มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 177 : บทที่ 177 ผู้ที่อยู่เหนือกว่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

บทที่ 177 ผู้ที่อยู่เหนือกว่า

 

            สัมผัสพลังอันลี้ลับ เหนือล้ำไม่ธรรมดาของมากเมฆ ได้แจ้งเตือนให้เขาได้รู้สึกตัวถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้าในชั้นเมฆของเมืองต้นไม้สีทอง อันเป็นหนึ่งในเมืองเริ่มต้นขนาดใหญ่ของทุกๆ คนบนโลกเวทมนตร์ทวีปจิตมายา ที่มีประชากรอยู่อาศัยรวมกันไม่ต่ำกว่า 50-65 ล้านคนเข้าไปแล้ว

 

โดยนับรวมทั้ง NPC และผู้เล่นหน้าใหม่หน้าเก่าที่ได้อพยพกลับมาจากทวีปหลัก เพื่อหาโอกาสในการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งจากศูนย์ และในปัจจุบันเมืองต้นไม้สีทองได้มีขนาดใหญ่โตขึ้นเป็นอย่างมาก และถูกออกแบบผังเมืองใหม่สร้างใหม่เกือบทั้งหมด โดยเจ้าหน้าที่ทีมออกแบบผู้มากฝีมือนับร้อยๆ คน จนปัจจุบันเมืองต้นไม้สีทอง ได้กลายมาเป็นผลงานชิ้นเอก อันสุดแสนจะรักของใครหลายคนไปแล้ว

 

            ทันใดนั้นเองหน้าต่างระบบของข้อความลับได้ปรากฏขึ้น และมีเพียงมากเมฆเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้

 

            [: ติ๊ง!!!  ข้อความลับที่ 1 :]

            [: คุณสามีที่รักคะ การทดสอบครั้งที่หนึ่งได้มาถึงแล้วนะคะ รู้สึกนุ่มๆ เคลิ้มเลยละสิ เห็นนะ แต่ไม่โกรธ ไม่ ! จริงๆ :]

            [: จาก <ราริอัส> :]

 

          [: ติ๊ง!!!  ข้อความลับที่ 2 :]

            [: เห็นนะ ใจกล้าไม่เบาเลยนะเรา คุณสามีที่รัก เซเลเน่จะไปปรับระดับการทดสอบใหม่ เอาให้บ้านบึ้มไปเลย :]

            [: จาก <เซเลเน่> :]

 

            [: ติ๊ง!!!  ข้อความลับที่ 3 :]

            [: รู้นะว่ามากเมฆไม่ได้ตั้งใจ แต่คงเกรงใจเพื่อนๆ ผู้หญิงใช่มั้ยหล่ะ เดี๋ยวไว้เฟรย่าไปบอกพวกพี่ๆ ให้นะคะ :]

            [: จาก <เฟรย่า> :]

           

            ลางสังหรณ์แห่งหายนะมาเต็มๆ แม้จะไม่ต้องมีพลังพิเศษใดๆ คอยบอกเลยก็ตาม

 

เพราะดูได้จากข้อความลับที่ถูกส่งมาแล้ว บอกได้เลยว่างานนี้ มากเมฆได้จบศพไม่สวยแน่ๆ ดูเหมือนว่าต่อแต่นี้ไปเขาคงจะต้องเว้นระยะห่างให้มากๆ จากสาวสวย เพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ หน่อยแล้ว

 

ลำบากจริงๆ ไม่น่าเกิดมาหล่อและรวยเลยเรามากเมฆคิดในใจ

 

เพื่อไม่ให้เมืองต้นไม้สีทอง และประชาชนพลเมืองตาดำๆ รับเคราะห์ไปด้วย

 

เขาจึงได้แกล้งทำเป็นเรียกร้องความสนใจ จากสองสาวที่กำลังกอดแขนของเขาอยู่

 

แกล้งยกมือชี้ขึ้นไปบนฟ้าก่อนที่จะพูดดังๆ ".. ว่านั่นอะไร! .."  ก่อนที่จะหายตัวไป จากสายตาของหญิงสาวทั้งสอง

 

ด้วยวิชาท่าร่าง ก้าวเท้าดาวเคลื่อน โดยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วเอามากๆ จนยากจะสัมผัสได้และรู้ตัว

 

จนแม้แต่ลี่อิ่งกับลูน่าที่มีระดับเลเวล หลักหลายร้อยไปแล้วด้วยกันทั้งคู่

 

ต่างก็ยังมองไม่ทันว่ามากเมฆหายตัวไปตอนไหน !?

