มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 303 : บทที่ 303 พรสวรรค์ปีศาจ 4 เขตแดนแห่งความพินาศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

บทที่ 303 พรสวรรค์ปีศาจ 4 เขตแดนแห่งความพินาศ

 

        ".. นั่นมันอาวุโสเซียนสวรรค์ หอกทอง จากตระกูลเพลิงวายุโบราณ มิใช่หรือ ชนชั้นเซียนสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่งบนทวีปบัลลังก์เมฆแห่งนี้ ทำไมตัวตนราวกับสวรรค์ชั้นฟ้า ถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ .."

 

          ".. พวกเจ้าไม่รู้อะไรเลย อาวุโสเซียนสวรรค์หอกทองนั้น ได้เป็นแขกผู้ทรงเกียรติอยู่ที่นิกายมารจันทราสาขาหลัก มากว่า 200-300 ปีแล้ว และเห็นว่าผู้อาวุโสได้เดินทางมาที่ทวีปเล็ก ๆ แห่งนี้ เพียงเพราะได้รับเชิญให้มาตรวจสอบความผิดปกติของนิกายมารจันทรา สาขาทวีปบัลลังก์เมฆที่เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ พร้อมกับเหล่าคณะอาวุโสตัวแทนของนิกายหลักอีกด้วย .."

 

          ".. เจ้ากำลังจะบอกข้าว่า ที่อาวุโสมาเข้าร่วมงานประลองในครั้งนี้ ก็แค่ผ่านทางมา ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้นสินะ มันก็อาจจะจริง งานประลองชี้แนะของที่นี่ ของรางวัลจากสวรรค์ หรือคำชี้แนะใด ๆ ก็เทียบไม่ได้กับเหล่าทวีปใหญ่ที่ทรงพลังกว่ามาก และเต็มไปด้วยยอดคน เหล่าอัจฉริยะอยู่มากมายเหล่านั้น .."

 

          ".. น่าเสียดายจริง ๆ คุณชายรูปงามนามมากเมฆผู้นั้น คงไม่มีชีวิตรอดไปจากที่นี่ดี ๆ แล้วเป็นแน่ ไปมีเรื่องกับตระกูลเพลิงวายุโบราณแบบนั้น ก็เท่ากับไปมีเรื่องกับนิกายมารจันทราด้วยเช่นกัน ต่อไปคงจะอยู่ในทวีปนี้ยากขึ้นเป็นแน่ .."

 

          ".. ข้านึกออกแล้ว!!! ก็ว่าอยู่ทำไมถึงดูคุ้นเคยยิ่งนัก ที่แท้คุณชายมากเมฆผู้นี้ แท้จริงก็คือคนที่มอบเม็ดยาที่มีกลิ่นอายสวรรค์ชั้นฟ้าระดับสูง ให้กับเหล่าลูกศิษย์หญิงสาวอายุน้อยของสำนักกระบี่หยกขาว และยังเป็นคนที่ปล้นเอาสมบัติวิเศษจากขวดโหล ของนักพรตเฒ่าท่านนึงมาจนหมดอีกด้วย ข้าว่าเรื่องที่นายน้อยหอกเพลิงก่อนหน้านี้ บุกเข้ามาท้าทายและพ่ายแพ้จนอุจาดตา จะต้องมีแผนการหรือจุดมุ่งหมายอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นแน่ ไม่เม็ดยาก็สมบัติจากขวดโหลวิเศษเหล่านั้น .."

 

          ".. มันก็จริง หากน้องชายเจ้าไม่ได้พูดออกมาในวันนี้ ข้าและสหายที่อยู่โดยรอบก็คงจะนึกไม่ออกเป็นแน่ ทำไมกันนะ ทั้ง ๆ ที่รูปลักษณ์ก็ออกจะโดดเด่นเลิศล้ำออกปานนี้ หล่อเหลาและสง่างามเป็นที่สุดยิ่งกว่าเทพบุตรหรือเหล่าเจ้าชายใด ๆ ที่ข้าเคยพบเห็นแม้ ๆ แต่ทำไมกัน ตัวข้ากับมิตรสหายมากมาย กับมักจะหลงลืมและจดจำอีกฝ่ายไว้ไม่ได้ในความทรงจำ บางจำได้บางก็จำไม่ได้ ช่างแปลกประหลาดจริง ๆ .."

 

          แม้ทุกคนในที่นี้จะเป็นเหล่าผู้ฝึกตนของทวีปเริ่มต้น รวมไปถึงเหล่าผู้เล่นจำนวนมากที่มาชมดูการประลองนภาที่ 888 จะมองออกว่าอีกฝ่ายหาได้มาเพื่อแก้แค้นไม่ เพียงอย่างเดียว แต่มาเพื่อวัตถุประสงค์บางอย่างที่ซ่อนเร้นเอาไว้อย่างชัดเจน บวกกับทางเจตจํานงสวรรค์เอง ก็หาได้คิดจะห้ามปรามแต่อย่างใดเลยแม้แต่น้อย นี่มิเท่ากับว่าเปิดทางสะดวกให้กับผู้มาใหม่ได้ลงมืออย่างเต็มที่เลยหรอกหรือ

 

          แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้มากเมฆเองก็เข้าใจดีอยู่ก่อนแล้ว

 

เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมานับตั้งแต่เริ่มถูกลอบโจมตี เสียงแจ้งเตือนในหัวเหล่าระบบเกมที่มี บวกกับภารกิจใหม่ ๆ จากระบบหลักจำนวนมาก ก็ได้ถูกส่งมาเพิ่มให้อีกชุดใหญ่ ๆ เลยทีเดียวอย่างต่อเนื่อง รายละเอียดที่มีเหล่านั้นที่ได้รับมาสด ๆ ร้อน ๆ ก็บอกให้รู้ถึงตัวตนที่ยิ่งใหญ่กว่าตระกูลเพลิงวายุโบราณ หรือนิกายพันธมิตรบ้าบออะไรนี่อีก ของตัวการหลักที่คอยกำกับและชักใยอยู่เบื้องหลังในเงามืด

