[วางแผงแล้ว] ล้วงรักจอมวายร้าย : สนพ. โรแมนติค

ตอนที่ 9 : 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ม.ค. 62


ย่านไนท์ไลว์ฟ Rotterdam, Netherlands.

ก่อนหน้านี้ด็อกเตอร์เวทลีย์คิดแค่เพียงต้องสลัดยายแมลงหวี่ขี้ตื้อออกจากชีวิตให้ได้ จะด้วยวิธีใดก็ตาม จนบางครั้งเขาก็ยอมรับว่าทำอะไรรุนแรงกับเธอมากเกินไป อย่างคราวนี้ทั้งที่เขาไม่ได้ทำไปเพราะเหตุผลแรก เขาไม่ต้องการไล่เธอไป หากที่ทำเพื่อปกป้องเธอจากคนอันธพาลพวกนั้น แต่หญิงสาวอาจจะโกรธเขาจริงๆ  อลันแปลกใจอย่างที่สุดเมื่อพบว่าจูบของเขามันไม่มีค่าควรแก่การจดจำของหญิงสาวเอาเสียเลย เขาถึงกับสูญเสียความมั่นใจไปนิดหนึ่ง ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น โดนคว้าไปจูบแบบนี้มีแต่จะเรียกร้องเพิ่มเอาจากเขา แต่ศลิษากลับต่างออกไป เธอกลับโกรธและงอนเขาจนวิ่งหนีไม่รู้เหนือรู้ใต้ออกมาแบบนี้ หนำซ้ำผู้ชายอย่างเขาเกิดมาไม่เคยง้อใครเสียด้วย เจอเหตุการณ์แบบนี้เข้าไปก็ทำหน้าไม่ถูกเลยทีเดียว


หญิงสาวเดินหน้างอตุ้บป่องไปตามทางเดิน ย่านนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวยามค่ำคืน เขามองเห็นเพียงร่างบางเดินอยู่ไกลๆ อย่างไม่เหลียวหลังกลับมามอง สายตาคมกล้ากวาดมองไปโดยรอบ เห็นเพียงด้านหลังของเธอ เท้ายาวก้าวฉับกึ่งเดินกึ่งวิ่งอย่างกับหนีอาชญากรต่อเนื่อง ในสายตาเธอเขากลายเป็นบุคคลอันตรายไปแล้วจริงๆ น่ะหรือ เขายังคงเพียรย่ำเท้าตาม สายตาจับร่างเล็กเอาไว้ แล้วก็เว้นระยะห่างเพื่อไม่ให้เธอรู้ตัวว่าเขากำลังติดตามเธอไปอย่างเงียบๆ ขอเพียงร่างเล็กไม่คลาดไปจากสายตาเขาก็เพียงพอแล้วในคืนนี้


ระหว่างนั้นเอง มีชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ที่เขาคุ้นตาเดินเข้ามาทักทายศลิษาอย่างสนิทสนม ติดไปทางเกี้ยวพาด้วยซ้ำ อลันรู้สึกหงุดหงิดไม่พอใจหากก็ทำได้เพียงซุ่มดูอยู่ห่างๆ


“ปีเตอร์! หญิงสาวอุทานเรียกชื่อเขาด้วยความแปลกใจ เขามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ปีเตอร์ เป็นลูกพี่ลูกน้องของอลัน พ่อของเขาเป็นเครือญาติกับอีวานพ่อเขาเอง หากอลันกไม่ได้สนิทสนมกับปีเตอร์มากไปกว่าเครือญาติห่างๆ ปีเตอร์ทำงานกับอีวานที่สำนักงานในประเทศไทย การมาของปีเตอร์ในค่ำคืนนี้  ไม่เพียงแค่ศลิษาเท่านั้นที่แปลกใจเมื่อพบปีเตอร์โดยบังเอิญ ด็อกเตอร์เวทลีย์เองก็แปลกใจพอกัน


“ฮะ! คุณมาทำอะไรอยู่ตรงนี้แม่หนูน้อย?” ญาติผู้พี่ของอลันเอ่ยทักทาย ท่าทางปีเตอร์จะมึนเมาด้วยเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาพอสมควร ดวงตาที่หวานเยิ้มมากกว่าปกติ แล้วกลิ่นลมหายใจของชายหนุ่มเจือกลิ่นเหล้าออกมาด้วย


