การิน ปริศนาคดีความรัก"สีเทา"

ตอนที่ 53 : บทที่ 48 ไร้เยื่อใย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    2 ก.ค. 61

บทที่ 48

ไร้เยื่อใย

 

เคยเป็นมั้ย…? อาการที่เขินจนมองหน้าไม่ติด

ไม่แม้แต่จะสบตา แค่อยู่ใกล้ก็ทนไม่ได้ อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

วันนี้มีเรื่องชวนวุ่นวายใจเกิดขึ้น จนต้องส่งข้อความไปขอร้องรุทรให้มารับคำปรึกษาของเขาที

เรื่องก็คือจำฉากนี้ได้มั้ย?

 

การินจำใจผละจากตัวเด็กสาวแล้วหยิบมือถือขึ้นมา เมื่อเห็นว่าท่าน ผอ. นรินทร์คุณพ่อแสนดีโทร. มาตามจึงตัดสายทิ้งแบบไม่ต้องรอให้สมองประมวลผลแล้วโยนมันทิ้งแบบไม่กลัวหน้าจอแตก

ฉันไม่ยอมให้ใครมาขัดอีกแล้ว

 

ขออนุญาตซูมมมมมนะคะ (นะคะไม่มีไม้เอกค่ะ)

 

โยนมันทิ้งแบบไม่กลัวหน้าจอแตก

 

ใช่แล้ว

โทรศัพท์การินยังคงกองอยู่ ณ พื้นบ้านลัลทริมา!

ซึ่งนั่นเป็นต้นเหตุของเรื่องชวนลำบากใจในวันนี้

 

ณ โรงเรียนนิศาพาณิชย์สถานที่ซึ่งเกิดเหตุมากมายเนื่องด้วยญาณอาถรรพ์

ลัลทริมานั่งมองโทรศัพท์มือถือสีดำราคาแพงในมือตนเองพลางครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ในคืนวันนั้น

 

ถ้างั้นเราได้กันอีกสักครั้งจะเป็นไรไป

 

ใบหน้าของลัลทริมาร้อนผ่าว อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่เขากระทำต่อเธอ

รอยจูบสีแดงที่อยู่ตามร่างกายของเธอเป็นสิ่งย้ำเตือนว่ามันไม่ใช่ความฝัน

เธอไม่ใช่สาวพรหมจรรย์อีกต่อไปแล้ว

ลัล! ไม่สบายเหรอ? หน้าแเดงๆ นะเอมิกาเอ่ยทักขึ้นก่อนจะเอื้อมมือมาสัมผัสแก้มที่แดงระเรื่อ ตัวร้อนเชียว

ฉันไม่เป็นอะไร…” ลัลทริมาฝืนยิ้มทำเป็นปกติดี แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความกังวลใจ มือที่ถือโทรศัพท์ของการินเริ่มเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

แล้วนี่ลัลมองมือถือเครื่องนี้อยู่นานแล้วนะ เปลี่ยนมือถือใหม่เหรอ?” มัณฑินีชี้ไปที่มือถือ แต่จากรอยขีดข่วนตามตัวเครื่องก็บ่งบอกว่าถูกใช้งานมานานพอสมควร

เปล่าของการินน่ะ

เมื่อพูดถึงเจ้าของโทรศัพท์เครื่องนี้ใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงก่ำกว่าเดิม

หา!? แล้วทำไมมือถือตานั่นมาอยู่กับลัลได้ล่ะ?” เอมิกาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย จ้องลัลทริมาคาดคั้นจะเอาคำตอบ

เอ่อ…” ลัลทริมากรอกตาไปมา เกรงว่าหากพูดความจริงทั้งหมดออกไปทั้งสองจะรู้สึกแย่ขึ้นมา เมื่อวานการินมาหาที่บ้านน่ะ แล้วก็ลืมไว้

หมอนั่นมาบ้านแกทำไม!? มันทำอะไรแกรึเปล่า!?”

