[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 3 : พบกันโดยบังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 310 ครั้ง
    30 มี.ค. 63

 

 

 

 

 

 

ร่างสองร่างเคลื่อนลงมาจากเรือลำน้อยที่ถูกคลุมอย่างดีเพื่อให้เดินทางท่องลงไปใต้ทะเลได้ ขึ้นสู่เกาะที่อยู่ใกล้ที่สุดขณะนั้น บรรยากาศร่มรื่น ผู้คนเดินกันขวักไขว่ ที่นี่คือเกาะ ‘มากาเร็ตเต้’ เกาะฤดูร้อนขนาดใหญ่ และศูนย์กลางการค้าที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เด็กสาวร่างเล็ก เงยหน้าขึ้นสูดหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด ลึกๆ หนึ่งครั้ง

 

 

“อากาศด้านบนนี้รู้สึกดีจัง อ๊ะ กลิ่นเนื้อ บอนจัง ฉันหิวแล้วว” เธอกระโดดดึ๋งๆ คล้องแขนเพื่อนสนิทอย่างแสนเอาแต่ใจ

 

 

“เข้าใจแล้ว หมวกฟางจัง เรื่องนี้ฉันเตรียมตัวมาอย่างดีเลย”

 

 

บอนจังยิ้มร่า เขาพกเงินสดจำนวนมากติดตัวไว้ตลอดเวลา เผื่อว่าสักวันเมื่อได้เจอเพื่อนสนิทที่กินจุกว่าใครคนนี้ จะได้หยิบขึ้นมาใช้ทันที ในที่สุดวันที่น่ายินดีแบบนี้ก็มาถึงจนได้

 

 

“กินเยอะๆ เลยนะหมวกฟางจัง กินเยอะๆ!” เขาปาดน้ำตาร้องไห้อีกครั้ง

 

 

ลูฟี่ใช้มือหนึ่งถือเนื้อ อีกมือลูบหัวเพื่อนเบาๆ “บอนจังนี้ขี้แยเป็นบ้า ถ้านายไม่ได้แข็งแกร่ง ฉันคงนึกว่านายอ่อนแอ สุดๆ ไปเลย”

 

 

จู่ๆ เสียงเอะอะเอ็ดตะโรก็ดังขึ้น ลูฟี่และบอนจังเหลียวไปมองด้านนอกร้านเนื้อ มีกลุ่มคนที่น่าจะเป็นพวกโจรสลัดจำนวนมากวิ่งพล่านไปทั่ว
 

 

 

“นี่ป้า พวกนั้นมันวิ่งหาอะไรกัน มีบางอย่างผิดปกติเหรอ?” บอนจังหันไปถามป้าเจ้าของร้านเนื้อย่าง

 

 

“เห้อ เมืองเราก็สงบมานานแท้ๆ เอาอีกแล้วซิ เจ้าพวกโจรสลัด พวกนั้นเป็นลูกน้องของหนึ่งในสี่จักรพรรดิ์แห่งท้องทะเลน่ะ เห็นว่ากำลังตามหาคนอยู่”

 

 

“ตามหาใครกันน่ะ?”

 

 

“เอ รู้สึกจะเป็นผู้ชายที่สวมหมวกฟางน่ะ”

 

 

“..!.”

 

 

“บอนจัง นั่นหมายถึงฉันรึเปล่า?” ลูฟี่ถามทั้งๆ ที่ยังเคี้ยวเนื้อหยับๆ

 

 

“แน่นอนอยู่แล้ว ว่าแต่ใครกัน ทำไมรู้เรื่องนี้ได้เร็วขนาดนี้ ! แย่แน่ๆ ถ้าเป็นเจ้าครอกโคไดล์ หรือโดฟลามิงโก้ แม้แต่ทราฟลาก้า ลอว์ก็ไม่ปลอดภัย หมวกฟางจัง เธอควรจะได้ความทรงจำบางส่วนคืนมาก่อน ไม่งั้นพวกนั้นอาจจะ...”

