✰Cute Soulmate กระซิบรักข้างหัวใจยัยมุ้งมิ้ง

ตอนที่ 9 : ➳ศรรักดอกที่ 7 : แค่ฝันเท่านั้นแหละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 พ.ค. 58




...ไม่ครับ ผมไม่ใช่คุณพระเอกแต่ผมคือเซลก้า

ทว่าบอกไปแบบนั้นคงไม่ได้...เงียบซะยังจะดีกว่า

#เช้าวันต่อมา

ทุกอย่างกลับเป็นปกติเมื่อพายุสงบลง เหมือนเมื่อวานไม่ได้ร้องไห้ เหมือนเมื่อวานไม่ได้เสียน้ำตาให้กับความเหงา นมสดคือนมสดคนใหม่ในวันนี้

ฉันบิดขี้เกียจเล็กน้อยอยู่บนเตียงแสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนผ้าห่มผืนหนา อารมณ์สดใสเป็นปกติ นึกย้อนดูดีๆ ทำไมฉันถึงเห็นคุณพระเอกมากอดปลอบได้นะ ฮะๆ สงสัยคงอยู่กับคุณพระเอกทั้งวันจนเบลอ - -*

แต่ช่างเถอะเอาเป็นมันผ่านไปแล้ว วันนี้คือวันใหม่ของนมสดทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน

“นมสดสู้ๆ” ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเหวี่ยงขาลงจากเตียงพับเก็บที่นอนให้เรียบร้อยพร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำไปดั่งทุกวัน

 

7.30 น.

วันนี้ฉันมีเรียนเช้า แต่การตื่นเช้าก็ไม่ใช่อุปสรรคอะไรเพราะทำเป็นประจำทุกวันอยู่แล้ว หากแต่ว่าวันนี้กลับผิดไป

“เซลก้าคะ!” ทันทีที่ลงมาด้านล่าง ฉันเรียกหากามเทพที่ร่วมอาศัยอยู่ด้วย

“...” แต่ก็ไร้เสียงตอบกลับ เออเอาเถอะบางทีกามเทพอาจจะมีภารกิจที่ยิ่งใหญ่กว่ามานั่งจับตามองชีวิตนมสดทั้งวันล่ะนะ ก็แหมชีวิตฉันมันน่าสนใจซะทีไหนกัน-3-

เมื่อหาบุคคลที่อยากพบไม่เจอฉันจึงเลือกที่จะออกจากบ้านและเตรียมเดินไปมหาลัยแทน อ๋อถ้างั้นเขียนโน้ตแปะไว้น่าจะสะดวกกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันเลี้ยวกลับไปที่ห้องครัว มือบางคว้าเอาโพสต์อิทจากแฟ้มเอกสารออกมาพร้อมปากกา

...ของในตู้เย็นกินได้นะคะ  จากนมสด...

เขียนเสร็จก็จัดการแปะการะดาษ แผนนั้นกับตู้เย็น เอาล่ะแค่นี้ก็น่าจะได้ล่ะมั้งจะได้ไม่ต้องหิวจัดอย่างเมื่อวาน

 

หากแต่ว่าทันทีที่ออกมาจากบ้านแล้ว

“สวัสดีตอนเช้านมสด” เสียงทุ้มที่ดังหน้าบ้านทำให้ฉันต้องละความสนใจจากกลอนประตูบ้าน เดี๋ยวนะคะเสียงนี้มัน...

