[VIXX] We Got Married รักกันสักทีเถอะ ที่รัก {LeoBin}

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    4 มี.ค. 59

 

บทที่2

 

 

 

 

 

 

            เวลาค่ำของภายในห้องนอนกว้างของคอนโดหรูใจกลางเมืองหลวงแบบนี้ แสงสีจากภายนอกฃและแสงไฟจากหลอดไฟดวงใหญ่ยังทำให้ห้องทั้งห้องดูสว่างเกินที่จะหลับได้ ร่างสูงใหญ่พิงสะโพกกับระเบียงสีเงินวาว ดวงตาคู่คมทอดมองไปตามความวุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้นในห้องนอนอย่างอ่อนใจ

 

 

 

 

            แกร๊ก

 

            “ทำอะไร”

 

            มือใหญ่ยอมเลื่อนเปิดประตูระเบียงออกเพราะดวงตาคู่โตที่มองมาอย่างขอร้อง แทคอุนวางแก้วกาแฟของตัวเองลงบนโต๊ะตัวเตี้ยก่อนจะก้าวยาวๆเข้าไปใกล้กับร่างบางที่วุ่นวายอยู่แถวตู้เสื้อผ้า

 

 

            “นาย ช่วยหน่อยสิ ฉันพยายามหาผ้าห่มอีกผืนอยู่น่ะ ไม่งั้นต้องหนาวแน่ๆ”

 

            ฮงบินหันกลับมามองคนที่ถามเพียงนิด มือเล็กพยายามค้นตามลิ้นชักต่างๆของตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ เสียงหวานพูดออกมาเสียงเบาเมื่อเห็นหน้าตาดูหงุดหงิดใจของอีกฝ่าย ที่จะว่าไปฮงบินก็เห็นท่าทางแบบนี้มาทั้งวันจนจากที่เริ่มตีสนิทก็กลายเป็นเรียกอีกคนน้อยลงเพราะความเกรงใจแทน

 

          ก็ถ้าโมโหขึ้นมานะ นายนั่นจับฆ่าหมกห้องแน่ๆ

 

 

 

            “ไม่มีหรอก”

 

            “อ้าว”

 

            ฮงบินร้องอออกมาอย่างแปลกใจ แขนเล็กกอดหมอนหนุนใบใหญ่ในมือเอาไว้ ดวงตาคู่โตมองตามแผ่นหลังกว้างของคนที่กำลังเดินไปนอนลงบนเตียง ปากเล็กอ้าขึ้นและหุบกลับเหมือนเดิมหลายครั้งเหมือนพยายามหาคำพูดสื่อสารกับอีกคน

 

 

 

            “แล้ว...”

 

            เสียงหวานเงียบลงแทบจะทันทีที่เห็นดวงตาคมดุจากคนที่นั่งพิงพนักเตียงมองมา ใบหน้าน่ารักก้มมองหมอนใบโตที่กอดไว้เหมือนกับเด็กตัวเล็กที่ทำความผิด

 

 

 

 

            “มานอนนี่มา”

 

            แทคอุนตัดสินใจพูดขึ้นเสียงเรียบ ดวงตาคู่คมมองร่างบางที่อยู่ในชุดนอนลายน่ารัก มือเล็กกอดหมอนใบโตแน่นจนบังร่างบางๆแบบนั้นไว้จนมิดหลังหมอนใบนุ่ม กลุ่มผมสีทองสว่างที่พริ้วสวยไร้การจัดทรงจากเมื่อกลางวันล้อมกรอบใบหน้าน่ารักจนยิ่งขับให้ดูสวยหวานมากขึ้น แก้มใสแดงเรื่อขึ้นนิดๆทันทีที่ฟังคำพูดของคนบนเตียงจบ แทคอุนตวัดผ้าห่มผืนหนาขึ้นเพื่อเว้นที่ว่างด้านข้างให้อีกคนเข้ามา

