Prince&Maiderคุณชายหน้าใสกับคนใช้หน้าหวาน Fic {[Tao^Kacha]}

ตอนที่ 16 : การรับใช้ครั้งที่ 9 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 มี.ค. 55

Chapter : การรับใช้ครั้งที่ 9

Couple :  Tao X Kacha

Rating : 15+

About : ตองรู้สึกว่ารีดด์เรื่องนี้หื่นๆทั้งนั้นเลย ตองว่าคนแต่งหื่นพอตัวอยู่แล้วนะเจอรีดด์ที่รักทุกคนไปนี่ตองชิดขวาไปเลยทีเดียว

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

-Kacha Talk-
  
   หลังจากที่ผมไปหาพี่นัทที่โรงพยาบาล TK มา ผมกำลังมุ่งหน้ากลับบ้านของเบนเพื่อที่จะเตรียมตัวสำหรับแผนการในวันพรุ่งนี้

“ อ้าวชา ทำธุระเสร็จแล้วหรอ ทำไมเร็วจัง “ ผมเข้ามาเหยียบบ้านวาร์นีได้ไม่ถึงสามเก้าเพื่อนรักอย่างบอสก็ถามขึ้นมา

“ เสร็จแล้ว ชาไปเร็วขนาดนั้นเลยหรอบอส “ ผมเดินเข้าไปนั่งคุยที่โซฟาในห้องรับแขกกับบอส

“ อืมๆ “ ว่าแต่...ทำไมคอบอสมันมีรอยจ้ำๆเพิ่มขึ้นว่ะนั่น เมื่อเช้าจำได้ว่ามันยังไม่เยอะเท่านี่เลยนี่หน่า

“ บอส คอไปโดนไรมาอ่ะ “ ผมถามออกไปโดยไม่ยั้งคิดเลย จะโดนอะไรมามั้งนิ

“ ชาก็น่าจะรู้อยู่นะ ยังจะมาถามบอสอีก >///< “ ตอนนี้บอสหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุกไปเรียบร้อยแล้ว

“ บอสครับ วันนี้เบนจะพาบอสออกไปกินข้าวข้างนอก ไปกันนะ “ เสียงของเบนดังลอดเข้ามาในห้องรับแขก แต่หาตัวไม่เจอแหะ มาแต่เสียงตัวไม่ปรากฏ เก่งไปแล้ว

“ เบนไปเตรียมรถไปเดี๋ยวบอสตามออกไป ชาอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่มั้ย? “ บอสตะโกนออกไปหาเบนก่อนจะหันกลับสั่งเสียกับผม

ผมพยักหน้าหงึกหงักเป็นคำตอบที่ว่า อยู่ได้อยู่แล้ว ชิลๆ สบายๆ หายห่วงเลยเพื่อน แล้วบอสก็เดินลับหายไปขึ้นรถ เสียงรถที่ทะยานออกจากตัวบ้านก็หายไปพร้อมกับสองคนนั้น วันนี้คืนนี้ผมต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วสิ แต่ก็ดี จะได้คิดแผนให้แยบยลที่สุด

 

วันเกิดคุณเต๋า 3 พ.ค.

 

มาถึงแล้ว กับวันเกิดของคุณเต๋าที่ผมรอมาทั้งคืนกับการคิดแผนอันแสนจะปวดหัว วันนี้ในช่วงเช้าผมต้องไปหาพี่นัทก่อนเพื่อที่จะไปเตรียมไว้กับเพื่อนของพี่นัท ผมตื่นเต้นจังเลยอ่ะ

 

ณ โรงพยาบาล TK

 

ผมต้องเข้ามานั่งรอพี่นัทตรวจคนไข้ตั้งแต่สิบโมงกว่าๆจนตอนนี้เที่ยงครึ่งแล้ว พี่นัทเพิ่งจะตรวจเสร็จ เป็นหมอนี่มันก็เหนื่อยเหมือนกันนะนั่น แต่พี่นัทเข้าเวรตอนเก้าโมงอ่ะ มาทำงานสาย

“ รอนานมั้ยชา “ พี่นัทที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของตัวเองเอ่ยขึ้น

“ นานกว่านี้ก็ต้องรออ่ะพี่นัท ว่าแต่เพื่อนพี่นัทคนไหนอ่ะ ชาอยากเห็น “ ก็คนมันอยากรู้ไม่ให้นิว่าจะได้ใครที่ไหนมาช่วยเชื่อถือได้รึเปล่า แต่เพื่อนพี่นัทน่าจะไม่มีปัญหาเรื่องนี้นะ

“ เดี๋ยวก็มาอ่ะชา รออีกแปปละกันนะ หมอนั่นคงยังตรวจคนไข้ไม่เสร็จ “ ผมพยักหน้าเป็นการให้คำตอบสุดท้าย แต่หน้าพี่นัทนี่ดิ แค่พูดถึงคนที่จะมาช่วยผมทำไมต้องทำหน้าเคลิ้มขนาดนั้นด้วยเนี่ย

