[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 4 : ช่วงชิงผลที่หนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,778
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 246 ครั้ง
    30 มี.ค. 63

 

 

 

 ณ ใจกลางศูนย์การค้าแห่งหนึ่งบนเกาะมากาเร็ตเต้  

 

 

 

ในร้านขนมเค้กแสนน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋มสไตล์ที่บอนจังชอบ ตอนนี้เพื่อนสาวเพศที่สามกำลังนั่งอธิบายเงื่อนไขและสิ่งที่ควรจำหลักๆ ให้ลูฟี่เข้าใจคร่าวๆ  

 

 

 

คนฟังนั้นหวิดๆ จะผล็อยหลับอยู่รอมร่อ ก็เรื่องซับซ้อนกับเธอเนี่ยมันช่างไม่เข้ากันสักนิดนี่นา สุดท้ายบอนจังเลยละทิ้งความพยายาม เปลี่ยนมาอธิบายเป็นหัวข้อสั้นๆ แบบเข้าใจง่ายสุดๆ ไปเลย

 

 

 

“ฟังให้ดี ‘ผลไม้แห่งความทรงจำ’ ของเธอน่ะ มีทั้งหมด 5 ชิ้นนะหมวกฟางจัง” บอนจังเน้นย้ำ แบมือชูห้านิ้วประกอบคำอธิบาย

 

 

 

 “เท่าที่ฉันมีข้อมูลในมือ ตอนนี้ผลไม้ถูกเก็บไว้กับลูกเรือที่เก่งกาจ เพราะทุกคนต่างก็ไม่อยากถูกแย่งชิงไป” บอนจังหรี่เสียงกระซิบลง ลูฟี่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ในระยะที่พอได้ยิน

 

 

 

“มันคือเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำอันล้ำค่าของเธอและเหล่าลูกเรือ พวกนั้นไม่มีใครจำหน้าเธอได้ แต่ก็จำได้ว่าเคยมีกัปตันที่พวกเขารักมากอยู่หนึ่งคน ผลแรกอยู่ที่โซโล นักดาบของเธอ ผลที่สองอยู่กับซันจิ กุ๊กประจำเรือ ผลที่สามโรบินและแฟรงกี้

 

 

 

ช่างประจำเรือครอบครองอยู่ ผลที่สี่อยู่ที่ช็อปเปอร์ หมอประจำเรือ และผลสุดท้ายอยู่ที่จินเบ นักสู้ใต้ท้องทะเล”

 

 

 

“พวกเขาจะปกป้องผลไม้แห่งความทรงจำอย่างสุดกำลังแบบไม่ต้องสงสัย เธอต้องพิสูจน์ตนเองให้ได้ ว่าเคยเป็นกัปตันของพวกเขา อย่างน้อยๆ ต้องเอาคืนมาให้ได้ซักผลนะ!”

 

 

 

เพราะหากได้กินเข้าไปสักผล ความทรงจำเสี้ยวหนึ่งจากผลไม้แห่งความทรงจำชิ้นนั้นก็จะกลับมาสู่ตัวหมวกฟางจัง รวมไปถึงลูกเรือคนที่ครอบครองผลไม้ไว้ได้

 

 

 

“อื้อ ไปกันเลยมั้ย?”  

 

 

 

เธอไม่ค่อยสนรายละเอียดนัก อยากไปเจอเร็วๆ มากกว่า

 

 

 

“เอ๋ ตอนนี้เลยเรอะ!” บอนจังอ้าปากค้าง

 

 

 

“หรือนายมีธุระอะไรที่นี่เหรอ?” ลูฟี่เลิกคิ้ว

 

 

 

“ปละ เปล่า ฉันไม่คิดว่าเธอจะ...” รีบร้อนขนาดนี้ อา แต่หมวกฟางจังที่เขารู้จัก ก็เป็นคนประเภทนี้นี่แหละนะ

 

 

 

“พอจะรู้มั้ยว่าคนไหนอยู่ใกล้ที่สุด?” ลูฟี่กอดอกถาม

 

 

 

“ตอนนี้ฉันมีแค่ที่อยู่ของช็อปเปอร์ และข่าวคราวของจินเบน่ะ คนๆ นั้นมีพลังอำนาจ ทั้งยังเป็นที่รู้จักของเหล่าโจรสลัดทั่วโลกเข้าถึงตัวค่อนข้างยาก ส่วนโรโรโนอา โซโล นักดาบที่เก่งที่สุดในโลก หมอนั่นก็อันตรายไม่แพ้กัน”

 

 

 

“โซโลน่ะเหรอ? ทำไมละ?”

