ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 7 : -7-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 มี.ค. 54

 

คยูฮยอนเดินฮัมเพลงอย่างสบายใจ เขายังนึกถึงคนที่ได้ทานข้าวร่วมโต๊ะเมื่อคืนก่อน แถมยังได้มีโอกาสแลกเบอร์เพื่อเพิ่มสายใยสัมพันธ์ด้วยกันอีกด้วย ถึงอี ทงเฮจะไม่ใคร่เต็มใจนัก หากแค่อีกคนไม่ได้รู้สึกรังเกียจเขาก็เป็นพอแล้ว

“อารมณ์ดีเชียวนะ...”คนที่จับสังเกตได้ เอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในบ้าน

คยูฮยอนยิ้มน้อยๆ เขาปรายตามองคนที่เพิ่งจะกลับมาบ้านเมื่อตอนที่ตะวันเลยหัวของอีกวัน ชเว ซีวอนก้มลงถอดรองเท้าหนังของตนเอง ก่อนจะเอ่ยถามเสียงนุ่ม

“กำลังจะออกจากบ้านเหรอ? งั้นเดี๋ยวรอไปด้วยกันสิ”

“ครับ ผมนึกว่าพี่จะไปทำงานแล้วซะอีก”คยูฮยอนเอียงคอมอง ซีวอนเงยหน้าขึ้นมายิ้มแหย

“บังเอิญฉันเมาเหล้านะ เลยตื่นสายไปหน่อย”

“เมาเหล้าหรือเมารักครับ...”คยูฮยอนหรี่ตาลงมองอย่างจับผิด รอยยิ้มนิดๆนั่นทำเอาอีกคนหัวเราะออกมาเบาๆ

“ถ้าได้เมารักด้วยมันก็ดีน่ะสิ แต่นี่ไม่ทันไรฉันก็ฟุบหลับซะแล้ว สงสัยจะกินเหล้าเยอะเกินกำลังล่ะมั้ง”ซีวอนส่ายหัวเหมือนระอาตัวเอง ก่อนจะเดินขึ้นห้องของตนไป ไม่วายหันมาถามคนเป็นน้อง “...แล้วเราล่ะ? เมื่อคืนไปเมาเหล้าหรือเมารัก ถึงได้ตื่นสายขนาดนี้”

“ของผมน่ะเมารักของแท้...”คยูฮยอนยิ้มกริ่ม ก่อนหัวเราะเบาๆเมื่ออีกคนทำหน้าประหลาด “...ก็ไปทานข้าว แล้วก็เลยต่อด้วยการไปสังสรรค์นิดหน่อยน่ะฮะ เสร็จแล้วเลยขับรถพาพวกเขาไปส่งบ้านของแต่ละคน พอมาถึงบ้านก็นอนฟุ้งซ่าน หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เก้าโมงแล้ว”

“แล้วใครล่ะที่ทำให้นายฟุ้งซ่านได้ขนาดนอนไม่หลับน่ะ”ซีวอนหัวเราะเจ้าเล่ห์

น้องชายของเขายิ้มน้อยๆ ก่อนเอ่ยตอบ

“ชื่ออี ทงเฮครับ ตัวเล็กแถมหน้าหวานมาก ไม่นึกเลยว่าเขาจะแก่กว่าผมตั้งสองปี แถมยังเป็นผู้บริหารรายใหญ่ของโรสมาร์คอีกด้วยนะฮะ พี่รู้จักบริษัทนี้ไหม?

“โรสมาร์ค...”ร่างสูงของอีกคนนิ่งคิด ก่อนจะพยักหน้า “...รู้จักสิ เพราะนี่แหละคือคู่แข่งรายใหญ่สุดของบริษัทเรา นายเองก็ระวังเอาไว้นะ ได้ข่าวว่าคนของบริษัทนี้น่ะเจ้าเล่ห์เป็นกรดเลย”

“ว้า~ แบบนี้ความรักของผมมันก็แห้วน่ะสิ”คยูฮยอนทำปากยู่ ก่อนจะยิ้มเผล่ “...ไม่เป็นไร เรื่องงานกับความรักมันไม่เกี่ยวกันอยู่แล้วนี่ครับ แล้วพี่เองก็คงไม่ได้คิดจะห้ามปรามอะไรผมด้วยใช่ไหมเอ่ย”

คำถามสุดท้าย เจ้าตัวช้อนตามองคนเป็นพี่พร้อมกระพริบตาปริบ หว่านเสน่ห์เต็มที่หวังจะได้คำตอบดั่งใจหวัง ชเว ซีวอนหัวเราะ ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างจำยอม

“ไม่ห้ามหรอก นายจะทำอะไรก็เรื่องของนาย พี่ไม่คิดจะเอาเรื่องงานมาปนกับเรื่องส่วนตัวอยู่แล้ว เรื่องงานกับเรื่องความรักมันไม่เกี่ยวกัน”

“ก็ถ้าพี่เอามาปนกับเรื่องส่วนตัวล่ะก็...”คยูฮยอนทำปากยู่ “...พี่ก็คงจะไม่เสร็จฮเยอินเขาหรอกครับ”

ร่างสูงที่ก้าวขึ้นบันไดนิ่งงัน หลุบตามองคนเป็นน้องที่ยืนนิ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเศร้าสร้อย

“นั่นสินะ”

คยูฮยอนมองสีหน้าของอีกคน ก่อนจะยกมือขึ้นตบปากตัวเองเบาๆ บ้าเอ๋ย! ไม่น่าพูดเลย!!