คำถามนี้ทำให้สติของเด็กสาวเตลิดออกไปจนหมดสิ้น

อ้าวลัล นิ่งทำไมล่ะ ตอบมานะ!” เอมิกาทุบโต๊ะหนึ่งทีจนลัลทริมาสะดุ้งโหยง

เอ่อเอมคือว่า…”

 

ครืด!

ประตูห้องเรียนถูกเปิดโดยเด็กหนุ่มจอมสร้างปัญหา เพียงเขาเปิดประตูเข้ามาในห้องก็ทำให้บรรยากาศในห้องเรียนที่กำลังคึกคักเงียบสงัดประดุจป่าช้าในพริบตา

เขาเดินมายังโต๊ะของตัวเองซึ่งอยู่หลังสุดโดยพยายามไม่มองลัลทริมา แต่กลับกันเด็กสาวกลับพยายามจะเรียกเขา

การิน! เอ่อนาย…”

เด็กหนุ่มชะงักไป เขาไม่คิดแม้แต่จะหันมามองเธอแต่กลับเลือกที่จะยืนนิ่งอยู่เช่นนั้น

มีอะไรก็รีบๆ พูดมา

อีกแล้วกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

น้ำเสียงของเขาช่างเย็นชาและแข็งกระด้าง เหมือนกับช่วงแรกที่เธอรู้จักเขาไม่มีผิด

ราวกับ….เมื่อเขาได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ไม่มีเยื่อใยให้เธออีกเลย

เมื่อวานนายลืมมือถือไว้ที่บ้านฉันฉันก็เลย….”

เด็กหนุ่มเดินตรงจากโต๊ะของเขามาหาเธอก่อนจะกระชากโทรศัพท์ไปจากมือ ดวงตาคู่นั้นราบเรียบไร้อารมณ์ราวคนละคนกับเมื่อวาน และเขาก็เดินออกจากห้องไปอย่างไม่สบอารมณ์

อึก…” ลัลทริมารู้สึกจุกในอก น้ำตาเริ่มปริ่มจนมองภาพตรงหน้าไม่เห็น

เธอคงโดนฟันแล้วทิ้งงั้นสินะ

 

…………………………………………..

 

ใบหน้าของการินร้อนผ่าวจนถึงใบหู เขาเลือกที่จะหนีออกมาจากห้องเรียนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยการวิ่ง ต้องวิ่งไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีลัลทริมา!

หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นส่ำไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เพราะเขาเขิน! แค่เห็นหน้าลัลทริมาก็ใจเต้นจนแทบระเบิด นึกถึงใบหน้าและน้ำเสียงของเธอตอนได้กันเมื่อวาน! และเพราะไม่อยากให้เธอเห็นอาการนี้ก็ดันเผลอทำตัวเย็นชาใส่เธอซะได้

ไอ้….ไอ้เวรเอ๊ย…..!! ทำบ้าอะไรของแกวะ!!” การินหยุดวิ่งเมื่อเห็นว่าตนมาหยุดอยู่หน้าศาลแม่ผีป่า ก่อนจะกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ โถ่เว้ย! ทำตัวแบบนี้แล้วถ้ายัยโง่คิดว่าฉันเกลียดจะทำยังไงวะ!!”

สิ่งที่เขาควรจะทำก็คือ

หาที่ปรึกษา

เมื่อคิดได้ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเครื่อง โชคดีเหลือเกินที่หน้าจอมันไม่แตกและยังคงใช้การได้

เขากดเข้าแอพฯ ส่งข้อความสีเขียวกดรายชื่อส่งข้อความหารุทรทันที

เที่ยงนี้เจอกันที่….ดาดฟ้ามีเรื่อง..จะปรึกษา….” เขาอ่านออกเสียงในขณะที่กำลังพิมพ์และกดส่งไป

ไม่นานรุทรก็อ่านข้อความและเขียนตอบกลับมา

 

ได้ เที่ยงนี้เจอกัน

 

พร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์กระต่ายโคนี่สีขาวชูป้าย Okay

เดี๋ยวนะ…? ไอ้หงอกมันใช้สติ๊กเกอร์ด้วยเหรอ?” การินหรี่ตาลงด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เก็บมือถือใส่กระเป๋าแล้วก็โดดเรียนตามเคย

 

 

และแล้วก็เที่ยงวัน คนเขียนโตแล้ว เวลาจะผ่านไปไวแค่ไหนก็ได้ (?)