 

 

 

“หมอนั่นน่ะเก่งกาจ แถมยังหวงผลไม้นั่นมาก มีคนเคยเสียชีวิตเพราะจ้องจะขโมยมันมาหลายคนแล้ว!”  

 

 

 

“เอ๋ มีคนอยากจะขโมยมันด้วยเหรอ??” ลูฟี่ตาโต

 

 

 

 “เธอไม่เข้าใจหรือหมวกฟางจัง หากได้ทานผลไม้นั่นเข้าไป ก็เท่ากับได้ตัวตนของเจ้าแห่งโจรสลัดมาแล้ว ทั้งความทรงจำ ทั้งความแข็งแกร่ง นั่นน่ะ ไม่ใช่ของธรรมดาเลยนะ” บอนจังพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

 

 

“อยากได้อ่ะ!” เธอทำตาแวววับ เป็นประกายแสง

 

 

 

“นั่นมันก็คือของๆ เธออยู่แล้วนะ ! อย่าทำเป็นตื่นเต้นนักเลย ฉันจะพาเธอไปหาช็อปเปอร์ก่อนแล้วกัน หมอนี่น่าจะใจดี เข้าถึงง่ายที่สุดในกลุ่มแล้ว” บอนจังพูดจากประสบการณ์

 

 

 

“อะไร ไม่ตื่นเต้นเอาซะเลย ฉันอยากเริ่มที่โซโลนี่นา” กัปตันสาวกอดอกทำปากยื่นอย่างแสนขัดใจ แต่ดูแล้วน่ารักในสายตาคนอื่นอย่างยิ่ง

 

 

 

“เธอจะตายเอาน่ะซิ !” บอนจังอดเอ็ดใส่ไม่ได้

 

 

 

“เข้าใจก็ได้ ฉันเชื่อฟังบอนจังนะ เพราะบอนจังเป็นผู้มีพระคุณของฉัน!” ลูฟี่พูดยิ้มๆ พลางสวมกอดกระเทยสาวเพื่อนรักของตัวเองไว้แน่น

 

 

 

“ลืมบอกไปเลย โชคดีจริงๆ ทีได้เจอนายนะ บอนจัง”  

 

 

 

“หมวกฟางจางง”  

 

 

 

บอนจังกลั้นสะอื้นไม่อยู่ ทั้งสองกอดกันกลมอีกครั้ง ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจแก่ผู้บังเอิญเหลือบมาเห็นเสียนี่กระไร

 

 

 

 

 

ณ บ้านทรงโดมที่ตั้งอยู่บนเกาะซากุระฟ้า ช็อปเปอร์เจ้ากวางน้อยโผล่หน้าออกมาจากบานหน้าต่างวงโค้ง พลางถอนหายใจอย่างแสนเศร้า นับวันนี้ก็ถือเป็นปีที่สองแล้วซินะ ที่กัปตันของเขาหายตัวไป  

 

 

 

หน้าตา น้ำเสียง แม้แต่เรื่องราว เจ็บใจจริงๆ ที่จดจำรายละเอียดไม่ได้ซักนิดเดียว...

 

 

 

ที่เขาจำได้ก็มีแค่ว่าตอนนั้น มันคือการผจญภัยที่สนุกราวกับความฝัน พวกเราฝ่าฟันอันตรายมาด้วยกัน สุขทุกข์ร่วมกัน 

 

 

 

...มันไม่น่าจะใช่เรื่องที่ถูกลืมไปได้ง่ายๆ จริงๆ...

 

 

 

“ลูฟี่ นายตายไปแล้วจริงๆ น่ะเหรอ ถ้ายัง ก็กลับมาหาพวกเราซะทีซิ กลับมาเถอะนะ”

 

 

 

จำได้ว่าคนๆ นั้น เป็นกัปตันที่ดีมาก เขาจำได้ดีว่ารักกัปตันของตัวเองที่สุด และโกรธตัวเองเอามากๆ ตอนที่รู้ว่าลืมคนๆ นั้นไป ถึงจะเป็นเพราะคำสาปก็เถอะ  

 

 

 

 “เฮ้ ช็อปเปอร์ เป็นอะไรไป เหม่อเชียว”  

 

 

 

เสียงทุ้มเรียกดังขึ้น เจ้ากวางน้อยหันไปมองตามเสียง เกือบหลุดปากไปแล้วว่ากำลังคิดถึงกัปตันของตัวเองอยู่ แต่คนๆ นี้ ยิ่งไม่สมควรได้ยินเรื่องนี้ เพราะเขาแทบจะเป็นคนที่เจ็บปวดกว่าใคร ตอนที่รู้ว่าตัวเอง ลืมเรื่องกัปตันของตัวเองไปจนหมด

 

 

 

“โซโล นายรู้สึกเป็นยังไงบ้างตอนนี้ ?”  