 

ลูน่ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าตามที่มากเมฆตะโกน และพอรู้สึกตัวอีกทีก็รู้ว่าแขนที่เคยกอดเอาไว้ได้หายไป

 

เธอจึงได้สติกลับมา ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า ".. คนใจร้าย อุตส่าห์ยอมเสียเปรียบให้โดนหน้าอกแล้วนะ อ่อยให้ขนาดนี้แล้วแท้ๆ ยังจะมาหนีไปอีก เป็นผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย .."

 

".. แต่แค่นี้ไม่ยอมแพ้หรอกนะคะ คุณหายนะสีเงินที่รัก .." ลูน่าเขินอายอยู่เล็กน้อย ต่อความรู้สึกแท้จริงของเธอ

 

".. ลี่อิ่งก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกันค่ะ ต่อแต่นี้ไป ลูน่าเธอคือคู่แข่งของฉันนะ .." ลี่อิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

 

ลูน่าได้ยินที่ลี่อิงพูดบอก เธอเองก็เหนื่อยใจนิดๆ อยู่ไม่น้อย ที่อยู่ๆ ก็มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นมาชะอย่างงั้น

 

แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้เช่นกันง่ายๆ เช่นกัน พร้อมกับมีความคิดดีๆ อย่างหนึ่งขึ้นมาได้ และพูดตอบไปว่า ".. มากเมฆเป็นคนหน้าตาดี หล่อมากๆ และเป็นคนที่นิสัยดีน่าคบหามากอีกด้วย เป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายๆ คนเลยล่ะ ไม่ว่าจะหน้าตาและฐานะที่มี ฉันคิดว่าคงไม่ได้มีแค่พวกเราหรอกนะ ที่อยากจะเป็นแฟนของเขา อยากเป็นผู้หญิงของเขา และคงจะมีผู้หญิงคนอื่นๆ เป็นคู่แข่งของพวกเราอีกมากแน่นอน ยังไงตอนนี้พวกเรามาร่วมมือกันไปก่อนโอเคมั้ย หากเป็นสถานะทางสังคมโลกภายนอกแล้ว พวกเราคงไม่มีทางเข้าใกล้คนอย่างมากเมฆได้ แต่หากเป็นภายในโลกเสมือนแล้ว พวกเรามีโอกาสมากกว่าผู้หญิงคนอื่นๆ เสียอีก คิดว่าไงลี่อิ่ง เธอจะร่วมมือกับฉันมั้ยและทำให้มากเมฆเป็นผู้ชายของพวกเราให้ได้ .."

 

ลี่อิ่งเธอนั้นเป็นคนจีน และเคยชินอยู่แล้วกับการที่ผู้ชายจะมีภรรยาหลายคน

 

แถมในยุคปัจจุบันของเธอ การที่ผู้ชายจะมีภรรยาหลายคนก็เป็นเรื่องปกติไปแล้ว

 

เพราะอัตราส่วนของผู้หญิงในปัจจุบันนั้น มีมากกว่าผู้ชายถึง 1 ต่อ 9 เลยทีเดียว

 

ด้วยเหตุนี้จึงเองทำให้ผู้หญิงหลายๆ คน ยอมที่จะเปลี่ยนมุมมองของชีวิตไปจากเดิม และให้การยอมรับมากขึ้นในทุกๆ วัน ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาจนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว และลี่อิ่งกับลูน่าทั้งสองก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่หากว่าผู้ชายที่เธอรักมากๆ และรักพวกเธอเช่นกัน ต้องการจะมีภรรยาหลายคน ด้วยเหตุผลที่ยอมรับได้ พวกเธอก็ยินดีและไม่ต่อต้านอะไรแม้แต่น้อย แถมยังยินดีช่วยเหลือหากต้องการ เพื่อให้คนที่รักมีความสุขอีกด้วย

