

ไม่ใช่ว่าเจ้ารักนางหรอกเหรอถึงได้ทำขนาดนี้…’

 

นี่ฉันชอบยัยโง่งั้นเหรอ?”

ดวงตาสีนิลจับจ้องใบหน้าหวานของเด็กสาวที่กำหลังหลับปุ๋ย มือขวาเปลือยเปล่าไร้ผ้าพันแผลเอื้อมไปลูบไล้แก้มขาวนวล เลื่อนลงมายังเส้นผมนุ่มลื่นด้วยความเสน่หา

นี่เขาชอบเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ…?

ทั้งหึงหวงห่วงใยและต้องการครอบครอง

เขาถึงขนาดยอมเสี่ยงชีวิตหลายต่อหลายครั้งเพื่อช่วยเหลือเธอ

เริ่มรู้สึกเสียใจเวลาเห็นเธอเจ็บปวด

เริ่มรู้สึกหลงใหลในตัวของเธอ ทั้งรูปร่าง เสียง สัมผัส

พอมาคิดดูแล้ว….เขาก็ทำอะไรไม่เหมาะสมกับเธอไปมากมาย ทั้งการข่มขู่ บังคับ ทำร้ายจิตใจ แล้วไหนจะครั้งนี้ที่ล่วงเกินเธออีก

 

ก็ช่วยไม่ได้นี่ใครใช้ให้น่ารักกันล่ะ

 

การินเหลือบไปมองกล่องถุงยางอนามัยปริศนาหลายกล่องที่แปะแผ่นโพสต์อิทสีเหลืองเอาไว้ พร้อมลายมือยึกยือเหมือนเด็กฝึกเขียน

 

อุตส่าห์แบกหน้าไปซื้อให้ที่เซเว่น กรุณาใช้ด้วย ถ้าไม่ใช้ความหน้าด้านของฉันคงสูญเปล่า ขอบคุณ

 

กล่องนั่นมาอยู่ในห้องยัยโง่ได้ไงแล้วลายมือแบบนั้น….ยัยหัวหลอดเรอะ?” การินหรี่ตาลงด้วยความสงสัย แล้วอายาเมะจะรู้ได้ไงว่าเขาจะทำอะไรกับลัลทริมาถึงได้แบกหน้าไปซื้อมาให้ มีหลากหลายขนาดและรูปแบบเหมือนเหมามาทั้งเซเว่นฯ

 

รึว่าซาตานจะ

 

อือ…” ลัลทริมาครางเบาๆ ด้วยความง่วงงุน เธอปรือตาก่อนจะหันมามองการิน นอนไม่หลับเหรอ…?”

เปล่าฉันแค่อยากจะกลับบ้านการินลุกขึ้นจากเตียงหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมทีละชิ้น ปล่อยให้เด็กสาวยกมือขึ้นปิดตาไม่กล้ามองทั้งที่เธอก็เห็นทั้งหมดแล้ว

เด็กหนุ่มหันมามองเด็กสาวที่กำลังปิดตาด้วยความรู้สึกผิดและละอายใจ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่

ขอโทษฉันคงทำให้เธอรู้สึกไม่ดี

ลัลทริมาค่อยๆ นำมือออกจากดวงตาเมื่อคิดว่าเขาแต่งตัวเสร็จแล้ว เมื่อได้เห็นใบหน้าเจือความรู้สึกผิดก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

อื้อ…” เธอเองก็ไม่สามารถบอกได้ว่าตนเองรู้สึกยังไงกันแน่ เธอไม่ได้รู้สึกโกรธที่เขาทำแบบนี้ แต่ก็รู้สึกกังวลใจแบบแปลกๆ

ที่เธอยอม….เพราะอะไร?

ทำไมเธอถึงต้องการให้เขาทำแบบนั้น?

เธอรู้สึกยังไงกับการินกันแน่…?

 

…………………………………………..

 

อาอ้าปากสิคะที่รัก

เสียงหวานเอ่ยขณะที่มือเรียวถือปรอทวัดไข้จ่ออยู่ที่ริมฝีปากของเด็กหนุ่มผิวแทน

ที่ร้งที่รักอะไรของเธอห๊ะยัยเบื๊อก….’ เขาเอ่ยเสียงเหนื่อยอ่อน ร่างกายร้อนรุ่มราวโดนไฟสุม เปลือกตารู้สึกหนักอึ้งแต่ก็พยายามเปิดริมฝีปากให้เด็กสาววัดไข้

โห…38.5 แหน่ะ ตายล่ะ ยากินรึยังเนี่ย?’ อายาเมะเหลือบไปเห็นยาพาราฯ ที่วางอยู่ตรงหัวเตียงก็หยิบซองขึ้นมาฉีก เทน้ำใส่แก้ว นำยาเข้าปากแล้วดื่มน้ำจนแก้มป่อง

..จะทำอะไร….?’