 

 

หมอกวางตัวน้อยวิ่งไปหา พลางเอาปรอทวัดไข้ยัดใส่ปากชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ในชุดยูคาตะสีเขียวเข้ม เจ้าของผมสีเขียวตัดสั้น เขากอดอกทำหน้านิ่งคิด

 

 

 

“อืม ไม่เป็นไรแล้วมั้ง?”

 

 

 

“ล้อเล่นหรือเปล่า นายถูกพิษของตะขาบพันพิษเข้าไปนะ ฉันรู้ความร้ายกาจของมันดี กว่ายาของฉันจะขับมันออกมาจนหมดได้ก็ต้องอย่างต่ำอาทิตย์หนึ่งเลย ภายในสามวันที่เหลือนี้ นายอย่าหักโหมทำอะไรนะ”

 

 

 

“หึ เข้าใจแล้ว ขอบใจมากนะ โชคดีจริงๆ ที่ตอนนั้นนายแวะมาเยี่ยมฉันที่เกาะฝึกตนพอดี” โซโลพูด ก่อนเดินเข้าครัวไปหยิบข้าวปั้นอุ่นๆ ไส้กุ้งมังกรตาเดียวขึ้นมากิน  

 

 

 

“ฝีมืออาหารใช้ได้นี่นา”

 

 

 

“แน่นอน อยู่คนเดียวมาปีกว่าแล้ว จะหวังพึ่งแต่ซันจิไมได้ หมอนั่นก็อยู่ระหว่างกลับไปเยี่ยมบ้านด้วย” ช็อปเปอร์หัวเราะแฮะๆ  

 

 

 

บนเกาะซากุระฟ้าแห่งนี้ เต็มไปด้วยสัตว์ป่า และชาวบ้านที่เป็นพรานป่าไม่กี่คน เขาแวะมาปักหลักที่นี่ได้เกือบปีแล้ว พร้อมๆ กับทำการค้นคว้าทางการแพทย์ต่อไปด้วย

 

 

 

“นั่นซินะ” โซโลพึมพำอย่างไม่ใส่ใจ  

 

 

 

“งั้นวันนี้จะออกกำลังเบาๆ เอาเป็นแบกหินภูเขาไว้ซัก 5 ชั่วโมงแล้วกัน”

 

 

 

“ไม่ต้องแบกจะดีกว่านะ!!” ช็อปเปอร์หันควับไปมองคนพูดด้วยสีหน้าตื่นตะลึง

 

 

 

“ไปก่อนละ” ชายหนุ่มผมเขียวโบกมือโดยไม่ได้มอง ก่อนจะเดินดุ่มๆ ออกไปทำกิจวัตรประจำวันของตัวเองอย่างที่เคยทำมาเสมอ

 

 

 

 

 

 

“เนี่ยน่ะเหรอ บ้านของช็อปเปอร์?”  

 

 

 

ลูฟี่กระโดดขึ้นฝั่งด้วยความคล่องแคล่ว มือเรียวคว้าเอากล้องส่องทางไกลของบอนจังมาส่องดู บ้านไม้สีขาวหลังเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในใจกลางป่าละเมาะ รอบด้านปลูกดอกทานตะวันสีเหลืองสดใส สลับกับดอกเดปฟินเดลสีฟ้าอ่อน ดูสวยงามน่ารักอย่าบอกใคร

 

 

 

 “นี่แหละหมวกฟางจัง” กระเทยร่างสูงร้องยืนยัน

 

 

 

“โอเค งั้นไปละนะ” ลูฟี่เร่งฝีเท้า ลัดเลาะไปตามแนวป่า ด้วยสัญชาติญาณทันที

 

 

 

“ดะ เดี๋ยว รอกันด้วยซี่ โธ่!” บอนจังรีบพุ่งตามติดเพื่อนสนิทตัวดีไปทันที แต่ฝีเท้าของอีกฝ่ายเร็วมาก ทั้งร่างกายยังบอบบางลงทำให้คล่องตัวมากกว่าเดิม