“พี่คยูทำอะไรอยู่คะ”เสียงหวานๆดังขึ้น ชเว ซึงอาเอียงคอมองพี่ชายอีกคนนึงของบ้าน ที่กำลังตบปากของตนอย่าเอาเป็นเอาตาย

“หะ...หา?”คยูฮยอนขานรับอย่างเก้อเขิน ก่อนจะยิ้มแหยแล้วเอ่ยเสียงนุ่มนวล “คิดอะไรเพลินๆน่ะ แล้วเราล่ะ ทำไมแขนเป็นจ้ำขนาดนั้นได้ล่ะ เมื่อคืนไปทำอะไรมาอย่างนั้นเหรอ?

“ก็อึนฮยอกน่ะสิคะ...”ซึงอาเอ่ยปากยู่ ลูบแขนของตนปอยๆ “...เมื่อคืนฮเยอินเขาบุกเข้าไปจะตบอึนฮยอกถึงห้องพัก เลยโดนรายนั้นสวนกลับมาซะอ่วม นี่ขนาดหนูแค่เข้าไปห้ามนะ ยังโดนขนาดนี้เลยนะเนี่ย”

“อึนฮยอก? สวนกลับเหรอ?”คยูฮยอนทำหน้าประหลาด ก่อนถามเสียงหลง “...เราฝันไปเองหรือเปล่าซึงอา น่าจะรู้ดีนี่น่าว่าอย่างอึนฮยอกน่ะทำร้ายใครเขาไม่เป็นหรอก”

“ไม่ได้ฝันนะคะพี่...”ซึงอาชักสีหน้าจริงจัง “...เขาเอาโคมไฟตบหน้าฮเยอินด้วยเถอะค่า ไม่เชื่อลองไปเยี่ยมรายนั้นตอนนี้ที่บ้านเขาดูสิ หน้านี้เขียวช้ำไปข้าง...ตอนนี้ยังไม่กล้าออกมาสู้หน้าใครเลยค่า”

คยูฮยอนที่อ้าปากจะเถียงก็ต้องอ้าปากค้างยิ่งกว่าเดิม เมื่อคืนชเว ซีวอนก็อยู่กับฮยอกแจแล้วทำไมถึงไม่เห็นพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องศึกชิงนายเรื่องนี้เลยล่ะ? หรือว่าเจ้าตัวจะหลับอุตุจนไม่รู้สึกรู้สา แต่ยังไงมันก็ต้องรู้สึกหรือไหวตัวบ้างแหละน่า ถ้าหากเหตุการณ์มันรุนแรงอย่างนั้น

“ฮยอกแจเนี่ยนะ...ไม่น่าเชื่อ”เจ้าตัวพึมพำเสียงเบาอย่างเหม่อลอย ตามความคิดที่ฟุ้งซ่านไปไกลของตัวเอง เล่นเอาอีกคนหันมามองอย่างสงสัย ซึงอาเอียงคอถามพี่ชายตัวเองเสียงใส

“ฮยอกแจ?

คยูฮยอนสะดุ้ง ก่อนจะเฉลยไขความข้องใจของน้องเล็ก

“ชื่อใหม่ของอึนฮยอกน่ะ รายนั้นเขาไปเปลี่ยนชื่อมา ตอนนี้ใครๆก็เรียกเขาว่าฮยอกแจกันทั้งนั้นแหละ”

“เหรอคะ”ซึงอาพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินกลับห้องของตัวเองไป

คยูฮยอนเอามือลูบคางอย่างครุ่นคิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองใครบางคนที่เดินบันไดลงมาพร้อมชุดใหม่ที่เอี่ยมอ่อง พร้อมสู้ศึกสำหรับวันใหม่

“ไปทำงานกันเถอะ เราสายมากแล้ว”

ซีวอนเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม คยูฮยอนคลี่ยิ้มรับ เขาไม่คิดจะถามไถ่พี่ชายในเรื่องนี้หรอก...

 

...แต่ว่างๆก็ต้องไปทำความรู้จักกับอี ฮยอกแจคนใหม่เสียหน่อยแล้ว

 

**

 

“งั้นเหรอ?...”ฮยอกถามกลับอย่างแปลกใจ ขณะที่หมุนปากกาในมือเล่นไปมา เรียวปากวาดยิ้มสวยเหมือนขำขันเสียเต็มประดา “...หมอนั่นแสดงออกได้อย่างชัดเจนขนาดนั้นเชียว?

“แน่สิ”เสียงปลายสายหัวเราะคิกคักไปมา เดาว่าอี ทงเฮต้องอยู่ใกล้ๆนั้นแน่ “...คยูฮยอนน่ะเป็นผู้ชายที่น่ารักกว่าที่ฉันคิดนะ แถมสูงยาวเข่าดีอีกต่างหาก ฉันเลยชวนไปต่อซะเลย แล้วหมอนั่นก็ขับรถไปส่งทงเฮที่บ้านแหละ”

“โจ คยูฮยอน? ขอนึกก่อนนะ...”ฮยอกแจเอียงคอทำท่านึกคิด ขณะที่คนที่ทำงานอยู่โต๊ะใกล้ๆหูผึ่งเมื่อได้ยินชื่อที่เพื่อนเอ่ยขึ้นมา “...น้องชายบุญธรรมของชเว ซีวอนนี่น่า อ่า~ฉันยังไม่คุ้นกับหมอนี่ดีมากนัก ยังไงก็ระวังตัวไว้หน่อยจะดีกว่านะ”

“เขาแสดงออกชัดมากเลยนะว่าสนใจคนของเราน่ะ เมื่อเช้าส่งเมสเสจมาให้ด้วย ใช่ม้า~ทงเฮ~

“เงียบน่า! นี่เวลางานนะ!”เสียงทงเฮรอดมาตามสาย

ฮยอกแจหัวเราะคิก ก่อนจะวางปากกาลง “เรียกทงเฮมาคุยกับผมหน่อยสิ พี่ฮีชอล”

“ก็ได้ อ่ะ!

