[ Hermit Books ตีพิมพ์ ] Just Another Guy (Y)

ตอนที่ 25 : 24 : สารภาพ [ Rewrite ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 433 ครั้ง
    20 ก.พ. 63

 




24

สารภาพ

 

[ Chains Part ]

 

ผมมันโง่... โคตรจะโง่ ที่เลือกกลับไปตอนนั้น

ถ้าผมกลับก่อนหน้าหรือช้ากว่านั้นอีกสักนิด ก็คงไม่เห็นภาพที่ทำให้รู้สึกเหมือนถูกไม้เบสบอลฟาดหน้าขนาดนี้ ผมตกใจจนแทบจะเบรกรถไม่ทันตอนที่เห็นว่ามีผู้ชายสองคนกำลังยืนจูบกันอยู่ที่ลานจอดรถใต้หอพัก และมันคงน่าตกใจน้อยกว่านี้ถ้าหากผู้ชายสองคนที่ว่าไม่ดูคุ้นตาซะจนผมไม่ต้องใช้เวลานานเลยในการยืนยันตัวตนของพวกเขา

ตรีกับไอ้ซัน...

นี่สินะเหตุผลที่ผมถูกเบี้ยวนัด

ถ้าตอนนั้นโทรศัพท์แบตไม่หมดเสียก่อน ผมคงถามให้รู้เรื่อง และคงไม่ต้องเสียสติยืนรออยู่ที่ทางออกเป็นชั่วโมงๆ จนในสนามกีฬาไม่เหลือใครสักคนกว่าจะตัดสินใจกลับมา เพื่อพบความจริงที่ว่า ผมเป็นไอ้หน้าโง่ที่เป็นได้แค่ตัวสำรองวันยังค่ำ

เหอะ! น่าสมเพชชิบ

ผมบิดคันเร่งและเลี้ยวรถกลับทันทีโดยไม่คิดจะไถ่ถามที่มาที่ไป หรือสนใจผู้ชายที่ผละออกก่อนเมื่อเห็นผมและทำท่าจะวิ่งมา ในใจลึกๆ มันก็อยากฟังคำอธิบายเหมือนกัน... แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ ตอนที่ความหงุดหงิดมันปะทุจนแทบจะห้ามใจไม่ขับรถพุ่งไปเหยียบหน้าไอ้น้องรหัสตัวดีไม่ไหว

กล้าดียังไงมาแตะต้องวะ!

แต่ผมก็รู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์ไปโกรธอะไรทั้งนั้น เพราะผมกับตรีไม่ได้เป็นอะไรกัน หมอนั่นเองก็แอบชอบไอ้ซันมานาน จูบนั้นคงทำให้เขามีความสุขไม่น้อย

เวรเอ๊ย ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด!

พลั่ก!

ผมผลักประตูเข้าไปในห้องซ้อมซึ่งอยู่ชั้นสามของผับที่รับจ็อบเล่นดนตรีอยู่อย่างแรงจนไอ้เพื่อนสองตัวที่นั่งกินเหล้าอยู่บนโซฟาสะดุ้งเฮือก หันมามองอย่างตกใจ

“มึงมาทำไรวะ วันนี้ไม่มีซ้อมนี่” ไอ้เตอร์ทักคนแรก มองผมที่กำลังหงุดหงิดจัดพลางขมวดคิ้วงุนงง

“...” แต่ผมไม่ได้ตอบ จริงๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองมาทำอะไร แค่สัญชาตญาณมันบอกให้มาที่นี่ ที่เดียวที่ผมจะสามารถระบายความโกรธทั้งหมดได้

ผมเดินเข้าไปแย่งแก้วไอ้ต้าที่กำลังจะยกแอลกอฮอล์ขึ้นดื่มมากระดกรวดเดียวหมด ก่อนจะคืนแก้วที่เหลือแต่น้ำแข็งให้เพื่อนที่นั่งหน้าเหวอเพราะถูกฉกเหล้าไปต่อหน้าต่อตา แต่แน่นอนว่าแค่นั้นไม่ทำให้ผมหายหงุดหงิด ผมเดินต่อไปหยิบกีตาร์ตัวโปรดของตัวเองขึ้นมาเสียบกับแอมป์ เปิดลำโพง ก่อนจะนั่งลงบนลำโพงตัวเล็กและเริ่มละเลงนิ้วลงบนสายทั้งหกจนเกิดเป็นเสียงที่เพี้ยนบรรลัยเพราะยังไม่ได้จูนสาย บวกกับอารมณ์ที่คุกรุ่น

