มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 97 : บทที่ 97 เลือกข้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 464 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61

บทที่ 97 เลือกข้าง

 

            รากไม้ทำการตรวจสอบกองกำลังที่ติดตามมาที่ด้านหลังอย่างสุดกำลัง ผ่านอุปกรณ์ที่มีภายในรถ

 

โดยการเจาะระบบควบคุมของกล้องวงจรปิดในพื้นที่ ระบบตรวจสอบทุกๆ อย่าง ที่สามารถเข้าถึงได้ทั้งหมด เพื่อที่จะรู้ให้ได้ว่าใครที่กล้าติดตามมาเป็นจำนวนมากแบบนี้ ยังกับจะมาทำสงครามกลางเมือง

 

            ส่วนคุณซากุระเองแต่เดิมหน้าที่ของเธอก็คือคอยอำนวยความสะดวกต่างๆ ให้กับเจ้านายใหม่ของเธอมากเมฆ

 

แต่หากเจ้านายของเธอ ตกอยู่ในอันตรายไม่ว่าในกรณีใดๆ ที่อาจจะเกิดขึ้น เธอก็มีสิทธิ์ในการสั่งการกองกำลังทหารสำรองอันเป็นความลับได้ ที่เป็นจักรกลสงครามระดับสูงเช่นกัน และดูเหมือนเธอกำลังตัดสินใจ ว่าจะเรียกกองกำลังจักรกลสงครามออกมาดีหรือไม่

 

เพราะไม่เห็นเจ้านายของเธอ จะเดือดร้อนอะไรเลยสักนิดเดียว

 

ทั้งที่ในหน้าจอแสดงผลตรงหน้าของรากไม้ จำนวนจุดคลื่นความร้อนที่ตรวจสอบได้ มันมีไม่ต่ำกว่า 250 จุดเลยทีเดียว แถมยังสามารถเคลื่อนไหวติดตามมาได้ด้วยความเร็วสูง และไม่เป็นที่สังเกตใดๆ อีกต่างหาก

 

แบบนี้มีโอกาสที่จะเป็นกองกำลังระดับสูง หรือเหล่านักฆ่าจำนวนมากก็เป็นได้

 

แต่ทำไมพ่อหน้าหล่อยังใจเย็นอยู่ได้อีก .. ซากุระรู้สึกเหมือนตัวเองเข้าไม่ถึงความคิดของอีกฝ่ายเลยจริงๆ

 

ส่วนพวกเด็กๆ มองจอแสดงผลจุดคลื่นความร้อนจำนวนมากอย่างสงสัย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะไม่รู้เรื่องที่พูดคุยกันเลยนั่นเอง

 

หลังจากที่รถลีมูซีนวิ่งมาได้สักระยะทางแล้ว ในเส้นทางหลักที่จะไปโรงพยาบาล

 

รากไมเองก็ตรวจสอบจำนวนกองกำลังที่ติดตามมา และคิดจะออกคำสั่งให้เหล่าเมดสาวสงครามที่แอบติดตามมาอย่างลับๆ เข้าไปจัดการในทันที แต่ก็อยากจะถามนายท่านของตนเองก่อน เพื่อยืนยัน

 

".. นายท่าน กองกำลังที่ว่ายังคงติดตามมาเช่นเดิม เว้นระยะกับทางเราอย่างน่าสงสัย จะให้ผมเรียกกำลังเสริมเลยมั้ยครับ .."

 

".. ผมตรวจสอบกล้องวงจรปิดที่เข้าถึงได้แล้ว ทั้งหมดเป็นมนุษย์ครับ และเป็นผู้ฝึกฝนพลังลมปราณแท้จริงทั้งหมดอีกด้วย จำนวนไม่ต่ำกว่า 250 คน จะให้ผมนำภาพที่บันทึกได้ฉายให้ดูเลยมั้ยครับ .." รากไม้หันหน้ามาถาม

 

".. ไม่เป็นไร .." มากเมฆดูเหมือนจะเฉยชากับสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นพอสมควร ทำราวกับไม่ได้มีเรื่องอะไร เพราะไม่อยากจะให้พวกเด็กๆ ที่นั่งรถมาด้วยเป็นกังวล

 

".. หรือจะให้เมดสาวสงครามทั้งสี่ เข้าไปจัดการดีมั้ยครับ พวกเธอติดตามมาด้วยเช่นกัน .." รากไม้กล่าวถามอีกครั้ง พร้อมกับรอคำตอบให้คนของตัวเองออกปฏิบัติการ

 

".. ไม่ต้อง ไม่เป็นไรไง ควบคุมให้รถไปจอดที่ร้านขายไอศกรีมข้างหน้า แล้วรออยู่ที่นั่นสักพักแล้วกัน .."

