[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 24 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 22 : ซากุระจิตตก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    25 ต.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงแสดงอดีตที่ปิดบัง...

 

ตึก !

 

            “ยูสึ ! นี่ยูสึ !” เสียงเรียกของใครบางคนที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดีทำให้ฉันละความสนใจจากแปลงดอกไม้ของท่านแม่ไปมองเจ้าของนัยน์ตาสีม่วงหม่นไม่ต่างจากของฉัน ทว่ามันก็มีความสดใสมากกว่าฉันอยู่มาก ฉันเจอมันแล้ว !”

 

            “อะไรเหรอยูตะ นายเจออะไร ?

 

            “ต้นซากุระที่ท่านแม่บอกไว้ ฉันเจอมันแล้ว !” ยูตะ ยกยิ้มชอบใจก่อนจะเอื้อมมือมาดึงแขนฉันไปจับ ไปดูกันยูสึ เธอต้องได้เห็นมัน !”

 

            “เดี๋ยว...!” ยังไม่ทันที่ฉันจะเอ่ยตอบรับ อีกฝ่ายก็รั้งแขนฉันให้วิ่งตามไป เราวิ่งผ่านสวนดอกไม้ที่แม่ของเราใช้เป็นที่ผ่อนคลาย ซึ่งตอนนี้ท่านคงกำลังนั่งฟังเสียงกระซิบจากดอกไม้อยู่ตรงแปลงไหนสักแห่งในคฤหาสน์แห่งนี้ ความตื่นเต้นทำให้ยูตะใช้ความเร็วของตัวเองพาฉันมาถึงจุดหมายโดยไว

 

            เล่นเอาฉันถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่เขาอยากให้เห็น...

 

            สวยไหม สวยไหมยูสึ ?

 

            พระเจ้า...ฉันยกมือปิดปากไล่สายตามองต้นซากุระแสนสง่างามที่ออกดอกบานสะพรั่ง ทั้งๆที่นี่ไม่ใช่ฤดูกาลที่มันควรออกดอก ทว่าด้วยพลังแห่งสายลมและต้นตระกูลที่ดูแลมันทำให้มันเติบโตและผลิดอกออกผลตลอดเวลา

 

            ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน เพราะมันเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่จะไม่ปรากฏให้ทุกคนเห็น คนที่เห็นได้จะเป็นคนที่มีพลังวิเศษหรือไม่ก็อยู่ในช่วงเวลาที่สมควรเหมาะแก่การได้เห็นมันแล้ว

 

            สวยมาก...สวยมากๆเลยยูตะ

 

            “ใช่ไหมล่ะ เหมือนกับที่ท่านแม่พูดไว้ไม่มีผิด

 

            “งั้นก็แสดงว่า...ถึงเวลาของพวกเราแล้วเหรอ ? ฉันหันไปถามเขา และนั่นทำให้ยูตะหันมายิ้มให้ฉัน เขาเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้ จ้องลึกเข้ามาในดวงตาสีเดียวกัน ความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านนั้นทำให้ฉันหลุบตาต่ำนิดหน่อย ก่อนที่ริมฝีปากหวานจะประทับลงบนหน้าผากของฉัน

 

            เราสองคนเป็นคู่หมั้นกัน...และเขาก็เป็นน้องชายของฉัน

 

            ตระกูลของฉันถ้าไม่มีใครมาทาบทามขอไปเป็นคู่หมั้นให้ลูกของตน พวกเราจะแต่งงานกันเองเพื่อให้สายเลือดอันบริสุทธิ์คงอยู่ตลอดไป พ่อแม่ของฉันมีลูกทั้งหมด 8 คน ชายสี่ หญิงสี่ พวกพี่ๆก็ถูกจัดวางให้แต่งงานกันเองเช่นกัน

 

            ทว่ามีแค่เราสองคนเท่านั้นที่สมัครใจ และรู้สึกถึงรักนั้นจริงๆ แม้ว่ามันจะเริ่มจากความรักในแบบพี่น้องก็ตาม ฉันรักยูตะมากเช่นเดียวกับเขา

 

            เขามักจะแสดงความรักเสมอ และชอบบอกกับฉันว่า...