การินยืนหันหลังให้กับประตู จิบกาแฟเย็นพลางมองวิวของโรงเรียนนิศาพาณิชย์ลอดผ่านลวดตะแกรงที่กั้นไว้ไม่ให้ตกลงไป

และแล้วเขาก็ได้ยินเสียงบานประตูเหล็กถูกเปิดออกอย่างนุ่มนวลจนผิดสังเกต กำลังจะหันไปทักทายแต่ก็เจอกับบุคคลที่เขาไม่ต้องการจะพบ

เธอมาทำไมฟะ!?!” การินมองสาวงามที่ยิ้มแล้วยิ้มอีก ยิ้มอย่างผู้ชนะเหมือนกับจะบอกว่า ตกใจล่ะสิ

ฉันมาในฐานะตัวแทนของรุทร เราก็เหมือนเป็นบุคคลเดียวกันค่ะอายาเมะฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์และเชิดหน้าประดุจนางพญาซึ่งนั่นออกจะดูตลกซะมากกว่า

เหอะ ทำอย่างกับจดทะเบียนสมรสกันแล้ว

 

ไม่ช้าก็เร็วต้องได้จดค่ะ

“…” การินถึงกับติดสตั้นกับความมโนของเจ้าหล่อน ไม่คิดว่าจะหน้าด้านหน้าทนพูดออกมาแบบไม่อายปากขนาดนี้

อ้าวๆ~ ช็อกไปเลยเหรอคะ?”

มั่นหน้าเนอะการินยกกาแฟเย็นขึ้นจิบและเบะปากแสดงความไม่พอใจ

คนสวยก็งี้แหละค่ะ

พูดจบก็สะบัดผมลอนหนึ่งที

แล้วเธอรู้เรื่อง….ฉันกับยัยโง่ได้ยังไง?” การินได้แต่ก้มหน้า ปล่อยให้เส้นผมสีดำปกคลุมดวงตาเอาไว้ ใบหน้าเริ่มเจือสีแดงระเรื่อ

อ้อเรื่องที่คุณกระทำชำเราพี่ลัลน่ะเหรอคะ?” เด็กสาวเอียงใบหน้าพร้อมกะพริบตาปริบๆ เหมือนจะบอกว่าเรื่องที่พูดเป็นเรื่องแสนธรรมด๊าธรรมดา

พูดอะไรหัดอายหน่อยได้มั้ยห๊ะ!?! หน้าเธอฉาบด้วยรองพื้นรึปูนกันแน่!?”

อ้อสวยๆ อย่างนี้หน้าสดค่ะ

ตูประชด!!!”

จากที่การินเขินในตอนแรกกลับกลายเป็นความหัวเสียกับยัยเด็กคนนี้

นี่เธอไร้เดียงสารึโง่กันแน่ห๊ะขอถาม!?

ฉันไม่อายหรอกค่ะ ถึงเรื่องเพศเป็นเรื่องไม่ควรพูดก็จริง คนไทยสอนให้ผู้หญิงระวังตัวแต่ไม่ได้สอนให้ผู้ชายระงับความใคร่ ก็ไม่แปลกที่จะมีข่าวฆ่าข่มขืนอยู่บ่อยๆเธอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาฉายแววความเศร้าสร้อยและเจ็บปวดออกมา เพราะเรื่องเพศเป็นเรื่องต้องห้าม การป้องกันจึงเป็นเรื่องจำเป็นแต่กลับเป็นเรื่องน่าอายในการจะเข้าไปในร้านสะดวกซื้อแล้วซื้อถุงยางทั้งที่มันเป็นเรื่องน่าชื่นชมแท้ๆ ที่เขาห่วงอนาคตของตัวเองและคนรักมากกว่าหน้าตาในสังคม