 

มากเมฆยังคงสงบและไม่ได้ตื่นเต้นอะไรกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เขาพยายามกันให้พวกเด็กๆ อยู่ให้ห่างจากเขามากที่สุดในเวลาแบบนี้

 

".. คุณซากุระฝากดูแลพวกเด็กๆ ด้วยนะครับ .." หลังจากที่รถจอดแล้วที่หน้าร้านไอศกรีม มากเมฆก็ขอให้เลขาสาวสวยช่วยดูแลทางนี้ให้ที

 

".. ทั้งหมดเชื่อฟังพี่สาวคนสวยซากุระนะ กินไอศกรีมรอพี่ก่อนนะ พี่มีธุระแถวนี้นิดหน่อย ทั้งหมดพี่ออกเอง .."

 

มากเมฆพาพวกเด็กๆ เข้าไปในร้านพร้อมคุณซากุระ ราวกับเป็นครอบครัวใหญ่หาห้องพิเศษเฉพาะ VIP ให้ทั้งหมดเข้าไปพักผ่อน พร้อมกับสั่งของหวานและของที่ชอบให้พวกเด็กๆ อย่างเต็มที่เป็นจำนวนมาก

 

จนพนักงานสาวถึงกับมองมากเมฆด้วยความประหลาดใจ หลงเข้าใจผิด คิดว่าพวกเด็กๆ ทั้งหมด 4 คน เป็นลูกๆ ของเขาเสียอีก เนื่องจากเห็นมากเมฆตามใจพวกเด็กๆ อย่างมากนั่นเอง

 

แน่นอนว่าในระหว่างที่รอไอศกรีมกับพวกของหวานต่างๆ มาเสิร์ฟ มากเมฆยังได้ออกคำสั่งให้รากไม้ ทำการเรียกสาวเมดสงครามทั้งสี่ออกมาจากที่ซ่อน และให้เข้าไปภายในร้านห้องพิเศษ เพื่อปกป้องพวกเด็กๆ ในระหว่างที่เขาไม่อยู่ ป้องกันไม่ให้มีกองกำลัง หรือองค์กรที่ไม่หวังดีจับพวกเด็กๆ ไปต่อรองกับเขาได้

 

มากเมฆกับรากไม้ปลีกตัวออกมาอย่างเนียนๆ ในระหว่างที่กำลังจะไปเข้าห้องน้ำ

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลายนาทีรากไม้จะคอยรายงานผลอยู่เรื่อยๆ เกี่ยวกับกองกำลังที่แอบติดตามมา

 

เพราะตั้งแต่มากเมฆเข้าไปภายในร้านไอศกรีม กองกำลังกว่า 200 คนที่ว่านั้น กับหยุดนิ่งคล้ายกับรอคอยอะไรบ้างอย่างอยู่ จนแม้แต่มากเมฆเองยังรู้สึกว่ามันแปลกๆ

 

".. รากไม้ ตามมาให้ทันล่ะ หากไม่ทันก็ให้จับสัญญาณจากตำแหน่งสายรัดข้อมือเอานะ .." มากเมฆจับไหล่รากไม้ ก่อนที่จะหายตัวไปต่อหน้าต่อตา

 

เนื่องจากพลังของมากเมฆในตอนนี้ ทำได้แค่วาร์ปตัวเองเท่านั้น ไม่งั้นคงพารากไม้ไปด้วยแล้ว

 

รากไม้นิ่งค้างไป 2 วิ ก่อนที่จะพูดบ่นอะไรออกมา

 

".. นายท่าน มีพลังพิเศษกี่อย่างกันแน่เนี่ย ต้องบันทึกภาพรายงานผลให้อาเจ๊อีกแล้ว  .." รากไม้บ่นๆ ตามปกติหนุ่มโสด ก่อนที่จะหาตำแหน่งได้และติดตามมาภายหลัง

 

***********

 

ณ ดาดฟ้าของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

 

เวลา 10.43 นาที อุณหภูมิ 21 องศา อากาศไม่หนาวไม่ร้อนกำลังดี ท้องฟ้ามีเมฆมาก

 

เหล่ายอดฝีมือของกองกำลังโลกมืด มากกว่า 280 คน กระจายตัวอยู่รอบๆ บริเวณและใกล้เคียง รักษาการณ์ดูแลความเรียบร้อยอย่างเต็มที่

 

".. คุณปู่แน่ใจเหรอคะ ว่าผู้ชายคนนั้นจะมาจริงๆ แล้วรู้ได้ยังไงว่าผู้ชายคนนั้นจะมา .." ซายูริ สาวสวยผู้มีพลังพิเศษมนตร์เสน่หา ที่ทำให้คนอื่นๆ หลงรักและทำตามในสิ่งที่เธอต้องการ และยังเป็นผู้ฝึกฝนพลังลมปราณแท้จริงอัจฉริยะอันดับต้นๆ ของประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย

 

".. ต้องมาแน่ พวกเราติดตามอีกฝ่ายมาสักระยะแล้ว และเว้นระยะห่างอย่างชัดเจนไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะมาด้วยตัวเอง หรือส่งใครมา อย่างน้อยๆ เราก็สามารถติดต่อสื่อสารกับเขาได้  .." ชายชราพูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล

 

ชายชราผู้นี้มีนามว่า โอนิ ทาเคดะ เป็นชนชั้นผู้นำของหมื่นมารพันอสูร หรือโลกมืดของสาขาญี่ปุ่นคนปัจจุบัน เป็นชายชราผู้มีพลังฝีมือไม่สูงมากนัก หากเทียบกับอาวุโสคนอื่นๆ ภายในประเทศก็ยังติดหนึ่งใน 10 ได้อยู่

