เกียรติยศหัวใจ (สนพ.บางรัก)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 215,545 Views

  • 810 Comments

  • 2,356 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    278

    Overall
    215,545

ตอนที่ 9 : คำขอโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    11 ก.ย. 60

เมื่อรถเลี้ยวเข้าสู่วังวรทัศน์ ปัทมนเห็นผู้คนเดินสลับวิ่งกันขวั่กไขว่ ฉับพลันในสมองเกิดลางสังหรณ์บางอย่างว่าสถานการณ์ตรงหน้าคงไม่สู้ดีนัก เธอเยื้องกายก้าวขาลงจากรถพร้อมแรงเต้นของหัวใจที่รัวกระหน่ำ พร่ำอธิฐานขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อยากให้สิ่งที่ตัวเองคิดเป็นแค่ฝันร้ายที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นจริง

 ความเป็นห่วงบิดาทำให้เธอรีบดึงสติของตัวเองกลับมา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอจะต้องยืนหยัดและรับมือกับความจริงตรงหน้าให้ได้ ขณะสาวเท้าก้าวขึ้นบันไดวนหลายสิบขั้นของวังวรทัศน์ ความรู้สึกราวกับว่าระยะทางนั้นช่างแสนไกลและใช้พลังกับการเคลื่อนตัวไปข้างหน้ามากมายเหลือเกิน

“คุณบัวเชิญทางนี้ค่ะ” นิ่มนวลแม่บ้านที่ดูแลตึกนี้เป็นประจำเดินปรี่เข้ามารับ สีหน้าของเธอหม่นเศร้า แววตาบวมช้ำผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ

“คุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะน้านิ่ม” ยิ่งเดินเข้าใกล้ห้องที่จำได้ว่าเป็นห้องทำงานของบิดา ใจของปัทมนก็แทบจะร่วงหล่นไปอยู่ที่ปลายเท้า ความนิ่งเงียบและสีหน้าเปราะเปื้อนคราบน้ำตาของคนรับใช้ที่ยืนเรียงรายออกันอยู่ด้านหน้า แค่นั้นก็ทดแทนถ้อยคำมากมายที่พวกเขาอยากบอกกับเธอว่าภายในห้องนั้นกำลังเกิดอะไรขึ้น

“คุณบัวทำใจดีๆ ไว้นะคะ” แม้นิ่มนวลจะบังคับเสียงไม่ให้สั่นแต่ก็ทำได้ยากยิ่ง

“ไม่จริงใช่มั้ยคะ!! น้านิ่มยืนยันกับบัวทีว่ามันไม่ใช่อย่างที่บัวคิด” ที่เคยมองว่าตัวเองเป็นคนจิตใจเข้มแข็งและรับมือได้กับทุกสถานการณ์ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย จู่ๆ ร่างกายก็เริ่มเกิดอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวราวกับจะเป็นไข้ ใจของเธอเริ่มสั่น ฝ่ามือมีเหงื่อไหลซึมออกมาจนเปียกชื้น

“ต้องเข้มแข็งนะคะคุณบัว” แรงบีบกระชับจากฝ่ามือของนิ่มนวลเตือนให้เธอบอกกับตัวเองว่าต้องเข้มแข็ง ไม่ว่าความจริงข้างหน้าจะเป็นอย่างไร เธอก็ต้องก้าวเข้าไปต่อสู้เพื่อยอมรับกับมันอย่างไม่ครั่นคร้าม

“คุณท่านสิ้นใจแล้วค่ะ”

“...” คำบอกกล่าวนั้นรุนแรงราวกับต้องการจะกระชากหัวใจปัทมนให้หลุดร่วงออกจากร่าง ขาเรียวเริ่มสั่น มือชื้นเหงื่อเกาะกุมนิ่มนวลเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มพับลงเพราะทรงตัวไม่ไหว ใกล้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจสามสี่นายที่กำลังปรึกษาหารือกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ห่างออกไปไม่กี่ก้าวมีผ้าขาวปกคลุมร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น