 

 

ตักตวงผลประโยชน์จากเธอที่ไร้ซึ่งความทรงจำ หรือแม้แต่ฆ่าเธอทิ้งซะ...

 

 

“ฉันจะปกป้องเธอเอง” บอนจังยืนยันหนักแน่น

 

 

“อื้ม ขอบคุณนะบอนจัง! ป้าของเนื้อเพิ่มอีก 10 ที่นะ!”

 

 

“แหม ช่างเป็นเด็กสาวที่กินเก่งจริงๆ เอ้าป้าแถมให้” ป้าร้านเนื้อเอ่ยพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู

 

 

ตูมม!!

 

 

เสียงดังสนั่นของระเบิดแหวกอากาศมากระทบโสตประสาท

 

 

“ปะทะกันแล้ว ปะทะกันแล้ว!”

 

 

เสียงโหวกเหวกของใครคนหนึ่งดังขึ้น ชาวบ้านที่หน้าร้านต่างหลบหนีกันชุลมุน ณ ลานกว้างกลางเมือง กลุ่มคนสองกลุ่มกำลังยืนประจัญหน้ากันอยู่ และบังเอิญว่าเป็นที่หน้าร้านเนื้อพอดี เธอกับบอนจังจึงอยู่ในจุดชมเหตุการณ์ระดับวีไอพีที่สุด

 

 

คนที่ยืนอยู่หน้าสุดคือชายร่างสูงในชุดผ้าคลุมสีดำสนิท เจ้าของแผลเป็นที่ประทับเป็นรอยขวางบนใบหน้า ในปากคาบซิการ์ชั้นดีเอาไว้ คนๆ นั้นกำลังหรี่สายตาคมกริบที่เหมือนจะเฉือนเนื้อคนได้มองเจ้าคนอวดดีตรงหน้า

 

 

“นี่เป็นอาณาเขตของฉัน เจ้าหนูอย่างแกมาทำอะไรที่นี่?”

 

 

ชายร่างสูงฝั่งตรงข้ามแสยะยิ้ม เหลือบมองเจ้าถิ่นอย่างไม่คิดจะสนใจ

 

 

“ฉันไม่จำเป็นต้องตอบ อีกอย่าง เท่าที่เห็นก็ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรให้เกาะของแกซะหน่อย” ลอว์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

 

“อืม...” ครอกโคไดท์เลิกคิ้วเรียวเข้ม ก่อนจะเหยียดยิ้มหยันอย่างนึกสนุก

 

 

“ไม่ว่าแกจะวางแผนอะไรไว้มันก็น่าสงสัยไปซะหมด หากสู้กัน ฉันและแกต่างไม่อาจคาดเดาผลลัพธ์ได้”

 

 

เจ้าของผลปีศาจแห่งทรายเอ่ย เมื่อประเมินระหว่าง ‘ผลทราย’ และ ‘ผลโอเปะโอเปะ’ ของเจ้านี่ ความสามารถของพวกเราต่างก็กินกันไม่ลง สู้กันในพื้นที่ตัวเอง ดูจะเป็นเขาที่เสียประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว

 

 

“ทางฉันก็เหมือนกัน แค่มาหาคน เจอแล้วจะไปทันที” ลอว์พูด โชคดีที่กับจระเข้ทรายตัวนี้ยังพอจะคุยกันรู้เรื่อง

 

 

“10 ล้านเบรี สำหรับการบุกค้น”

 

 

“ไม่มีปัญหา” นั่นเป็นแค่เศษเงินของเขา และเจ้าจระเข้นี่ด้วย

 

 

“อา อย่าให้ปัญหา ลอยมากระทบหูฉันก็พอ” ครอกโคไดท์พูด ก่อนจะสลายตัวหายไปจากจุดนั้นทันที

 

 

“ว้าว หายตัวได้ด้วย คนนั้นยอดเลย”

 

 

เสียงหนึ่งโพล่งออกมาจากร้านเนื้อ ดึงดูดความสนใจของทุกคนที่อยู่กลางลานไปได้จนหมด

 

 

เด็กสาวเจ้าของใบหน้าใสซื่อ นั่งตาวิบวับมองอยู่ในร้านเนื้อ ขณะที่บอนจังรีบก้มตัวหลบคนที่เคลื่อนกายเข้ามาใกล้ทันที หากทราฟลาก้า ลอว์ เห็นเขา ต้องสงสัยในฐานะของเด็กสาวคนนี้แน่ๆ ตายละ !

