มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 164 : บทที่ 164 สู่โลกมืด ตอน หว่านพืชหวังผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    18 ก.พ. 62

บทที่ 164 สู่โลกมืด ตอน หว่านพืชหวังผล

 

                ลั่วเอ๋อร์ที่เคยสมองช้า ไม่เข้าใจสิ่งใดๆ กับสามารถเข้าใจและรู้ถึงสิ่งที่พี่ชายต้องการจะสื่อได้อย่างชัดเจน หัวใจดวงน้อยๆ ที่ไร้ความหวังและไม่เข้าใจสิ่งต่างๆ ในโลกอยู่มากมาย มันค่อยๆ เต้นแรงขึ้น แรงขึ้น ดวงตาที่เคยหยุดร้องไห้ไปแล้วในเวลานี้ ปรากฏน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง แต่หาใช่น้ำตาแห่งความทุกข์ทรมานแห่งความเสียใจ หรือเจ็บปวด แต่กับเป็นน้ำตาแห่งความหวัง ความหวังที่จะได้รับความรัก ได้รู้สึกและชิดใกล้กับสิ่งที่ตนเองฝันถึงมาตลอด ในทุกๆ ครั้งที่เข้านอนกอดเสื้อคลุมกันหนาวสีขาวเก่าๆ เอาไว้ข้างกาย

 

เด็กน้อยพยายามเปิดปากแต่ไร้เสียง

 

แต่เด็กน้อยไม่ยอมแพ้ เด็กน้อยพยายามอีกครั้ง และอีกครั้ง จนน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตา เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

 

ลั่วเอ๋อร์ไม่ยอม ยังไงก็ไม่ยอม

 

ถึงแม้จะไม่เข้าใจว่าพระเจ้าคืออะไร แต่ภายในหัวใจ หัวใจดวงนี้ กับเรียกหา ปาป๊า มาม๊า อยู่ทุกๆ วัน

 

อยากถูกรัก อยากถูกกอดเหมือนเด็กคนอื่นๆ

 

สิ่งที่ต้องการมันดังขึ้นและชัดเจนขึ้น 

 

เด็กน้อยกัดปากจนเลือดไหล เพื่อให้ประสาทสัมผัสของปากและลิ้นมีปฏิกิริยามากกว่านี้

 

ลั่วเอ๋อร์เอ๋ยปากอีกครั้ง ถึงแม้จะยังไร้เสียงก็ตาม

 

ความพยายามของลั่วเอ๋อร์ที่จะให้ได้มีพ่อแม่อีกครั้ง เพื่อที่จะได้รับความรักของคนทั้งสอง เด็กน้อยได้แสดงให้เห็นแล้วถึงความพยายามอย่างที่สุด จนแม้แต่ท่านเจ้าบ้านปู่ทวดแท้ๆ ของลั่วเอ๋อร์ที่มองดูจากที่ไกลๆ ถึงกับมีน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว แม้แต่ซอนย่า ซายูริ และคนอื่นๆ เองก็เช่นกัน

 

ทุกๆ คนพยายามส่งกำลังใจ พยายามเอาใจช่วย ลั่วเอ๋อร์พลาดไปอีกครั้ง

 

".. ลองหยุดสักพัก และเรียกความรู้สึกของหัวใจออกมา ไม่ต้องใช้สมอง ไม่ต้องใช้ความคิด  .." มากเมฆกล่าวบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น พร้อมกับใช้มือของเขาสัมผัสไปที่แก้มกลมๆ ของอีกฝ่าย ส่งพลังพิเศษแห่งเพลิงอมตะที่มองไม่เห็นเข้าไป ภายในหลอดลม ลำคอ และกล่องเสียง

 

ไม่ใช่ว่าลั่วเอ๋อร์พูดไม่ได้ แต่การขาดการรักษาและการดูแลมานานเกือบสองปีจากแพทย์เฉพาะทางที่รับผิดชอบ ทำให้อวัยวะต่างๆ เสื่อมลง

 

ลั่วเอ๋อร์เชื่อฟังพี่ชายที่กำลังอุ้มและกอดตัวเองเป็นอย่างมาก เด็กหน่อยหยุดไปราว 1 นาที ก่อนที่จะกลับมาลองอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ลั่วเอ๋อร์กับไอเป็นเลือดออกมาก่อน แต่ถึงแบบนั้น เด็กน้อยก็ไม่ได้ตกใจกลัว และยังคงพยายามพูดออกมาให้ได้อย่างสุดหัวใจ