 

          และด้วยเหตุที่ภารกิจพิเศษที่เพิ่งจะถูกเพิ่งขึ้นมานี่เอง 


            <โหมดสงคราม> มันได้เชื่อมโยงไปยังภารกิจลับที่เป็นไปไม่ได้แห่งคำทำนายบรรพกาลด้วย

 

ดังนั้นระบบหลักแม้จะอยากหยุด และใช้กฎแห่งเวทีประลองชี้แนะมากเพียงใด 


มันก็ไม่อาจจะกระทำได้ เนื่องจากภารกิจแห่งคำทำนายและเหล่าภารกิจอื่น ๆ ที่เชื่อมโยงถึงกัน 


ล้วนแล้วแต่ถูกสร้างขึ้นและกำหนดไว้โดยพระเจ้าผู้สร้างทั้งสามเป็นการเฉพาะตั้งแต่แรก ดังนั้นระบบหลักหรือเจตจํานงสวรรค์ในที่นี้ จำจะต้องปล่อยให้เป็นไปตามความน่าจะเป็นและเหล่าตัวแปรแห่งความเป็นไปทั้งหลาย ที่ควรจะเป็นจะเกิดขึ้นก็เท่านั้น

 

แต่ทว่ายังไงระบบหลักก็คือระบบหลัก .. (ระบบที่เป็นกลางอย่างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้)

 

เพราะยังอยู่ในช่วงกิจกรรมและทางระบบหลักเองก็มีสิทธิ์ในการจัดการอยู่บ้าง 


หลังจากที่อีกฝ่ายโจมตีเข้ามาอย่างรุนแรงหมายจะฆ่าให้ตายในหนึ่งฝ่ามือจากพลังที่เหนือกว่า นับเอาตั้งแต่หลานชายหอกหักพ่ายแพ้และตามด้วยคุณปู่ผู้โมโหร้ายบุกเข้ามา และได้มายืนอยู่เหนือเวทีประลองชี้แนะนภาที่ 888 อย่างพอดี 


ระบบหลักจึงได้จับคู่ให้เกิดการประลองชี้แนะแบบเป็นตายในทันทีเช่นกัน 


พร้อมทั้งส่งมอบภารกิจต่าง ๆ ที่เรียงกันมาให้ทั้งหมดอีกด้วย ทั้งของทางระบบเองและของคำทำนายแห่งบรรพกาลจากเหล่าตัวแปรที่มีอีกด้วย

 

[ ติ๊ง !!! ๆ ภารกิจลับพิเศษ !! เอาชนะอาวุโสเซียนสวรรค์ ขั้นที่ 3 บรรจบโลกา “หอกทอง” จากตระกูลเพลิงวายุโบราณของทวีปพยัคฆ์ทมิฬอันยิ่งใหญ่ และเล่นงานอีกฝ่ายจนพิการหรือถึงตายให้ได้ หากสำเร็จ ผู้เล่นจะได้รับค่าชื่อเสียงในระดับทวีปเริ่มต้นเต็ม 80% - 90% ทันที หลังจากนี้ไม่ว่าจะไปที่ไหน ใคร ๆ ก็รู้จักภายในทวีปเริ่มต้น และได้รับสิทธิประโยชน์อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก แต่หากล้มเหลว ผู้เล่นจะสูญเสียแขนขวาและกองกำลังตระกูลหยางทั้งหมดไป ]

 

[ ติ๊ง !!! ๆ ภารกิจต่อเนื่องแบบพิเศษ !! สืบหาความจริงให้ได้รู้กันไป ถึงตัวการหลักในเงามืดที่อยู่เบื้องหลังจากโจมตีอันป่าเถื่อนในครั้งนี้ ผู้เล่นมากเมฆ มีระยะเวลา 3 วันนับจากนี้ หากสำเร็จ จะทำให้โหมดสงครามระหว่างผู้เล่น และ 3 นิกายใหญ่ 3 ตระกูลโบราณของทวีปพยัคฆ์ทมิฬเริ่มต้นขึ้นเป็นการถาวร เจอหน้าที่ไหนฆ่ากันที่นั่นอย่างไม่มีเหตุผล ไม่ติดโทษหรือตกผลึกแห่งกรรมแต่อย่างใด ทุก ๆ ทีจะกลายเป็น <กฎแห่งป่า> .. ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่เหลือรอด แต่หากล้มเหลวในการสืบหาในเวลาที่กำหนด ผู้เล่นจะสูญเสียกองกำลังตระกูลหยางถึง 50% หยางซินหลินผู้งดงามจะถูกนำตัวไปและกายเป็นทาสที่ถูกทรมานเข้าสู่หนทางเลวร้ายที่ไม่อาจจะหวงคืนตลอดกาล ]

 

[ ติ๊ง !!! ๆ ภารกิจลับพิเศษแบบเฉพาะหน้าในชาตินี้เท่านั้น !! เอาชนะเหล่าตัวแทนที่จะขึ้นมาท้าทายบนเวทีประลองขี้แนะนภาที่ 888 อย่างต่อเนื่องโดยไม่แพ้ จำนวนทั้งหมดทั้งสิ้น 13 คน 4 อสูร และ 1 ภูตผีวิญญาณในตำนาน ผู้เล่นจะต้องเอาชนะให้ได้ด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพัง และมีโอกาส 80% ที่ตัวการหลักในเงามืดจะออกโรงในตอนสุดท้าย หากปรากฏตัวออกมาจริง ๆ ภารกิจต่อเนื่องแบบพิเศษจะถือว่าสำเร็จไปด้วยเช่นกัน ข้อแนะนำอย่าตายและอย่าแพ้ เนื่องจากเป็นภารกิจที่ยังไม่สรุปผลในขั้นตอนสุดท้าย ของรางวัลต่าง ๆ จึงยังไม่ถูกกำหนดและบทลงโทษที่ตายตัวยังไม่มี ]

