ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 66 : Error : 0x00000062 เมื่อนาคาเผชิญหน้ากับพิรุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 406 ครั้ง
    1 มิ.ย. 63

ERROR Online : Overkill



















เช้าวันพุธเริ่มต้นด้วยสภาพอากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน หลังจากเตรียมตัวแต่งชุดจัดร่างกายเรียบร้อย นาคาจึงตัดสินใจที่จะเดินเท้าจากบ้านมาถึงโรงเรียน และด้วยสาเหตุนั้นเอง ตัวเขาที่มาก่อนเวลาจึงเลือกที่จะไปนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุดชั้นสอง

ครืน...

สภาพอากาศภายนอกดูย่ำแย่ เด็กหนุ่มเสียบที่คั่นหนังสือ ก่อนที่จะปิดมันช้าๆ เลื่อนมือขึ้นมาปรับแว่นสายตาของตนให้กระชับยิ่งขึ้น เงยหน้าหลับตาพักสายตาเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมองยังภาพต้นสนเบื้องนอกที่ลู่ไปตามแรงลม

อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงฝนน่าจะเริ่มตก...

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะก้มศีรษะลงไปบนโต๊ะไม้สักขนาดใหญ่ช้าๆ ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่มือเรียวของใครบางคนจะเอื้อมมือเข้ามาหยิบหนังสือที่เขาอ่านอยู่พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นว่า

“Veronika Decides to Die [เวโรนิก้าขอตาย] ของเปาโล โคเอลโล่...รสนิยมแปลกดีนะนาคา

เขาเงยหน้าขึ้นก็พบกับหยกในกรอบแว่นสีแดงที่กำลังยืนถือหนังสือเล่มดังกล่าวอยู่ในมือซ้าย ในขณะที่ตัวเธอเองก็ถือหนังสืออีกเล่มอยู่ในมือข้างขวา

ฉันไม่อยากให้คนที่อ่านหนังสือรวมเรื่องสั้นของนิโคไล โกโกลที่ขึ้นหน้าปกเรื่อง The Diary of A Mad Man [บันทึกคนบ้า]  มาวิจารณ์รสนิยมการอ่านของฉันหรอกนะ” 

หยกไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอแค่ยักไหล่เบาๆ ก่อนที่จะส่งหนังสือ ‘เวโรนิก้าขอตาย’ คืนให้กับเขา ทรุดตัวลงนั่งที่ฝั่งตรงข้าม แล้วจึงเปิดหนังสืออ่านอย่างเงียบๆ

เสียงฟ้าร้องดังสลับกับเสียงสั่นกึกๆ ของแอร์คอนดิชั่นเนอร์เก่าภายในห้องสมุด ทั้งสองนั่งอ่านหนังสืออยู่สักพัก ก่อนที่ทางฝั่งเด็กหนุ่มจะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อนว่า

เรื่องไฟป่าที่กรีนฟอเรสต์ เธอ...คิดว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ไหม

หยกเลื่อนดวงตาภายใต้กรอบแว่นขึ้นมาสบกับนาคา ก่อนที่เธอจะพูดว่า

“อืม...นั่นสินะ แอเรียป่าดงดิบที่ใหญ่ที่สุดในเซิร์ฟเวอร์หายไปจนเหลือแต่ตอตะโกแบบนั้น ฉันว่าหลายๆ คนคงจะไม่ชอบใจแหละ รวมไปถึงผู้บริหารของเกมด้วยละมั้ง คิดว่า

นาคาใช้มือปรับกระชับแว่นสายตาของตัวเองช้าๆ

ข่าวบอกว่ามอนสเตอร์ทั้งหมดที่เสียชีวิตจากไฟป่ามีราวๆ 100,000 ตัว ในขณะที่ผู้เล่นและ NPC ในป่าที่เสียชีวิตก็อยู่ที่ราวๆ 1,000 คน” หยกอธิบาย

คุณสมบัติของไฟนั่นคือสร้างความเสียหายทันทีที่สัมผัสกับร่างกายของสิ่งมีชีวิตใช่ไหม ถ้าฉันจำไม่ผิด