เหมือนโทรศัพท์เปลี่ยนมือ ฮยอกแจล่ะอยากรู้นักว่าหน้าตาของเพื่อนรักตอนนี้เป็นยังไง อาจจะชักสีหน้าไม่ชอบใจ หน้าแดงก่ำจนถึงใบหู หรือแววตาเศร้าสลดก็สุดรู้

“ฮัลโหล”เสียงนุ่มๆเอ่ยมาตามสาย ฮยอกแจเลยหยอดคำล้อเที่ยวแรกด้วยเสียงสดใส

“ว่างาย~? พ่อคนเสน่ห์แรง อกหักปุ๊บ มีคนอาสามาดามอกให้ปั๊บ ภูมิใจไหมล่ะ?

“มันไม่ตลกเลยนะฮยอกแจ...”ทงเฮเอ่ยเสียงเครียด หากเพื่อนของเขากลับหัวเราะคิก “...พวกนายสองคนนี่ยังไงกันนะ ชอบจูงผู้ชายมาให้ฉันอยู่เรื่อย”

“ไหงว่างั้นล่ะ? นี่พวกฉันหวังดีนะ เห็นนายโดนเก้งดีดกลับจนเจ็บหนักเลยคิดจะหาเก้งหนุ่มตัวใหม่ที่เนื้อหวานๆเชื่องๆมาเยียวยา...”ฮยอกแจทำเสียงขึ้นจมูกน้อยๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ “...นายเองก็ลืมคิบอมได้แล้ว หัดเปิดตาเปิดใจมองคนใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิตซะบ้าง ระวังเถอะจะขึ้นคานเหมือนพี่ฮีชอล”

“นี่!! ได้ยินนะยะ!”เสียงของใครคนนึงลอดเข้ามา ทำเอาเพื่อนรักสองคนต้องหัวเราะออกมาเบาๆ คาดว่าตอนนี้ฮีชอลต้องหน้างอเป็นตะขอแน่ๆ

“ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เปิดใจนะ แต่รายนี้เองก็ไม่เชิงเป็นเหยื่อของนาย ฉันเลยไม่ค่อยอยากแตะต้องสักเท่าไหร่นัก”

“ถ้าอย่างนั้น ขอฉันคอนเฟริมก่อนนะว่ามันจะออกมาหัวหรือหาง แต่ถ้าเป็นพวกเดียวกับพี่ชายของมันล่ะก็...ฉันจะไม่ยอมให้นายเอาตัวไปคลุกคลีด้วยเด็ดขาดเลย”

ทงเฮหัวเราะเสียงหวานมาตามสาย “ครับ คุณพี่”

ฮยอกแจกดวางโทรศัพท์ ก่อนจะหันมาเห็นใครบางคนที่ขยับเข้ามาใกล้อย่างสนใจ ร่างบางทำตาดุเล่นเอาซองมินหัวเราะแหะๆ

“ใครเหรอ?

“เพื่อนน่ะ...”ฮยอกแจมองอีกคนอย่างระแวง “...บังเอิญเขาไปเจอกับโจ คยูฮยอนโดยบังเอิญ เลยโทรมาถามว่าฉันรู้จักเขาดีหรือเปล่า”

“คุณคยูฮยอนเหรอ?”ซองมินยิ้มหวาน หวานซะจนฮยอกแจชักเอะใจ “...เขาเป็นคนดีนะ หล่อด้วยแหละ”

นั่นไง...

“นายรู้จักเขาเหรอ?”ฮยอกแจถามเสียงเบา

ซองมินเลื่อนเก้าอี้มานั่งใกล้ ก่อนจะเอามือเท้าคางแล้วเอ่ยเสียงสูง

“เอ้า! ก็รู้จักพร้อมกัน เขาเป็นคนสอบสัมภาษณ์พวกเราพร้อมคุณซีวอนไง นายจำไม่ได้เหรอ?

“จำได้...”ฮยอกแจเออออกับอีกคน “...แต่แค่ไม่คิดว่านายจะสนิทสนมกับเขาด้วย”

“ไม่สนิทสนมอะไรแบบนั้นหรอก...”ซองมินทำหูตก “...แต่ฉันปลื้มเขา ก็เขาทั้งใจดี ขี้เล่น แล้วก็เป็นกันเองจะตายไป แถมนิสัยยังดีอีกด้วยนะ!

“กลัวจะดีหลบในล่ะสิ”ฮยอกแจหรี่ตา มองอีกคนอย่างพินิจ “...ขึ้นชื่อว่าพวกเก้ง ไว้ใจได้สักตัวล่ะไม่มี!

“ทำไมเพื่อนฉันจู่ๆก็เป็นคนขี้ระแวงแบบนี้ล่ะ”ซองมินถามเสียงอ่อน “...ไม่เอานะ เมื่อก่อนนายก็สนิทกับคุณคยูฮยอนพอสมควรเลยนี่น่า เขายังเคยมาจีบนายด้วยนิ”

“หา? ฉันเหรอ?”คราวนี้ฮยอกแจงงเป็นไก่ตาแตก มองเพื่อนเหมือนไม่เชื่อหู “...จีบฉัน?