 

[ ติ๊ง !!! ๆ ภารกิจพิเศษ !! ………………… ]

 

[ ติ๊ง !!! ๆ ภารกิจพิเศษ !! ………………… ]

 

[ ติ๊ง !!! ๆ ภารกิจพิเศษ !! ………………… ]

 

            ภารกิจพิเศษและภารกิจลับมากมายต่างปรากฏขึ้นในหัวของมากเมฆอย่างไม่ขาดสาย

 

หากเป็นคนอื่น ๆ คงจะหวาดกลัวและออกจากเกมไปแล้วแน่ ๆ กับเวลาแค่ไม่ถึง 1 นาทีเลยด้วยซ้ำ 


แต่กับมีภารกิจมาให้ทำเป็นสิบ ๆ แบบนี้ แถมภารกิจเหล่านี้ยังเป็นแบบบังคับให้ยอมรับและต้องทำทั้งหมดอีกด้วย

 

          แต่ทว่ามันไม่ใช่เรื่องยากอะไรนัก สำหรับมากเมฆในปัจจุบัน หลังจากได้รู้ถึงที่มาที่ไปทั้งหมดของเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น

 

ผ่านพลังแห่งการรู้แจ้งไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ หลังจากถูกโจมตีอย่างรุนแรงของเซียนสวรรค์ที่บุกเข้ามา เพราะถูกกระตุ้นโดยไม่คาดฝัน ยิ่งทำให้เจ้าตัวรู้สึกสนุกและเกิดอารมณ์อย่างต่อสู้แบบสุด ๆ ท้าทายขีดความสามารถมากกว่าเดิม จนเกือบจะเผยรอยยิ้มหายนะออกมาก็หลายครั้ง แต่ยังดีที่ระงับอาการไว้ได้ ไม่อย่างงั้นอาจจะมีเหตุการณ์หายนะเกิดขึ้นที่เวทีประลองเป็นแน่ ก่อนที่จะได้จบภารกิจทั้งหมดแต่โดยดีอย่างที่ตั้งใจไว้

 

ภายหลังจากที่จัดการหอกเพลิงวายุ จนพวงสวรรค์และอวัยวะเพศชายที่ยื่นยาว จำต้องขาดออกจากร่างจนกลายเป็นภาพอุจาดตาได้ทุก ๆ คนได้เห็น และเจ้าตัวได้รับชัยชนะไปในที่สุดโดยใช้เวลาไม่นานด้วยทักษะวิชาที่เหนือกว่า ราวกับสวรรค์และโลกอย่างชัดเจน

 

มากเมฆจึงสะสมคะแนนการเอาชนะ ผู้มีฉายานามปรมาจารย์มาได้ในที่สุดอย่างงง ๆ

 

          แต่ด้วยเหตุที่อีกฝ่ายมีพลังสูงกว่าถึง 1 ขอบเขตใหญ่ ..

 

          ทางระบบหลักจึงได้มอบคะแนนโบนัสพิเศษมาให้ด้วย ทำให้ตอนนี้มากเมฆสะสมคะแนนได้แล้วที่ < 3 / 16 > ขาดอีกเพียง 13 คะแนนเท่านั้น และแม้แต่หลานชายหอกหักยังมีฉายานามปรมาจารย์ได้เลย ผู้เป็นปู่ที่กำลังโมโหอยู่ในตอนนี้และส่งสายตาดุร้ายยังกับพวกป่าเถื่อนมองลงมาจากท้องฟ้า ก็คงจะมีฉายานามที่ว่าด้วยเช่นกันเป็นแน่

 

          ภายหลังที่เจ้าตัวป้องกันอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นได้แล้ว และหยางซินหลินเองก็ไม่ได้เป็นอะไรจากพลังฝ่ามืออันไม่ธรรมดาของอีกฝ่าย 


          และจริงอยู่ว่ามากเมฆนั้นได้กระอักเลือดออกมาจำนวนมาก และอยู่ในสภาพที่ไม่ดีเลยเท่าที่เห็น แต่แท้จริงแล้ว ทั้งหมดมันก็เป็นแค่การแสดงเท่านั้น เพราะถึงอย่างไรต่อให้ลดระดับขอบเขตพลังลงมาอย่างมาก แต่กายากายเนื้อของเขาในปัจจุบันที่ได้ปรับและเปลี่ยนมาแล้วอย่างสมดุล ก็ยังอยู่ในระดับของขอบเขตพลังเซียนสวรรค์ ขั้นย่อยที่ 10 อยู่ดี ไหนเลยจะถูกฝ่ามือพลังกาก ๆ ของเซียนสวรรค์ขั้นย่อยที่ 3 ทำร้ายได้

 

          แต่เพราะแผนการในหัวและการแสดงละครที่ต้องเล่นให้สมจริงให้ได้มากที่สุด เพื่อตอบรับกับภารกิจที่ต้องทำให้บรรลุผล 100% บวกกับเจ้าตัวจำจะผูกใจรักมั่นของหยางซินหลินเอาไว้ให้ได้มากกว่าเดิม แม้จะปวดใจนิด ๆ ที่จะต้องทำ ทำให้เจ้าตัวต้องกระอักเลือดออกมาอย่างเท่ห์ ๆ ต่อหน้าหญิงสาวผู้งดงามที่กำลังมองมาด้วยความเป็นห่วงจนมีน้ำตาคลอ ทำให้ดูเหมือนว่าตัวเองนั้นบาดเจ็บภายในเป็นอย่างมาก และได้รับผลกระทบจากพลังฝ่ามือเข้าอย่างจังจนบาดเจ็บอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