 

            เธอเป็นของฉัน

 

            ยูตะ...

 

            “เราจะแต่งงานกัน

 

            “…”

 

            “ฉันจะดูแลเธอตลอดไป ยูสึรอยยิ้มแสนหวานมักประดับบนใบหน้าของเขาเสมอ ถ้าหากเทียบกันแล้วยูตะเป็นคนเดียวในบรรดาพี่น้องที่ดูแลฉันเหมือนกับที่ท่านแม่ทำ เราสามคนใช้เวลาอยู่ด้วยกันผิดกับพวกพี่ๆอีกหกคนที่ใช้เวลาอ้อร้อกับท่านพ่อเพื่อให้ตัวเองได้รับเลือกเป็นผู้เหมาะสม

 

            นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันกับยูตะต้องการ

 

            เราแค่อยากได้ชีวิตที่ปกติ ไม่มีใครมาวุ่นวายกับเราเท่านั้น

 

            ฉันขอสาบานว่าจะปกป้องเธอจนตัวตาย

 

            “ยูตะ...

 

            ใครที่มันย่างกายเข้ามาทำร้ายเธอ ฉันจะกำจัดมันให้หมด...ทุกคน

 

            ฉันไม่เคยบอกให้อีกฝ่ายเลิกฝืนในสิ่งที่มันเอาแน่เอานอนไม่ได้ เพราะรู้ว่าพูดไป เขาก็ไม่ฟัง ถึงยูตะจะดูอ่อนโยนและเป็นมิตรกับทุกสิ่ง ทว่าเขาก็มีมุมดื้อดึงเกินจะยั้งได้ ยูตะจับมือฉันโอบกอดฉันเอาไว้ปล่อยให้กลิ่นอายของซากุระโอบล้อมพวกเรา ช่วงเวลานั้นฉันซึมซับทุกอย่างที่เป็นเขาและภาวนาขอให้ความรักของเรามันสุกสกาวเหมือนกับดวงดาวบนฟากฟ้า

 

            แต่ตราบใดที่เรายังอยู่บนโลกใบนี้ ความเลวร้ายมันย่อมเกินขึ้นได้ตลอดเวลา

 

            ฉันจดจำได้ดีภาพในวันนั้น วันที่ฉันต้องสูญเสียทั้งท่านแม่และยูตะไป มันเป็นวันที่ฉันออกไปเก็บดอกไม้ตามคำสั่งของยูชินะที่บอกว่าอยากจะเอามันมาเลือกใช้ในวันแต่งงานที่ใกล้จะถึงนี้ ตอนแรกฉันปฏิเสธเลี่ยงการอยู่ห่างจากยูตะ เพราะรู้ว่าพวกพี่ๆพยายามจะแยกเราสองคนออกจากกัน

 

            เผื่อพวกคุณไม่รู้ ฉันกับยูตะเป็นแค่สองในแปดที่มีพลังพิเศษจากสายเลือดแท้ ผิดกับพวกพี่ๆที่บางคนแทบจะไม่มีอะไรพิเศษเลย หรือไม่บางคนก็มีพลังแปลกๆที่เอามาต่อกรกับฉันและยูตะไม่ได้ จึงไม่แปลกที่ท่านพ่อจะวางแผนให้ฉันกับยูตะขึ้นเป็นผู้นำตระกูลรุ่นต่อไป

 

            แต่ยังไม่ทันที่พวกเราจะได้รับตำแหน่งนั้น

 

ฉันก็เสียยูตะกับท่านแม่ไปโดยไม่ทันตั้งตัว...!

 

            “ฉันไม่ว่างยูชินะ เธอควรไปเลือกด้วยตัวเองฉันพยายามจะปลีกตัวเดินหนียูชินะที่ตามมาเซ้าซี้ขอให้ฉันไปเก็บดอกไม้ให้ มิหนำซ้ำพวกพี่ชายยังพายูตะไปทางอื่น ยูตะ...!”

