✰Cute Soulmate กระซิบรักข้างหัวใจยัยมุ้งมิ้ง

ตอนที่ 11 : ➳ศรรักดอกที่ 9 : เธออิจฉา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 พ.ค. 58




“นมสด!” เสียงของเพื่อนสาวที่เดินออกมาพร้อมกับร่มในมือดังขึ้นเมื่อเห็นฉันและคุณพระเอกอยู่หน้าบ้าน

“อะไรหรอพัลจี” ตอนนั้นเองที่ฉันจำเป็นต้องละสายตาจากคุณพระเอกไปที่เพื่อนสาวที่ปรากฏตัวขึ้นแทน “อ๋อๆ เราเอาโทรศัพท์มาคืนพัลจีน่ะ พอดีพัลจีลืมไว้ที่มหาลัย”

ฉันว่าจบก็ค้นเอาไปโฟนที่อยู่ในกระเป๋ามาให้พัลจี

“ขอบใจนะนมสด” มือเรียวรับมือถือไปแล้ว

หน้าตาพัลจีดูยิ้มแย้มแล้วแฮะ สงสัยอารมณ์ดีแล้วแน่ๆ 

“ฮัดชิ่ววว><

ขณะนั่นเอง

“นี่เธอ” เสียงของคุณพระเอกพูดขึ้นเรียบๆ หลังจากเงียบมานาน สายตาของเขาที่มองเอไหร่ก็พร้อมจะฆ่าฟันกันได้ทุกเมื่อ อย่าบอกนะว่าเขากำลังโกรธน่ะ

“หือ?” พัลจีส่งเสียงถามในลำคอ

“ใจคอจะให้เพื่อนยืนตัวเปียกอีกนานมั้ยครับ”

ตึงงงง พัลจีโดนแล้วหนึ่งดอก แค่คำพูดเรียบๆ กับหน้าตาของเขาไม่กี่คำทำเอาร่างของฉันที่ยืนอยู่ข้างๆชาวาบเลยหนึ่งยก

“...”

“ทำไมไม่ให้เพื่อนเข้าบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อยล่ะ”

เดี๋ยวนะดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่คุณพระเอก หรือนี่จะเป็น...เซลก้า

...เฮ้ ผมแค่เป่าหูเขาเท่านั้นเอง แค่พูดให้เขาคิดน่ะ ผมไม่ได้ควบคุมจิตนะคร้าบ...

เซลก้าออกมาแก้ต่างเล็กน้อย แม้จะไม่เห็นร่างโปร่งแสงของเขาฉันก็พอจะรู้ได้ว่าเขาอยู่ข้างๆ นี่แหละ

...แต่ผมเข้าไปไม่ได้นะ บ้านหลังนี้มีความลับทางราชการเอาเป็นว่าเจอกันที่บ้านแล้วกันครับ บุยๆ (วิบัติเพื่อเสียง)...

เซลก้าหายไปแล้ว และความลับทางราชการนี่อะไรกันหว่า

 

“ไม่เป็นไรหรอกคุณพระเอก เดี๋ยวเรากลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า” ฉันรีบดึงสติกลับที่เดิมพร้อมตัดบทของคุณพระเอก บางทีอาจจะรบกวนมากไปก็ได้ ฉันเองก็อยากรีบกลับบ้านเหมือนกัน

แต่ทันทีที่เรียกชื่อคุณพระเอก พัลจีถึงกับขมวดคิ้วแน่น เหอะๆ นมสดคิดว่าเป็นคนเดียวซะอีกที่มีรีแอ็คชั่นแบบนั้นตอนได้ยินชื่อครั้งแรก

“ฮัดชิ่ว...” แต่ฉันก็จามไม่หยุดจริงๆ แงงงงง (T^T)

พัลจีมองมาที่ฉันนิดหน่อยก่อนจะพูดขึ้นอย่างตะกุกตะกัก

“ฉันก็อยากให้แกเข้าไปเลี่ยนเสื้อผ้าในบ้านฉันเมื่อกันนะแต่ว่า...คือ”

ฉันที่กำลังจะอ่าอปากบอกว่าไม่เป้นไรเป็นจังหวะเดียวกันกับที่!

แอด...

