Prince&Maiderคุณชายหน้าใสกับคนใช้หน้าหวาน Fic {[Tao^Kacha]}

ตอนที่ 17 : การรับใช้ครั้งที่ 10 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 มี.ค. 55

Chapter : การรับใช้ครั้งที่ 10

Couple :  Tao X Kacha

Rating : 18+ ใช้วิจารณญาณในการอ่าน

About : ตอนนี้คิดๆอยู่จะเอาNCดีมั้ย สุดท้ายก็แต่ง จัดเต็มนะครับตอนนี้ NCทั้งเรื่องเลยดีมั้ย 555+

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

-Kacha Talk-

  
   “ คุณอาสวัสดีครับ “ คุณเต๋าเข้าไหว้ผู้ชายวัยประมาณสามสิบแต่งตัวมีภูมิฐาน

“ สวัสดีตาเต๋า ไม่ได้เจอกันนานเลยเป็นไงบ้าง ยูกิมาสวัสดีพี่เขาก่อน “ เดี๋ยวนะยูกิ ยูกินี่คงไม่ใช่คนที่ไปมีเรื่องกับผมวันที่ไปค้างบ้านเบนวันแรกนะ

“ สวีสดีค่ะพี่เต๋า แล้วก็ พี่คชา “

 

ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงมาอยู่ที่นี่ได้ คนที่เกือบทำให้เบนกับบอสปะทะศึกหนักกัน แต่เท่าที่จำได้ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นบ่อยๆนี่หว่า แต่แค่ยัยนี่หน้าด้านที่ยังจะอยู่ต่อ เพื่อสร้างความร้าวฉาน

“ เอ่อ..สวัสดีครับน้องยูกิ “ คุณเต๋าพูดอ้อมแอ้มตอบแต่สายตานี่มันไปไกลแล้วนะ ไม่แคร์ก็ได้

“ สวัสดีครับน้องยูกิ “ ผมพยายามที่จะไม่กัดฟันพูด ไม่ชอบจริงๆเลยผู้หญิงคนนี้

“ เต๋าน้องน่ารักมั้ยล่ะ “ คุณผู้ชายแห่งบ้านเพียงพอเดินเข้ามาสมทบ

“ เอ่อ...ครับ “ พูดแต่หันมามองหน้าผม จะหันมามองทำไม จะรักใครชอบใครมันก็เรื่องของคุณเต๋านิ

ผมเดินหนีออกมาจากสภาวะอึดอัดตรงนั้น หน้าคุณเต๋านี่เคลิ้มซะขนาดนั้น ผมไม่อยากที่จะไปขัดฟินหรอกครับ ปล่อยเขาไป

“ ชา เป็นอะไรอ่ะ ทำไมต้องเดินหนีออกมาด้วย “ ผมหันไปหาต้นตอของเสียง ซึ่งก็น่าจะรู้ๆอยู่ว่าเป็นใคร

“ เปล่าซักหน่อย ชาสบายดี “ และผมก็หันหลังกลับไปเดินเหมือนเดิม เดินไปหาพวกคุณเจมส์ดีกว่า เผื่อจะทให้อารมณ์คุกกรุ่นของผมตอนนี้เย็นลงไปได้บ้าง แล้วผมจะโมโห จะหงุดหงิดทำไมว่ะนั่น

“ ชาทำไมต้องหนีเต๋าด้วยอ่ะ “ พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอไงว่ะเนี่ยคุณเต๋า ชักหงุดหงิดคูณสามแล้วนะ

“ ชาไม่ได้หนี ชาจะไปหาพวกเจมส์ โอเคป่ะ? “ และผมก็เดินต่อไป เร่งฝีเท้าขึ้นด้วย

“ แล้วทำไมชาไม่บอกเต๋าอ่ะ “ ไม่เลิกถามเซ้าซี้อีก ดูไม่ออกหรอไงว่าอารมณ์เสียเนี่ย แต่ผมอารมณ์เสียเรื่องอะไรเนี่ย

“ก็เต๋าไม่ถามชาอ่ะ ชาจะไปรู้มั้ยล่ะครับว่าเต๋าต้องการอะไร “ ผมพูดติดเหวี่ยงหน่อย ก่อนจะมุ่งหน้าไปหาคุณเจมส์รวดดียวถึงเลย

“ แหมพี่คชาตัวติดกับพี่เต๋าเชียวนะ “ คุณเจมส์แซวผมทั้งๆที่ก้นผมยังลงไม่ถึงเก้าอี้เลย

“ ผม..เอ่ย..พี่อ่ะตัวไม่ได้ติดกับเต๋า แต่เต๋าต่างหากไม่ยอมห่างจากพี่ “ ผมแถไปข้างๆคูๆ แต่สุดท้ายไม่ว่าคุณเต๋าจะติดผมหรือผมจะติดคุณเต๋ามันก็มีค่าเท่ากันแหละครับ

