กามเทพร้ายแผลงฤทธิ์รัก (Playing by Dirty Trick)

ตอนที่ 12 : 2(4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    4 ส.ค. 61

วันต่อมา

เมื่อเช้าฉันเจอท่านประธานด้วยล่ะ หล่อกว่ารูปในนิตยสารจีคิวที่ท่านเพิ่งขึ้นปกซะอีก

จริงเหรอ! ฉันซื้อนิตยสารที่ท่านขึ้นปกไว้ทุกฉบับจนตาแก่ที่บ้านงอนแน่ะ

อุ๊ย! แฟนฉันก็มีอาการนี้เหมือนกัน

เหรอ! นึกว่าเป็นเฉพาะตาแก่ที่บ้านของฉันซะอีก แต่เดี๋ยวเอาไว้เม้าท์กันต่อตอนพักกลางวันก็แล้วกันน่ะ

ไลลานั่งเงียบๆ ในห้องน้ำห้องหนึ่ง เมื่อได้ยินเสียงพูดและเสียงรองเท้าส้นสูงดังกิ๊กๆ ผ่านหน้าประตูห้องน้ำออกไป เธอกดชักโครก ดึงกางเกงขึ้น ติดตะขอ รูดซิป เปิดประตูออกมาและเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์อ่างล้างมือ จ้องมองตัวเองในกระจกเงาครู่หนึ่ง เปิดก๊อกน้ำ ล้างมือ ปิดก๊อกน้ำ ดึงกระดาษทิชชูเนื้อหนามาเช็ดมือ ทิ้งลงถังขยะ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ

เธอได้ยินสาวๆ พูดถึงท่านประธานมาหลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่เคยเจอตัวเป็นๆ สักที ได้ยินแต่ว่าหล่อมาก รวยมาก ฉลาดมาก แต่ก็เย็นชาปานน้ำแข็งขั้วโลกเลยทีเดียว จากที่ได้ฟังสาวๆ ในแผนกเม้าท์มอยในช่วงพักเบรกหรือช่วงพักกลางวัน ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครยั่วยวนหัวใจที่เย็นชาและแข็งแกร่งของเขาได้ ไลลาชื่นชมความเก่งกาจของเขาในฐานะนักธุรกิจ แต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นแบดบอยตัวร้ายที่ทำให้ผู้หญิงเจ็บช้ำน้ำใจ คือปีศาจร้ายที่ต้องหลีกลี้หนีให้ไกล เธอนั่งแหมะลงบนเก้าอี้ทำงานยังไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ เมื่อโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้น

กริ๊ง...กริ๊ง...

เธอยื่นมือไปรับสายอัตโนมัติ ฮัลโหล

ลอเรนซ์ คุณเข้ามาพบผมที่ห้องทำงานหน่อยเสียงของกาเร็ต แกรนท์ดังขึ้นในสาย

ได้ค่ะ

ไลลาตอบรับสั้นๆ ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงบนแป้น ลุกจากเก้าอี้อย่างกระฉับกระเฉง หยิบอุปกรณ์ที่ต้องใช้ เดินผ่านคอกพาร์ติชั่นของเพื่อนๆ ในแผนกไปยังห้องหัวหน้าในทันที เมื่อไปถึงหน้าห้องทำงานของหัวหน้ายิ้มทักทายเทสซ่า เลขาของแกรนท์ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตู

ก๊อก! ก๊อก!! ก๊อก!!!

“เข้ามาได้” ไลลาเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของแกรนต์ แกรนต์กำลังนิ่วหน้าอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เขาอายุเกือบห้าสิบ ผมสีน้ำตาลบนศีรษะเริ่มบาง หน้าตาธรรมดาไม่โดดเด่น

“เชิญนั่ง” เธอทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งหน้าโต๊ะทำงาน รอคอยเงียบๆ เขาเงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ “มีลูกค้าร้องเรียนเกี่ยวกับระบบที่เราไปติดตั้งให้”

“แล้ว?

“คนที่ดูแลระบบเพิ่งลาออกไป ผมอยากให้คุณช่วยไปดูให้หน่อย ว่าระบบมีปัญหาอะไร”

“ได้ค่ะ”

“เยี่ยมไปเลย” ดวงตาของแกรนต์เป็นประกาย “แล้วคุณโครงการพิเศษเสร็จหรือยัง”

“ใกล้แล้วค่ะ” ไลลารายงานถึงงานที่ทำไปว่าอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้วบ้าง

“ดี!

“แล้วหัวหน้ามีอะไรอีกไหมคะ ถ้าไม่มีดิฉันจะได้กลับไปทำงาน”

“ไม่มีแล้ว” แกรนต์หันไปจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ต่อ นั่นคือการบอกให้รู้ว่าเขาหมดธุระคุยกับเธอแล้ว

ไลลาลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกจากห้องไป

 

หลังเลิกงาน ไลลาถลาออกจากลิฟต์ด้วยความรีบร้อนเพื่อที่จะได้ไปรับน้องสาวที่สนามบินให้ทันตามเวลาเที่ยวบินแลนดิ้ง แต่กลับกลายเป็นเดินเข้าไปชนอกกว้างของผู้ชายคนหนึ่งจนเกือบหงายหลัง แต่โชคดีที่ผู้ชายคนที่เธอเดินชนยื่นมือมาพยุงไว้ สัมผัสร้อนผ่าวจากมือหนาทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ จึงขยับตัวถอยห่าง

ขอโทษจริงๆ ค่ะเสียงหวานกระวนกระวายดังขึ้น

คริสเตียนก้มหน้าลงมองผู้หญิงที่เดินมาซนเขาจนข้าวของในกระเป๋าถือตกกระจายเกลื่อนบนพื้นหินอ่อน แล้วจำได้ว่าเป็นผู้หญิงที่เขาเจอในห้องประชุมเมื่อหลายวันก่อนนั้นเอง

ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริงๆ เลยต่อว่าตัวเอง พร้อมกับก้มลงเก็บปากกา กระเป๋าสตางค์ เหรียญ พวงกุญแจ ลูกอมกลับใส่กระเป๋าถือ

เขามองยิ้มๆ ก่อนจะย่อตัวนั่งลงทับส้นเท้าข้างหนึ่งด้วยเจตนาจะช่วยเหลือ มือหนาเอื้อมออกไปหมายจะหยิบแท่งลิปสติกที่อยู่บนพื้นขึ้นมา มือเล็กกับมือหนาสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ ความรู้สึกเหมือนถูกไฟดูดทำให้สองหนุ่มสาวเงยหน้ามองสบตากันเนิ่นนาน บรรยากาศคุกรุ่นเต็มไปด้วยความต้องการและความปรารถนาที่เร่าร้อน

ได้แล้วเขาพูดยิ้มๆ ไม่เหลือคาบผู้ชายเย็นชาอย่างที่ใครๆ พูดถึง

“คุณครับ ฮัลโหล” โบกมือตรงหน้าไปมา

ไลลารู้สึกเหมือนกลืนผีเสื้อเข้าไปหลายโหล โดยเฉพาะเมื่อเธอเพิ่งฝันเฟื่องถึงเขาเมื่อคืน แค่หักห้ามใจไม่ให้ฝันถึงเขาก็แย่พออยู่แล้ว ตอนนี้ชายคนนี้ยังมารุกรานจิตใต้สำนึกของเธออีก

คุณโอเคนะ” 

ไม่โอเค ไม่โอเค ไม่โอเค!

สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น