✰Cute Soulmate กระซิบรักข้างหัวใจยัยมุ้งมิ้ง

ตอนที่ 10 : ➳ศรรักดอกที่ 8 : พระเอกของนมสด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 พ.ค. 58




นอกจากงานกลุ่มรู้มั้ยว่าพวกเรายังมีงานอีกมากมายรอให้สะสางอีกมาก โชคดีที่กลุ่มฉันไม่ได้รับหน้าที่ในระบบโซตัส (ZOTUS) ระบบพี่ว๊ากก นมสดน่ะไม่ได้รับหน้าที่อยู่แล้วค่ะ ดูจากหน้าตาแล้วรุ่นน้องคงไม่ให้ความเคารพแน่นอน แต่คุณพระเอกน่ะสิ

“เอกกวี แกช่วยลงชื่อเป็นพี่ว๊ากหน่อยเถอะนะคนมันขาดจริงๆ แล้วอะ” รุ่นพี่ปีสามถึงกับตามตัวคุณพระเอก(ชื่อจริงชื่อเอกกวี)กันเป็นว่าเล่น แถบจะมาทุกๆ สามเวลาหลังพักทานข้าวเลยล่ะมั้ง อย่าถามว่านมสดรู้ได้อย่างไร คุณพระเอกชอบมากินข้าวกับนมสดเองนี่หน่า

“ไม่ครับ ผมไม่ชอบ” ร่างสูงปฏิเสธ

ถึงคำตอบจะเป็นแบบนี้เสมอ แต่แค่คุณพระเอกเดินเฉียดหน้าห้องซ้อมเชียร์เสียงก็ดังราวกับเครื่องสตอริโอแล้วค่ะ

“นะนายเอกวี แกก็ไม่มีความจำเป็นต้องกลับบ้านเร็วอยู่แล้วนิ” และนี่ก็อีกครั้งที่คุณพระเอกโดนตื้อในมื่ออาหาร เหมือนเดิมทุกวัน

“ไม่ครับ ผมต้องรีบกลับผมต้องดูแลยัยนี่”

ห๊ะ?Oo คุณพระเอกปฏิเสธจบก็ชี้มาทางฉันที่นั่งข้างๆ อย่างงงๆ งงจริงๆ นะคะ อยากจะปฏิเสธว่านมสดไม่เกี่ยวนมสดดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งใคร แต่แรงบีบจากมือที่วางอยู่ด้านล่างกำลังบอกว่า

...ถ้าเผลอพูดไปล่ะก็ จุดจบคงหม้อต้มซุปของร้านใดร้านหนึ่ง...

“...”

เงียบนะนมสด เธอต้องเงียบไว้ และกินข้าวไข่เจียวต่อไป

“ต้องดูแลน้องนมสดหรอ? ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวพี่ดูแลเอง^^” รุ่นพี่ปีสามที่ฉันจำชื่อไม่ได้เสนอตัวแทน ซึ่งฉันคิดว่าพี่เขาพลาดแล้วล่ะ

“งั้นก็ได้ รอแปปนะครับ” คุณพระเอกส่งยิ้มที่ดูยังไงก็แสยะยิ้มขึ้นที่มุมปากก่อนจะหยิบเอามือถือในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาต่อสายหาใครบางคน

ทุกคนร่วมฉันด้วยเงียบกริบเพื่อดูว่าคุณพระเอกจะทำอะไรต่อไป

“พี่ส้มหรอครับ ช่วยดูแลแฟนตัวเองด้วยครับ ครับ ตอนนี้กำลังม่อสาวอยู่ ครับที่โรงอา...”