“ใช่...”ซองมินค้อนน้อยๆ “...ฉันล่ะอิจฉานายชะมัด รายนั้นน่ะซื้อดอกกุหลาบขาวให้นายทุกวันเลย ช่วงที่เรามาทำงานที่นี่ใหม่ๆ แม่เลขาสาวนั่นเลยไม่ชอบหน้านายไง คุณจีฮยอนน่ะเขาเล็งน้องชายท่านประธานเอาไว้ แต่คุณคยูฮยอนน่ะเขาไม่มองยัยนั่นหรอก เขาชอบคนน่ารัก ไม่ใช่คนสวย”

“นายก็น่ารัก แล้วทำไมเขาไม่มองนายล่ะ”ฮยอกแจชักนึกสนุกจึงเย้าเพื่อนเล่น

ซองมินเขินจนแก้มแดง “ก็เขาชอบนายนี่ แต่พอคุณซีวอนเข้ามาเขาเลยหลีกทาง รายนั้นน่ะรักพี่จะตาย”

“แล้วต่อจากนั้นทำไมเขาถึงไม่หันมาชอบนายล่ะ”ฮยอกแจถามอีก

คราวนี้ซองมินทำปากยู่ แก้มแดงเรื่อเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักไม่ยอมเลี้ยวไปเรื่องอื่นสักที “ฉันไม่ใช่เขานี่ จะไปรู้ได้ยังไงเล่า”

ฮยอกแจหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันไปหมกมุ่นกับงานที่ทำต่อ เพราะนึกสงสารคนถูกแกล้ง เช่นเดียวกับอีกคนที่หมดเรื่องคุย ต่างคนต่างหันไปสนใจงานของตัวเอง จวบจนกระทั่งเงาร่างของใครบางคนเคลื่อนมาที่หน้าโต๊ะที่เขาทำงานอยู่ ฮยอกแจช้อนตาขึ้นมอง แต่แทนที่จะได้พบหน้าหล่อๆของชเว ซีวอนอย่างที่ควรจะเป็น หากกลับกลายเป็นร่างสูงโปร่งที่กำลังมองเขาด้วยแววตาหลากหลาย

ก่อนที่เรียวปากหยักสวยนั้นจะคลี่ยิ้มเป็นมิตรอย่างจริงใจ

“ผมนึกว่าคุณจะไม่กลับมาทำงานที่นี่แล้วซะอีก”

“ต้องกลับสิครับ”ฮยอกแจเอ่ยออกมาอย่างเหม่อลอย จิตใต้สำนึกเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร “...เพราะงานที่ผมต้องสะสางยังมีอยู่ที่นี่ ผมนึกว่าคุณจะไม่มาทักทายผมซะแล้ว”

คยูฮยอนคลี่ยิ้ม ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนบางเหมือนออดอ้อนงอนง้อขอคืนดี

“ไม่มีโอกาสไหนอำนวยเลยครับ ทุกครั้งที่เราเจอกันก็จะมีเรื่องวุ่นๆแบบเมื่อคืน และอีกครั้งตอนที่พี่เขาเจอคุณครั้งแรก ผมทราบดีว่าพวกคุณสองคนคงต้องการเวลาสำหรับคู่รัก”

ฮยอกแจยิ้มเหยียด เป็นยิ้มที่คยูฮยอนรู้สึกงุนงงกับมันมากที่สุด ร่างสูงเอ่ยต่ออย่างเป็นมิตร

“ได้ข่าวว่าคุณเปลี่ยนชื่อ ผมก็หวังว่าสิ่งดีๆจะเกิดกับคุณเมื่อได้นามใหม่ ผมจะพยายามทำความคุ้นชินกับชื่อของคุณนะครับอึน...ฮยอกแจ”ร่างสูงแลบลิ้นออกมาเหมือนเด็กทำผิด เล่นเอาฮยอกแจหัวเราะเบาๆ ดวงตาสีอำพันที่มองคนตรงหน้านั้นอ่อนลง ขณะที่คยูฮยอนมองอีกคนด้วยแววตาอ่อนแสง

“ผมดีใจจังที่ได้เจอคุณอีก อย่าหายไปไหนอีกเลยนะครับ เพราะพี่...เขารักคุณมากเลย”

“แล้วคุณล่ะครับ”ฮยอกแจทำตาหวาน มองกลับอีกคน

คยูฮยอนชะงักกึก เหมือนอีกฝ่ายจะเห็นสีหน้างุนงงของเขาเลยถามต่อ

“คิดถึงผมด้วยหรือเปล่า”

คยูฮยอนกระพริบตาปริบๆ เมื่อมองรอยยิ้มเย้ายวนอย่างคนเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย ก็เหมือนว่าบรรยากาศในห้องมันกำลังโอบรัดร่างของเขาจนอึดอัด ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นอย่างนี้เลยสักนิด หากเขาก็ยังเอ่ยอย่างจริงใจกับอีกคน

“คิดถึงสิครับ ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่”

แววตาของฮยอกแจเปลี่ยนไป รู้สึกเหมือนเขาได้เจอผู้ชายคนนึงที่บริสุทธิ์เกินไปที่จะเล่นด้วย ไม่แปลกเลยที่ทั้งจีฮยอนกับซองมินจะหลงเสน่ห์ผู้ชายคนนี้ ดูจะจริงใจกับทุกคนไปเสียหมด และมีรอยยิ้มแสนบริสุทธิ์ที่สามารถแจกจ่ายให้ใครคนอื่นได้ชื่นชมอีกด้วย

