เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 8 : ห่วงหาอาทร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    21 มิ.ย. 59

กระดาษโน้ตที่แปะลงบนตู้เย็นในตอนเช้าตรู่ของอีกวัน ทำให้ดนัยภัทรถึงกับส่ายหัวเบาๆ เมื่อรู้ว่าเจ้าหล่อนแอบหนีออกไปทำงานข้างนอกตั้งแต่เช้าอีกแล้ว

จะรอกันหน่อยไม่ได้หรือยังไงนะ จะออกไปอะไรแต่เช้านักหนา แทนที่จะรอให้เขาขับรถไปส่ง เพื่อจะได้รู้ว่าหล่อนไปที่ไหน ยังไง ปลอดภัยหรือเปล่า นี่กลับหนีหน้าเขาไปดื้อๆ เหมือนไม่อยากคุยด้วย

ดนัยภัทรคิดอย่างหงุดหงิดใจ ความจริงเขาควรพอใจที่หล่อนไม่มาคอยยุ่งวุ่นวายกับเขา เหมือนที่แอบกังวลเอาไว้ตั้งแต่แรก แต่พอหล่อนตัดสินใจไม่พึ่งเขาจริงๆ ดนัยภัทรก็หงุดหงิดเหมือนถูกหล่อนทำประชดใส่เสียอย่างนั้น

ชายหนุ่มสลัดเรื่องของธารธาราออกไปจากสมองชั่วคราว เพราะวันนี้มีงานที่เขาต้องเข้าไปสะสางที่สำนักงานให้เรียบร้อย รอหล่อนกลับมาเย็นนี้ก่อนเถอะ เขาจะเสนอให้หล่อนเอารถอีกคันของเขาไปใช้ เพื่อตัดปัญหาที่เขาจะต้องตามเช็กว่าหล่อนอยู่ที่ไหนกับใคร และจะปลอดภัยหรือเปล่า เขาจะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลเกี่ยวความเป็นไปของหล่อนให้เสียเวลาอีก นี่ถ้าน้องสาวไม่ฝากมา จ้างให้ดนัยภัทรก็ไม่สนใจหรอกจะบอกให้

ชายหนุ่มคิดอย่างขุ่นเคืองในใจ ก่อนจะรีบกลับเข้าห้องแล้วอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานตามปกติ โดยไม่ลืมที่จะต้องโทร.ถามคนบางคนว่าตอนนี้หล่อนอยู่ที่ไหน เพื่อความสบายใจของตัวเองที่จะต้องคอยตอบคำถามน้องสาว

ภาคิน อยู่ไหนวะ บ่ายนี้มาเจอกันหน่อยสิ

ดนัยภัทรโทร.หาเพื่อนหนุ่ม เพราะวันนี้ช่วงบ่ายเขาว่าง ตั้งใจว่าจะชวนเพื่อนรักออกไปหาของอร่อยๆ ข้างนอกกินด้วยกันเสียหน่อย

ไม่ว่างว่ะไอ้ภัทร ตอนนี้มีงานด่วนว่ะเพื่อน” 

เสียงภาคินตอบกลับมาเหมือนร้อนรน จนดนัยภัทรอดที่จะสงสัยไม่ได้ มันมีเรื่องด่วนอะไรกัน ทำไมภาคินจะต้องทำเสียงตื่นเต้นขนาดนั้นด้วย

โจรปล้นธนาคารที่ไหนหรือไงวะ ถึงได้ทำเสียงเหมือนมีเรื่อง

ไม่ปล้นโว้ย แต่เมายาบ้า นี่จับผู้หญิงเป็นตัวประกันด้วยนะโว้ย ทางรีสอร์ทโทร.มาแจ้ง นี่ฉันกับเพื่อนตำรวจกำลังไป

ดนัยภัทรเลิกคิ้ว รีสอร์ทไหนกัน มีคนเมายาบ้าอยู่ด้วย

ที่ไหนวะดนัยภัทรอดถามขึ้นมาไม่ได้

จันทร์เพ็งรีสอร์ทโน่น แค่นี้นายภัทร ฉันรีบภาคินวางสายไปทันที ทำเอาดนัยภัทรถึงกับแอบเซ็ง ที่วันนี้จะต้องออกไปกินข้าวคนเดียวอีกแล้ว