 

".. ได้ พวกเรามาร่วมมือกัน แต่เท่าที่ฉันรู้ภายในสหพันธ์เองก็มีอีกหลายคนนะ ที่แอบชอบมากเมฆมานานแล้ว และไม่ยอมเปิดเผยออกมาเพราะกลัวว่าจะผิดหวัง และยังมีความคิดแบบเก่าที่ไม่ปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัยอยู่ .." ลี่อิ่งพูดบอก พร้อมกับยังคงมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอยู่เรื่อยๆ

 

เพราะเธอรู้สึกได้ถึงการสั่นไหวแปลกๆ ในอากาศจากระยะไกลได้เช่นกัน เพราะในปัจจุบันเธอเป็นถึงจอมเวทแห่งนภา ผู้ใช้เวทสายลมและสายฟ้า ได้ราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายและลมหายใจ

 

ลูน่าหยุดคิดเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดตอบออกมาอีกว่า ".. ลี่อิงเธอกำลังหมายถึง ยุนอาและมิยูกิใช่มั้ย หากใช่ก็คงลำบากแน่ๆ เพราะทั้งสองคนคงไม่รวมกับพวกเรา ทั้งสองคนยังเป็นประเภทที่ตรงกับข้ามอีกด้วย เอาเถอะพวกเราไปหาอะไรทานกันดีกว่า หิวมากๆ แล้วเนี่ย เสร็จแล้วค่อยไปตามหามากเมฆต่อ พวกเราไปภัตตาคารของเรือลอยฟ้าสกายเทียดีกว่า .."

 

หลังจากที่แยกตัวออกมาได้สำเร็จ มากเมฆได้ได้พุ่งบินขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง เข้าปะทะกับสายฟ้าขนาดใหญ่มหึมาแบบเต็มๆ ชนิดที่เรียกได้ว่าหากสายฟ้ามังกรม่วงอันนี้ ได้ลงไปปะทะกับเขาที่เมืองต้นไม้สีทองแล้วล่ะก็ รับรองผลได้ 1000% เลยว่า เมืองต้นไม้สีทองจะหายไปจากแผนที่ของทวีปจิตมายาตลอดกาล ถึงแม้ว่าตัวเมืองจะมีวงแหวนเวทมนตร์ป้องกันขนาดใหญ่ อันเป็นเวทอักขระโบราณก็ตาม

 

เปรี้ยง !!!!

 

ตู้มมมมมม !!!!

 

เสียงที่ดังราวกับโลกจะแตก ชั้นฟ้าและหมู่เมฆที่ถูกทำลายจนไม่เหลือ มองเห็นทะลุได้จนไปถึงในอวกาศ

 

พร้อมด้วยแรงสั่นสะเทือนแบบย้อนกลับ ที่ทำให้เมืองทั้งเมืองด้านล่าง ถึงกับสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง

 

อาคารบ้านเรือนและร้านค้าต่างๆ ที่ไม่แข็งแรงพอ ถึงกับพังเสียหายไปมากมาย

 

สิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์สูงใหญ่ขึ้นไปในท้องฟ้า หลายร้อยหลายพันเมตร อันเป็นแลนด์มาร์คสำคัญที่เน้นความสวยงามแฟนตาซี และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว รายได้หลักของเมืองต้นไม้สีทอง นับสิบๆ แห่งรอบบริเวณ ต่างก็ถูกคลื่นแรงลมอันมหาศาลราวกับพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ และพลังงานที่ตามองไม่เห็น เข้ากระแทกใส่จนพินาศ เมืองที่เคยสวยงามและปลอดภัยได้กลายเป็นนรกบนดินไปแล้วในพริบตา

 

ลี่อิ่งกับลูน่าที่ได้เฝ้าระวังอยู่แล้วตั้งแต่แรก

 

