เจ้าสาวยอดรัก (สนพ. Sugar Beat) My Bride Sweetheart Series

ตอนที่ 5 : คุุณนายเบอร์ตัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    23 ม.ค. 60



                อะไรกัน วันนี้ทำไมเขาถึง...

                กระต่ายใจเต้นขึ้นมาไม่เป็นจังหวะ สัมผัสแบบนี้เธอเคยได้รับจากเขาเมื่อห้าปีที่แล้ว แต่ว่า...วันนี้กระต่ายไม่ได้คิดถึงเขามากขนาดนี้เสียหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ได้คิดถึงจูบสั่งลาในครั้งนั้นสักนิดเลย

                กระต่ายเผยอปากให้เขาอย่างลืมตัว ในเมื่อนี่มันคือความฝัน แล้วทำไมเธอจะปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นไปตามบทบาทของมันไม่ได้ล่ะ

                หญิงสาวปล่อยให้อีกฝ่ายรุกรานอย่างเต็มอกเต็มใจ หากสิ่งนี้มันจะช่วยให้เธอหลับอย่างสบายขึ้นได้ กระต่ายก็จะปล่อยให้มันเป็นไปตามครรลองของมัน

                คิดถึงเธอเสียงทุ้มคุ้นหูกระซิบบอกอยู่ข้างพวงแก้ม หลังจากที่ถอนจูบออกไป

                เพื่ออะไรกันคะกระต่ายถามออกไปอย่างรู้สึกขำ ฝันครั้งนี้จริงจังกว่าทุกคืนที่ผ่านมา หญิงสาวสัมผัสตัวเขาได้ และเขา...ก็สัมผัสเธอได้เหมือนกัน

                หรือว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ที่กระต่ายจะฝันถึงเขาหรือเปล่านะ หญิงสาวถามตัวเองในใจ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี เพราะเธอเองก็ไม่อยากนอนฝันถึงเขาไปตลอดอย่างนี้อีกแล้ว พอกันที

                ร่างสูงใหญ่ขึ้นมาก่ายเกยเธอจนรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งร่าง แบบนี้เรียกว่าผีอำหรือเปล่านะ หญิงสาวเคยได้ยินมา เพียงแต่ผีที่ว่ามันมีหน้าตาเหมือนใครบางคนที่เธอรู้จักเท่านั้นเอง คงจะเป็นอย่างนั้นแน่ เพราะเธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขยับหนีเลย

                อย่ามายุ่งกับหนูนะ ไปให้พ้นหญิงสาวตวาดใส่ผีหื่นบนร่าง หากแต่กลับถูกปิดปากด้วยริมฝีปากหยักหนาอีกครั้ง ทำให้เธอไม่สามารถส่งเสียงไล่ได้อีก มิหนำซ้ำ ยังถูกผีหน้าตาดีจูบอย่างดูดดื่มจนหายใจหายคอแทบไม่ทัน

                ตื่นสิกระต่าย หญิงสาวเตือนตัวเองด้วยหัวใจที่เต้นรัว ความหวานล้ำที่รับจากคนในความฝันกำลังทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง แถมยังรู้สึกซาบซ่านและหวั่นไหวกับจุมพิตดูดดื่มนั้น จนต้องยกแขนโอบรอบคออีกฝ่ายเอาไว้อย่างลืมตัว

                รู้สึกดีจัง กระต่ายหลับตาพริ้มและยิ้มน้อยๆ ในความมืดสลัว ชายในฝันปั่นป่วนร่างกายเธอจนตื่นเพริดไปหมด หากแต่กลับรู้สึกอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด ราวกับมันคือสิ่งที่เธอต้องการและรอคอยมาตลอดอย่างนั้น