“คะ...คุณพระ! Oo

=*= บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกย่อ เรียกพระเอกซิเฮ้ย!” คุณพระเอกแย้งด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย เขาไม่กระโชกโฮกฮากเหมือนแต่ก่อน แต่ไม่รู้ทำไม

ตึกตักตักตัก

ภาพเหตุการณ์ในฝันเมื่อวานกลับทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ แถมหน้ายังร้อนจัดอีกต่างหาก แผงอกของเขาถึงจะเป็นในฝันก็เถอะแต่ฉันอยากรู้จังว่าความจริงมันจะอุ่นอย่างที่จินตนาการหรือเปล่า -///-

“จ้องแบบนี้เมื่อไหร่จะล็อคประตูบ้านเสร็จ”

“อะ...เอ่อ ค่ะ” เสียงทุ้มของคุณพระเอกดึงสติฉันให้กลับเข้าที่ และหันไปล็อคประตูให้เสร็จ ขอบอกตัวเองแป็ป เมื่อวานมันคือฝัน มันคือฝันนะนมสด

แล้วทำไมนมสดต้องฝันถึงคุณพระเอกด้วยเล่า>///<

“ไม่ว่านมสดจะปิดกั้นหัวใจตัวเองยังไง พนันได้เลยว่าไม่นานนมสดจะต้องรักคุณพระเอกอีกไม่ช้า”

คำพูดของเซลก้าที่คุยกันเมื่อคืนดังขึ้นในสมอง เพราะแบบนั้นหรือเปล่าที่ทำให้ฉันมองคุณพระเอกในด้านใหม่ๆ

“เสร็จแล้วก็ไปกันเถอะวันนี้เธอมีเรียนเช้านี่”

ใบหน้าโหดๆ ยักยิ้มส่งมาให้ ฉันพยักหน้าตอบรับและเดินไปกับเขา ดูเหมือนทุกอย่างจะปกติสำหรับฉัน แต่ก็ไม่ได้ปกติไปซะทีเดียวหลายอย่างที่เปลี่ยนไปหนึ่งในนั้นคือความรู้สึก

“ทำไมต้องมารับด้วยคะ? คุณพระเอกผ่านทางนี้หรอ?” ทว่าระหว่างทางเดินมันเงียบเกินไป เพื่อแก้สภาวะอึดอัด ฉันจึงหาเรื่องทำลายความเงียบที่กำลังคืบคลานเข้ามา

“ผ่านดิ ฉันอยู่อพาตย์ถัดไปจากเธอนี่เอง J

ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นใจดั่งฟ้ากำหนดจริงๆ - -*

“ทำไมปกตินมสดไม่เห็นคุณพระเอกล่ะ อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง” ฉันถามกลับอีกครั้งร่างสูงหันกลับมาจ้องหน้าก่อนจะตอบกลับ

“เพราะเธอไม่เคยเห็นฉันไง ง่ายจะตายไป”

ทำไมไม่รู้ คำตอบของคุณพระเอกเหมือนจะผลักความรู้สึกผิดเข้าหานมสดเต็มๆ เหมือนเขาจะบอกว่า ที่ฉันไม่เห็นเขาเพราะไม่เคยสนใจเขาเลยต่างหาก...ซึ่งนั่นก็จริง ใบหน้าแบบคุณพระเอกถ้าไม่ได้คุยด้วย ฉันไม่มีวัน ไม่มีทางทักทายทำความรู้จักอยู่แล้ว

“ช่างเถอะค่ะ ยังไงตอนนี้ก็เจอแล้วนี่”

“ไม่เจอหรอก ดูท่าจะอีกนานกว่าจะเจอ”

คำพูดกำกวมอีกแล้วแฮะ ผู้ชายคนนี้นมสดไม่เข้าใจเขาจริงๆ -3- เป็นบุคคลลึกลับที่สมองทำงานซับซ้อนจนอ่านยาก

“ว่าแต่คุณพระเอกเรียนเช้าหรอ ทำไมมาแต่เช้า” ยิ่งพูดยิ่งแก้ตัวเปลี่ยนเรื่องแทนแล้วกัน

“เปล่าหรอก ฉันไม่ได้ลงเรียนวิชาพิเศษ”

“แล้ว...”