“ขอบคุณครับ”

แววตาเป็นมิตรของอีกคน ทำเอาอากาศที่คยูฮยอนหายใจอยู่เริ่มปลอดโปร่งขึ้นมา ร่างสูงโค้งหัวให้น้อยๆ

“ผมหนีงานหนีการมานานพอสมควรแล้ว แถมยังรบกวนเวลางานของคุณอีก เอาไว้มีเวลาเหมาะๆเราไปทานข้าวด้วยกันเถอะนะครับ”

“ได้ครับ”ฮยอกแจยิ้มบางเบา มองส่งอีกคนจนลับตา ก่อนจะเห็นว่ามีใครบางคนที่แอบอยู่ข้างบานประตู และได้เดินออกมาจากที่ซ่อน ชเว ซีวอนเดินมายืนแทนที่ที่ตำแหน่งเดิมของโจ คยูฮยอน เขามองคนรักของตัวเองอย่างกังขา

“มีอะไรกันเหรอครับ”

ฮยอกแจมองสีหน้าและแววตาของอีกฝ่าย มันไม่ได้บ่งบอกเลยว่าไว้วางใจเขาสักนิด เจ้าตัวอาจจะเห็นช็อตเด็ดเมื่อครู่ และเอาไปตีความเอาเองก็เป็นไปได้ ร่างบางหัวเราะเบาๆ

“ก็แค่ทักทายกันประสาเพื่อนน่ะครับ”ฮยอกแจเอ่ย ก่อนจะยิ้มหวานให้อีกคนที่ยืนหน้าเคร่ง “...จะมาชวนผมไปทานข้าวด้วยใช่ไหมล่ะ ไปด้วยกันเลยสิครับ งานเสร็จพอดี”

ชเว ซีวอนชะงักน้อยๆ ก่อนคลี่ยิ้มให้อีกคน โอบประคองร่างของอี ฮยอกแจเดินออกไป ท่ามกลางสายตาของเหล่าคนมองนับสิบ อี ซองมินถอนหายใจยืดยาว

“ทำไมนะฮยอกแจ...”

 

“...ทำไมต้องไปเล่นกับไฟด้วยก็ไม่รู้”

 

**

 

“เฮ้อออ!

เสียงถอนหายใจดังจากเพื่อนร่วมงาน ทำเอาคนที่กำลังนั่งกึ่งนอนอยู่บนโซฟาตัวยาวเอียงคอมองตาใส คิม ฮีชอลมองอี ทงเฮในชุดอยู่บ้านสีหวานกำลังนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ สีหน้าของเจ้าตัวเหมือนหนักใจเรื่องบางอย่าง เมื่อมองโทรศัพท์มือถือ สลับกับหน้าจอคอมพ์

แม้ร่างโปร่งบางจะเดินเข้ามาใกล้...จนยืนอยู่ด้านหลังอีกคนก็ยังไม่รู้ตัว และดูเหมือนจะยังจมปรักกับความคิดของตัวเองอยู่ค่อนข้างมาก คิม ฮีชอลชะโงกหน้ามองข้อความที่ใครบางคนส่งมาในมือถือของร่างบาง สลับกับหน้าจอคอมพ์แล้วแย้มรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“อั้นแน่! นึกว่ากลุ้มใจเรื่องงาน ที่ไหนได้กำลังคิดถึงหนุ่มอยู่นี่เอง!

ทงเฮสะดุ้งเฮือก ก่อนมองค้อนคนที่บังอาจถือวิสาสะอ่านข้อความทางโทรศัพท์อันได้ชื่อว่าเป็นของส่วนตัวของเขา ภาพของโจ คยูฮยอนรวมทั้งชีวประวัติและอุปนิสัยส่วนตัวยังคางคาอยู่หน้าคอมพ์ และข้อความในมือถือที่คนในรูปส่งมาชวนไปทานอาหารเย็นที่ภัตคารหรูก็ถูกรุ่นพี่แสนเจ้าเล่ห์อ่านเอาเรียบร้อยเสียแล้ว ทงเฮอับจนด้วยคำโต้เถียง ได้แต่ยอมให้ฮีชอลหยิบมือถือมามองจนพอใจ รุ่นพี่ของเขาพึมพำออกมาเสียงอ่อนโยน

“ไปสักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไรนี่น่า? เมื่อตอนเย็น...ฮยอกแจก็โทรมาบอกแล้วนี่ว่าหมอนี่ก็เป็นคนดีพอควรอยู่เหมือนกัน ถ้านายจะลองเล่นๆกับหมอนั่น เขาก็ไม่ว่าอะไร”

“ยิ่งคนดีนั่นแหละ ฉันถึงได้ไม่อยากเข้าไปยุ่งวุ่นวายให้มากมายนัก...”ทงเฮทำไหล่ห่อ เม้มปากแน่น “...พี่ก็รู้ว่าฉันน่ะ ไม่อยากเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแก้แค้นส่วนตัวของฮยอกแจ แถม...ที่สำคัญ...”