หลังจากที่จับสัมผัสได้อย่างแปลกๆ จากบนท้องฟ้า และเห็นการแสดงออกที่ผิดปกติของลี่อิ่งอยู่บ่อยครั้ง

 

ลี่อิ่งนั้นมีสัมผัสพิเศษที่ไว้ต่อสภาพอากาศ จึงทำให้ทั้งสองคนสามารถหาที่หลบภัยได้ก่อนใครเพื่อน

 

และไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแม้แต่น้อย เพราะตั้งแต่ที่มากเมฆหลอกให้พวกเธอมองท้องฟ้า

 

ทั้งสองคนก็รู้สึกแปลกๆ และไม่วางใจมาตั้งแต่ต้น ด้วยเหตุนี้เองทั้งสองจนปลอดภัยสบายดี ทั้งคู่ได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง ด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่หลากหลาย

 

และถึงแม้จะกลัวอยู่ไม่น้อย แต่พอเห็นว่ามีใครคนหนึ่งที่ไม่ได้เห็นมานาน และมักจะอยู่ในความทรงจำของใครหลายๆ คน ได้มาลอยตัวพร้อมกับบินอยู่กลางท้องนภาไร้หมู่เมฆ ดุจเทพเจ้าจากสวรรค์ชั้นฟ้าแห่งยุคบรรพกาลอันยิ่งใหญ่

 

ทั้งสองคนก็เบาใจลงไปมาก และจ้องมองไปยังแผ่นหลังของชายหนุ่มที่หลงเสน่ห์

 

คนที่พวกเธอต่างก็เชื่อเป็นนักหนา ว่าเขาคือมากเมฆ และมากเมฆก็คือหายนะสีเงินที่พวกเธอรอคอย

 

และหวังว่าสักวันหนึ่ง จะได้คำตอบจากเขาเมื่อถึงเวลา

 

เหล่า NPC และผู้เล่นคนอื่นๆ เองต่างก็มองขึ้นไปบนท้องฟ้าตามสัญชาตญาณของตัวเอง ต่างก็มีความทรงจำมากมายที่ยากจะลืมเลือน ต่างก็เคยได้เห็นคลิปวีดีโอของคนคนนั้นมาก่อนแล้วไม่รู้กี่ร้อยกี่พันรอบ

 

ต่างก็เชื่อเหลือเกินว่าเขาคนนั้นได้หายไปแล้ว เลิกเล่นไปแล้ว แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า แค่เพียงการปรากฏตัวขึ้นหลังจากที่หายไปนานในครั้งนี้ จะทำให้ความรู้สึกต่างๆ ที่เคยหลงลืมไปแล้ว ได้หวนกลับมาอีกครั้ง

 

ความหวาดกลัว ความไม่อยากจะเชื่อ ตัวตนแห่งหายนะที่ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ไม่เคยจบแบบสวยๆ เลยสักครั้ง

 

เขาคนนั้นได้กลับมาแล้ว ..

 

".. หมดแล้วเวลาแห่งความสงบสุขของพวกเรา ถึงแม้เกมมันจะเล่นยากขึ้นก็เถอะ .." ผู้เล่นร่างอ้วนที่เคยพบเจอกับหายนะมากับตัวหลายครั้งกล่าวขึ้น พร้อมกับใบหน้าอันสิ้นหวัง

 

".. 4 ปีแห่งความสงบสุขสินะ เมื่อก่อนก็คิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ หากว่ามีผู้เล่นสักคนที่จะทำอะไรแบบนั้นได้ ตอนนี้เชื่อแล้วล่ะ เชื่อจนไม่อยากจะเชื่อแล้ว นี่แค่ฉากปรากฏตัวเองนะ ล่อซะเมืองต้นไม้สีทองพังพินาศไปหมดแล้ว แถมเพื่อนผู้หญิงสามคนที่อุตส่าห์ชวนมาปาร์ตี้ด้วย ก็ดันมาตายจากคลื่นพลังที่มองไม่เห็น ไอ้บ้าเอ้ยยย .." ผู้เล่นหน้าใหม่ที่ไพแรงเอามากๆ ใช้เวลา 4 ปีภายในเกมจนมีเลเวลหลักร้อยได้ ถึงกับจิตตกสภาพอารมณ์ไม่ปกติไปแล้ว จากที่อยู่ๆ มาเห็นคนที่ตัวเองแอบชอบสลายกลายเป็นฝุ่นต่อหน้าต่อตา

 

".. เขากลับมาแล้วว .."