“ ช่างเถอะใครจะตัวติดใครจะก็เหมือนกันแหละ “ คุณต้นพูดเหมือนที่ผมคิดเป๊ะ น่ารักที่สุดเลย ผมส่งยิ้มน้อยๆให้คุณต้นก่อนที่จะมีมารมาขัด

“ ชาจ๋า ลุกก่อนดิ “ คงรู้นะครับว่าใคร เดาไม่ยากหรอกคนที่พูดแบบนี้กับผมมีอยู่คนเดียว

“ ลุกทำไมอ่ะ “ อยู่ดีๆมาให้ผมลุก ผมไม่ลุกหรอกครับ อะไรของเขาเนี่ย

“ ลุกเหอะหน่า แปปหนึ่ง “ ลุกก็ได้ ผมลุกขึ้นปุ๊บ คุณเต๋าก็นั่งลงทันที เอ้า แล้วจะให้ผมลุกเพื่อแค่นี้ ที่นั่งก็มีตั้งเยอะแยะทำไมไม่ไปนั่งเนี่ย

ฟุบ!!

“ เต๋า ปล่อยชา เก้าอี้ก็มีตั้งเยอะให้ชานั่งตักเต๋าทำไมเนี่ย ชาไม่ใช่เด็กแล้วนะ “ ผมโวยวายใส่เต๋า แต่ดูอีกคนที่โดนโวยวายสิ ไม่สะทกสะท้าน ไม่อายบ้างหรอไงเนี่ย เป็นเจ้าของงานแท้ๆ ผมอายอ่ะ T///T

“ ชาไม่ใช่ แต่ในท้องชาอ่ะใช่ “ เต๋ากระซิบข้างๆหูผม ฮึ่ยยย จะบอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ได้ซะด้วยสิ ยอมก็ได้ครับ .///.

“ แหมเต๋า อะไรจะขนาดนั้นไม่เจอหน้ากันแค่สองวันกว่าๆ เป็นหนักขนาดนี้เลยหรอไง “ คุณไทด์ แซว ถ้าจะแซวขนาดนี้ ผมว่าผมขอตัวไปเขินก่อนดีกว่า >///<

“ แล้วไงอ่ะพี่ไทด์ ก็เหมือนพี่แหละ ไม่ได้เจอกันพี่หลินแค่ไม่กี่วันนี้เหมือนหนอนเชียว “ ทั้งวงที่นั่งอยู่ ณ.จุดนี้(?) มองหน้าคุณเต๋าอย่างงงๆ อะไรของเขาว่ะ หนอน

“ ก็เหมือนหนอนอยู่ปลายปากไก่ไง ทำอะไรไม่ได้ ต้องยอมอย่างเดียวถึงจะรอดไง “ เพลียเหลือเกิน ทั้งวงส่ายหน้ากับความคิดเพลียๆกับคุณเต๋า

“ พี่คชาไม่ลงมานั่งบนเก้าอี้หรอ “ เออนั่นสิ ทำไมผมไม่นั่งบนเก้าอี้ว่ะ ผมอยากนั่งบนเก้าอี้ แต่มันนั่งไม่ได้เพราะไอ้คนที่มันกอดเอวบนแน่นนี่แหละ T[]T

“ พี่อย่างนั่งนะเฟรม ถ้าไม่ติดไอ้เนี่ย “ ผมชี้ไปที่แขนแกร่งของคุณเต๋า ที่กระชับกอดให้แน่นกว่าเดิม

“ พี่เต๋าปล่อยพี่คชาบ้างก็ได้นะ เดี๋ยวพี่คชาก็เฉาตายพอดี “ ผมคนนะครับคุณเฟรมไม่ใช่หมา T[]T X2

“ ไม่เอาอ่ะ ถ้าแกมาเป็นพี่นะจะไม่ยอมให้ชาไปไหนเหมือนพี่แน่ๆ พี่ไม่ยอมล่ะคราวนี้ “ พูดอะไรของเขาว่ะ ไม่เข้าใจ

“ อะไรของพี่เต๋าเนี่ย ไม่เข้าใจ “ คุณเจมส์ที่นั่งฟังมาน๊านน ก็พูดขึ้น (วิบัติเพื่ออรรถรส<<<ไรท์)

“ ก็ตัวชาหอมขนาดนี้อ่ะ ใครอยากจะปล่อย “ แล้วก็ดมสาทิดให้ดู เพื่ออะไรอ่ะ เค้าเขินนะเว้ย >///< X2 (เขียนถูกเปล่าหว่า 555+<<<ไรท์)