ทันทีที่เอ่ยจบเด็กสาวก็ประกบริมฝีปากลงมา รสขมของยาที่ถูกเจือจางด้วยน้ำเปล่าไหลเข้ามาภายในปากพร้อมกับลิ้นที่พยายามดันเม็ดยาเข้ามาภายในปากของเขาจนต้องยอมกลืนยาลงไป

แม่เสือสาวถอนริมฝีปากออกพร้อมยิ้มยั่วยวน ทาบมือลงบนอกแกร่ง ค่อยๆ ลากไล้มือลงไปถึงเอวแล้วถลกเสื้อยืดของเขาขึ้น

เอาล่ะมาเช็ดตัวกันเถอะ

 

“!!!”

รุทรลืมตาตื่นขึ้นมาจากความฝันแต่ก็ตกใจยิ่งกว่าเดิม เพราะใบหน้าของเด็กสาวในฝันกำลังอยู่ในระยะใกล้ชิด หน้าผากของทั้งคู่สัมผัสกันจนรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิร่างกาย

นายตัวร้อนมากเลยนะอายาเมะเอ่ยเสียงไม่สบายใจ เธอลุกขึ้นจากตัวของรุทรก่อนจะใช้มือสัมผัสซอกคอของเขานี่ไปทำอะไรมาน่ะ? ตัวร้อนขนาดนี้ แบบนี้ก็ไปโรงเรียนไม่ได้สิ

เธอเข้ามาได้ยังไง?”

ก็เดินทะลุกำแพงเข้ามาแบบหนังผีน่ะเธอตอบราวเป็นเรื่องปกติปกตินายจะไปรอฉันที่ห้องใช่มั้ยล่ะ? แต่วันนี้ฉันรอแล้วรออีกนายก็ไม่มาสักที เลยเข้ามาดูซะหน่อย ก็เห็นนายเหงื่อเต็มตัวหน้าแดงก็เลยวัดไข้ให้

เธอไม่รังเกียจเหงื่อฉันรึไง…? มันสกปรกนะ…” รุทรแทบจะไม่มีแรงเอื้อนเอ่ย ทุกลมหายใจร้อนผ่าว รู้สึกทรมานเหมือนทางเดินหายใจจะถูกหลอมละลายทุกครั้งที่หายใจ

ถ้าเป็นเหงื่อของนายฉันไม่รังเกียจหรอกน่า ก็นายเป็นคนสำคัญของฉันนะอายาเมะยิ้มหวาน วันนี้เธอดูสดใสกว่าทุกวัน และดูเป็นห่วงเป็นใยเขาแปลกๆ

น้ำ…”

อ๊ะ?”

ต้องดื่มน้ำสองแก้วตอนตื่นนอนล้างสารพิษเขากล่าวพร้อมหลับตาลง เด็กสาวก็จัดการรินน้ำใส่แก้วยื่นให้รุทร

เอ้า ลุกขึ้นมาดื่มน้ำ นอนกินเดี๋ยวหกพอดี

รุทรก็ทำตามนั้น เขาค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง รู้สึกร่างกายและศีรษะหนักอึ้ง การจะลุกมาดื่มน้ำมันช่างยากเย็นเหลือเกิน

 

ทำไมวันนี้ยัยเบื๊อกทำตัวอ่อนโยนจัง...?

แล้วเรื่องฝันนั่น

ทำไมฉันต้องฝันเห็นยัยนั่นในลุคแม่เสือสาวด้วยฟะ ขนลุก

 

อายาเมะเห็นเขาดื่มน้ำแล้วจึงยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่วันนี้เธอทำตัวอ่อนโยนเป็นพิเศษก็เพราะ

 

เรื่องอ่อยผู้ชายฉันถนัด ฉันจะทำให้รุทรชอบฉันให้ได้

 

การจะจับผู้ชายให้อยู่หมัด ต่อให้เธอต้องใช้มารยากี่ล้านเล่มเกวียนเธอก็จะทำ

นี่มันยุคไหนกันแล้ว ต้องมีความเสมอภาคทางเพศ ผู้หญิงสมัยใหม่เขารุกผู้ชายได้ ไม่ผิด!

ก่อนอื่น เธอต้องเอาตัวเองออกจากเฟรนด์โซนให้ได้ โดยการทำตัวเป็นศรีภรรยาที่ดีคอยดูแลยามป่วยไข้ ดั่งคำสัญญาวันแต่งงานในโบสถ์ที่ว่าจะคอยดูแล (ว่าที่) สามีทั้งยามสุขยามทุกข์ ยามป่วยและยามสบาย

นี่แหละพ่อของลูก อายะจองนามสกุลศิวะกรแล้วค่ะ!

