Androphobia อย่ากลัวผมเลยนะที่รัก

ตอนที่ 6 : เพื่อนฉันทำพิษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    12 ต.ค. 58

            

5


ไม่เป็นไรไม่ได้ พี่เป็นห่วง

ดีมากครับเด็กน้อย

ไม่อยากจะเชื่อ...แค่คำพูดไม่กี่คำของพี่ฟาร์ มันวิ่งวนเวียนในหัวข้ามวันข้ามคืนจนฉันอดยิ้มออกมาไม่ได้ รู้สึกหัวใจมันพองโตแปลกๆ ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าฉันเป็นอะไร หรือฉันดีใจที่มีคนมาเป็นห่วงเหรอ มันก็ไม่น่าจะใช่นะ เพราะเท่าที่ผ่านมาเวลามีคนเป็นห่วงฉันกลับรำคาญ แล้วสรุปว่าฉันเป็นอะไรเนี่ย T^T

“ยิ้มน่ารักจังเลยยยยยย ให้พี่ไปส่งมั้ยจ๊ะ”

เสียงทักทายนั่น ทำให้ฉันหุบปากตัวเองลง แล้วจ้ำหนีเจ้าของเสียงเดินเข้าคณะตัวเองในทันที เพราะอย่างงี้แหละฉันถึงไม่ชอบยิ้มให้พวกผู้ชายน่ะ มันน่าขนลุกจะตายไปเวลาโดนแซวอะไรแบบนี้น่ะ

“ทำไมหน้าเบ้อย่างงั้นล่ะเงา” เสียงเอ่ยทักทายของขอนไม้ที่ดังขึ้นไม่ห่าง หลังจากที่ฉันเดินเข้ามาใต้ตึก พร้อมกับที่เจ้าตัวพุ่งมากอดคอทำให้ฉันเลิกคิ้วอย่างอดไม่ได้

“นั่นสิเป็นอะไรไปจ้ะ เด็กน้อยยยย” ใยแก้วถามฉัน แล้วอยู่ๆใบหน้าร้อนวูบวาบขึ้นมาจนน่าแปลก เมื่อได้ยินคำเรียกของเพื่อนตัวเอง

“อ้าวหน้าแดงทำไมวะเงา” เสียงกระเซ้าของผ้าไหม ทำให้ฉันรีบยกสอบมือนาบแก้มร้อนๆของตัวเองทันที

“หน้าฉันแดงเหรอ”

“อือ แดงเถือกเลย เขินที่โดนไอ้ขอนกอดคอเหรอ” ใยแก้วขยับตัวออกห่าง พร้อมกับที่ขอนไม้ปล่อยมือออกจากฉัน ราวกับเห็นฉันเป็นตัวเชื้อโรค แล้วเสียงห้าวๆของเพื่อนสนิทก็ดังลั่นอย่างตกใจ

“หรือแกจะเป็นเลสอย่างที่เขาล่ำลือกัน ไม่เอานะแก ฉันยังชอบผู้ชายนะ”

คำบอก และท่าทางตกอกตกใจของขอนไม้ ทำให้ฉันยื่นมือไปผลักไหล่เพื่อนตัวเองด้วยความหมั่นไส้ และนั่นทำให้คนที่เหลือหัวเราะเอิ้กอ๊าก

“ฉันก็ยังชอบผู้ชายนะแก” ฉันเบ้หน้าใส่เพื่อนตัวเองที่กำลังทำสีหน้าไม่เชื่อถืออย่างรุนแรง

“แน่นะ” ผ้าไหมถามย้ำ

“แน่ซะยิ่งกว่าแน่” ฉันย้ำอีกครั้ง แหงล่ะฉันยังชอบผู้ชาย ยังมีความฝันว่าจะได้เจอความรักแบบในนิยาย แต่ดันบังเอิญว่าในนิยายนั้นนางเอกไม่ได้มีใครกลัวผู้ชายแบบฉันซักหน่อย จะให้ไปลองคบผู้หญิง มันก็ไม่รุ่ง ฉันขนลุก (จะให้คบผู้ชายฉันนี่ยิ่งกว่าขนลุก)

“แล้วทำไมแกถึงไม่มีแฟนซักทีวะ” ใยแก้วถามฉันอย่างสงสัย

“ก็มันไม่มีใครเข้ามาอะ”

“ไม่มีหรือไม่เอากันแน่ฮะ?”

