บ่วงร้ายละลายรัก

ตอนที่ 5 : เหม็นสาบชะนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    20 ก.ย. 60

             

              “ถอยไปสิคะ...กวางจะกลับห้องแล้ว

                เธอตะคอกเสียงขุ่น มองเขาด้วยสายตาหงุดหงิด


                จะรีบไปไหน เมื่อกี้ยังนอนให้ท่าฉันอยู่เลย


                “กวางน่ะเหรอให้ท่าคุณ ไม่มีทางหรอก ให้ท่าไปก็แค่นั้นแหละ กวางรู้ว่าคุณไม่ชอบผู้หญิง


                คราวนี้ชีวินถึงกับผงะไปทันที ก่อนจะมองใบหน้าของเธอด้วยความงงงวย เขาน่ะเหรอไม่ชอบผู้หญิง นี่ยัยลูกกวางน้อยไปเอาข่าวบ้าๆ แบบนี้มาจากไหนกัน หรือว่า...บิดาของเขากับแม่เลี้ยงเป่าหูเธอมา


                หน็อย...มันน่าจับกดแล้วตบด้วยปากอีกนักเชียว ถ้าเขาไม่ชอบผู้หญิง แล้วเขาจะทำแบบเมื่อกี้กับเธอได้ยังไง ยัยเด็กประสาท ยัยเด็กสมองเพี้ยน...


                คุณวินแค่เมา...ก็เลยเผลอมาลงที่กวาง


                เอาเข้าไป...เผลองั้นเหรอ ไม่นะ..เขาตั้งใจเลยล่ะ อยากแกล้งให้เธอโวยวายแล้วหนีกลับบ้านไป แต่เหตุไฉนเธอถึงเข้าใจผิด คิดว่าเขาไม่มีที่ลง แล้วไปลงเอาที่เธอ ประเดี๋ยวก็ลงจริงๆ เข้าให้หรอก


                ฉันก็...อยากลองของแปลกบ้างไง


                ชีวินแกล้งเออออ ไหนๆ เธอก็เข้าใจเขาผิดไปแล้ว หลอกให้เธอโง่แล้วก็อ่อนต่อโลกต่อไป เขาจะได้หากำไรกับเธอได้เรื่อยๆ ก็แหม...ใครมันจะไปคิด ว่าเด็กสาวอย่างเกวิกา จะมีดีได้ถึงขนาดนี้


                กวางไม่ใช่ของแปลก ที่จะให้คุณวินลอง


                เกวิกาย้อนด้วยใบหน้าบึ้งตึง เสียท่าใครไม่เสีย ดันมาเสียให้เกย์ที่หน้าตาดีอย่างไม่น่าให้อภัยแบบชีวินอีก คิดแล้วมันน่าเจ็บใจนัก ถึงภารกิจหลักจะมาที่นี่ เพื่อเผด็จศึกเขาก็เถอะ แต่เธอไม่คิดว่ามันจะเร็วถึงขั้นเกินเลยมาถึงขนาดนี้


                อีกอย่าง...เธอก็ยังไม่พร้อม ที่จะให้เสียตัวให้ผู้ชาย ที่มีใจชอบไม้ป่าเดียวกันเลยสักนิด


                อ้าว...เธอไม่เคยได้ยินเหรอไง ว่าพวกไม้ป่าเดียวกันอย่างฉัน หญิงก็ได้ชายก็ดี


                “ไม่เอา...ทุเรศที่สุด กวางเข้าใจแล้ว ว่าทำไมคุณลุงกับแม่อรถึงได้หนักใจกับคุณนัก


                สาวน้อยใบหน้างอง้ำ ก่อนจะรวบสาบเสื้อเข้าหากันเมื่อนึกขึ้นได้ พลางหลบสายตาประหลาดจากคนบนร่างด้วยใบหน้าแดงก่ำ จนลามไปถึงใบหู


                ก็เลยส่งยัยเฉิ่มอย่างเธอมาหลอกล่อฉันใช่ไหมล่ะ หึ...ลูกไม้เดิมๆ พ่อกับอาอรนี่ไม่เหนื่อยกันบ้างหรือไงนะ