 

 

            “แต่ว่า มันมีเตียงเดียว”

 

            ฮงบินตอบกลับเสียงเบา มือเล็กกำหมอนใบนุ่มเบาๆ ฟันคมกัดริมฝีปากสีสวยช้าๆ ก่อนจะเสตาหลบสายตาของคนบนเตียงที่จับจ้องมา

 

 

            “นี่ฮงบิน รายการแต่งงานจะแยกห้องหรือไง มานอนได้แล้วพรุ่งนี้เรามีงานตอนสิบโมงกันนะ”

 

            เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างเบื่อหน่าย ร่างสูงทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนอนหลังกว้างโดยที่ไม่ลืมจะขยับตัวเพื่อรอให้อีกคนมีที่นอนข้างกัน

 

 

            “เอ่อ..”

 


          “หนึ่งถึงสิบ ถ้าไม่ขึ้นมาฉันจะลุกไปเองนะ”

 

 

 

            “หนึ่ง สอง สาม...”

 

            ตุบ

 

            ทันทีที่แทคอุนพูดขัดขึ้นมาอย่างเด็ดขาด เสียงทุ้มนับเลขช้าๆ ดวงตาคู่คมจ้องฮงบินที่ยืนลังเลอยู่เหมือนจะบังคับกลายๆ

 

            จนคนที่ยืนลังเลอยู่แถวปลายเตียงก็ทิ้งตัวลงนอนตรงที่ว่างบนเตียงอย่างรวดเร็ว มือเล็กเปลี่ยนจากกอดหมอนใบโตมากอดหมอนข้างที่วางคั่นเอาไว้แทน ดวงตาคู่โตที่มักจะฉายแววออดอ้อนหลับลงอย่างรวดเร็วแบบที่ดูก็รู้ว่าคนตัวเล็กเกร็งมากแค่ไหน

 

 

 

            “ก็แค่นี้”

 

            เสียงทุ้มพูดขึ้นเบาๆ มือใหญ่จัดการปิดไฟจนห้องทั้งห้องมืดสนิท ดงตาคู่คมมองตามคนที่ค่อยๆ เลื่อนมือมาหยิบชายผ้าห่มด้านหนึ่งไปคลุมตัวอย่างอดเอ็นดูไม่ได้

 

          วุ่นวายได้จนถึงเวลานอนเลยนะ

 

 

 

©©©©©© We Got Married ©©©©©©

 

 

 

 

            “อือ”

 

            เสียงหวานร้องท้วงออกมาเบาๆ เมื่อรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่ประทะเข้ากับผิวกาย แขนเล็กกอดตัวเองแน่นขึ้น ใบหน้าหวานหันไปซบลงกับหมอนใบโตก่อนจะเผลอหลับลงไปอีกรอบ

 

 

 

            “นี่...นี่”

 

            เสียงทุ้มของคนที่ยืนอยู่บนพื้นข้างเตียงเรียกร่างที่นอนขดตัวเป็นก้อน มือใหญ่สะกิดไหล่ของร่างบางเบาๆ แต่กลับไร้ท่าทีที่อีกคนจะตื่นขึ้นมา

 

 

 

            “ฮงบิน จะสายแล้วนะ ตื่น”

 

            แทคอุนเพิ่งระดับเสียงให้ดังมากขึ้น มือใหญ่ดึงให้ร่างบางที่ลืมตาอย่างมองอย่างที่ไม่มีสติมากนักขึ้นมานั่งบนเตียงดีๆ ก่อนจะยัดผ้าขนหนูผืนใหญ่และชุดคลุมอาบน้ำใส่มือร่างบางเอาไว้

 

 

            “ไปอาบน้ำซะ เราต้องถึงตอน 9 โมงนะ”

 