ไม่นานนักก็มีผู้ชายคนหนึ่งเปิดประตูห้องเข้ามาทำลายห้วงความคิดของผม..แล้ว...หมับ!! กอดพี่นัทจากข้างหลังแล้วพูดประโยคที่ชวนให้ผมสงสัยที่สุด

“ ที่รักเรียกต้อลมามีอะไรหรอครับ “ แล้วก็ส่งยิ้มและสายตาอันเจ้าเล่ห์ไปให้พี่ชายผม นี่ไม่เห็นผมจริงๆหรือตั้งใจไม่เห็นกันแน่ ถ้าเป็นอย่างแรก ผมว่าพี่นัทได้โดนผู้ที่มาใหม่เขมือบในห้องทำงานแน่ เห็นมั้ยล่ะ ประโยคมันชวนให้สงสัยขนาดไหน

“ ต้อล น้องนัทก็อยู่ในห้องด้วยนะ “ พี่ผู้ชายผละตัวออกจากพี่นัททันทีหลังจากที่ยินประโยคบอกเล่าของพี่นัท แล้วหันมามองผมแบบหน้าแดงๆกันทั้งคู่ พี่ชายผมแอบมีแฟนทำไมไม่บอกกันบ้างเลยว่ะ เห็นน้องไม่สำคัญเลยหรอไง -3- งอนเลย เชอะ

“ พี่นัทมีแฟนแล้วไม่เห็นบอกชาบ้างเลย ชายังเป็นน้องพี่อยู่ป่ะ “ เหวี่ยงใส่ทันทีไม่ต้องคิดอะไรให้มากความ

“ โถ่น้องพี่ พี่เองงานก็เยอะ ชาเองก็มีภารกิจที่ต้องทำไม่ใช่หรอไง เอาเวลาที่ไหนมาติดต่อกันล่ะ “ เออ..นั่นดิ มีเหตุผล

“ โอเคๆ ชาไม่งอนก็ได้ “ ผมต้องยอมสิโรราบให้กับเหตุผลของพี่นัท นี่เห็นแก่ว่าต้องดัดนิสัยคุณชายของผมหรอกนะถึงยอมอ่ะ ไม่งั้นยาวแน่

”เอ่อ..ชาพี่เขาชื่อต้อล ต้อล นี่คชา น้องแท้ๆของนัทเอง “  พี่นัทผายมือไปมาระหว่างผมกับพี่ต้อล แต่พี่ต้อลหน้าตาโอเคนะผมให้ผ่านแต่ถ้าไม่ติดนิสัยแบบเมื่อกี้ละก็ ผมไฟเขียวแน่ แต่ตอนนี้ขอติดไฟเขียวตองเหลืองไว้ก่อน

“ สวัสดีครับพี่ต้อล “ ผมยกมือไหว้พี่ต้อล พี่ต้อลยิ้มตอบกลับให้ผม

“ แหม ต้อลไม่แปลกใจเลยนะว่าทำไมน้องของนัทถึงน่ารักขนาดนี้ เพราะพี่น่ารักน้อวก็เลยน่ารักตาม “ ผมขอตัวไปห้องน้ำก่อนได้มั้ยครับ เลี่ยนมาก เหมือนพี่ผมจะรู้ตัวแหะ

“ ต้อลไม่เอาหน่า ที่นัทเรียกต้อลมาเนี่ยเพราะจะมาคุยเรื่องของคชานี่แหละ “ พี่นัทหันไปผรามๆพี่ต้อล มาเขินอะไรตอนนี้ว่ะพี่ เกือบจะได้ดูหนังสดแล้วมั้ยล่ะ ซีดงซีดีไม่ต้องซื้อล่ะมีของดีให้ดู แต่ติดตรงที่ว่ามันเหมือนกันทั้งสองคนอ่ะ ผมไม่รับประกันว่าจะดูจนจบรึเปล่า เผลอๆแค่ครึ่งเรื่องทุกสิ่งอย่างในกระเพาะของผมคงออกมานอนแอ่งแม้งบนพื้นเป็นแน่แท้

“ อ่อ เรื่องที่จะให้โกหกว่าน้องเขาท้องอะนะ แต่น้องเขาเป็นผู้ชายคนๆนั้นจะเชื่อหรอคชา “ พี่นัทหันมาถามผมอย่างสงสัย ผมเลยส่ายหน้าให้แทนการพูดให้คำตอบว่าผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนๆนั้นจะเชื่อมั้ย

“ ต้อลมีวิธีบ้างป่ะ “ พี่นัทถามพี่ต้อล

ผมเห็นพี่ต้อลกรอกตาไปมาเหมือนใช้ความคิดอะไรซักอย่าง แต่ทำไมมือพี่ต้อลต้องไปลวนลามสะโพกไอ้พี่นัทอย่างนั้นว่ะ สงสัย   ก่อนที่จะมีหลอดไฟจะปิ้ง ปิ้งง!! ออกมาให้เชยชมกัน

“ ต้อลคิดว่า ถ้าคนๆนั้นของคชาไม่ใช่หมอก็คงดูภาพอัลตร้าซาวด์ไม่ถูกเพราะไม่มีความรู้ด้านนี้ เดี๋ยวพี่ก็จะมั่วแหลกว่านี่คือนู่นนี่นั่นของเด็ก พี่เชื่อว่า คนๆนั้นอาจจะเชื่อก็เป็นไปได้ “ ผมพยักหน้าเห็นด้วย ความคิดไม่เลวเลยนะครับว่ามั้ย?

