[GraNorth] #เฉิงจัส [#GNฉจ]

ตอนที่ 4 : IV

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    14 พ.ย. 61


    
      องค์รัชทายาทแห่งอเล็กซานเดรียเดินทางกลับเมืองเทพทันที่ที่ออกจากอาณาจักรลมได้ เขาคิดจะแวะเที่ยวเล่นระหว่างทางแต่ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็นเรื่องพลังของตน จึงรีบกลับมาเพื่อถามออกัส


"ออกัส! ออกัสเจ้าอยู่ที่ไหน
"จัสตินรีบวิ่งเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของพี่เลี้ยงคนสนิท แต่ก็ว่างเปล่า ไม่มีออกัสที่นี่ แล้วออกัสไปอยู่ที่ไหน นั่นคือสิ่งที่เขาคิด


"ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว"จัสตินเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่ในสวนน้ำชา ฟีโอน่าที่กำลังเลี้ยงต้นไม้อยู่ หันมายิ้มให้ลูกชายทันทีที่ได้ยินเสียง


"เป็นอย่างไรบ้าง ลูกแม่ ทุกอยางเรียบร้อยดีหรือ"


"เรียบร้อยดีท่านแม่ แต่ข้ามีเรื่องจะถามออกัสนิดหน่อย ท่านเห็นเขาบ้างไหม"


"ออกัสหรือ ข้าไม่เห็นหลายวันแล้วหนา ตั้งแต่วันที่เจ้าไป"ปกติแล้วหากไม่มีองค์รัชทายาท ออกัสจะเป็นผู้ติดตามฟีโอน่าตลอด แต่ตั้งแต่วันนั้น เขาก็ยังไม่เห็นออกัสอีก ในใจเขาก็คิดว่าออกัสน่าจะตามองค์รัชทายาทไป แต่กลับไม่ใช่


"แล้วเขาไปอยู่ที่ไหนกันท่านแม่ ข้าตามหาไปซะทั่ว"จัสตินนั่งลงข้างๆผู้เป็นแม่พลางทำหน้าหงอย


"เจ้ามีอะไรจะถามเขาไหม ถามข้าได้นะ"ฟิโอน่าลูบหัวลูกชายเบาๆ เขาไม่ค่อยแสดงความรักกับลูกชายเท่าไหร่นัก แต่ลูกชายเขาก็รู้ว่าเขารักมากขนาดไหน


"ข้าไม่รู้ว่าควรจะถามว่าอย่างไรดีท่านแม่ เดี๋ยวข้าจะไปหอสมุดเพื่อหาคำตอบเองก็แล้วกัน"


"ตามใจเจ้าละกัน ส่วนเรื่องออกัส เดี๋ยวแม่จะถามนางรับใช้ให้ เจ้ารู้หรือยังว่าน้าของเจ้ามีคนสนิทคนใหม่"


"เอ้าหรือ แล้วอีวานล่ะ"


"เขาก็ยังอยู่"


"เขาน่าจะไปจากที่นี่ ข้าน่ะไม่ชอบเขาเอาซะเลย"


"เพราะเขาแกล้งเจ้าน่ะหรือ"


"ก็ใช่น่ะสิตั้งแต่เด็กๆแล้ว จนตอนนี้ ข้าก็ไม่ชอบเขา"


"เจ้าไม่ชอบอีวาน งั้นก็ลองเป็นเพื่อนกับคนสนิทคนใหม่ของน้าเจ้าเป็นไง อายุก็เท่าๆกันนี่"ฟีโอน่าเลี้ยงจัสตินมาเขารุ้ว่าลูกชายของเขานั้นไม่มีเพื่อนเลย อาจจะเพราะที่ว่าโตมาในวัง น้อยนักที่จะปล่อยให้ออกไปพบเจอคนภายนอกกำแพงวัง การที่จัสตินจะมีเพื่อนวัยเดียวกันบ้างมันก็น่าจะดี ที่ผ่านมาลูกชายของเขาเอาแต่ขลุกตัวอยู่กับออกัส


"งั้นข้าจะลองไปเดินหาเขาก็แล้วกันนะท่านแม่ ข้าขอตัวก่อน"


"ขึ้นไปหาพ่อของเจ้าบ้างก็ดีนะจัสติน"


"ได้เลยท่านแม่"จัสตินโค้งคำนับลาฟีโอน่าก่อนจะเดินออกไปจากสวนน้ำชา เวลาแบบนี้เขาต้องการออกัสจริงๆเลย เจ้านั่นไปอยู่ไหนกันนะ


