บำเรอสวาทมาเฟีย

ตอนที่ 13 : การแก้แค้นที่แสนหวาน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ส.ค. 60

E-BOOK บำเรอสวาทมาเฟียแล้วน้าาาาาาาาาา

แมตเตโอ+ตะวันวาด

ราคา 299 บาท พิเศษโปรโมชั่น 249 บาท (ตลอดเดือนสิงหาคม 2560)

จำนวน 657 หน้า มีตัวอย่างให้อ่านแบบถึงใจถึง 184 หน้า รีบสอยเลยจ้าา

โหลดตัวอย่างฟรีที่นี่>  http://goo.gl/VU8OaH

 

 

 

หลังจากที่มาเฟียผู้เป็นหัวหน้าจากไป หนึ่งในลูกน้องคนหนึ่งของมาเฟียตัวร้ายก็ลงมาพร้อมกับผ้าขนหนูห่อน้ำแข็ง และบอกให้ตะวันวาดประคบนิ้วมือช้ำๆ ที่เกิดจากการต่อยตาเพื่อนร่วมงานของเขา ที่แรกหญิงสาวก็ดื้อดึงและไม่คิดจะยอมทำอะไรทั้งนั้น แต่นิ้วมือที่เจ็บก็ทำให้จิตรกรสาวเปลี่ยนใจ และก่อนที่ผู้คุมร่างยักษ์จะเดินออกไปจากห้องใต้ดินเธอก็ถามว่าเขาชื่ออะไร ผู้คุมร่างยักษ์ไหวไหล่ ก่อนจะบอกว่าเขาชื่อติอาร์โก้ ส่วนคนที่ไว้เคราแพะคือเบนนิโต และผู้คุมเคราแพะยังไม่หายโกรธที่เธอต่อยตาเขา แต่เธอไม่แคร์ เพราะพวกเขาทั้งหมดสมควรโดนมากกว่าโดยต่อยตาแล้วกับอาชญากรรมที่พวกเขาก่อขึ้น

ถ้าให้เปรียบเทียบระหว่างผู้คุมร่างยักษ์ทั้งสองคน ตะวันวาดชอบติอาร์โก้มากกว่าเบนนิโต เพราะติอาร์โก้ดูจะเป็นคนมีเหตุมีผลและรับฟังความคิดต่างๆ ในขณะที่เบนนิโตดูจะมีอารมณ์ร้อนและรุนแรงมากกว่า เขาไม่ชอบหน้าเธอ เพราะเธอต่อยตาเขา แต่เบนนิโตก็ยังปฏิบัติต่อเชลยสาวอย่างเธอเป็นอย่างดี และนั่นอาจจะเป็นเพราะคำสั่งของ แมตเตโอ ดีแองเจโล่ จิโอวานนี่ ผู้เป็นหัวหน้า ซึ่งเธอรู้จักชื่อของเขา เพราะติอาร์โก้เป็นคนบอก

ตะวันวาดพยายามนึกถึงเรื่องราวที่เคยอ่านเจอเกี่ยวกับแมตเตโอ แต่ก็ไม่มีเรื่องราวใดๆ ที่โดดเด่นขึ้นมาเลย เนื่องจากแต่ก่อนเธอไม่เคยสนใจข่าวคราวเกี่ยวกับวงการของพวกมาเฟียมากนัก และหญิงสาวไม่เคยคิดว่าจะได้มาเกี่ยวข้องอะไรกับมาเฟียแบบเขาแม้แต่นิดเดียว

ถ้าเรื่องที่แมตเตโอพูดเป็นความจริง วินเซนโซ่คงจะไม่รู้ว่าเขาได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับใคร และนั่นจึงทำให้เธอต้องมารับผลของการกระทำโดยไม่รู้ของเขา

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จากวินาที เป็นนาที จากนาทีเปลี่ยนเป็นชั่วโมง ในเมื่อในห้องใต้ดินนี้ไม่มีนาฬิกา หญิงสาวจึงเดาเอาจากมื้ออาหารที่ติอาร์โก้และเบนนิโตเอาลงมาไว้ให้ที่โต๊ะอเนกประสงค์ในแต่ละมื้อ ก่อนที่ผู้คุมร่างยักษ์คนใดคนหนึ่งจะลงมาที่ห้องใต้ดินแห่งนี้ จะมีเสียงเคาะประตูห้องบอกเป็นสัญญาณเพื่อให้เธอรู้ตัว เนื่องจากห้องน้ำในห้องใต้ดินนี้ไม่มีประตูปิด