                ฝ่ามือร้อนผะผ่าวเลื่อนสำรวจเธอไปทั้งตัว กระต่ายสะดุ้งโหยง เมื่อมันมาหยุดอยู่ที่ความอ่อนนุ่มของเธอแล้วบีบเคล้นเบาๆๆ หญิงสาวครางเสียงกระเส่าออกมาอย่างลืมตัวเมื่อถูกรุกไล้เขตหวงห้าม ซึ่งมีเพียงชุดนอนเบาบางเพียงชิ้นเดียวเท่านั้นที่ปกปิดอยู่ เนื่องจากเธอง่วงนอนจนขี้เกียจหยิบชั้นในมาสวมใส่ก่อนนอน

                คุณคาร์ลกระต่ายเรียกชื่อคนในความฝันเสียงแผ่วเบา จิตสำนึกของเธอมันมีแต่เขาเต็มไปหมด และไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร หัวใจของเธอก็ไม่เคยลบเขาออกไปได้เลย ตรงกันข้าม มันกลับเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ จนเธอเก็บมาฝันถึงแทบทุกคืนเลยทีเดียว

                คาร์ล เบอร์ตัน วันนี้กระต่ายมีเขาอยู่ในอ้อมกอดแล้ว แม้จะเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่กระต่ายก็มีความสุขเหลือเกิน มีความสุขจนไม่อยากตื่นขึ้นมาพบแต่ความว่างเปล่าอีกเลย

                กระต่ายน้อยของฉัน

                เสียงหวานที่กระซิบข้างหูแผ่วเบา มันทำให้กระต่ายอารมณ์เตลิด แม้กระทั่งชุดนอนบางเบาถูกรั้งออกไปจากกาย หญิงสาวก็กลับไม่รู้สึกเขินอายหรือตกใจแต่อย่างใดเลย

                หากเธอจะรักเขาได้ในฝัน กระต่ายก็พร้อมจะรัก หากเขาสามารถกอดเธอแนบกายพร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ได้ เธอก็พร้อมจะให้เขากอด ขอเพียงเศษเสี้ยวนาทีนี้ มันทำให้เธอมีความสุขก็เพียงพอ

                คุณคาร์ลหญิงสาวพร่ำเรียกชื่อเขาอยู่อย่างนั้น พร้อมกับปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความหวามไหวนั้นอย่างสุขหัวใจ และไม่ว่าเขาจะชักนำเธอไปในทิศทางใด กระต่ายก็พร้อมจะก้าวไปกับเขาทุกที่อย่างเต็มใจ

                เธอขอแค่นี้ก็พอแล้ว หญิงสาวบอกตัวเองในใจ ก่อนจะโอบกอดร่างใหญ่ที่เคลื่อนไหวบนร่างเอาไว้แน่น พร้อมกับส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะ เพื่อปลดปล่อยความเสียวซ่านจากสัมผัสรักของคนในความฝัน ราตรีนี้จะอีกยาวนานแค่ไหนกระต่ายไม่รู้ เธอรู้แต่เพียงว่าตอนนี้บนเตียงนี้ จะมีแค่เธอกับเขาเพียงเท่านั้น

 

                เสียงนกกระจิบที่ส่งเสียงร้องในตอนเช้าของวัน ทำให้กระต่ายต้องพลิกตัวไปมาด้วยความรำคาญอย่างเสียไม่ได้ นกพวกนี้ชอบมาปลุกเธอแต่เช้าทุกวัน จนมันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของมันไปแล้ว แต่ทว่าสำหรับเธอในวันนี้มันกลับไม่ใช่เลยสักนิด

                เมื่อวานเธอนอนดึก แถมยังฝันหวานทั้งคืนจนไม่อยากตื่นอีกเลย หากแต่สุดท้ายแล้วยังไงมันก็คือความฝัน ฝันที่เธอจะต้องตื่นขึ้นมาพบกับความจริงเหมือนทุกวัน ทุกวันที่มีแต่ความว่างเปล่าและเงียบสงบ

                กระต่ายถอนหายใจยาวๆ แล้วตื่นขึ้นมานั่งบนเตียง เช้านี้ของเธอทำไมมันถึงได้อิดโรยและหมดแรงอย่างนี้นะ หญิงสาวบ่นอุบในใจ ก่อนจะขยี้ตาเบาๆ แล้วมองไปรอบๆ ห้องด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าจนไม่อยากลุกไปไหนเลย

                เอ๋... กระต่ายขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นว่าชุดนอนของตนหล่นไปกองอยู่บนพื้นห้องตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

คุณพระ! นี่หมายความว่า...