 

 

“เธอ...” นัยน์ตาคมจับจ้องที่หมวกฟางบนหัวของเด็กสาวตรงหน้าไม่วางตา

 

 

“นายก็หายตัวได้เหรอ?” ลูฟี่ฉีกยิ้มถาม

 

 

“...ได้ซิ”

 

 

“ยอดไปเลย อยากเห็นชะมัด ทำยังไงกันนะ?” ลูฟี่เอ่ยถามทั้งที่ยังเคี้ยวเนื้อตุ้ยๆ แก้มนิ่มๆ ที่ขยับไหวตลอดเวลานั้นทำให้เขานึกถึงคนที่รอคอย คนที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอด

 

 

ทว่า เด็กคนนี้ไมใช่...

 

 

“เข้าใจแต่งตัวนี่” เจ้าของฉายาศัลยแพทย์แห่งความตายส่งยิ้มเร็วๆ ให้ “เธอคงจะชื่นชม ‘เจ้าแห่งโจรสลัด’ ที่หายตัวไปมากจริงๆ”

 

 

เพราะหมอนั่นไปที่ไหน ก็มีแต่คนชื่นชมไปซะหมด และเพราะแบบนั้นถึงได้ทำให้เขาวุ่นวายใจอยู่บ่อยๆ

 

 

หนึ่งในบรรดาลูกน้องรีบวิ่งมาลากเอาเก้าอี้ไม้ไปให้เจ้านายของตนนั่ง ป้าเจ้าของร้านเนื้อยืนแข็งทื่อมอง 1 ใน 4 จักรพรรดิ์แห่งท้องทะเล ขยับกายนั่งลงเคียงข้างเด็กสาวกินจุคนนั้น ขณะที่บอนจัง จำต้องรีบคลานถอยไปซุ่มดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ

 

 

เจ้านั่นสามารถแยกส่วนเขาได้ในพริบตาหากต้องการ

 

 

จะปรากฏตัวออกไปพาหมวกฟางจังหนีตอนนี้ ก็ยิ่งไม่ได้ใหญ่ !

 

 

“นายก็อยากกินเนื้อด้วยเหรอ?” แม้จะงุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย แต่ลูฟี่ก็ยื่นเนื้อติดกระดูกในมืออีกชิ้นให้อย่างมีน้ำใจ

 

 

“ไม่หรอก แค่อยากถามอะไรนิดหน่อย”

 

 

“เอ๊ะ เอาซิ พูดตรงๆ ฉันก็ไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไรหรอก จะตอบเท่าที่พอนึกออกนะ” เด็กสาวร่างเล็กยังคงฉีกยิ้มร่าเริง

 

 

ความคุ้นเคยน่าประหลาดวูบไหวอยู่ในใจ ถึงจะไม่มีทางเป็นหมอนั่น แต่เธอคนนี้ ช่างคล้ายกันมากเหลือเกิน

 

 

“เธอชื่ออะไร?”