คำพูดนั้นกลืนหายเข้าไปในลำคอ เหลือบตามองกรอบรูปคู่ของตนเองกับคิม คิบอมอย่างสื่อความหมาย ฮีชอลมองอากัปกิริยาของอดีตว่าที่น้องสะใภ้แล้วถอนหายใจยืดยาว ยกมือสองข้างตบลงเบาๆบนบ่าบอบบางทั้งสองข้างของอีกฝ่ายเหมือนปลอบประโลมและให้กำลังใจ

“นายยังลืมโจทย์เก่าของตัวเองไม่ได้ และก็คงจะยังไม่พร้อมสำหรับคนใหม่ในตอนนี้ด้วยสินะ...”ดวงตาคู่สวยมีแววอ่อนโยน เมื่อเห็นอีกคนก้มหน้านิ่ง ยอมรับคำพูดนั้นโดยดุษฎี ฮีชอลแย้มรอยยิ้มอ่อนโยน ผู้ที่ผ่านสนามรักมามากกว่าย่อมเข้าใจความรู้สึกของคนตรงหน้า เขาเองก็มีคนที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจจะลืมได้อยู่เหมือนกัน...

“...แต่ก็นะ ทงเฮ~ ถ้านายเอาแต่หมกมุ่นอยู่แต่กับคนที่เขาไม่มีวันกลับมารักนาย ความสุขของนายก็จะหาได้ยาก พี่ไม่ได้ขอให้นายเปิดใจในตอนนี้ แต่อยากให้นายลองมองหาความสุขเล็กๆน้อยๆที่อาจจะเกิดขึ้นได้หากนายได้ลองเปิดโอกาสให้ใครสักคนเข้ามาในชีวิต...”ฮีชอลก้มหน้าลงมา ขยิบตาให้คนที่มองเขาด้วยดวงตากลมโตใสซื่อ “...ลองดูสักครั้งมันก็ไม่เสียหายนี่”

“มันไม่เป็นการเห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอครับ...”ทงเฮเอ่ยถามอย่างกังวลใจ มองรอยยิ้มบริสุทธิ์ของคนในรูปถ่าย ผู้เป็นเจ้าของข้อความแล้วหลุบตาลงต่ำ “...เหมือนผมกำลังจะหลอกใช้ความรู้สึกของใครบางคนอยู่อย่างนั้นแหละ”

“ไม่ใช่หรอกน่า~!”ฮีชอลพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะก้มลงเอ่ยเสียงหวาน “...นายแค่เปิดโอกาสให้เขามาเยียวยาแผลใจต่างหาก หรือถ้าหากไม่สบายใจพี่จะไปเป็นเพื่อนก็ได้ ชวนยูชอนไปด้วย จะได้เป็นเดทคู่ยังไงล่ะ ดีป่ะ?

ทงเฮกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะถามขึ้นมาอย่างลอยๆ “แล้วยุนโฮ?

“เหอะ! รายนั้นพี่เลิกไปเมื่ออาทิตย์ก่อนแล้ว ตอนนี้มันหันไปป้อลูกพี่ลูกน้องฉันนู่น!!

“แจจุงเหรอ...”ทงเฮเดา ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อเห็นดวงหน้าเหยเกของรุ่นพี่คนสนิท บ่งว่าคำตอบที่เขาเดามั่วนั่นคือความจริง “อ๋า! เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงเนี่ย!?

“ก็มันไปหาฉันที่บ้านบ่อยๆ...”ฮีชอลจีบปากจีบคอ “...แล้วพอฉันมาอยู่กับนาย มันก็เลยเจอแต่แม่ศรีเรือนคิม แจจุงน่ะสิ พูดถึงแล้วฉันยังหัวเสียกับตานั่นไม่หาย ไปเถอะ! แต่งตัวไปกินข้าวกัน!

คำพูดสุดท้ายเอ่ยพร้อมดึงแขนรุ่นน้องของตัวเองที่กระพริบตาปริบๆกับเรื่องที่ได้ยิน เอ...ยุนโฮคบกับฮีชอลหนึ่งเดือนเต็ม เลิกกันภายในหนึ่งเดือน แล้วฮีชอลก็มาคบกับยูชอนที่เป็นเพื่อนสนิทกับยุนโฮต่อ ความสัมพันธ์มันเป็นมายังไงกันล่ะเนี่ย

ทงเฮหน้าแหยเมื่อความคิดในหัวของตัวเองเริ่มตีกันเอง ก่อนจะสะบัดศีรษะไล่มันออกไปโดยพลัน หันมาเอ่ยเสียงหวานกับรุ่นพี่คนสนิทเมื่อนึกถึงอีกเรื่องที่สำคัญได้

“งั้นเดี๋ยวผมขอโทรบอกโจ คยูฮยอนก่อนนะครับ”

“โทรบอกเลย เดี๋ยวพี่เองก็จะโทรบอกยูชอนด้วย”ฮีชอลรีบสนับสนุน ก่อนจะรีบโทรหากิ๊กคนใหม่เพราะกลัวรุ่นน้องของตนจะเปลี่ยนใจ

ร่างเพรียวหันมองทงเฮที่ชักสีหน้าหนักใจเล็กๆเมื่อกำลังรอให้โจ คยูฮยอนรับสาย เขาเอ่ยเย้าอย่างนึกเอ็นดู

“ไม่แน่นะทงเฮ...”