“ใครมาหรอพัลจี”

เสียงประตูของบ้านพัลจีเปิดออกพร้อมกับร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งที่เดินออกมา คราวนี้ไม่ใช่การอ่าปากเถียง แต่นมสดกำลังอ่าปากเพราะอึ้งค่ะ

นี่พัลจีจี้ของนมสดกำลังอาศัยอยู่กับมนุษย์เพศชายงั้นหรอ?

“เพื่อนมาน่ะ” แถมยังดูสนิทกันอีกด้วย

“ให้เพื่อนเข้าบ้านก่อนสิ”

ถะ...แถมยังเชิญฉันหน้าตาเฉย นี่ตกลงพัลจีจี้เป็นเจ้าของบ้านจริงหรือเปล่า แล้วทำไม โอ๊ยยยยนมสดจะเป็นลมค่ะ

แต่ไม่ได้ความที่เป็นเพื่อนรัก เรื่องของเพื่อนก็คือเรื่องของเราเพราะงั้นนมสดต้องถามค่ะ

“นี่ใครหรอพัลจี”

พัลจีจี้ทำหน้าอธิบายยาก ก่อนจะเอ่ยปากตอบคำถาม

“คือเรา...แชร์บ้านกันอยู่น่ะ J

ฉันเงยหน้ามองคุณพระเอกเล็กน้อย เขาเองก็จ้องกลับแต่ไม่พูดอะไร เขาจะรู้มั้ยนะว่าตอนนี้ฉันอึ้งขนาดไหน T^T

 

หลังจากที่เข้ามาในบ้านพัลจีก็ยื่นเสื้อผ้าของเธอที่เตรียมเอาไว้ให้เปลี่ยน เช่นเดียวกับแฮร์ริสที่เตรียมเสื้อผ้าเอาไว้ให้คุณพระเอกเช่นกัน ตอนที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องพัลจีก็ยังอธิบายเพิ่งว่าการแชร์บ้านอยู่กันสองคนทำให้ค่าเช่าบ้านถูกกว่าเก่า และเธอเองก็ร้อนเงินมากจนต้องเลือกทางนี้เพื่อบ้านของเธอ อือฉันก็พอจะเข้าใจพัลจีขึ้นมานิดๆ แล้วเหมือนกัน

 ฉันใช้เวลาเปลี่ยนไม่นานก็เดินออกมานั่งรวมกลุ่มกับพัลจีและแฮร์ริสที่นั่งรออยู่หน้าทีวีก่อนแล้ว ไม่กี่วินาทีคุณพระเอกก็เดินออกมาจากห้องน้ำเช่นกัน

ดูเหมือนพวกเขาจะเตรียมของเอาไว้กินเล่นเต็มเลยนะ ทั้งไก่ทอดกับเบียร์ แต่ก็มีขวดน้ำอัดลมตั้งเอาไว้เช่นกัน พัลจีรู้สินะว่านมสดไม่ดื่มแอลกอฮออล์><

และทันที่เดินออกมา

“นี่อย่าบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาดเลยนะ” พัลจีจี้กำชับให้ฉันรูดซิบปาก

“จ้า” ฉันคารับและยิ้มกลับเพื่อเป็นการยืนยัน แต่ระดับนมสดแล้ว! เรื่องของเพื่อนก็คือเรื่องของเราเพราะงั้นนมสดไม่มีทางแพร่งผายแน่นอนค่ะ

“นายด้วยล่ะ” พัลจีหันไปบอกคุณพระเอกที่เดินมาอยู่ข้างๆ

“อือ ” และก็ได้รับการตอบกลับสั้นๆ พร้อมใบหน้าไร้อารมณ์มาแทน

แต่ดูเหมือนว่าบ้านทั้งบ้านกำลังอยู่ในความเงียบมีเพียงเสียงของทีวีเท่านั้นที่กำลังพูดจ้อไม่หยุด แย่ล่ะทำไงดีของแบบนี้ นมสดจัดการเองค่ะ

“จริงสิยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย” ฉันพูดขึ้นก่อนจะมองไปยังแฮร์ริสเพื่อให้เขารู้จักฉัน ส่วนเขาน่ะฉันก็พอจะเคยอ่านข่าวของเขาผ่านๆ มาบ้างเหมือนกัน

“...”