 

***********

 

หลังจากที่ไม่สามารถติดต่อกับผู้ส่งสาร ชายหนุ่มผู้สวมหน้ากากจีนโบราณได้แล้ว

 

เฒ่าชราทาเคดะก็เริ่มทำการตรวจสอบอย่างลับๆ ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา แต่ก็ไม่สามารถหาเบาะแสใดๆ ได้เลย

 

คาดว่าอีกฝ่ายน่าจะถูกฆ่าตายทำลายหลักฐานไปแล้วเป็นแน่ และการที่ผู้ส่งสารนายนี้ ยังมีหน้าที่ในการตรวจสอบภารกิจอีกด้วย ได้หายตัวไปอย่างลึกลับแบบนี้และหาคำตอบอันสมควรไม่ได้

 

ภายในพื้นที่รับผิดชอบดูแล แน่นอนว่าทางสาขาญี่ปุ่น กลุ่มคนทั้งหมดที่พบกับอีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้ายที่โตเกียว จะต้องรับผิดชอบทุกๆ อย่าง นั่นก็คือความตาย

 

การสังหารหรือการตายของผู้ส่งสาร ผู้ส่งมอบภารกิจ หรือผู้ตรวจสอบของโลกมืดอย่างหนึ่งอย่างใดนั้น หมายถึง

 

การไม่เคารพเหล่าอสูรชนชั้นผู้นำภายในองค์การ เป็นการดูหมิ่นอย่างร้ายแรง จนบ่อยครั้งเกิดการฆ่าล้างบางสาขา ของแต่ละประเทศที่อยู่ในระดับชั้นต่ำกว่าอยู่บ่อยครั้งอย่างป่าเถื่อน

 

".. คุณปู่ แล้วหากมันไม่เป็นไปอย่างที่คิดล่ะคะ พวกเราจะทำยังไง .." ซายูริถามปู่ของเธออีกครั้งด้วยความไม่สบายใจจากสถานการณ์ของสาขาในปัจจุบัน

********

 

ระหว่างที่สองปู่กับหลานกำลังพูดคุยกันอยู่ คนอื่นๆ สังเกตการณ์รอบข้างอย่างระมัดระวัง เพราะเป็นการเคลื่อนไหวในตอนกลางวัน และอาจจะถูกสังเกตเห็นได้ง่ายจากบุคคลภายนอกที่ไม่เกี่ยวข้อง

 

ทว่า!!!

 

กับไม่มีใครเลยที่สังเกตเห็น การปรากฏตัวของชายหนุ่มรูปงาม ผู้หล่อเหลาราวกับเทพบุตรจากสวรรค์ ที่ใจกลางพื้นที่ของชั้นดาดฟ้าอย่างช้าๆ มองดูปู่หลานด้วยแววตาเฉยชาไร้อารมณ์อย่างไม่ใส่ใจ

 

ก่อนที่จะพูดบางสิ่งขึ้นมา เพื่อให้ทั้งหมดตระหนักรู้ว่าตัวเขาได้มาถึงแล้ว

 

".. หากอยากจะฆ่าก็รีบๆ เข้ามา จะได้จบภารกิจไม่ใช่หรือไง .." มากเมฆพูดขึ้นเสียงเย็น พร้อมกับบรรยากาศรอบข้างที่ค่อยๆ เปลี่ยนไปอย่างช้าๆ

 

ชายชราโอนิมองเห็นอีกฝ่ายได้จากน้ำเสียงที่ดังขึ้นเหมือนไม่พอใจ

 

ก่อนที่จะยกมือขึ้นเป็นสัญญาณห้ามไม่ให้คนอื่นๆ ลงมือ หรือเสียมารยาท

 

พร้อมกับก้าวเดินเข้าไปใกล้ๆ อีกฝ่าย แสดงความเคารพและทักทาย แบบเดียวกับที่ชาวญี่ปุ่นมักกระทำด้วยการโค้งคํานับอันงดงาม และในขณะเดียวกันคนทั้งหมดในที่นี้กว่า 280 คน ก็แสดงความเคารพด้วยวิธีการเดียวกันทั้งหมดอย่างพร้อมเพรียง

 

แน่นอนว่าสร้างความประหลาดใจให้มากเมฆมิใช่น้อย

 

เพราะยังไงก็ตามก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาปลดปล่อยจิตสัมผัสลี้ลับออกไปทั่วโลกเมื่อวันก่อน ทำให้เขาได้รู้ว่าคนทั้งหมดของสาขาญี่ปุ่น มีภารกิจที่ต้องการจะให้เขาตาย จากชายสวมหน้ากากจีนโบราณที่ถูกมากเมฆฆ่าไปแล้วก่อนหน้านี้

 

แล้วทำไมวันนี้ถึงได้เปลี่ยนไป ... มันเกิดอะไรขึ้น !?