หมับ

เมื่อรู้ว่าคุณพระเอกได้จัดการโทรหาแฟนของรุ่นพี่ปีสามที่มานั่งอยู่ตรงข้ามก็ถึงกับบางอ้อ มือหนาของรุ่นพี่แย่งเอามือถือของคุณพระเอกออกมาทันทีที่พูดไม่ทันจบดี

กลไกการคิดของคุณพระเอกนี่ยังน่าทึ้งเหมือนเดิม

“ก็ได้ๆ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าพรุ่งนี้...แกไม่รอดแน่”

“ตามบายครับ” ยิ้มอีกแล้ว คุณพระเอกยิ้มส่งให้รุ่นพี่กลับอย่างยียวนกวนเท้าก่อนจะโบกมือลาร่างที่วิ่งออกไป

“ทำไมคุณพระเอกต้องทำตัวเรื่องมากด้วย นมสดเห็นพี่เขามาตามทุกวันเลยนะ” ฉันกล้าพูดว่าทุกวันเพราะอยู่กับเขาแทบจะตลอดเวลา

“ใครจะไปอยากสร้างศัตรูกัน เธอไม่รู้หรอกเป็นพี่ว๊ากน่ะคนหมั่นไส้เยอะจะตาย”

อยากจะบอกจังค่ะ ว่าหน้าปกติไม่ต้องว๊ากก็มีคนหมั่นไส้มากเหมือนกัน และก็เหมือนเดิมทำได้แค่คิดและซดน้ำซุบต่อไป

“กินหมดแล้วนิ”

เสียงทุ้มที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นทำลายความเงียบ เอาตามจริงคุณพระเอกนั่งจ้องฉันมานานแล้วล่ะ เขากินหมดก่อนฉันตั้งนานเวลาที่เหลือคือนั่งจ้อฉันไปเรื่อยๆ แบบนี้บ่อยๆ

“ค่ะ ต่อไปก็ต้องไปทำงานกลุ่ม” ฉันบอกพร้อมรับน้ำจากมือของคุณพระเอกที่ยื่นขวดน้ำพร้อมหลอดมาตรงหน้า

“งั้นไปเถอะ ไปทำงานกัน” คุณพระเอกลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้เต็มความสูงพร้อมกับคว้าเอาจานข้าวบนโต๊ะทั้งของฉันและของเขาไปเก็บให้ในถัง

ต้องไปกับคุณพระเอกอีกครั้ง!! นมสดมั่นใจค่ะว่าเวลาที่อยู่กับคุณพระเอกไม่ใช่ทุกวัน แต่เป็นทุกเวลานอกจากตอนนอนมากกว่า

 

@วันอาทิตย์

อย่างที่บอกว่าพวกเราไม่ได้เข้าร่วมระบบโซตัส ปีสองอย่างฉันเลยต้องรับหน้าที่ดูแลและจัดงานต่างๆ แทน ซึ่งงานที่กำลังทำอยู่ตอนนี้คือ...การต้อนรับอธิการบดีคนใหม่

 “จะไหวหรอ? ไม่ต้องไปดีกว่ามั้ย” เซลก้าที่นั่งจุมปุ๊กอยู่หน้าทีวีทักขึ้นเมื่อฉันเตรียมตัวเรียบร้อย วันนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกในช่วงเย็นทำให้ฉันไม่ค่อยอยากออกจากบ้านสักเท่าไหร่

“ไม่ได้หรอก นมสดได้รับหน้าที่มาแล้วถ้าจะไม่ไปเท่ากับละเลยนะ” ฉันบอกน้ำเสียงจริงจัง

“น่าเป็นห่วงแฮะ ว่าแต่คุณพระเอกรู้หรือเปล่าว่านมสดกลัวฟ้าร้อง”

คำพูดของเซลก้าทำให้ทุกการกระทำชะงักลง ใช่แล้วเรื่องนี้ไม่มีใครรู้หรอกนอกจากคนในครอบครัวแล้วก็มีแค่พัลจีเท่านั้นที่รู้

“ไม่ ไม่ได้บอกน่ะ” 

“แล้วทำไมไม่บอก นมสดรู้มั้ยว่าตอนนี้น่ะหัวใจของนมสดกำลังเป็นสีชมพูแล้วนะ”