 

“...พ่อโจ คยูฮยอนคนนี้อาจจะเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของนายก็เป็นได้”

 

**

อัพแบบนี้จะมีใครว่าเราไหมเนี่ย (พนันกับตัวเองเอาไว้ ว่าถ้าหากตอนล่าสุดมันเกิน 10 เม้นท์จะยอมอัพฟิคเรื่องนี้แทนที่จะเลื่อนไปอัพอาทิตย์หน้า - -)

พูดถึงเรื่องนี้ก็แต่งไปแยะแล้วล่ะจ้า -0- แต่ค่อยๆทยอยเอามาลงดีกว่าเนอะ -..-

เดี๋ยวคนเขาจะว่าเราว่าเอามาลงเยอะเกินไป

เพลง Mirror นี่เหมาะกับความรักในเรื่องนี้จริงๆนะ =w=

แต่แอบขัดใจเล็กน้อยถึงปานกลาง ทำนองมันชวนสนุกเกินไป ถึงเนื้อหาจะกินใจโค่ดๆก็เหอะ -_-

ยิ่งกระจกสะท้อนตัวตนของเราแล้วด้วยเนี่ย =w= ทำให้นึกถึงฝาแฝดที่เหมือนกันราวส่องกระจกอ่าเนอะ หึหึ

ตอนหน้าฝาแฝดก็จะเจอกันแล้ว อยากอ่านก็เม้นท์เยอะๆนะฮับ -..- (แต่รู้สึกคนอ่านจะอยากเห็นฮยอกแจตบสาวมากกว่าเนอะ ฮ่าๆ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1702 ChovySilver (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 14:20
    ฮยอกแจแสกนมาแล้วว่าก็ต้องดีเฮอย่าไปกล้ว
    #1,702
    0
  2. #897 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2555 / 17:18
    ไงคยูคุยกะฮยอกแล้วอึ้งอ่ะดิ ที่มันเปลี่ยนไป 5555 
    คยูเฮ >< เฮเปิดใจให้คยูเถอะ 
    #897
    0
  3. #857 วารีสวรรค์ ^-^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 18:42

    คยูเฮ ก็น่ารักดี

    #857
    0
  4. #807 [ChaPloy]SJ13 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 06:05
     คยูเฮน่ารักมากชอบๆๆ
    #807
    0
  5. #738 Mhoomin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 10:25
    ฮยอกแจสแกนชายหนุ่มให้เพื่อนสาว ^^

    หมวยเฮลังเลเพราะยังรักคิบอมอยู่ใช่ป่ะ??

    แล้วอีซองมินของเค้า(หือ?)ใครจะมาดูแลคนน่ารักหล่ะ
    #738
    0
  6. #223 ae snoopy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:18


    เฮคู่กะคยูเหรอน่ารักดี
    #223
    0
  7. #222 yepat@dD (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:11
    คยูน่ารัก ทงเฮก็น่ารัก
    #222
    0
  8. #221 ze_gusy club (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 21:03
    คยูกี้จะมาเปลี่ยนใจอาหมวยเหรอ


    #221
    0
  9. #220 พริกหยวก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2555 / 18:43
    น้องโจจะมาเปลี่ยนใจแฮใช่มั้ยยยยยยย >///////<

    #220
    0
  10. #219 chokie~~minum^^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 14:24
    อ้ากกกก !!!! น้องคู๊สุดใสซื่อ ^^
    #219
    0
  11. #218 'MIN' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 12:18
    ฮยอก เล่นกับไฟ
    #218
    0
  12. #217 phahae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:33
    อ่านแล้วก็รู้สึกเหมือนฮยอกแจว่า
    คยุดูบริสุทธิ์เนอะ
    ทงเฮให้โอกาสคยูเถอะนะ
    #217
    0
  13. #216 danger poppular (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 14:17
     ด๊องชอบคยูบ้างนิดนึงก็ยังดีนะ
    #216
    0
  14. #215 JJ_loveSj08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 22:51
    ด๊อง เปิดใจบ้าง ให้คยูได้มารักษาแผลใจให้



    คู่นี้ก้อดูน่ารักดี แต่แอบชอบเจ๊อ่ะ แรง
    #215
    0
  15. #214 euneun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 23:59
    ฮยอก...อย่าไปยุ่งกับคยูเลยปล่อยให้หมวยจัดการเองดีกว่านะลูก
    #214
    0
  16. #213 kamoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 06:29
    เห็นด้วยกับเจ๊อย่างแรง

    "พ่อ...โจว คยูฮยอน คนนี้อาจเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของนายก็เป็นได้"

    อิอิ ชอบๆ ชอบคู่คยูเฮคะ  แบบว่าน่ารักเบาๆ อะ
    #213
    0
  17. #212 ไหม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:41
    ฮยอกดูแค้นมากจริงๆอะ

    คยูมาแบบนี้เคยมีอดีตอะไรกับอึนฮยอกป่าว

    ถ้ามีก็น่าสงสารนะ ดุเปนคนดีอะ

    ไม่งั้นต้องโดนฮยอกแจเล่นงานด้วยอีกคนแน่



    #212
    0
  18. #211 แก้มป่อง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:07
    ฮยอกแบบว่าดูรู้ทุกซอกทุกมุมของโลกใบนี้จริงนะเนี่ย ><

    แล้วแบบ อารมณ์ฮยอกเหมือนเมียน้อยจิงๆแหละ 555555



    มินดูรักและเปนห่วงอึนฮยอกนะ

    ถ้ารู้ความจิงก็น่าสงสารเหมือนกัน



    แต่คยูเฮน่ารักได้อีกค่ะ ชอบๆๆ

    #211
    0
  19. #210 AOPHAK™ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 01:37
    ตอนนี้เน้นคยูเนอะอืมมคยูจะดีจริงหรือป่าวต้องรอดูกันต่อไป