แต่ใครจะไปสน ตอนนี้ผมต้องการระบายกับอะไรสักอย่าง ที่ไม่ใช่การไปลงกับสิ่งมีชีวิตใดๆ

เพราะเชื่อเถอะว่าอารมณ์ของผมตอนนี้มันสามารถฆ่าใครสักคนให้ตายคามือได้จริงๆ

“เป็นเชี่ยไรมาอีกวะ” ไอ้ต้าบ่น ก่อนที่มันกับไอ้เตอร์จะมองหน้ากันแล้วยักไหล่ ปล่อยให้ผมรัวนิ้วกับกีตาร์ต่อไป โดยไม่สนใจว่าจะส่งเสียงหนวกหูแค่ไหน

เมื่อก่อนตอนที่เจอกันใหม่ๆ สมัยที่ผมยังอารมณ์ร้อนกว่านี้ ไอ้เตอร์เป็นคนบอกผมเองว่าเวลาโมโห มันมีวิธีที่ดีกว่าการทำลายข้าวของ หรือทำให้คนอื่นเดือดร้อน มันสอนให้ผมระบายอารมณ์กับอาวุธที่ผมมีอยู่ นั่นก็คือดนตรี...

ถึงช่วงแรกๆ จะไม่ค่อยเข้าใจจนระบายผิดวิธีจนกีตาร์แพงๆ พังคามือไปเป็นสิบตัว แต่หลังจากเรียนรู้ได้ไม่นาน ผมก็รู้ว่าวิธีที่ถูกต้องมันไม่ใช่การทุ่มกีตาร์ลงกับพื้นจนไม่เหลือชิ้นดีแบบที่ผมทำ แต่เป็นการขุดเอาความสามารถด้านดนตรีทั้งหมดในตัว คอร์ดเพลงทุกคอร์ด ทักษะทุกทักษะที่มีออกมาใช้กับเครื่องดนตรีที่อยู่ในมือ

และด้วยความเป็นคนอารมณ์ร้อนโมโหง่ายของผม ก็เลยมีเรื่องให้ต้องมาระบายอารมณ์ที่นี่บ่อยครั้งจนเพื่อนชินไม่รู้จะชินยังไง (นี่หรือเปล่าวะ เหตุผลที่ทำให้สกิลด้านดนตรีของผมดี)

ผมยังคงรัวนิ้วไปตามสายกีตาร์ขณะที่คอร์ดเพลงมากมายแล่นเข้ามาในหัว แต่สุดท้ายเมโลดี้ทั้งหมดก็พ่ายแพ้ให้กับภาพที่ผมเห็นก่อนหน้านี้ที่แวบเข้ามาเพียงเสี้ยววินาที

“บัดซบเอ๊ย!” ผมสบถพลางหยุดเล่นกะทันหันจนไอ้เพื่อนสองตัวหันกลับมามองงงหนักกว่าเดิม ก่อนจะหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง อัดควันเข้าปอดแรงๆ เพราะรู้ว่าแค่เล่นกีตาร์มันไม่พอที่จะสยบอารมณ์โมโหที่พุ่งพล่านอยู่ในตัว

“อาการหนัก” ไอ้ต้าพึมพำ ท่าทางเหมือนเอือมระอาปนสงสาร แต่ผมรู้ว่ามันไม่ได้สงสารจริงหรอก รอให้ผมเล่าแล้วซ้ำเติมมากกว่า (ตอนเรื่องฟ้าพวกแม่งก็ซ้ำเติมผมเหมือนกัน โคตรซึ้ง)

“เดาว่าโดนเมียทิ้ง” ไอ้เตอร์สันนิษฐานไม่จริงจังนัก เพราะมันรู้ดีว่าตอนนี้ผมไม่ได้คบใคร