แต่ว่าเอ๊ะ! จันทร์เพ็งรีสอร์ทอย่างนั้นเหรอ ดนัยภัทรตาโตเมื่อนึกขึ้นได้ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดโทร.หาธารธาราทันที เพราะเมื่อเช้าหล่อนบอกกับเขาว่าจะไปนั่งทำงานที่จันทร์เพ็งรีสอร์ทนี่นา

รับสิธารธารา ผมบอกให้คุณรับเดี๋ยวนี้

ดนัยภัทรใจเต้นแรง เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรับสายเขาเลย ส่งผลให้ดนัยภัทรถึงกับร้อนรนไปหมด จนแทบอยากจะปามือถือของตัวเองทิ้งไปให้มันรู้แล้วรู้รอด

หล่อนอยู่ไหนกัน กำลังทำอะไรอยู่ ทำไมถึงไม่รับสายเขา ให้ตายเถอะ...หล่อนมัวนั่งหลับอยู่หรือไงกัน หล่อนจะรู้ไหมว่าที่นั่นกำลังมีเรื่องร้ายเกิดขึ้ย

หวังว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่เขาคิดนะ ดนัยภัทรแอบคิดบ้าๆ ในใจ ป่านนี้หล่อนอาจจะออกไปที่อื่นแล้วก็ได้ แต่ว่าถึงยังไงหล่อนก็ควรรับสายเขาสักนิดก็ยังดี ไม่ใช่ปล่อยให้เงียบอยู่แบบนี้

กลับมาจะตีก้นให้ ข้อหาที่ทำให้เขาเป็นห่วง ดนัยภัทรคิดอย่างหงุดหงิดใจ ก่อนจะคว้ากุญแจรถที่วางเอาไว้ขึ้นมาทันที เมื่อรู้ตัวว่าไม่อาจทนนั่งจินตนาการไปเองว่าหล่อนจะปลอดภัยหรือเปล่า เขาคงนั่งทำงานต่อไปไม่ได้แน่ ถ้าไม่รู้ว่าตอนนี้ธารธาราอยู่ที่ไหน

หากแต่สายที่โทร.เข้ามาของเพื่อนรัก ก่อนที่ดนัยภัทรจะทันได้ออกไป พร้อมกับข่าวใหม่ที่ภาคินรายงานเข้ามา กลับทำให้ชายหนุ่มถึงกับตัวชาจนก้าวขาแทบไม่ออกไปเลยทีเดียว เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังหวาดกลัว มันได้เกิดขึ้นแล้วจริงๆ

 

เสียงไทยมุงที่กำลังยืนมุงกันอยู่รอบๆ สวนดอกไม้ในจันทร์เพ็งรีสอร์ทดังอื้ออึงไปทั่ว พร้อมกับทั้งรถพยาบาล รถตำรวจ ต่างก็เข้ามาจอดล้อมรอบรีสอร์ทเอาไว้ เพื่อรองรับสถาณการณ์ไม่คาดคิดที่อาจเกิดขึ้นได้ชั่วขณะ

ดนัยภัทรวิ่งลงจากรถของตัวเองทันทีที่มาถึงรีสอร์ท ก่อนจะวิ่งฝ่าวงล้อมไปยังด้านหน้าที่มีตำรวจทั้งในและนอกเครื่องแบบหลายนาย กำลังตรึงกำลังล้อมรอบชายฉกรรจ์คนหนึ่ง ซึ่งอยู่ในภาวะจิตใจไม่ปกติ และที่สำคัญไปกว่านั้น มีดปลายแหลมที่อยู่ในมือของชายฉกรรจ์ กำลังจี้ไปที่ลำคอระหงของผู้หญิงที่อยู่ในหัวของดนัยภัทรตลอดเวลาด้วย

คุณน้ำ

ดนัยภัทรอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นธารธารายืนตัวสั่นใบหน้าซีดเผือด ภายใต้การควบคุมของชายฉกรรจ์ที่กำลังคลุ้มคลั่งอยู่ในตอนนี้

คุณดนัยภัทรธารธาราเรียกชื่อเขาออกมาเสียงแผ่วเบา ดวงตากลมโตฉายแววแห่งความดีใจเมื่อมองเห็นหน้าเขา หากแต่ก็ไม่สามารถที่จะกระดุกกระดิกอะไรได้มากไปกว่านี้ เพราะกลัวว่าปลายมีดอันแหลมคมที่กำลังจ่อคอหล่อนอยู่ อาจจะพลาดพลั้งทำให้หล่อนบาดเจ็บได้