ทุกอย่างมันดูโล่งและมองเห็นได้หมดจากประตูห้องใต้ดิน แต่ยกเว้นห้องน้ำ ถ้าจะมองเข้าไปภายในห้องน้ำบริเวณมุมห้อง คนคน นั้นจะต้องลงมาที่ข้างล่างนี่ แต่หญิงสาวก็ไม่อยากจะเสี่ยงเข้าห้องน้ำที่มีเพียงแค่ม่านพลาสติกกั้น เธอจึงพยายามทำธุระส่วนตัวให้เสร็จอย่างรวดเร็ว และล้างหน้าล้างตาให้รู้สึกสดชื่นขึ้น แต่ไม่ยอมอาบน้ำ มื้ออาหารผ่านไปสามมื้อแล้ว และหญิงสาวเดาว่าตอนนี้คงจะเป็นเวลาค่ำ

แม้จะหิวจนแสบท้อง แต่ตะวันวาดก็ไม่ยอมแตะต้องอาหารทั้งสามมื้อนั้นยกเว้นน้ำ อาหารแต่ละมื้อดูน่ากินกว่านักโทษที่อยู่ในคุกมากนัก หญิงสาวคิดอย่างความประชดประชัน ก่อนที่ถาดอาหารพวกนั้นจะถูกยกออกไปโดยที่ไม่ได้รับการแตะต้อง ผู้คุมนักโทษทั้งสองมองถาดอาหารและมองเธอ แต่พวกเขาไม่พูดอะไร ก่อนจะยกถาดอาหารออกไป แล้วเมื่อถึงเวลาอาหารพวกเขาก็เคาะประตูห้องและยกถาดอาหารลงมาให้ใหม่ และถาดอาหารนั้นยังวางอยู่บนโต๊ะอเนกประสงค์โดยที่ไม่ได้รับการแตะต้องเหมือนเคย ถ้าจะต้องตาย เพราะอดอาหาร ก็คงจะดีกว่าต้องตายด้วยน้ำมือของไอ้มาเฟียโฉดชั่วนั้น หญิงสาวคิด ก่อนจะชันเข่าขึ้น โอบแขนเรียวรอบเข่าและผลุบหน้าลงกับหัวเข่าทั้งสอง

ความหิว ความเหนื่อยล้าและความหวาดกลัว เริ่มประเดประดังเข้ามาอีก เธอเหนื่อย หดหู่ โกรธและหวาดกลัวที่จะต้องต่อสู้ เมื่อมองไม่เห็นทางที่จะชนะ เขาเป็นคนชั่วที่จะใช้เธอเพื่อแก้แค้นวินเซนโซ่ และเธอไม่มีทางจะทำอะไรได้ เพื่อแก้ไขเรื่องนี้ เมื่อถูกจองจำอยู่ในนรกขุมที่ลึกที่สุดนี้

ตะวันวาดเงยหน้าขึ้นจากหัวเข่า เปลี่ยนเป็นลุกขึ้นเดินไปมาทั่วห้อง เสียงโซ่ที่ถูกลากดังก้องไปทั่วห้องใต้ดิน เสียงโซ่ที่ถูกลากทำให้หญิงสาวนิ่วหน้า ก่อนจะกลับมานั่งกระสับกระส่ายบนเตียงกว้าง เมื่อจำได้ว่าผู้ชายชั่วคนนั้นบอกว่าจะแวะมา แต่ละนาทีดูเหมือนจะผ่านไปอย่างเชื่องช้าในความคิดของหญิงสาว แต่ถ้าใครเป็นเธอและต้องถูกจองจำอยู่ในห้องใต้ดินแบบนี้ก็คงจะรู้สึกไม่ต่างกัน และเธอก็ได้แต่หวังว่าจะหลุดพ้นไปจากนรกขุมนี้ โดยไม่ต้องเสียอะไรไปมากกว่าที่เป็นอยู่

เมื่อพูดถึงปิศาจ ปิศาจก็มา หญิงสาวคิด เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องใต้ดินโดยไม่มีการเคาะประตูสามครั้งเป็นสัญญาเตือน แล้วร่างสูงของแมตเตโอก็เดินลงบันไดมา เขายังอยู่ในชุดสูทชุดเดิม เสื้อผ้าไร้รอยยับย่น แต่ใบหน้าหล่อเหลาของมาเฟียหนุ่มเริ่มมีหนวดเคราขึ้นครึ้มทั้งสองข้างแก้ม ไรหนวดเขียวๆ นั้นทำให้เขาดูป่าเถื่อนกว่าเมื่อเช้าเข้าไปอีก