“ แหม..เต๋า พี่ก็เลี่ยนเป็นนะเว้ย “ คุณต้นเอาบ้าง ผมละเพลียกับครอบครัวนี้จริงๆ

“ กิขอนั่งด้วยคนได้มั้ยค่ะ “ ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว จากมาไม่ทันไรก็โผล่หน้ามาให้เห็นอีกแล้ว

“ เอ่อ..ตามสบายเลยครับ “ ผู้หญิงคนนั้นเลือกที่จะนั่งข้างๆผมกับเต๋าหลังจากที่ได้รับคำอนุญาตจากคุณเฟรม หึ

 “ เฟรมเดี๋ยวแกจะไม่มีชีวิตอยู่บนโลกแห่งนี้ “ แพรวาที่นั่งข้างๆผมกระซิบใส่คุณเฟรม แต่มันเบามากจนผมได้ยินทุกถ้อยคำ

“ ขอโทษจ้า แม่ทูนหัว “ คุณเฟรมก็กระซิบเบาเหมือนกัน --*

“ คือยูกิไม่มีเพื่อนหน่ะค่ะ เห็นพวกพี่ๆนั่งคุยกันสนุกดี ยูกิเลยขอมาแจมด้วยคนได้มั้ยค่ะ “ มารยาล้านเล่มเกวียน

“ ได้ครับ “ เสียงนุ่มทุ้มของผู้ชายสามคนดังขึ้นไม่มีคุณเต๋าของผมนะครับ รายนั้นกำลังนั่งดมคอผมอยู่ ฮึ่ยยย จักจี้

คงไม่ต้องสงสัยหรอกครับเสียงใครมั้งลูกชายห้าคนเสียงหายไปสองเสียงซึ่งหนึ่งเสียงที่ไม่ได้ออกคือคุณต้น ที่เหลือ นึกกันเอาเองครับ

“ ตอแหล “ อันนี้ออกความเห็นเต็มๆ ผมก็อยากจะพูดนะ แต่ถ้าไม่ติดไอ้คนที่ดมคอผมฟุดฟิดๆอยู่ เขินอ่ะ T///T X2

“ เต๋า ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ คนอื่นรู้แล้วว่าหอม ไม่ต้องพิสูจน์ขนาดนี้ก็ได้ “ ผมหันไปกระซิบกับคุณเต๋า

“ ไม่เอาอ่ะ อยากดม หอม “ เว้นระยะให้หายเขินบ้างก็ได้นะ T///T X3

“ พี่ต้นไปว่าเขาอย่างนั้นทำไมอ่ะ “ คุณเจมส์ที่เห็นพี่ตัวเอง(?)เหวี่ยงใส่ยัยนั่นก็หันมาถามคุณต้นอย่างร้อนรน กลัวผู้หญิงคนนั้นโกรธหรอไง

“ ฉันพูดของฉันเฉยๆไม่ได้ว่าใครเลย เจมส์เป็นห่วงมันมากพี่ก็ไม่ว่าไรหรอก “ คุณต้นก็เดินออกจากวงไปทันที

เพราะผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว ตั้งแต่ผมเจอผู้หญิงคนนี้มาไม่เคยจะมีเรื่องดีๆเข้ามาเลย

“ พี่ต้น พี่ต้น พี่ต้นจะไปไหน “ คุณต้นหายลับไปกับสายตาของทุกๆคน เดินอะไรจะเร็วขนาดนั้น ผมว่าผมไปดูคุณต้นหน่อยดีกว่า

“ เต๋าเดี๋ยวชาไปดูพี่ต้นก่อนนะ “ คุณเต๋าส่ายหัว ทำไมอ่ะ

“ ไม่ต้องไปหรอก ถ้าไปเดี๋ยวยัยนี่มันก็ทำให้เต๋ากับชาทะเลาะกันอีก เต๋าไม่อยากทะเลาะ เต๋าไม่อยากมีปากเสียงกับชา “ บร๊ะเจ้า คิดได้ด้วย อย่างนี้ผมต้องให้ออกไปหาผู้หญิงบ่อยๆซะแล้ว สงสัยเป็นเสือผู้หญิงจนมองคนทะลุปรุโปร่ง

“ แล้วทำไมเต๋าไม่ไปกับชาซะเลยล่ะ “  ทำไมแค่นี้ถึงคิดไม่ได้นะ

“ ก็ถ้าเต๋าไปกับชา แล้วพี่น้องเต๋าล่ะ ดูจากปฏิกิริยาแต่ละคนแล้วก็น่าจะดูออกนิว่าเป็นไง เรามาช่วยห้ามทัพไม่ดีกว่าหรอ เรื่องพี่ต้นเดี๋ยวให้เจมส์มันไปเคลียร์ เรื่องครอบครัวเขาเราอย่าไปยุ่งเลย “ ผมเพิ่งเห็นคุณเต๋าจะมีสาระก็วันนี้แหละครับปกติเห็นแต่ไร้สาระและก็หื่นใส่ผมไปวันๆ วันนี้ยอมรับเลยครับว่าคุณเต๋าของผมเท่ห์มาก