“ พี่นัท งั้นชาไม่กวนเวลาพี่สองคนแล้วดีกว่า   *กระซิบ*สงสารพี่ต้อลจัง ท่าทางพี่นัทคงไม่ให้พี่ต้อลเลยใช่มั้ยนั่น ดูสายตาที่มองพี่ดิ จะกินได้ทั้งตัวอยู่แล้ว*กระซิบ* พี่ต้อลชากลับก่อนนะครับ ไว้เจอกันเร็วๆนี้ “ ผมกล่าวลายกมือไหว้พี่ๆทั้งสองก่อนจะมุ่งหน้ามาที่บ้านของเบน

 

“ ชา วันนี้ชากลับแล้วใช่มั้ย “ เบนเดินเข้ามาถามในขณะที่ผมกำลังเก็บของ

“ อืม ชาต้องกลับไปทำภารกิจต่อให้เสร็จอ่ะเบน ไว้ว่างๆแล้วชาจะมาหาใหม่ โอเคมั้ยครับ “ ผมเงยหน้าขึ้นไปพูดกับเบน ทั้งๆที่มือยังจับของยัดใส่กระเป๋าต่อ

ผมรู้แหละว่าทั้งบอสทั้งเบนคงคิดถึงผม เพราะผมไม่ได้มานอนค้างที่นี่บ่อยๆถ้าไม่จำเป็นนิ  ผมก็ไม่ได้อยากกลับหรอกนะ แต่มันต้องกลับ ทำไงได้ล่ะ อีกเหตุผลหนึ่งคือถ้าผมอยู่ต่อด้วยทั้งสองคนคงไม่ได้สวีทกันแน่เพราะผมเหมือนก้าง ผมไม่อยากเป็นอย่างนั้นนี่ครับ ถึงทั้งสองคนจะไม่ได้คิด แต่ผมคิด

“ อืมๆ มาหากันบ่อยๆบ้างล่ะ เอาคุณชายบ้านนั้นมาด้วยก็ดีจะได้ดูว่าผ่านมั้ย “ อะไรของเบน งง แต่ก็ช่างมันเถอะ

“ โอเคๆ ถ้าเจ้าตัวยอมมานะเบน วันนี้เบนไปส่งชาได้มั้ย วันนั้นชานั่งแท็กซี่มาอ่ะ “ ผมถามเบน

“ ได้ๆ ไปรีบเก็บของเถอะเดี๋ยวจะไม่ทันกันพอดีแผนการอันแยบยลของชาอ่ะ เดี๋ยวเบนจะไปเรียกบอส เสร็จแล้วเจอกันที่ห้องรับแขกนะชา “ ผมพยักหน้าพร้อมกับรูดซิบปิดกระเป๋าใบอันไม่เล็กของผมเพื่อที่จะเดินทางกลับไปทำภารกิจอันใหญ่หลวงต่อ (เหมือนเอฟบีไอเลย<<<ไรท์)

เวลาผ่านมาแปปเดียวผมก็หิ้วข้าวของสัมภาระทั้งหมดที่ตัวเองเอามากลับไปที่บ้านเพียงพอ

“ เบน บอส ชาเก็บของเสร็จแล้ว ไปกันเถอะ “ ผมเดินเข้ามาเรียกเบนกับบอสให้ออกไปด้วยกัน

“ ชามาเบนช่วย “ เบนดึงกระเป๋าออกจากมือผมไปถือแทนและเดินนำหน้าผมมาขึ้นรถ เบนทำหน้าที่เดิมคือเป็นสารถีให้ผมกับบอส บอสนั่งข้างหลังกับผม ทำให้เบนกลายเป็นคนขับรถเต็มตัว

“ ทำไมบอสไม่มานั่งกับเบนอ่ะ “ บอสส่ายหน้า

“ ไม่เอาอ่ะ อยู่กับเบนทุกวันอยู่แล้วขออยู่กับชาบ้างเถอะเบน นานๆจะได้เจอกันที “ ผมนั่งคุยกับบอสมาเรื่อยจนมาถึงบ้านเพียงพอ ตอนนี้เป็นเวลา บ่ายสามโมงห้าสิบเจ็ดนาที งานเริ่มตอนห้าโมงกว่าๆ งั้นผมต้องแอบเข้าไปสินะ

กว่าผมจะมาถึงห้องของตัวเองได้ เอาลำบากเอาการอยู่เหมือนกันเพราะต้องคอยหลบคนนู้นที คนนี้ที เหนื่อยจนบรรยายไม่ได้เลยครับ ตอนนี้ผมกำลังกดโทรศัพท์หาคุณเจมส์ เพื่อรายงายความคืบหน้าของตัวเอง

“ ฮัลโหลครับพี่คชา ตอนนี้พี่อยู่ไหน “ ยังไม่ทันได้เอ่ยปากกล่าวสวัสดีเลย ยิงคำถามมาซะและ

  ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องแล้วครับคุณเจมส์ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เรื่องคุณเต๋าอ่ะเดี๋ยวผมจัดการเอง พวกคุณเจมส์คอยหนุนหลังให้ก็พอครับ “ ผมกรอกเสียงใส่ไอโฟนของตัวเอง

“ โอเคครับพี่คชา แต่ก่อนจะเจอกันในงานเจมส์เฟรมพี่ต้นแล้วก็พี่ไทด์ขออะไรอย่างได้มั้ย “ คุณเจมส์ไล่ชื่อพี่น้องในตระกูลออก เพื่อ?