 

 

“ฉันชื่อลู...ซี่”

 

 

ลูฟี่เกือบหลุดปาก แต่พลันนึกได้ว่าบอนจังบอกให้ระวังตัว ห้ามบอกชื่อจริงคนแปลกหน้าเด็ดขาด

 

 

“ลูซี่” ทำไมเขาถึงได้สนใจเด็กสาวคนนี้ขนาดนี้นะ ลอว์ถอนหายใจ ผุดกายลุกขึ้น

 

 

“ฉัน ทราฟลาก้า ลอว์ ลูซี่ อย่ากินให้มากนัก”

 

 

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ลอว์ก็วางเงินก้อนใหญ่ที่ใช้ซื้อเนื้อทั้งร้านได้ไว้ข้างๆ ลูฟี่ก้มมองดูเงินจำนวนมากนั้นด้วยแววตาแปลกๆ

 

 

“ฉันไม่เอาเงินนายหรอก ขอบใจจริงๆ” เด็กสาวยิ้มแฉ่งพลางยัดเงินก้อนนั้นคืนไปในมือหนาอีกรอบ

 

 

“น้ำใจให้แล้วไม่รับคืน”

 

 

“เราไม่เคยรู้จักซะหน่อย”

 

 

เธอเอ่ยยิ้มๆ แม้จะรู้ว่าใช้ซื้อเนื้อได้เยอะแยะก็จริง แต่เพราะความทรงจำที่ขาดหายจึงทำให้มีบางสิ่งในใจ ยับยั้งความอยากกินเนื้อเอาไว้

 

 

“งั้น...” เขาเผลอเหม่อมองรอยยิ้มสว่างไสวนั่น จนเกือบจะลืมคำพูดไปหมด

 

 

“เจอกันครั้งหน้า หากมีเรื่องจำเป็นอะไร เธอต้องรับความช่วยเหลือจากฉันไว้โดยไม่มีข้อแม้ ตกลงมั้ย” ลอว์เก็บเงินของตัวเองคืนไป อันที่จริง แค่ความรู้สึกถูกชะตาเพียงชั่ววูบนี้ อยู่ๆ จะไปให้เงินง่ายๆ มันก็คงจะประหลาดไปสักนิด

 

 

“ถึงจะเพิ่งเจอกัน แต่เธอเหมือนคนที่ฉันคิดถึงมากคนหนึ่ง เขาอยู่ในความทรงจำของฉันมาตลอด ฉันพอใจที่จะทำดีกับเธอ มันเป็นความเอาแต่ใจส่วนตัวของฉัน ก็เท่านั้น” เขาเสริมอีกครั้ง เพื่อตัดบทการปฏิเสธของอีกฝ่าย

 

 

“อะไรกัน นายนี่ใจดีจังนะ” เธอหัวเราะชอบใจ

 

 

“เข้าใจแล้ว งั้นเจอกันคราวหน้า หากมีเรื่องเดือดร้อน ทั้งฉันและนาย จะช่วยเหลือกันแบบไม่ถามเหตุผล แบบนี้แล้วกันนะ” ลูฟี่พยักหน้าเข้าใจ

 

 

จะช่วยฉันรึ...

 

 

เขามองเด็กสาวสวมหมวกฟางตัวเล็กๆ ตรงหน้า ร่างเล็กบอบบางแบบนี้น่ะหรือ ช่างเป็นความตั้งใจที่...

 

 

ความคิดต่างๆ พลันสะดุดกึกไปตอนที่ทอดมองไปถึงหน้าอกระดับบิ๊กไซด์ของอีกฝ่าย

 

 

“เกินคาด...” เขาหรี่สายตา พึมพำออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงแฝงความชื่นชม

 

 

“อะไรนะ? เห้ย..!”

 

 

ลูฟี่รีบกระชับเสื้อคลุมที่บอนจังให้ไว้มาบังหน้าอกตัวเองทันที สายตาของหมอนั่น อยู่ๆ ก็...ดวงหน้าน้อยร้อนฉ่าแบบไม่คาดคิด

 

 

“ห้ามมองนะ เจ้าบ้า!”