“จะมาดูสภาพไอ้หมาที่วิ่งไล่เมื่อวาน คิดแล้วแค้นเกิดมาไม่เคยแพ้ใครต้องมาแพ้หมาน่าอายชะมัด”

ยิ่งเห็นใบหน้าจริงจังของเขาด้วยแล้วมันขัดกับเนื้อหาที่กำลังพูดอยู่ลิบลับเลยล่ะ ฮาดีเหมือนกันแฮะ

“ปล่อยมันไปเถอะค่ะ มันอาจจะเป็นเรื่องสุดวิสัยก็ได้” ฉันบอกและส่งยิ้มสดใสให้คุณพระเอกที่เดินอยู่ข้างๆ

“เธอมองโลกในแง่ดีไปแล้ว โลกนี้มันมีเรื่องร้ายๆ นะเธอไม่เข้าใจหรอ?” คุณพระเอกขมวดคิ้วแน่น นี่เขากำลังคิดว่าฉันเป็นลูกน้อยของเขาหรือไงนะ

“รู้ค่า แต่ถ้าคิดแต่ในแง่ร้ายชีวิตก็ไม่มีความสุขสิ”

“เอาเถอะ ให้เปลี่ยนความคิดคนน่ะมันยาก เอาเป็นฉันจะคอยคุมครองเธอเอง” แถมมาด้วยแววตามุ่งมั่นอีกด้วย เฮือกกกก!

เดี๋ยวนะ นมสดว่ามันแปลกๆ ซะแล้วดิ  

“คุณพระ!

“บอกว่าอย่าย่อ! เรียกบ่อยๆ จะใส่ผ้าเหลืองมาบิณฑบาตแล้วนะเฟ้ย-3-”

“คุณพระเอกไม่มีความจำเป็นต้องทำแบบนั้นนะคะ” ฉันพยายามแย่งเท่าที่ทำได้ หากแต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ

“ฉันเป็น...ผู้ปกครองเธอนี่นมสด”

เข้าเรื่องไร้สาระอีกตามเคย ใครก็ได้เอามนุษย์ผู้ชายหน้าโหดข้างตัวไปเก็บทีค่ะ นมสดขอร้อง T[]T

 

“อ้าวนมสด” เสียงใสของเมวี่หนึ่งในเพื่อนร่วมคลาสทักขึ้นเมื่อฉันกับคุณพระเอกเดินเข้ามาในประตูรั้วมหาลัย เมวี่เป็นเพื่อนร่วมคลาสเท่านั้น ยังไม่สนิทพอที่จะเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟังได้เท่าพัลจี แต่ถึงยังงั้นเธอก็ดีกับฉันมากเหมือนกัน

“ว่าไงจ้ะ” ฉันทักกลับตามมารยาท เมวี่ปรายตามองคุณพระเอกแวบหนึ่งก่อนจะหันมาคุยกับฉันต่อ

“เมื่อวานเธอไม่ได้เข้าคลาสอิ้ง?”

“อื้อ ใช่แล้ว” ฉันพยักหน้ารับ “มีอะไรหรือเปล่า?”

“พอดีโปเฟสเซอร์มีงานกลุ่มให้ไปค้นคว้าเกี่ยวกับบุคคลสำคัญน่ะ อะนี่ฉันจดไว้ให้แล้วตั้งกลุ่มสามคน เธออยู่กับฉันนะแล้วก็...”

เมวี่ว่าจบก็หยิบเอาสมุดโน้ตมาให้ตรงหน้า หากแต่ว่า

หมับ!

มือหนาของคุณพระเอกกลับกระชากไปดูก่อน ท่าทางเอาแต่ใจแบบนี้ทำเอาฉันอยากจะเขกกะโหลกเขาจริง!

“กลุ่มครบหรือยัง?” เสียงทุ้มถามขึ้นเรียบๆ หากแต่ใบหน้าและการกระทำเป็นการขู่บังคับล้วนๆ

“ครบแล้วมีฉัน พัลจี แล้วก็นมสด” เมวี่ตอบอึกอัก

“แต่ฉันจะอยู่ด้วย” คุณพระเอกพูดและเงยหน้าจากสมุกโน๊ตในมือ

ห๊ะ! มันจะ...ง่ายไปมั้ย คือยังไงดีฉันคิดไม่ออกแฮะ เอางี้แล้วกัน

“คุณพระเอกไม่ลองหากลุ่มอื่นดูหรอ? กลุ่มนี้มีแต่ผู้หญิงนะ” งานชักแม่น้ำทั้งห้ากำลังเริ่มขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้คือ ถ้าคุรพระเอกอยากได้อะไรแล้วล่ะก็...