“เราชื่อนมสดนะคะ เป็นเพื่อนสนิทของพัลจี ส่วนนี่คุณพระเอก”

“พระเอกสนิทกับนมสดเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้มาก่อนเลยล่ะ”

หากแต่ว่าคนสงสัยกลับไม่ใช่แฮร์ริส หากแต่เป็นเพื่อนของนมสดเอง ดีจังส่งสารผิดคน T^T จริงๆ ก็ไม่แปลกหรอกที่พัลจีจะไม่รู้ เพราะฉันกับคุณพระเอกเราสนิทกันตอนไหนจำไม่ได้เพราะรู้ตัวอีกทีทุกเช้าคุณพระเอกมารับ และตกเย็นเขาก็ไปส่งบ้านแบบนี้เสมอ

“เราก็ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะสนิท...มั้ง” ปลายเสียงของฉันค่อยๆ แผ่วลงอย่างไม่แน่ใจ

และคำตอบที่ได้กลับมาจากพัลจีคือ

^_^;” ยิ้มแห้งๆ ของเพื่อนสนิท ยิ้มแบบนั้นอย่างกับรู้ทันยังไงไม่รู้แฮะ

จะว่าไปฉันก็มีเรื่องสงสัยอยู่เหมือนกันนะ

“แล้วแฮร์ริสกับพัลจีเป็นแฟนกันได้ยังไงหรอ?”

เป็นคำถามที่ดูเหมือนจะส่วนตัวไปหน่อยหรือเปล่า แต่ช่วยไม่ได้นี่ค่ะ นมสดอยากรู้นิ นมสดอยากรู้มากๆ เลย

“เอ่อ” ทั้งแฮร์ริสและพัลจีต่างมองหน้ากันเลิ่กลัก ประมาณว่าคำถามนี้ใครบางคนจะตอบไม่ได้

“อ๋อ เราพบกันโดยบังเอิญที่ร้านคาเฟ่น่ะ...พัลจีเดินมาทักฉันแล้วทักคนผิด” รอบนี้เป็นแฮร์ริสที่ตอบแทนพัลจี “ตอนนั้นเห็นพัลจีครั้งแรกฉันก็รู้สึกชอบผู้หญิงคนนี้เข้าแล้ว ฉันก็เลยหาทางติดต่อพัลจี แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จนเป็นแฟนกันเนี่ยแหละ”

ทำไมฉันรู้สึกว่าความรักของพัลจีกับแฮร์ริสมันกูเทพนิยายจัง ดีจังเลยนะถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งรู้สึกว่าชอบอีกฝ่ายและทั้งคู่ก็มีความรู้สึกตรงกัน

“ว้าว! เหมือนพรมลิขิตเลยเนอะ>_<

ฉันรู้สึกตื่นเต้นแทนจริงๆ หากแต่ว่าทุกการสนทนาถูกจับจ้องโดยคุณพระเอกที่แกล้งฟุบหน้าลงกับโต๊ะ เขาทำที่เป็นหลับแต่แท้จริงแล้วกำลังจ้องหน้านมสดอยู่ T^T

“เอ่อ นายหยิบกระป๋องเบียร์ให้ฉันหน่อยสิ” พัลจีบอกแฮร์ริสที่อยู่ข้างๆ

“กินเยอะเดี๋ยวก็เมาหรอก”

บทสนทนาของทั้งคู่ดังแว่วๆ ดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก ฉันเองที่ดูทั้งคู่ก็พลอยยิ้มไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว

“เมาอะไรกันเล่าแค่กระป๋องที่สองเอง-.-”

“แต่เธอน่าแดงแล้วนะที่รัก” แฮร์ริสยื่นมือไปหยิกแก้มพัลจีน้อยๆ อย่างเอ็นดู ฉันนี่บิดแทนเลยให้ตายซิไม่รู้ทำไมเขินแทนขนาดนี้ ><

“อิจฉาหรอ?” คุณพระเอกกระซิบแผ่วเบาจนฉันไม่ได้ยิน

“อะไรนะคะ” ฉันก้มหน้าไปใกล้ๆ คุณพระเอกที่ฟุบหน้าอยู่ไม่ยอมเงยขึ้นมา

“ถ้าอิจฉาทำกับฉันก็ได้นะ”

หมับ!