 

".. หายนะ หายนะที่เดินได้และมีชีวิต .."

 

".. 8 แสนล้านลอยอยู่ตรงนั้นแล้ว ไปสิ อยากจะเห็นเหลือเกินไอ้พวกปากดีจากทวีปหลักที่โม้เอาไว้เยอะ .."

 

".. เปิดตัวอลังการไปมั้ย GM ไปไหนเนี่ยมาตรวจสอบเลย ไอ้หายนะนั่นมันต้องโปรใช้โปรแกรมช่วยแน่ๆ .."

 

".. เด็กใหม่สินะ อ่อนจริงๆ หากมีคนใช้โปรหรือ HACK เกมนี้ได้ เชื่อเถอะคนพวกนั้นยังไม่เกิดหรอก .."

 

".. อ่อนกากเลยล่ะ ใช้โปร ใช้โปรแกรมช่วย นี่มันยุคไหนแล้วเด็กน้อย ไม่รู้หรือไงว่าใครเป็นผู้สร้างสามพิภพ .."

 

".. นั่นน่ะ หายนะสีเงิน หายนะผู้มีชีวิต ความทรงจำเก่าๆ ตลอดหลายปีเหมือนถูกฉายซ้ำในหัวยังไงก็ไม่รู้ .."

 

".. ระหว่างที่พูดกันอยู่นี่ ฉันว่าพวกเราหนีออกจากเมืองดีกว่านะ ยังจำเหตุการณ์ของเมืองเมฆเคลิ้มได้มั้ย .."

 

".. แม่หนูน้อย ลุงมีอะไรจะบอก ต่อให้เราหนีไปไกลแค่ไหน หากแต่เราจะซวยยังไงก็ซวยและไม่รอดอยู่ดี .."

 

ผู้เล่นมากมายหลักสิบล้านคนเห็นจะได้ ต่างก็ออกมาชมภาพเหตุการณ์หายนะ และเริ่มกระจายข่าวต่างๆ ที่เกิดขึ้นออกไป ทั้งคลิปวีดีโอและภายถ่ายลงไปในเว็บบอร์ดและสื่อต่างๆ แล้วอย่างรวดเร็ว

 

และหากจะถามว่าข่าวอะไรที่มาแรงแซงโค้งทุกสถาบันในเวลานี้ ก็คงจะหนีไม่พ้น ข่าวการกลับมาของหายนะสีเงินผู้เป็นดั่งตำนานของทวีปจิตมายานั่นเอง

 

".. นั่น นั่นอะไร ที่อยู่สูงขึ้นไปในท้องฟ้า .." NPC พ่อค้าสายตาดีพูดขึ้นมา

 

".. ตัวใหญ่มาก มันกำลังค่อยๆ ออกมาจากวงแหวนเวทมนตร์โบราณ  .." จอมเวทจากทวีปหลักใช้เวทมนตร์พิเศษ ทำให้สามารถมองเห็นระยะไกลได้อย่างชัดเจน แต่ก็ยังไม่มากพอเนื่องจากมีเลเวลที่ต่ำ

 

".. ทำไมมันดูคุ้นๆ จัง ยืมกล้องส่องทางไกลหน่อยดิ .." นักล่าอสูรพูดขึ้น พร้อมกับหยิบเอากล้องของเพื่อนมาใช้ ก่อนที่จะตัวแข็งไป เพราะรู้ว่าตัวอะไรกำลังจะออกมา

 

".. พี่คะ ตัวที่กำลังจะออกมา คงไม่ใช่ตัวที่อยู่ในตำนาน ของบทเนื้อเรื่องของทวีปหลักใช่มั้ย .." จอมเวทสาวสวยพูดขึ้น และเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

 