 

ชายชราโอนิ ทาเคดะเห็นมากเมฆแปลกใจ กับปฏิกิริยาตอบรับที่เกิดขึ้นของคนจำนวนมาก

 

เฒ่าชราเห็นว่ามันเป็นโอกาสที่จะอธิบาย จึงได้รีบพูดในสิ่งที่ต้องการออกมาในทันที

 

".. ต้องขออภัยท่านผู้สืบทอดด้วย พวกเราทั้งหมดเป็นคนของหมื่นมารพันอสูร โลกมืดของสาขาญี่ปุ่น ประจำการอยู่ที่เมืองโตเกียวแห่งนี้ แต่เดิมพวกเรามีภารกิจที่จะต้องสังหารท่านผู้สืบทอดให้จนได้ .."

 

".. มันเป็นภารกิจที่ได้รับมาจากเทพอสูรระดับสูงคนหนึ่ง แต่ทว่าทางเราได้ปรึกษากันแล้ว และเลือกที่จะยกเลิกภารกิจนี้ไป ด้วยเหตุผลบางอย่าง .."

 

".. และเลือกที่จะเดิมพันกับอนาคตดูสักครั้ง ถึงแม้โอกาสจะต่ำมากก็ตามที่พวกเราทั้งหมดจะรอด .."

 

".. พวกเราผู้ฝึกยุทธ์แท้จริง โลกมืดสาขาญี่ปุ่นเกือบทั้งหมด ยินดีติดตามรับใช้และสนับสนุนให้ท่าน เป็นผู้สืบทอดดำรงตำแหน่งจักรพรรดิแห่งโลกมืดคนต่อไป ได้โปรดยอมรับความหวังดีของพวกเราด้วย ท่านผู้สืบทอดมากเมฆ เมฆาเทพ ผู้ถูกเลือกโดยตรงจากมารกระบี่ .."

 

เฒ่าชราโอนิ ทาเคดะ ได้พูดในสิ่งที่ต้องการออกมาไปทั้งหมดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล เพราะหากไม่ทำแบบนี้ ยังไงพวกมันทั้งหมดก็ต้องตายอยู่ดีจากอสูรบ้าตนนั้น ที่คิดจะฆ่าพวกมันตั้งแต่แรกหากภารกิจล้มเหลว

 

หลังจากที่ชายสวมหน้ากากจีนโบราณนั่นหายไป และหาเบาะแสใดๆ ไม่ได้เลย เป็นเหตุให้สาขาญี่ปุ่นต้องเลือกข้างอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้

 

เพื่อความอยู่รอดของทุกๆ คนภายในประเทศญี่ปุ่นแห่งนี้

 

 เพื่อให้หนีรอดจากความพิโรธ ความโกรธแค้นบ้าคลั่งของเทพอสูรตนนั้น หนึ่งในผู้มีสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิด้วยเช่นกัน

 

มากเมฆมองอีกฝ่ายอย่างเฉยชามากกว่าเดิม สัมผัสได้ถึงความวุ่นวายใจ ความกังวล ความหวาดกลัว และความไม่แน่นอนมั่นคงจากอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน

 

ชายชราตรงหน้าไม่ใช่คนดีอะไร เป็นแบบกิ่งกาเปลี่ยนสีเพื่อความอยู่รอดเท่านั้น  แต่ถึงแบบนั้นมากเมฆก็ยังคงเก็บเอาไว้ภายในใจไม่ได้พูดออกไป

 

"..อย่างงั้นรึ ไม่ใช่ว่าพวกคุณเหล่าผู้อาวุโสของญี่ปุ่น ได้เลือกที่จะทำภารกิจฆ่าผมให้ตายให้ได้ไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงเปลี่ยนใจเสียล่ะ ไม่ต้องถามว่าทำไมผมถึงรู้ .."

 

มากเมฆได้ใช้พลังลมปราณทมิฬในขณะที่พูด ดึงเอาเก้าอี้และคันร่มขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ เข้ามานั่งพร้อมกับบังแดดไปด้วยอย่างสบายอารมณ์ และปล่อยให้อีกฝ่ายยืนพูดไปโดยไม่สนใจวัยวุฒิของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

 

ทุกๆ คนผู้ฝึกพลังลมปราณแท้จริงในที่นี้ ได้เห็นถึงการควบคุมพลังลมปราณของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ ควบคุมได้อย่างไร้ที่ติดุจแขนขา ก็อดที่จะชื่นชนในความสามารถของอีกฝ่ายไม่ได้

 

แต่ลึกๆ ภายในใจก็อดที่จะหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อย หากอีกฝ่ายได้เลือกที่จะกลายเป็นศัตรูขึ้นมาจริงๆ คงยากที่จะรับมือแบบสุดๆ เลยทีเดียว

 

".. นกที่ดีควรรู้จักเลือกไม้ทำรัง ท่านมากเมฆเป็นถึงผู้ที่ได้รับเลือกโดยจักรพรรดิมารกระบี่เองโดยตรง พวกเราจึงปรึกษาหารือกันอีกครั้งกับเหล่าอาวุโส และตัดสินใจเลือกในท้ายที่สุด เพื่ออนาคตของคนรุ่นต่อไป.... .."