          มากเมฆที่กำลังกระอักเลือดออกมาอย่างน่าสงสารบนเวทีประลอง 


          ได้ห้ามไม่ให้หยางซินหลินเข้ามาบนเวทีประลองชี้แนะอีก พร้อมกันนั้นอยู่ ๆ เสื้อเกราะอ่อนบนร่างกายของเขาก็ร่วงหล่นลงพื้นเวทีประลองจนเกิดเสียง บ่งบอกให้รู้ว่าที่รอดมาได้เมื่อเร็ว ๆ นี้ เป็นเพราะได้ของวิเศษชุดเกราะอันไม่ธรรมดา อย่างเกราะอ่อนชิ้นนี้ช่วยเอาไว้นั่นเอง เรียกเสียงฮือฮาและความตกใจประหลาดใจได้มากจากผู้ชมรอบ ๆ เวทีประลองเลยทีเดียว

 

".. ข้าไม่เป็นไร เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงนายท่านของเจ้าก็ได้ ข้าหาใช่ผู้อ่อนแอเสียที่ไหน เจ้าก็น่าจะรู้ .." มากเมฆกล่าวพูดปลอบโยนพร้อมรอยยิ้มที่แลดูเจ็บปวดเล็กน้อย ทั้งที่แต่เดิมตัวมันเองก็คิดจะเดินลงจากเวทีประลองไปเฉย ๆ ในตอนแรกอยู่เหมือนกัน เพื่อลบคูลดาวน์สะกดข่มพลังให้หายไปตามกฎที่ไม่ได้ระบุไว้แต่ก็สามารถกระทำได้ แต่ภายหลังที่ได้รับแจ้งเตือนและได้รับภารกิจที่ต้องทำมาจำนวนมาก

 

มากเมฆจึงอย่างจะท้าทายขีดจำกัด .. และตรรกะความเข้าใจของเหล่าผู้ฝึกตนเสียหน่อยเช่นกัน


สร้างชื่อให้ดัง .. ล่อบาทาและความสนใจจากเหล่าทวยเทพและชนชั้นสูงของโลกใบนี้

 

".. ท่านต้องระวังตัวด้วยนะ หากสู้ไม่ได้ก็เพียงลงจากเวทีประลองในทันที เจตจํานงสวรรค์มีกฎ ว่าห้ามโจมตีผู้ที่อยู่นอกเวทีประลองชี้แนะ ท่านอย่าได้ฝืนตัวเองเด็ดขาดเข้าใจมั้ย .." หยางซินหลินเอ่ยพูดเสียงเบาอย่างเป็นห่วงจากใจจริง นางทนไม่ได้ที่จะต้องมาเห็นคนที่ตัวเองตกหลุมรักต้องเจ็บปวดแบบนี้ แต่พอได้เห็นสายตามุ่งมั่นอันไม่ยอมแพ้ของชายหนุ่มที่ตนตกหลุมรักจนหมดใจแล้ว นางก็รู้ดีว่าห้ามไปก็ป่วยการ มันไม่ช่วยอะไร มิสู้ให้เขาได้ทำอย่างที่ต้องการจนพอใจเท่านั้น แต่หากเรื่องแย่ ๆ จะเกิดขึ้น นางจะไม่สนใจกฎใด ๆ และจะบุกเข้าไปช่วยอีกฝ่ายในทันทีเช่นกันด้วยพลังทั้งหมดที่มี แม้ว่าจะตายก็ยอม

 

มากเมฆยิ้มรับหลังจากที่เช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนที่มืออีกข้างจะเผลอไปลูบหัวของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน 


".. ซินหลิน ดูให้ดีหล่ะ <เคล็ดผลาญสุริยาจันทราสงบใจ วิถีที่ 5 > หนึ่งในหมื่นพันของทักษะสนับสนุนที่มี  .."

 

ทันใดนั้นเองเสียงพูดที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ราวกับทำให้มวลน้ำหนักโดยรอบบนเวทีประลองหนักขึ้นเป็นหมื่น ๆ เท่าก็ดังขึ้น


".. อยู่ต่อหน้าข้าเซียนสวรรค์หอกทอง พวกเจ้ายังกล้าจีบกันได้อีก ดี ดีมาก ๆ ข้าจะได้ฆ่าพวกเจ้าที่ทำร้ายหลานชายของข้าอย่างไม่ปราณี .." กล่าวจบชายชราได้ใช้หอกมังกรโลหิตในมือ พุ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็วที่ยากจะมองเห็น ราวกับอสนีบาตสีเลือดที่เต็มไปด้วยพลังทำลาย หมายจะสังหารอีกฝ่ายคู่อริให้ตกตายในพริบตา

 

มากเมฆออกคำสั่งทางกระแสจิตโดยตรง ให้โลหะเทพสีเงินอบราซัสแปรเปลี่ยนตัวมันเองอีกครั้ง

 

กลายเป็น <ง้าวกรีดนภา> เทพศาสตราแบบเดียวกับที่เทพลิโป้เคยใช้ 


ก่อนที่จะอาศัยจังหวะชิงความได้เปรียบเปลี่ยนจากรับเป็นรุกในระยะของพื้นที่ของเวทีประลอง โดยการแทงง้าวกรีดนภาด้านที่มีปลายแหลมคมเป็นที่สุด พุ่งบินราวกับศรเพลิงสวรรค์อันไม่ธรรมดา พุ่งไปยังบริเวณที่นายน้อยหอกเพลิงวายุนอนหมดสติอยู่บนเวทีประลองอย่างรวดเร็ว

 

ผลที่ได้กับทำให้เฒ่าชราสับสนจำต้องจัดลำดับความสำคัญในการรุกรับใหม่ และจำต้องเปลี่ยนจากจู่โจม กลายมาเป็นป้องกันหลานชายในทันทีแทนอย่างอับอาย เพราะตัวมันเองลืมไปแล้วจริง ๆ ว่าหลานชายของตน ยังคงนอนหมดสภาพอยู่กับพื้นและใกล้จะตายเต็มทีแล้ว เนื่องจากมุ่งมั่นในภารกิจที่ได้รับมอบมามากเกินไปนั่นเอง