 

            “เรื่องแค่นี้ช่วยหน่อยไม่ได้หรือไง เราเป็นพี่น้องกันนะ

 

            “งั้นฉันจะไปกับยูตะ

 

            “ไม่ได้ ! เธอต้องไปคนเดียว !” ยูชินะตวาดเล่นเอาฉันถึงกับชะงัก นัยน์ตาสีสวยนั้นแสดงความก้าวร้าวออกมาอย่างชัดเจน วินาทีนั้นฉันรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าพวกเธอกำลังคิดแผนไม่ดีอยู่ ฉันผลักยูชินะให้พ้นทางก่อนจะวิ่งตามยูตะไป

 

            แต่พวกพี่สาวก็ไม่ได้ปล่อยให้ฉันไปหายูตะเร็วขนาดนั้น

 

            อยู่เล่นกับพวกเราก่อนสิยูสึ

 

            “ไม่จำเป็นต้องไปหายูตะหรอก เขาไม่ตายหรอกถ้าเธอไปช้า ฮ่าๆเสียงหัวเราะของยัยพี่สาวอีกสองคนทำให้ฉันกำหมัดแน่น ฉันพยายามอย่างมากที่จะไม่ปล่อยพลังตัวเองออกมาเพราะเห็นว่านี่คือครอบครัว และเราไม่ควรทำร้ายคนในสายเลือดเดียวกัน

 

            แต่ดูสิ่งที่พวกเขาทำสิ !

 

หมับ !

 

            “อ๊ะ !”

 

            “มานี่เร็วยูสึ มาเล่นกัน !”

 

            “เธอต้องไปช่วยพวกเราหาของนะ

 

            “ปล่อยฉันนะ !” ฉันยื้อตัวเองออกจากการจับกุมของยัยพี่สาวที่ไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง ทว่าด้วยแรงที่มีพอกันทำให้การดิ้นหลุดจากมือของยัยพวกนั้นกลายเป็นเรื่องยาก และพอเห็นฉันดิ้นมากๆยูชินะก็ตบเข้าที่ใบหน้าของฉัน ความเจ็บแสบลามไปทั่วใบหน้าปลุกปั่นความโกรธที่มีอยู่ในใจ

 

            ฉันบอกตัวเองว่าอย่าทำอะไรที่มันไม่ดี แต่ตอนนี้ฉันไม่ขอทนอีกต่อไปแล้ว !

 

            “สายลมเอ่ย จงกำจัดศัตรู !” สายลมที่อบอวลไปด้วยกลีบซากุระพุ่งออกมาจากร่างของฉันเข้าโจมตียัยพวกนั้นจนกระเด็นไปคนละทาง วินาทีที่หลุดออกจากการจับกุมฉันรีบพุ่งไปหายูตะ ความหวาดหวั่นบังเกิดขึ้นในใจเมื่อกลิ่นคาวเลือดที่ฉันรู้จักดีลอยมาแตะจมูก

 

            และมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆยามที่ฉันก้าวเข้าใกล้จุดที่ยูตะถูกพาตัวไป

 

            พลันหัวใจฉันก็กระตุกวูบ ร่างกายสั่นยิ่งกว่าแผ่นดินไหว เบื้องหน้าของฉันคือร่างของยูตะที่นอนจมกองเลือดมากมายอยู่ ใบหน้าที่เคยแสดงความอ่อนโยนบัดนี้กลับอิดโรยแลดูเหนื่อยล้า ในตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าควรทำอะไร ขาของฉันมันสั่นพาร่างบอบบางไปทรุดตัวลงนั่งประคองร่างของยูตะ

 

            ตัวยูตะเย็นมาก ฉันประคองให้ศีรษะเขาวางอยู่บนตัก ไม่รังเกียจเลือดที่เปรอะเปื้อนตัวฉัน และเหมือนว่ายูตะจะรอให้ฉันมา เขาถึงปรือตาขึ้นมามองฉัน มือหนาพยายามจะจับมือฉัน ทว่ากลับทำได้แค่ขยับเพียงเล็กน้อย ฉันเลยเอื้อมมือไปจับมือเขา

 

            กลิ่นของพวกพี่ชายตบอบอวลไปทุกที่ แสดงให้เห็นเป็นอย่างดีว่าใครเป็นคนที่ทำร้ายหัวใจของฉัน

 

            ยูสึ...ฉันขอโทษ

 

            “ยูตะ...นายไม่ผิดอะไร ฉันผิดเองที่ทำให้นายต้องเป็นแบบนี้ฉันว่าพร้อมจูบลงบนมือหนาของเขา น้ำตาสีใสไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ฉันขอโทษ...ฮึก ขอโทษที่ช่วยยูตะไม่ได้

 

            พลังของฉันมันไม่สามารถรักษาใครได้ ไม่เหมือนกับพลังของท่านแม่...

