เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 9 : ศัตรูหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 มิ.ย. 59

           

              

               “ปล่อยผู้หญิงนะครับ แล้วผมจะให้ในสิ่งที่คุณต้องการ ทุกอย่างที่คุณอยากได้

                “อย่ามาโกหกเลย ฉันไม่เชื่อหรอกชายฉกรรจ์ตะโกนตอบออกมา พร้อมกับทำตาวาวโรจน์ราวกับไม่มีสติใดๆ หลงเหลือแล้ว

เชื่อเถอะครับ ผมให้จริงๆ ไม่เชื่อดูนี่สิครับ

ดนัยภัทรล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมา พร้อมกับควักธนบัตรสีเทาเป็นปึกออกมาหมดกระเป๋า แล้วชูขึ้นให้คนร้ายดูชัดๆ เต็มตา

นี่ไงครับเงิน มาเอาสิครับ ถ้าไม่พอ เดี๋ยวผมหาให้อีก ผมมีเงินเยอะนะครับ ให้ได้ไม่อั้นเลย

ดนัยภัทรเดินเข้ามาหาคนร้ายช้าๆ พร้อมกับหันมาส่งสายตาให้ภาคินที่อยู่ใกล้ๆ เป็นสัญญาณก่อนที่ฝ่ามือหนาจะยื่นเงินปึกใหญ่ไปให้คนร้ายด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

ปล่อยเธอไปสิครับ แล้วรับเงินไป เห็นไหมว่าเธอกำลังกลัว

คนร้ายทำตาล่อกแล่ก เหมือนไม่เชื่อใจ แต่เงินเป็นปึกในมือของชายตรงหน้า ก็ทำให้เขาเกิดความลังเลใจเป็นอย่างมาก ทว่าก็ยังไม่ยอมรับข้อเสนอง่ายๆ

ผมเป็นสามีเธอ ยังไงคุณช่วยเห็นใจผมหน่อยได้ไหม คุณมีภรรยามีลูกหรือเปล่า ช่วยเข้าใจความรู้สึกผมด้วย ผมห่วงเธอ และถ้าเธอเป็นอะไรไป คุณคิดบ้างไหมว่าผมจะอยู่ยังไง

ดนัยภัทรเกลี้ยกล่อม ก่อนจะค่อยๆ ย่างเท้าเข้ามาใกล้ๆ ทั้งคู่ แล้วจ้องมองไปยังดวงตากลมโตสั่นระริกของธารธารา ราวกับบอกว่าไม่ต้องกลัว เพราะเขาจะอยู่ข้างๆ หล่อนเอง

เมีย...อย่างนั้นเหรอคนร้ายพึมพำ ดวงตาของเขามีแววเศร้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัดทันที

ครับ เรามีลูกด้วยกันด้วย แล้วคุณล่ะครับ มีเมียมีลูกหรือเปล่า เอาเงินนี่ไปใช้กับพวกเขาสิครับ ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ให้พวกเขาใส่ พาพวกเขาไปซื้อของอร่อยๆ กิน

มือเหี่ยวย่นหยาบกระด้างของชายฉกรรจ์สั่นระริก เมื่อถูกถามถึงภรรยาและลูกน้อยที่รอคอยเขากลับไป ทุกคนต้องการอาหาร ต้องการเงินค่าเทอม ต้องการเงินไปปลดหนี้และค่าใช้จ่ายภายในบ้าน แต่วันนี้เขากลับถูกไล่ออกจากงาน แล้วทุกคนที่บ้านของเขาจะอยู่กันยังไง

ภาคินส่งสัญญาณให้ตำรวจทุกนายเตรียมตัว เมื่อเห็นว่าคนร้ายกำลังนิ่งสงบและเงียบไปผิดปกติ พร้อมกับอ้อมไปด้านหลังคนร้าย เพื่อเตรียมการจู่โจมช่วยเหลือตัวประกันออกมา

ปล่อยภรรยาผมเถอะครับ ผมขอร้อง เอาเงินนี่ไป แล้วไปใช้ชีวิตของคุณนะครับ

ดนัยภัทรก้าวไปใกล้ๆ กว่าเดิม ก่อนจะยื่นเงินในมือให้อีกฝ่ายรับไป ในขณะที่สายตาของเขาจ้องไปยังมีดปลายแหลมไม่วางตา หากไอ้บ้านี่สติแตกขยับมีดเมื่อไร เขาก็ยังสามารถช่วยธารธาราได้อย่างรวดเร็วที่สุด เท่าที่เขาจะทำได้

ฝ่ามือหยาบกร้านยื่นออกมารับเงินอย่างช้าๆ ท่ามกลางสายตาของภาคินที่จ้องรอจังหวะด้านหลังอยู่ก่อนแล้ว ภาคินเข้าชาร์ตไปที่ร่างของคนร้ายทันที ในขณะที่ดนัยภัทรเองก็ปรี่เข้าไปคว้าร่างของธารธาราเข้ามาหาด้วยความเร็วเท่ากัน

กรี๊ด...