            เสียงทุ้มที่พูดขึ้นอีกรอบทำให้ฮงบินเริ่มหันไปมองตาม ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเมื่อยังเห็นอีกคนอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ มือใหญ่ที่สัมผัสโดนแขนเล็กชื้นนิดๆ บ่งบอกว่าคนตรงหน้าเพิ่งออกมาจากห้องน้ำเมื่อครู่

 

 

 

            “จะรีบนะ”

 

            ฮงบินตอบกลับเสียงเบา ขาเล็กรีบก้าวเข้าห้องน้ำและล็อคประตูอย่างรวดเร็ว แก้มใสเริ่มรู้สึกว่าร้อนจัดจนมือเล็กเช็ดมันเบาๆอย่างทำตัวไม่ถูก

 

          ทีฮยอกตี้ใส่แค่กางเกงขาสั้นนอนยังไม่ดูน่าอายขนาดนี้เลยนะ!

 

 

 

            “พอๆ รีบก่อนดีกว่า เดี๋ยวสายแย่”

 

            เสียงหวานบ่นเบาๆหน้ากระจก มือเล็กหยิบแปรงสีฟันขึ้นมาก่อนจะชะงักไปนิดเพราะยาสีฟันสีขาวบีบเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อย

 

 

 

            “เป็นคุณภรรยาหรือเปล่าเนี่ย”

 

            ฮงบินยิ้มออกมาจนเต็มแก้ม ดวงตาคู่สวยเป็นประกายสดใสก่อนจะรีบจัดการตัวเองต่อจนเสร็จเพราะได้ยินเสียงเรียกจากคนด้านนอก

 

 

          แทคอุนเป็นคนดีกว่าที่คิดนะเนี่ย


 

 

 

©©©©©© We Got Married ©©©©©©

 

 

 

 

            “ทั้งสองคนครับ อีกสิบนาทีนะครับ แล้วนี่ครับ”

 

       ภายในห้องแต่งตัวของสตูดิโอขนาดใหญ่ เสียงของทีมงานตัวสูงคนดังเรียกคนที่นั่งอ่านสคริปในมือเพื่อเตรียมพร้อม ทีมงานส่งกล้องวิดีโอตัวเล็กและซองกระดาษสีสวยที่มาจากรายการWe Got Married ให้ฮงบินทันทีที่บอกกำหนดการต่อไปจบ

 

 

 

       “วันนี้...ให้ทั้งคู่พูดคุยกับคนดูทางบ้านก่อนเข้าห้องส่ง”

 

       ฮงบินอ่านภารกิจในมือ ร่างบางเอียงตัวหาแทคอุนที่ช่างทำผมเข้ามาจัดทรงผมอยู่เพื่อให้อ่านด้วยกัน ใบหน้าน่ารักพยักหน้าหลายรอบเมื่ออ่านจบ

 

 

 

       “คุณแทคอุน มองกล้องหน่อยสิ”

 

       ฮงบินหันไปบอกแทคอุนที่ตอนนี้ช่างทำผมเดินออกไปแล้วแทบจะทันที มือเล็กจัดการถือกล้องวิดีโอเอาไว้ ก่อนจะส่งมันให้กับสไตลิสที่เข้ามาช่วยถ่ายให้แทน

 

 

 

       “พูดอะไรหน่อยไหมครับ”

 

       เสียงหวานพูดออกมาอย่างร่างเริง มือเล็กโบกมือทักทายผู้ชมทางบ้านก่อนจะหันมาสะกิดแทคอุนที่ยืนนิ่งข้างกันหลายรอบ

 

 

 

       “แหะๆ วันนี้พวกผมจะไปอัดรายการกันครับ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ผมทั้งคู่ด้วยนะ”

 

       ฮงบินรับหันมาบอกกล้องตัวเล็กเพราะทีมงานที่กำลังเดินตรงมาเพื่อตามเขาทั้งคู่ มือเล็กยังโบกไปมาหน้ากล้องโดยไม่มีวี่แววว่าจะหยุดเล่นกับกล้องวิดีโอตัวเล็กเลยด้วยซ้ำ