“ก็มันไม่มีจริงๆ แกเคยเห็นมีผู้ชายคนไหนมายุ่งวุ่ยวายกับฉันด้วยเหรอ” ฉันย้อนถามกลับไปจนเพื่อนสนิททั้งสี่คนชะงัก “เห็นมั้ย ในเมื่อมันไม่มีแล้วฉันจะมีแฟนได้ยังไงล่ะ”

“เออก็จริง” ขอนไม้พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

“งั้นเดี๋ยวฉันแนะนำให้มั้ยเงา -..-“

“พอเลยไหม แกจะบ้าเหรอ ไม่เอา” ฉันโบกมือปฏิเสธทันควัน

“พูดถึงบ้า...จะว่าไปพวกแก เมื่อวานฉันเจอไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้บนรถเมล์ แม่งมาจับตูดฉัน ฉันเลยตวาดด่ามันจนมันวิ่งหนีลงรถไปเลย” ใยแก้วโพล่งขึ้นมาอย่างหงุดหงิด และนั่นทำให้ฉันอ้าปากค้าง

“เมื่อวานฉันก็เจอโรคจิตนะแก้ว” ฉันกระพริบตาปริบๆ แล้วเล่าเรื่องให้กลุ่มเพื่อนของฉันฟัง โดยมีเสียงอี๋ๆ อย่างขยะแขยงของเพื่อนลอยมาเป็นระยะๆ

“เดี๋ยวๆ ฉันไม่ได้อยากจะขัดหรอกนะ ใครคือพี่ฟาร์?” ลูกศร ที่นั่งเงียบมาตลอดแย้งขึ้น แล้วหันมามองฉันอย่างสงสัย

“ก็...”

“แล้วไปรู้จักได้ยังไง?” ใยแก้วถามแล้วยื่นหน้ามาหาฉันพร้อมขอนไม้ทันที

“ก็เขาทำงานคู่กับฉันในวิชากฎหมายอะ ไม่ต้องมามองหน้าเลยวันที่พวกแกหนีไปคอนเสิร์ตนั่นแหละ แล้วบังเอิญเจอกันในรถเมล์เมื่อวานนี้” ฉันกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะผลักหน้าขอนไม้และใยแก้วออกห่าง

“เฮ้ย! นี่มัน!! พรหมลิขิตชัดๆ ต้องมาทำงานด้วยกัน แล้วก็มาเจอกัน” ผ้าไหมกระพริบตาปริบๆใส่ฉัน แล้วเสียงเพลงก็ดังขึ้น ราวกับสั่งได้

“พรหมลิขิตบันดาลชักพา~ ดลให้มาพบกันทันใด~” ขอนไม้ดึงใยแก้วไปเต้นลีลาศอย่างไม่อายสายตาประชาชี จนฉันอดหัวเราะออกมาไม่ได้

“ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล พรหมลิขิดลจิตใจ~ ฉันจึงได้มาใกล้กับเธ๊อออออออ~ ใยแก้วก็ทำหน้าฟินไม่แพ้กัน

“เออชะรอยจะเป็นเนื้อคู่~ ควรอุ้มชูเลี้ยงดูบำเรอ...”

“พอเลย พวกแก จะฟังต่อมั้ย” ฉันเบรกเพื่อนที่กำลัง ออกสเต็ปลีลาศขั้นเทพอย่างหมั่นไส้

“ฟังๆ เล่าต่อสิ”

ฉันตวัดสายตามองค้อนใยแก้วที่ยอมหยุดสเต็ปเทพตัวเองแล้วผละออกมาจากขอนไม้ ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องให้ฟังอีกครั้ง

“เดี๋ยวเงา แกหน้าแดงน่ะ”

“ฮะ!? หน้าฉันแดงเหรอ” ฉันสะดุ้งโหยงแล้วยกมือขึ้นจับหน้าร้อนๆของตัวเองอีกครั้ง เมื่อผ้าไหมทักด้วยรอยยิ้มกว้าง

“เออไม่ใช่แค่หน้าแดงนะ แกยิ้มไม่หุบด้วยล่ะ *-*” ตาใยแก้วเป็นประกายทันที

“ชอบเขาเหรอ เป็นแฟนกันยัง ให้ฉันช่วยมั้ย” ขอนไม้เสนอแล้วหัวเราะในลำคออย่างน่าสยดสยองแปลกๆ

“เปล่านะ ไม่ได้ชอบสักหน่อย”