 

 

เสียงตะโกนร้องที่ติดจะแหลมสูงนั้น ทำเอาเธอยิ่งหน้าแดงกว่าเก่า เท่าที่จำได้เธอเคยมีเสียงห้าวๆ แบบผู้ชาย แม้จะไม่ทุ้มลึกเหมือนคนตรงหน้าก็ตาม

 

 

แต่นี่มัน...น่าอายชะมัด

 

 

“โทษที แค่นึกไม่ถึงน่ะ”

 

 

คำขอโทษจากปาก 1 ใน 4 จักรพรรดิ์ถูกเอ่ยออกมาอย่างง่ายดายพร้อมรอยยิ้มแสนเอ็นดูระคนนึกขำ

 

 

“อืม งั้นก็ช่างเถอะ ไว้เจอกันอีกครั้งนะ” ขอโทษแล้วก็แล้วกันไป สีหน้าเขินอายในทีแรก แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มสดใสอีกครั้ง

 

 

“แล้วเจอกัน”

 

 

เขาพูดยิ้มๆ ก่อนจะลุกจากโต๊ะไปพร้อมพวกลูกน้องอีกกว่าสิบคนที่นั่งรออย่างสงบ

 

 

การค้นหาจะต้องดำเนินต่อไป ดีแล้วที่ครอกโคไดล์ไม่เอ่ยถามถึงคนที่เขากำลังตามหา ไม่งั้นเจ้านั่นต้องออกเคลื่อนไหวเหมือนกันแน่ๆ

 

 

ยอมให้หมอนั่นเจอหมวกฟางก่อนเขาไม่ได้เด็ดขาด

 

 

 

 

 

“บอนจังง ก็สงสัยอยู่ว่าหายไปไหน ไปทำไรใต้โต๊ะอ่ะ?” ลูฟี่เลิกผ้าคลุมโต๊ะขึ้นพลางจ้องเพื่อนสนิทที่หมอบอยู่ใต้โต๊ะด้วยสายตางุนงง

 

 

“หมอนั่นไปแล้ว ฟู่ว ค่อยยังชั่ว หมวกฟางจัง เจ้านั่นน่ะ คือทราฟลาก้า ลอว์ ยังไงละ เขาเคยเป็นพันธมิตรของกลุ่มเธอด้วยนะ”

 

 

“เอ๋? พันธมิตรเหรอ ทำไมไม่บอกก่อนเล่า เขาเป็นเพื่อนของฉันนี่เอง” มิน่าถึงรู้สึกถูกชะตาอย่างน่าประหลาด

 

 

“เอ่อ คือ ก็ใช่...”

 

 

แต่ก็มีข่าวลือด้วยว่า เจ้านั่นเคยลอบเข้าไปหานายตอนกลางคืน ข่าววงในสุดๆ ลือกันว่าหมอนั่น ตกหลุมรักนายหัวปักหัวปำ เกือบจะบังคับเอาเป็นของตัวเอง แต่มันก็แค่ข่าวลือ ตัวนายสมัยนั้นก็ไม่เคยเปิดปากเล่าเสียด้วย...

 

 

“แต่รอให้ได้ความจำคืนมาก่อนดีกว่านะหมวกฟางจัง”

 

 

“ทำไมละ? แต่ก็ได้แหละ สักวันคงได้เจออีกละเนาะ พอฉันได้ทุกอย่างคืนมา จะได้คุยกับหมอนั่นรู้เรื่องหน่อย” ตอนนี้ก็ดันจำอะไรไม่ค่อยได้ด้วยซิ

 

 

 

 

รอให้ถึงวันนั้น ก็คงจะได้พบกันอีกครั้งแน่ๆ

 

 

 

 

 

 

 





 

 







เอามาลงไว้ก่อน ขอบคุณทุกเม้นเลยนะคะะ


แบบว่าตอนนี้มีภารกิจ ไว้จะมาตอบทักทาย ทีเดียวเลยค่าา










ตอบเม้นจ้าา

 