"อ้าว หลานรัก กลับมาแล้วหรือ"พอเดินออกมาถึงห้องโถงจัสตินก็พบกับแซฟไฟร์ท ที่เดินมาพร้อมกับอีวานและอีกคนที่เขาเดาว่าน่าจะเป็นคนที่ท่านแม่พูดถึง


"เคารพ องค์รัชทายาท"อีวานโค้งคำนับให้แก่องค์รัชทายาททันที โดยมีฟ่านเฉิงฉิงทำตาม อย่างเก้ๆกังๆ


"เคารพท่านน้า ข้าพึ่งกลับมาถึงนี่เอง ท่านเห็นออกัสบ้างไหม"ระหว่างทางจัสตินถามหาออกัสกับนางรับใช้จนทั่ว แต่ก็ไม่มีใครพบเลย


"ข้าไม่เห็นเขาหลายวันแล้วนะ เจ้าไปดูที่หอดวงจิตหรือยัง"


"ท่านคิดว่าออกัสตายแล้วงั้นหรือ"


"ก็เจ้าหาเขาไม่เจอนี่ไปดูที่นั่นหากไม่มีดวงจิตของออกัส ก็คงตายแล้วล่ะ"


"ข้าลืมนึกถึงตรงนี้ไปเลย อยู่ๆออกัสจะมาหายไปแบบนี้ได้อย่างไรอย่างไม่ใช่ตายหรือบาดเจ็บ"ฟ่านเฉิงเฉิงที่ยืนก้มหน้าฟังได้แต่รู้สึกเอะใจ ทำไมเลือดเทพขององค์รัชทายาทถึงหอมเหลือเกิน มันไม่เหมือนของเทพตนอื่นๆที่เขาเดินผ่าน นี่มันมีอิทธิพลต่อเขามากมายนัก


"ฟ่านเฉิงเฉิง เจ้าเป็นอะไร"อีวานเห็นท่าทางแปลกไปของเจ้าแวมไพร์ตัวซีดนี่ ถึงได้กระซิบถามเบาๆ ถ้าแปลกไปมากกว่านี้องค์รัชทายาทคงสงสัย


"เปล่า ข้าสบายดี"เขาตอบกลับไปก่อนจะรีบทำตัวเป็นปกติ


"นั่นคนสนิทคนใหม่ท่านหรือ ท่านน้า"จัสตินเอ่ยถามแซฟไฟร์ท พลางเอี้ยวตัวมองฟ่าน
เฉิงเฉิง


"อ่าใช่แล้วล่ะจัสติน นี่ฟ่านเฉิงเฉิง"พอได้ยินชื่อจากปากแซฟไฟร์ทแล้วจัสตินถึงกับนิ่งงัน เพราะออกัสเคยสอนเขาว่า หากชื่อที่แปลกไปจากเรามีเพียงสองอย่างเท่านั้นคือมาจากเมืองมนุษย์และกรานอร์ท ซึ่งตัดมนุษย์ออกไปได้เลย เพราะมนุษย์ไม่มีทางอาศัยอยู่ในเมืองเทพได้อย่างแน่นอน


"ชื่อของเขาแปลกๆนะท่านน้า เขามาจากกรานอร์ทหรือ"แซฟไฟร์ทได้แต่นิ่งงันก่อนจะรีบยิ้มให้หลานชาย จัสตินฉลาดว่าที่เขาคิดเสียอีก ไม่น่าปล่อยให้อยู่กับออกัสนานเอาเสียเลย


"เปล่าขอรับองค์รัชทายาท ครอบครัวของข้าเพียงแต่ชื่นชอบกรานอร์ท"


"อย่างนี้นี่เอง เจ้านี่ตัวขาวดีนะ ออกไปทางซีดเลยอ่ะ น่ากลัวชะมัด"


"เอาล่ะๆ น้าขอตัวแล้วนะจัสติน น้าจะออกไปข้างนอก"


"ขอรับท่านน้า ข้าคงจะไปที่หอดวงจิต เพื่อดูดวงจิตของออกัส แล้วถ้ากิดว่าเขาตายแล้วจริงๆล่ะ"


"นั่นหมายความว่าเจ้าจะไม่มีวันได้พบเขาอีกแล้วไง"