เมื่อเสียงทุ้มพูดจบ มือหนาก็คว้าร่างของฉันเข้าหาร่างเขาโดยไม่ทันตั้งตัว เนื้อตัวที่เพิ่งแห้งหมาดๆ เสียดสีกันผ่านเนื้อผ้า กลิ่นเบียร์อ่อนๆ จากร่างสูงทำให้นมสดมั่นใจว่าเขาเมา

แต่ให้ตายเถอะนมสดคิดว่านมสดกำลัง เขินคุณพระเอกมากกว่า

และยิ่งเพิ่มความละมุนเมื่อเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะเจอคู่ของพัลจีกำลัง...พวกเขากำลัง

หมับ!

คุณพระเอกคว้าหน้าฉันให้ซุกกับแผงอกของตัวเองเพื่อไม่ให้เห็นเหตุการณ์ชวนคิดไกลของพัลจีกับแฮร์ริส

“งั้นขอตัวกลับบ้านก่อนนะ” ก่อนจะเอ่ยปากขอตัวออกจากตรงนั้น

ฉันมั่นใจว่าคุณพระเอกก็เขินไม่แพ้กัน เพราะคลื่นการเต้นของหัวใจเขาถี่ซะเหลือเกิน ถี่พอๆ กับของนมสดเลย

นมสดตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า แต่นมสดก็ตกใจกับคำพูดของคุณพระเอกเหมือนกัน

 

ระหว่างทางกลับบ้าน

หัวใจของนมสดยังเต้นตึกตักอยู่เลยค่ะ มันไม่หยุดง่ายๆ แน่ เมื่อนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดมา นมสดมั่นใจว่านมสดไม่ได้เขินพัลจีกับแฮร์ริส หากแต่คนที่ทำให้เขินหนักกว่าคือคุณพระเอกตอนหน้าแดงต่างหาก

“เธอดูอิจฉานะนมสด” คุณพระเอกเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบระหว่างทาง

“อิจฉาสิค่ะ นมสดคิดว่าความรักของพวกเขาอย่างกับเทพนิยายยังไงยังงั้นเลยล่ะ”

ฉันบอกพร้อมกับมองท้องฟ้าหลังฝนเพื่อประกอบคำอธิบาย

“งั้นเองหรอ? J

“ถึงบ้านแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะคุณพระเอก”

ฉันบอกร่างสูงที่เดินอยู่ข้างๆ ก่อนจะรับเอากระเป๋าที่เขาถือให้กลับมาไว้ในมือของตัวเอง หากแต่ยังไม่ทันจะผลั่กประตูรั่วบ้านเข้าไป

“เดี๋ยว!

เสียงของคุณพระเอกดังขึ้นพร้อมๆ กับแรงกระชากน้อยๆ ตรงข้อมือ ทำให้นมสดเซถลาไปหาคุณพระเอกก่อนจะสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ริมฝีปาก

ตึก-ตัก-ตึก-ตัก

“และเจอกันพรุ่งนี้...นะ”

เขาจุ๊บฉัน!

Jiae
TALK

แอบขอเปลี่ยนชื่อตอนนิดหน่อย ฮาาาาา
คุณพระเอก ไม่นะ คุณพระเอกกกก คือแบบโอ๊ยยยน่ารักจริง

นี่ไม่รู้จะฟินเรื่องไหน เรื่องหลักที่แต่งอยู่ก็ฟิน เรื่องนี่ที่แต่งอยู่ก็ โฮ๊กกกกกTOT
ฮ่าๆ ขอบคุณที่ติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอบคุณมากๆ จริงๆ
ดูคุณพระเอกรุกแล้ว แต่อ๋องตั้งใจให้เรื่องนี้บีบหัวใจไปด้วยสีชมพูพิงค์ 555555

 




หากว่าอยากติดตามผลงานของไรท์เตอร์ในเรื่องอื่นๆ
หรือจะติดตามการอัพเดตนิยาย
ดูได้จากแฟนเพจนะคะเพราะว่าอ๋อ
รีขึ้นหน้าแรกทุกวัน



RickyRickyRicky
。SYDNEY♔

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #124 B_MILK♔ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:35
    คุณพระเอกทำให้ผู้หญิงทั่วประเทศต้องกรี๊ด
    #124
    0
  2. #123 B_MILK♔ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 16:35
    ฟินจนจะเป็นโรคเบาหวานแล้วนะ
    #123
    0
  3. #122 Pp Ai YA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 16:41
    รออยู่ระคะ^0^
    #122
    0
  4. #119 kanato akuma (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    รอค้าาา
    #119
    0