                กระต่ายก้มลงสำรวจร่างกายตัวเองทันที ก่อนจะอ้าปากค้างด้วยความตกใจเมื่อพบว่าทั้งเนื้อทั้งตัวของตนเปลือยเปล่าล่อนจ้อน หาได้มีอะไรติดตัวสักชิ้นไม่

                เกิดอะไรขึ้น หญิงสาวถามตัวเองในใจ ปกติเธอไม่เคยนอนดิ้นจนเสื้อผ้าหลุดออกจากร่ากายอย่างนี้มาก่อนเลยนี่นา แล้วทำไมชุดนอนของเธอถึงได้หลุดไปนอนกองอยู่บนพื้นห้องนั่นได้เล่า

                กระต่ายกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะก้มลงสำรวจตัวเองอีกครั้งด้วยความหวาดหวั่นในใจ หากแต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากกว่าชุดนอนที่หลุดร่วงไปหลายสิบเท่า กลับเป็นร่องรอยบางอย่างที่ทำเอาเธอแทบเป็นลมไปเลยทีเดียว

                คุณพระช่วย! นี่มันรอยอะไรกัน กระต่ายยกมือขึ้นปิดปากตัวเองด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อเห็นรอยช้ำเป็นจ้ำๆ อยู่บนทรวงอกเต่งตึง รวมถึงต้นแขนและหัวไหล่ และอาจจะอีกหลายที่ ที่เธอมองไม่เห็นอีกก็ได้

                นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน กระต่ายแทบอยากเป็นลม รอยช้ำพวกนี้มันมาจากที่ไหน มาได้อย่างไร และใครเป็นคนทิ้งเอาไว้บนตัวเธอแบบนี้

โอย...กระต่ายอยากจะบ้าตาย

                อรุณสวัสดิ์ คุณนายเบอร์ตัน

                น้ำเสียงคุ้นหูของใครบางคนกล่าวทักทาย ทำให้เจ้าของบ้านอย่างกระต่ายถึงกับหันขวับไปมองที่หน้าประตูห้องน้ำด้วยความตกใจทันที ก่อนที่จะเบิกตาโพลงราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น

                คะ...คุณกระต่ายเบิกตาโพลง เนื้อตัวชาดิกจนไม่สามารถขยับหรือทำสิ่งใดได้ สิ่งที่ทำให้เธอตกใจและช็อกไม่ใช่การถูกบุกรุกห้องนอน หากแต่เป็นใบหน้าของผู้บุกรุกที่ยืนอยู่ในชุดคลุมสีขาวสะอาดตา ที่ยืนกอดอกส่งสายตามองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นต่างหาก

                ลุกไหวหรือเปล่า

น้ำเสียงเยาะหยันและคำถามมีเลศนัย บวกกับสายตากรุ้มกริ่มของผู้มาเยือน ทำให้กระต่ายรีบเรียกสติของตัวเองกลับมาโดยไว ก่อนจะจ้องมองเขากลับไปด้วยสายตาตื่นตระหนก ทั้งตกใจ ทั้งงุนงงจนทำอะไรไมถูกไปชั่วขณะ

คุณคาร์ลกระต่ายไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง บุรุษตรงหน้าของเธอเป็น คาร์ล เบอร์ตัน จริงๆ ด้วย เขาตัวเป็นๆ ไม่ใช่แค่เธอตาฝาดหรือคิดไปเอง

ดีใจจัง จำฉันได้ด้วยอีกฝ่ายบอกเหมือนประชด ก่อนจะกวาดสายตามองความอวบอิ่มเย้ายวนตรงหน้า ด้วยความพึงพอใจอยู่ลึกๆ แม้จะได้เชยชมมันมาแล้วก็ตาม แต่ความงดงามนั้นก็ไม่ทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมได้เลย

คะ...คุณ มาได้ยังไงคะ แล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วคุณ...

มาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

คะ...กระต่ายทำท่าผงะ ก่อนจะนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในความฝันของตัวเองทันที

มาตั้งแต่เมื่อคืนอย่างนั้นเหรอ คุณพระช่วย! ถ้าอย่างนั้นเมื่อคืนนี้ที่เธอฝัน มันก็ไม่ใช่ความฝันแล้วนะสิ ไม่นะ! ไม่ใช่อย่างนั้นใช่ไหม

ถ้าอย่างนั้นเมื่อคืนนี้กระต่ายเหงื่อตก ริมฝีปากสาวสั่นระริกขึ้นมาทันทีทันใด

เธอกอดฉันไม่ปล่อยเลย แถมยังลวนลามฉันไปทั้งเนื้อทั้งตัวด้วย

หา! ว่าไงนะคะ หนูนี่นะกระต่ายไม่อยากจะเชื่อ เธอนี่น่ะเหรอลวนลามเขา ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้ เรื่องอะไรที่เธอจะต้องลวนลามเขาด้วย ไม่มีทางหรอก

หนูนั่นแหละ จะใครกัน ไม่เชื่อก็ลองดูเนื้อตัวฉันได้ มีแต่รอยเล็บเธอไปหมด

คาร์ล เบอร์ตัน ก้าวมาหาเธอที่เตียงทันที พร้อมกับกระโดดขึ้นเตียงก่อนที่อีกฝ่ายจะขยับหนีไปเสียก่อน ส่งผลให้คนตัวเล็กถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจที่โดนเขารั้งเข้าไปหาอ้อมอก

ปล่อยนะ ปล่อยหนูกระต่ายตวาดใส่เขาเสียงขุ่น ความน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกเขาทิ้งไปทำให้เธอไม่อาจญาติดีกับเขาได้อย่างสนิทใจ ตรงกันข้ามมันกลับกลายเป็นความเจ็บปวดจนไม่อยากเข้าใกล้เขาเพียงนิด

เรื่องอะไรล่ะ เธอได้ฉันแล้วคิดจะเฉดหัวทิ้งอย่างนั้นเหรอกระต่าย

คำถามนั้นของเขาทำให้กระต่ายแทบอยากจะกรีดร้องออกมาเสียให้ดังๆ เธอไปกระทำชำเราเขาตอนไหนกันเล่า เธอไม่รู้เรื่องสักหน่อย คาร์ลเอาอะไรมาพูด

คุณพูดอะไร หนูไม่รู้เรื่องกระต่ายปฏิเสธ พร้อมกับพยายามดิ้นให้พ้นจากการเกาะกุมของเขาให้ได้ แต่ทว่าคาร์ลเองก็ไม่ยอมปล่อยเธอง่ายๆ เช่นกัน ยิ่งเธอดิ้นแรงมากแค่ไหน เขาก็ยิ่งกอดเธอแน่นมากขึ้นเท่านั้น

เรื่องของเธอกับฉันไง เราได้เสียเป็นผัวเมียกันแล้วนะกระต่าย

ว่าไงนะ! เราได้เสียเป็นผัวเมียกันแล้ว อย่างนั้นเหรอ... กระต่ายอยากจะเอาหัวโขกพื้นตาย ดูเหมือนว่าเวลาห้าปีจะทำให้ภาษาไทยของคาร์ล เบอร์ตัน ผิดเพี้ยนไปอย่างมากเลยทีเดียว มันช่างหยาบคายอะไรเช่นนี้


****มาแล้วๆๆๆๆ คุณคาร์ลมาแล้ว มาแบบเหนือชั้น  อิอิ เป็นไงกันคะสาวๆขา ชอบม้าย ส่งเสียงกันหน่อยเร้ววววว

****ปกติต้องอัพเมื่อวาน(วันอาทิตย์) แต่ติดที่สัญญาณเน็ตไม่เป็นใจ ขออัพวันนี้เลยล่ะกันนะ ช้าไปหน่อยคงไม่ว่ากันน้า

****ฝากโหวต ฝากเม้น เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ตอนนี้ยังปั่นไม่จบเลย อาจจะมาอัพช้าบ้าง ถี่บ้าง ก็ตามงานตามเนื้อหาที่ปั่นได้ค่ะ

***ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ

***อีบุ๊คของโอบเองค่ะ ฝากอุดหนุนนักเขียนตัวอ้วนกลมด้วยนะคะสาวๆ ขา จุ๊บๆ


เสน่ห์รักเมียขัดดอก
โอบขวัญ
www.mebmarket.com
เพราะเด็กมันน่ารักเกินไป แอรีส อัศวพินิจ จึงตกบ่วงเสน่ห์ของเด็กขัดดอกอย่าง ทอฝัน เข้าอย่างจัง งานนี้จึงมีทั้งปล้ำ ทั้งหลอกล่อให้เด็กหลงกลให้ได้ แต่ทว่าคนที่โดนกลรักเล่นงานหัวใจ ดันกลับกลายเป็นแอรีสเองซะงั้น“คะ...คุณแอรีสคะ”“ทำไม” ชายหนุ่มชะงักตัวเองในทันที ขณะที่กำลังจะส่งตัวตนของตัวเองเข้าไปในกายเธอเพื่อครอบครอง“มัน...มันจะเข้าได้หรือคะ”“เด็กลามก! ถามอะไรอย่างนั้นเล่า” แอรีสรู้สึกเขินนิดหน่อย เมื่อเจอคำถามซื่อๆ นั้นของคนใต้ร่าง“ก็มัน...จะอวดเบ่งอะไรขนาดนั้นเล่า” ทอฝันทำเสียงอ่อยๆ รู้สึกทั้งกลัวและตื่นเต้นจนหายใจไม่ออกแล้ว“ก็มันอยากได้เธอ” แอรีสตอบขำๆเออหนอ...นี่เขากับเธอคุยเรื่องอะไรกัน ใครเขาอภิปรายเรื่องแบบนี้ในเวลาจะเข้าด้ายเข้าเข็มกันหนอ เด็กหนอเด็ก ช่างไม่รู้ซึ้งถึงความต้องการของผู้ใหญ่อย่างเขาบ้างเลย “บอกมันให้...ทำตัวเล็กๆ หน่อยได้ไหมคะ”แอรีสแทบหลุดหัวเราะ พร้อมกับนึกอยากจะเขกหน้าผากเด็กบ้าให้รู้สำนึกทันที“นี่จะทำให้หมดอารมณ์กันจริงๆ ใช่ไหม”
  เคียงรัก
เคียงรัก ข้างหัวใจ
โอบขวัญ
www.mebmarket.com
ธารธารามาเชียงใหม่ครั้งนี้เพื่อเก็บข้อมูลเขียนนิยาย โดยได้รับความอนุเคราะห์ที่พักจากน้องคนสนิท ซึ่งนอกจากจะพักฟรีเเล้ว ยังมีหนุ่มสุดหล่อเเห่งเชียงใหม่ร่วงห้องอีกด้วย เเต่หล่อนไม่คิดว่านอกจากดนัยภัทรจะหล่อสมคำพูดเเล้ว ความร้ายของปากก็สมคำเล่าลือด้วยในเมื่ออยู่ไปเเล้วอึดอัดใจ เเละเขากับหล่อนก็เป็นคนเเปลกหน้าต่อกัน จะเป็นไรไปหากหล่อนเปลี่ยนที่พัก ทว่า...ครั้งนี้ฟ้าไม่เป็นใจให้หล่อนหลบหนีหัวใจตัวเอง เเม้กระทั่งความลับที่ซุกซ่อน หล่อนก็ต้องเลือกว่าจะเก็บไว้กับตัว หรือบอกให้ใครคนนั้นรับรู้
เพลิงพาลซาตานเถื่อน (ซีรีส์ชุด Hot Love The Series)
โอบขวัญ
www.mebmarket.com
อัคนี ลักพาตัวพันดาวมาที่ไร่ เพื่อแก้แค้นแทนครอบครัวแต่เขา...กลับรักเธอเข้าเต็มเปา จนทำให้  “พาล” ไปหมดพันดาว...ยินดีชดใช้ให้เขาทุกอย่าง และอยู่อย่างกวนประสาทเขาไปวันๆจะรัก หรือจะร้าย สองหัวใจเท่านั้น คือคำตอบ...“ผู้หญิงอย่างเธอมันก็แค่นี้สินะพันดาว เจอรสสวาทของผู้ชายอย่างฉันเข้าไปแค่นี้ ก็ยอมนอนแบให้ง่ายๆ แล้ว”              “คนสารเลว ฉันเกลียดคุณ” พันดาวด่าเขาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันตัวเองลุกขึ้นมานั่งอย่างช้าๆ และถอยหนีเขาด้วยท่าทางรังเกียจ           “ก็ดี เกลียดมากๆ เลยยิ่งดีนะพันดาว เพราะเธอ...