 

เฒ่าชรา โอนิ ทาเคดะ พยายามไม่พูดถึงภารกิจก่อนหน้าแม้แต่น้อย กล่าวอ้างเหตุผลต่างๆ เพื่อเปิดหนทางให้กับคนของตัวเองได้อยู่รอดต่อไป ภายใต้ปีกของผู้สืบทอดอำนาจตรงหน้า

 

เพราะหากได้กลายเป็นผู้ติดตามของหนึ่งในผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการ

 

อย่างน้อยๆ ก็ยังมีข้ออ้างในการกระทำต่างๆ ที่มากกว่านี้ต่อกองกำลังอื่นๆ ในโลกมืดได้

 

ดีไม่ดีอาจจะได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มอำนาจ สาขากองกำลังที่เห็นชอบด้วยก็เป็นได้ ยังไงก็ตามชายหนุ่มที่ชื่อมากเมฆคนนี้ ก็เป็นถึงผู้ที่ถูกเลือกให้รับสืบทอดโดยตรงนั่นเอง

 

เหล่าผู้ยอดยุทธ์ขอบเขตปราณเบิกภพ ที่จงรักภักดีต่อมารกระบี่มาโดยตลอดร้อยปี จะต้องเข้าร่วมด้วยอย่างแน่นอน

 

มากเมฆไม่ได้รู้ถึงสถานการณ์ของโลกมืดสาขาญี่ปุ่นในปัจจุบัน ที่กำลังแย่และอาจจะถูกฆ่าล้างบางได้ทุกเมื่อ

 

แต่ก็พอคาดเดาได้ว่าคนพวกนี้ จะต้องมีเหตุให้เลือกข้างแน่ๆ เพราะดูเหมือนกำลังร้อนรนอยู่ไม่ใช่น้อยจากอะไรบางอย่าง แต่หากเป็นประโยชน์กับเขาได้ แน่นอนมากเมฆจะรับเอาไว้ให้กลายเป็นกองกำลังของตัวเอง

 

แต่ยังไงชายหนุ่มก็คงไม่ไว้วางใจ และจะใช้งานอีกฝ่ายเป็นเพียงเครื่องมือเท่านั้น

 

".. พูดมาตั้งมากมาย ก็เพื่อจะให้ผมเลือกให้พวกคุณเป็นผู้ติดตามรับใช้ และอยู่ในการปกครองของผมจากนี้ไปสินะ .."

 

มากเมฆหยุดนิ่งและทำท่าครุ่นคิดอยู่เล็กน้อยก่อนที่จะตอบกลับออกไป

 

".. ก็ได้ผมยินดีรับไว้ แต่หากพวกคุณเลือกข้างอีกครั้งและทรยศต่อผม ผมรับรองได้เลยว่าทุกๆ คนที่เกี่ยวข้อง ทุกๆ คนที่มีสายเลือดเดียวกันกับพวกคุณ ผมจะทำให้แน่ใจว่าพวกเขาเหล่านั้น จะหายไปจากจักรวาลทั้งหมดตลอดกาล .."

 

".. หวังว่าจะเข้าใจ จากนี้พวกคุณเป็นคนของผมแล้ว จำเอาไว้ .."

 

มากเมฆปลดปล่อยกลิ่นอายและคลื่นพลังแห่งความตายออกมาอย่างรุนแรง กดดันจนทุกๆ คนที่ยืนอยู่โดยรอบ ไม่อาจจะยืนอยู่ได้ หายใจไม่ออกเจ็บปวดทรมานอย่างไร้เหตุผล และจำต้องคุกเข่าลงไปที่พื้นอย่างหมดสภาพ จากแรงกดดันอันมากมายมหาศาลรอบทิศทาง ราวกับกำลังเผชิญหน้าเทพแห่งความตายก็ไม่ปาน บางคนจิตใจไม่แข็งแรงดี ถึงกับหมดสติไปเลยก็มีหลายสิบคน

 

หลังจากที่เห็นคนอื่นๆ คุกเข่าให้ มากเมฆก็เลิกกดดันคนอื่นๆ และบอกให้ทั้งหมดลุกขึ้น พร้อมกับถามชายชราตรงหน้าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ผิดกับอารมณ์เมื่อครู่ราวกับคนล่ะคน

 

".. ผู้อาวุโสนั่งก่อนสิ .." มากเมฆดึงเก้าอี้อีกตัวมาให้ชายชราได้นั่ง

 

ชายชราไม่กล้าปฏิเสธ หรือทำเป็นเล่นตัวอะไร เพราะเมื่อได้เห็นอารมณ์ของอีกฝ่ายที่กลับไปกลับมารวดเร็ว ก็อดที่จะประเมินบุคคลตรงหน้าใหม่ไม่ได้  

 

แต่ก็นิยามให้สั้นๆ ว่า บ้า จึงต้องยอมปฏิบัติตามที่อีกฝ่ายร้องขอแต่โดยดีตามสัญชาตญาณ

 

".. มิกล้ารับ ผู้ชรามีชื่อว่า โอนิ ทาเคดะ เป็นผู้นำสาขาของญี่ปุ่น .." เฒ่าชราแนะนำตัวเป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการ

 

มากเมฆเองก็ไม่ได้ติดใจอะไรกับสาขาญี่ปุ่นนัก เพราะคนของโลกมืดที่ลงมือกับเขาในครั้งที่แล้ว ไม่น่าจะใช่คนของสาขานี้ และน่าจะเป็นคนที่ติดตามชายสวมหน้ากากจีนโบราณมาตั้งแต่แรก แถมไอ้บ้านั่นมันยังเล่นฆ่าคนที่เหลือที่ทำงานล้มเหลวทิ้งทั้งหมดได้อีก ไม่รู้จะเลวขนาดไหนดี โหดเกิ้น!!