“เหอะ” ผมแค่นหัวเราะ ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นพร้อมใช้เท้าขยี้แล้วจุดมวนใหม่

ถ้าเป็นเมียก็ดี

แต่นี่ไม่ใช่ เป็นแค่ตัวอะไรก็ไม่รู้ที่ถูกลืมซ้ำๆ ไม่มีสิทธิ์โกรธหรือไม่พอใจใดๆ ทั้งนั้น ได้แต่หนีมาตั้งหลักใหม่อย่างน่าสมเพช นี่ผมเป็นขนาดนี้ได้ไงวะ โคตรจะไม่เข้าใจตัวเอง ตลอดชีวิตที่ผ่านมายังไม่เคยเป็นบ้าเพราะใครขนาดนี้เลย หมอนั่นมันกล้าดียังไงถึงได้มองผมเป็นของตายหน้าตาเฉย

คราวก่อนตอนที่ไปคบผู้หญิงที่ชื่อทองกวาวอะไรนั่นหลังจากปฏิเสธคำสารภาพรักของผมก็ทีหนึ่งแล้ว ตอนนั้นผมไม่โกรธเพราะคิดว่าเขาแค่ยังสบสนและยังไม่เชื่อว่าผมจะชอบเขาจริงๆ แต่หลังจากเกิดเรื่องเจ้าเต ผมก็แสดงออกชัดเจนแล้วนะ... แต่สงสัยจะไม่ชัดเจนพอว่ะ

คิดว่ากำลังจะไปด้วยดีแล้วซะอีก แต่สุดท้ายก็พัง เพราะความรักฝังใจ

ผมถอนหายใจแล้วยกมือขึ้นกุมขมับ ทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ ทั้งโกรธ ไม่คิดเลยว่าความรู้สึกตัวเองมันจะปนเปจนน่ารำคาญแบบนี้ คำถามมากมายมันตีรวนอยู่ในหัวเต็มไปหมด จนไม่รู้ว่าควรหยิบคำถามไหนออกมาหาคำตอบก่อน ได้แต่หวังว่าตัวเองจะตั้งสติได้ แล้วยอมกลับไปเริ่มใหม่อีกครั้งเหมือนคราวก่อน

แต่ครั้งนี้ผมโกรธจริงๆ นะ... โกรธจนคิดว่าตัดใจปล่อยเขาไปซะ อาจจะง่ายกว่า

ดันทุรังไปก็ไร้ประโยชน์... ถ้าหมอนั่นยังรักไอ้ซันอยู่จริงๆ

พลั่ก!

แต่แล้วความคิดทุกอย่างของผมก็หยุดชะงัก เมื่อเสียงเปิดประตูดังขึ้น พร้อมกับร่างคุ้นตาที่พุ่งเข้ามา จนพวกผมสามคนสะดุ้งด้วยความตกใจ ไอ้เตอร์กับไอ้ต้ามองหน้ากันก่อนจะหันไปทำหน้างงใส่คนมาใหม่เหมือนที่ทำใส่ผมเป๊ะ ในขณะที่ผม ปรับสีหน้าเป็นเรียบเฉยทันทีเมื่อรู้ว่าเป็นใคร

“แฮ่ก... แฮ่ก...” สายตาของตรีมองตรงมาที่ผมโดยไม่โฟกัสสิ่งอื่นใดรอบตัว สีหน้าเหมือนมีอะไรจะพูด แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่ก้มตัวลงเอามือเท้ากันเข่าแล้วหอบตัวโยน

“วิ่งมาจากไหนวะเนี่ย”

ไอ้เตอร์ถามคำถามเดียวกับที่ผมคิดเป๊ะ

แต่ผมมีข้อสันนิษฐานในใจ สภาพเหงื่อโทรมไปทั้งร่างหมดแรงขนาดนี้ คงไม่ได้วิ่งใกล้ๆ แน่ อย่าบอกนะว่าวิ่งมาจากหอน่ะ? ถ้าเป็นแบบนั้นจริงมันคงบัดซบมาก ที่ผมมัวแต่โกรธจนไม่ทันสนใจมองเลยว่าเขาวิ่งตามมา ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ปล่อยให้เขาวิ่งมาถึงนี่แน่