 

 

 

 

       “ไป”

 

       หมับ

 

       เสียงทุ้มพูดออกมาราบเรียบ มือใหญ่จับเข้าที่มือของฮงบินและออกแรงดึงให้ร่างบางเดินตามมา ขายาวก้าวช้าๆ เพื่อรอให้คนที่เดินตามเดินทันได้ในแบบที่ไม่ต้องรีบร้อนมากนัก แสงไฟหลายดวงส่องมาทางคนทั้งคู่แทบจะทันทีที่เดินมาถึงฉากของรายการ แต่มือใหญ่กลับยิ่งกำมือเล็กแน่นขึ้นเพราะฮงบินยื้อตัวไว้เบาๆ

 

      ที่ทำเพราะสคริปให้จูงมือออกมาหรอกนะ

 

 

 

 

       “แนะนำตัวหน่อยสิคะ แต่คุณแทคอุนนี่คงไม่มีใครไม่รู้จักใช่ไหม”

 

       เสียงของพิธีกรสาวดังขึ้นทันทีที่ทั้งสองคนนั่งลงบนเก้าอี้ของคู่ตัวเอง ฮงบินที่ได้ยินเสียงหัวเราะแซวจากพิธีกรก็เริ่มไม่มั่นใจขึ้นมาเล็กน้อย

 

      ยังไงซะคู่เขาก็แปลกนะ เป็นผู้ชายทั้งคู่แบบนี้

 

 

 

 

       “ครับ ฮงบินคู่ผมครับ”

 

       ไม่รู้ว่าเพราะคนที่มักจะพูดไม่หยุดและร่าเริงตลอดเวลาอย่างฮงบินเงียบลงไปจนผิดสังเกตหรือเปล่า เสียงทุ้มของคนที่แทบจะไม่ค่อยพูดก็ดังขึ้นมาแนะนำตัวแทน มือใหญ่กระชับมือที่ยังกุมกันไว้แน่นใต้โต๊ะให้แน่นขึ้น

 

 

       การกระทำที่ฮงบินหันไปมองร่างสูงใหญ่ข้างตัวอย่างแปลกใจ ใบหน้าน่ารักยิ้มกว้างออกมาอีกรอบเพราะการให้กำลังใจแบบนิ่งๆจากคนด้านข้าง

 

 

      ฉันจะคิดว่านายให้กำลังใจฉันแล้วกันนะ แทคอุน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       “เอาล่ะค่ะ เข้าสู่สัมภาษณ์กันก่อนดีกว่า ทำไมถึงมาร่วมรายการกันได้ล่ะค่ะ”

 

       พิธีกรสาวอ่านสคริปในมือออกมาอย่างมืออาชีพ ใบหน้าที่แต่งแต้มจนสวยส่งยิ้มให้คนทั้งคู่ ก่อนจะเริ่มขอคำตอบจากแทคอุนเป็นคนแรก

 

 

       “ผู้จัดการส่วนตัวรับงานแล้ววอนซิกไม่ว่างพอดี” แทคอุนตอบกลับเสียงเรียบ ใบหน้าหล่อเรียบนิ่งตามนิสัยส่วนตัวเมื่อคุยกับคนที่ไม่สนิท

 

       “อ่อ คุณจีซอนพี่สาวคุณสินะค่ะ แล้วคุณฮงบินล่ะคะ เห็นว่าเสนอตัวเล่นแทนคุณซังฮยอกใช่ไหมคะ”

 

 

       “ครับ เพราะฮยอกตี้ก็ยังเด็กไปหน่อย” ฮงบินตอบกลับยิ้มๆเมื่อรู้สึกว่าบรรยากาศภายในรายการมันไม่ได้ดูหวานแหววแบบที่คู่อื่นมาออก กลับกันมันกลับดูตึงเครียดเพราะท่าทางของแทคอุนอีกด้วย