“ไม่หาฉันจะอยู่กลุ่มนี้”

...คือต้องได้ตามที่ต้องการเท่านั้น...งานหนักแล้วไงนมสด

“งั้นฉันออกก็ได้คุณพระเอกอยู่แทนฉัน โอเคมั้ย” ในที่สุดก็ต้องยอมเสียสละตัวเองเพื่อความสงบสุขบนโลก นมสดทำได้ค่ะTT

“ถ้าเธอออกแล้วฉันจะอยู่ทำบื้ออะไรล่ะนมสด เอาใครสักคนออกที่ไม่ใช่เธอ”

เอาแต่ใจที่สุดในสามโลก ดูเหมือนเมวี่เองก็ไม่พอใจกับการกระทำของคุณพระเอกซึ่งฉันเองก็เห็นด้วย ไม่พอใจเหมือนกัน

“ก็เอาพัลจีออกล่ะกัน” เมวี่ตัดปัญหา แต่ฉันกลับรู้สึกผิดจับใจพัลจีเพื่อนรักฉัน แต่ถ้าไม่ตัดมันก็คงเรื่องใหญ่กว่าเดิม ขอโทษนะพัลจีจี้TT

“ฮะๆ ทำดีๆ” ใบหน้าโหดหายไปแล้ว แทนที่ด้วยรอยยิ้มกว้างคุณพระเอกเอื้อมมือไปขยี้ผมเมวี่อย่างลืมตัว

“คุณพระเอก!” และนั่นทำเอาฉันต้องร้องห้าม “ทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ เมวี่อาจจะไม่ชอบ” ใช่แล้วเมวี่ไม่ใช่ฉันนะไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบให้ใครลูปหัวสักหน่อย -3-

“อ๋อ ขอโทษทีนะ...” ร่างสูงหน้าเจื่อนลงนิดหน่อยก่อนจะกล่าวขอโทษ อันที่จริงคุณพระเอกเป้นคนที่กล่าวคำขอโทษง่ายพอๆ กับอารมณ์โมโห

“เมวี่...ชื่อฉัน”

“อื้อ ขอโทษนะเมวี่”

ทำไมฉันต้องรู้สึกอึดอัดทุกครั้งที่คุณพระเอกยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน! นมสดรู้สึกว่าตอนนี้

นมสด ไม่ชอบ เมวี่

 😍😍 flawless TALK

โอ๊ยยยสงสารคุณพระเอกTT นางดูน้อยใจอะ
แงงงง ใครทำร้ายคุณพระเอกได้ลงคอ(นมสดไง) คุณพระเอกเราน่ารักนะเว้ยยย
ฮา...ขอบคุณที่รอกันเสมอนะคะ เจอกันอีกทีอังคารหน้าเนอะ กรุ๊บกริ๊บ
โอ๊ยยยคุณพระ! (เอก) 555555

ชอบมากเม้นเร่งเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยนะคะ J

 




หากว่าอยากติดตามผลงานของไรท์เตอร์ในเรื่องอื่นๆ
หรือจะติดตามการอัพเดตนิยาย
ดูได้จากแฟนเพจนะคะเพราะว่าอ๋อ
รีขึ้นหน้าแรกทุกวัน



RickyRickyRicky
。SYDNEY♔

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #114 B_MILK♔ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 14:30
    อึดอัดแทนนางนมสด
    #114
    0
  2. #113 Mintza_203 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 16:50
    อัพไวไวน้าาาา อิจฉานมสดฝุดๆ ณ ตอนนี้
    #113
    0
  3. #108 B_MILK♔ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 19:02
    รอเลยครัช
    #108
    0