“อยู่นี่...จริงด้วย” ในที่สุดตรีก็เอาชนะอาการหอบได้และเอ่ยออกมาแม้ว่าน้ำเสียงจะยังขาดห้วงก็ตาม

ผมขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม

เออ ก็ต้องอยู่นี่สิวะ จะให้ไปไหน คิดว่าผมมีที่ให้ไปเยอะนักหรือไง เป็นบ้าอะไรถึงได้วิ่งตามมา

ให้ตาย ผมโกรธเรื่องนี้มากกว่าเรื่องที่เห็นเขาจูบกับไอ้ซันอีก

แต่อันที่จริง...ผมหายโกรธเรื่องนั้น นับตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นใบหน้าชุ่มที่วิ่งพรวดพราดเข้ามาแล้วล่ะ...

“มึงจะไม่ตายใช่มั้ย” ไอ้ต้าถาม สีหน้าหวาดๆ เมื่อเห็นตรียังหอบไม่หยุดเหมือนคนกำลังจะขาดอากาศหายใจ

ผมอยากจะลุกไปทำอะไรสักอย่างกับสภาพนั้นจริงๆ ให้หายใจแทนก็ยังดี แต่เพราะมันทำไม่ได้ไง เลยได้แต่นั่งนิ่งมองร่างที่หอบตัวโยนอยู่ที่เดิม

“เชน...” หลายวินาทีกว่าเขาจะปรับการหายใจได้แล้วเรียกชื่อผมซึ่งไม่ได้ยินบ่อยนัก เจ้าของใบหน้ารั้นเงยหน้าขึ้นสบตาผมอย่างจริงจังพร้อมกับยืดตัวขึ้นสูดหายใจลึกๆ และเริ่มเอ่ยเข้าประเด็น

“ที่นายเคยบอกว่าจะคบกับฉัน ยังคิดแบบนั้นอยู่หรือเปล่า”

“...!” แต่มันดันไม่ใช่ประเด็นที่ผมคิดไว้ ก็เลยตั้งตัวไม่ทัน...

อะไรวะ คิดว่าจะมาอธิบายเรื่องจูบซะอีก

แล้วคำถามนี้มันอะไร...

“ที่นายเคยขอคบกัน... แค่พูดเล่น...หรือว่าจริงจัง” คราวนี้เขาขมวดคิ้ว ถามด้วยสีหน้าคาดคั้น

“จริงจัง” ผมตอบ ไม่ต้องคิดเลย “ยิ่งตอนนี้ยิ่งจริงจัง”

ไม่คิดเหมือนกันว่าน้ำเสียงตัวเองจะฟังดูหงุดหงิดจนน่ากลัวขนาดนี้ อาจเพราะมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่เข้าใจ และไม่คิดว่าจะถูกถามอะไรที่มันน่าจะรู้ๆ กันอยู่แบบนี้

“ที่กลับไปหา ก็เพราะว่าอยากอยู่ด้วย... แล้วที่ทำดีด้วย ก็เพราะว่าชอบ ไม่เข้าใจหรือไง? ทำไมโง่งี้วะ” ผมพูดด้วยความอัดอั้นและอดไม่ได้ที่จะดุออกไป

ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาพูดอะไรแบบนี้ แต่เขาเป็นคนถามเอง และผมก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ก็เอาให้มันเคลียร์ๆ กันไปเลย จะได้รู้ซะทีว่าผมรู้สึกยังไง

“...” ตรีนิ่งไป ผมไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

อันที่จริงตอนนี้สมองผมกำลังขาวโพลนจนคาดเดาอารมณ์ใครไม่ออกแล้ว ผมหงุดหงิดจริงๆ ที่หมอนี่ดูไม่ออกเลย ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกการกระทำของผมมันหมายความว่ายังไง

“...”

“...”