เธอพยักหน้าให้กับคำพูดของนาคา

“1-10,000 ดาเมจ ทุกๆ หนึ่งวินาทีที่มันสัมผัสกับสิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบ มอนสเตอร์ที่พลังชีวิตสูงสุดในแมพคือ อีวิลสไลม์ที่เป็นบอส พลังชีวิตอยู่ที่ราวๆ 4,000 กว่าๆ หมายความว่าถ้านายดวงดี นาคา ค่าสถานะที่ได้จากสกิลโอเวอร์คิลจะทำให้สเตตัสนายขึ้นมาแตะที่ระดับเดียวกันกับผู้เล่นระดับกลาง หรืออาจจะพุ่งไปถึงผู้เล่นระดับสูงเลยก็เป็นไปได้

เก่งเหมือนกันนี่ ที่เธอคิดอะไรแบบนั้นได้น่ะ หยก” 

เด็กสาวยิ้มบางๆ

แตรเขาของเอโอลัสที่ใช้ปรับสภาพอากาศทั้งหมดในแอเรีย เมื่อนำมาใช้รวมกับเปลวเพลิงต้องห้ามของโพรมีธีอุสแล้วจะให้ผลที่น่าหวาดกลัว จริงๆ ฉันเองก็ไม่เคยทดสอบหรอก แต่มีคนสอนฉันมาน่ะ

ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองหรือเปล่า แต่ใบหน้าของหยกดูหมองลงเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเรื่องดังกล่าว

ว่าแต่ เรื่องทัวร์นาเมนท์ในวันพรุ่งนี้ เธอได้ข่าวแล้วใช่ไหม” นึกขึ้นได้นาคาเลยเอ่ยถาม

สี่จตุรอาชาแห่งวันสิ้นโลกกับสิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย เห็นว่ารอบแรกกับรอบที่สองเป็นการต่อสู้แบบทีม ทีมละ คน แล้วค่อยไปแยกสายระหว่าง สี่จตุรอาชาแห่งวันสิ้นโลก กับสิบอาณาจักรแห่งความล่มสลายตอนรอบสุดท้ายน่ะ

“4 คน…” นาคาพึมพำ

หยกพยักหน้า ก่อนที่จะยกนิ้วชี้ขึ้นมาที่นาคาซึ่งกำลังเสียบที่คั่นหนังสือเข้าไปในหนังสือ ‘เวโรนิก้าขอตาย

นาย

พูดจบเธอก็ชี้นิ้วไปที่ตัวเองที่ปิดหนังสือ ‘บันทึกคนบ้า’ เรียบร้อยแล้ว

ฉัน

นิ้วเรียวของเธอถูกเลื่อนมากระชับแว่นสายตาสีแดงเบาๆ ก่อนที่เธอจะพูดต่อไปว่า

แล้วก็คุโร ฮิทสึกิ นักฆ่านั่นอีกคน

คำพูดจบพร้อมกับเสียงฟ้าฝ่าที่ดังขึ้นมา นาคานั่งใช้ความคิดไปสักพัก ก่อนที่พูดออกมาว่า

ก็หมายความว่าต้องหาอีกหนึ่งคน...

ไม่หรอก นักฆ่านั่นบอกว่ามีอีกคนที่สนใจจะรวมกลุ่มด้วย แล้วฉันเองก็ไม่ค่อยรู้จักใครที่ระดับเลเวลสูงเหมือนกันเลยตกลงไป

นาคาหรี่ตา เขานั่งเปิดปิดหน้าปกของหนังสืออยู่หนึ่ง จึงเอ่ยถามต่อว่า

คุณคุโระได้บอกเธอไหม ว่าอีกคนนึงน่ะเป็นใคร

หมอนั่นบอกว่าคนรู้จักน่ะ

คนรู้จักหมายความว่าไม่ใช่สมาชิกในกิลด์เหมือนคราวที่แล้ว

หยกมองนาคาที่กำลังนั่งใช้ความคิดไปสักพัก ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ชันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ เลื่อนมันเก็บเข้าที่แล้วจึงพูดออกมาว่า

เรื่องทั้งหมดก็มีแค่นั้นแหละ ถ้างั้น...เดี๋ยวฉันแวะไปซื้อของอะไรนิดหน่อยที่โรงอาหารละกัน เจอกันที่ห้องเรียน นาคา” พูดจบร่างบางของเด็กสาวก็เอื้อมมือไปหยิบหนังสือรวมเรื่องสั้นของนิโคไล โกโกล ขึ้นมาถือไว้ในมือ เขาโบกมือลาให้หยกซึ่งเธอเองก็โบกมือกลับ ก่อนที่เด็กสาวจะเดินลับหายออกไปทางประตูกระจกทางเข้า