เสียงของเซลก้าเหมือนเอาหมอนนุ่มๆ ที่ฝาดหน้าแรงๆ เพื่อเรียกสติ อะไรกันเขาเห็นด้วยหรอ? เป็นกามเทพมีสิทธิ์เห็นหัวใจของคนอื่นได้ด้วยงั้นหรอ? นมสดล่ะอิจฉาเขาจัง

“เห็นสิคร้าบ” เซลก้าตอบความคิดของฉันก่อนจะส่งยิ้มน่ารักมาให้ “ยิ่งความคิดนะได้ยินชัดเจนเลย”

จริงสินะเขาเป็นผี

“ทำยังไงถึงจะยืนยันอะคร้าบบบ ว่าเก๊าไม่ใช่ผีอ่ะ”

กิ๊งก๊อง!!! เสียงออดหน้าบ้านทำให้การสนทนาผ่านโทรจิตจบลง ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับผู้มาใหม่แทน

“เขามาแล้ว” เซลก้าบอกพร้อมไหวไหล่เล็กๆ เขาที่ว่าทำให้ฉันตื่นเต้นเล็กๆ “ไม่ต้องเอาร่มไปนะนมสด...”

เซลก้าบอกและส่งยิ้มน่ารักอีกครั้ง ฉันลังเลนิดหน่อยที่จะหยิบร่มแต่ก็เลือกที่จะทำตามเซลก้าบอก

มือบางจับลูกบิดก่อนจะออกแรงบิดเพื่อเปิดประตู นอกรั้วบ้านมีชายหนุ่มร่างสูงยืนอยู่กับร่มสีเขียวอันใหญ่ ร่มที่ว่านั่นมองยังไงก็ไม่เข้ากับเขาเลยจริงๆ

ร่มสีเขียวลายกบน้อย

“ไปกันเถอะ!

เสียงทุ้มของคุณพระเอกพูดขึ้น นมสดคิดว่านมสดไม่กลัวเขาแล้วล่ะ นมสดกำลังคิดว่า...

“ชอบเขาแล้วใช่มั้ย?” เซลก้าตอบแทนความคิดที่อยู่ในใจ เพราะเขาอ่านใจได้คำตอบนี้จึงเป็นคำตอบที่มีแค่ฉันและเซลก้าเท่านั้นที่รู้

“ค่ะ”

คำตอบที่บอกไป คือการตอบรับของทั้งสองคน นมสดตอบรับคุณพระเอกที่ยืนรับอยู่ พร้อมกับตอบรับความรู้สึกของตัวเองที่เซลก้าบอก

 

@ที่มหาลัย

 “พัลจี...พัลจี” ฉันเรียกสติของเพื่อนซี้ที่กำลังเหม่อยู่ให้รู้สึกตัว คือตอนนี้กำลังประชุมกลุ่มกันอยู่ล่ะ แต่อยู่ๆ พัลจีก็เงียบไปซะดื้อๆ

“เอ่อ โทษที” พัลจียกมือขึ้นเป็นเชิงขอโทษก่อนจะหันมาสนใจงานที่อยู่ตรงหน้าต่อ ฉันเข้าใจเธอนะถึงจะมีเรื่องหนักยังไง แต่บางอย่างก็บอกไม่ได้ ฉันเองก็เหมือนกันไม่สามารถบอกกับพัลจีได้เลยว่าตอนนี้ฉันรู้สึกอย่างไรกับใคร...โดยเฉพาะเรื่องของคุณพระเอก ฉันเองก็หาต้นเหตุไม่เจอเหมือนกัน

อ๊ะ! เดี๋ยวนะทำไมฉันเห็นร่างโปร่งแสงของเซลก้าOo ร่างสูงโปร่งของเซลก้ากำลังเดินตามติดคุณพระเอกตลอดเวลาทำตัวเหมือนผียังไงยังงั้น

...บอกแล้วไงครับว่าไม่ใช่ผี ผมแค่กำลังฝึกควบคุมจิตคุณพระเอกอยู่ แต่ดูเหมือนว่ากลไกสมองเขาจะยากเย็นเกินไป...