 

ดังนั้นมากเมฆจึงปล่อยผ่านได้ และรับกลุ่มคนเหล่านี้มาเป็นผู้ติดตามของเขา โดยไม่ต้องตรวจสอบอะไรมากนัก ตามความตั้งใจตั้งแต่แรกอยู่ก่อนแล้ว ที่ตัวเขาจะต้องสร้างกองกำลังของตัวเองขึ้นมา

 

".. ผมไม่เคยไปปรากฏตัวที่ไหน หรือแสดงตัวว่าเป็นคนของตระกูลเมฆาเทพมาก่อนเลย นอกจากเมื่อเร็วๆ นี้ ราวครึ่งชั่วโมงก่อน ทำไมคุณโอนิ ถึงรู้ว่าผมเป็นใครได้ล่ะครับ .."

 

".. แล้วก็หลังจากนี้ไม่ต้องเรียกผมว่า ท่านมากเมฆก็ได้ เรียกนายน้อยดีกว่า มันฟังลื่นหูดี และผมเองก็อายุยังน้อยอยู่ด้วย ยังไม่รีบแก่ไปไหน .."

 

นี่เป็นหนึ่งในคำถามที่มากเมฆอยากรู้มาตลอด

 

เพราะตั้งแต่ที่ได้ย้ายมาอยู่ที่เกาะลอยฟ้า ตัวเขาไม่เคยไปไหนหรือแสดงตัวอะไรเลยมาก่อนอย่างเปิดเผย แล้วทำไมคนของโลกมืดถึงได้รู้ถึงตัวจริงและที่อยู่ของเขาได้

 

".. ได้ครับ ท่านนน .... ไม่สินายน้อยมากเมฆ แต่ขอเวลาสักครู่ .." เฒ่าชรายืนขึ้น

 

พร้อมกับเดินไปออกคำสั่งให้บรรดาผู้ใช้พลังลมปราณขอบเขตมนุษย์ระดับสูง ให้ช่วยกันสร้างห้องพลังลมปราณที่มองเห็นได้ขึ้นมา จากจำนวนผู้ใช้พลังลมปราณนับ 150 คนที่แข็งแกร่ง

 

เพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งที่กำลังพูดคุยต่อจากนี้ หลุดรอดออกไปเป็นอันขาด ป้องกันภัยที่มองไม่เห็น

 

".. นายน้อย ข้อมูลที่จะพูดถึงต่อจากนี้ ส่วนใหญ่เป็นความลับทางเรา และเป็นอันตรายอย่างมาก หวังว่านายน้อยมากเมฆจะเข้าใจ และไม่กล่าวโทษที่ผู้ชรากระทำลงไปโดยไม่บอกกล่าวเสียก่อน .."

 

โอนิ ทาเคดะ ได้กลับเข้ามาภายในห้องพลังลมปราณที่ถูกสร้างขึ้น หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

 

พร้อมกับหลานสาวที่ติดตามมาด้วยที่ด้านหลัง ดูเหมือนเธอจะมองมากเมฆอยู่เรื่อยๆ ด้วยแววตาที่คาดเดาไม่ได้

 

".. ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ .."  มากเมฆพูดตอบผ่านๆ อย่างไม่ใส่ใจ

 

 

แต่ทว่าในระหว่างนั้นเอง รากไม้กับมาถึงและเห็นว่านายท่านของตนเอง คล้ายกับกำลังถูกจับกุมตัวอยู่ภายในม่านพลังอะไรสักอย่าง จึงคิดที่จะเข้าโจมตีเพื่อช่วยเหลือ ยังดีที่มากเมฆปลดปล่อยจิตสัมผัสลี้ลับอยู่ตลอดเวลาเป็นวงกว้าง

 

จึงได้หายตัวออกมาจากห้องพลังลมปราณ เข้าไปห้ามอีกฝ่ายได้ทันอย่างพอดิบพอดี ไม่อย่างงั้นอาจจะเป็นเรื่องเป็นราวที่น่ารำคาญอีกก็เป็นได้

 

รากไม้พูดคุยกับนายท่านมากเมฆไม่นานนัก ก็ไปยืนอยู่ข้างๆ ที่ด้านนอกของห้องพลังลมปราณอย่างเชื่อฟัง

 

มากเมฆกลับเข้ามาภายในห้องพลังลมปราณ

 