“ ก็ได้ “ แล้วคุณเต๋าก็กลับไปดมเหมือนเดิม ผมขอถอนคำพูดเมื่อกี้ออกไปจะทันมั้ยเนี่ย T///T X3

“ กิได้ยินมาว่าพี่เฟรมเล่นกีต้าร์เก่ง อยากเห็นพี่เฟรมเล่นจังเลยอ่ะค่ะ “ ผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วส่งยิ้มหวานให้คุณเฟรม

“ ก็เอาซิครับ พี่จะได้เล่นให้พี่เต๋าด้วย “ น้องแพรวามองคุณเฟรมตาขวางเลยแหะ ถ้าผมไม่อยู่จะเป็นไงเนี่ยไม่อยากจะคิด

“ น้องแพรครับ ใจเย็น อย่าไปเดินตามเกมส์ของผู้หญิงคนนี้นะครับ “ ผมหันไปกระซิบกับน้องแพรแต่แล้วผมก็ต้องตัวตรงเหมือนเดิมเพราะคุณเต๋ายังดมไม่เลิก พอเถอะพ่อคู๊ณณณณ!!

“ ค่ะพี่คชา เดี๋ยวน้องแพรไปร้องเพลงกับเฟรมดีกว่า “ ผมส่งยิ้มน้อยให้กับน้องแพรที่ระงับอารมณ์ได้ดีขนาดนี้

“ เฟรม เดี๋ยวแพรขึ้นไปช่วยร้อง โอเคป่ะ “ เฟรมพยักหน้าแล้วโอบเอวน้องแพรขึ้นเวทีไป คู่นี้รอดไปแล้ว  ผมเชื่อว่าคู่พี่ไทด์ไม่น่าจะมีปัญหา

“ หลิน พี่ว่าไปหาอะไรกินกันดีกว่าเนอะ ปะๆ “ แล้วก็หายลับเข้าไปกับซุ้มอาหาร

“ เจมส์ ไปง้อพี่ต้นเลยนะ “ ผมหันไปใส่เสียงดุใส่คุณเจมส์ คุณเจมส์พยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินหายลับไปทางเดียวกับที่คุณต้นเดินหายไป

“ ฉันว่าเธอสลัดหน้ากากออกเหอะ “ ผมพูดพรางหันหน้าไปหน้าผู้หญิงคนนั้น

“ เก่งนิ นึกว่าจะโง่เหมือนเพื่อนของแก แค่นิดๆหน่อยๆก็แตกคอกันซะและ อย่างนี้ซิถึงจะสนุก “ ร้ายจริงๆผู้หญิงคนนี้

“ พอดีว่า ฉันรู้จักขัดเกลาสมองไม่มานั่งจมกับความคิดไร้ประสิทธิภาพ ทำอยู่อย่างเดิม สร้างภาพให้ดูเป็นผู้หญิงอ่อนแอ คนบ้านนี้ไม่เชื่อหรอกนะ “ผมแสยะยิ้มไปให้หล่อน

“ ก็ดี มันจะได้มีอะไรสนุกๆทำอีก ฉันจะได้ไม่เบื่อ “อะไรกันผู้หญิงคนนี้พูดขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมอีกหรอ

“ อ่อ ถ้าเธอจะจับผู้ชายบ้านนี้อ่ะนะ ฉันขอเตือนสติอันน้อยนิดของเธอหน่อยนะ ว่าผู้ชายบ้านนี้ชอบผู้หญิงมีสมองและดูแลตัวเองได้ ไม่ใช่ผู้หญิงไร้สมองทำตัวอ่อนแอ คนประเภทอย่างหล่อนอยู่ในบ้านนี้ไม่ได้หรอกนะ “ ผมพูดเหน็บไปแต่ผมเชื่อว่าคงไม่สะท้านระคายผิวของหล่อนหรอก

“ ขอบคุณนะค่ะพี่คชา ที่บอกวิธีจับผู้ชายบ้านนี้ให้ กิว่า พี่กับกิเนี่ยเราอาจจะเกิดเพื่อมาเกื้อหนุนกันก็ได้นะค่ะ “ ยิ้มอีกและ ผู้หญิงคนนี้ น่ากลัวจริงๆ ไอ้ผี!!

“ คงอาจจะเป็นอย่างนั้นนะครับน้องยูกิ น้องกับคชาของพี่อาจจะเกิดมาเกื้อหนุนกันก็ได้ เพราะพี่ก็ได้หลักฐานมากพอที่จะไม่ให้พี่น้องของพี่ลงไปเกือกกลั้วอยู่กับน้อง “ คุณเต๋าชูไปโฟนที่อัดเสียงไว้ อ้าว งั้นก็เห็นฉากผมร้ายด้วยอ่ะดิ ผมเสียหายนะเห้ย!!