“ไม่ได้ชอบแล้วทำไมหน้าแดง กิ้วๆ” ใยแก้วทำหน้าล้อเลียนใส่ฉัน

จะแซวกันทำไมน่ะเพื่อน ถึงฉันจะหวั่นไหวนิดๆ แต่ฉันชอบผู้ชายได้ที่ไหนกันเล่า T^T

“มีรูปให้ดูมั้ย”

“รูปอะไรเหรอผ้าไหม”

“รูปพี่ฟาร์ไง -.,- พี่เขาหล่อมั้ย มีซิกแพครึเปล่า”  ผ้าไหมทำหน้าหื่นอย่างปิดไม่มิดทันที

“ไม่มีอ่ะ ทำไมฉันต้องมีรูปเขาด้วยเหรอ” ฉันย้อนถามกลับอย่างุนงง

“ก็ฉันอยากเห็น”

“งั้นเดี๋ยววันนี้แกก็ได้เห็น เพราะเรามีเรียนกฎหมายกัน แกจำไม่ได้เหรอ” ฉันเลิกคิ้วใส่เพื่อนที่กำลังทำตาโต

“แกกำลังจะบอกฉันว่าจริงๆแกเจอเขาทุกอาทิตย์เหรอ O_o” ขอนไม้ร้องออกมาเสียงดังลั่นด้วยสีหน้าตกอกตกใจ

“หรือแกคบกับเขาแล้วอุบเงียบไม่บอกพวกฉันวะ” (ใยแก้ว)

“พวกเราไม่สำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันเสียใจจังลูกศร ฮืออออ” (ผ้าไหม)

“นอกสายตาก็แบบนี้ล่ะ ตอนนี้เพื่อนเราเขามีแฟนแล้วนี่นะ” และแม้แต่ลูกศรที่ปกติไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจาก็เอากับเขาด้วย

“พวกแกใจเย็นๆกันนะ ฉันเจอเขาครั้งแรกตอนที่จับคู่ทำงาน แล้วก็เพิ่งเจออีกทีเมื่อวานต่างหาก เลิกทำหน้าเหมือนปลากะโห้ขาดน้ำแบบนั้นได้ละ เดี๋ยวถ้าฉันเจอฉันจะรีบชี้ให้พวกแกดูทันทีเลย =_=

“ให้มันได้อย่างงี้สิเพื่อนรัก”

 


“คนไหนวะเงา”

เสียงคำถามถึงคนที่กลายเป็นทอปปิกของวันทำให้ฉัน ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ไม่มีแล้วล่ะอาการหน้าแดงยิ้มไม่หุบอะไรนั่น เพราะตั้งแต่เช้าที่ฉันเล่าเรื่องให้กลุ่มฉันฟัง เพื่อนฉันยังไม่หยุดถามถึงพี่ฟาร์เลย ถามจนจากรู้กันแค่ห้าคน กลายเป็นรู้กันทั้งภาคไปแล้วเรียบร้อย แถมตอนช่วงที่ฉันไปกินข้าว ยังมีเพื่อนภาคอื่นมาถามฉันอีกว่าฉันมีแฟนเป็นผู้ชายแล้วจริงเหรอ บางคนถึงกับเอารูปใครต่อใครไม่รู้มาถามจนฉันงงไปหมด ว่าใช่แฟนฉันรึเปล่า

นี่เรื่องมันออกทะเลไปเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน ?

“เห็นแกบอกว่าหล่อ จะหล่อจริงรึเปล่าอะ” ผ้าไหมถามอย่างตื่นเต้น จนฉันยกมือกุมขมับ นี่เป็นอีกเหตุผลที่ข่าวกระพือไปไวกว่าที่ฉันคิด ก็แค่ฉันบอกว่าเขาหล่อเท่านั้นก็กลายเป็นประเด็นขึ้นมาเลย

“พวกแกนี่มันยังไงกัน ทำไมพูดถึงแต่พี่ฟาร์ล่ะ ไม่คิดจะเปลี่ยนเรื่องพูดบ้างเหรอ”

“นานๆทีแกจะพูดถึงผู้ชายนะเงา”

“ใช่ๆ แถมคนที่ไม่เคยชมใครหล่ออย่างแก ก็ยังยืนยันว่าเขาหล่อ พวกฉันก็ต้องอยากเห็นสิ”

ฉันยกมือขึ้นกุมหัวตัวเองอย่างเซ็งๆ เมื่อได้ยินเหตุผลนั่น นี่ฉันโดนลากให้มาห้องเรียนก่อนเวลาตั้งนานเพราะเหตุนี้เหรอ บ้าชะมัด ฉันไม่น่าใส่ใจพวกเพื่อนบ้านี่เลย ให้ตายเถอะ พูดแล้วเพลีย หนีไปนอนดีกว่า

โป๊ก!