 

 

 

กระโดด เหาะ ลอยตัว! เรียวขาขาวดีดส่งตัวเองให้พุ่งสู่ท้องฟ้าสีคราม เหาะผ่านแนวไม้ ทำทุกอย่างไปตามธรรมชาติ พื้นฐานร่างกายของเธอแข็งแกร่งมาก กระโดดแค่ทีเดียว ก็สามารถลอยตัวเหนือจากพื้นดินสูงกว่านกได้แล้ว

 

 

 

“ฮ่าๆๆ สนุกจัง เยี่ยมไปเลย !” พอได้ออกกำลังเข้าหน่อยก็คึกทันที เธอทิ้งตัวลงกับพื้นวิ่งไปข้างหน้าก่อนจะกระโดดอีกครั้งเพื่อร่นระยะทาง กระโดดอีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงบ้านของช็อปเปอร์แล้ว !

 

 

 

พรึ่บ !

 

 

 

เงาร่างสีเขียวแก่สายหนึ่งตัดผ่านสายตาของเธอไป เธอชะงักชะงันไปกลางครัน จู่ๆ ก็หลงลืมวิธีการเคลื่อนไหวเสียอย่างนั้น ทำให้ร่างบอบบางแบบเด็กสาวพลาดตกลงบนพงหญ้าทันที

 

 

 

“เธอเป็นใคร”  

 

 

 

เสียงเข้มติดจะดุหน่อยๆ เอ่ยถาม ผู้ชายคนนั้นเหน็บดาบสามเล่มไว้ข้างเอว และกำลังใช้นัยน์ตาแข็งกร้าวจ้องมองมายังเธออย่างดุดัน

 

 

 

“ฉันลูฟี่ จะมาหาช็อปเปอร์ นายขวางฉันไว้ทำไม?” เธอแนะนำตัว พร้อมถามเหตุผลเสร็จสรรพ

 

 

 

“ช็อปเปอร์เป็นพวกพ้องของฉัน เธอมาที่นี่ทำไม ต้องการอะไรกันแน่?”  

 

 

 

โซโลถามอย่างไม่วางใจนัก ในทะเลโลกใหม่ ล้วนแต่มีอันตราย พวกเขาเป็นลูกเรือของกัปตันที่เป็นถึงราชาแห่งโจรสลัด การปกป้องชื่อเสียงนั้นเอาไว้ สำคัญต่อเขามาก

 

 

 

“อ่อ ฉันจะมาชิงผลไม้แห่งความจำน่ะ หลีกหน่อยได้มั้ย?” เธอตะโกนตอบความจริงไปอย่างพาซื่อ

 

 

 

 “ตรงเกินไปแล้ว หมวกฟางจังง!”  

 

 

 

บอนจังที่ตามมาติดๆ ตกใจแทบลมใส่ แถมที่อยู่ตรงหน้านั่นมันโซโล นักดาบตาเดียวที่เก่งกาจที่สุดในโลกนี่นา!

 

 

 

“โฮ่ เด็กผู้หญิงแบบเธอน่ะรึ?” เขาไล่สายตามองดูเธอตั้งแต่หัวจดเท้า รูปร่างอ้อนแอ้นแบบนี้น่ะเรอะ พกพาความกล้าประเภทไหนเข้ามาถึงที่นี่กัน ?

 

 

 

“กลับไปซะ ที่นี่ไม่มีของที่เธอต้องการหรอก”

 

 

 

“ฉันบอกชื่อไปแล้ว นายน่าจะแนะนำตัวกับฉันบ้างนะ?” เธอเชิดหน้าขึ้นยิ้มถามอย่างไม่เกรงกริ่ง  

 

 

 

“ฉันคือโซโล นักดาบและลูกเรือของเจ้าแห่งโจรสลัด” โซโลประกาศชื่อบ้าง นั่นเท่ากับเป็นการรับคำท้าซินะ  

 

 

 

“และฉันก็ไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างเธอจะเหมาะเป็นคู่ต่อสู้ของฉัน” นักดาบหนุ่มพูดตรงๆ

 

 

 

“งั้นก็อย่าคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงจะง่ายกว่านะ”  

 

 

 

ลูฟี่แสยะยิ้ม ร่างบอบบางตั้งท่าเตรียมบุกโดยสัญชาติญาณ ดวงตากลมโตมุ่งมั่นจดจ้องไปยังเป้าหมายตรงหน้า  

 

 

 

“แล้วก็นะ ฉันนี่ละ เจ้าแห่งโจรสลัดน่ะ !!”  