 

".. สารเลวคู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า แต่เจ้ายังกล้าลงมือกับคนที่ไร้ทางสู้ สกปรกยิ่งนักเจ้าสารเลวนักเดินทางข้ามฟากฟ้า .." เซียนสวรรค์หอกทองโกรธเป็นอย่างมากอย่างแท้จริง ไม่คิดว่าศัตรูของท่านผู้นั้นตรงหน้า มันจะหน้าด้านไร้ยางอายถึงเพียงนี้ได้ ทำให้ตนเสียจังหวะพลาดโอกาสในการจู่โจมไปอย่างน่าเสียดาย

 

ด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามาก เซียนสวรรค์หอกทองได้มายืนอยู่ข้างหลานชาย ก่อนที่จะใช้มิติลับขนาดเล็กของตนเองที่เก็บเอาไว้ภายในแหวนเก็บสมบัติ ทำการดูดกลืนอีกฝ่ายเข้าไปภายใน พร้อมกับออกคำสั่งให้ข้ารับใช้ที่อยู่ภายในมิติลับ เร่งทำการรักษาหลานชายของตนเองในทันทีเช่นกัน

 

เนื่องจากต้องเสียเวลาโดยใช่เหตุไปถึง 3 ลมหายใจเข้าออก ตั้งแต่แรกอย่างช่วยไม่ได้ เพราะความเป็นห่วงเป็นใยในหลานชายเพียงคนเดียวของตน ทำให้มากเมฆได้มีโอกาสในการต่อสู้ระยะประชิดตามแผนการที่วางไว้ พุ่งเข้ามาประมือกับอีกฝ่ายอย่างดุดัน และถึงแม้ว่าด้านพลังปราณวิญญาณจะสู้อีกฝ่ายไม่ได้ แต่หากเป็นพลังกายล้วน ๆ แล้ว มากเมฆกับเหนือกว่าอีกฝ่ายหลายร้อยขุม

 

จึงทำให้สามารถหักลบกับสิ่งที่สูญเสียไปได้อย่างพอดีในการต่อสู้ระยะประชิด แต่หากอีกฝ่ายเว้นระยะและลองโจมตีจากระยะไกลโดยใช้พลังปราณวิญญาณเป็นหลักอย่างฝ่ามือพลังก่อนหน้านี้ มากเมฆก็ลำบากได้เช่นกันหากเจอกับสถานการณ์แบบนั้นเข้าให้

 

คนทั้งสองหนึ่งแก่ชราอายุหลายร้อยปี หนึ่งหล่อเหลาอายุน้อยผู้สง่างาม ทั้งสองต่างก็ใช้ออกและตอบโต้ด้วยเพลงศาสตร์ที่ร้ายกาจของใครของมันที่มี และฝึกฝนมาอย่างดุเดือดโดยไม่เป็นรองกันและกันแม้แต่น้อย จนผู้ชมโดยรอบต่างก็มองเห็นและลุ้นระทึกเป็นอย่างยิ่ง


โดยเฉพาะมากเมฆที่ตอนนี้ ราวกับได้หลอมรวมทั้งกายและวิญญาณศาสตร์ในมือเป็นแขนขา และตัวของมากเมฆเองก็ใช้ทักษะเพลงรบโจมตีสังหารทุกกระบวน ผ่านเคล็ดพลังผลาญสุริยาจันทราสงบใจราวกับเทพสงคราม ทำให้วิถีโจมตีอันบ้าคลั่งก่อเกิด ต่อเนื่องไม่ขาดสายจากทุกทิศทาง ก่อให้เกิดลูกพลังเพลิงขนาดใหญ่อยู่รอบ ๆ กาย ราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังพิโรธเป็นที่สุด ปลดปล่อยพลังงานลมสุริยะออกมาอย่างบ้าคลั่ง หมายจะทำลายล้างทุก ๆ สรรพสิ่งสรรพชีวิตด้วยพลังแห่งเปลวเพลิง ที่รุนแรงและไม่มีวันดับลงของมันอย่างไม่ปราณี

 

หลังจากปะทะกันระหว่างสุดยอดศาสตร์อย่างหอกมังกรโลหิต และง่าวกรีดนรกโลหะเทพเพียงไม่กี่ครั้ง 


เซียนสวรรค์หอกทองถึงกับคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ มันไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายที่อายุยังน้อยนิด พอ ๆ กับหลานชายของตนเอง และทั้ง ๆ ที่มีพลังปราณวิญญาณอยู่เพียงแค่ขอบเขตนภาเท่านั้นในปัจจุบัน แต่กับมีพลังกายมากมายมหาศาลถึงเพียงนี้ได้ ยิ่งเห็นอีกฝ่ายออกกระบวนเพลงรบจู่โจมเข้ามาอย่างดุดันมากเท่าใด เซียนสวรรค์หอกทองก็ยิ่งตกเป็นรองมากเท่านั้น

 

จากที่รุกก็กลายเป็นรับ .. เสียเปรียบจนไม่อาจจะตอบโต้ พยายามจะหนีเว้นระยะแต่กับถูกปิดล้อมด้วยพลังบางอย่างที่คล้ายกับเขตแดน


บางก็ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในค่ายกลที่เต็มไปด้วยกระบวนทัพปิดล้อม

 