เสียงหน้าผากฉันกระแทกลงกับโต๊ะไปเต็มๆ เมื่อชีทเรียนกฎหมายเล่มหนาถูกดึงออกไปดื้อๆ พร้อมแรงสะกิดจากขอนไม้ที่นั่งข้างๆ ทำให้ฉันผงกหัวที่เพิ่งจะทิ่มโต๊ะไปด้วยความเซ็ง

“เจ็บนะไอ้เพื่อนบ้า =_=^

“คนนั้นรึเปล่าเงา”

“อะไร”

“พี่ฟาร์ของแกน่ะ ใช่คนที่กำลังเดินมารึเปล่า” เสียงกระซิบของขอนไม้ ทำให้ฉันต้องมองไปตามสายตาของเพื่อนทันที แต่เมื่อสบตากับคนที่กำลังมองมาฉันก็ต้องรีบหลบตาแล้วเสไปมองทางอื่น หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง

โอ๊ย นี่ฉันเป็นบ้าอะไรไปเนี่ย TT โรคฉันพัฒนาจากโดนแตะตัวแล้วใจเต้นเร็ว เป็นพอจ้องหน้าผู้ชาย แล้วหัวใจจะทำงานหนักหรือยังไงกัน

“เงาครับ” เสียงนุ่มๆของพี่ฟาร์ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ฉันต้องเบนสายตากลับไปมองพี่ฟาร์อย่างเสียไม่ได้

“คะ?” ทำไมใจฉันเต้นแรงแบบนี้ ฉันป่วยจริงๆสินะ หรือฉันควรจะไปหาหมอดีเนี่ย

“เย็นนี้กลับด้วยกันนะครับ”

“อ่า...ค่ะ”

“หลังเลิกเรียนเจอกันครับ”

“เดี๋ยวค่ะพี่ฟาร์”

เปล่าค่ะนั่นไม่ใช่เสียงฉันหรอกนะ เสียงใยแก้วต่างหาก ยัยนั่นกำลังมองพี่ฟาร์ตาเป็นประกายไม่ต่างจากเพื่อนฉันคนที่เหลือเลยล่ะ

“พี่ชื่อฟาโรห์ใช่มั้ยคะ” ใยแก้วถามอย่างดี๊ด๊า จนฉันเริ่มขนลุก เพื่อนฉันมันต้องกำลังจะทำอะไรที่ป่วนชีวิตฉันแน่ๆ

“ใช่ครับ” พี่ฟาร์หันมาทางฉันอีกครั้ง และนั่นทำให้ฉันหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเอง แล้วส่งกระแสจิตใจเพื่อนตัวเองหยุดพูดสักที

“พวกนี้เพื่อนเงาเองค่ะพี่ฟาร์ ขอนไม้ ใยแก้ว ผ้าไหม แล้วก็ลูกศรค่ะ” ฉันแนะนำแล้วชี้เพื่อนตัวเองที่กำลังฉีกยิ้มไม่น่าไว้ใจแบบเรียงคน

“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่ฟาร์ ถ้าอยากจีบเงาบอกได้เลยนะคะ เดี๋ยวแก้วเป็นแม่สื่อให้”

ฉันเบิกตากว้างแล้วหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเองอย่างตกใจ นี่ขายกันแบบนี้เลยเหรอ! แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้หายใจหายคอ เพื่อนอีกสามคนก็แสยะยิ้มอันน่าสะพรึงมาทันที

“พี่ฟาร์อย่าไปสนใจเพื่อนเงามากเลยนะคะ” ฉันรีบหันไปบอกพี่ฟาร์ แต่เมื่อเห็นดวงตาสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายขบขันนั่น ก็ต้องหลบสายตาอีกครั้ง แล้วทำเนียนเป็นหันไปดุเพื่อนตัวเองแทน

“พวกแกก็หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง”