เซลก้าตอบมาทางโทรจิต มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อนะแต่มันเกิดขึ้นแล้วล่ะฉันกำลังคุยกับกามเทพทางจิตอยู่

ฉันเลิกสนใจเซลก้า อันที่จริงคุณพระเอกกับเซลก้าน่ะ เข้าใจยากพอๆ กันนั่นแหละ

“สวัสดีจ้ะทุกคน” เสียงแหลมๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งดังเมื่อร่างของเธอปรากฏตัว ถ้าจำไม่ผิดเธอคนนี้คือคนที่เป็นข่าวนี่นะ ชอบได้ขึ้นข่าวของมหาลัยบ่อยๆ จนบางทีนมสดคิดว่าหนังสือพิมพ์ไม่มีข่าวให้หาแล้วหรือไงกัน

“ฉันแวะเอากาแฟมาให้ทุกคนน่ะ คงจะทำงานหนักน่าดูเลย” ซาร่าพูดพลางเดินแจกแก้วกาแฟให้ทุกคน รวมฉันด้วยแต่นมสดจะทำไงดีล่ะ ฉันไม่กินกาแฟT^T ถ้าจะปฏิเสธก็ยังไงอยู่เลยรับมาพอเป็นพิธี

“แลกกันมั้ย” คุณพระเอกปรากฏตัวขึ้นก่อนจะทิ้งตัวลงข้างๆ มือหนายื่นเอากล่องนมรสสตอเบอร์รี่มาให้ตรงหน้า ฉันยิ้มให้คุณพระเอกก่อนจะรับกล่องนมเอาไว้ในมือ

“อุ้ยตายจริง!” เสียงโวยวายของซาร่าร้องขึ้น ทำให้ฉันต้องละสายตาจากกล่องนมไปหาต้นเสียง และดูเหมือนทุกคนจะมองไปในจุดเดียวกัน

ซาร่ากำลังเทกาแฟใส่ตัวพัลจี

“ดูยังไงก็จงใจนะเธอว่ามั้ย” เสียงซุบซิบดังระงม ราวกับว่าเรื่องนี้คือท็อปปิกคุยแก้เหงาปาก แต่นมสดไม่ชอบเลยทำไมคุณซาร่าปากแดงนั่นต้องแกล้งพัลจีจี้ด้วย

“พัลจีเธอเลอะไปหมดแล้ว รีบไปเข้าห้องน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อนนะ” ฉันหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาจากกระเป๋า พร้อมกับลุกขึ้นพูดอย่างจริงจัง สงสารพัลจีจับใจถึงจะไม่ค่อยเข้าใจความคิดของใครมากนัก แต่มาทำกับคนอื่นแบบนี้มันไม่ถูกต้อง

เขาคิดว่าคนอื่นไม่มีความรู้สึกหรือไงกัน ซาร่านิสัยไม่ดี!

หากแต่ว่า

“ไม่ต้องหรอกนมสด เธอนั่งประชุมต่อเถอะเดี๋ยวฉันกลับมา”

พัลจีกลับยิ้มแหย่ๆ และปฏิเสธแทน มือบางของเพื่อนสาวรับกระดาษทิชชู่ไปเช็ดเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยคาบกาแฟ ก่อนจะสาวเท้าออกไปจากห้องประชุมที่กำลังเตรียมงานกันอยู่ เมื่อเดินออกไปไม่นานซาร่าก็เดินตามไปติด

...พนันได้ว่าไม่ใช่เรื่องเล็กๆ...