“ฉัน...” ศลิษารู้สึกอ้ำอึ้ง จะบอกความจริงว่ามาตามตื้อเจ้านายน้อย แต่ถูกเขาแกล้งฉีกหน้าจนเธอโกรธเขาเลือดขึ้นหน้าจึงเดินหนีออกมาอย่างหุนหันพลันแล่นแบบนี้


“สีหน้าไม่สู้ดีเลย หนีอะไรมาเรอะ” แม้ยามเมาเขาก็ดูเป็นคนช่างสังเกตอยู่เหมือนกัน  จะว่าไปสายตากะลิ่มกะเหลี่ยนั้นศลิษาเคยเห็นแล้วเมื่อครั้งที่ปีเตอร์ไปเมืองไทย แรกพบเขามองเธอด้วยสายตาแบบนี้ หากอีวานคุยอะไรบางอย่างกับเขาเรื่องเธอ สายตาของปีเตอร์จึงมองเธอแปลกไป เขาให้ความนับถือเธอมากยิ่งขึ้น ซึ่งข้อนั้นเธอไม่รู้เหตุผลด้วยซ้ำ ได้แต่คิดว่าปีเตอร์อาจชื่นชมเธอเรื่องงาน


“เปล่า... ไม่ได้หนีอะไรมาหรอกค่ะ” ปดคำโต เพราะความที่ไม่อยากพูดอะไรมากไป เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอพักค้างอ้างแรมอยู่ใกล้ที่ทำงานของอลัน และเธอมาที่นี่เพื่อทำภารกิจตามติดเขาเพื่อขอร้องให้เขากลับเมืองไทย แต่นานวันเข้า ดูเหมือนเสน่ห์ร้ายกาจอันตรายของเขาจะกระเด็นเข้าตาจนเธอหลงกลเข้าไปจมติดบ่วงกับดักจนหาทางออกไปเจอ แต่เขากลับไม่รู้ว่าเธอรู้สึกกับเขาอย่างไร วันๆ มีแต่ทำร้ายจิตใจเธอ จนหระทั่งวันนี้ดูเหมือนมันจะรุนแรงมากขึ้นทุกวัน เขาทำเธอโกรธและน้อยใจจนต้องหนีมาแบบนี้ ยิ่งคืนนี้เขาทำกับเธอชนิดที่ก้าวข้ามเส้นบางอย่างไปจนเธอเสียการนับถือตนเอง


จูบแรกที่หวงแหน... เธอควรเก็บมันไว้ให้ผู้ชายที่เห็นค่า เธอเสียใจและทั้งโกรธทั้งอายในคราวเดียวกัน


 “งั้นไปเที่ยวกับผมมั้ย เรามากันหลายคน พอดีเลยจะแนะนำเพื่อนๆ ให้รู้จัก” ปีเตอร์ชักชวน


“แต่ว่า...” เธออยากกลับที่พักมากกว่า แต่เธอจะรีบเข้าห้องแล้วปิดล็อกประตูไม่ออกมาให้เขาเห็นหน้าแน่นอน คนใจร้ายแบบนั้น เธอไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกต่อไปแล้ว


“ไปสิครับ ผมรับรองจะดูแลคุณเป็นอย่างดีเลย” ปีเตอร์กล่าวรับประกัน สีหน้าและแววตาของเขาที่มองมาเหมือนเธอเป็นเหยื่อที่เขาจ้องตะครุบอย่างไม่ต้องสงสัยเลย แต่ทั้งที่รู้ว่าเขาอาจจะกำลังคิดไม่ซื่อ แต่เธอกลับตอบตกลงไปกับเขาราวว่ากำลังทำลงไปเพื่อประชดใครบางคน ซึ่งเธอไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่าเขาซุ่มมองเธออยู่เงียบๆ ในมุมสลัวมุมหนุ่มที่ไม่ไกลจากตัวเธอเลย เขาจึงเห็นท่าทางคุกคามที่ปีเตอร์ทำกับเธอ ท่าทีเป็นมิตรจนน่าคว้าเธอมากดแนบจูบอย่างลงทัณฑ์โทษฐานที่เจรจาพาทีเป็นนางงามมิตรภาพกับชายหนุ่มไปทั่วแบบไม่เลือกหน้าแบบนี้


นับจากนาทีนี้ถ้าเจออะไรเขาจะนั่งจิบวิสกี้นั่งดูเฉยๆ ไม่ช่วยอีกแล้ว ให้เจ้าหล่อนตายๆ ไปเลยก็ยิ่งดี ไม่มีเราสักคนเขาคงสบายใจขึ้นเยอะ!’ เขาคิดอย่างหงุดหงิดใจ