“ หึ ฝากไว้ก่อนเถอะ เราได้เจอกันอีกหลายตอนแน่ค่ะ พี่เต๋า พี่คชา “ ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปจากโต๊ะทันที

“ ชาไม่คิดว่าเต๋าจะร้ายเหมือนกันนะเนี่ย “ คุณเต๋าฉวยโอกาสหอมแก้มผมไปทีหนึ่ง

“ ต๋าววววทำไรเนี่ย กลางงานเลยนะ “ ผมหันไปแขวะใส่คุณเต๋า

“ เป็นรางวัลไงที่เต๋าทำดี ใจกะจะไม่ให้กันเลยหรอไงครับคชา แต่คชาก็ร้ายเหมือนกันนะ เห็นเรียบร้อยๆอย่างนี้ไม่คิดว่าจะสู้คน “ ผมยิ้มให้เต๋า แล้วก็หอมแก้มเต๋าไปฟอดหนึ่ง

“ อ่ะ รางวัลพอแล้วนะ คืนนี้ไม่ให้ล่ะ “ ผมหัวเราะร่ากับคนที่ทวงรางวัลจากผมเมื่อกี้ที่หน้าเสียไปแล้ว

“ อะไรอ่ะชา T^T

“ ไม่ต้องมาอะไรอ่ะ ฉวยโอกาสไปแล้ว ชาให้รางวัลไปแล้ว ก็หมดแล้วดิ “ อยากเจ้าเล่ห์ดีนัก เจอกลับบ้างเป็นยังไงล่ะ

“ ไม่ก็ได้ แต่เต๋ายังไม่ได้ให้รางวัลชาเลยที่ชาให้รางวัลแสนจะพิเศ๊ษษษษ พิเศษกับเต๋า “ เต๋าเอามือหนาๆไปลูบที่ท้องผมพร้อมกับส่งยิ้มละลายใจมาให้ผม คนอะไรจะหล่อได้ขนาดนี้ว่ะ อิจฉานะเว้ย

“ ไม่ต้องหรอกเต๋า แค่เต๋าทำตัวดีๆกับชาไม่ออกนอกลู่นอกทางตั้งใจเรียนตั้งใจทำงานแค่นั้นก็พอแล้วครับ “ ผมหันไปพูดกับเต๋า มือผมก็ไปจับมือเต๋าที่ลูบท้องผมอยู่

“ พรุ่งนี้ชาจะไปหาหมอกี่โมงอ่ะ เต๋าจะได้ตื่นมาปลุก “  อึ้งครับ อึ้ง ร้อยวันล้านชั่วโมงมีแต่ผมตื่นมาปลุกนี่จะตื่นมาปลุกผม คุณผู้อ่านคิดว่ามันจะเป็นไปได้มั้ยนั่น?

“ ชาเป็นอะไรหน้าเหวอเชียว อึ้งล่ะสิ เต๋าก็แค่อยากให้ชาพักผ่อนเยอะๆ จะได้แข็งแรงๆ “ อ่อ แค่ผมโกหกว่าผมท้องทำเอาเต๋าเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยหรอ ผมรู้สึกผิดอีกแล้วสิ

“ ชามันดึกแล้ว เต๋าว่าเต๋าพาชาไปนอนก่อนดีกว่า อีกแปปเดียวงานก็เลิกแล้วเดี๋ยวเต๋าตามขึ้นไป และไม่เป็นห่วงนะ เต๋าจะไม่เข้าใกล้ผู้หญิงที่ชื่อยูกิอะไรนั่นแน่นอน วางใจได้ เต๋าจะไม่ทำอีกแล้วคร้าบบบบ >0< ” ถ้ารู้ว่าโกหกแล้วผลมันจะออกมาเป็นแบบนี้ รู้อย่างนี้ผมโกหกไปนานแล้วล่ะครับ ไม่ต้องมานั่งขัดขวางให้เสียเวลาทำมาหากิน

“ อืม เดี๋ยวชาขึ้นไปเองก็ได้ เต๋าอยู่ในงานไปเถอะ “ เต๋าส่ายหัว งานกับตัวบ้านมันห่างกันไม่ถึงยี่สิบสามเมตรจะกลัวอะไรว่ะครับ?

“ ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวชาเป็นลมล้มพับไปทำไง เดี๋ยวชาลื่นล้มไปทำไง เดี๋ยวเต๋าพาชาขึ้นไปนั่นแหละดีแล้วจะได้ปลอดภัย “ ปลอดภัยจากอุบัติเหตุแต่ไม่ปลอดภัยจากคุณเต๋าน่ะเซ่ อยู่กันแค่สองคนด้วยทั้งบ้าน T^T

“ เต๋าลงไปแล้วได้ ถึงห้องแล้ว “ ผมไล่ให้เต๋าลงไปที่งานเหมือนเดิมเพราะมันจะได้ดูไม่น่าเกลียดเพราะหนีออกมาจากงานอีกแล้ว

“ ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวชาต้องอาบน้ำ เดี๋ยวเกิดอะไรในห้องน้ำมาจะทำไง เดี๋ยวเต๋าไปอาบให้ “ นั่นไงล่ะ ผมคิดอะไรพลาดที่ไหนโดยเฉพาะเรื่องอย่างนี้แล้วยิ่งกับคุณเต๋าด้วย

“ งั้นชายังไม่อาบ รองานเสร็จก่อนค่อยอาบ โอเคนะ เดี๋ยวชานอนรอนะ “ ผมพูดจบก็เดินเข้าห้องเพื่อไปนอนเล่นรอคุณเต๋าทันที

“ ถ้าจะไปไหนโทรมาเรียกเต๋านะเดี๋ยวเต๋าพาไป “ อะไรจะโอเวอร์ขนาดนั้น ผมท้องนะครับ ไม่ได้เป็นง่อยซะหน่อย ทำอย่างกับผมเดินไม่ได้ขยับแขนขยับมือไม่ได้ ได้อย่างเสียอย่างนะเนี่ย มันจะคุ้มมั้ยเนี่ย

ผ่านครึ่งชั่วโมงแล้วครับ ผมได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามาในห้อง สงสัยคุณเต๋าจะมาแล้ว ต้องไปอาบน้ำล่ะ T///T

“ เต๋าจ.. “ ไม่ใช่เต๋าแต่เป็นยูกิกับใครไม่รู้อีกคนเป็นผู้ชาย

“ คนนี้หรอกิ “ ผู้ชายร่างใหญ่พูดขึ้นทำลายความเงียบได้ช่วงหนึ่ง

“ เต็มที่เลยนะค่ะพี่ตั้ม กิไม่ขัด “ หมายความว่าไง เต็มที่อะไร ผู้ชายคนนั้นค่อยๆย่างก้าวเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่บนเตียง แล้วผมจะหนียังไงเนี่ย

“ พี่จัดหนักจัดเต็อยู่แล้ว น่ารักขนาดนี้อ่ะ จะขัดได้ยังไง จริงมั้ยครับ คนสวย “ ผมปาหมอนใส่หน้าผู้ชายคนนั้น แต่ก็รู้อยู่แหละถึงยังไงก็ไม่สะทกสะท้าน

“ จะ...จะทำไรอ่ะ “ ผมกลัว ไม่เอานะ อย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิดไว้เลย

“ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับคนสวย แค่ออกกำลังกายเล็กๆน้อย ร่างกายจะได้แข็งแรงไงครับ “ ออกกำลังกายอะไรกันตอนสี่ทุ่มกว่าๆบ้าป่ะ

“ ที่นี่ห้องนอน ไม่ใช่ฟิตเนส ผมว่าคุณมาผิดที่แล้ว กลับไปเถอะครับ คนเขาจะหลับจะนอน “ ผมรีบบอกปัดๆทั้งๆที่ตัวเองก็ร้นถอยลงมาจนติดขอบหัวเตียง ไม่เหลือที่จะให้ถอยหนีอีกแล้ว

“ อ๋อ ออกกำลังที่ผมว่ามันต้องออกในห้องนอนครับ แต่ถ้าคนสวยจะนอนเฉยๆผมก็ไม่ว่านะครับผมสุดท้ายทั้งผมทังคุณก็ได้เหงื่อเหมือนกัน “ ผู้ชายทื่กำลังลวนลามผมทางคำพูดกำลังคลืบคลานเข้ามาใก้ลเรื่อยๆ ผมกลัว คุณเต๋ามาช่วยผมที

“ คนสวยไม่ต้องกลัวนะครับ พี่จะทำเบาๆ “ ผู้ชายคนนั้นเอามือมาลูบแก้มผม แต่ผมสะบัดหน้าหนีแต่หมอนี่ยังไม่หยุดแหะเอามือสกปรกๆมาลูบแขนอีก แหยะ ขยะแขยง ผมกอดตัวเองแน่น เพื่อไม่ให้ความกลัวมีมากไปกว่านี้

“ หยุดได้มั้ย อย่าทำอะไรผมเลยนะ ผมขอร้อง “ ผู้ชายคนนั้นเริ่มเคลื่อนหน้ามาใกล้กว่าเดิมอีกจนหน้าผมจะติดกับหน้าผู้ชายคนนั้นอยู่แล้ว เต๋าอยู่ไหนกัน ทำไมเวลาแบบนี้ถึงไม่อยู่กับผม