แล้วเธอก็เลยซื้อมันมาให้ฉันงั้นเหรอ? ทำแล้วได้อะไรขึ้นมา เธอก็รู้ดีว่าจะโดนมองยังไง

ใช่ค่ะฉันรู้ดี วันนั้นฉันต้องทนถูกมองด้วยสายตาอันน่ารังเกียจทั้งที่มันคือสิ่งถูกต้อง แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ทนได้

 

เพราะเรามีเพียงชีวิตเดียว ฉันจึงไม่อยากให้พี่ลัลพลาดท้องก่อนวัยอันควร ฉันยอมถูกมองไม่ดีแทนที่จะให้ชีวิตพี่ลัลพังค่ะ

ดวงตาสีมรกตของเด็กสาวเต็มไปด้วยความหนักแน่น ดั่งจะย้ำว่าเธอคิดอย่างที่พูดจริงๆ

 

ฉันว่าฉันเจอแม่พระนอกจากยัยโง่แล้วล่ะ

 

เธอยังไม่ได้ตอบฉันเลย สรุปรู้เรื่องได้ยังไง?” การินเอ่ยเสียงเข้มเหมือนพยายามจะเค้นคำตอบจากอีกฝ่าย

เรื่องมันก็…”

ย้อนกลับไปเมื่อวาน

เด็กสาวกำลังนอนบนเตียงโดยมีแผ่นมาส์กหน้าสีขาวแปะอยู่บนใบหน้า นอนรอให้สารบำรุงซึมลงในผิวอย่างสบายใจเฉิบ

คุณหนูคะ! คุณหนู~~!!’ เมมฟิสโตปรากฏกายขึ้นตรงข้างเตียงของเด็กสาวด้วยท่าทางร้อนรน

หือมีอะไร? คนกำลังเสริมสวยอายาเมะดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรแล้วหยิบสตรอว์เบอร์รี่เข้าปากทั้งลูกโดยไม่กัด ไร้ซึ่งความเป็นกุลสตรีจริงๆ

 

การินกำลังจะผสมพันธุ์กับลัลทริมาแล้วค่ะ!’

ดูปากเมฟี่ชัดๆ นะคะ!

ผสมพันธุ์

จ้า ใช้คำได้ตรงมากเลยจ้ะลูก เอาไปเลย 3 ดาว

แค่กๆ….!!! แค่ก….!!’ อายาเมะถึงกับสำลักแล้วรีบลุกขึ้นนั่ง กระชากแผ่นมาส์กออกอย่างไม่เสียดายเงิน เมฟี่! เธอใช้ศัพท์อะไรของเธอ!?!’

อ้อ โอเคค่ะ งั้นพูดใหม่

ไม่ต๊องงงง!’ อายาเมะถึงกับพูดเสียงหลง ถามอย่างเดียว เขาทำไปถึงขั้นไหนแล้ว?’

อ้อ..เล้าโลมนิดๆ หน่อยๆ ค่ะ เสื้อผ้ายังครบ

แล้วคุณการินไม่คิดจะป้องกันเลยใช่มั้ย? โอเคเธออยู่เฝ้าห้องไปนะ ฉันจะลงไปเซเว่น

รับทราบค่า~’

 และแล้วก็เอวังด้วยประการฉะนี้~”

เล่าจบเด็กสาวก็ยิ้มหวานราวกับมันเป็นเรื่องน่าภาคภูมิใจ

ทำท่าภูมิใจซะเหลือเกินนะการินหรี่ตาลงด้วยความไม่พึงพอใจ

แน่นอนค่ะ ก็การทำความดีเป็นเรื่องน่าภูมิใจ ฮิฮิฮิ~”

ขออธิบายว่าเสียงหัวเราะนางชั่วร้ายมาก = _ =

แต่เธอนี่แปลกนะคนที่มีความคิดดีๆ แบบเธอไปเป็นสาวกของเชียรนี่มันเสียของจริงๆเขาพูดพลางหัวเราะขบขัน

ถึงเธอจะเคยฆ่าคนก็เถอะแต่จิตใจของเธอก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่นา

คนที่เป็นสาวกของเชียรก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นคนชั่วเสมอไป

นี่! อย่าเอาแต่หัวเราะสิ ช่วยสำนึกผิดทีจะได้มั้ยคะ? ถ้าฉันไม่แบกหน้าไปซื้อให้คุณ คุณอาจจะทำชีวิตพี่ลัลพังเลยนะ!”