นี่มันอะไรกัน ตามข้อมูลที่ได้มาจากท่านอ๋องน้อยเย่ เจ้าสวะมากเมฆนี่ ผู้ครองครอบโลกใบเล็กและเป็นนายเหนือหัวของตระกูลหยางโบราณ สมควรมีพลังอยู่ในขอบเขตราชานภาเท่านั้น แต่ทำไมอยู่ ๆ ถึงได้มีพลังกายเนื้ออันมหาศาล ในระดับเดียวกับเซียนสวรรค์แบบข้าได้ ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องรีบแจ้งท่านอ๋องน้อยโดยเร็ว ไม่อย่างงั้นแผนการของท่านอ๋องอาจจะมีปัญหาได้ เซียนสวรรค์หอกทองได้สรุปผลที่ได้ในใจอย่างหวาดหวั่นเป็นที่สุด และพยายามจะติดต่อออกไปยังภายนอกเวทีประลองอย่างร้อนรน แต่ผลที่ได้ กับถูกคลื่นพลังจากเจตจํานงสวรรค์ที่มองไม่เห็น ปิดกั้นทุกเส้นทางที่พยายามจะติดต่อออกไปยังภายนอกทั้งหมดในทันที

 

มากเมฆใช้เคล็ดผลาญสุริยาจันทราสงบใจ ภายในเคล็ดวิชาประกอบไปด้วยองค์ความรู้เอกอุมากมาย แห่งเทพศาสตราจำนวนมากและหลักการของสุดยอดวิชาที่คัดมาแล้วเป็นอย่างดีในหลาย ๆ แบบ ต่างก็ได้หลอมรวมและใช้ผสานกับพลังแห่งดวงดาวอันห่างไกล และพลังแห่งเพลิงสุริยาที่ไม่มีวันดับ ทำให้ทุก ๆ กระบวนเพลงรบสังหารที่ใช้ออก ล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยพลังทำลายอย่างเหลือล้น มีพลังอำนาจในการสะกดข่มอย่างที่สุดตลอดเวลาราวกับเทพสงครามที่มาจากสวรรค์ผู้ไร้พ่ายอย่างแท้จริง

 

พอเห็นว่าอีกฝ่ายตกอยู่ในอำนาจแห่งพลังผลาญสุริยาอย่างตั้งใจแล้ว

 

อำนาจพลังแห่งเขตแดนบนพื้นที่กว้างรอบตัวผู้ใช้เคล็ดพลัง ราวกับมีค่ายกลมีชีวิตที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ อาคมอักขระร้อยเรียงหลอมรวมอันร้ายกาจไม่ขาดสาย ก่อให้เกิดสภาวะเป็นลบคล้ายกับบทเวทมนตร์ที่สร้างดีบัพอย่างต่อเนื่อง ให้กับร่างกายและจิตใจของศัตรูอยู่ตลอดเวลา และไม่มีวันจะขจัดออกไปได้ยกเว้นแต่ทำลายเขตแดนที่สร้างขึ้น

 

ทำให้อีกฝ่ายที่อยู่ในเขตแดนพลังที่ว่า ไม่ว่าจะมีพลังฝึกตนขอบเขตที่สูงกว่ามาก หรือน้อยกว่าก็ตามหลังจากนี้ หรือแม้ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ใด ๆ ก็ตามที่อยู่ภายในเขตแดน จำจะต้องร้อนรนกระวนกระวาย ลนลานจนไม่อาจจะสงบจิตใจได้เลยอย่างไม่รู้ตัว ราวกับคนเสียสติอย่างช้า ๆ สมกับเป็นเขตแดนแห่งความพินาศอย่างแท้จริง ที่มากเมฆได้สร้างขึ้นจากองค์ความรู้ที่เข้าใจและประสบการณ์ที่สะสมมา

 

< เขตแดนแห่งความพินาศ ผลาญสุริยาโบราณสีเลือด >

 

เซียนสวรรค์หอกทองไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าในเวลานี้ ตนเองตกอยู่ในเขตแดนแห่งความพินาศเสียแล้ว นอกจากมองเห็นทะเลเพลิงรอบ ๆ ตัวที่ร้อนระอุจนยากจะหายใจได้เท่านั้น หรือแม้แต่ผู้ชมภายนอกเองก็ตาม หากไม่ได้สัมผัสกับตัวโดยตรง จะไม่มีวันรู้เลยว่าภายในเขตแดนที่ว่ามานี้รู้สึกอย่างไร จากที่เห็นจากที่สัมผัส ราวกับมิติที่ซ้อนอยู่ในมิติที่ยากจะสัมผัสถึงและเข้าใจ

 

ต่างคนต่างก็เห็นว่ารอบ ๆ กายของมากเมฆในขณะนี้ ล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยพลังเพลิงอันร้อนแรงเคลื่อนไหวไปมา ราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังลุกไหม้และล้างผลาญทุก ๆ สิ่งอย่างงดงามดุดัน เปลวเพลิงที่ว่าราวกับเป็นดวงดาวที่เคลื่อนไหวไปมาเองตามใจ และบางทีก็แปรเปลี่ยนเป็นมังกรและเหล่าอสูรก็เท่านั้น

 

แต่ทว่าที่กายเนื้อและดวงตาของมากเมฆ ทุก ๆ คนกับมองเห็นเป็นกลุ่มแสงสว่างสีฟ้าอ่อน ๆ พร้อมกับสายลมหนาวเย็นจับใจ ที่ให้ความรู้สึกเย็นชาไร้หัวใจไร้ชีวิตในทุก ๆ ครั้งที่พยายามจะสัมผัส เย็นเยือกราวกับมาจากนรกมืดที่ไม่มีใครอยากจะไปถึง จนบอกไม่ถูกอธิบายไม่ได้อยู่เสมอที่ได้เห็นเต็มสองตาก็ตาม 


แต่กระนั้นกับไม่มีใครเลยรู้ที่มาของพลัง หรือหลักการทำงานในรูปแบบการโคจรปราณวิญญาณและธาตุพลังเหล่านี้ 


พลังเพลิงและกลุ่มแสงที่เห็น หมุนเวียนโดยเคล็ดพลังวิชาที่แตกต่างกันสุดขั้วทั้งสองเหล่านี้ได้อย่างไร 

 

เซียนสวรร์หอกทองหลังจากที่สูญเสียสมาธิและจิตใจที่ไม่มั่นคงไปหมดแล้ว .. 