"ข้าแค่อยากรู้ว่าเขาจะตายด้วยสาเหตุใด เขาอ่านความคิดผู้อื่นได้เพียงสบตา"อีกอย่างคือเทพไม่สามารถตายได้ด้วยอย่างอื่นนอกจากอาวุธของเทพด้วยกันอย่างแน่นอน


"เจ้าจะไปที่หอดวงจิตมิใช่หรือ ให้ฟ่านเฉิงเฉิงติดตามไปด้วยเถิด"


"อื้อ ไปสิ ตามข้ามา"จัสตินรู้สึกว่าแซฟไฟร์ทแปลกๆ เพราะไม่ค่อยสบตาเขา แซฟไฟร์ท กลัวว่าเขาจะมีพลังอ่านความคิดคนอื่นได้เพียงแค่สบตาเหมือนออกัสหรือไงนะ


"เจ้าไม่รู้สึกแปลกๆกับชื่อบ้างรึ ฟ่านเฉิงเฉิง"ตอนนี้จัสตินกำลังเดินนำฟ่านเฉิงเฉิงไปยังหอดวงจิต หอที่จะแสดงจิตวิญญาณของเทพทุกตนที่อยู่ในอเล็กซานเดรีย จัสตินจะถือโอกาสนี้ดูครอบครัวของฟ่านเฉิงเฉิงด้วยเลย


"ข้าโตมากับชื่อนี้นะขอรับ ไม่ได้รุ้สึกแปลกอะไรหรอก"


"แต่ข้าแปลก ชื่อเจ้าดูไม่เหมือนเรา ข้าเรียกเจ้าว่าอย่างอื่นได้หรือไม่"


"ได้ขอรับ องค์รัชทายาท"ฟ่านเฉิงเฉงได้แต่อดทน เพราะกลิ่นเลือดขององค์รัชทายาทแห่งอเล็กซานเดรียนี่ช่างเเรงนัก เขากลัวตัวเอง กลัวว่าจะอดทนไม่ได้ แต่ถึงแม้จะทนไม่ได้ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีสินะ


"ข้าจะเรียกเจ้าว่าอดัมก็แล้วกัน แล้วก็ห้ามให้ใครเรียกเจ้าด้วยชื่อนี้ยกเว้นข้า เข้าใจไหม"ฟ่านเฉิงเฉิงได้แต่พยักหน้าเนือยๆ องค์รัชทายาทแห่งอเล็กซานเดรียนี่เอาแต่ใจตัวเองไม่น้อยเลย 


"ถึงแล้วล่ะ"จัสตินพาเฉิงเฉิงเดินมาหยุดยังหน้าประตูไม้บานใหญ่ คร่ำครึ ที่ฟ่านเฉิงเฉิงคิดว่ามันน่าจะไม่ถูกเปิดมาแล้วอย่างน้อย 10 ปีได้


"มันจะไม่พังใส่เราใช่ไหมขอรับ"


"พูดปกติกับข้าเถอะอดัม อย่ามาขอรับๆเลย ข้ารำคาญที่อีวานพูดจะแย่"



"อ่า โอเค จัสติน"


"เนี่ยค่อยสบายหูขึ้นมาหน่อย ก่อนอื่นข้าไปดูดวงจิตของออกัสก่อนก็แล้วกัน"จัสตินเดินเข้าไปยังห้องๆหนึ่งที่มีเพียงแค่เส้นสีฟ้ากั้น เป็นที่ที่แสดงดวงจิตของหล่าขุนนางหรือข้ารับใช้ในวัง


"ไม่มีของออกัสแล้วอดัม!"จัสตินรีบวิ่งออกมาหาฟ่านเฉิงเฉิงที่ยืนสำรวจภายในหอดวงจิตอยู่


"นั่นหมายความว่าออกัสตายแล้วงั้นหรือ"


"ใช่ นี่ไงล่ะ"จัสตินเดินเข้าไปอีกห้องที่มีเส้นสีแดงกั้น 


"ข้าเสียใจด้วยนะจัสติน"


"ไม่เป็นไรหรอกอดัม ข้าไปดูของเจ้าดีว่า เดาว่ามันน่าจะยังไม่ถูกย้ายไปยังวังหลวง"เขาไม่เสียใจที่ออกัสจะจากไป เขาจะได้พักผ่อน เราไม่วรอาลัยอาวรกับคนที่จากไป เราเพียงแต่ต้องใช้ชีวิตเราด้วยความมั่นคง 


"แล้วถ้าเกิดว่าข้าไม่มีล่ะ"


"พูดแปลกๆ ถ้าเจ้าเป็นอเล็กซานเดรียยังไงก็ต้องมีอยู่แล้ว เว้นแต่ว่าเจ้าจะไม่ใช่"


"ข้า..........."