“….!” การินเบิกตากว้างและคิดทบทวนคำพูดของเธอ

ใช่เพราะตอนนั้นอารมณ์ของเขาพาไป จึงไม่สามารถหาอะไรมาป้องกันได้เลย

หากเขาไม่ป้องกันและพลาดเกิดท้องขึ้นมา คนที่จะเดือดร้อนคือลัลทริมา รวมไปถึงเขาด้วย

เพราะฉะนั้นไปขอโทษพี่ลัลซะ ฉันจะเอาใจช่วยค่ะ

แล้วเธอจะทำยังไงให้ยัยโง่มาหาฉันล่ะ?” การินมองหน้าเด็กสาวที่แสยะยิ้มเหมือนมีแผนการชั่วร้ายอยู่ในใจ

แผนก็มีอยู่ว่า…”

ดวงตาสีมรกตฉายแววความเจ้าเล่ห์ บางทีเธอก็รู้สึกว่าการได้เข้าไปช่วยเหลือคู่จิ้นที่ตนเองชอบก็สนุกดีเหมือนกัน

 

รับรองแผนนี้ต้องได้ผล

 

…………………………………………..

 

ลัลทริมาใช้ตะเกียบม้วนเส้นบะหมี่แล้วนำเข้าปาก แต่ยังไม่ทันจะได้เคี้ยวโทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความจากรุทรส่งเข้ามาขัดจังหวะพอดี

 

พี่ลัลคะ นี่อายาเมะนะคะ

 

พี่ขึ้นมาหาหนูที่ดาดฟ้าตอนนี้เลยได้มั้ยคะ

 

ลัลทริมาอ่านข้อความอย่างครุ่นคิด แต่แล้วใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดไร้สีเลือด มือไร้เรี่ยวแรงจนปล่อยตะเกียบร่วงลงพื้น

 

เคร้ง!

ลัล…! เป็นอะไรไป!? ทำไมหน้าซีดขนาดนั้น?” เอมิกาวางช้อนลงในทันที แต่แล้วลัลทริมาก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน

ฉันกินไม่ลงแล้วล่ะ ฝากเก็บด้วยนะ….”

แล้วเธอก็ตัดสินใจวิ่งออกจากบริเวณนั้นไปในทันที โดยไม่สนเสียงเรียกของเอมิกาและมัณฑินี

เธอรู้สึกช็อกและตกใจมากกับข้อความที่อายาเมะเป็นคนส่งมา แสนจะเป็นห่วงเด็กสาวผู้น่าสงสารที่ต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้

เมื่อเธอวิ่งขึ้นมาจนถึงชั้นดาดฟ้า เธอก็ไม่ลังเลเลยที่จะเปิดประตูและตะโกนออกไปว่า

 

อย่าทำแบบนั้นเลยนะขอร้อง! มันบาป!”

อายาเมะและการินที่รออยู่นานแล้วหันมามองหน้ากัน ก่อนที่เด็กสาวเจ้าของความคิดจะเริ่มหัวเราะ

ตายจริงพี่ลัลเชื่อสนิทใจเลยแฮะ

ยัยโง่ไม่เชื่อก็แปลกแล้วล่ะ หึหึ

อะไร….? ก็เธอท้องกับรุทรไม่ใช่เหรอ!?” ลัลทริมาใบหน้ายังคงซีดไร้สีเลือด เริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก ก็รูปที่เธอเห็นนั่นมัน...