 

ในที่สุดเซียนสวรรค์หอกทองก็เริ่มกลายเป็นผู้ที่ต้องถอยหนีไปเรื่อย ๆ ราวกับคนเสียสติ และไม่คิดจะสู้หรือตอบโต้เลยสักนิด ราวกับตกอยู่ในภาพมายาอันหน้าหวาดกลัว และกำลังถูกไล่ล่าโดยอสูรกายบรรพกาลโบราณอย่างไงอย่างงั้น จนสภาพของเซียนสวรรค์ที่ผู้คนมากมายต่างก็นับถือมาช้านาน ได้กลายเป็นสุนัขแก่ ๆ ที่บาดเจ็บรอคอยความตายที่กำลังหนีตายไปรอบ ๆ เวทีประลองอันกว้างใหญ่เท่านั้น

 

".. ม่ายยย !! เป็นไปไม่ได้ เจ้าทำลายเพลง <หอกหมื่นโลหิต> ของข้าได้อย่างไร ทำไมข้าก่อรูปสร้างโลหิตศาสตราใด ๆ ไม่ได้เลย ทำไม ทำไม ใครก็ได้บอกข้าที บอกข้า ข้าผิดอะไร ทำไม แล้ว อย่า ทำไม เจ้าไม่ปล่อยข้าไป ข้า พอแล้ว พออออ ทำไมมม .." เซียนสวรรค์หอกทองรู้สึกพ่ายแพ้ทั้งกายและใจจริง ๆ อำนาจพลังของอีกฝ่ายแม้จะอ่อนด้อยกว่ามากในด้านของพลังฝึกตน แต่มันกับไม่อาจจะมีชัยหรือเหนือกว่าได้เลยสักครั้งนับตั้งแต่ต่อสู้ระยะประชิดจนถึงตอนนี้

 

หอกมังกรโลหิตในมืออยู่ ๆ ก็ถูกทำลายและไม่รู้หายไปไหน แน่นอนว่าถูกโลหะเทพรับประทานไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย

 

แถมในเวลานี้ทั้งเนื้อทั้งตัวของเฒ่าชราเซียนสวรรค์ผู้น่านับถือ กับเต็มไปด้วยบาดแผลเต็มไปหมด

 

สภาพไม่ต่างจากเบี้ยทหารที่ใช้แล้วทิ้งที่ออกไปรับห่าฝนกระสุน จนเลือดท่วมตัวเลยสักนิดอย่างที่เห็น


ผู้ชมมากมายไม่อาจจะนั่งชมดูตามปกติได้ ต่างก็ลุกขึ้นยืนมองดูภาพเหตุการณ์ประวัติศาสตร์อันไม่น่าเชื่อ ...


พลังนภาที่สามารถเอาชนะพลังเซียนสวรรค์ได้เนี่ยนะ ... นี่มันจะไม่ท้าทายสวรรค์และเหล่าทวยเทพหมื่นล้านเองเลยหรือไง

 

ผิดกับมากเมฆที่ในเวลานี้ แม้จะดูเหมือนได้รับชัยชนะแน่ ๆ แล้ว .. แต่กับแสดงสีหน้าไม่พอใจอยู่ตลอดเวลา เจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกจากสิ่งที่เกิดขึ้น พร้อมกับคิดในใจไปเรื่อย ๆ ว่า เชี่ยยยย ผลกระทบของเขตแดนที่ได้ มันรุนแรงเวอร์วังเกินไป อีกฝ่ายไม่มีใจสู้เลยสักนิด วิชาที่เรียนมาเป็นร้อย ๆ ปี ตาแก่บ้านี่เอาไปคืนอาจารย์หมดแล้วหรือไง สงบใจสงบใจหน่อยดิ แม้เขตแดนแห่งความพินาศ ผลาญสุริยาโบราณสีเลือดจะร้ายกาจ แต่ก็ใช่ว่าจะทำลายไม่ได้ ตาแก่นี่กับไม่มีหัวคิดเลยสักนิด แบบนี้เราจะแกล้งบาดเจ็บให้แลดูกากได้ยังไงอีก หากชนะแบบขาดลอยกับเซียนสวรรค์เข้าให้อีก อีกฝ่ายจะต้องระวังตัวมากขึ้นแน่ ๆ เวรจริง ๆ เรื่องง่าย ๆ กับกลายเป็นยากทุกที เอาเถอะไม่มีก็สร้างเองก็ได้


เขาถึงกับส่ายหน้าไปมาเล็กน้อยอย่างหมดอารมณ์หลังจากสรุปผลในใจ

 

มากเมฆเลิกไล่ตามในทันที ราวกับมีอาการบาดเจ็บกำเริบอย่างไม่คาดฝันให้ผู้ชมรอบ ๆ เวทีและเซียนสวรรค์หอกทองได้เห็น

 

พร้อมกับยกเลิกพลังเขตแดนแห่งความพินาศออกไป แกล้งเอามือมาจับหน้าอกอย่างเจ็บปวด หน้าซีดเผือดจนไร้เลือดมาเลี้ยงบนใบหน้า กระอักเลือดสีดำออกมาอย่างน่าสงสารอีกครั้ง และอีกครั้งอยู่แบบนั้น ราวกับกำลังจะตายจากอาการบาดเจ็บที่เป็นอยู่ จนระดับพลังชีวิตและทุก ๆ พลังที่ปล่อยให้ตรวจสอบและสัมผัสได้โดยรอบ แลดูอ่อนแอลงมากจนน่าใจหายในทุก ๆ ลมหายใจเข้าออก

 

เซียนสวรรค์หอกทองในตอนแรก คิดว่าจะต้องพ่ายและถูกฆ่าตายแน่ ๆ จากฝีมือของคนรุ่นหลังที่ไร้ชื่อเสียง 