เอาตัวเธอออกมาเดี๋ยวนี้ไอ้คิน

ดนัยภัทรบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน ดวงตาสีดำสนิทของเขาจ้องมองไปที่ร่างของธารธาราด้วยความร้อนรุ่มจนแทบทนไม่ไหว อยากจะเข้าไปดึงตัวหล่อนออกมาให้พ้นจากเรื่องบ้าๆ นี้ซะ แล้วก็อัดไอ้บ้านั่นให้กระอักเลือดตายให้สาสมใจ แต่ทว่าเขาก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากยืนมองหล่อนด้วยหัวใจที่ปวดหนึบไปหมด

ใจเย็นๆ สิวะเพื่อน ฉันกำลังต่อรองกับมันอยู่ภาคินหันมาบอกเพื่อนหนุ่มด้วยความหนักใจ รู้ว่าดนัยภัทรกำลังห่วงธารธาราเป็นอย่างมาก แต่ว่าตำรวจต้องใช้เวลาและขั้นตอนในแบบฉบับของพวกเขาเอง

ถ้าธารธาราเจ็บแม้แต่ปลายเล็บ ฉันจะฟ้องพวกแกทั้งโรงพักแน่ดนัยภัทรเอาจริง ถ้าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเจ็บแม้เพียงนิดเดียว เขาจะไม่ไว้หน้าใครแน่นอนเขาสาบาน

ใจเย็นสิวะ ฉันไม่ปล่อยให้คุณน้ำเป็นอะไรหรอก ไว้ใจฉันสิภาคินหันมาบอกเพื่อนหนุ่มให้สบายใจ ก่อนจะหันไปต่อรองกับชายผู้ก่อเหตุต่อไป

กูต้องการเงิน เอาเงินมาให้กู ไม่งั้นอีนังนี่ตายชายผู้ถูกสารเสพติดครอบงำข่มขู่ด้วยสายตาเกรี้ยวกราด พร้อมกับล็อคคอตัวประกันสาวที่เขาใช้เป็นเครื่องต่อรองอย่างสุดแรง จนอีกฝ่ายร้องอื้อด้วยความเจ็บปวด

จะเอาเท่าไหร่บอกมาเลย ฉันให้แกได้หมด แต่ต้องปล่อยผู้หญิงก่อน

ดนัยภัทรตอบมันไปทันทีโดยไม่ต้องคิด นาทีนี้เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ขอแค่ธารธาราปลอดภัย เขาก็พร้อมจะทำตามอย่างที่ไอ้บ้านั้นต้องการทั้งหมด

คุณ! อย่ามาขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่สิครับ

ตำรวจนายหนึ่งหันมาตำหนิดนัยภัทร หากแต่ภาคินกลับส่งสัญญาณบอกให้ตำรวจนายนั้นเงียบไป แล้วหันมาบอกเพื่อนหนุ่มด้วยน้ำเสียงกระซิบ

จะเจรจาเองอย่างนั้นใช่ไหม

ใช่ดนัยภัทรตอบเสียงหนักแน่น

ก็ได้ ฉันไว้ใจนาย ไอ้ทนายมือหนึ่ง ทำให้ดีๆ นะโว้ย นั่นคุณน้ำแฟนฉัน ภาคินเล่นมุขกับเพื่อน เพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดที่เกิดจากสถาณการณ์นี้

ดนัยภัทรเคยช่วยงานตำรวจมาหลายคดี และเคยใช้วาทะศิลป์เจรจาต่อรองกับสถาณการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว เพราะฉะนั้นภาคินจึงไว้ใจดนัยภัทรมาก

                ดนัยภัทรหันมาหรี่ตามองเพื่อนด้วยความกังขาในใจ หากแต่จำต้องสลัดความสงสัยนั้นเอาไว้ก่อน พร้อมกับหันไปต่อรองกับผู้ก่อเหตุอีกครั้ง

                ปล่อยผู้หญิงนะครับ แล้วผมจะให้ในสิ่งที่คุณต้องการ ทุกอย่างที่คุณอยากได้

                “อย่ามาโกหกเลย ฉันไม่เชื่อหรอกชายฉกรรจ์ตะโกนตอบออกมา พร้อมกับทำตาวาวโรจน์ราวกับไม่มีสติใดๆ หลงเหลือแล้ว

เชื่อเถอะครับ ผมให้จริงๆ ไม่เชื่อดูนี่สิครับ

ดนัยภัทรล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมา พร้อมกับควักธนบัตรสีเทาเป็นปึกออกมาหมดกระเป๋า แล้วชูขึ้นให้คนร้ายดูชัดๆ เต็มตา