“ ถ้าได้ผมก็จะทำให้ครับ “

“ เจมส์เชื่อว่าพี่ทำได้แน่นอน ต่อไปนี้พี่คชาห้ามใช้คำว่าผมแทนตัวเองและคำว่าครับปิดประโยคคำพูดเด็ดขาดเพราะต่อจากนี้เราจะกลายเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ และไม่ต้องเรียกคุณเจมส์คุณเฟรมคุณต้นคุณไทด์ไม่เอานะพี่คชา เรียกเหมือนที่เจมส์เรียกพี่ๆเขานั่นแหละ ทำได้มั้ยพี่คชา “ บังคับผมป่ะนั่น ผมเชื่อว่าบังคับผม

“ เอ่อ...พี่จะลองดูครับคุณ..เอ่ออ..เจมส์ “ กระดากปากจริงๆ บอกไม่ถูก

“ โอเคนะพี่คชา ไว้เจอกันในงานครับ “ แล้วปลายสายก็ตัดสายทิ้งไป  บอกไม่ให้ผมพูดครับแต่ตัวเองดันพูดซะเองเพื่ออะไรนั่น?

หลังจากที่คุณเจมส์วางสายไปผมก็ไปหยิบชุดกึ่งสูทที่จะใช้เข้างานในวันนี้เดินเข้าห้องน้ำไปผมคาดว่าอาบน้ำแต่งตัวทำผมคงจะพอดีกับเวลางานเริ่มเลย (ทำอะไรนานมว๊ากก<<<ไรท์)

 

ตกเย็น งานวันเกิดของคุณเต๋าก็กำลังจะเริ่มขึ้น แขกที่มาในวันนี้ส่วนใหญ่จะเป็นญาติสนิทมิตรสหายเกือบทั้งหมด ผมว่าก็ดีนะครับที่มีแต่คนสนิทๆจะได้ดูไม่เป็นทางการดี พิธีการจะได้ไม่วุ่นวายจนเกินไป สามารถปรับเปลี่ยนตามใจชอบได้

ณ.จุดนี้(?)ผมอยู่ในชุดกึ่งสุ?สีออกเทาหน่อยๆเสื้อในเป็นสีขาวแอบมีฮูทเบาๆ กางเกงสแล็กมันสีเทารองเท้าผ้าไป น่ารักใช่มั้ยล่ะ?

“ สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ ผมเจมส์จะรับเป็นพิธีกรนะครับ บางท่านอาจจะสงสัยว่าผมเป็นใคร บลาๆๆ มาพบกับเจ้าของวันเกิดกันเลยครับ “ ถ้าคุณเจมส์จะเวิ่นขนาดนั้น ผมว่าผมเดินเข้างานเลยดีกว่า

“ สวัสดีทุกคนนะครับ ผมว่าทุกคนคงรู้จักผมนะครับว่าผมเป็นใคร ผมต้องขอบคุณทุกๆคนมากที่มาร่วมงานในวันนี้ ผม... “ หยุดพูดทำไม กำลังกินเพลินอยู่เลย ผมเลยเงยหน้าขึ้นไปมองบนเวทีก็บร๊ะเข้าให้ สายตาของผมกับคุณเต๋าสบกันพอดีเป๊ะๆ เอ่อ..ซวยแล้วไงคชา

“ คชา.. “ จะประกาศออกไมค์ทำไมห๊ะคุณเต๋าเอ๋อ

ผมรีบลุกออกมาจากที่ๆนั่งอยู่ทันที กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาจากงาน แต่ก็ไม่วายเสียงของคนตัวขาวไล่ตามหลังมาไม่หยุดหย่อน ไม่อายคนอื่นบ้างหรอไงเนี่ย แขกผู้ใหญ่ออกจะเยอะ เกรงใจเขาบ้างเถอะพ่อคุณ

ผมเริ่มได้ยินเสียงซุบซิบที่มันไม่ซุบซิบเพราะมันดังมาก ผมไม่น่าโผล่มาตอนเริ่มงานเลย คิดผิดจริงๆเลย

“ ชารอเต๋าก่อน “ จากที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งก็เปลี่ยนเป็นวิ่งทันที

“ เดี๋ยวสิคชา “ คุณเต๋ากระชากผมเข้าหาตัวเองและกอดไว้ทันทีว่าแต่วิ่งมาถึงผมตอนไหนเนี่ย วิ่งเร็วเป็นบ้าเลย