“ก็ได้ค่ะ” สาวน้อยชาวไทยยอมตกลง ปีเตอร์แสดงความสนิทสนมด้วยการวาดมือโอบบั้นเอวเธอราวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ แล้วผู้คนนักเที่ยวแถวนั้นก็มองอย่างอิจฉา รวมทั้งสายตาคมคู่หนึ่งที่เดินติดตามเธอมาอยู่ห่างๆ นั้นด้วย


ปีเตอร์เปลี่ยนมาเป็นเดินจูงมือหญิงสาว ทั้งสองหนุ่มสาวเดินลัดเลาะไปตามซอยแหล่งท่องเที่ยว จนมาถึงร้านๆ หนึ่งที่มีบรรยากาศขมุกขมัวแล้วมีนักเที่ยวอยู่หนาแน่น ต่างเต้นรำเบียดเสียดกันจนน่าอึดอัด หญิงสาวเองก็ยังรู้สึกหวาดหวั่น เพราะไม่รู้จักใคร จะมีก็เพียงปีเตอร์คนเดียวเท่านั้น ก่อนที่เขาจะจับจูงเธอเดินแทรกกลุ่มนักเต้นไปยังกลุ่มหนุ่มๆ หน้าตาหล่อเหลาซึ่งทั้งหมดนั้นเป็นเพื่อนนักเที่ยวของปีเตอร์เองที่มีนัดแฮงค์เอ้าท์กันบ่อยๆ


พวกเขาส่งยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร หากกระนั้นศลิษาก็ยังไม่สนิทใจเท่า....ด็อกเตอร์เวทลีย์ แปลกที่เธอรู้สึกกับเขาเหมือนว่ารู้จักกันมานานปี


เขาหายไปไหนนะ... เขาไม่คิดจะตามหาเธอเลยจริงๆ หรือเธอคิดด้วยความรู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ค่า เขาคงปล่อยให้เธอตายหรือไม่ก็คงสาแก่ใจเขา ปกติก็คิดจะไล่เธอกลับไป ไปให้พ้นๆ ชีวิตเขาอยู่แล้วนี่ คงเข้าทางเขาล่ะคราวนี้ ศลิษารู้สึกตัวว่าเบ้าตาเริ่มมีน้ำเอ่อขึ้นมาจนต้องยกมือขึ้นปากน้ำตาออกไป พยายามทำใจให้เข้มแข็งและไม่คิดอะไรที่ทำให้ใจเศร้า หญิงสาวยิ้มและส่งเสียงร้องเพลงแข่งกัน เสียงบรรยากาศภายในอย่างสุดเหวี่ยง เพื่อจะให้ความสนุกสนานแบบเสแสร้งนี้ขับไล่ความเศร้าในใจที่มีอยู่ออกไปให้พ้นอย่างหมดจด


ใช่สิ เขาจะตามมาง้อเธอทำไม เธอไม่ได้สำคัญสำหรับเขา อย่างเธอมีแต่อยากไล่เธอไปไกลๆ เธอตายไปได้เขาคงดีใจจนต้องจุดพลุเลียบแม่น้ำแมส... หญิงสาวคิดอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ


“ดื่มหน่อยสิ” ปีเตอร์ส่งแก้วเครื่องดื่มมาให้ มองมาด้วยแววตาเชื้อชวน แปลกที่ศลิษาไม่รู้สึกร้อนรุ่มตอบสนองแววตานั้น ต่างกับแววตาร้อนแรงของอลันที่เพียงเขาปรายตามองเธอก็พร้อมหลอมละลายลงแทบเท้า ยิ่งพอได้ยินเสียงแหบทรงเสน่ห์ด้วยแล้ว หัวใจเธอรังแต่จะเต้นแรงเหมือนซ่อนระเบิดเวลาเอาไว้ในอก


“ฉัน... ไม่ดื่มค่ะ” ศลิษาปฎิเสธด้วยความสุภาพ


“เสียดายนะ... เครื่องดื่มร้านนี้โอเคมากนะ คนมาเที่ยวที่นี่ต้องสั่งเครื่องดื่มนี้ทุกคนทั้งนั้น” ปีเตอร์เล่าอย่างอวดอ้างสรรพคุณ