    อาจจะจริงอย่างที่ฮีชอลพูดว่าคยูอาจจะเข้ามาเยียวยา
    #210
    0
  20. #209 ploychompoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 21:46
    เล่นกับไฟ ใช่นะสิ
    ฮยอกแจ กำลังกับไฟอยู่
    แต่ มันก็สมควรแล้วล่ะที่ต้องเป็นอย่างงี้
    โจคยูฮยอนก็เป็นคนดีในสายตาฮยอกแจ
    ทงเฮ ไว้ใจได้รีบรับความสัมพันธ์เลยสิ
    #209
    0
  21. #208 * [J]o[L]ee[P]op ,, ♥ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 21:05
    เรื่องนี้น่ากลัวจริงๆด้วยแหละ -__-
    มันลึกลับซับซ้อนกว่าที่ิคิดไว้เลย
    แต่ละคนดูมีปูมหลังเยอะเนอะ.. น่าติดตามจิรงๆค่ะ
    ฮยอกดูท่าจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆ..
    อ๊ากกก อยากให้ถึงตอนฉะกันอีกคัร้งสะแล้วสิ
    (แอบุล้นเมหือนกันว่าถ้าวอนรู้ความจริงมันจะเป็นยังไง><)

    อ่า คยูเฮ >______<
    ชอบๆๆ แ่ต่นะ.. เฮจ๋า ลองเปิดใจอย่างที่ฮีบอกก้อได้
    ดูฮยอกแจก็ไม่น่าจะเอาคยูมาอยู่ในแบล้คลิสท์นี่น่า..
    ลองดุๆ บางทีโลกนี้อาจจะสดใกว่านี้ก็ได้
    (แต่อยากรู้เหมือนกันว่าบอมกับด๊องเลิกกันเพระาอะไร??)

    ไรเตอร์จ๋า สู้ๆนะค่ะ อัพวันเว้นวันก็ได้ 55+
    แต่อย่าหายไปนานๆเลย (เดี๋ยวลงแดง)
    ไม่มีใครหาว่าไรเตอร์อัพเยอะไปแน่ๆ คิคิ
    ยังไงก็สู้ๆนะค่ะ อยาท้อใจ เราเปนกำลังใจให้

    ปล. เพลงประกอบถูกใจมาก เราชอบเพลงนี้มากเลยค่ะ ><
    ปล.2 รวมเล่มแล้วอย่าลืมบอกกันน๊า~ คิคิ ♥

    #208
    0
  22. #207 HIPPOPOTAMUS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 18:06

    มินบอกว่าฮยอกเล่นกับไฟหรอ
    งั้นนวอนก็ต้องร้ายอ่ะดิ (ไม่ร้ายจริงก็คงไม่ทำอึนฮยอกเจ็บ-*-)
    เเอบกลัวพี่ไรเตอร์หักหลังให้วอนร้ายกว่าฮยอกเเจ -*- เดี๋ยวจะเเก้เเค้นไม่มันส์ 55
    เเต่ว่าด๊องกับบอมเคยคบกันหรอ อยากรู้ว่าเลิกกันทำไมน๊า เเต่คยูเฮก็น่ารักดี
    ปล่อยคิบอมให้อึนฮยอกเหอะนะ ^^ 

    #207
    0
  23. #206 WH704 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 15:57
    โอ๊ยยย

    เรื่องนี้ชักจะน่ากลัวเข้าไปทุกวันแล้ว

    อ่านแล้วทำให้ลุ้นได้ตลอดว่าฮยอกแจจะมาไม้ไหน

    แล้วใครเป็น ไฟ ที่ซองมินว่าอ่ะคะ



    เรื่องนี้คยูเฮใช่ไหมหนิ

    ขอให้เป็นคยูเฮเหอะ

    ชอบบบบบบบบบบบบ

    555555555555555555
    #206
    0
  24. #205 littledolphin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 15:36
    >/////< ตอนที่พูดถึงคยูว่าเป็นคนจริงใจ ที่มีรอยยิ้มแสนบริสุทธิ์แจกจ่ายให้กับทุกคนหน่ะ เขินมาก!!!



    ได้ข่าวว่าฟิควอนฮยอก แต่เขินคยู อิอิ ไม่เกี่ยวเนอะ แต่ก็หยุดไม่ได้ 5555+



    แล้วก็หวังว่า คยูจะเอารอยยิ้มที่แสนบริสุทธิ์ไปรักษาแผลใจให้หมวยได้สำเร็จนะ ^^



    ส่วน "วอนฮยอก" เราจะรอดูว่า ใครจะยับเยินมากกว่ากัน



    คนนึงอาจจะเจ็บปวดที่โดนแก้แค้น ในขณะที่อีกคนก็อาจจะแก้แค้นด้วยความเจ็บปวด (รึเปล่า??)



    แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น ขอเห็น "คู่หมั้นชเว" เละก่อนก็แล้วกันนะคะไรเตอร์ 55555+
    #205
    0
  25. #204 geejajaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 15:33
    อื้มหืม ฮยอกคะ เหมือนเป็นเครื่องแสกนให้ด๊องเลย ^^
    ยังไงก็แล้วแต่หวังว่าชายดจวคงไม่ได้เคยมีคดีกับอึนๆนะ
    ไม่งั้นฮยอกเอาเละแน่ แล้ว ด๊องคงไม่ยอมมารักด้วยได้ง่ายๆแน่

    วอนเอ๋ย หึงแม้กระทั่งกับน้องเลยเหรอ
    สงสัยฮยอกเอาจุดนี้มาเล่นงานได้แน่ๆเลยอ่ะ รึเปล่า
    #204
    0