โดยที่ไม่ต้องขอให้ผู้ยอดยุทธ์แถวนั้น เปิดกำแพงพลังลมปราณให้แม้แต่น้อย เข้าออกได้ราวกับไม่มีสิ่งใดๆ มากีดขวางเขาได้ สร้างความประหลาดใจอีกครั้งและอีกครั้งกับทุกๆ คนในที่นี้

 

*********

 

กลับเข้าไปภายในห้องพลังลมปราณ

 

ก่อนที่จะนั่งลงที่เดิมอย่างเกียจคร้าน และรอฟังคำตอบของอีกฝ่ายอีกครั้งอย่างง่ายๆ

 

".. นายน้อย หมื่นมารพันอสูรนั้น ในทุกๆ ที่ ในทุกๆ องค์กรของโลกและระบบสุริยะจักรวาล ไม่ว่าจะตำแหน่งสูงหรือไม่สำคัญมากแค่ไหน ก็จะมีคนของเราอยู่ด้วยทุกที่อยู่เสมอ  พวกเราเสมือนเงามืด เงาที่ไร้ตัวตน แต่เราก็มีตัวตนและอยู่ในทุกๆ ที่ที่ต้องการ .."

 

".. เช่นเดียวกับข้อมูลของนายน้อย ทางเราก็ได้รับข้อมูลบางส่วน มาจากหนึ่งในผู้บริหารระดับสูงของสามมหาอำนาจที่เป็นคนของเราเองอย่างลับๆ ที่สามารถเข้าถึงข้อมูลของนายน้อยได้ ทำให้พวกเรารู้ว่านายน้อยเป็นใคร มาจากไหน .."

 

".. โดยคนคนนั้น แต่เดิมก็ได้รับคำสั่งพิเศษให้ตรวจสอบจากจักรพรรดิมารกระบี่อยู่ก่อนแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ .."

 

".. จึงทำให้พวกเราในระดับสูงหลายคน ต่างก็ได้รับข้อมูลที่ว่านี้ไปด้วยเช่นกัน และด้วยสถานะของนายน้อยที่เป็นผู้สืบทอดโดยตรงด้วยแล้ว ทำให้ทุกๆ คนในระดับสูงต้องการจะรู้ข้อมูลของนายน้อยมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว ด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างกันไป มันจึงได้หลุดออกไปอย่างกว้างขวาง แต่ก็เฉพาะภายในโลกมืดด้วยกันเท่านั้นที่รู้  .." เฒ่าชราทาเคดะบอกทั้งหมดออกมา เท่าที่รู้และเข้าถึงได้ของตนเองในปัจจุบัน

 

 

"..  ไม่เลว ไม่เลว เป็นองค์กรที่หยั่งรากลึกไปทุกที่เลยสินะ .." มากเมฆฟังข้อมูลของอีกฝ่ายอย่างสนใจ และคิดว่าคุ้มค่าหากสามารถครอบครองและควบคุมโลกมืดเอาไว้ได้

 

".. แล้วรู้อะไรมากกว่านี้อีกมั้ย เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของผมก่อนหน้านี้ .." มากเมฆถามอีกฝ่ายอีกครั้ง ถึงประสิทธิภาพขององค์กรโลกมืด

 

".. ประวัติก่อนที่จะมาอยู่อาศัยที่ดวงโลกของนายน้อย ไม่ว่าระดับสูงของโลกมืดจะส่งคนไปสืบหา มามากแค่ไหน ต่างก็ไม่ได้รับข้อมูลอะไรกลับมาเลย  แถมยังถูกฆ่าตายอย่างลับๆ อีกต่างหาก พวกเราจึงมีแค่เพียงข้อมูลหลังจากที่นายน้อยมาอยู่อาศัยที่เกาะลอยฟ้าแล้วเท่านั้น .."

 

".. มหาตระกูลเมฆาเทพของนายน้อย เป็นอะไรที่เข้าถึงได้ยากมากที่สุดด้วยเช่นกัน .."  เฒ่าชราบอกกล่าวให้ฟังอย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่เบาใจลงเยอะ ที่หานายเหนือหัวพึ่งพิงได้แล้ว

 

".. หลังจากนี้หากนายน้อยมีเรื่องอะไร ก็ให้ติดต่อหรือออำคำสังผ่านทางหลานสาวของผู้ชราได้เสมอ เด็กคนนี้มีชื่อว่า โอนิ ซายูริ เป็นหลานสาวแท้ๆ ของกระผมเอง เธอเป็นผู้มีพลังพิเศษและเป็นผู้ฝึกพลังลมปราณอีกด้วย หวังว่านายน้อยจะไม่รังเกียจเธอ .."