“...” ศลิษาทำหน้าไม่ถูก ด้วยไม่รู้จะป้องกันตนเองท่าไหน เขาพยายามต้อนเธอให้จนมุม เธอไม่อยากดื่มเพราะกลัวว่าจะควบคุมสติตัวเองไม่ได้ เธอไม่วางใจพวกเขาเลย... ไม่เลยจริงๆ ที่มาด้วยแบบนี้เพราะเธอคิดแผนตื้นๆ อยากหลอกใช้พวกเขาเพื่อประชดใครอีกคน แต่มันคงไม่ได้ผล เพราะคนที่ว่าเธอมองไม่เห็นแม้เพียงแค่เงา


ซาเร็คคะ... คุณหายไปอยู่เสียที่ไหนศลิษาครวญในใจด้วยความรู้สึกโทษตัวเองกับแผนการโง่ๆ ที่ตอนนี้มันกำลังสร้างปัญหาให้เธอ


“สั่งแล้วไม่ดื่ม... เสียดายแย่” สายตามองมาเหมือนเขาเป็นเสือร้ายจ้องรอเวลางับเหยื่อ กลุ่มชายฉกรรจ์เมื่อครู่ยังไม่ทำเธอกลัวได้เท่านี้เลย ทำไมเธอต้องรู้สึกกลัวการคุกคามอย่างสุภาพของปีเตอร์ด้วยนะ ทั้งๆ ที่เขาเป็นญาติของด็อกเตอร์เวทลีย์


               “งั้นก็ได้ค่ะ” หญิงสาวกำลังเครียด ดื่มๆ ก็ดีเหมือนกัน ตอนเด็กๆ เคยได้ยินวลีที่ว่า ดื่มเพื่อลืมเธอ... ’ 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ฝากช่วยติดตาม ดร. เวทลีย์ ในแบบอีบุคด้วยนะคะ
ขอบพระคุณสำหรับทุกยอดโหลดด้วยน้าาาาาาาา

 
ล้วงรักจอมวายร้าย
ภัคร์ภัสสร
www.mebmarket.com
เมื่อบริษัทเปิดโอกาสให้พนักงานขายไปดูงานยังประเทศเนเธอร์แลนด์‘ศลิษา’ ก็มุ่งมั่นและฝ่าฟันจนพิชิตตำแหน่งท็อปเซลส์ได้ในที่สุดเหตุผลสำคัญ เพื่อเธอจะได้ตามหาตัวพ่อแท้ๆ ให้กลับมาดูใจผู้เป็นแม่สักครั้งแต่เงื่อนไขเดียวที่หญิงสาวจะถูกเลือกตัวจากเจ้านายใหญ่นั่นคือเธอจะต้องทำทุกวิถีทางที่จะ ‘ลาก’ ตัวบุตรชายของเขากลับมารับมรดก และสืบทอดตำแหน่งประธานบริษัทให้ได้หากปัญหาสำคัญก็คือ ‘อลัน ซาเร็ค เวทลีย์’ เพลย์บอยหนุ่ม ดีกรีด็อกเตอร์ผู้เป็น ‘ว่าที่เจ้านายใหม่’ กลายเป็นนักธุรกิจระดับโลกไปแล้วแล้วเขาหรือจะแยแสทั้งบริษัท รวมถึงตัวผู้เป็นพ่อมิหนำซ้ำ... นึกจะส่งตัวแทนมาตามกลับไปทั้งที ยังอุตส่าห์ส่ง ผู้หญิง ‘หลุดสเปก’ที่ทั้งจืดชืดและไร้เสน่ห์มาให้เขา นี่มันจะดูถูกกันเกินไปหรือเปล่า...ในฐานะท็อปเซลส์ ศลิษาจึงต้องงัดทุกตำราออกมาใช้เพื่อที่จะ ‘ขายตัวเอง’ ให้ชายหนุ่มหันมาสนใจให้ได้แม้เธอจะต้องลงทุนคลานเข่าขึ้นไปขายถึงบนเตียงนอนของเขาก็ตาม“อย่าดื้อลิซ่าถ้าคุณไม่อยากขี่แค่หลังเพราะถ้าไม่เชื่อฟังคุณจะต้องขี่ส่วนอื่นของผมด้วย”“คุณมันบ้า!”“กับคนดื้อบางทีต้องบ้า และคุณจะไม่ถูกผมจูบแค่ปาก”เขามองกวาดสายตาไปทั่วร่างก่อนที่จะหยุดจ้องนิ่งแน่วที่ส่วนอวบอิ่มของเธออย่างคนจอมหื่น“ผมชอบจูบทั้งเนื้อทั้งตัวผู้หญิงเพื่อระบายความโกรธ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น