วันวานlove..one piece.... คุณวันวานน ตามมาเม้นเร็วมาก ขอบคุณค่า ฟิกนี้เลยไม่เหงาเพราะคุณวันวานนี่ละ ฮุๆ เรื่องนี้ มีบอนจังเข้ามาร่วมด้วยนะคะ เพราะบอนจังคือคนที่ซาบซึ้งในมิตรภาพมากๆ เราเลยประทับใจเจ้าตัวละครตัวนี้สุดๆ ยังไง ลูฟี่ ก็รักพวกพ้องตัวเอง มากๆ จริงๆ นั่นแหละ ค่ะ ถึงจะจำไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากให้พวกเขาเหล่านั้นมาเป็นทุกข์เพราะตัวเองหรอกนะ ^0^ จะพยายมเข็นตอนต่อไปออกมาให้เร็วๆ ค่ะ อิอิ

 

llมวน้oe .... โอ้ คุณแมวน้อย ขอบคุณที่แวะมานะคะ นี่เป็นอีกฟิกที่เราใช้พลังจิ้นปั่นขึ้นมา หวังว่าจะถูกใจคนอ่านค่า ^^

 

Bleemmie แฮะๆ ขอบคุณที่แวะมาค่า มาต่อแล้วน้า

 

Jumbleman อา เราก็ชอบบอนจังมากๆ เหมือนกันค่า รักเลย เพราะเป็นตัวละครที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพมากๆ ^^ ขอบคุณที่แวะมาหย่อนคอมเม้นไว้นะคะ แฮ่ๆ

 

BLUE BIRD จนแล้วจนรอดก็ไม่รู้ตัว 55 เอิ้ก ถ้ารู้เรื่องอาจโดนตัดจบภายในตอนหน้าได้ O_O ดังนั้นปล่อยเจ้าลอว์ไปก่อนเถอะฟ้าซังง 555

 

Kyoya โอ๊ะ ขอบคุณมากๆ เลยค่า __







 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 310 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2244 ดั่งมายา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 06:41
    แก~~~เขาขึ้นห้องตั้งแต่ยังไม่เปลี่ยนเพศเลยอ่าาาาาา#ฟินเจ้าค่ะ
    #2,244
    0
  2. #2232 polar* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 01:19
    หมอแอบน่ากลัวหน่อยๆ
    #2,232
    0
  3. #2165 D'em (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:01
    เห็นกำลังจะตีพิมพ์~~~
    ประทะ>>ปะทะ นะคะ
    #2,165
    1
    • #2165-1 dark_violeta(จากตอนที่ 3)
      21 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:03
      แง ขอบคุณมากค่าา ;///;
      #2165-1
  4. #2116 Mie_Sorata (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:24
    เค้าเป็นแฟนกันค่ะแม่!!!! //ชี้นิ้ว
    #2,116
    0
  5. #2040 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:57

    หมอทำไหมทำตัวแบบนี้!!