นั่งไปได้สักพักเสียงฟ้าร้องก็ดังขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่เขาจะเริ่มได้ยินเสียงของเม็ดฝนที่เริ่มตกลงมา เด็กหนุ่มหันไปมองหน้าต่างที่เริ่มถูกหยาดฝนจับทะลุไปยังทิวทัศน์ภายนอกที่ค่อยๆ ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาว ก่อนจะพึมพำออกมากับตัวเองว่า

ฝนตกหนัก...จริงๆ แฮะ





คาบเรียนพละในช่วงสาย ห้องเรียนของเขาถูกจับมายัดเรียนรวมกับนักเรียนห้อง ที่เป็นห้องสุดท้ายจากสภาพอากาศที่ย่ำแย่ทำให้กิจกรรมกลางแจ้งถูกยกเลิก และเมื่อเป็นแบบนั้นโรงยิมในร่มที่มีเพียงแค่โรงยิมเดียวจึงต้องถูกแบ่งกันใช้จากนักเรียนสองห้อง

สถานการณ์...ที่ราวกับฟ้าลิขิต

นาย...หน้าซีดแบบนั้น เป็นอะไรหรือเปล่า นาคา” หยกที่อยู่ในเสื้อพละสีขาวกับกางเกงวอร์มขายาวเดินมาถามนาคาที่กำลังนั่งนิ่งเป็นก้อนหินหลังฉากอยู่ที่มุมสุดในโรงยิมอย่างเงียบๆ

ปวดท้องนิดหน่อยน่ะ” 

ถึงยิมเนเซียมดังกล่าวจะมีขนาดพื้นที่ใหญ่ถึง 2,000 ตารางเมตร แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาสามารถหลบหน้าเพื่อนสมัยเด็กของเขารวมไปถึงแรงค์กิ้งยูสเซอร์อันดับสามที่เรียนอยู่ที่ห้อง ไปได้

น้ำหวานไม่ได้หันมามองหน้าเขา หรือพูดตามตรงเธอทำให้แน่ใจว่านัยน์ตาของเธอไม่ได้เหลือบมาปรายตามองที่เขาเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่พิรุณ หมอนั่นก็แค่จ้องตรงมาที่เขาด้วยแววตาที่แสดงถึงความเป็นศัตรูอย่างชัดเจน

ให้ฉันพาไปห้องพยาบาลไหม” หยกกล่าวพร้อมกับยื่นมือให้

ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็หาย” นาคาพูดพร้อมกับส่ายศีรษะช้าๆ

เด็กสาวยืนมองอีกฝ่ายไปสักพัก ก่อนที่จะเลื่อนสายตาไปยังพิรุณที่กำลังยืนวอร์มร่างกายอยู่อีกฝั่งของโรงยิม

หมอนั่น...ถูกเลือกให้เป็นตัวแทนแข่งฟุตซอล คนกับห้องเราน่ะ

นาคาไม่ได้เอ่ยอะไรกลับ เขาเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมาหรี่ตาแบบงงๆ หยกที่หันกลับมาจึงเพียงแค่ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่เธอจะเอ่ยออกมาว่า

นาคา นายน่ะก็เป็นตัวแทนห้องเราเหมือนกัน





“...”

พิรุณที่อยู่ในชุดเสื้อขาวกางเกงวอร์มที่ยืนอยู่ด้านหน้าสบสายตากับเขาด้วยแววตาที่ราวกับกำลังเปล่งรังสีแห่งการฆ่าฟันออกมา

ในขณะที่บริเวณรอบสนามสมาชิกของทั้งสองห้องก็กำลังตะโกนเอ่ยปากเชียร์ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่าย

ห้อง สู้ๆ ห้อง สู้ๆ!

อย่าแพ้พวกห้อง นะเว้ย!

สั่งสอนพวกห้อง ให้รู้บ้างว่าเรื่องกิจกรรมน่ะ! เด็กห้อง อย่างเราไม่มีทางแพ้พวกเด็กเรียนแบบห้อง หรอก!!

