บ่วงร้ายละลายรัก

ตอนที่ 6 : ยัยตัวยุ่ง จุ้นหัวใจ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ก.ย. 60

                        

   

 เกวิกาตื่นมาในตอนสายของอีกวัน และเธอก็พบว่าชีวินออกไปทำงานที่ไร่แล้ว ทั้งคู่จึงไม่ได้พูดคุยกันแต่อย่างใดจะมีก็แต่ป้านวลที่คอยรับใช้ และคุยอยู่เป็นเพื่อนเท่านั้น


                ตกเที่ยงมาชีวินก็ยังไม่กลับ ทำให้เกวิกาชักร้อนใจ กลัวว่าหลังจากนี้ไปเขาจะหลบหน้าเธอ จนเธอหมดโอกาสแล้วถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เธอจะทำภารกิจสำเร็จได้ยังไง


                ป้านวลขานี่ก็เย็นมากแล้วนะคะ ทำไมคุณวินยังไม่กลับ


                หญิงสาวเอ่ยถามป้านวลด้วยความร้อนใจ ในตอนเย็นของวัน เนื่องจากเธอรอชีวินเกือบทั้งวัน เขาก็ไม่ยอมโผล่มาให้เห็นหน้าเลย ทั้งนี้ทั้งนั้นแม่บุญธรรมของเธอ ก็โทรมาเร่งให้เธอรุกชีวินให้เร็วที่สุด จนเธอจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว


                ค่ำๆ โน่นล่ะค่ะ บางทีคุณวินเธอก็ดื่มสังสรรค์กับพวกคนงานจนดึกเป็นประจำ คุณกวางไม่ต้องรอเธอหรอกนะคะ ประเดี๋ยวป้าจะจัดอาหารเย็นให้ทานก่อนได้เลย


                “ไร่ไปทางไหนคะ กวางจะไปหาคุณวิน


                เกวิกาตัดสินใจ เธอจะต้องตามติดชีวิตของชีวิน ให้เขารำคาญให้ตายไปเลยคอยดู ข้อหาที่เขาอยากหลบหน้าเธอดีนัก


                จะดีหรือคะป้าว่ารอดีกว่า นี่มันก็จะค่ำแล้ว


                ป้านวลห้ามปราม เพราะไม่อยากให้หญิงสาวออกไปในไร่ ที่มีแต่คนงามผู้ชายเต็มไปหมด แถมเย็นๆ แบบนี้ คนพวกนั้นก็ชอบตั้งวงกินเหล้ากันนักแล


                ดีสิคะป้าช่วยเอาอาหารใส่ปิ่นโต หรือว่ากล่องให้กวางด้วยนะ กวางจะเอาไปให้คุณวิน เผื่อเขาจะยังไม่ได้ทานอะไร


                “โถแม่คุณ ไม่ต้องห่วงคุณวินหรอกค่ะ ปกติก็ไม่ค่อยกลับมาทานข้าวเที่ยง หรือว่าข้าวเย็นที่บ้านอยู่แล้ว เผลอๆก็เมากลับมาจนลืมหิวโน่นล่ะค่ะ


                ป้านวลอธิบายให้เกวิกาเข้าใจ ว่าชีวินใช้ชีวิตยังไงในแต่ละวัน ซึ่งป้านวลเองนั้นเคยเป็นห่วงเหมือนกัน แต่พอเจอบ่อยๆ นางเองก็เริ่มชิน


                ไม่เป็นไรค่ะป้านวล กวางอยากออกไปดูข้างนอกบ้าง อยู่แต่ในบ้านก็อึดอัดจะแย่อยู่แล้ว


                หญิงสาวพยายามหาข้ออ้าง หากแต่ความจริงแล้ว เธออยากรู้ว่าชีวินทำอะไร อยู่กับใครต่างหาก


                เอาอย่างนั้นหรือคะ ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวป้าเตรียมปิ่นโตให้


                ป้านวลยอมตามใจหญิงสาวในที่สุด ทำให้เกวิกาถึงกับยิ้มอย่างขอบคุณ กับความใจดีของทาน ก่อนจะกล่าวขอบคุณเบาๆ ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม และหลังจากนั้นอีกสิบนาที ร่างเล็กของเกวิกาในชุดกระโปรงผ้าฝ้าย ก็ปั่นจักยานออกจากบ้านใหญ่ ไปตามเส้นทางลาดยางในไร่ ที่ป้านวลบอกทางให้ไปอย่างรวดเร็ว โดยมีปิ่นโตข้าวที่ใช้เป็นข้ออ้าง ในการปฏิบัติภารกิจ วางอยู่ในตะกร้าหน้ารถด้วย