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรห๊ะ?”

อุ้ย….”

เสียงเรียกถามของคนป่วยฉุดสติของเธอออกมาจากฟินแลนด์แดนมโน จากรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเธอจึงกลายเป็นการยิ้มเหือดแห้งราวพื้นปฐพีขาดน้ำมาสิบปี

ก็แค่คิดถึงอนาคตน่ะ ในเมื่อมีผู้ชายมารุมชอบมากมายขนาดนี้แต่ฉันยังไม่มีแฟนมันก็น่าเสียดายนะอายาเมะยิ้มพลางครุ่นคิด ดวงตาจ้องมองมาที่รุทรฉายแววความทะเล้น ฉันอยากได้ผู้ชายผิวแทนผมฟูๆ ตัวสูงๆ มีซิกแพคด้วยจะแซ่บมาก

เธอคงไม่ได้หมายถึงฉันใช่มั้ย?” รุทรหรี่ตาลงด้วยความรู้สึกสงสัย ไม่ได้อยากจะเข้าข้างตัวเองหรอกนะ แต่ทุกอย่างที่เธอพูดมันตรงกับเขาหมดเลย แถมยังจ้องหน้ากันขนาดนี้จะไม่ให้คิดได้ยังไง

ถ้าเป็นนายก็ดีนะ นายเป็นผู้ชายแบบที่ฉันชอบพอดีเด็กสาวยิ้มกรุ้มกริ่ม ค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ มือขวาวางลงบนขาอ่อนของเด็กหนุ่มอย่างไม่กระดากอาย

 

ว่าไง? สนใจเป็นแฟนฉันมั้ยล่ะ?”

 

ติ๊ง!

เสียงข้อความเข้าทำให้ทั้งสองคนชะงักไป

หัวใจของเด็กหนุ่มเริ่มสั่นรัว เขารู้ดีว่าความรู้สึกที่เขามีต่อเธอมันเป็นยังไง

แต่ถ้าหากเป็นมากกว่าเพื่อนสักวันก็ต้องเลิกราไป

หยิบมือถือให้หน่อยสิรุทรพยายามจะเปลี่ยนเรื่อง นั่นทำให้อีกฝ่ายมีสีหน้าไม่พอใจนัก แต่ก็ผละตัวจากเขาแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะข้างเตียงส่งให้เจ้าของ

หน้าจอปรากฏป๊อบอัพแอปพลิเคชั่นส่งข้อความสีเขียวที่เขียนชื่อ ‘Garin’ พร้อมด้วยข้อความที่ว่า

 

เที่ยงนี้เจอกันที่ดาดฟ้า มีเรื่องจะปรึกษา

 

-------------------------

 

 กราบสวัสดีพี่ๆ น้องๆ นักอ่านทุกท่าน และขอสวัสดีคุณเพื่อนอีกหลายท่าน วันนี้คงเป็นวันที่ #ทีมรินลัล รอคอยกันมานานแส๊นนนนนนนนาน หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ

คือไม่ได้อยากจะกล่าวอะไรมาก แค่ใครที่ต้องการ nc สามารถทักไปขอหลังไมค์ได้ที่เฟซบุ๊ก Pungpound Lao----- คนที่เม้นต์ในเพจพูนิก้าบ่อยๆ อ่ะจ้า (//ล้อเล่นนะ กลัวโดนแจ้งแบนจัง) แต่ถ้าใครมาขอเราก็พร้อมจะเขียนให้จ้า ถึงแม้จะไม่ได้แตะการเขียน nc มานานจนเริ่มเขียนไม่เป็นแล้วก็ตาม รูปโปรไฟล์เราก็จะเป็นรูปอายะคนงามยกมือปิดหน้าอ่ะจ้า

หากรีดเดอร์คนไหนสนใจอยากจะได้สปอยตอนต่อไปก็สามารถทักมาขอได้เช่นกัน เราพร้อมจะแจก!! อีนี่มันว่างจ้า การบ้านไม่ทำนั่งแจกสปอย

มาคุยกับเราได้นะเราเหงา เราไม่มีเพื่อนคุยเลยจริงๆ T ^ T

 