      

      ช่วยยิ้มให้รายการดูสนุกขึ้นไม่ได้หรือไงเนี่ย

 

 

 

       “เอาล่ะค่ะ ตอนนี้มาถึงช่วงส่งท้ายแล้ว แฟนๆอยากรู้ว่าใครกันแน่จะบอกรับได้ดีกว่ากัน ภารกิจของเราก็คือ ให้ทั้งคู่ลองบอกรักในรูปแบบของตัวเองค่ะ”

 

       “นี่มันคำสั่งอะไรเนี่ย”

 

       สิ้นเสียงพิธีกรสาว เสียงร้องแซวจากรอบๆห้องส่งก็ดังขึ้น ทำเอาฮงบินที่พยายามตั้งใจฟังหลุดยิ้มออกมาอย่างเขินอายไปกับหลายสายตาที่จับจ้อง แก้มใสเริ่มมีสีแดงจางๆ ในแบบที่ฮงบินยังจัดการกับมันไม่ได้ ต่างจากแทคอุนที่ยังคงนั่งนิ่งพยักหน้าอย่างตั้งใจฟัง

 

 

 

       “ผมจะร้องเพลงแทนนะครับ”

 

       ท่ามกลางเสียงแซวจากคนรอบข้างและเสียงโวยวายจากฮงบิน แทคอุนพูดขึ้นเสียงเรียบ ใบหน้าหล่อพยักหน้าน้อยๆเพื่อบอกทีมงานว่าเตรียมตัวเสร็จแล้ว

 

 

       “ผมแค่อยากอยู่กับคุณ ผมแค่อยากจะกอดคุณ ผมไม่สายตาของคนอื่น เหมือนกับในช่วงเวลานี้มีแค่เราเท่านั้น” 

 

       เสียงทุ้มนุ่มร้องคลอออกมากับเสียงเพลงเบาๆ ดวงตาคมดุดูอ่อนโยนลงตามเนื้อเพลงที่ถ่ายทอดออกมา และท่าทางแบบนั้นก็สามารถดึงความสนใจจากคนทั้งห้องส่งให้มาสนใจได้เป็นอย่างดี

 

 

 

 

       แปะ แปะ แปะ

 

       เสียงปรบมือดังขึ้นทันทีที่ดนตรีทั้งหมดจบลง แทคอุนโค้งหัวลงนิดเพื่อขอบคุณเสียงและท่าทางชื่นชมจากคนรอบตัว ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะหันไปมองฮงบินที่นั่งมองอย่างทึ่งอยู่ด้านข้าง

 

 

       “ตานาย”

 

       มือใหญ่สะกิดไหล่ของคนที่นั่งมองเขาอย่างคาดไม่ถึงเบาๆ ใบหน้าเรียบเฉยของแทคอุนยกยิ้มมุมปากช้าๆ ก่อนจะเลือนหายไปภายในเวลาอันรวดเร็ว

 

 

       “อ่อ อื้อ! แทคอุนอ่า!

 

       ฮงบินสูดหายใจเข้าลึกๆ เสียงหวานตะโกนชื่อของคนข้างตัวออกมาเสียงดังราวกับจะกลบความเขินอายที่กำลังก่อต่อขึ้น มือเล็กจับแขนของแทคอุนเอาไว้ และเขย่าเบาๆ เหมือนต้องการออดอ้อน

 

       “ผมรักคุณนะ”

 

       เสียงหวานพูดออกมาชัดๆ แก้มใสแดงเรื่อน้อยๆ ดวงตาคู่โตจับจ้องทางแทคอุนที่นั่งมองอยู่อย่างคาดหวังกับปฏิกิริยาที่ของคนฟัง

 

      นิ่งแค่ไหนแต่ต้องมีเขินบ้างสิ โดนตะโกนบอกรักแบบนี้

 

 

 

       “ช่างเถอะ”

 

       แต่เหมือนความคาดหวังของฮงบินจะผิดพลาดไปหน่อย เพราะนอกจากจะไม่เห็นท่าทางเขินอายหรือแม้แต่ตลกกับท่าทางเกินจริงของเขาแล้ว แทคอุนยังคงตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ ใบหน้าหล่อเรียบนิ่งก่อนจะหันกลับไปมองกล้องที่จับอยู่ตามเดิม

 

       “ฮึ่ย!