 ผมได้ยินว่าคุณไม่ยอมรับประทานอาหารหรืออาบน้ำแมตเตโอยืนพิงไหลกว้างๆ กับผนังห้อง โดยเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็กส์ที่คงจะตัดมาสำหรับเขาโดยเฉพาะ

ตะวันวาดเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง พลางขึงตา ฉันไม่หิวและไม่ต้องการที่จะอาบน้ำ

นั่นก็แล้วแต่คุณ แต่ถ้าผมลงมาที่นี่ในครั้งต่อไป แม้คุณจะไม่มีเรี่ยวแรงหรือเจ็บป่วยจากการอดอาหาร ผมจะไม่ยอมปล่อยให้คุณรอดไปจากสิ่งที่ผมจะทำกับคุณแน่แม้เขาจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันแฝงไว้ด้วยแววข่มขู่ที่สร้างแรงกดดันให้กับเธออย่างได้ผล

แมตเตโอผละออกจากผนังห้องที่ยืนพิง เขาเดินเข้าหาเชลยสาวที่ถดตัวหนีจนเกือบจะตกเตียง ชายหนุ่มมองเห็นความหวาดกลัวอยู่ในดวงตาสวยคู่นั้น หญิงสาวดูตื่นตระหนกเมื่อเขาขยับเข้าใกล้ทีละนิดๆ แมตเตโอคิดว่าตะวันวาดจะกระโจนหนี แต่ก็ไม่ เธอเผชิญหน้ากับเขา แม้ว่ามันจะทำให้หญิงสาวหวาดกลัวแทบตาย ความกล้าของเธอทำให้มาเฟียหนุ่มนึกทึ่ง เพราะมีคนแค่ไม่กี่คนที่กล้าเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ แบบนี้

มาเฟียตัวร้ายพยายามจะข่มขู่เธอด้วยร่างกายที่ใหญ่โตกว่า ตะวันวาดคิด เธอจะต้องบังคับตัวเองให้เผชิญหน้ากับเขา กลิ่นโคโลญผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ และความร้อนที่แผ่มาจากร่างกายแกร่งท่วมท้นอยู่ในพื้นที่แคบๆ ระหว่างทั้งสอง แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้พยายามที่จะแตะต้องตัวเธอ

แม้ว่าฉันจะไม่อาบน้ำอย่างนั้นหรือเธอพูดโพล่งออกมา

มาเฟียหนุ่มเลิกคิ้วเข้มข้างหนึ่งขึ้น ดวงตาสีฟ้าอมเทาไร้ความปรานีของเขากระจ่างใส แม้จะอยู่ในแสงสลัวของห้องใต้ดินแบบนี้

ใช่ แค่นี้ตัวของคุณก็หอมยั่วยวนเกินไปแล้วเขาจงใจยั่วโมโหเธอ ตะวันวาดตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น

แมตเตโอกวาดสายตามองเชลยสาวของตัวเอง แม้หญิงสาวจะยังอยู่ในชุดเดิม แต่เธอคงทำธุระส่วนตัว ล้างตา ล้างตาเพื่อให้ตัวเองรู้สึกสดชื่นขึ้น แม้ใบหน้าเรียวจะยังซีดเซียวอยู่บ้างก็ตาม แต่เธอก็งามจับตา คิ้ว คาง จมูกปากรับกันงดงาม และต้องยอมรับว่าตะวันวาดมีรูปร่างสมส่วนสวยงาม ผิวพรรณของเธอขาวนวลเนียนราวกับนมสด แล้วริมฝีปากได้รูปสวยก็แดงปลั่งราวกับลูกเชอร์รีโดยไม่ต้องพึ่งลิปสติกสีสวยแต่อย่างไร และเขาคิดอยากลิ้มลองในเร็วๆ นี้ ว่ามันจะมีรสชาติเช่นใดภายใต้ริมฝีปากของเขา จะหวานจริงเหมือนกับที่จินตนาการไว้หรือไม่

เท้าในรองเท้าหนังราคาแพงของมาเฟียหนุ่มมาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง แล้วกลิ่นกายสาวที่ผสมเข้ากับกลิ่นน้ำหอมของเครื่องสำอางแบรนด์ดังโอบล้อมตัวแมตเตโอไว้ มันกระตุ้นเร้าประสาทสัมผัสที่แสนจะอ่อนไหวของเขาได้ อย่างที่ไม่เคยมีใครสามารถทำได้มาก่อน แล้วชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่สูดกลิ่นกายสาวที่หอมยั่วยวนใจของเธอเข้าไปในปอดของเขา