                ชีวินบ่นอุบ หากแต่สายตากลับจ้องมองเนื้อขาวๆ ที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตากรุ้มกริ่ม ยอมรับว่าเขาช่างไม่มีสมาธิเอาเสียเลย ตอนที่อยู่ใกล้ชิดกับเกวิกาแบบนี้


                คุณวินก็กลับใจสิคะ แล้วหาผู้หญิงที่ไหนก็ได้มาแต่งงานด้วย แล้วก็มีหลานให้ท่านสักคนสองคน ต่อไปท่านทั้งสองก็ไม่มายุ่งแล้วล่ะค่ะ


                ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะก้มหน้าลงมาชิดติดริมฝีปากของเกวิกาอีกครั้ง พร้อมกับสบนัยน์ตากลมโตของคนใต้ร่าง ด้วยสีหน้าขบขัน จนแทบหลุดหัวเราะออกมา


                ก็เธอบอกว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงไม่ใช่เหรอ แล้วเธอจะให้ฉันแต่งงานกับผู้หญิง แล้วเอามาทำลูกได้ยังไง


                เออ...จริงของเขาด้วยสิ แล้วอย่างนี้เธอจะทำยังไง ในเมื่อเขาชอบผู้ชายด้วยกัน และไม่ชอบผู้หญิงอย่างเธออีก


                ก็หลับหูหลับตาทำๆ ไปไม่ได้เหรอคะ


                “ทำกับใครฉันทำไม่ลงหรอก เธอไม่เป็นฉัน เธอก็พูดได้สิ


                ชีวินแกล้งว่า ก่อนจะจ้องมองกลีบปากอวบอิ่ม ที่เย้ายวนใจอยู่ตรงหน้า เกวิกาช่างโง่เขลานัก แค่นี้เธอยังดูไม่ออกอีกเหรอ ว่าเขาน่ะเป็นผู้ชายทั้งแท่ง เขาทั้งจับเธอจูบและทั้งลูบทั้งคลำ แต่เธอก็ยังปักใจว่าเขาเป็นพวกอีแอบอีก หึอย่างนี้น่าแกล้งให้หัวปั่นชะมัด


                ก็ใครก็ได้นี่คะ ทำๆ ไปครั้งสองครั้ง เดี๋ยวก็มีหลานให้ท่านเอง


                “อืมมันง่ายขนาดนั้นเลยหรือ


                ชีวินประชด ในขณะที่เกวิกาทำท่าคิด มันง่ายไหมหรือเปล่า เธอเองก็ไม่รู้สิ บางคนครั้งเดียวก็มีแล้ว แต่บางคนสิบปีก็ยังไม่มี โอยคิดแล้วปวดหัวจริงๆ ทำไมชีวิตของเธอจะต้องมาเจอเรื่องบ้าๆ แบบนี้ด้วยนะ


                ไม่รู้ค่ะกวางเอ่อไม่เคยทำ


                หญิงสาวทำหน้ากระอักกระอ่วน เพราะเธอเองก็ไม่เคยรู้เรื่องอย่างว่าเลย แต่เธอก็ต้องกล่อมชีวินให้เขาคล้อยตาม เพราะไม่อย่างนั้น เธอคงไม่กล้ากลับไปสู้หน้าคุณชีพกับแม่อรยาได้แน่


                ฉันก็ไม่เคยทำก็นี่ไงฉันถึงชวนเธอ จะได้มีหลานให้ท่านอุ้มไง


                ว่าพลางยื่นมือมากอบกุมก้อนเสื้ออวบอิ่ม แล้วบีบเคล้นเล่นอย่างไม่เกรงใจเจ้าของแม้แต่นิด ทำเอาเกวิกาถึงกับสะดุ้งตัวด้วยความตกใจ ก่อนจะพยายามขยับหนีให้พ้นจากการทาบทับของเขา


                อย่าค่ะกวางขอร้อง


                หญิงสาววิงวอนเสียงหวาน ร่างกายตื่นเพริดไปกับสัมผัสของเขาอย่างหน้าไม่อาย ยามที่เขาแตะต้องที่ยอดทับทิมสีหวานเมื่อใด เธอก็ตัวอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟทุกที


                อย่าอะไรกันอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะกวางน้อย ว่าเธอมาที่นี่เพราะอะไร อยากอ่อยฉัน อยากยั่วฉันให้ยอมมีอะไรกับเธอไม่ใช่เหรอ แล้วจะมาห้ามทำไมกัน


                ชีวินพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาหญิงสาวถึงกับหน้าเสียไปทันที แต่ก็พยายามข่มความกลัวเอาไว้ภายในใจ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ด้วยความจำนนต่อความจริง


                กวางทำตามคำสั่งแม่อร


                “งั้นเหรอแล้วทำไมเวลาฉันแตะ เธอจะต้องห้าม


                เกวิกาใจสั่น ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ ว่าเขาจะอยากทำอะไรเธอตั้งแต่ยังไม่ทันได้ยั่วอะไร ตั้งแต่เธอเข้ามาที่ไร่แห่งนี้ในวันแรก ซึ่งเธอเองก็ยังไม่พร้อมเสียหน่อย


                อีกอย่างเขาทำเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ แล้วกี่ครั้งกัน มันถึงจะได้ลูก


                “ก็กวางยังไม่เคย คุณวินเองก็ยังไม่เคยกับผู้หญิง แล้วเรามาลองผิดลองถูก อย่างนี้กวางก็เปลืองตัวแย่สิคะ


                หืมยัยเด็กบ้า คิดไปถึงโน่นเลยหรือนี่ บ้าชะมัดชีวินคิดอย่างหงุดหงิด ก่อนจะผละออกห่างจากร่างงามของเกวิกาด้วยความฉุนเฉียว ที่ก่อตัวขึ้นมาที่ละนิด จนกลายเป็นความโมโหในที่สุด


                ออกไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้เลยไป


                ชีวินเสยผมลวกๆ ก่อนจะนั่งหันหลังให้เธอเหมือนรังเกียจ ทำเอาเกวิกาถึงกับใจแป้วไปแทบทันที ก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นนั่งมองแผ่นหลังของเขาด้วยความรู้สึกเสียใจ


                มันคงยากสินะ ที่เขาจะเปลี่ยนใจมาชอบผู้หญิงได้ แต่ถึงมันจะยากเพียงใด เกวิกาก็ต้องทำให้เขายอมร่วมรักด้วยให้ได้ ไม่ได้ตัวเขากลับไป ก็ต้องได้เลือดเนื้อจากเขาไปด้วย


                นี่คือคำสั่งของผู้มีพระคุณ


                คุณวินโกรธกวางหรือคะ


                เธอถามเสียงเบาหวิว


                ไม่ได้โกรธแค่เหม็นสาบชะนี ไปให้พ้นๆ หน้าฉันเลยไป


                น้ำเสียงดุๆของชีวินทำให้เกวิกาหน้าหงอ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียงใหญ่ของเขาเงียบๆ แล้วเดินคอตกออกไปจากห้องในที่สุด ท่ามกลางสายตาที่มองมาอย่างหงุดหงิดของชีวิน


                หึคิดว่าสนหรือไง ก็แค่ยัยเด็กสมองเพี้ยนแต่หน้าอกใหญ่ก็เท่านั้น คนอย่างชีวินไม่มีทางแตะต้องผู้หญิงคนไหนที่บิดากับแม่เลี้ยงส่งมาให้ง่ายๆ หรอก ถ้าเขาอยากได้หรือเกิดความใคร่ขึ้นมา เขาก็ใช้บริการข้างนอกได้ สะอาดและปลอดภัยแค่ไหนเขาก็ไม่เคยอดอยาก เพียงแต่ไม่ได้ประกาศให้ใครรู้ก็เท่านั้นเอง


                แต่เขาก็ไม่เคยคิด ว่าทั้งบิดาและคุณอรยาแม่เลี้ยง จะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นเกย์ไปซะได้ และที่เขาปฏิเสธผู้หญิงทุกคนที่พวกท่านส่งมา ก็เพราะไม่อยากตกหลุมพรางของพวกท่านเท่านั้นเอง


                เขาไม่อยากทิ้งไร่ ทิ้งความฝันของคนเป็นแม่ ไร่เอื้อมรักแห่งนี้ เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเขา ถ้าจะต้องให้ขาย แล้วไปบริหารธุรกิจหมื่นล้านของบิดา ชีวินก็ขอตายดีกว่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น