 

            ยูตะอย่าเป็นอะไรนะ ยูตะต้องอยู่กับฉันนะ

 

            “ฉัน...อยากอยู่...กับยูสึร่างสูงเค้นเสียงออกมา แต่การฝืนมากไปทำให้สำลักเลือด แค่กๆ ! อึก !”

 

            “ยูตะ !”

 

            “ยูสึ...ต้องมีชีวิต...อยู่ต่อนะ...แม้จะไม่มีฉัน

 

            “ฉันจะอยู่ได้ไง เราสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกัน แล้วยูตะจะมาทิ้งฉันไปได้ยังไงฉันส่ายหน้าสะอื้นให้กับความปวดร้าวภายในใจ ถ้าไม่มียูตะฉันก็ไม่อยู่หรอกโลกใบนี้ ฉันอยากอยู่ในโลกที่มียูตะ

 

            “แต่เธอ...จะตายไม่ได้...

 

            “ฮึก...ยูตะ ทำไม ?

 

ต้องมี...ชีวิตอยู่...ต่อไป...เธอคือความหวังของพวกเรานัยน์ตาสีสวยมีหยาดน้ำใสคลอเบ้า เสียงของยูตะเริ่มแผ่วเบาจนกลายเป็นเสียงกระซิบ อย่าตาย...อย่าตายถ้ายัง...ไม่ได้ใช้...ชีวิต อึก อย่าตาย...ด้วยความอ่อนแอ...ของตัวเอง

 

            ยูตะ...

 

            “ฉันรักเธอมากยูสึ

 

            “…”

 

            “ฉันอยากให้เธอ...ได้ใช้ชีวิตของตัว...เองราวกับเส้นหัวใจขาดผึง พบจบประโยคนั้นยูตะก็หลับตาลงไม่สามรถพูดอะไรกับฉันได้อีก วินาทีนั้นความเจ็บปวดเข้ากลืนกินจิตใจอย่างหนักพอๆกับสายฝนที่โหมซัดเหมือนซ้ำเติม ฉันมองเลือดของยูตะที่ย้อมตัวเขาและฉันให้กลายเป็นสีแดงฉาน ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาซ้ำๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

 

            ในตอนนั้นฉันไม่ได้กรีดร้องหรือตะโกนอะไร ฉันทำเพียงแค่นิ่งงันมองยูตะที่ตายไปด้วยแววตาว่างเปล่า มันเหมือนกับว่าทุกอย่างถูกทำลายจนไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง

 

            อยากจะไปอ้อนวอนขอให้ท่านแม่ช่วยรักษาเขาได้ แต่ท่านแม่ก็ตายแล้วเช่นกัน...

 

            ตอนนี้ฉันนั้นไม่เหลือใครเคียงข้างเลยสักคน พลันฉันก็เลื่อนสายตามามองพี่น้องทั้งหกคนที่เหยียดยิ้มหยันแสดงความสะใจออกมาที่พบว่าไม่มีใครอยู่ข้างฉันแล้ว เพราะอำนาจและพลังถึงยอมพลั้งมือฆ่าคนในครอบครัวแบบนี้ ไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยเหรอ

 

            โดนเฉพาะบุพการี มือของยูชินะยังเปื้อนเลือดท่านแม่อยู่เลย !

 

ฟึ่บ !

 

            “นี่มัน...!” ทั้งหมดเบิกตากว้างเมื่อตอนที่ฉันลุกขึ้นยืนเกิดพายุโหมขนาดใหญ่โอบล้อมกายของฉันเอาไว้ มันเป็นสายลมสีใสที่มีกลีบดอกไม้ที่ฉันชอบลอยวนอยู่ ณ ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง รู้แค่ว่าฉันเห็นภาพตัวเองในแอ่งน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากตัวฉัน

 

            มันฉายภาพของฉันที่ปรากฏดวงตาสีแดงโชติช่วงออกมา

 

            ขอบคุณนะที่ปลุกพลังของฉันขึ้นมาให้

 

            “ยูสึ...!”