“เอ่อ ครับ เดี๋ยวพี่ขอตัวกลับไปนั่งที่ก่อนนะครับ” พี่ฟาร์ตอบรับแล้วหัวเราะในลำคอ

“เชิญค่า” ขอนไม้ผายมือแล้วร้องบอกอย่างสดใส สายตาคู่คมของเพื่อนตัวเองมองมาทางฉันอย่างล้อเลียน

“พวกแกทำบ้าอะไร ฉันไม่ขำด้วยนะ! ฉันโวยวายทันทีที่พี่ฟาร์กลับไปนั่งที่แล้วโดยมีเพื่อนฉันที่เหลือกำลังกลั้นหัวเราะไว้อย่างสุดกำลัง

“โถ เด็กน้อย ชอบเขาก็บอกไปสิว่าชอบ จะมาทำดุเพื่อนแก้เขินทำไมกัน -3-” ขอนไม้ทำหน้าเบ้ใส่ฉัน และหัวเราะลั่น ก่อนจะยื่นมือมาขยี้หัวฉันให้มันยุ่งไม่เป็นทรง

“อีกอย่างหล่อขนาดนั้น ให้พลาดไปก็เสียดายแย่สิ” ผ้าไหมบอกตาเป็นประกาย

“แล้วเมื่อกี้แกไม่เห็นเหรอไงว่าพี่เขาเขินน่ะ แกอย่าไปทำหน้าไม่เชื่อใส่ฉันนะ เอาหัวพวกฉันสี่คนเป็นประกันยังได้เลยว่าเขาน่ะชอบแก ไม่อย่างนั้นฉันไม่กล้าเสนออะไรเพี้ยนๆแบบนั้นหรอก” ใยแก้วหันมาพูดรัวๆใส่ฉันบ้าง

“ชอบฉัน? แกจะบ้าเหรอ”

“จริงๆนะ เดิมพันยังได้ พี่เขาน่ะชอบแก”

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

เอาอีกแล้ว หัวใจฉันเต้นแปลกๆอีกแล้ว

“ไม่ต้องหน้าแดงขนาดนั้นก็ได้น่า” ขอนไม้หันมาดึงแก้มฉัน ก่อนจะเริ่มหัวเราะออกมาจนฉันต้องหันหน้าหนี แล้วด่าเพื่อนตัวเองออกมาด้วยความรู้สึกที่ฉันบรรยายไม่ถูก

“ไอ้เพื่อนบ้า!!

“อุ๊ยตาย เพื่อนเราเขินจนทำอะไรไม่ถูกแล้วล่ะพวกแกกกกกกกกกก”

เสียงของขอนไม้ยังคงลอยเข้าหูจนฉันต้องรีบเบี่ยงประเด็นไปหาอาจารย์ที่เพิ่งเดินเข้าห้องเพื่อให้เพื่อนที่ไม่ค่อยเต็มให้ไปสนใจอย่างอื่นเสียที

“เฮ้ย พวกแกอาจารย์เข้าแล้ว”

“ย่ะ อาจารย์เข้าแล้วก็อาจารย์เข้าแล้ว” ใยแก้วหันมาแลบลิ้นใส่ฉันแล้วหันไปสนใจอาจารย์ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องเรียน

“นิสิตคะ วันนี้อาจารย์ติดธุระกระทันหัน ดังนั้นในวันนี้อาจารย์งดการเรียนการสอนนะคะ เดี๋ยวอาจารย์ต้องไปแล้ว ดังนั้นคาบนี้ให้นิสิตจับคู่กับทำรายงานที่อาจารย์สั่งไว้ตอนต้นเทอมนะคะ ห้ามหนีกลับบ้านก่อนเด็ดขาด เดี๋ยวอาจารย์จะให้พี่ย้ง(นิสิตช่วยสอนของอาจารย์)เช็คชื่อตอนท้ายคาบนะคะ อ้าวทราบแล้วก็แยกย้ายกันจับคู่สิคะนิสิต จะรออะไร” พอประกาศจบปุ๊บอาจารย์ก็เดินออกจากห้องเรียนไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้พวกฉันบ่นกันระงม

จะไม่ให้บ่นยังไงไหว แทนที่ฉันจะได้กลับบ้าน ดันต้องมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ที่นี่เนี่ย งานฉันกองอยู่อีกเยอะแยะเลยนะ ปัดโธ่ T_T