พอผมเงียบ เขาเงียบบรรยากาศในห้องมันเลยเงียบสนิทจนแทบไม่ได้ยินเสียงแอร์ ผมเห็นไอ้เตอร์กับไอ้ต้ามองพวกเราสลับกันไปมาด้วยความตกใจ แต่ผมไม่สนใจพวกมันหรอก ตอนนี้คนเดียวที่ผมให้ความสำคัญก็คือคนที่ยืนเหงื่อท่วมสบตาผมอยู่หน้าประตูนั่นต่างหาก เราต่างคนต่างจ้องหน้ากันนิ่ง อมพะนำจนเหมือนกับว่าถ้าใครพูดขึ้นมาก่อนจะเป็นฝ่ายแพ้

และแน่นอนว่าไม่ใช่ผม เพราะสุดท้ายคนที่เอ่ยปากออกมาก็คือเขา

“งั้นมาคบกันเถอะ” สีหน้าตรีผ่อนคลายลง เหมือนในที่สุดก็ได้ตัดสินใจทำในสิ่งที่ถูกต้องตามใจตัวเองเสียที

“...!” ผมชะงัก ไม่รู้จะตอบอะไร ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าที่ตัวเองได้ยินมันคือประโยคที่ถูกต้องจริงๆ หรือเปล่า

มันเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าจะตั้งตัว ผมได้แต่ขมวดคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่สายตาที่มองมาก็ยังคงจริงจังแน่วแน่ซะจนเผลอกระตุ้นให้หัวใจของผมมันเต้นแรงขึ้นมาไม่รู้ตัว

“คราวนี้ไม่ต้องรอให้ใครเลิกกับใครทั้งนั้น..."

"..."

"ช่วยคบกัน... จนกว่านายจะทนความโง่ของฉันไม่ไหวเลย...ได้มั้ย”

“...”

ยืนยันทีว่าผมไม่ได้หูฝาด

ยืนยันให้หน่อยว่าสิ่งที่ผมได้ยิน มันคือเรื่องจริง ไม่ได้แค่เพ้อคิดไปเองเพราะเมากลิ่นบุหรี่

“พี่เชน”

“...”

ยืนยันให้ผมแน่ใจ ว่าสีหน้ากังวลปนเขินอายของหมอนี่ เกิดจากการที่เขาเพิ่งขอคบกับผม ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่น

 “ได้มั้ยครับ?” และเพราะไม่มีใครยืนยันเรื่องทั้งหมดได้ นอกจากตัวผมเอง สุดท้ายผมจึงต้องลุกขึ้นวางกีตาร์ลงข้างตัวลวกๆ ทิ้งก้นบุหรี่และใช้เท้าบี้ย่างไม่ไยดี ก่อนจะเดินไปคว้ามือเย็นๆ ชุ่มเหงื่อของคนที่ตัวเล็กกว่าเพียงไม่กี่เซนต์ แล้วกระชากให้เดินออกจากห้องซ้อมทันที

“มานี่!”