ย้อนกลับไปเมื่อครู่

รูปที่ถูกส่งเข้ามาในแชทนั้นคือรูปที่ตรวจครรภ์ที่ขึ้นขีดแดง 2 ขีดซึ่งบ่งบอกว่าท้องพร้อมกับข้อความที่ว่า

 

หนูควรทำแท้งดีมั้ยคะ…’

 

จบการย้อนความ

นี่เธอโกหกฉัน!?” ลัลทริมารู้สึกสับสนไปหมด นี่เธอเครียดแทบแย่ สุดท้ายนี่แค่การหลอกลวงงั้นเหรอ!?

แค่ใช้รูปจากอินเทอร์เน็ตพี่ลัลก็เชื่อด้วยอายาเมะยิ้มอย่างภาคภูมิใจที่แผนการของตนสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีงั้นฉันไม่รบกวนแล้วค่ะ ไปล่ะนะคะ

เด็กสาวก็เปิดประตูแล้วเดินออกไปในทันทีที่พูดจบ (จริงๆ แอบฟังอยู่หลังประตู)

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบ ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมพูด จนกระทั่งลัลทริมาทนไม่ไหวเป็นฝ่ายพูดขึ้นเอง

ทำไมเมื่อวานนายถึงทำแบบนั้น?”

การินไม่ตอบอะไร แต่เขาสาวเท้าเข้าไปใกล้ลัลทริมามากขึ้น ใบหน้าของเขาราบเรียบไร้อารมณ์ แต่กลับรู้สึกถึงความกดดันจนดูน่ากลัว

ทำไมน่ะเหรอ…?” เขาถามคำถามย้อนกลับ และเอื้อมมือมาบีบแก้มของเธออย่างหลวมๆเพราะเธอเป็นของฉัน และฉันก็ต้องการเธอ…”

ฉันเป็นของนาย? ฉันเป็นแค่ของเล่นแต่นายกลับทำทุกอย่างที่ดูเกินเลยไปกว่านั้น ทำตัวเป็นเจ้าของฉัน เพื่ออะไรกัน!?!”

เธอไม่จำเป็นต้องรู้…” เขาหรี่ตาลงและโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกสัมผัสกันฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้ จะกอดจะจูบรึจะสานสัมพันธ์ลึกซึ้งแบบเมื่อวานกับเธอกี่ครั้งก็ได้ เพราะเธอเป็นของฉันของฉันแค่คนเดียว

ริมฝีปากสีสดประกบลงมาทับริมฝีปากเด็กสาว มือหนารวบเอวเธอเข้ามากอดไว้แน่นในขณะที่เธอกำลังขัดขืน ลัลทริมาพยายามต่อต้านสัมผัสของเขา ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนระคนโกรธเคือง เธอไม่เข้าใจว่าเขาคิดยังไงกับเธอกันแน่ ทั้งเรื่องที่เขาจูบเธอหลายต่อหลายครั้ง และเรื่องที่เธอเสียความบริสุทธิ์ให้กับเขา

เขาชอบเธอหรือเห็นเป็นเพียงของเล่นที่จะย่ำยีจิตใจยังไงก็ได้?

 

เธอก็จะไม่ทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ อีกต่อไปแล้ว

 

กึก…!

 

โอ๊ยนี่เธอ!?”

การินจำใจถอนจูบด้วยความเจ็บปวด กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งภายในริมฝีปากเพราะถูกเด็กสาวกัดซะจนเป็นแผล ซ้ำฝ่ามือเรียวยังตบลงบนแก้มของเขาซะจนหน้าหัน

 

เพี้ยะ!!

เสียงตบดังไปทั่วดาดฟ้า ลัลทริมาใบหน้าแดงจัดด้วยความโกรธเคือง เธอทนไม่ไหวแล้วกับการกระทำของการิน

ฉันเกลียดนายการิน!! นายคิดว่าฉันโดนรุทรเอาจูบแรกไปแล้วนายจะจูบฉันจะทำอะไรฉันก็ได้งั้นเหรอ!?! เห็นฉันเป็นของเล่นแล้วคิดจะย่ำยีหัวใจฉันใช่มั้ย!? ฉันมันไร้ค่าและ ง่ายตั้งแต่เสียจูบแรกไปแล้วงั้นสินะถึงได้มาพรากเวอร์จิ้นฉันไป เออ! ฉันมันโง่เองที่ยอมยกความบริสุทธิ์ให้นาย!”