“ไม่จริง! เมื่อเช้าท่านยังทานข้าวกับบัวอยู่เลย” ณ วินาทีนั้นปัทมนต้องกล้ำกลืนความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส แม้จะยอมจำนนต่อหลักฐานแต่ก็ยังไม่อาจยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นฉับพลันนั้นได้

“ท่านไปสบายแล้ว คุณบัวต้องทำใจนะคะ” นิ่มนวลพยายามปลอบนายสาว

“บัวไม่เชื่อว่าคุณพ่อจะจากบัวไปง่ายดายอย่างนี้... บัวไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ค่ะน้านิ่ม... บัวไม่อยากเชื่อ” พูดทวนประโยคเดิมวนซ้ำไปซ้ำมาเพราะไม่อยากยอมรับโชคชะตาที่เหมือนแกล้งล้อเธอเล่น 

แต่ลางสังหรณ์ชั่วร้ายที่เธอไม่ต้องการให้เกิดก็เป็นจริงสมใจท่านมัจจุราชแล้ว ความรู้สึกราวกับผืนดินได้ถล่มทลายลงต่อหน้า ฟ้าที่เคยสว่างไสวฉับพลันมืดดับลงราวกับพระอาทิตย์อับแสง เสียงนกกาที่เคยร้องเซ็งแซ่ท่ามกลางหมู่แมกไม้รอบบริเวณบ้านก็อันตรธานเงียบหายไปสิ้น เธอไม่แน่ใจว่าจะมีใบไม้สักใบที่ยังคงพัดไหวอยู่หรือเปล่า 

ราวกับโลกทั้งใบกำลังรับรู้ได้ถึงความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ของเธอ ทุกสรรพสิ่งจึงพร้อมใจหยุดเคลื่อนไหวเพื่อร่วมไว้อาลัยและส่งดวงวิญญานของบุคคลที่เธอรักให้ก้าวสู่ดินแดนแห่งใหม่ ดินแดนไกลโพ้นที่แยกห่างไม่อาจทำให้เธอได้สัมผัสหรือพูดคุยกับบิดาได้อีก

ในความสูญเสียปัทมนได้ค้นพบความรู้สึกแท้จริงบางอย่าง สายสัมพันธ์ของความเป็นพ่อลูกที่เธอไม่เคยคิดว่ามีอยู่ในห้วงความรู้สึกของเธอเลย แท้จริงแล้วในนั้นบรรจุไว้ด้วยความรักเต็มเปี่ยม... ในความเป็นลูก ต่อให้พ่อจะถูกหรือผิดเป็นเช่นไร ก็ไม่อาจทำลายความรักและสายสัมพันธ์ที่ถูกลิขิตไว้ให้เสื่อมสลายไปได้   

“คุณ...พ่อ!” ช่างยากเย็นแสนเข็ญกว่าเสียงระโหยจะดังเล็ดลอดผ่านลำคอแห้งผาก ภาพการร่วมโต๊ะรับประทานอาหารเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าฉายชัดกลับมาตอกย้ำให้เธอเข่าอ่อนจนทรุดตัวลงนั่งพับกับพื้น ไม่เคยคิดฝันว่านั่นจะเป็นอาหารมื้อแรกและมื้อสุดท้ายที่จะได้ใช้เวลาความเป็นพ่อลูกร่วมกัน

“บัว...บัวขอโทษค่ะคุณพ่อ บัวขอโทษ”

มือเรียวพนมก้มลงกราบ ภายในใจเฝ้าโทษตัวเองว่าเป็นเพราะคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจึงทำให้บิดาต้องจบชีวิตลงอย่างน่าหดหู่ หากยอมลดทิฐิของตัวเองลง เธอก็คงไม่ต้องแลกกับความสูญเสียอันใหญ่หลวง แม้อยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขมันก็สายเกินไปเสียแล้ว

     

อิศรานนท์มาร่วมงานสวดพระอภิธรรมในคืนสุดท้าย แม้จะเคยมีเรื่องบาดหมางกันมากมายแต่เขาก็มีสปิริตพอที่จะมาอโหสิกรรมด้วยตัวเอง 