11/6/2018


’ 
S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

421 ความคิดเห็น

  1. #412 pesifiga (@pesifiga) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 17:14
    เราหาเฟซไรต์ไม่เจอ​
    #412
    2
    • #412-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 52)
      16 มกราคม 2562 / 18:33
      ไรท์เปลี่ยนรูปโปรฯ เป็นรูปตัวเองอ่ะจ้า เป็นผญ. ใส่ยูกาตะสีม่วง
      #412-1
  2. #392 Erng-Tanuwohan (@Erng-Tanuwohan) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 23:45
    ก็รู้นะว่าพี่เหงาแต่พอขึ้นม.๑มางานมันก็เยอะ(แถมช่วงนี้หนูติดเกมแต่ไม่มีเวลาเล่น//ความไม่เข้ากันนี้คืออัลไลล)
    ยิ่งช่วงนี้อาจารย์เปิดโหมด"(ชื่อ)วิชาไม่มากแต่กองงานข้าเยอะ"หนูนี่ปวดจิตเลยค่าาา
    อะไรคือความที่ต้องมานอนแหกตาอ่านนิยายซะดึกดื่น(ไม่มีใครสั่งหนูทำเอง) นิยายที่ซื้อมาดองไว้จากงานหนังสือดูท่าว่าจะอ่านได้ถึงปีหน้าเลยนะเนี่ย55\( ̄▽ ̄)/ //อย่างงี้ก็ได้เหรอ
    ง่วงจะตายอยู่แล้ว(งานก็ดองไว้เยอะ)ยังจะมานั่งพิมพ์ได้อีกเน้อคนเรา(พิมพ์ไม่ดูตัวเองเลย55)
    สุดท้าย...เม้นนี้ยาวสุด(ควรภูมิใจไหมเนี่ย( ̄▽ ̄))
    ปล.(อันเดียวพอตาจะลืมไม่ขึ้นละ)นิยายของพี่ที่ดองไว้หนูจะทยอยเครีย(อย่างไร้จุดหมาย)นะคะและก็จะเม้นทุกตอนเลยด้วยยย\( ̄▽ ̄)ノ

    *ขนาดปล.มันยังยาวอ่ะเชื่อดิ*
    #392
    1
    • #392-1 Erng-Tanuwohan (@Erng-Tanuwohan) (จากตอนที่ 52)
      24 สิงหาคม 2561 / 23:46
      อะไรคือวงเล็บแล้วก็ภาษาอ่านไม่ออกเนี่ยงง มันมาจากไหนนน
      #392-1
  3. #378 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 08:53
    ในที่สุดเค้าก็ได้กันสักที! ฮือออ //ดีใจจนน้ำตาไหลพราก
    #378
    0
  4. #377 Ranowhite Chalindel (@leenatalesrunner) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 14:32

    อยากกรีดร้องคือแบบ......จิกจนนิ้วชาไปอีกกกกก// อยากเห็นคู่อายะบ้างนะ^^



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 มิถุนายน 2561 / 14:33
    #377
    0
  5. #376 yokyuni (@yokyuni) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 21:16

    โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ลัลลูกแม่ได้...สักที//เค้าเอง

    ลัลลลลลล ม่ายยย/นี.............

    #376
    0
  6. #375 aorrachornnnnn (@aorrachornnnnn) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 19:30

    กำำเดาเราไหลแล้วค่ะท่านค่า

    #375
    0
  7. วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:41

    อ่านจบ วิ่งรอบบ้านแล้วมุดหน้าล้มลงนอน กลิ้งอยู่นานเลยนะ//////// ในที่สุดเขาก็ได้กันค่ะ

    #374
    0
  8. วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 06:14
    Panyarak Somsap รับแอดด้วยน้าาาา
    #373
    0
  9. วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 22:07
    ถ้านั่นเฟสท่านเราส่องไปเกิน2รอบแล้ววว คือเห็นโปรไฟล์แรกๆคุ้นๆพอบอกอายะชัดเจน!!!!//ขอเป็นเพื่อนไว้ดีไม้เนี่ยยยย
    #372
    1
    • #372-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 52)
      11 มิถุนายน 2561 / 22:21
      แอดได้! แอดเลย แอดมาเลย เม้นบอกด้วยก็ดีนะว่าเฟซชื่ออะไรจะได้รับแอดถูก > w <
      #372-1
  10. #371 000000000000000o (@000000000000000o) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 21:53
    อร้ายยยยยยยยยย
    #371
    0
  11. #370 kuroko-love18 (@kuroko-love18) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 20:34
    เจ้ ชั้นพร้อมคุย😂
    #370
    1
    • #370-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 52)
      11 มิถุนายน 2561 / 20:41
      ก็แกชอบอ่านไม่ตอบอ่าาาาา
      #370-1
  12. #369 natcha-chung (@natcha-chung) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 18:44
    โอ้....เค้าได้กัน แม่!!!!!
    #369
    2
    • #369-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 52)
      11 มิถุนายน 2561 / 18:49
      เราจะทำตามสัญญาาาา ขอเวลาอีกไม่นานนนน แล้วรินลัลที่งดงาม จะคืนกลับมา
      #369-1