หยุดหยุดพูดเดี๋ยวนี้!”

ฉันไม่หยุด…!!!”

 

เพี้ยะ!!!

เด็กหนุ่มเงื้อมมือขึ้นตบใบหน้าเด็กสาวด้วยความโกรธเคืองทุกสิ่งที่เธอพูดมาไม่ใช่ความจริง เขาไม่ได้คิดว่าเธอไร้ค่าเลยสักนิด

ไม่งั้นเขาจะยอมตายตามไปเอาวิญญาณเธอกลับมาทำไม?...

ฉันบอกให้เธอหยุดพูดฟังไม่เข้าใจรึไงห๊ะ!?”

นายจะบอกให้ฉันหยุดพูดไปเพื่ออะไร!?! ในเมื่อฉันพูดไปมันก็คือความจริง! นายหายไปจากชีวิตของฉันสักทีเถอะ!!”

 

เออก็ได้! ฉันจะหายไปจากชีวิตของเธอ! อย่ามาตามหาก็แล้วกัน ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งกับชีวิตของเธออีกลัลทริมา!!”

 

…………………………………………..

 

ไปทำอะไรมาทำหน้าบอกบุญไม่รับอีกแล้วนรินทร์มองหน้าพ่อลูกชายตัวดีที่หน้านิ่วคิ้วขมวดสุดๆ ถ้าเขาอยู่คงเดียวคงจะพูดประมาณว่า นี่ตูทำอะไรลงไป!?!’

ยัยโง่เกลียดผมแล้วเขาหาว่าผมคิดว่าเธอมันง่ายและไร้ค่า

“…” นรินทร์ถึงกับเงียบกริบ พูดอะไรไม่ออก

“…” การินเองก็เงียบเช่นกัน รอยที่ถูกตบมาเริ่มแสบนิดๆ

“…”

“……”

พ่อสอนผมง้อทีเถอะ

“…” นรินทร์เงียบกริบก่อนจะก้มใบหน้าลงและแสยะยิ้ม ฉันรอแกพูดคำนี้มานานแล้ว!!! ในที่สุดไอ้ลูกชายตัวดีมันก็ยอมลดตัวลงมาง้อคนอื่นแล้วโว้ยยย!”

มันใช่เวลามาดีใจเหรอห๊ะ!?!”

 

ครืดครืด

โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นมาจึงหยิบขึ้นมาดู หน้าจอขึ้นเบอร์ของรุทรจึงกดรับสายในทันทีโดยลืมไปว่าคนที่ถือโทรศัพท์ของรุทรคืออายาเมะ

มีอะไรอีกห๊ะไอ้หงอก!” เขาถามด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์นัก แต่กลับได้ยินเสียงของเด็กสาวตอบกลับมา

ฉันจะช่วยคุณเอง

เขาเบิกตากว้างด้วยความสงสัย นี่เสียงของอายาเมะไม่ใช่เหรอ?

นั่นยัยปีศาจเรอะ? หมายความว่ายังไง?”

ฉันจะทำทุกทางให้คุณกับพี่ลัลกลับมาคืนดีกันให้ได้ค่ะ เพราะงั้นได้โปรดวางใจฉันด้วย

ฉันไม่ได้ขอให้แกเข้ามายุ่ง!!!” การินลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมแผดเสียงด้วยความโมโหจนนรินทร์สะดุ้งโหยง

คุณต้องเชื่อฟังฉัน เพราะฉันคือคนสวย

มันใช่เวลามามั่นหน้ามั้ยหาาาา!!!”

(อิฉันเขียนเองฉันยังปวดหัวกับความมั่นหน้าของนางเลยค่ะรินริน)

ถึงคุณไม่พอใจฉันก็จะทำมันเป็นหนทางที่ดีที่สุดแล้ว

นี่แกคิดจะทำอะไรกันแน่!?!”