นี่ไงครับเงิน มาเอาสิครับ ถ้าไม่พอ เดี๋ยวผมหาให้อีก ผมมีเงินเยอะนะครับ ให้ได้ไม่อั้นเลย

ดนัยภัทรเดินเข้ามาหาคนร้ายช้าๆ พร้อมกับหันมาส่งสายตาให้ภาคินที่อยู่ใกล้ๆ เป็นสัญญาณก่อนที่ฝ่ามือหนาจะยื่นเงินปึกใหญ่ไปให้คนร้ายด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

ปล่อยเธอไปสิครับ แล้วรับเงินไป เห็นไหมว่าเธอกำลังกลัว

คนร้ายทำตาล่อกแล่ก เหมือนไม่เชื่อใจ แต่เงินเป็นปึกในมือของชายตรงหน้า ก็ทำให้เขาเกิดความลังเลใจเป็นอย่างมาก ทว่าก็ยังไม่ยอมรับข้อเสนอง่ายๆ

ผมเป็นสามีเธอ ยังไงคุณช่วยเห็นใจผมหน่อยได้ไหม คุณมีภรรยามีลูกหรือเปล่า ช่วยเข้าใจความรู้สึกผมด้วย ผมห่วงเธอ และถ้าเธอเป็นอะไรไป คุณคิดบ้างไหมว่าผมจะอยู่ยังไง

ดนัยภัทรเกลี้ยกล่อม ก่อนจะค่อยๆ ย่างเท้าเข้ามาใกล้ๆ ทั้งคู่ แล้วจ้องมองไปยังดวงตากลมโตสั่นระริกของธารธารา ราวกับบอกว่าไม่ต้องกลัว เพราะเขาจะอยู่ข้างๆ หล่อนเอง

เมีย...อย่างนั้นเหรอคนร้ายพึมพำ ดวงตาของเขามีแววเศร้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัดทันที

ครับ เรามีลูกด้วยกันด้วย แล้วคุณล่ะครับ มีเมียมีลูกหรือเปล่า เอาเงินนี่ไปใช้กับพวกเขาสิครับ ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ให้พวกเขาใส่ พาพวกเขาไปซื้อของอร่อยๆ กิน

มือเหี่ยวย่นหยาบกระด้างของชายฉกรรจ์สั่นระริก เมื่อถูกถามถึงภรรยาและลูกน้อยที่รอคอยเขากลับไป ทุกคนต้องการอาหาร ต้องการเงินค่าเทอม ต้องการเงินไปปลดหนี้และค่าใช้จ่ายภายในบ้าน แต่วันนี้เขากลับถูกไล่ออกจากงาน แล้วทุกคนที่บ้านของเขาจะอยู่กันยังไง

ภาคินส่งสัญญาณให้ตำรวจทุกนายเตรียมตัว เมื่อเห็นว่าคนร้ายกำลังนิ่งสงบและเงียบไปผิดปกติ พร้อมกับอ้อมไปด้านหลังคนร้าย เพื่อเตรียมการจู่โจมช่วยเหลือตัวประกันออกมา

ปล่อยภรรยาผมเถอะครับ ผมขอร้อง เอาเงินนี่ไป แล้วไปใช้ชีวิตของคุณนะครับ


มาแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาา ลุ้นนนนนนนน ฝากโหวตฝากเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยนะค้าาาาาา เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #23 pretty-p (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 12:44
    โหย เป็นภรรยาคุณและมีลูกแล้วด้วย ว้าวววววว
    แล้วเมื่อกี้ที่เพื่อนบอกว่าแฟนผมล่ะ
    55555+ เพื่อนรักคิดจะมาหักเหลี่ยมทนายโหดรึ มันง่ายไปหน่อยมั้งเพื่อน
    อ้อ งานการที่ว่าด่วนน่ะ ไม่ด่วนแล้วหรือพ่อคุณ เอิ้ก
    #23
    0
  2. #22 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 11:07
    รีบมาอัพต่อเถอะค่า
    #22
    0
  3. #15 lucky789 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 00:29
    ได้ใจมาก..เลิฟๆ พี่ทนายจริงๆ
    #15
    0
  4. #14 pookpook502 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 10:56
    พระเอกสุดยอดเลย ได้ใจเต็มๆเลยค่ะ
    #14
    0
  5. #13 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 10:46
    โฮะๆๆๆ อีพี่ทนายก็เป็นฮีโร่ได้นะคะ
    #13
    0