มาเฟียร้ายชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ จนตะวันวาดมองเห็นนัยน์ตาสีฟ้าอมเทาของเขาผ่านแพรขนตายาวงอนที่หลุบต่ำของตัวเอง มือหนาคว้าหลังต้นคอของเธอกระชับแน่น นิ้วแกร่งซอนไซ้เข้าไปในกลุ่มผมยาวหยักศกสีน้ำตาลเข้ม ก่อนจะรั้งเข้ามาใกล้ จนริมฝีปากของทั้งสองเกือบจะสัมผัสกัน

 กลิ่นน้ำหอมหรือกลิ่นกายสาวกันน้าแมตเตโอพูดยั่ว พลางปัดริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากเต็มอิ่มอย่างแผ่วเบา และนั่นทำให้หญิงสาวสูดหายใจเข้าแรง แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างหลังนะ เพราะมันสามารถปลุกเร้าให้ผมต้องการคุณได้ แม้ว่าคุณจะโกรธและพร้อมที่จะกระโจนใส่ผมราวกับนางแมวป่า

มาเฟียหนุ่มไม่อาจจะละสายตาไปจากใบหน้ารูปไข่ของหญิงสาวได้ รูปร่างหน้าตาของเธอนั่นยั่วยวนกวนกิเลสผู้ชายคนหนึ่งได้โดยไม่ต้องทำอะไร เพียงแค่เธอยืนหรือนั่งอยู่เฉยๆ แค่น้ำเสียงนุ่มหวานแหบพร่าของเธอนั้นทำให้เขาแข็งขึงเหมือนท่อนเหล็ก ความปรารถนาเร่าร้อนเข้าครอบงำจนแทบเจ็บปวด แต่ชายหนุ่มจะไม่ตอบสนองมัน ไม่! เขาเจตนาหยอกเย้าเพื่อให้เธอหวาดกลัว

แล้วทำไมคุณถึงไม่ทำในสิ่งที่คุณต้องการเลยล่ะตะวันวาดเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ความร้อนและความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ริมฝีปากของหญิงสาวแห้งผาก ดวงตาสีฟ้าอมเทาเปล่งประกายมาจากใต้แพขนตาที่หลุบต่ำลงนิดๆ และริมฝีปากเซ็กซี่เร้าใจของเขาขยับยิ้มอย่างขบขันอะไรบางอย่าง

ผมกำลังรอผลการตรวจเลือดของคุณอยู่เขาบอก ก่อนจะผละถอยห่างออกไป และนั่นทำให้ตะวันวาดหายใจได้โล่งขึ้น ความเครียดหนังอึ้งคลายตัวลง เมื่อมีระยะห่างระหว่างทั้งสอง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นอิสระจากโซ่ตรวนอีกครั้ง

ไอ้หมอบ้ากับเข็มยาวๆ นั่นหญิงสาวกำมัดแน่น

ใช่เขาตอบรับ พลางข่มกลั้นความรู้สึกของตนเอง แม้ว่าผมจะต้องการแก้แค้นพี่ชายของคุณขนาดไหน แต่ผมก็ต้องการความมั่นใจว่าผมจะไม่ติดโรคอะไรไปจากคุณ

แล้วถ้าฉันเป็นโรคอะไรบางอย่างฉันก็จะรอดตัวใช่ไหม

ใช่

คำตอบรับของมาเฟียร้ายทำให้ตะวันวาดเริ่มมีความหวัง ถ้าเธอโกหกว่าเป็นโรคติดต่อขั้นร้ายแรง บางทีเขาอาจจะปล่อยเธอไป

งั้นคุณก็ไม่ต้องรอผลตรวจหรอก เพราะฉันเป็นโรคหลายโรครวมๆ กัน ไม่ว่าจะเป็นโรคเอดส์ ซิฟิริส หนองใน หูด แล้วก็…”

หยุดเขาพูดสั่งเสียงเข้ม สายตาคมกริบของเขากวาดมองทั่วร่างเธอ เหมือนกำลังตรวจสอบสินค้าชิ้นหนึ่ง หญิงสาวมองเห็นความปรารถนา ความต้องการที่ดิบเถื่อนอยู่ในนั้น ผมไม่สนในสิ่งที่คุณพูด เพราะผมจะรอผลตรวจจากหมอเท่านั้น

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น