“ คุณเต๋าปล่อยเถอะครับ แขกเครือผู้ใหญ่มากันเยอะนะครับ คุณเต๋าอย่าทำแบบนี้เลย “ ผมดิ้นทั้งๆที่อยู่ในอ้อมกอดของคุณเต๋า ผมไม่ยอมหรอกต้องเล่นตัวกันบ้าง

“ ไม่ปล่อย ถ้าเต๋ายังคุยกับชาไม่รู้เรื่อง ตามเต๋ามานี่ “ คุณเต๋าลากผมไปทางตัวบ้านผมก็ขืนดิ เรื่องไรจะยอมกันง่ายๆ

“ หะ...เห้ย คุณเต๋าปล่อยผมนะ “ อยู่ดีๆคุณเต๋าเปลี่ยนจากลากผมเป็นอุ้มผมในท่าเจ้าหญิงแทนผมก็กลัวตกเลยเผลอเอาแขนไปเกี่ยวรั้งคอของคุณเต๋าไว้

“ ไม่รู้ล่ะ ถ้าคุยหันไม่รู้เรื่องเต๋าก็ไม่ปล่อย “ อะไรของคุณเขาว่ะเนี่ย แผนเสียหมดสิอย่างนี้ คชาล่มแล้วจ้า T[]T”

“ คุณเต๋าปล่อยผมลงก่อนเถอะครับ เกรงใจแขกผู้ใหญ่บ้าง “ ผมยังคงไม่ยอมแพ้ต้องอ้างๆ

“ท่านผู้มีเกียรติค่ะ ดิฉันว่าปล่อยให้คู่นั้นไม่เคลียร์เรื่องค้างคาใจกันก่อนนะค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะเริ่มงานต่อเอง “ ทำไมคุณหญิงถึงขึ้นไปพูดแบบนั้น ผมเสียหายนะนั่น T[]T X2

บรรยากาศงานก็คงดำเนินต่อไปอย่างราบเรียบแต่ผมนี่ดิ ไม่ไหวแล้วรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเลยอ่ะ ใจไม่ดีด้วย สงสัยผมคงต้องโดนหนักแน่เลย ทำไมไม่เกิดมาแข็งแรงกว่านี้หน่อยว่ะเนี่ย T[]T X3

ตอนนี้ผมเข้ามาอยู่ในห้องของคุณเต๋า ผมรู้สึกใจสั่นมากกว่าเมื่อกี้อีก

“ คชา!!! ไปไหนมา “ ตอบดีมั้ยครับ ไม่อยากตอบเลยอ่ะ งั้นไม่ตอบ

“ ... “ เงียบใส่ซะเลยเกิดอาการหมั้นไส้เบา ทำผมอายต่อหน้าแขกผู้ใหญ่ทั้งนั้นเลย

“ จะตอบไม่ตอบ “ ไม่ต้องมาคาดคั้นซะให้ยากหรอกยังไงผมก็ไม่ตอบ

“ หึ “ แค่นี้พอ (ใจง่ายนะ<<<ไรท์)

“ ไม่ตอบใช่มั้ย ได้!!! อย่าหาว่าเต๋าไม่เตือน “ เห้ย แส่!! มาจากไหนอ่ะ คุณเต๋าไปหัดซาดิสมาจากไหน คชาไม่เอานะ T[]T X4

“ ตอบแล้วๆ ไม่เอานะ ผมกลัวแล้ว เอ่อ... “ตอบไงดีว่ะ ผมว่าคุณเจมส์คงบอกไปแล้วล่ะ

“ ไปอยู่กับผู้ชายสองต่อสองไม่จริงใช่มั้ย “ เอ่อ...ตอบไงดีหว่า

“ ใช่ครับ “ ผมอ้อมแอ้มตอบไป

“ ไปอยู่กับใคร ไปทำอะไร ที่ไหน “ โอ้ยยยย!! จะมาเป็นพ่อคนที่สองหรอไงครับคุณเต๋า (ไม่ใช่พ่อคนที่สองอ่ะพ่อของลูกต่างหาก<<<ไรท์)

“ คือ...ผมไปอยู่กับเบน เป็นเพื่อนของผมแล้วก็แฟนเบนที่ชื่อบอส ที่บ้านตระกูลวาร์นีครับ “ ผมบอกเสียงเบาขนาดตัวเองยังไม่ได้ยินเลยคุณเต๋าจะได้ยินมั้ยนั่น

“ แล้วคชาไปรู้จักกับคนในตระกูลวาร์นีได้ยังไงกัน “ เอ่อ..ตอบง่ายมั้ยนั่น?