เพื่อไปคุยกันในที่ที่มีแค่เราสองคน



Calista εїз
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 433 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,986 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #1975 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 19:09
    จับเราที เขินว่ะจะเป็นลม
    #1,975
    0
  2. #1901 Jibangrin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 18:45
    โอ้ยยยตายยยยย ฉันตายยยยยย /ล้ม
    #1,901
    0
  3. #1864 mmamaexx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 10:32
    งื้ออออออ ตั้งแต่อ่านมารักน้องสุดก็ตอนนี้
    #1,864
    0
  4. #1826 27 degree (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 00:33
    ชอบคำว่าได้ไหมครับ ของน้องตรีจัง เสียงมันต้องอ้อนวอนมากแน่ๆ เลยค่ะ ฮือออ
    #1,826
    0
  5. #1804 Kkorma (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 03:02
    วงวารพี่เตอร์กับต้าเค้านะคะ เป็นตัวประกอบก็น่าเสียใจแล้ว แต่แชปนี่เป็นอากาศธาตุไปเลยค่ะ หมาล้วนๆไม่มีแมวผสม55555
    #1,804
    0
  6. #1792 _bebebeam_e (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 01:24
    ตัยแร้ววววว
    #1,792
    0
  7. #1755 hh_9094 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 01:26
    นึกว่าจะไม่ได้ยินคำนี้ซะแล้ว
    #1,755
    0
  8. #1724 Kim-kibom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:00
    ตายๆๆๆ นาทีนี้ฟินมาก
    #1,724
    0
  9. #1707 HzTMK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 01:26
    ตายล้าวววเขินมากกก
    #1,707
    0
  10. #1699 Mune (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 21:17
    ฉากเปิดประตูของน้องเก้วกาดมาก 55555 ตะโกนขอคบต่อหน้าคนอื่นเลยงี้ -....-
    #1,699
    0
  11. #1670 $iviα✻ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 00:32
    คุณคะ ในที่สุด-ตรีลูกแม่ก็เริ่มฉลาดขึ้นมาบ้างแล้ววว !
    #1,670
    0
  12. #1630 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:40
    ไอเด็กโง่ของพี่เชนT///T
    #1,630
    0
  13. #1558 Noonittaya (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 20:21
    โอยยยยย ฟิน
    #1,558
    0
  14. #1489 pommys (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 08:05
    อ๊ายยยยยยย อกอิแป้นจะวาย
    #1,489
    0
  15. #1415 FairyP718 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 04:05
    กรี๊ดดดดดดดด ฟหกด่าสว@$%&*(
    #1,415
    0
  16. #1380 cmaxx. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 12:29
    ทำไมโง่อย่างนี้ กรี้สสสสสดีมากกกเขินนนนฟินนน -//////-
    #1,380
    0
  17. #1372 angrymuse (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 03:05
    โอ้ยมันดี55555


    ชอบที่อิพี่เชนด่าว่าทำไมโง่อย่างนี้ เอาตรงๆเลยทุกอย่างที่คิดและพูด เหมือนพี่เชนเข้ามานั่งในใจคนอ่านและด่าแทนเลยค่าาาา ถึงมันจะดูเถื่อนแต่พูดเลยว่ากร๊าวใจมาก



    นี่พอจะฟินได้บ้างแล้ว หลังจากที่น้องเตตาย ยังคงอินอยู่TT
    #1,372
    0
  18. #1308 lk-czsoung (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 15:27
    หลังจากด่าตรีมานาน รักตรีที่สุดกฌตอนนี้แหละว้า โอ้ยยย เขิน ฮรืออ
    #1,308
    0
  19. #1140 Sweet Time (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 21:21
    อ๊ากกกกกกก เขินนนนนน ไม่ไหวแล้ววววว 
    #1,140
    0
  20. #941 Phonsuda Kongsakul (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 00:27
    ลุกมากระชากแขน นึกว่าลุกมาประกบปากแทนคำตอบ และลบรอยจุบกับซัน สะอีก
    #941
    0
  21. #915 pannjed . (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 19:56
    หนูวิ่งตามทำไม 5555555555555 โอ๊ย ตอนเรียกพี่เชนนี่แบบ กรี๊ดลั่น คือเขินมากแบบแรงที่ฟาดลงเตียงประมาณ 100 นิวตันได้ 5555555555555
    #915
    0
  22. #510 oDeeo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 01:31
    ไม่ล้มด้วย!0[]0. เี่ย!!!! ฟินอะ
    #510
    0
  23. #409 มาโอ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 16:01
    เขินมากกก ฮาตรงขับรถเต่าตามมอไซต์555555 รอฟินตอนหน้าค่าาา
    #409
    0
  24. #396 Ruda (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 12:51
    รอความมุ้งมิ้งอยู่น้าาาาาาาา
    #396
    0
  25. #395 thifu:') (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 21:54
    ดีกับใจสักที ลุ้นแทบตายยย เฮ้อ.........เรื่องอื่นเก่งนัก เรื่องตัวเองงี้กว่าจะรู้สึก //ฮาพวกเตอร์ คิดไว้ว่าหน้าตามันต้องแบบ...เกิดเรื่องเห้อัลไลขึ้นกะคนในวงตู ทำไมสองคนนี้พูดคบกันได้หน้าตาเฉย 555555555555555555 ตอนหน้าขอหวานเจี๊ยบเลยนะไรต์ โคตรรอคอย อิอิ
    #395
    0