"เจ้ามาจากที่ใดฟ่านเฉิงเฉิง"


"ไม่เรียกข้าว่าอดัมแล้วหรือ"


"ไม่ ข้ารู้สึกแปลกๆตั้งแต่เจอเจ้าแล้ว เจ้าไม่ใช่คนอเล็กซานเดรียแน่นอนเลย ใช่หรือไม่"


"ข้า.......ข้าาจากชายแดน"


"หมู่บ้านชานแดนน่ะหรือ"


"ใช่ ไม่แปลกใช่ไหมล่ะที่ข้าจะไม่มีดวงจิตในนี้"


"งั้นก็แล้วไป เพราะข้าไม่รู้จักหมู่บ้านชายแดนเท่าไหร่ ข้าจะไม่เถียงเจ้า"ออกัสเคยเล่าให้เขาฟังคร่าวๆ เกี่ยวกับหมู่บ้านชายเเดน แต่ไม่ได้เล่าอะไรลึกนัก เพราะออกัสบอกว่าเขาก็ไม่รู้จักที่แห่งนั้น ไม่มีเทพตนใดรู้จัก ไม่รู้แม้กระทั่งที่ว่าหมู่บ้านชายแดนอยู่ตรงไหน รู้แค่ว่าอยู่ชายเเดน


"ครับ แล้วท่านจะเรียกข้าเหมือนเดิมได้หรือยัง"


"แน่นอนอดัม เจ้ากลับไปพักเถอะ เดาว่าเจ้าน่าจะอยู่ไรส์ฟลอ"


"ใช่แล้วล่ะ ข้าอยู่กับอีวานที่นั่น แล้วนี่ท่านจะไปไหน"


"ข้าจะไปเข้าเฝ้าท่านพ่อที่ชั้นบน"


"ข้าคิดว่าข้าควรติดตามท่านไป"นี่เป็นทางเดียวที่ฟ่านเฉิงเฉิงจะได้ขึ้นไปบนชั้นบนของราชวัง เขาไม่ได้รับสิทธิ์ให้ขึ้นไปที่นั่น แต่ถ้าหากติดตามจัสตินไป เขาก็คงเข้าได้ไม่ยาก


"ไม่ต้องหรอก ข้าไปคนเดียวได้น่า"


"นี่ท่านเคยได้ยินเรื่องที่ราชาแวมไพร์ถูกจับตัวมาที่อเล็กซานเดรียหรือเปล่า"


"หื้มม ไม่นะ ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย อยู่ๆชาวเราจะไปจับแวมไพร์มาทำอะไรกัน ซ้ำยัง
เป็นราชาอีกต่างหาก"


"นั่นน่ะสิ จะจับมาทำไมกัน ไม่รู้หรือไงว่าทำคนอื่นเขาลำบากแค่ไหน"


"เจ้าชอบพูดจาแปลกๆ นะอดัม"


"ไม่มีอะไรหรอก เราไปกันเถอะ"



----------------------------------
-ขออภัยที่หายไปนานด้วยนะคะ ตอนแรกคิด่าจะรอกีฬาสีเสร็จ แต่คงจะนานเกินไป
-เนื้อเรื่องช่วงนี้อาจจะยังไม่มีอะไรมาก ภาษาอาจจะแปลกๆไปด้วย ยังไงก็ขออภัย
-เป็นช่วงเก็บข้อมูลของฟ่านเฉิงเฉิงอยู่ น้อจะได้ขึ้นไปชั้นบนไหมนะ
-เรายังไม่ได้คิดเลยนะคะว่าจะให้เขารักกันตอนไหน แต่ดีกว่าเรื่องเดวิลเลียเนี่ยๆค่ะ เรื่องนี้เขาจะต้องได้อยู่ด้วยกันอย่างแน่นอน ไม่มีแล้วฉากนอนมองหน้าในคุก ไม่มี!


-ฝากคอมเม้น และติด #GNฉจ ในทวิตเตอร์ด้วยนะคะ เราอยากอ่านฟีดแบค

ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณค่าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #9 AiIEeN0616 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:35
    รออ่านค่ะๆๆๆ สู้ๆ
    #9
    0
  2. #8 LalalaBibby (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 22:39
    สู้ๆค่ะ รออ่านตลอดเลยค่ะไรท์ 😁😁
    #8
    0