“ ก็เบน บอสแล้วก็คชาเป็นเพื่อนสนิทกันที่มหาลัยน่ะครับคุณเต๋า “ ก้มหน้าก้มตาตอบต่อไป แถมเสียงเบาให้ด้วย คชาชอบแจกอ่ะ

“ ไม่ได้โกหกนะ “ จะคาดคั้นเอาคำตอบทำไมอีก ตอบความจริงไปหมดแล้ว

“ ไม่ได้โกหกครับ “

“ ชา ทำตัวแบบเดิมได้มั้ยอย่าทำตัวห่างเหินกับเต๋าขนาดนี้สิครับ “ เต๋ารวบตัวเข้าไปนั่งบนตักผมไม่รู้จะทำไงจริงๆ

“ อืม..เต๋า ชามีไรจะบอก “ เต๋าที่ตอนแรกกำลังนัวเนียอยู่กับซอกคอผมก็เงยหน้าขึ้นมาทันที

“ ว่าไงครับ ไหนชามีไรจะบอกเต๋า “ ทำหน้าทำตาแบบสงสัยด้วย เหมือนเด็กแต่ไม่ได้น่ารักเหมือนเด็กเล้ยยยย

“ ก็... “ คุณเต๋าทำหน้าลุ้นมาก ผมฮากับหน้าคุฯเต๋าแทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

“ ชาขำอะไรหรอครับ “ ยังไม่รู้ตัวเองอีก

“ ชายังไม่ได้บอกเต๋าเลยนะว่ามีเรื่องอะไรจะบอกอ่ะ “ ผมพยักพร้อมกับรวบรวมความกล้าที่จะพูดมันออกมา

“ คือ ชาไม่รู้ว่ามันจริงหรือเปล่านะ แต่ชาไปหาหมอมาแล้วหมอบอกว่า.. “ ฮายิ่งกว่าเมื่อกี้อีกครับ แต่ครั้งนี้ผมกลั้นอยู่

“ ว่า... “ ตื่นเต้นเองซะงั้น พูดออกไปสิว่ะคชา เดี๋ยวก็จบแล้ว

“ ว่า ชาท้องอ่ะ “ เต๋าอึ้งไปกับประโยคที่หลุดออกมจากปากผม ผมไม่รู้ว่าแผนครั้งนี้จะได้ผลมั้ย

“ ชาจะท้องได้ไง ชาเป็นผู้ชายนะ “ คิดไว้อยู่แล้วว่าต้องมาแบบนี้ รู้จักคชาผู้นี้น้อยไปซะแล้วนะครับคุณเต๋า

“ ชาก็ไม่รู้อ่ะ แต่เมื่อวันก่อนหมออัลตร้าซาวด์ให้ดูแล้วก็เห็นอ่ะ ชาก็งงอยู่เหมือนกัน หมอบอกว่าผู้ชายอาจจะเป็นอย่างนี้ได้แต่มันหนึ่งในสิบล้านอ่ะเต๋า แล้วหมอยังนัดชาให้ไปหาพรุ่งนี้อีก “ ผมยังทำหน้าไม่เชื่อต่อไป

“ หมอติดใจชาหรือเปล่า เลยโกหกชาเพื่อให้ชาไปหาอีก “ ผมส่ายหัวพร้อมกับหยิบรูปที่พี่ต้อลให้มาก่อนจะกลับในวันนี้เพื่อให้ดูน่าเชื่อถือยิ่งขึ้นไปอีก เป็นผมก็ไม่เชื่อหรอกถึงมีอย่างนี้แต่เอาว่ะ พี่ต้อลบอกว่าเชื่อแน่น เชื่อก็ได้ว่ะ

“ ชาไม่ได้โกหกเต๋าใช่มั้ย “ ตอนนี้เต๋าเอ๋อ เหวอ ยิ่งกว่าเดิมอีก ตลกอ่ะ ฮ่าๆๆ

“ ไม่อ่ะ “ ผมส่ายหัว

“ เต๋าจะเป็นพ่อคนแล้วชา เต๋าเก่งเปล่า เชื้อแรงขนาดไหน ดูดิชายังท้องเลย “ (เชื่อง่ายไปเปล่าว่ะ ถ้ารีดด์ไม่เห็นด้วยแจ้งด่วนเลยนะ จะได้รีไรท์ใหม่ให้ครับ<<<ไรท์)

ผมอยากจะตบกะโหลกตัวเองแรงๆไม่ได้ทำให้สลดเลยใช่มั้ย งั้นแผนผมก็ไม่เป็นผลอ่ะดิ

“ เต๋า ชาขออะไรหน่อยได้มั้ย “ เต๋ากระชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมอีก ท่าทางจะดีใจจริงๆแหะ รู้สึกผิดขึ้นมาตงิดๆแล้วสิ

“ ว่ามาเลยครับ ต่อให้บุกน้ำลุยไฟเต๋าก็จะหามาให้ “ เว่อร์อ่ะว่ามั้ย? ผมรู้สึกผิดจริงๆนะเนี่ย

“ เรื่องนี้อย่าเพิ่งไปบอกใครนะเต๋า รอไว้ไปหาหมอพรุ่งนี้กับชาก่อนแล้วค่อยบอกได้มั้ย “ ผมอ้อนคุณเต๋าให้โน้มน้าวตาม ไม่งั้นนะมีหวังทั้งบ้านเพียงพอได้รู้กันหมดแน่

“ เรื่องง่ายๆเอง เต๋าทำได้อยู่แล้วล่ะครับ “ เรื่องง่ายๆหรอ?