ธารธาราหวีดร้องด้วยความตกใจ หลังจากที่จู่ๆ ก็ถูกกระชากเข้าไปหาอ้อมกอดแข็งแกร่งของดนัยภัทรเต็มแรง ในขณะที่คนร้ายนั้นถูกภาคินล็อคแขนเอาไว้ พร้อมกับตำรวจหลายนายที่เข้ามาช่วยกันควบคุมตัว เมื่อเห็นว่าผู้ก่อเหตุต่อสู้และขัดขืนหากแต่ในที่สุดก็ควบคุมตัวคนร้ายเอาไว้ได้

ธารธารา ปลอดภัยใช่ไหม

เสียงกระซิบผ่านใบหูของเจ้าของอ้อมกอด ทำให้ธารธาราเงยหน้าจากอกแกร่งเพื่อมองหน้าเขาทันที วินาทีเฉียดตายทำให้หล่อนมึนงงและพูดอะไรไปชั่วขณะเลยทีเดียว

ตอบผมธารธารา คุณโอเคใช่ไหมครับ ดนัยภัทรอยากจะบ้า แววตาของธาราราดูเลื่อนลอยราวกับคนไม่มีสติ จนเขาต้องเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปตบแก้มสาวแผ่วเบา เพื่อให้หล่อนได้สติเสียที

คุณภัทร...ธารธาราเปล่งเสียงเรียกเขาแผ่วเบา ก่อนที่ร่างของหล่อนจะหมดแรงและทรุดฮวบลงไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาดนัยภัทรแทบจะคว้าร่างหล่อนเอาไว้ไม่ทัน

ธารธารา!” ชายหนุ่มอุทานด้วยความตกใจ ก่อนจะตัดสินใจช้อนอุ้มร่างหล่อนขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับรีบพาหล่อนไปยังรถที่จอดไว้ทันที

                ฉันขับให้

                จู่ๆ ภาคินก็โผล่เข้ามา พร้อมกับอาสาทำหน้าที่ขับรถให้ ดนัยภัทรจึงได้แต่พยักหน้า ก่อนจะพาร่างของธารธาราเข้าไปที่เบาะหลัง โดยที่เขาเองคอยประคองร่างหล่อนเอาไว้แนบอกตลอดเวลา

                ไม่เคลียร์งานแกก่อนล่ะไอ้คินดนัยภัทรอดถามขึ้นมาไม่ได้

                ไม่เป็นไร เขาเคลียร์กันได้อยู่แล้ว ของแค่นี้เองภาคินบอกอย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะมองร่างไร้สติของธารธาราผ่านกระจกมองหลังแล้วยิ้ม

                คุณน้ำคงแค่ตกใจจนสลบไป ไม่น่าจะเป็นอะไรมากหรอกคุณทนายดนัยภัทร ไม่ต้องทำหน้าเหมือนจะตายก็ได้

                “ไอ้คิน!” ดนัยภัทรเงยหน้าขึ้นมาเรียกเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียเอาเรื่อง แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับยิ้มและทำหน้าระรื่นจนดนัยภัทรอยากจะหาอะไรเหวี่ยงปากนัก

                อะไร...ฉันก็พูดตามที่เห็นภาคินขับรถไปยิ้มไป ดูเหมือนว่าทนายหนุ่มจะยังไม่รู้ตัวสินะ ว่าออกอาการเป็นห่วงคุณนักเขียนที่กำลังอิงแอบแนบอกของตัวเองมากมายแค่ไหน

                ฉันยังไม่ได้ชำระความกับแกเลยนะ เรื่องที่บอกว่าคุณน้ำเป็นแฟนแกดนัยภัทรหันไปหาเรื่องเพื่อนหนุ่ม ซึ่งอีกฝ่ายก็ได้แต่หัวเราะชอบใจ