“ เคยได้ยินมั้ยครับสุดสวย ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ “ งั้นถ้าผมบอกให้มันทำมันจะหยุดทำมั้ยนั่น(ตองขอเกรียนนิดนะอย่าว่ากัน<<<ไรท์)

“ ผมรู้ว่าผมมันน่ากิน ผมรู้ว่าผมน่ารัก ถ้าพี่สุดหล่อจะกินผมผมก็ไม่ว่าหรอกครับ ยังไงผมก็ทำอะไรพี่ไม่ได้อยู่แล้ว ผมมันไม่น่าสงสาร ผมมันไม่มีแรง งั้นพี่รีบกินผมเถอะนะครับ “ ผมทำสายตาอ้อนวอนส่งไปให้ผู้ชายคนที่จ้องจะเขมือบผมอยู่นะตอนนี้แต่  พรวดด..

“ กิพี่ว่าไปเถอะ น้องเขาน่าสงสารออก ไปเถอะ พี่ไม่เอาล่ะหาอย่างนี้ได้เยอะแยะไม่เห็นต้องมาทำร้ายน้องเขาเลย ปะ “ อ้าว อะไรว่ะ เมื่อกี้ผมยอมเขาแต่เขากลับจากไปซะดีๆเลย พอผมห้ามไอ้นี้มันก็จะเอา

“ เดี๋ยวสิค่ะพี่ตั้มอย่าไปหลงกลมันสิค่ะ “ พี่ตั้มของยูกิส่ายหัวแรงๆแล้วออกไปจากห้องทันที

สรุป ผมก็ต้องรอเต๋าต่อไป เมื่อไหร่จะมาเนี่ย ผมกลัวแล้วนะเพราะผู้หญิงผีคนนั้นแท้ๆไม่ใช่ผีธรรมดานะผีญี่ปุ่นด้วย ถ้าผู้หญิงคนนี้จะน่ากลัวขนาดนี้ ผมคงต้องงัดมารยาล้านล้านเล่มออกมาใช้บ้างล่ะ อย่าคิดว่าคนอย่างผมจะไม่มีจริตนะเออ

“ ชา ชาเป็นไรเปล่า เมื่อกี้เต๋าเห็นนังผีดิบมันเข้ามาอ่ะ “ เต๋ารุกรี้รุกรนวิ่งเข้ามาถามผม ห๊ะ? ผีดิบ ผมว่าผมคิดไม่ดีกับผู้หญิงคนนั้นแบบเสียหายหนักแล้วนะ คุณเต๋ามาทีแย่งโล่ไปจากผมเฉยเลยอ่ะ

“ ไม่อ่ะเต๋า แต่ก็เกือบไปเหมือนกัน ชาอยากนอนแล้วอ่ะ  “ จากที่เมื่อกี้ร้อนรนตอนนี้กลับเย็นลงไปมากเมื่อไม่เห็นร่องลอยบนร่างกายผม

“ โอเคครับ งั้นเราไปอาบน้ำกัน “ มารงมาเราอะไร?

“ ไม่เอาอ่ะชาอาบเองได้ ถ้าชาอาบพร้อมเต๋านะไม่ได้อาบแน่ เต๋ารอชาอยู่บนเตียงนี่แหละขอสิบนาทีเอง เดี๋ยวก็มา ชาจะระวังตัวให้มากที่สุด “ ผมไม่พูดพร่ำอะไรมากแค่เวิ่นไปยาวยืดก่อนจะวิ่งหนีเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมที่จะหยิบผ้าเช็ดตัวมาด้วย

สิบนาทีผ่านไปไวอย่างกับโกหก

“ เต๋า ไปอาบน้ำได้แล้ว ชาง่วงแล้วครับ “ ผมคลานขึ้นเตียงแล้วก็ส่งเสียงเรียกให้อีกคนที่กำลังเคลิ้มจะหลับให้ตื่นไปอาบน้ำหลังจากที่ผมไดร์ผมเสร็จ

“ ชาไปอาบให้หน่อยสิครับเต๋าง่วงแล้วอ่ะ “ อ้อนอีกแล้ว เห็นว่าวันนี้วันเกิดหรอกนะเลยทำให้

“ แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่เมื่อกี้ชาจะได้อาบให้เลย ต้องมาวุ่นอีกแล้ว “

“ งั้นไม่เห็นเป็นไรเลย ออกกำลังกายก่อนไปอาบน้ำก็ได้จะได้สดชื่นกัน “ สดชื่อบ้าอะไรล่ะ ผมดิจะไม่มีแรงอาบน้ำให้คุณเต๋า

“ ไม่เอา เดี๋ยวชาไม่มีแรงอาบให้เต๋านะ “

“ ไม่เห็นเป็นไรเลย เดี๋ยวเต๋าอาบให้ก็ได้ “ พอเข้าเรื่องแบบนี้ตื่นเต็มตาสว่างเต็มที่เลยนะคุณชายหื่น(แอบอิงมาจากงานหนังสือห้าสิบปีเมื่อวาน 17/3/55<<<ไรท์)