 

       ฮงบินส่งเสียงออกมาอย่างหงุดหงิดเหมือนกับเด็กตัวเล็กๆ ที่เอาแต่ใจ ใบหน้าหวานยู่ลงอย่างแสนงอน มือเล็กปล่อยแขนใหญ่ของอีกคนออกอย่างไม่สนใจ

 

 

       ท่าทางที่แสดงออกมาเหมือนกับเด็กตัวเล็กที่ทั้งเอาแต่ใจและอยากเอาชนะ ทำให้แทคอุนหันหน้าหนีไปอีกด้าน ใบหน้าหล่อยิ้มออกมานิดๆ เพราะท่าทางน้อยใจที่แทคอุนคงลงความเห็นได้ว่าได้ว่า...

 

 

       ฮงบินน้อยใจได้น่ารักเหมือนเด็กตัวเล็กๆ เลยล่ะ

 

 

 

#wegotเลบิน

แท็กในทวีตชอบหาย มิ้นจะพยายามขุดนะคะ^^

 

 

Talk : 24/02/16

       มาแว้ววววววววววว ใครรอหวานๆ ยัง ยังไม่มีค่ะ เพิ่งจะเจอกันกี่ชั่วโมงเอง จะหวานยังไงงง แต่ขอโทษก่อนเลยนะถ้าแต่ออกมาไม่น่ารักอย่างที่หวัง จะพยายามตอไปค่ะ^^ และOPV.รอแบบนิยายของOPV2จบก่อนน้อออ

       สุดท้ายรักทุกเม้น ทุกวิว ทุกแฟนคลับ รักคนอ่านน้อออออ^^

ทวีตค่ะ จิ้มๆ^^

เฟสมิ้น จิ้มๆ

ตอบเม้นๆ

 Midnightblue (@radio1991) จะพยายามให้เขาตกหลุมรักกันเร็วๆๆๆน้ออออ แต่ใครจะตกก่อนนี่ลุ้นกันนน คึคึ ขอบคุรที่ชอบนะ ไว้มาเม้ากันอีกๆๆ><

Racord (@dongdank) ขอบคุณที่ชอบน้อออ ตามมาหลายเรื่องเยยย เราเห็นนน>< จะพยายามทำให้น่ารักน้าาาา

แม่ยกเลโอเอ็น ขอบคุณที่ชอบมากค่ะ จะพยายามมาต่อน้าาา

สายน้ำขี้เหงา (@mistergill) ขอบคุณที่ชอบน้าาาา เรามาแว้วววว อาจจะไม่น่ารักเท่าไหร่แต่จะพยายามน้าาา

T
H
E
M
Y
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #106 Nune Haonu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 10:42
    โอ๊ยยยย น่ารักอะไรเบอร์นี้ มีแอบยิ้มนะคะแหม555 มีจูงมือ ถึงจะสคริปต์ก็เถอะ แต่ใต้โต๊ะนี่น่าจะกำลังใจส่วนตัวนะคะ > <
    #106
    0
  2. #49 pearl lotus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 06:49
    แม่คะพี่เค้าแอบยิ้มค่ะ >/////< อะไรจะน่ารักน่าหยิกจนแทคอุนยิ้มขนาดนั้น ตั้งแต่ในคอนโดละ โอ๊ยยยยแค่กอดหมอนจำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้มั้ยยัยบีนนน
    #49
    0