“แก พี่ฟาร์มานั่นแล้วล่ะ” ขอนไม้สะกิดฉันที่กำลังล้มตัวฟุบลงบนแขนตัวเอง

ใจคอจะไม่ให้หัวใจฉันพักผ่อนบ้างหรือยังไง มันกลับมาเต้นแรงอีกแล้วเนี่ย T__T

“เงาครับ มาทำรายงานกันดีกว่า” เสียงนุ่มๆนั้นดังขึ้น ก่อนที่เจ้าตัวจะยิ้มกว้างและกล่าวขอบคุณ เมื่อขอนไม้สละที่นั่งข้างฉันให้ ทั้งๆที่อีกฝั่งก็ว่างโดยไม่ถามสักคำ

อะ...ไอ้เพื่อนทรพี!!

“ค่ะ พี่ฟาร์ ถ้าไม่รบกวนเกินไป เงาขอทำงานอื่นก่อนได้มั้ยคะ” ฉันรีบบอกคนที่ทิ้งตัวนั่งลงข้างๆอย่างรวดเร็ว เสียงที่เคยเป็นปกติเริ่มตะกุกตะกักขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมอาการเกร็งแปลกๆ

ถึงจะทำอะไรไม่ถูก แต่ฉันก็มีงานที่ต้องทำนะ

“ได้สิครับ เดี๋ยวพี่สรุปงานส่งให้ในไลน์นะ เงาจะได้แค่เรียงลงสไลด์อย่างเดียว ไม่ต้องสรุปใหม่”

“ไม่ต้องค่ะพี่ฟาร์ เดี๋ยวเงาให้ยืมโน๊ตบุ๊ค วันนี้เงาหิ้วมา” ฉันบอกก่อนจะเปิดกระเป๋าหยิบคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คตัวเองมาเปิด แล้วเข้าโปรแกรมเวิร์ดให้พี่ฟาร์ทันที

ตอนแรกตั้งใจว่าจะเอามาใช้หาข้อมูลวาดสตอรี่บอร์ดที่จะใช้ประกวด แต่เดี๋ยวฉันค่อยใช้มือถือหาแทนก็ได้ พี่ฟาร์จะได้ไม่ต้องทำอะไรยุ่งยาก

“เงาหิ้วคอมหนักๆแบบนี้มามอประจำเลยเหรอครับ” พี่ฟาร์ถามหลังจากลองยกคอมที่ฉันส่งไปให้ดู

“ค่ะ” ฉันตอบรับแล้วหันไปหยิบแฟ้มที่บรรจุกระดาษเอสี่เปล่าๆเกือบห้าสิบแผ่นขึ้นมาแทน แล้วเริ่มลงมือทำงานของตัวเองให้เรียบร้อยและพยายามไม่สนใจคนที่นั่งข้างตัวอีก แม้ฉันจะยังเกร็งอยู่ก็ตาม

หลังจากเอาข้อมูลมหาศาลนั่นมาประมวลผล และสรุปจนได้ตามความพอใจของฉันแล้ว ฉันก็หันไปมองคอมตัวเองก่อนจะพบว่าพี่ฟาร์กำลังพิมพ์งานอย่างเคร่งเครียด พอมองแบบนี้แล้วก็เพลินเหมือนกันนะ จมูกพี่ฟาร์โด๊งโด่ง...

“เงามีอะไรรึเปล่าครับ”

“ปะ เปล่าค่ะ”

ตึกตัก ตึกตัก

ใจเต้นอีกแล้ว ฉันจะเป็นโรคหัวใจเข้าสักวันมั้ยเนี่ย T^T

“ขออีกสักแปบนะครับ จะเสร็จแล้ว”

“ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวเงาไปหาเพื่อนก่อนนะคะ”

“อ๋อ เพื่อนเงากลับกันตั้งแต่เซ็นต์ใบเช็คชื่อเสร็จแล้วน่ะครับ” พี่ฟาร์เบี่ยงตัวหลบแล้วชี้ให้ฉันมองด้านข้างที่ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใดๆ

“คะ?” ฉันเบิกตากว้าง แล้วหันไปมองหน้าพี่ฟาร์อีกครั้ง นึกอยากจะกรีดร้อง แล้วจับเพื่อนมาเตะก้นเรียงคนด้วยความรักใคร่อย่างหาที่สุดไม่ได้

ไอ้เพื่อนบ้าพวกนั้นมันทิ้งฉันได้ยังไงกัน!!

 ไลน์!