“ ไม่ต้องมาเจ้าเล่ห์เลยนะเต๋า ไปอาบน้ำ “ ผมพูดเสียงแข็ง ยังไงวันนี้ผมก็ต้องไม่โดนคุณเต๋าทำอย่างนั้น

“ ไม่เอาอ่ะ ขอก่อน “ ผมยังไม่ทันทีจะพูดแค่อ้าปากค้างไว้เฉยๆคุยเต๋าก็จัดการปิดปากผมด้วยการเอาปากของตัวเองมาประกบปากผมพร้อมกับสอดลิ้นเข้ามาคว้านหาความหวานอย่างบ้าคลั่ง

“ อื้มมมม “ ผมว่าผมคงไม่เจอสัมผัสอย่างนี้มาตั้งสามวันผมคงเผลอตัวจนสติหลุดลอยไปหมดแล้ว

ทั้งเผลอคลางออกมาอย่างพอใจแบบลืมตัวและทั้งเผลอเอาแขนไม่คล้องคอคุณเต๋าอย่างลืมตัวเพื่อที่จะรับสัมผัสที่ห่างหายมาช่วงเล็กๆ

“ ยั่วเต๋าขนาดนี้อย่าหวังว่าจะให้หยุดนะครับ คนดี “

 

 

 

                                                             Tobecontinue

 

TalK By WriteR ตอง

 

เอามาลงให้ก่อนตอนแรกกะว่าจะลงNCแต่เดี๋ยวมันยาวเกินเลยให้แค่นี้ก่อน

พอขึ้นตอนหน้าเราจะเริ่มด้วยNCกันเลยนะโอเคนะไม่ว่ากันนะครับ

ขอโทษจริงๆนะครับที่ไม่ได้เอาNCลงให้ในตอนนี้นะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #301 megane (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:49
    ยียผีญี่ปุ่นจะจองเวรไปถึงไหนเนี่ย
    #301
    0
  2. #258 INGYEsj13 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 14:29
    ยัยผีดิบ555555555555
    #258
    0
  3. วันที่ 21 เมษายน 2555 / 02:48
    นังผีญี่ปุ่นแกช่างกล้ามากนะดีที่พี่ตั้มไม่ทำไรคชาเต๋าคชาต้องเอาคืนนะคะ
    #214
    0
  4. #180 `/สว่างหน้าเีดียว(♥). (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 15:17
    ชอบที่สุดตอนเคะยั่ว
    ชอบมากกว่าที่สุดตอนชายั่วเต๋า ‼
    อร๊ายยย ถ้าจะยั่วกันขนาดนี้ พี่ต๋าวว ขอหนักๆค้าา ><
    เอิ่ม.. ว่าชาเกรียนแล้ว เจอตั้มถึงขั้นเพลีย -0-;;
    เต๋าร้ายยย ~~ เดี๊ยวนี้เรียกผญ.ว่านังแล้วอะ ฮ้าๆๆ
    #180
    0
  5. #132 tears blue (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 17:36
    ยัยผีดิบ
    เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวเจอพี่คชา
    #132
    0
  6. #112 NVIP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 23:53
    พี่เต๋าเจ๋งอะ
    #112
    0
  7. #111 megaarmz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 22:25
     โอ้ยยยยย! พี่ตั้มขอบคุณมากที่ไม่ปล้ำพี่ชา
    นังผีญี่ปุ่นต้องโดนผีเต๋าพี่ชาเอาคืนซะบ้าง
    อุ้ยอุ้ยอุ้ย! มีฉากเอ็นซีซะด้วย ><
    #111
    0
  8. #108 Alicia (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 17:49
    ดีจัง พระนางเรื่องนี้ฉลาด

    ไม่งั้นเราคงอกแตกตาย 55
    #108
    0
  9. #107 bluechocolate (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 15:55
     เต๋าฉลาดอ่ะไม่น่าเชื่อ555ชมนะเนี่ย
    เก่งอย่างนี้ให้ตลอดอย่าไปหลงเชื่อกิล่ะ
    เดี๋ยวไม่เชียเลยนะจะบอกให้
    #107
    0
  10. #105 kiki (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 01:18
    ชอบเรื่องนี้^^
    #105
    0
  11. #97 Alicia (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2555 / 20:30
    ไม่โกรธเลย ถ้ากลับมาแล้วแถมเอ็นซีพร้อมโมเม้นต์ต้นเจมส์ 555 
    #97
    0
  12. #96 คนหมาหมา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2555 / 13:25
    ไม่โกรธจ้าแล้วขอให้สอบได้นะจ้ะ
    #96
    0