สิ่งที่เขาประหลาดใจคือผู้ตายเป็นบุคคลมีชื่อเสียง แต่บรรยากาศภายในงานสวดศพกลับเต็มไปด้วยความเงียบเหงา เขาพยายามเพ่งมองหานพดารากับลูกสาวทั้งสามคนของเธอแต่ก็ไม่พบ มีเพียงหญิงสาวที่เขารู้ว่าเธอชื่อปัทมนนั่งฟังพระสวดอยู่ด้วยความโศกสลด

@@@@@@@@@@

ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนว่าตอนนี้มาอัพได้ไม่มาก เพราะว่าติดงานจึงเขียนได้น้อย แต่ก็อยากอัพให้ทุกคนที่ติดตามได้อ่านกัน อย่าว่าเค้าน้าา ตอนหน้าจะชดเชยให้แบบยาวๆ เพื่อเป็นการแก้ตัว

ดีใจที่มีคอมเม้นท์เข้ามามากมาย ทั้งติชม และเสนอแนะแนวทาง สำหรับไรท์ถือว่านั่นคือน้ำใจของนักอ่านทุกคนที่มีให้กับไรท์มาโดยตลอด ชี้ทางถูกผิด สิ่งไหนผิดพลาดจะนำมาแก้ไขปรับปรุง สิ่งไหนชื่นชมก็น้อมรับด้วยความยินดี ขอบคุณที่ร่วมแชร์และแบ่งปันนะคะ หวังว่าเราจะประคับประคองให้นิยายเรื่องนี้สนุกไปด้วยกัน


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #761 INMYHOPE (@phathicha_t) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 13:36
    ดูจากสิ่งที่ตนเองเคยถูกกระทำ ก็ไม่น่าจะเสียใจขนาดนั้น
    #761
    0
  2. วันที่ 20 มกราคม 2561 / 12:20
    แล้วคนที่เหลือจะเป็นอย่างไรน่ะ เห้อมมมม
    #611
    0
  3. #376 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:22
    หาทางออกคนเดียว นี้ละน่า มีสุขสบายเพราะบรรพบุรุษ พอเจอปัญหาก็ตัดช่องน้อยแต่พอตัว ในเมื่อยอมรับผิดทั้งหมดได้ ก็ควรจะยอมรับว่าไม่เหมือนเดิม ที่ทางก็มีไม่ใช่สินเนื้อประดาตัวเสียเมื่อไร
    #376
    0
  4. #323 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 18:39
    ปะกันแล้ว ....
    #323
    0
  5. #172 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 14:08
    จะได้เจอกันแล้วค่ะ
    #172
    0
  6. #55 berry_auuka (@berry_auuka) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 19:37
    พระเอกมาแว้ววว
    #55
    0
  7. #54 nuii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 18:32
    สนุกมากคะ รอติดตาม
    #54
    0
  8. #53 Sudthanom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 13:53
    ที่น่าสนใจคือแล้วจะทราบได้อย่างไรว่าพินัยกรรมฉบับจริงอยู่ที่ไหนแล้วคุณปัทจะมีสิทธิ์รู้ความจริงหรือไม่และอย่างไร หรือถ้าโดนแก้ไขไปแล้ว ความจริงจะถูกเปิดเผยอย่างไร และใครคือคนๆนั้น
    #53
    0
  9. #52 Sudthanom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 13:36
    ทางออกของคนขี้ขลาดก็มีไม่กี่ทางหรอก แล้วทางนี้ป้อบสุดๆ
    #52
    0
  10. #51 Khan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:50
    รอนะคะ
    #51
    0
  11. #50 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:31
    ลูกเมียสุดที่รักของคุณพ่อไปไหนทำไมไม่มางานศพ
    #50
    0
  12. #49 Vergo222 (@Vergo222) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:17
    แล้วคุณแม่ของนางเอกไปไหนคะ
    #49
    0
  13. #48 ปลาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:05
    รอเล่มเหมือนกัน. งานเขียนคุณภาพ. นางเอกไม่ไง่
    #48
    0
  14. #47 Kann4455 (@Kann4455) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 08:48
    มีของคุณทุกล่มที่ออกมา เรื่องนี้พี่รอเล่มนะคะ ออกอีบุ๊คเร็ว ๆ
    #47
    0