".. ไม่จริงน่า ฉันเองก็มาจากทวีปจิตเวทบูรพา ฉันเคยเห็นรูปปั้นและโบราณสถานเก่าแก่ของมันมาก่อน ตัวตนแห่งหายนะจากยุคโบราณ จ้าวแห่งสัตว์เทวะผู้มีชีวิตเป็นนิรันดร์ ผู้อยู่เหนือเทพเจ้าของจิตเวทบูรพานับหมื่นล้านองค์ ทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้ จักรพรรดิจ้าวแห่งท้องฟ้าเหนือสวรรค์  ไกอาริอุสดราก้อน จ้าวแห่งมังกรของโลกเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งที่สุด  .." ผู้เล่นหญิง เธอเป็นจอมเวทระดับราชันและมีเลเวลมากกว่าสองพัน และเป็นหนึ่งในผู้เล่นชั้นแนวหน้าของโลกเวทมนตร์ เธอได้ตะโกนขึ้นเสียงดังด้วยความไม่อยากจะเชื่อ พร้อมกับรายงานสิ่งที่เห็นทั้งหมดไปยังกิลด์ของเธอ

 

กลางท้องฟ้าสูงขึ้นไปจนเกือบจะหลุดโลก ที่ถูกทำลายจนไม่เหลือหมู่เมฆใดๆ ให้เห็น

 

".. นี่ยังไม่ได้ออกมาจากวงแหวนอัญเชิญเลยด้วยซ้ำ ยังจัดหนักได้ขนาดนี้ นี่มันใช่การทดสอบแน่เหรอเนี่ย .."

 

มากเมฆรู้สึกถึงภัยคุกคามได้อย่างชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับแรงกดดันอันมหาศาล และเจ้ามังกรตัวนี้เอง มันก็มีส่วนคล้ายกับมังกรดำบาฮามุทอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

จะต่างก็ตรงที่มันมีปีกที่ใหญ่และกว้างกว่ามากๆ  มีจำนวนปีกหลักถึง 4 ปีกด้วยกัน ไม่นำรวมปีกแสงอันบ้าพลังที่ยังไม่ออกมาอีก มังกรตัวนี้มีร่างกายที่ใหญ่โตกว่ามังกรปกติทั่วไปหลายพันเท่า และมีเกล็ดมังกรเป็นสีเงินงดงามยากต่อการทำลาย มีดวงตาสีทองดุดันถึงสามดวงด้วยกัน มีวงแหวนเทพเจ้าโบราณอันศักดิ์สิทธิ์ที่กลางหลัง บ่งบอกถึงสถานะอันไม่ธรรมดาของมัน

 

มากเมฆทำการใช้สกิลตรวจสอบข้อมูลเท่าที่สามารถ

 

".. เวรแล้วไง หากขอเปลี่ยนตัวทดสอบ หรือขอยกเลิกจะได้มั้ยเนี่ย คุณภรรยาที่รัก มากเมฆผิดไปแล้ว .."

 

มากเมฆในปัจจุบันสีหน้าและท่าทาง ชายหนุ่มรูปงามไม่มีกะจิตกะใจ จะไปสู้รบด้วยแม้แต่น้อย

 

เพราะหลังจากที่ตรวจสอบข้อมูลแล้ว ข้อมูลที่ปรากฏให้เห็นก็เล่นทำเอามากเมฆ อยากจะบ้าตายอยู่เหมือนกัน

 

นี่มันใช่การทดสอบแน่เหรอ แล้วเจ้าตัวนี้อ่อนแอที่สุดแล้วใช่มั้ยที่เอามาทดสอบเป็นตัวแรกแบบนี้

 

ข้อมูลที่มากเมฆสามารถมองเห็นได้

[: มังกรเทพเจ้าโบราณ ไกอาริอุสดราก้อนระดับเลเวล มากกว่าหมื่นล้านหรือมากกว่านั้น :]

 

[: คุณสมบัติพิเศษที่ตรวจพบ อมตะนิรันดร์เหนือเทพเจ้านับหมื่นล้าน :]

 

[: สิ่งที่ควรรับรู้ สั่งสอนคุณสามีที่เจ้าชู้เป็นกรณีพิเศษ :]