 

            “สงสัยคงต้องตอบแทนหน่อยแล้วมั้ง ไม่งั้นจะหาว่าฉันไม่มีน้ำใจเสียงของฉันมันนิ่งมาก นิ่งจนฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะทำเสียงได้นิ่งขนาดนี้ ฉันค่อยๆตวัดสายตาไปมองพวกเขาที่ยกมือขึ้นมากันสายลมของฉัน ฉันเหยียดยิ้มพลันเมื่อพวกเขาคุกเข่าลงเหลือเพียงยูชินะ

 

            นั้นสินะ คนอวดเก่งอย่างยูชินะจะไปยอมก้มหัวให้ใคร

 

            อย่างเธอมันสมควรต้องตายทั้งยืนแบบนั้น มันจะได้เอนหลังลงหลุมไปเลยยังไงล่ะ

 

            แบบนั้นมันดีกว่าค่อยๆลดตัวลงใช่ไหมล่ะ น่าสนุกจริงๆJ

 

            “โดยเฉพาะเธอยูชินะ...เห็นบอกฉันว่าอยากได้ดอกไม้สวยๆ เอาเป็นดอกกุหลาบสีแดงดีไหม ?ฉันถามพร้อมระบายยิ้มให้ ย่างกายเข้าไปหาพี่สาวของตัวเอง แตะมือลงบนเรียวแก้มเย็นยะเยือก เล่นเอายูชินะถึงกับตัวสั่นเพราะความกลัว

 

            ก็ต้องกลัวสิ ถ้าเล่นหมาหมู่อาจทำอะไรฉันได้ แต่ถ้าอยู่คนเดียวอย่าหวังว่าจะแตะต้องฉันได้

 

            ยิ่งตอนนี้พลังทั้งหมดของฉันถูกปลุกขึ้นมา ก็ไม่มีปัญญาเอาชนะฉันหรอก ฉันเกลี่ยแก้มพี่สาวเล่นก่อนจะเปลี่ยนมาจิกจนเลือดออก หยาดแดงย้อมเล็บขาวสะอาดของฉันกลายเป็นสีเดียวกับความอัปยศ ฉันมองภาพนั้นอย่างเวิ้งว้าง มองข้ามสีหน้าแสดงความเจ็บปวดของยูชินะ

 

            และแล้วพอนึกถึงเรื่องที่เธอทำกับคนของฉัน ริมฝีปากฉันก็แสยะยิ้มออกมา

 

            ฉันจะเอาดอกกุหลาบแดงมาให้

 

            “!!!”

 

      “แต่มันต้องย้อมด้วยเลือดของเธอนะ...ยูชินะJ

 

            กรี๊ดดดด !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพครบแล้วน้า เห็นมีเสียงแว่วๆชมยูตะกันเป็นแทบ เดี๋ยวเจอของจริงแล้วจะยิ้มไม่ออก55555