เพียงแต่ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจผิด เสียงเชียร์จะไม่ได้มาจากทั้งสองห้องอย่างที่เขาคิด พวกผู้ชมที่ยืนตะโกนส่งเสียงเชียร์กันทั้งหมดเป็นนักเรียนของห้อง 9

ในขณะที่นักเรียนของห้องเขาก็เพียงแค่นั่งอ่านหนังสือกระจัดกระจายเต็มโรงยิมอย่างเงียบๆ

กะไว้แล้ว...ว่ามันต้องเป็นแบบนี้

นาคาคิดพลางยกมือกุมศีรษะของตนอย่างเซ็งๆ ก่อนที่เขาจะเหลือบไปเข้ากับร่างของเด็กผู้หญิงในกรอบแว่นสีแดงที่กำลังยืนกอดอกมองตรงมาที่ตัวเขาด้วยใบหน้ายิ้มๆ

คนที่เสนอชื่อให้เขามาแข่งต้องเป็นเธอแหงๆ

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะหันหลังไปรวมกับกลุ่มเมื่อถูกเรียกจากเพื่อนอีกสี่คนเพื่อให้ไปประชุมแผน




 

จากการวิเคราะห์ของฉันแล้ว แผนที่ดีที่สุดที่ทีมเราควรจะใช้คือการเน้นไปที่การป้องกันเพื่อให้เสียประตูให้น้อยที่สุด” กิล เด็กเรียนร่างโย่งผู้รับตำแหน่งผู้รักษาประตูเอ่ยขึ้น

“...” สามคนที่เหลือรวมทั้งนาคาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมานอกจากพยักหน้าช้าๆ พร้อมกันอย่างเห็นด้วย

ห้อง เป็นห้องที่ขึ้นชื่อเป็นอย่างดีในเรื่องที่เต็มไปด้วยนักเรียนสายกิจกรรม รวมไปถึงนักกีฬาที่ติดทีมชาติหรือไม่ก็เคยเข้าชิงแชมป์ในระดับประเทศมาแล้วทั้งนั้น

            ถึงพิรุณอาจจะถูกโหวตมาเพราะความเป็นที่นิยมจากชื่อเสียงที่โด่งดังในการเป็นเกมเมอร์อัจฉริยะ แต่ผู้เล่นที่เหลือทั้งสี่คนต่างก็เป็นมือฉมังในด้านกีฬา

            “สองคนนั่นเล่นฟุตบอลให้ทีมชาติชุด U17” คำพูดดังขึ้นมาจากคริสต์ นักเรียนผมน้ำตาลบลอนด์ประกายทองนัยน์ตาฟ้า ลูกครึ่งไทย-อเมริกันพร้อมกับนิ้วของเขาที่ถูกชี้ไปยังเด็กห้อง สองคนที่สูงราวๆ 185 เซ็นติเมตร “คนที่หน้าตี๋ๆ หน่อยน่ะชื่อเหลียง เล่นตำแหน่งแบ็คซ้าย ส่วนอีกคนที่ดูหน้าตาเหมือนลิงหน่อยๆ น่ะชื่อว่าโจอี้ เล่นตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า

แม้จะปากเสียเล็กน้อย แต่พูดถึงเรื่องความสามารถทางด้านร่างกาย คริสต์ก็เป็นเพียงแค่คนเดียวที่สามารถจะเผชิญหน้ากับสมาชิกนักกีฬาของห้อง ได้อย่างไม่น่าเกลียด

อดีตเคยคว้าตำแหน่งดาวรุ่งแห่งปีที่สโมสรยักษ์ใหญ่ทั่วเอเชียต่างก็อยากได้ไปร่วมทีม กองกลางสร้างสรรค์เกมพรสวรรค์สูงที่บรรดานักข่าวในประเทศต่างก็พากันให้คำชมว่าเป็นนักเตะที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยเห็น ยิ่งรวมกับใบหน้าที่หล่อเหลายิ่งทำให้เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาสื่อ

และนอกจากนั้นแล้ว คริสต์ก็ยังเป็นนักเรียนคนเดียวที่มีผลการเรียนดีเด่นอยู่ในอันดับสามที่ใกล้เคียงนาคาและหยกมากที่สุด

โกลเห็นว่าเป็นเซ็นเตอร์มือหนึ่งทีมบาสโรงเรียน อีกคนนึงอยู่ทีมว่ายน้ำ ส่วนคนสุดท้ายก็คือพิรุณ หมอนั่นก็อย่างที่ทุกคนรู้กันอยู่” คริสต์เอ่ยสรุป หยิบหวีสีน้ำตาลเข้มในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเสยผมช้าๆ ก่อนที่เขาจะหันไปพูดกับกิลผู้รับหน้าที่เป็นโกลว่า