เสียงของเซลก้าดังขึ้นในสมอง ฉันทำอะไรไม่ได้นอกจากถอนหายใจและเดินไปนั่งประจำที่ ได้แต่ภาวนาให้พัลจีไม่เป็นอะไรมาก

 

ทุกคนแยกย้ายกันกลับเมื่องานเสร็จสิ้นลง พัลจีกลับไปก่อนแล้วดูเหมือนเธอจะหงุดหงิดกับสิ่งที่เจอวันนี้นิดหน่อย ฉันรู้ได้ถึงพัลจีจี้จะไม่พูดก็เถอะแต่รังสีหงุดหงิดมันแพร่กระจายจนฉันยังไม่กล้าเข้าใกล้เลยนะ

“อันนี่ไอโฟนใคร!” เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้นขณะที่จัดอุปกรณ์เข้าที่เข้าทาง

“อ๊ะ ของพัลจีน่ะ เอามาให้นมสดก็ได้เดี๋ยวนมสดเอาไปคืนให้เจ้าตัวเอง” ฉันเสนอ เพื่อนสาวคนนั้นเดินเอามาให้ในมือ

“ขอบคุณแทนพัลจีนะจ้ะ” ฉันบอกและเก็บใส่กระเป๋าทันที

“จะกลับยัง?” คุณพระเอกเดินมาถามเสียงเรียบ คิ้วเรียวขมวดหมุนดูหงุดหงิดและง่วงนอนเต็มทน ถึงยังงั้นเขาก็ช่วยงานได้เยอะอยู่จริงๆ

“กลับก็ได้ แต่นมสดขอแวะที่บ้านพัลจีแป๊บหนึ่งนะ”

“?”

“เธอลืมสิ่งนี้เอาไว้น่ะ” ฉันบอกและโชว์ไอโฟนของพัลจีให้คุณพระเอกดู ร่างสูงถอนหายใจออกเบาๆก่อนจะตอบรับ

“ก็ไปซิ ไปด้วยกัน”

...จะดีหรอ? ฝนตกแล้วนะ...

แต่เสียงของเซลก้าที่ส่งมาทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีอีกครั้ง

 

ร่มหาย! นมสดไม่เข้าใจเลยว่ามันหายไปได้ยังไงใคมันกล้าขโมยร่มน่ารักของคุณพระเอกไป ร่มอันใหญ่สีเขียวคิกขุของคุณพระเอกมันหายไปได้ยังไง!! แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอถามไปก็ไม่มีใครเห็น เพราะแบบนั้นฉันเลยต้องเดินตากฝนกับคุณพระเอกออกมานอกตัวตึก โชคดีที่ฝนไม่ได้ตกหนักอะไรแต่ก็ทำให้เปียกซกไปได้เหมือนกัน

“ขอโทษนะ แต่ฉันหามันไม่เจอจริงๆ” คุณพระเอกพูดเสียงเบา ฉันสิที่ผิดไม่ยอมเอาร่มมาเองต่างหาก

“งั้นอะนี่”

คุณพระเอกก้มลงหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา มันคือใบไม้ใบใหญ่มากๆ ของต้นอะไรไม่รู้ขึ้นมาบังฝนให้ฉัน

(   ‘^‘)

ทำไมฉันรู้สึกว่าสภาพตอนนี้เหมือนกับคุณหมีตัวใหญ่กำลังเอาใบไม้บังฝนให้ลูกแมวตัวน้อยหว่า แถมคนถือใบไม้ยังหน้าแดงแปร๊ดอีกต่างหาก

“แต่คุณพระเอกเปียกนะคะ” ฉันบอกและดึงตัวคุณพระเอกเข้ามาใกล้ๆ แต่ร่างสูงไม่ตอบกลับดันหลังให้ฉันเดินต่อไปแทน

“ไม่ต้องสนหรอก เธออ่อนแอกว่าเยอะ” เสียงทุ้มที่บอกมาทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด

“คุณพระเอกเป็น...”

“?”