                เสียงคนงานชายตะโกนร้องแซวใครบางคนดังมาแต่ไกล ทำให้ชีวินชะงักแก้วเหล้าที่กำลังจะยกขึ้นดื่มทันที ก่อนจะเพ่งมองไปยังทางเข้าบ้านพักคนงาน ที่มีจักรยานของป้านวลเป็นพาหนะให้ใครบางคน ที่กำลังปั่นเข้ามาด้วยใบหน้าสดใส ทำเอาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่เดินผ่านไปผ่านมา ถึงกับต้องหันไปมองเป็นตาเดียวกัน ก่อนจะเป่าปากแซ็วหญิงสาววัยใส ที่กำลังตั้งอกตั้งใจในการปั่นจักรยานเข้ามายังหน้าบ้านพัก


                น้องสาวมาหาใครเหรอจ้ะ


                คนงานชายคนหนึ่งที่กำลังเมาได้ที่ เดินเข้ามาหาเกวิกาด้วยอาการทรงตัวไม่อยู่ หลังจากที่เธอจอดจักรยานอยู่ที่หน้าบ้านพักคนงานตามที่ป้านวลบอกมา ทำเอาเกวิกาถึงกับถอยออกห่างทันที เพราะความไม่ไว้วางใจ ก่อนจะพยายามสอดส่องสายตามองหาใครบางคน ที่จงใจหลบหน้าเธอทั้งวัน ด้วยการไม่ยอมกลับเข้าบ้าน


                อื้อหือ...ใครวะนั่น น่ารักเป็นบ้าเลย


                เสียงของสมคิด ที่นั่งอยู่ข้างๆ ชีวินเอ่ยขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ ที่จู่ๆ ก็มีเด็กสาวหน้าใสที่มาจากไหนก็ไม่รู้ โผล่เข้ามาในไร่เอื้อมรักในตอนเย็นหลังเลิกงาน ซึ่งเขาแน่ใจ ว่าไม่เคยเห็นเธอมาก่อนแน่นอน


                ชีวิตถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มหมดแก้ว แล้วหันไปมองเกวิกา ที่ยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อม ของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ ด้วยสีหน้าบึ้งตึงไม่สบอารมณ์


                เอาแล้วไง...นายครับ ไอ้เชิดมันไปจับมือน้องเค้าทำไม


                สมคิดหันไปบอกเจ้านายทันที เมื่อเห็นใครคนหนึ่งตรงนั้น กำลังพยายามจับมือถือแขนหญิงสาวแปลกหน้า ที่กำลังยืนถือปิ่นโตข้าว ด้วยใบหน้าตื่นตกใจ กับการกระทำของพวกขี้เมายามเลิกงาน


                หากแต่ชีวินยังนิ่ง ทำเหมือนไม่อยากจะสนใจกับความเป็นไปของเธอ ปล่อยให้เจอดีเสียบ้าง แม่คุณจะได้รู้สึกเสียที ว่าอย่าริเข้ามาที่นี่ในตอนเย็นใกล้ค่ำแบบนี้อีก


                อ้าวไอ้เชิด...นายครับแย่แล้วครับ ยื้อยุดฉุดกันใหญ่แล้วนั่น

                สมคิดพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ก่อนจะกระโดดลงจากแคร่ไม้ไผ่ ที่ทางไร่ทำเอาไว้ให้คนงานนั่งสังสรรค์กัน เพื่อจะไปช่วยหญิงสาวแปลกหน้า แต่ทว่าเขาก็ยังช้ากว่าคนเป็นเจ้านาย ที่จู่ๆ ก็ลุกพรวดพราดวิ่งเข้าไปที่วงล้อมหน้าบ้านพักทันที


                ปล่อยนะอย่ามายุ่งกับฉัน


                เกวิกาสะบัดแขนหนีจากชายแปลกหน้า ที่อยู่ในอาการมึนเมาเต็มที่ พร้อมกับหันรีหันขวางมองหาชีวินว่าเขาอยู่ไหน แต่ไอ้หนุ่มขี้เมาคนนี้ ก็ตามติดเธอจนน่ารำคาญ แถมกำลังพยายามจะลวนลามเธอด้วยการจับมืออีกต่างหาก


                เอาตัวสกปรกของแก ออกไปให้พ้นเธอเดี๋ยวนี้ไอ้เชิด


                เสียงวางอำนาจของเจ้าของไร่ ที่ดังมาจากด้านหลังทำให้เชิดชะงัก ก่อนจะผงะและหน้าซีดขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเป็นนายใหญ่แห่งไร่เอื้อมรัก พร้อมกับคนอื่นๆ ก็เช่นเดียวกัน ที่ต่างถอยหลังออกห่างจากเกวิกาทันที เมื่อเห็นสายตาและเสียงทรงอำนาจของชีวิน


                คุณวิน...