กิล นายไม่เคยเล่นบอลแต่ตัวสูง เพราะงั้นทำหน้าที่แค่ยืนอยู่ที่โกล ไม่ต้องวิ่งมาตัดบอล” พูดจบก็หันไปยังสองคนที่เหลือ ยกหวีขึ้นไปชี้ที่ร่างของทั้งสองพร้อมกับพูดออกมาว่า “เคนกับธีระ พวกนายไม่เคยเล่นบอลมาก่อนเหมือนกับกิล ก็เล่นตำแหน่งกองหลังคอยตัดบอล...

ทั้งสองพยักหน้า ในขณะที่ทางฝั่งนาคาก็ได้แต่เบิกตากว้างอย่างทึ่งๆ กับความสามารถของอีกฝ่าย

น่ามหัศจรรย์จริงๆหมอนี่...จำชื่อเพื่อนในห้องได้ตั้งสามคน

ฉันจะบอกใบ้ให้ละกัน เคน ธีระ สิ่งที่พวกนายต้องทำก็แค่คอยมองบอลให้ดี แล้วกะองศาตอนก่อนที่ลูกบอลจะถูกเตะ เลื่อนขาเข้าไปบังทางที่พวกนายคิดว่าลูกบอลจะพุ่งไป...นั่นน่ะคือวิธีเล่นที่เหมาะกับพวกนายมากที่สุด

ทั้งสองพยักหน้าหงึกๆ เห็นดังนั้นคริสต์จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ นักเรียนสองสัญชาติค่อยๆ หันกลับมาสบสายตากับนาคาที่ยังไม่ได้ให้ตำแหน่ง เก็บหวีใส่กระเป๋ากางเกงช้าๆ ก่อนที่จะพูดออกมาว่า

ส่วนนาคา นายน่ะมาเล่นกองหน้าคู่กับฉัน

นาคาหรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่จะถามกลับไปว่า

จะดีหรือไง

นักเรียนลูกครึ่งไทย-อเมริกันฉีกยิ้มเป็นประกาย ก่อนที่จะยกมือมาจับไปที่ไหล่ของเขา แล้วจึงพูดออกมาว่า

ถ้ามีคนที่จะทำให้ทีมนี้ชนะ มันก็ต้องเป็นฉันไม่ก็นายนี่ละ นาคา





บรรยากาศในยิมเนเซียมกึกก้องไปด้วยเสียงเชียร์ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ในระหว่างที่พวกเขากำลังเตรียมตัวที่จะแข่ง หลังจากที่แผนการแข่งขันเสร็จ นักเรียนทั้งสิบคนก็มายืนประจำตำแหน่งกันอยู่ในสนาม นักเรียนห้อง อยู่ในเสื้อสีขาวในขณะที่ทีมของเขาซึ่งเป็นตัวแทนจากห้อง อยู่ในเสื้อสีดำ

สกอร์บอร์ดที่ตั้งอยู่ข้างๆ ถูกเขียนชื่อทีมเขาว่า ในขณะที่ทีมห้องหนึ่งก็ถูกเขียนว่า IX

คริสต์หันมากระซิบบอกแผนกับพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย แน่นอนว่ามันคือแผนที่เน้นการตั้งรับเป็นหลักอย่างที่พวกเขาคุยไว้ในตอนแรก

เพียงแต่นอกจากการตั้งรับเป็นหลัก คริสต์ยังได้เสนอให้ใส่อะไรบางอย่างไว้ด้วย

เคาท์เตอร์แอทแทค?’ กิลเอ่ยถามอย่างงงๆ

คริสต์พยักหน้า

ใช่ ถ้านายคิดจะตั้งรับอุดรอโดนยิงประตูอย่างเดียว นั่นน่ะไม่เรียกว่าเล่นฟุตบอลหรอก แบบนั้นน่ะแม้แต่ลิงก็ยังก็ทำได้’ ลูกครึ่งปากร้ายพูด ‘ไอ้การเน้นป้องกันน่ะถูกแล้ว แต่! ถ้าเกิดในจังหวะที่กำลังป้องกันอยู่ ฝ่ายตรงข้ามเกิดยิงพลาด หรือโดนตัดบอล สิ่งที่พวกนายต้องทำก็แค่มองหาหมายเลข 11 บนหลังเสื้อของฉันให้เร็วที่สุด แล้วรีบส่งบอลมาให้ฉัน