เสียงแจ้งเตือนไลน์ ทำให้ฉันหันไปมองมือถือตัวเองอย่างรวดเร็ว เพราะก็พบว่าเป็นอย่างที่ฉันคิดเมื่อมันเป็นข้อความจากยัยเพื่อนไม่รักดีพวกนั้น ตายยากซะจริง =_=

Khonmai : แกพวกฉันกลับก่อนนะ

Looksorn : ขอให้มีความสุขมากๆนะ

Shadow : พวกแกทิ้งฉันได้ยังไงกัน ไอ้เพื่อนบ้า!!

Phamai : แหม พวกฉันไม่ได้อยากทิ้งแกนะ

YaiKaew : แต่พวกฉันไม่ได้อยากเป็นกอขอคอน่ะ

ฉันเบิกตากว้าง เมื่อเห็นข้อความในไลน์กลุ่มจากเพื่อนทั้งสี่คน ก่อนจะรีบโยนมันลงกระเป๋าเมื่อพี่ฟาร์ปิดคอมแล้วยื่นคอมมาให้ฉันเก็บ ก่อนที่เขาจะขอมันไปถือ แล้วเดินนำฉันออกไป โดยมีฉันที่เดินคุมสติตัวเองตามไปอย่างหงุดหงิด

ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้เพื่อนทรยศ!!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อย่าเพิ่งเป็นนักอ่านเงากันน้าาาาา เม้นให้ไรท์ด้วยยยยยยยย จะโหวต จะวิจารณ์ หรืออะไรก็ได้เลยจ้าาาาาา ><

ไม่เห็นคอมเม้นแล้วแรงกายแรงใจไรท์หดหายยยยยยย T_T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

501 ความคิดเห็น

  1. #398 ICCube (@naonic37) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 13:57
    อ่านมาห้าตอนแล้ว สนุกค่ะ
    #398
    0
  2. #293 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 08:23
    เพิ่งมาอ่าน สนุกมากๆเลยค่ะ เนื้อเรื่องต่อเนื่องดี เข้าใจ
    #293
    0
  3. #144 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 16:37
    เนื้อเรื่องน่ารักดีค่ะ ภาษาดีด้วย อ่านเพลินๆดี พี่ฟาร์น่ารัก^^
    #144
    0
  4. #21 bblg (@bblg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 01:21
    อยากให้มีฉากฟินๆพวกนี้บ้างอ่ะค่ะ
    #21
    1
  5. #20 dojai (@dojai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 00:02
    สำนวนดีค่ะ เนื้อเรื่องสนุก
    นางเอกน่ารักดี
    พี่ฟาห์น่าจะมีบทเยอะหน่อยฮุฮุ
    #20
    1
    • #20-1 โกโก้สีชมพู (@lapang) (จากตอนที่ 6)
      13 ตุลาคม 2558 / 14:20
      ขอบคุณมากค่ะ ><
      บทพี่ฟาร์จะมากขึ้นแน่นอน ไรท์สัญญา >w<
      #20-1
  6. #19 superman (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 21:02
    อ่านไปยิ้มไป 555+ สนุกขึ้นเรื่อยๆเลยนะ ยังไงก็ขอให้โชคดีละกัน สู้ๆ





    ปล.อยากได้ฉากฟินๆ
    #19
    1
    • #19-1 โกโก้สีชมพู (@lapang) (จากตอนที่ 6)
      13 ตุลาคม 2558 / 14:19
      ไรท์จะพยายามเขียนให้ฟินนะคะ 5555

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจมากๆค่ะ ><
      #19-1
  7. #17 HaRem HR (@sirinthra444) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 19:05
    สนุกมากเลยค่ะเพื่อนนางเอกแสบสุดๆ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #17
    1
  8. #16 Pp Ai YA (@pingping4522) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 17:05
    มาเม้นท์ให้ๆๆ รอนะคะ><
    #16
    1
  9. #15 HaRem HR (@sirinthra444) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 18:46
    นางเอกน่ารักมากเลยค่ะ รีบมาต่อนะค่ะ
    #15
    1
  10. #14 Netima Neyon (@koonnie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 18:36
    รอค่ะ><
    #14
    1
  11. #13 Pp Ai YA (@pingping4522) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 18:01
    พล็อตแปลกใหม่ดีค่ะ โดยรวมแล้วชอบอ่ะะะ>0< ติดตามนะคะ รีบมาอัพด้วยนะไรท์-^-
    #13
    1