 

 

 

 

เด็กสาวประกาศชัด พลันฉีกยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า คนๆ นี้คือลูกเรือของเธอ เป็นเพื่อนที่สำคัญยิ่งกว่าสมบัติ และเธอจะทวงทุกอย่างที่เคยเป็นของตัวเองคืนมาให้ได้ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

























 

 

เอามาแปะตามจำนวนกำลังใจจ้ะ



ขอบคุณมากกมากก ทุกเม้นเลยย ;w; แต่เรามีงานค้างอยู่ ไว้จะมาตอบทีหลังเน้อ

 














 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 246 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2245 ดั่งมายา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 08:24
    คนแรกก็คือคนแรก แงงงงง~~~ฉันชอบเรื่องนี้
    #2,245
    0
  2. #2233 polar* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 01:23
    ชั้นชอบโซโลเพราะ โซโลคือคนแรกยังไงล่ะ แถมรักกัปตันสุดๆ เชียร์คู่นี้มาก
    #2,233
    0
  3. #2209 NongAzill (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 11:25
    ลูกเรือคนแรกก็คือลูกเรือคนแรกเสมอในทุกความหมายสินะ
    #2,209
    1
    • #2209-1 dark_violeta(จากตอนที่ 4)
      23 มีนาคม 2563 / 21:01
      คนเเรก หนึ่งเดียวค่ะ เชื่อใจกันที่สุด ฮื้อ
      #2209-1
  4. #2041 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 23:02

    อย่าทำร้ายกันนน



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 สิงหาคม 2562 / 23:02
    #2,041
    0
  5. #1885 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:27
    ถ้าโซโลรู้ว่าคือฟี่จะเป็นยังไงนะเนี่ย
    #1,885
    0
  6. #1451 khunyaymos (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 00:09
    กระหืดดดดด กระหอบบบบบบบ
    ฟินนนนนนนนน
    #1,451
    1
    • #1451-1 dark_violeta(จากตอนที่ 4)
      4 เมษายน 2560 / 02:06
      ฟินสินะคะะ อิอิ
      #1451-1
  7. #1450 วีคุง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 19:46
    พึ่งเข้ามาอ่านค่ะ ปกติไม่เคยคอมเมนท์นิยายเรื่องไหนเลยนะ เรื่องนี้เรื่องแรก จะมาบอกว่า หู!!! สนุกอ่าาาาา
    #1,450
    1
    • #1450-1 dark_violeta(จากตอนที่ 4)
      4 เมษายน 2560 / 01:57
      จริงเหรอคะ 555 ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ที่อ่านแล้วชอบ ^o^
      #1450-1
  8. #1356 Laila. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:13
    พึ่งเข้ามาอ่านค่ะ ชอบอ่าาาา รู้สึกอ่านแล้วขนลุก ><
    #1,356
    1
    • #1356-1 dark_violeta(จากตอนที่ 4)
      21 มีนาคม 2560 / 23:44
      เอ๋ ขอบคุณมากๆ นะคะ ดีใจจัง ;///; > <
      #1356-1
  9. #1311 Hikari Yuu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:47
    อืม โชคดีนะจ๊ะ//ยิ้มอ่อน
    #1,311
    0
  10. #1249 l3oss_it (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:29
    ขนาดไม่ได้หวังว่าจะได้เจอโซโลคนแรกก็ยังเจอลูฟี่นี่ดวงดีจังเลยน้า~
    มันใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ที่ไหนกัน! ไม่รู้ว่าตอนนี้ความแข็งแกร่งของโซโลมีถึงขั้นไหนแล้วและลูฟี่ยังจะมีพลังดั่งเดิมเหมือนที่เคยเป็นอยุ่รึเปล่า แบบนี้มัน่าห่วงเอาเรื่องเลยไม่ใช่รึไงกัน!?
    แถมบอนจังคงเข้ามาช่วยอะไรไม่ได้ด้วย ทำไงดี ทำไงดีล่ะงานนี้
    #1,249
    1
    • #1249-1 dark_violeta(จากตอนที่ 4)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:26
      มีความดวงดีค่ะ 55 จะว่าไปฟี่ก็เป็นคนดวงดีอยู่แล้วด้วยเนาะ (?)
      อืม เรื่องนี้ ฟี่ทั้งดวงดีและเสน่ห์แรงเลยค่ะ บางทีก็แต่งแบบลำเอียงไปละนะ //หลบตานักอ่าน
      #1249-1
  11. #1155 zmbyun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 21:43
    บอกตรงเกินไปมั้ยฟี่จังงงงงงง อ้อมๆหน่อยก็ได้มั้งง
    #1,155
    0
  12. #1014 midnight96 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 02:55
    โซโลมาแล้ววว ตื่นเต้นจังงง
    #1,014
    0
  13. #1006 SHirohige (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 17:01
    ดีนะมองแค่รูปร่าง แล้วบอกว่าอ้อนแอ้น... ถ้ามองอย่างอื่นนี่...
    #1,006
    0
  14. #947 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:30
    ว้าว แค่เริ่มก็ท่าทางสนุกแล้ว