                ฉันไม่อยากให้แกเครียดไง กลัวว่าแกจะห่วงคุณน้ำมากไปจนทำให้เสียเรื่อง

                “ทำอย่างกับไม่เชื่อมือฉันอย่างนั้นแหละดนัยภัทรบ่นอุบ

                เออ...รู้แล้วว่าแกมันหลอกล่อคนเก่งไอ้คุณทนาย แต่ฉันก็กลัวว่าหน้าสวยๆ ของคุณนักเขียนจะทำให้แกขาดสติสิวะ ถึงได้พูดออกไปอย่างนั้นภาคินหัวเราะ นอกจากดนัยภัทรจะห่วงธารธารามากแล้ว ยังจะมีอาการ หวงปนอยู่ด้วยสินะ

                สวยอะไร อย่ามาพูดมั่วๆ ขืนปล่อยให้หล่อนเป็นอะไรไป ยัยด้าก็เอาฉันตายพอดีสิดนัยภัทรยกน้องสาวขึ้นมาอ้าง พร้อมกับแกล้งทำสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้

                “เหรอ...จะเชื่อดีมั้ยเนี่ยภาคินแกล้งว่า ก่อนจะเลี้ยวรถเขาไปในโรงพยาบาลเมื่อถึงจุดหมาย ก่อนจะจอดและเปิดประตุรถให้เพื่อนชายที่ลงมาก่อน แล้วโน้มตัวลงไปอุ้มธารธาราลงจากรถ

                ช่วยอุ้มให้เอาไหมภาคินแกล้งถาม ทั้งที่รู้ว่าดนัยภัทรไม่มีทางส่งหล่อนให้เขาอยู่แล้ว

                ไม่ต้อง ฉันอุ้มไหวหรอกน่าดนัยภัทรปฏิเสธทันที พร้อมกับรีบพาร่างของธารธาราเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ซึ่งมีพยาบาลออกมาให้ความสะดวกอย่างรวดเร็ว

                บ๊ะ! หวงจริงภาคินแกล้งบ่น ก่อนจะรีบเดินตามทั้งคู่เข้าไปด้วยความเป็นห่วงไม่แพ้กัน

 

                แค่ช็อกแล้วก็หมดสติไปเท่านั้นค่ะ ไม่ได้มีอะไรร้ายแรง จะมีก็แค่รอยฟกช้ำดำเขียวนิดหน่อย

                คุณหมอสาวบอกอาการของคนไข้ให้กับชายหนุ่มที่ตัวเองรู้จักมานานได้รับทราบ ก่อนจะแอบพินิจพิจารณาใบหน้าของคนไข้สาว แล้วหันไปมองหน้าชายหนุ่มอีกครั้งด้วยความสงสัย

                ผู้หญิงคนนี้หรือเปล่านะ ที่มีข่าวลือออกมาว่าเป็นคนรักของดนัยภัทรที่มาจากรุงเทพฯ หมอเพียงฟ้าแอบวิเคราะห์ในใจ เพราะว่าเธอเองก็ยังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ที่ไหนมาก่อนแน่

                ขอบคุณครับหมอฟ้าดนัยภัทรหันมากล่าว ก่อนจะกลับไปมองใบหน้าซีดเผือดของธารธาราอย่างไม่ละสายตาตามเดิม จนหมอเพียงฟ้าอดที่จะสงสัยไม่ได้

                เธอ...เป็นใครหรือคะภัทรด้วยความสนิทสนมที่มีต่อกันมานาน ทำให้หมอเพียงฟ้าอดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ ยังไงเสียเธอเองก็สนิทสนมกับดนัยภัทรมานาน แถมยังเป็นหนึ่งในตัวเต็งที่ผู้คนให้ความเห็นว่าเหมาะสมกับทนายหนุ่มอย่างดนัยภัทรมากกว่าใคร

                แฟนนายภัทรไงครับคุณหมอ

                ภาคินที่เดินถือกระเป๋าเป้ของธารธาราเข้ามาเป็นคนตอบเสียเอง ก่อนจะยื่นกระเป๋าของธารธาราให้เพื่อนหนุ่มไป แล้วหันมายิ้มให้คุณหมอหน้าใส ที่เป็นหนึ่งในชมรมคนรักดนัยภัทร

                หมอเพียงฟ้าทำหน้าตกใจ หมายความว่าข่าวลือที่ออกมาก็เป็นเรื่องจริงอย่างนั้นสิ ไม่จริงหรอก...เธอไม่เชื่อ ผู้หญิงคนนีไม่เห็นจะสะสวยตรงไหนเลย ดนัยภัทรไม่มีทางที่จะไปชอบจนคบมาเป็นแฟนกันแน่