                เกวิกาวิ่งเข้าไปหาเขาทันที พร้อมกับยกมือขึ้นกอดแขนเขาไว้อย่างต้องการที่พึ่ง ทำเอาเชิดถึงกับเหงื่อตก เมื่อเห็นภาพสนิทสนมของคนทั้งคู่


                เมาแล้วกลับไปนอนไปไอ้เชิด อย่ามาทำตัวเกะกะระรานคนอื่น ไม่งั้นพรุ่งนี้ฉันจะให้แกเก็บเสื้อผ้าออกไปอยู่ที่อื่น


                ไอ้เชิดทำหน้าเลิ่กลั่ก ก่อนจะนั่งคุกเข่า แล้วยกมือไหว้ ขออภัยผู้เป็นนายเหนือหัว ด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดเต็มที่ พร้อมกับวิงวอนขอร้องนายของตนเองทันที เนื่องจากยังไม่อยากตกงาน


                ผม...ขะ...ขอโทษครับนาย ผมไม่รู้ว่าคุณผู้หญิงเป็นคนของนาย นายอย่าไล่ผมออกเลยนะครับ


                เชิดพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะหันไปไหว้เกวิกาอีกคน ทำเอาหญิงสาวถึงกับทำหน้าตาตื่น หันไปมองชีวินด้วยความรู้สึกตื่นเต้นไปด้วย


                “ไปให้พ้น...แล้วอย่าให้มีครั้งต่อไป ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่


                “ครับนาย...ผมจะไม่ทำบ้าๆแบบนี้อีกแล้วครับ


                เชิดรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ ที่กำลังยืนมองเหตุการณ์อย่างให้ความสนใจ เนื่องจากไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหน ที่นายอย่างชีวินจะออกหน้าปกป้องขนาดนี้ เพราะก่อนหน้านี้ที่มีเข้ามา เจ้านายก็สั่งให้คนงานกลั่นแกล้งจนอยู่ไม่ได้ และหอบเสื้อผ้าหนีกลับออกไปทุกราย แต่มาคราวนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมด แสดงว่าผู้หญิงที่มาใหม่คนนี้ คงไม่ธรรมดาเสียแล้วล่ะ


                สมคิด...พานายเชิดกลับไปนอนพักไป


                ชีวินหันไปบอกสมคิดลูกน้องคนสนิท ทำให้สมคิดก้มหัวรับคำสั่ง ก่อนจะตรงรี่เข้าไปหิ้วปีกเชิดขึ้นมา แล้วพากลับบ้านพักคนงานในเวลาต่อมา


                คนอื่นก็เหมือนกัน ต่อไปนี้ถ้าฉันเห็นใครแซวผู้หญิงคนนี้อีก ฉันจะเย็บปากมันซะ หรือไม่ก็ตัดลิ้นมันทิ้งเสีย จะได้ไม่ต้องเที่ยวไปเห่าหอน สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น


                ชีวินบอกด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว และใบหน้าที่ดุดันราวกับยักษ์ในสายตาของเกวิกา นึกไม่ถึงว่าต่อหน้าคนงาน ชีวินจะดุได้ขนาดนี้ แต่ก็นั่นสินะ เขาต้องควบคุมคนเป็นร้อยนี่นา จะให้เหลาะแหละหละหลวม ก็คงไม่ได้


                “ช่างมันเถอะค่ะคุณวิน กวางไม่ได้เป็นอะไร หมอนั่นเขาคงเมา


                เกวิกากระตกแขนเขาเบาๆ ทำให้ชีวินก้มลงมามองหน้าเธอที่เตี้ยกว่าหลายเซ็น ด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ


                เธอเองก็เหมือนกัน ใครใช้ให้เธอมาที่นี่หา!”


                เกวิกาหน้าเจื่อนลงทันที ก่อนจะตอบเขาเสียงอ่อยๆ


                กวางเอ่อ...กวางเอาข้าวมาส่งค่ะ เผื่อคุณอาจจะยังเคลียร์งานไม่เสร็จ กวางกลัวคุณหิว เพราะข้าวเที่ยงคุณก็ไม่ได้กลับไปทาน


                คำตอบของเธอทำให้ชีวินถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันไปแย่งปิ่นโตในมือเธอไปถือ แล้วดึงแขนเธอให้เดินตามเขาไปยังสำนักงานที่อยู่อีกด้าน


                มานี่เลยแม่ตัวดี ทำไมถึงได้จุ้นจ้านวุ่นวายแบบนี้นะ


                เขาบ่นพึมพำอย่างหัวเสีย ก่อนจะลากแขนเธอให้เดินตามไปยังสำนักงานขนาดกลาง ที่ตั้งอยู่ห่างจากบ้านพักของคนงานประมาณเกือบสามร้อยเมตร ท่ามกลางสายตาสงสัยของคนงานนับหลายสิบชีวิต

              

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #6 pretty-p (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 16:22
    จุ้นจ้าน แต่ก็ชอบใจใช่ไหมล่ะค่ะ 5555555
    #6
    0