หลังจากที่ได้เห็นอีกฝ่ายบาดเจ็บภายหลังอย่างหนัก และพลังชีวิตลดลงไปอย่างต่อเนื่องคล้ายกับคนที่ใกล้จะตายอยู่แบบนี้ และด้วยที่เป็นคนสันดานหยาบช้าอยู่ก่อนแล้ว ไหนเลยโอกาสดีงามเช่นนี้ที่สวรรค์ส่งมาให้ เจ้าตัวจะปล่อยให้หลุมมือไปได้อย่างไร

 

เสียงหัวเราะอย่างกับคนบ้าได้ดังขึ้นอีกครั้ง .. ก่อนที่เซียนสวรรค์หอกทองจะใช้ท่าร่างก้าวพริบตา มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของมากเมฆราวกับผู้อาวุโสจากฟ้าจากสวรรค์ และใช้เท้าข้างที่ถนัดเตะอีกฝ่ายที่กำลังก้มตัวอยู่กับพื้นเพราะบาดเจ็บที่หน้าอก จนกระเด็นออกไปที่กลางเวทีประลองอย่างหมดสภาพความหล่อ ยังดีที่ใช้ง้างในมือรับลูกเตะของอีกฝ่ายได้ทัน ไม่อย่างงั้นคงจะบาดเจ็บมากกว่านี้เป็นแน่ มากเมฆยังคงแสดงสีหน้าที่เจ็บปวดไม่เลิกและรับไม่ได้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

 

".. สวะสุดท้ายก็เป็นสวะ ฟ้าสวรรค์ไม่รักเจ้า วันนี้ข้าขอแขนขวาของเจ้าไปคงไม่ว่ากัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยังไงเจ้าก็จะตายอยู่แล้ว น่าเสียดายที่เจ้าเป็นนักเดินทางข้ามฟากฟ้า ต่อให้ตายไปอีกเดี๋ยวก็จะกลับมาอีก แต่ข้าจะตามล่า และฆ่าเจ้าในทุก ๆ ที่นับจากนี้ไป ใครที่ญาตดีกับเจ้า ผู้ใดที่ช่วยเหลือเจ้า ข้าเซียนสวรรค์หอกทองจะฆ่าและล้างตระกูลของพวกมันให้หมดเช่นกัน หลังจากนี้ เจ้าจะต้องมีชีวิตอยู่ด้วยความดียวดายไปตลอดกาล ฮ่า ฮ่า ฮ่า  .." เซียนสวรรค์หอกทอง เรียกหนึ่งในดาบวิเศษที่สะสมไว้ในแหวนเก็บสมบัติออกมา ก่อนจะฟันลงไปที่แขนขวาของมากเมฆด้วยความเร็วและรุนแรง ไม่มีความลังเลหรือเห็นใจแม้แต่น้อย

 

ทันใดนั้นเองเสียงตะโกนร้องเรียกสะใจเป็นที่สุดของสาว ๆ ผู้งดงามจำนวนมากก็ดังขึ้นรอบ ๆ เวทีประลอง

 

เหล่าเทพธิดาผู้งดงามจากตระกูลและนิกายใหญ่ ๆ ที่ได้มาชมดูการประลองต่างก็พูดตระโกนออกมาเหมือน ๆ กันว่า ...

 

".. ขาดด ขาดดเหมือนกันเลย !!! .." 

 

*************

จบอีกบท ... ไรท์ไม่สบาย รีไรทของเก่าที่แต่งไว้ได้ไม่ดี ฉบับแก้ไขอัพเดทวันที่ 26-9-62 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4393 หนุ่มยาคู้ (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 18:51

    เขียนสไตร์นี้แระเป็นตัวของตัวเองดี่ที่สุดครับ อย่าไปฟังพวกปากหอยปากปู ผมอ่านมาตั้งแต่แรกแล้ว

    #4,393
    1
    • #4393-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 303)
      26 กันยายน 2562 / 21:10
      พยายามเขียนและคิดออกมาให้ดีที่สุดครับ
      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำและติดตามมาอย่างยาวนาน อิอิ
      #4393-1
  2. #4392 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:58
    ก็ว่าตอนเดิม รีไร นี้เอง
    #4,392
    1
    • #4392-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 303)
      26 กันยายน 2562 / 21:08
      มีเพื่อนที่รู้จักใกล้บ้าน บอกว่ามันไม่ต่อเนื่องแปลก ๆ

      เขียนบทนี้เหมือนคนเมากาว เลยต้องรีไรท์ด่วนเลย
      #4392-1
  3. #4391 torahoshi (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:50
    ค้างงง รอจ้า
    #4,391
    0
  4. #4388 Morden Jr (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 23:07
    ค้างงงง!!!! T-T
    #4,388
    1
  5. #4387 เพื่อรักเธอ (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:54
    สนุกดีนะ
    #4,387
    1
    • #4387-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 303)
      23 กันยายน 2562 / 23:35
      อยากเขียนให้สนุกมาก ๆ แบบคนอื่น ๆ ได้จัง อิอิ ขอบคุณที่อ่านนะครับ
      #4387-1
  6. #4386 joelamtan (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:40
    ขอบคุงงับ เปงขันทีไปทั้งปู่ทั้งหลานเลย
    #4,386
    1
    • #4386-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 303)
      23 กันยายน 2562 / 23:36
      ช่วงลองวิชาตัดพวงสวรรค์
      #4386-1
  7. #4385 RazeLosT (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:22
    หอกหักไปอีกคนแล้ว
    #4,385
    1
    • #4385-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 303)
      23 กันยายน 2562 / 23:36
      หักและขาดกลางเลยทีเดียว
      #4385-1
  8. #4384 loliz (จากตอนที่ 303)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:17
    เริ่มน่าเบื่อล่ะบอกตรงๆ
    #4,384
    1
    • #4384-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 303)
      23 กันยายน 2562 / 21:18
      ตรงไหนบ้างจะได้ปรับแก้ให้ดีขึ้นครับ
      #4384-1