“ ทำให้ได้จริงๆเถอะเต๋า “ คุณเต๋าส่งยิ้มเอ๋อๆมาให้ผม ผมชอบรอยยิ้มอย่างนี้ของคุณเต๋าที่สุด

“ ชาว่าเราลงไปข้างล่างเหอะ หายมานานแล้วนะ เต๋าเป็นเจ้าของงานด้วยนะ “ คุณเต๋าส่ายหัวแรงๆ อะไรของเขาเนี่ย

“ ไม่เอาอ่ะ เต๋าอยากอยู่กับชาสองคนไม่ลง อยู่กับชาเนี่ยแหละ “ พูดจบพร้อมกับประกบปากลงมาแตะอย่างแผ่วเบา

“ อื้ออ.. “ ผมร้องประท้วงในลำคอบวกกับใช้มือทุบที่หน้าอกของคนที่กำลังจู่โจมอยู่ แต่ไม่สะทกสะท้านเลยนี่สิ ผมจะทำไปทำไม ยอมก็ได้ว่ะเห็นไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันนะ ไม่งั้นไม่ยอมหรอก

คุณเต๋าค่อยๆกัดริมฝีปากของผมจนผมเผลอเผยอออกให้คุณเต๋าส่งลิ้นร้อนเข้ามาหาความหวานได้ง่ายขึ้น สรุป ผมก็พลาดท่าให้คุณเต๋าอีกตามเคย มีครั้งไหนบ้างที่ผมจะไม่ใจอ่อน (ตอนที่ชาชาหนีออกจากบ้านไง แข็งมาก<<<ไรท์)

คุณเต๋าไม่ยอมผละออกจากตรงนั้นผมคิดว่าน่าจะนานพอสมควรจน..

ปัง!!...

“ พี่เต๋า..เอ่อ...เฟรมว่าเฟรมไม่กวนดีกว่าขอโทษนะ “ คุณเฟรมเข้ามาเห็นฉากนั้นพอดี แล้วก็วิ่งหนีออกไปทันที

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก แล้วอย่างนี้ คชาคนนี้ จะเอาหน้าไปไว้ไหนห๊ะ ไอ้คุณเต๋าบ้าเอ๊ยยยย!!

ณ.จุดนี้(?) คุณเต๋าจูงมือผมลงมาจากบ้านเดินเข้างาน ทำเอาคนที่มาเข้าร่วมงานหันมามองเป็นตาเดียว คราวนี้ผมคงเป็นขี้ปากให้คนอื่นนินทาไปอีกนานโขแน่ ตั้งแต่คุณเต๋าไล่กอดผมแล้วลากผมขึ้นบ้านแล้วยังจะจูงมือกันเข้างานอีก

“ เต๋า ขึ้นไปพูดกับแขกหน่อยสิลูก เมื่อกี้ก็หนีไปกับหนูคชา ไปขอโทษแขกเลยนะ “ แล้วคุณเต๋าก็เดินขึ้นเวทีไปแต่ ทำไมต้องลากผมขึ้นมาด้วยล่ะเว้ยเห้ย ไม่เข้าจ้ายยยย T[]T X5

“ เอ่อ..ผมต้องขอโทษทุกๆคนด้วยนะครับที่ผมออกไปจากงานโดยที่ไม่กล่าวอะไรเลย คือผมต้องเคลียร์กับคนๆนี้หน่ะครับ เป็นเรื่องที่สำคัญมาก “ แล้วปล่อยมือที่จับมือผมออก อืม ดีมาก แต่มันจะไม่ดีก็ต่อจากนี้เพราะเอามือข้างที่จับมือผมนั่นแหละมาเกี่ยวเอาผมเข้าไปชิดกับตัวของคนที่กำลังพูดอยู่ตอนนี้ จะทำทำไมว่ะเจ้าประคู๊ณณณ!!..(ภาษาเริ่มวิบัติไปทีละนิด<<<ไรท์)

“ เรื่องสำคัญที่ว่าคือ ผมมีเรื่องผิดใจกับคนสำคัญของผม “ แล้วก็หันมามองผม จะสื่ออะไร ?

“ ความจริงผมตั้งใจจะแกล้งเขาเฉยๆแต่เขาก็โกรธผมจริงๆจนหนีออกจากบ้านไปพอกลับมาผมเลยขอไปเคลียร์กับเขาก่อนต้องขอโทษทุกคนจริงๆนะครับ ผมต้องขอบคุณทุกคนมากๆนะครับที่มาร่วมงานและรอผมเข้ามาเปิดงาน ผมต้องขอโทษจริงๆนะครับ “ ไอ้ที่บอกว่าคนสำคัญนั่นมันผมใช่มั้ยอ่ะ>///<

คุณเต๋าโอบผมเดินลงจากเวที ทำไมต้องตัวติดขนาดนี้ด้วยนิ ไม่เข้าใจจริงๆ

“ เต๋าปล่อยชาบ้างก็ได้ ดูคนอื่นมองมาสิ ชาอายเป็นนะ “ เต๋าส่งยิ้มมาให้ จะยิ้มทำไมว่ะไอ้คุณชายบ้านี่