    เอ่อ โซโลอย่าทำท่าดุใส่ลูฟี่แบบนั้นซิ

    เดี๋ยวภาพลักษณ์นายก็เสียหรอก

    แต่ เอ๊ะ เสียก็ดีนะ ลอว์จะได้มีภาพลักษณ์ที่ดีในใจลูฟี่คนเดียว เอิ่ม ไม่เกี่ยวกันซินะ นอกเรื่องไปนิด

    เอาเป็นว่าขอให้โชคดีนะลูฟี่ ขอให้พวกพ้องกลับมาในเร็ววัน

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #947
    0
  15. #852 ~‘!!วม7พs์กs:xา!ลื•๑’~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 03:56
    โซโ,ถ้าจำได้ขึ้นมาคงไม่ให้อภัยตัวเองที่ไปท้ากัปตันอีกนานเลย 55
    #852
    0
  16. #669 tityjiu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 19:22
    มาแล้วๆๆๆลูกเรือคนแรก แล้วก้อโทราโอะเนี่ย รักแรงเลยสิน้า หึๆๆๆ
    #669
    0
  17. #632 Buka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:13
    อยากเจอคุณนักดาบก็ได้เจอสมใจเลย แต่งานหินไม่ใช่น้อยเลยนะฟี่น้อย
    #632
    0
  18. #538 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 17:57
    อิ อิ  โซโลมาแนวโฆดเลยอ่ะ
    #538
    0
  19. #399 ปิ่นนะคุคุ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 21:22
    โซโล!!! ทั้งเรื่องเค้าเชียร์แกนะโซโล ก็แกน่ะ เป็นเมมเบอร์คนแรกของฟีฟี่นี่นา รักโซลูที่สู้ดดดดดดดด
    #399
    0
  20. #385 Hikari (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 18:41
    โซโลโหดอ่ะ ถ้ารู้ว่าสาวน้อยที่ตัวเองเรียกคือ ลูฟี่ จะทำหน้ายังไงนะ 55555

    เหมือนลอว์ปะพี่ 5555
    #385
    0
  21. #358 Harm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 07:33
    อ๊ากกกกกก ฉันนี่ล่ะเจ้าแห่งโจรสลัด >< โซโลลลลล
    #358
    0
  22. #342 จอมโจรแมวดำ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 14:20
    กรรมเลย เลี่ยงที่สุด ดั๊นนนเจอก่อน
    #342
    0
  23. #329 Chocolate (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 12:29
    ดันมาเจอโซโลซะได้ กำ 5555 
    #329
    0
  24. #263 l3oss_it (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 00:49
    ลูฟี่นายยังอยู่ในร่างของเด็กผู้หญิงนะระวงัตัวเองหน่อยสิ
    อยากจะตะโกนคำนี้ออกไปที่สุดเลยอ่ะ แต่ก็นะนั้นมันเคะน้อยแสนดื้ดึงของพวเราที่เป็นเอาแต่ใจตัวเองที่สุดนินะ 
    เพราะงั้นก็สู้ๆแล้วโค่นโซโลให้หงายไปเลยนะ หึหึหึหึ อยากเห็น โซโลแพ้ผู้หญิงจังเลยน้า
    อดใจรอต่อ ตอนหน้าพยายามเข้านะ
    #263
    0
  25. #244 Mameawmoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 23:56
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก//เหนื่อย- -
    ม่ายยยยยย แอบเซ็งแทนลูฟี่อะ จำได้ซักนิดสิโซโลTOT
    #244
    0