 

เฒ่าชราโอนิ ทาเคดะ เรียกให้หลานสาวคนสวยเดินออกมาข้างหน้าโชว์ตัวที่ข้างหน้า โดยบอกกับมากเมฆไว้ว่าต่อจากนี้อยากจะให้หลานสวยติดตามรับใช้

 

ซายูริเธอแต่งกายด้วยชุดกิโมโนสีขาวรัดรูปสมัยใหม่สุดเซ็กส์ซี่ ทำให้มองเห็นสัดส่วนร่างกายของเธอได้ง่าย หน้าอกก็ใหญ่ไม่ใช่น้อยขาวราวกับหิมะ ขายาวสวยเอวบางอย่างกับนางแบบ

 

เธอกล่าวคำทักทายแนะนำตัวตามมารยาท แต่ออร่าพลังพิเศษของเธอก็มีผลกับมากเมฆมิใช่น้อย เพราะจากนี้เธอจะต้องมาติดตามมากเมฆไปตลอด เพื่อความอยู่รอดของสาขาญี่ปุ่นไม่ให้ถูกฆ่าล้างบาง

 

มากเมฆไม่ได้สนใจอะไรอีกฝ่ายนักฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดแบบผ่านๆ ไม่ได้ถือเป็นจริงเป็นจังอะไร

 

ถึงแม้จะหน้าตาสวยมากและรูปร่างเซ็กส์ซี่มากก็ตาม เขาก็ทำเพียงแค่แลกไอดีติดต่อผ่านทางสายรัดข้อมือเท่านั้น เพราะมันเป็นวิธีการสื่อสารในยุคปัจจุบันที่ง่ายที่สุดอยู่แล้ว

 

พร้อมกับเดินออกมาจากห้องพลังลมปราณที่สลายไปแล้วก่อนหน้านี้ และนัดเวลาพูดคุยกับผู้เฒ่าโอนิอีกครั้งในวันหลัง

 

เพราะมากเมฆยังอยากจะรู้เรื่องราวภายใน เกี่ยวกับระดับชั้นขององค์กรอยู่พอสมควร

 

*********

 

มากเมฆก้าวเดินไปหารากไม้ที่ยืนรออยู่นานแล้ว

 

โดยที่ด้านหลังของเขามีซายูริได้ติดตามมาด้วย หมายจะติดตามมากเมฆไปด้วยหลังจากนี้ ตามที่ได้พูดเอาไว้

 

ตามคำสั่งของคุณปู่ของเธอทุกอย่าง เพื่อให้กลายเป็นกำลังสำคัญของอีกฝ่าย และเพื่อความอยู่รอดของสาขาญี่ปุ่นทั้งหมด แม้ว่าจำเป็นจะต้องเสียสละความบริสุทธิ์ของเธอ หรือแม้แต่ชีวิตของหลานสาวแท้ๆ คนนี้ก็ตาม

 

".. จากนี้ไป ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ นายน้อยมากเมฆ .." ซายูริมองมากเมฆด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์แปลกๆ อยู่ภายใน

 

".. นายท่านออกจากคฤหาสน์มาไม่ถึง 3 ชั่วโมง ก็ได้หญิงกลับบ้านด้วยหนึ่งคน ร้ายกาจมาก .."

 

".. หากอาเจ๊กลับมาเห็นและรู้เรื่องเข้า ผมว่าได้มีบ้านแตกอ่ะ ระวังด้วยนะ เรื่องนี้รากน้อยจะไม่ยุ่ง ฮี่ฮี่ฮี่ .." รากไม้มองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าพร้อมกับตรวจสอบประวัติในทันที

 

ส่วนมากเมฆนั้นถึงกับขนลุกเลยทีเดียว ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะติดตามมาด้วยจริงๆ จะทำยังล่ะทีนี้

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 464 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3833 lills (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:04
    ก็หล่ออ่ะจ้า555555
    #3,833
    0
  2. #2657 พู่กันลี้ลับ (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:08

    บทที่ 97 แก้ไขแล้วครับ

    #2,657
    0
  3. #2656 MewThanayot (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:02
    ตอนยูซาริ บอกฝากตัวกับมากเมฆ ใช้คำว่าครับ แทนที่จะเป็นค่ะของผู้หญิงครับ
    #2,656
    1
    • #2656-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 97)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:06
      โอ้ ต้องแก้ไขอย่างด่วน ขอบคุณครับ
      #2656-1
  4. #2608 RazeLosT (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 16:22
    บ้านแตกแน่ๆ 555
    #2,608
    0
  5. #2606 art2442 (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 06:34

    เจ๊กลับมาเร็วๆนะฮิฮี่ฮี่
    #2,606
    0
  6. #2605 จักรพันธ์ (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 04:33

    กับ kawebook เลิกแล้วหรือครับ หรืออย่างไรช่วยบอกผมด้วย สนับสนุนครับ

    #2,605
    1
    • #2605-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 97)
      2 ธันวาคม 2561 / 14:36
      กวีผมลบออกนะครับ เห็นไม่ค่อยมีคนอ่านเลย T^T
      #2605-1
  7. #2604 CrAzy_Se@L (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 02:28

    เอากลับไปคืนเร็วววว

    #2,604
    0
  8. #2603 A Witch Of Time (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 00:21

    สมาคมพ่อบ้านใจกล้ายังเปิดรับคนนะ มากเมฆ
    #2,603
    0
  9. #2602 joelamtan (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:55
    ขอบคุณครับ ขอไว้อาลัย 3 นาที เอเมนนน
    #2,602
    0
  10. #2601 KurouNeko (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:20

    งานงอกสินะเนี่ย

    #2,601
    0