“ยักษ์หรอคะ”

“ถ้าเป็นยักษ์ล่ะก็ พ่อจะจับเธอกินให้ รีบเดินเถอะเดี๋ยวตกหนักกว่านี้มันจะแย่”

แงงงงงนั่นเขาพูดเล่นใช่มั้ย นมสดหวังลึกๆนะคะว่าให้คุณพระเอกพูดเล่น แงงงง

 

@หน้าบ้านของพัลจี

ออดดดดดด

เสียงออดหน้าบ้านของพัลจีดังแว่วๆ ทันทีที่นิ้วของฉันสัมผัสถูกปุ่มออด สายฝนที่ตกสม่ำเสมอสาดใส่ร่างของฉันบ้างเล็กน้อย หากแต่คุณพระเอกที่ยืนหน้าบึ้งอยู่ข้างๆ เปียกโชกไปทั้งตัว

 หากแต่ว่า

“ฮัดชิ่ววว><” กลายเป็นฉันที่จามแทน แงะ! (T^T) โดนฝนน้อยกว่าคุณพระเอกแท้ๆ

“บอกแล้วว่าเธอน่ะอ่อนแอกว่าฉัน” คุณพระเอกว่าจบก็กระเถิบร่างเข้ามาใกล้ๆ จนชิดกัน

ตึกตักตึกตัก

เสียงหัวใจของใครไม่รู้แต่รู้อย่างเดียวของนมสดมันจะเอามาเต้นข้างนอกแล้วค่า ><

“รู้งี้นมสดน่าจะเอาร่มมาด้วย” ฉันบอกและจ้องหน้าคนตัวสูงที่อยู่ข้างๆ แววตาของเขาเวลาจ้องลงมองหน้าฉันมันดูเลิกลั่กแปลกๆ

“แต่ฉันว่าดีแล้วล่ะ ไม่ต้องเอามาน่ะ...”

ทว่ายังพูดไม่ทันจบ
 

뉴빵카페-(얼짱 성형 패션 뷰티 여성정보 만땅카페) | Amor fati - Daum 카페

TALK
เพื่อไม่ให้เหงา พน. รออ่านพัลจีได้เลยค่ะ55555
ไรท์รับรองว่าพัลจีจะตอบทุกคำถาม5555555
ตอนนี้ขอกรี๊ดให้คุณพระเอกรัวๆ เก๊ารักเอกวีมากๆๆๆ5555
โอ๊ยยยยยถนอมมากไปไรท์เป็นเซลก้าไรท์โคตรหมั่นไส้อะ
 เอาเป็นว่า เจอกันอีกที อังคารหน้านะคะ
ขอกำลังใจให้พระเอกหน่อยนะงับ 
เรื่องของพัลจีจี้นะคะ
{
Romantic Soulmate ภารกิจอินเลิฟฉบับคู่รัก }

 




หากว่าอยากติดตามผลงานของไรท์เตอร์ในเรื่องอื่นๆ
หรือจะติดตามการอัพเดตนิยาย
ดูได้จากแฟนเพจนะคะเพราะว่าอ๋อ
รีขึ้นหน้าแรกทุกวัน



RickyRickyRicky
。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #121 B_MILK♔ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 17:24
    ฟินนนนนนน อยากมีโมเมนต์นี้ แต่ขอหาคนกางร่มให้ก่อนนะ
    #121
    0
  2. #120 fonfuu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 12:04
    เอ่อแบบอ่านเรื่องนี้แล้ว นิสัยชีขัดกับ พับเพียบ รัดเกล้ามากอ่ะ
    นางเวิ่นเว้อไปมั้ย โลกสวยมากกกกกก
    รอนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^b
    #120
    0
  3. #118 kanato akuma (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    ดีแล้วนมสดไม่ต้องเอามา รีดจะได้เห้นฉากฟินๆ// เดี้ยวๆ
    #118
    0
  4. #117 SnowwwIceee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 07:57
    รออัพคร้าบบบบ
    #117
    0
  5. #116 kan6 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 15:39
    นมสดชีติ๊งต๊องมากอ่ะ เจิมมม
    #116
    0
  6. #115 B_MILK♔ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 14:30
    รออัพ
    #115
    0