                แต่....ดนัยภัทรก็ไม่เห็นปฏิเสธอะไรออกมาเลยนี่นา

ให้กลับบ้านวันนี้ได้เลยใช่ไหมครับหมอฟ้าจู่ๆ ดนัยภัทรก็ถามขึ้นมา ทำให้หมอเพียงฟ้าต้องหลบสายตาเยาะเย้ยของหมวดภาคินเอาไว้ก่อน แล้วหันมาตอบดนัยภัทรเสียงหวาน

ค่ะ ฟื้นมาก็กลับบ้านได้เลย ฟ้าจัดยาให้แล้ว แต่ฟ้าว่าตอนนี้พวกเราออกไปรอกันข้างนอกดีกว่าไหมคะ คนไข้จะได้พักให้สบายด้วย

ดีเหมือนกัน ออกไปก่อนเถอะนายภัทร ฉันมีเรื่องคดีจะคุยกับแกด้วยภาคินหันมาบอกเพื่อนหนุ่มที่นั่งข้างเตียง ส่งผลให้ดนัยภัทรจำต้องลุกออกจากเก้าอี้ ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเต็มใจนัก

ฝากด้วยนะครับหมอฟ้า ดนัยภัทรหันมาบอกคุณหมอสาว

ค่ะ เอาไว้ถ้าเธอรู้สึกตัว แล้วฟ้าจะเรียกนะคะ

หมอเพียงฟ้ารับปากด้วยรอยยิ้มหวาน ก่อนจะหันมากอดอกแล้วมองร่างที่ไร้สติของธารธาราด้วยความรู้สึกริษยาในใจ ที่เธอคนนี้สามารถทำให้ผู้ชายอย่างดนัยภัทรเป็นห่วงโดยไม่ละสายตาได้

หมอเพียงฟ้าแอบชื่นชมดนัยภัทรมานาน และเชื่อว่าเขาเองก็ชื่นชอบเธอเหมือนกัน เพราะทั้งคู่มักจะออกงานคู่ด้วยกันเสมอ จนใครๆ ต่างก็ลงความเห็นว่าเธอนี่ล่ะ ที่เหมาะสมกับดนัยภัทรมากที่สุด

แล้วผู้หญิงคนนี้มาจากไหนกัน หมอเพียงฟ้าคิดอย่างขุ่นเคืองใจ ก่อนจะสลัดความคิดนี้ออกไปชั่วคราว เมื่อมองเห็นว่าร่างบนเตียงกำลังขยับตัวเบาๆ และลืมตาขึ้นมาช้าๆ ในเวลาต่อมา

ฟื้นแล้วหรือคะหมอเพียงฟ้าเดินเข้าไปหาใกล้ๆ พร้อมกับยิ้มให้ธารธาราอย่างเป็นมิตร ในขณะที่ธารธารากลับมองหน้าเธองงๆ

คุณตกใจจนหมดสติไปค่ะ ภัทรเขาก็เลยพาคุณมาที่รงพยาบาลนี่

ธารธาราพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะมองไปรอบๆ ห้องเพื่อมองหาดนัยภัทร จำได้ว่าหล่อนตกใจมากตอนเกิดเรื่อง และดนัยภัทรก็เข้ามาช่วยหล่อนเอาไว้ได้ทัน แต่ว่า...หลังจากนั้นหล่อนก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย

เอ่อ...คุณดนัยภัทรอยู่ไหนคะ

หมอเพียงฟ้าทำหน้าตึง เมื่อหญิงสาวฟื้นขึ้นมาก็ถามหาดนัยภัทรทันที แต่ทว่าด้วยหน้าที่ทำให้เธอไม่อาจแสดงอาการได้มากไปกว่าการนิ่งเฉย

อยู่ข้างนอกค่ะ กำลังคุยธุระอยู่กับบหมวดภาคิน ว่าแต่คุณ...โอเคแล้วใช่ไหมคะ

ฉันไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณคุณหมอมากนะคะธารธารากล่าวออกมา ก่อนจะลอบอ่านชื่อของเธอจากป้ายชื่อที่ติดเอาไว้บนอกเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตา

ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ มันเป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้ว อีกอย่างคุณก็เป็นเพื่อนของภัทรด้วย หมอก็ยิ่งต้องดูแลดีเป็นพิเศษเลยล่ะค่ะ

หมอคนนี้พูดแปลกๆ ธารธาราแอบคิดในใจ หรือว่าหมอแสนสวยคนนี้จะเป็นหนึ่งในชมรมคนรักดนัยภัทรอีกคนหรือเปล่านะ เหมือนว่าดาวิศาจะเคยกล่าวถึงด้วย