คริสต์พูด ก่อนที่จะหันไปบอกผู้รับหน้าที่ตำแหน่งกองหลังทั้งสองคนว่า

แล้วก็เคน ธีระ ต่อจากนี้ฉันจะสอนเคล็ดลับอันดับสองให้พวกนาย และบางทีมันจะเป็นเคล็ดลับที่อาจจะทำให้พวกนายสามารถเผชิญหน้ากับลิงแล้วก็เจ๊กทีมชาติได้อย่างสูสีเลยละพูดจบคริสต์ก็เดินไปใช้แขนคว้าคอของทั้งสองคนก่อนที่จะเริ่มถ่ายทอดเคล็ดวิชาดังกล่าวให้แก่ลูกศิษย์ทั้งสอง





ทั้งสองทีมพร้อมไหม” คำถามถูกเอ่ยเป็นครั้งสุดท้ายจากปากของอาจารย์ประจำวิชาพละที่รับหน้าที่เป็นกรรมการประจำแมทซ์

ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหันมาพยักหน้าให้กับกรรมการ ก่อนที่จะกลับไปใช้สมาธิกับลูกบอลที่วางอยู่ที่กลางพื้นสนาม

ห้อง จะได้เขี่ยบอลก่อน นาคาจึงต้องเป็นฝ่ายตั้งรับ เด็กหนุ่มยืนสูงกว่าแผงหลังเล็กน้อยคู่กับคริสต์ที่ยืนอยู่ข้างๆ

ถ้ามีคนที่จะทำให้ทีมนี้ชนะ มันก็ต้องเป็นฉันไม่ก็นายนี่ละ นาคา

น่าแปลกที่คริสต์พูดแบบนั้นกับเขา...หรือแม้แต่การที่หมอนั่นรู้ว่าเขาเล่นฟุตซอลเป็น

นาคาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเลื่อนสายตาไปสบกับเด็กหนุ่มหัวยุ่งผู้เป็นศัตรูคู่อาฆาตของตนที่มองมาที่เขาเช่นกัน

ทั้งสองสบตากันไปสักพัก ก่อนที่เขาจะยิ้มบางๆ ออกมาเล็กน้อย เวลาเดียวกับที่เสียงนกหวีดกรรมการเป่าเริ่มเกมจะดังขึ้น

           ถึงเวลานายโดนขย้ำบ้างละ...พิรุณ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 406 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,096 ความคิดเห็น