 

ฉันจะย้อนเวลาค่ะ

 

-----------------------------


ตอนนี้...ดราม่าอีกแล้วเนอะ

แต่ถึงตอนนี้จะดราม่า ตอนหน้าจะพยายามเขียนฉากง้อรินลัลให้ออกมาละมุนที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยค่ะ! และถ้าคาดการณ์ไม่ผิด...ตอนหน้าคงเป็นตอนที่ทุกคนคงจะฟินกันมากๆ เลยทีเดียว เอาความสวยของอายะเป็นประกันเลย!

ตอนนี้ก็ไม่ค่อยจะมีอะไรมาบ่นหรอกค่ะ ช่วงนี้ค่อนข้างหมกมุ่นกับการคอสเพลย์ จะคอสเป็นอายะล่ะะะะะะะ (ควรบอกตัวเองว่าก่อนจะเป็นอายะได้เธอต้องสวยให้เท่าอายะก่อนนะ...) ก่อนจากกัน มาเม้นต์กันหน่อยนะคะ~


 26/6/2018

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

421 ความคิดเห็น

  1. #403 NEOHEART (@NEOHEART) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:58

    อัพๆๆๆๆๆ น้าาาา

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #403
    0
  2. #397 Ririw (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 13:40

    กลับมาอัพตอนต่อไปด้วยเถิด~

    #397
    0
  3. #395 ?###~###? (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 20:58

    การเร่งให้อัพเข้าใจค่ะว่าน่าจะรุ้สึกกดดัน แต่เป็นกำลังใจนะคะ ;)

    #395
    0
  4. #393 easterooo (@easterooo) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 12:29
    อัพนะคะคนดีของชั้นนน
    #393
    0
  5. #391 Sanisa19917 (@Sani13215) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 18:34

    ดราม่ามากกกกกกก
    #391
    0
  6. #390 Sanisa19917 (@Sani13215) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 18:33
    อัพเถิดหนา ไรท์ผู้เป็นที่รัก~~\แต่ตอนท้ายดราม่ามาก
    #390
    0
  7. #387 easterooo (@easterooo) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 14:02
    อาพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพอาพเถอะคร่าาา
    #387
    0
  8. #384 aorrachornnnnn (@aorrachornnnnn) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 09:30

    อายาเมะเป็นคนที่...มั่นหน้ามากจนคนเขียนกับรินรินต้องปวดหัวไปตามๆกันเลยทีเดียว(คนอ่านก็เริ่มปวดหัวนิดๆแล้วละคะ)

    #384
    0
  9. #383 dasasmach (@dasasmach) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:55

    ไ.อ้การิน!!!!!!!!!! ฉันจะฆ่าแก!!!!!! ย้ากกกกกก!!!!!!!!!!//หยิบมีดบิน

    ลัลทริลูกของฉันนนนนนน จงงอลการินต่อไปปปปป//ปลอบลัลทริและบอก

    #383
    0
  10. #382 yokyuni (@yokyuni) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 21:07

    ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ ม่ายยยนะะะะ หนูลัลข้าาาาาาาาาาาาาาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png

    #382
    1
    • #382-1 yokyuni (@yokyuni) (จากตอนที่ 53)
      29 มิถุนายน 2561 / 21:14
      อุบ๊ะะะ การินจะง้อลัลเรอะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
      #382-1
  11. #381 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 17:40
    ขุ่นพ่อค่า~ มันใช่เวลาไหมค่ะเนี่ยยย //ลั่นกับคำพูดของขุ่นพ่อมากค่าาา~
    #381
    0
  12. วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:29
    โอ้ยยยขุ่นพ่ออออ//หัวเราะลั่นบ้าน
    #380
    0
  13. #379 นัทสึเมะ ยูกิ (@nightroom2548) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:37
    ผอ.:ตูรอให้-พูดคำนี้ออกมานานแล้วว้อยย 555 สมใจคุณพ่อเลยยยยยย
    #379
    0