ว่าแต่คุณ มาทำอะไรที่เชียงใหม่นี่หรือคะคุณหมอสาวเริ่มซักไซ้

เอ่อ...ฉันมาทำงานค่ะ เลยขอมาพักกับคุณดนัยภัทรชั่วคราว เพราะรู้จักกับน้องสาวของเขา อีกเดี๋ยวก็กลับไปแล้วล่ะค่ะ

แค่รู้จักกับน้องสาวอย่างนั้นเหรอ หมอเพียงฟ้ายิ้มออกมาอย่างดีใจ อย่างนี้ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันสิ อีกเดี๋ยวก็จะกลับแล้วด้วย ค่อยยังชั่ว...คิดว่าจะต้องเสียดนัยภัทรไปจริงๆ แล้วเสียอีก

อ๋อ...อย่างนี้เองหรอกหรือคะ งั้นข่าวลือที่ว่าภัทรพาแฟนมาอยู่ด้วย ก็ไม่จริงสินะคะ หมอก็ว่าอยู่แล้วเชียวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ภัทรเขารักความโสดจะตาย คงไม่ยอมมีแฟนง่ายๆ หรอกค่ะหมอเพียงฟ้าพูดไปยิ้มไป รู้สึกยินดีที่รู้ว่าธารธาราไม่ใช่แฟนของดนัยภัทรจริงๆ

ธารธาราลอบถอนหายใจ นึกอยู่แล้วเชียวว่ามันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ เพราะคุณหมอคนนี้มองหล่อนแปลกๆ ตั้งแต่แรกมาแล้ว พอรู้ว่าหล่อนไม่ใช่แฟน ก็ยิ้มแป้นออกมาเลยทีเดียวเชียว

อยู่ด้วยกันสองต่อสองคงจะอึดอัดน่าดูสินะคะ เอาอย่างนี้ไหม หมอมีเพื่อนที่รู้จักอยู่แถวนี้ เขามีรีสอร์ทและที่พักสวยๆ ให้เช่าด้วยนะคะ ถ้าคุณสนใจก็บอกหมอมาได้ หมอว่าชายหญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองโดยไม่ใช่แฟนกัน ยังไงมันก็ดูไม่เหมาะ ภัทรเขาก็มีหน้าที่การงาน มีหน้ามีตาออกขนาดนี้ หมอว่าอย่าให้เขาต้องมีคำครหาเลยค่ะ คุณเห็นด้วยกับหมอไหมคะ

ธารธาราอยากจะบ้าตาย นอกจากหมอคนนี้แล้วยังมีอีกไหมนะ นี่หล่อนจะต้องมาปวดหัวกับสาวๆ ของเขาไม่เว้นแต่ละวันเลยหรือ ทำไมคนอย่างดนัยภัทรถึงเป็นที่ต้องการของสาวๆ ได้ถึงเพียงนี้นะ

แต่ให้ตายเถอะ คนไหนๆ ก็ไม่ร้ายกาจเท่ากับคุณหมอคนนี้เลยสักคน ปากยิ้มแต่ตานี่จิกยังกับหล่อนจะไปแย่งชิงดนัยภัทรมาอย่างนั้นแหละ เฮ้อ...เป็นลมอีกสักรอบดีไหมธารธารา


****มาแล้วจ้าาาา ฝากด้วยนะคะ วางขายอีบุ๊คเร็วๆนี้ค่ะ กำลังรีไรท์จัดหน้า ส่วนรูปเล่มถ้ามีคนสนใจ โอบก็จะเปิดจองค่ะ ใครอยากได้ช่วยแจ้งความจนงค์ด้วยนะคะ โอบอยากทราบเพื่อตัดสินใจ จะได้เปิดจองพร้อมกับพี่ดิน(ป่วนรักสามีกำมะลอ) แบบแพคคู่เลย

***ขอบคุณสาวๆที่ติดตามกันมาตลอดนะคะ

รักเหมือนเดิม โอบขวัญ/ยะหวัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #53 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 09:41
    ยัยหมอร้ายมากนะหล่อน
    #53
    0
  2. #29 jinny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 18:42
    สนใจแบบเล่มจ้า
    #29
    0
  3. #28 jinny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 18:41
    สนใจแบบเล่มจ้า
    #28
    0
  4. #25 jeamjai phompilad (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 13:32
    ผลงานเยอะมากกเลยชอบคุณทนายแต่นางกิ๊กเยอะนะ
    #25
    0
  5. #24 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 12:12
    เหอๆๆๆ มีจรรยาบรรณหมอ..แต่ตัวร้ายก็คือตัวร้าย
    #24
    0