 

ข้อมูลที่ตรวจสอบได้ในข้อสุดท้ายนี่เอง ที่ทำให้มากเมฆหมดกำลังใจจะสู้ เพราะหากเขาเอาชนะมันได้ หรือมีชัยเหนือกว่าไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง มีหวังโดนคุณภรรยาเข้าใจผิด คิดว่าเขาแข็งข้อแน่ๆ เมียจ๋าเมฆผิดไปแล้ว แค่หลงเคลิ้มได้สัมผัสนมไปหน่อยเดียวเอง


-------

ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะครับ ให้ทายว่าจะรอดมั้ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3474 Katana (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 23:10

    เหนือgm ยังมีเมียgm มนุษย์เมียคือผู้อยู่จุดสูงสุดของทุกสรรพสิ่ง

    #3,474
    1
  2. #3404 ปลาทองมะเขือเทศ (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 00:06
    เราว่าปรับนิสัยแฟนมากเมฆสักนิดก็ดีนะคะ อันนี้ออกแนวหวงเกินไปนิดนึง
    #3,404
    0
  3. #3403 ปลาทองมะเขือเทศ (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 00:01
    ไม่รอด เมืองข้างล่างนะที่ไม่รอด 555555
    #3,403
    0
  4. #3401 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:44

    สนุกมากกกกกกก

    #3,401
    0
  5. #3399 Nekozilla (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:53
    ส่วนตัวก็เข้าใจว่าบทชงมาให้เป็นยังงี้นะ แต่อ่านๆไปมันออกจะน่ารำคาญรึเปล่า ขนาดเป็นเพื่อนเฉยๆงี้นะเขาแอบชอบข้างเดียว จะว่าเมฆคิดอะไรไม่ดีด้วย ก็ยังอ่ะ เขาอ่อยขนาดยังไม่เล่นด้วยเลย ละมีแค่เฟรย่าที่เข้าใจ ว่าเมฆก็ลำบากใจเพราะเป็นเพื่อน แค่คนเดียว นอกนั้นคือ หึง? งอน? หรือไรไม่รู้ แต่บททดสอบเปลี่ยนเพราะอารมณ์ตัวเองงี้หรอ ส่วนตัวคิดว่าไม่โอเคมากๆ ออกแนวนิสัยน่ารำคาญ
    #3,399
    0
  6. #3398 Nazzga2 (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:28
    ผมว่าหายนะสีเงินได้เปลียนเป็นหายนะสีดำ (เพราะเกรียม) หรือไม่ก็หายนะสีทอง (กลัวเมียจนขี้แตก) ดีกว่ามั่ย
    #3,398
    0
  7. #3397 Tan_IcE (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:00
    555สองสาวนกตั่งเเต่ยังไม่เริ่ม
    #3,397
    0
  8. #3396 kcwindy (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 21:45
    เปิดโมดพระเจ้าเต็มทีแล้วโกย
    #3,396
    0
  9. #3395 joelamtan (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 21:05
    ขอบคุณครับ รอดม่ายรอดม่ายรู้ รู้แค่ว่า ไปหาจองศาลาก่อนดีก่า หุหุ งานนี้ขอให้ครบ 32
    #3,395
    0
  10. #3394 pnipni1999 (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 21:02
    จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดีเนี่ย
    รอด(รอดก็บ้าแล้ว555555)​
    #3,394
    0
  11. #3393 00Luciferkid00 (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 21:01
    หายนะสีเงินก็หายนะสีเงินเหอะเจอเเบบนี้ก็ชิบหายเหมือนกัน55555 #มาอีกสักตอยน่ะ
    #3,393
    0
  12. #3392 loliz (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 20:55
    ไงล่ะ พวกปฏิเสธไม่เป็น เมียนะเวลาหึงจะผิดจะถูกเราก็ซวยลูกเดียวนะเอ้อ
    #3,392
    0
  13. #3391 kenta_yugikaze (จากตอนที่ 177)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 20:30
    555555 จะสงสารหรืออะไรดี
    #3,391
    0