  1. #3832 -แรบบิท- (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 20:48
    น้ำหวานนี่เพื่อนสมัยเด็กกันจริงปะเนี่ย แค่เรื่องวันนั้นโกรธยันชาติหน้าเลยมั้ย เอ่อ
    ส่วนพิรุณนี่คือไม่ได้เลย จัดหนักไปเลยนาคา!
    #3,832
    0
  2. #3767 yoohosix (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 03:58
    แข่งกับ u17 2 คนเลยนะ.. โห.. เอาเรื่อง
    แต่คนที่วางแผนก็ดูมีของไม่น้อย
    #3,767
    0
  3. #3413 narimasa2 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 10:36
    เกลียดยัยน้ำเน่าสุดๆ
    #3,413
    0
  4. #3382 bsss27 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 16:48
    เกลียดน้ำหวานอยากให้หยกตบยียน้ำหวาน
    #3,382
    0
  5. #3350 Tangmo KiD4869 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:02
    เกลียดน้ำหวานเหมือนกัน//บุคลิกเหมือนนางเอกนิยายน้ำเน่า ส่วนพระเอกก็รู้ๆกันอยู่...
    #3,350
    0
  6. #2888 stain2 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 18:06
    ใช่ เราก็มีสิ่งที่ชอบ ที่เกลียดไม่เหมือนกัน แต่กลับเป็นแบบนี้
    #2,888
    0
  7. #2868 นงฟา (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:01
    เกลียดนํ้าหวานสุดๆ
    ไม่ยอมคุยกับเพือนสนิดที่รุ้จักกันมานานเพียงเพราะเพื่อนที่ตนเองรู้จักไม่นานเกลียดนาคาเนี่ยน่ะ
    #2,868
    0
  8. #2832 ฮ่อยจ๊อ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 07:18
    ตบป่ะะ
    #2,832
    0
  9. #2789 Noppon Kulanam (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 10:57
    อยากให้นาคาตืบพิรุนอีแหะ เหมือนว่าจะเอคอาร์ทมากมาย
    #2,789
    0
  10. #2755 ฉันคือผู้ชมที่ดี (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:49
    น่าจะมีตอนพิเศษ พิรุณ กับ น้ำเหว้า เอ้ย! หวาน ชื่อนตอนว่า สักวันฉันจะกินเธอ
    #2,755
    0
  11. #2703 F0NG_MAN (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 19:29
    หมั่นไส้น้ำหวานกับพิรุณแปลกๆ--
    นาคาจัดมัน!! สู้เขาา
    #2,703
    0
  12. #2332 ผัวอยู่ในโปสเตอร์ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:54
    คริสต์ของป้าาาาา
    #2,332
    0
  13. #2274 silensehun (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:31
    รำอิสองตัวนั้นตั้งแต่แรกละ นาคาบอกว่ามันเป็นขนะมันคือความคิดของเขาป่ะ จะโกรธปานนั้นเพียงเพราะเขาบอกตรงๆว่าคิดไร แอ่ะ เกลียด
    #2,274
    0
  14. #2222 witchhound (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 11:28
    พวกพิรุณกับน้ำหวานนี่อะไรของมัน
    สงสัยตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่านาคาทำอะไรผิด
    โกรธนาคาเรื่องอะไรกันเรอะ????
    #2,222
    0
  15. #2110 punny-choco (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 18:38
    รำคาญน้ำหวานแรงมาก=3=
    #2,110
    0
  16. #2078 pla.lookpla (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 09:12
    เบื้อน้ำหวานอ่ะ ตบป่ะ?
    #2,078
    0
  17. #2046 Unnilium (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 23:42
    พิรุณกับน้ำหวานอะไรจะงี่เง่าปานนั้นนนน
    #2,046
    0
  18. #1904 เอกภพไร้ขอบเขต (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:07
    ตอนนี้แลดูสะใจรีดแปลกๆ... หึหึ
    ข้าก็เช่นกัน!!! 555+
    #1,904
    0
  19. #1881 maruchan (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 16:04
    มี เคน มี ธีระ แล้วขาด เดช สินะ

    #1,881
    2
    • #1881-1 LostCause(จากตอนที่ 66)
      23 ตุลาคม 2559 / 16:39
      ใครคือเดชนะครับ
      #1881-1
    • #1881-2 LostCause(จากตอนที่ 66)
      23 ตุลาคม 2559 / 19:18
      อ่อ =_= เคน ธีรเดช ผมงงตั้งนาน
      #1881-2
  20. #1649 saTaF (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 17:57
    ปล่อยของหน่อยเร้ววววว
    #1,649
    0
  21. #1645 If you change (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 22:50
    เกลียดน้ำหวานค่ะ นาคา ต้องคู่กับหยกสิค่ะ รสนิยมเดียวกัน ฉลาดเหมือนกัน อย่าไปใส่ใจยัยตัวไร้ค่า อย่างยัยน้ำหวานเลยค่ะ
    #1,645
    1
    • #1645-1 auannie(จากตอนที่ 66)
      11 สิงหาคม 2559 / 11:35
      รสนิยมดียวกันต้อง ริสจังครับ (อริสซาเบธ บราโธวี่)
      #เกลียดน้ำหวาน
      #1645-1
  22. #1644 may (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 16:50
    ชอบหยกมากกว่ายัยน้ำหวานนั่นอีก

    นาคาถล่มให้เละเลย ห้องเด็กเรียนก็เก่งกีฬาได้

    หมั่นไส้พิรุณมาก
    #1,644
    0
  23. #1643 mySunandStars (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 13:35
    ดีที่นาคาอย่างน้อยก็(น่าจะ)พอเล่นกีฬาเป็นนะ  ไม่ป้อแป้แบบเด็กเนิร์ดสไตล์ เช่นเรา 5555555555555555555555555555
    #1,643
    0
  24. #1641 DearDiana Suhonen (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 19:15
    กวาดให้เรียบ ถล่มมันให้ราบ! ไปเลย นาคา หมันไส้พิรุนน!! fc.นาคา \\^0^//
    #1,641
    0
  25. #1640 auannie (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 16:01
    ปูเสื่อของเ็กเรียนโชว์เทพบ้างละ
    #1,640
    0