“ ไม่ได้ ชาน่ารักขนาดนี้เดี๋ยวเพื่อนเต๋ามันคาบไปทำไงอ่ะ “ เออ หยอดกันเข้าไป เขินเป็นนะเว้ย >///<

“ ไอ้เต๋า มึงไปเอามาจากไหนว่ะ น่ารักโครตหว่ะ “ คนผมยาวๆเดินเข้ามากริซิบกรธซาบกับคุณเต๋า แต่ถ้าจะกระซิบเบาขนาดนี้ไปพูดไมค์เถอะครับคุณ

“ เรื่องของกูหน่า ชา นี่เพื่อนเต๋านะ คนผมยาวๆหน่อยชื่ออ้น หล่อๆหน่อยชื่อเบียร์ ใส่แว่นนั่นก็ชื่อโปเต้ คนที่ยืนข้างโปเต้ชื่อแอ้นครับ เห้ย นี่คชา “ เพื่อนๆเต๋าหันมาทางผมเป็นตาเดียวกันทั้งหมด โดยเฉพาะคนผมยาว ถ้าจะมองกันขนาดนี้

“ สวัสดีครับผมคชา “ ผมแนะนำตัวกับเพื่อนของเต๋าพอเป็นมารยาท

“ เต๋าไปหามาจากไหนเนี่ย น่ารักเชียว “ ผู้หญิงที่ชื่อแอ้นพูดขึ้น จะว่าไปแอ้นก็สวยใช่ได้เลยนะเนี่ย

“ ไม่บอก ชาไปเถอะ ไปไหว้ผู้ใหญ่ก่อน “ ผมหันไปมองหน้าเต๋าแปลกๆ ไปทำไม

“ ก็รู้จักไว้ไงเพราะวันข้างหน้าคชาก็ต้องใช้นามสกุลเต๋าอยู่ดี “ >///< ถ้าจะพูดกันขนาดนี้ คชาขอหลบไปเขินสามวันก่อน โฮกกกT///T

“ คุณอาสวัสดีครับ “ คุณเต๋าเข้าไหว้ผู้ชายวัยประมาณสามสิบแต่งตัวมีภูมิฐาน

“ สวัสดีตาเต๋า ไม่ได้เจอกันนานเลยเป็นไงบ้าง ยูกิมาสวัสดีพี่เขาก่อน “ เดี๋ยวนะยูกิ ยูกินี่คงไม่ใช่คนที่ไปมีเรื่องกับผมวันที่ไปค้างบ้านเบนวันแรกนะ

“ สวีสดีค่ะพี่เต๋า แล้วก็ พี่คชา “

 

 

 

 

                                                             Tobecontinue

 

TalK By WriteR ‘ตอง

 

ตอนหน้าเราจะยังไม่มีNCนะครับ จะออกหวานๆปนเจ็บแสบนิดๆ

แล้วตอนหน้าจะอึ้งกันเลยทีเดียว ฮิฮิ อย่าลืมติดตามกันนะครับ

วันจันทร์ตองน่าจะเอามาลงให้ได้นะครับ ไม่ว่ากันเนอะหายไปสองวันเอง

รักรีดด์ทุกคนนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #291 megane (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:34
    ยูกิ?ใครเชิญชีมาเนี่ย
    #291
    0
  2. #257 INGYEsj13 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 11:43
    ยูกิ??
    #257
    0
  3. วันที่ 21 เมษายน 2555 / 02:36
    คนเค้ากำลังจะไปกันได้ดี
    ดันมีมารโผล่มาอีกหรอนี่
    แล้วตกลงชาจะบอกเต๋าป่าวว่าโกหกเรื่องท้อง
    กลัวรู้ทีหลังแล้วจะโกรธมาก
    #213
    0
  4. #179 `/สว่างหน้าเีดียว(♥). (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 14:19
    จว๊ายยย โจทย์เก่าแม่นก่ ?? ถ้าใช่นะ.. ฮึอึ
    จะเกิดอะไรขึ้นมั้นงานเนี่ยย ‼
    ชา.. จะบอกเต๋าเรื่องท้องป้ะ หื้มม ??
    #179
    0
  5. #131 tears blue (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 17:25
    เจออริแล้วไงพี่คช๊า
    #131
    0
  6. #104 bluechocolate (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2555 / 22:58
     โอ้วมายกอต
    แล้วอะไรจะเกิดขึ้นในตอนต่อไปเนี่ยยย
    รออยู่นะคะไรเตอร์^^
    #104
    0
  7. #103 June (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2555 / 22:21
    ยูกิ เทอมาทำมายยยยยยยยยย

    รีบกลับไปเลย ไม่อยากให้เจอเต๋าคชาอ่ะ
    #103
    0
  8. #102 แซงทางโค้ง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2555 / 22:12
    โอ๊ะ เรื่องมันจะเป็นปมซับซ้อนไปถึงไหนละนั่น

    ตื่นเต้นๆ
    #102
    0
  9. #101 323 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2555 / 21:59
    จะติดตามๆๆ
    #101
    0