    #2,040
    0
  6. #1918 baby_oppa_heayon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:36
    หมอหื่น >_< แต่อิชั้นชอบให้หมอหื่นเยอะๆค่ะ!
    #1,918
    0
  7. #1906 โอโทริ_เคียวยะ_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:08
    ว๊ายยยยย หมอหื่นนนน ชอบอ่ะ 55555555+
    #1,906
    0
  8. #1884 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:22
    ไม่คิดว่าฟี่จะหวงตัวด้วย555 หมอหื่นนะเนี่ย
    #1,884
    0
  9. #1409 dekice (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 21:42
    จ้องหน้าอกฟี่แล้วบอกเกินคาดนี่คืออัลไลลล นายเป็นคนแบบนี้เหรอลอววววววว์
    #1,409
    1
    • #1409-1 dark_violeta(จากตอนที่ 3)
      1 เมษายน 2560 / 01:12
      ทำไมผู้ชายทุกคนในเรื่องเป็นคนเยี่ยงนี้ *หัวเราะ*
      #1409-1
  10. #1322 THE-DARK-ONE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:46
    จิตใจเปลี่ยนแล้วสินะ(ผยักหน้าแบบเข้าใจ)
    #1,322
    1
    • #1322-1 dark_violeta(จากตอนที่ 3)
      18 มีนาคม 2560 / 21:06
      เอ๋ นั่นสินะ //พยักหน้าด้วย
      #1322-1
  11. #1317 Bornfreeonekiss (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:37
    ลอว์นายเป็นคนแบบนี้หรอจะ 55
    #1,317
    0
  12. #1310 Hikari Yuu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:41
    ข่าววงในนั่นมันอะไรกันคะ~ ช่วยชี้แจงได้ไหมเอ่ย ลอว์ซัง~//หลบดาบ
    #1,310
    0
  13. #1248 l3oss_it (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 13:55
    เปิดตัวมาก็แทบจะตีกันแล้วนี่มันอะไรกัน!
    ก็รู้หรอกว่าพวกนายมันเป็นผู้ชายสายเถื่อน ชอบใช้กำลัง ชอบบังคับคนอื่น แบบนั้นมันจะติดลบในสายตาชาวบ้านเขานะ
    แต่กับลูฟี่คงจะเห็เป็นเรื่องสนุกสินะ
    #1,248
    1
    • #1248-1 dark_violeta(จากตอนที่ 3)
      11 ธันวาคม 2559 / 18:35
      ใช่ค่ะ ลูฟี่เห็นเป็นเรื่องสนุกค่ะ 55
      #1248-1
  14. #1154 zmbyun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 21:34
    อือหือออออ บุกเข้าห้องเลยหรอลอว์ -..-
    #1,154
    0
  15. #1013 midnight96 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 02:47
    ลอร์.. ข่าววงในนั้นมันอะไรกันนน ลูฟี่ ไม่เบานะเรา 555
    #1,013
    0
  16. #1005 SHirohige (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 16:51
    บุกเข้าห้องกลางดึก!!!! O_o โห่ยๆ
    #1,005
    0
  17. #976 Fifa30152 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:42
    กรี้ดดดด จิ้นคุ่นี้มากบอกเลย กับโซโลอีกคน ><
    #976
    0
  18. #946 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:22
    กรี๊ด

    ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้พบกัน

    สมเป็นเนื้อคู่กันจริงๆค่า(มโนเอาเอง) โบกป้ายลอว์ลู

    ลอว์ช่างใจดีกับลูฟี่จริงๆ (เฉพาะลูฟี่คนเดียว)

    แต่ลอว์อึ้งใช่มั้ยล่ะกับร่างใหม่ของลูฟี่นะ

    แต่ว่าข่าวลือนั่นน่าสนใจมากเลยนะบอนจัง ว่างๆมาเม้าท์มอยให้เค้าฟังด้วยคนจิ เค้าอยากรู้ความคืบหน้าของลอว์ลูมาก><

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #946
    0
  19. #851 ~‘!!วม7พs์กs:xา!ลื•๑’~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 03:49
    ลอว์ จ้องตงไหนอะ -////////- เขิลเเทนเลย ลูฟี่น่ายักอ่า มีอายเเบบสาวๆด้วย 55

    #851
    0
  20. #842 "สามีพี่มาร์ค"!!? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 14:42
    ชอบบบบ เม้นๆๆๆ
    #842
    0
  21. #799 bigbowka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:18
    สนุกมากเลยง่า
    #799
    0
  22. #762 lio (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 11:21
    -////- มันก็ไม่ได้น่ารักซะหน่อยครับ//ซึน
    #762
    0
  23. #735 fresh_Disney~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 21:06
    ลอว์หื่นนนนนนอ่าาาาาาา ลูฟี่งี้หน้าแดงเลย
    #735
    0
  24. #657 เอิร์ลเชล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 13:00
    ทำไมลอว์หื่นจังวะคะ !!? เก็บอาการหน่อยยย
    #657
    0
  25. #631 Buka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:05
    ลอว์คุงจะจำฟี่น้อยไม่ได้ก็ไม่แปลก แต่ความคุ้นเคยก็เป็นอีกเรื่อง
    #631
    0