พอมาดูอดีตอย่างนี้แล้ว พอเปลี่ยนความคิดว่ายูสึร้ายกาจบ้างหรือยังง

ทุกการกระทำของตัวละครมีเหตุผลแตกต่างกันไป หวังว่าจะเข้าใจกันน้า

ฝากติดตามตอนหน้า มาเพิ่มความลุ้นระทึกก่อนเปิดเทอมดีกว่า !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #641 elpanpon (@elpanpon) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:01
    น้ำตาไหลพรากๆเลยแม่ เลวมากพวกเวร
    #641
    0
  2. #313 อลังการนาม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 23:37
    เป็นกำลังใจและกำลังอ่านให้ัค่ะรีบมาอัพต่อหน่อย
    #313
    1
  3. #312 coffeeicecream (@minjang02) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 18:57
    ยูตะเป็นสิ่งมีชีวิตที่...ตอนนั้นยูสึจังอายุเท่าไหร่นะยังเด็กอยูมั้ยถ้ายังเด็กยูตะคงยังเบบี้ๆโชตะใช่มั้ย?!...อา...มันคงจะน่ารักมาก~..ทำไมคนที่มันโดนใจถึงบทน้อยยังงี้...บราร่อนแบยพี่ฮาโตะก็บทน้อย//แต่มาแต่ละทีนี่กรี้ดกร้าวเหลือเกิน//โชตะค่อนน่ารักก็จากไปก่อนไวสุกงอม...แต่ดันแอบคิดว่าถ้ายูตะอยู่จะเป็นพวกยันเดเระมั้ยนะหรือว่าจะเลือดสาดเปรอะหน้ามันก็ก้าวใจดี...หรือฉันมันเป็นคนหัวใจบาป..หรือบางที่ก็เอาไปคิดว่าถ้ายูตะมาอยู่ในฮาเร็มของฮารุจังคงจะฟิจเจอริ่งกันดีแบบไม่มีที่ติ //มันคนละv.นะเฮ้ย!!//ตอนนี้ฉันต้องบำบัดเรื่องความซาดิสน์ในตัวมั่งแล้วละ//แม้จะไม่เคยยอมรับ//แค่เห็นน้ำสีแดงๆก็คิดไปแล้ว่า'อ๊า~..ถ้ามันไปอยู่บนหน้าของxxx(ตัวบะครที่น่าเเกล้ง เอ้ย! หน้าเอ็นดู)อาจะฟินก็ได้น่าไม่สินี่มันแพริ่งที่มีความเอสอยู่ในตัวฉันควรเอาอะไรดีละโซ่าแซ่กุญแจมือเชือกเทียนริบบิ้นบลาๆๆ'(นี่มั่นใจนะว่าไม่ได้ระบายเรื่องความซาดิสน์นะค่ะคอฟมิได้เจตนาเพราะฉะนั้นช่วยทนๆอ่านให้จบด้วยนะค่ะ) (T^ T)/
    #312
    1
    • #312-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 24)
      24 ตุลาคม 2559 / 19:58
      อายุนี่พอขบเคี้ยวค่ะ อิอิ
      จะจิ้นข้ามเรื่องไม่ได้นะคะ เดี๋ยวตีเลย !
      ครบวงจรจริงๆ ยังไงก็ขอฝากติดตามด้วยน้า
      #312-1
  4. #311 ✰--Mr.UL--✰ (@ying21346) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 15:55
    ไรท์ขาาาา นังพี่สาวนั่นคือคนที่โผล่มาตอนแรกใช่ไหม :(
    #311
    1
  5. #310 Thip2232 (@Thip2232) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 15:43
    ต่อๆๆๆไรท์ อารมณ์กำลังมาเลยค้ะ
    #อัพต่อไวๆนะคะ
    #310
    1
  6. #309 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:09
    รอค่าาาา มาต่อไวๆน้าาา ยูสึจะตายไม่ได้น้าาาา แงงงงๆ
    #309
    1
  7. #308 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 13:05
    รอค่าาาาา
    #308
    1
  8. #307 Thip2232 (@Thip2232) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 17:41
    มาต่อนะคะไรท์ รออยู่
    ค้างเลยง่ะ จินตนารูปภาพแล้วฟิน~~
    #307
    1
  9. #306 sanglert (@sanglert) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 14:37
    ยูตะเป็นยันอ่ะเปล่าเนี่ยยย~~~
    #306
    1
  10. #305 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 14:23
    ยูตะหนูเป็นผู้ชายที่ดีมากลูก~
    #305
    1
  11. #304 BelieveinHope (@BelieveinHope) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 14:00
    ยูตะน่าร้ากกกกก~~
    #304
    1
  12. #303 36613 (@36613) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 19:39
    ต่อเร็วๆนะคะ
    #303
    1
  13. #302 W-SMiss (@w-skymoon) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:32
    โอ๊ยยยย เพิ่งอ่านแต่ติดแล้ว บีบคั้นหัวใจเหลือหลายยยยย
    #302
    1
  14. #300 IRIS (@nanamisora) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 09:46
    มาเร็วๆนะค่ะ รออยู่ค่ะ
    #300
    1
  15. วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 09:12
    ไรท์เอลล~~~
    มาอัพเร็วๆน้าาา~~^/\^
    #299
    1