จะได้เจ็บมากๆ เหมือนอย่างที่ฉันเจ็บ” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม ก่อนจะยื่นมือเข้าไปคว้าข้อเท้าของเธอเอาไว้แน่น แล้วลากตัวเธอกลับมาอยู่ตรงหน้าเช่นเดิม       “ปล่อยนะไอ้เลว” พันดาวกรีดร้องเสียงดัง ก่อนจะพยายามทั้งเตะทั้งถีบคนเลวด้วยท่อนขาที่ยังเป็นอิสระ แต่ทว่าก็ทำอะไรอัคนีได้ไม่มากนัก เนื่องจากเขาตัวใหญ่กว่าเธอ     “กรี๊ด!” พันดาวตะโกนสุดเสียง เมื่อผ้าถุงตัวยาวที่สายบัวเอามาให้หลุดออกจากร่างกายไป หลังจากฝ่ามือใหญ่หยาบคายของอัคนีกระชากมันหลุดออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเช่นกัน      “อื้อหือ...เธอนี่มันไม่ธรรมดาจริงๆ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #97 Nut'reeeee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 12:04
    โอ๊ย เพลียใจกับนางเอก นี่ง่วงนอนหรือเมากาวค่ะ อัพยามารึเปล่า มาเป็น 4D ขนาดนี้ยังคิดว่าฝันอยู่อีก ตัวเองก็พูดตอบโต้ไปตั้งเยอะ ลืมสติไว้ที่งานเลี้ยงรึเปล่าลูก น่ากลัวว่าถ้าไม่ใช่พระเอกแต่เป็นโจรขึ้นมา นางคงสมยอมง่ายๆไปแล้ว
    #97
    0
  2. #75 tungkn4841 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:18
    คุณคาร์ล หลอกกระต่ายเล่นหรือปล่าว  เราไม่ได้เป็นอะไรกันไม่ใช้หรือ
    #75
    0
  3. #61 Love Have (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:54
    แหม่ ๆ พี่คาร์ลมาถึงก็จับกระต่ายน้อยกินสนองความหื่นของตัวเองเลยนะคะ
    #61
    0
  4. #31 Napissapn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 11:21
    ขออีกได้มั้ยคะ ฟินมากเลย นะคะโอบที่รัก
    #31
    0
  5. #30 สายลม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 09:41
    อ๊ายยยยยยยย

    และแล้วคุณนายเบอร์ตันก็ ก็ ก็...555
    #30
    1
    • #30-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 5)
      23 มกราคม 2560 / 09:54
      ก็....อาราย 555
      #30-1
  6. #29 nunnun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 09:38
    ฝันนานไปนะหนู เกือบจบตอน. ขออีกตอนน๊าวันนี้ พลีสสม
    #29
    0
  7. #28 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 09:20
    อะไรอ่ะ เค้าทำอะไรกันอ่ะ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
    #28
    1
    • #28-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 5)
      23 มกราคม 2560 / 09:29
      ไม่รู้จริงหราาาา 55
      #28-1