 

"..   ป ปปป  ปาป๊า ม ม        มาม๊    ม๊า   ปาป๊า มาม๊า .." ในที่สุดลั่วเอ๋อร์ก็สามารถพูดออกมาได้ ถึงแม้จะไม่ชัดมากก็ตาม และไม่ได้ดังจนทุกๆ คนได้ยิน เด็กน้อยได้ใช้ความรู้สึกแห่งรัก แห่งความโหยหา และความต้องการที่มีอันบริสุทธิ์ของตัวเอง เอาชนะข้อจำกัดทางร่างกายและสมองที่ไม่คอยจะสั่งการ เด็กน้อยห้าขวบคนนี้ ไม่ได้ทำให้มากเมฆผิดหวังเลย ถึงแม้จะแอบช่วยเล็กน้อยก็ตาม

 

ทุกๆ คนที่เฝ้าดูอยู่ กับเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความปิติยินดี

 

มากเมฆเองก็ยิ้มออกมาอย่างเบิกบาน พร้อมกับวาดมือของเขาขึ้นไปบนท้องฟ้า เขียนอักขระมารประทับที่ได้รับจากโลกใบเล็กไปยังดวงวิญญาณทั้งสอง เพื่อหยุดยั้งมิให้เกิดการสูญสลายและดับสูญ

 

ก่อนที่จะเปิดโหมดพลังพระเจ้า ใช้กายาลี้ลับและสัมผัสลี้ลับบรรพกาลของตนเองอย่างสุดกำลัง ทำการดูดกลืนมวลสารกระแสพลังแห่งโลกหล้า รวมไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้า มิติแห่งความว่างเปล่า ดึงพลังบางส่วนมาจากมิติโลกใบเล็ก เข้ามายังร่างกายของเขาอย่างสุดกำลัง จนก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงบนท้องฟ้า ปรากฏเป็นหมู่ดวงดาวมากมายส่องแสงสว่าง และคล้ายกับว่าพลังลี้ลับภายในร่างมีความคิด มันรู้ว่าเจ้านายของมันต้องการจะทำอะไร มันได้กระจายตัวออกไปทั่วค้นหา และค้นหาจนทั่วบริเวณ จนในที่สุดก็ค้นพบสถานที่ลับ ที่ถูกเก็บและปิดซ่อนเอาไว้ของตระกูลลั่ว เป็นหลอดแก้วขนาดใหญ่ที่มีความสัมผัสและเชื่อมต่อกับดวงวิญญาณทั้งสองในสภาพสมบูรณ์

 

มากเมฆที่ในขณะนั้นดวงตาแห่ง เนตรทฤษฎี และ เนตรทรราชย์ ต่างก็ส่งแสงสว่างสีทองประกายออกมา พวกมันทั้งสองได้หลอมรวมกัน เป็นการชั่วครามตามความตั้งใจของพวกมันเอง พวกมันได้ส่งเสริมและช่วยเหลือให้มากเมฆมองผ่านไปในหนทางระยะไกลที่ถูกปิดกั้น ลงไปในใต้ดินใต้ขุนเขาอันเป็นพื้นที่ลับของตระกูลลั่ว ที่ตั้งอยู่ไกลออกไปหลายร้อยกิโลทางเหนือ อันเป็นที่ตั้งของตระกูลในสมัยก่อนยุคโบราณ ทำการช่วยเหลือและควบคุมพลังลี้ลับที่ดูดกลืนมาได้ วาร์ปเอาหลอดแก้วแช่แข็งขนาดใหญ่มาปรากฏตรงหน้าของเขาในทันที

 

การที่อยู่ๆ ก็มีหลอดแก้วขนาดใหญ่ มาปรากฏอยู่ตรงหน้า หลายๆ คนที่ไม่รู้ต่างก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่สำหรับคนที่รู้อย่างเหล่าอาวุโสภายในตระกูลลั่ว และท่านเจ้าบ้าน ลั่วเทียนฉินต่างก็แสดงออกทางสีหน้าราวกับเห็นผี เพราะอยู่ๆ ฝาครอบก็เปิดออก พร้อมกับชายวัยกลางและหญิงสาวงดงาม ได้เดินออกมาจากภายใน สภาพของคนทั้งคู่ดูสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าตอนที่มีชีวิต ในช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุดเสียอีก

 

ชายวัยกลางที่น่าจะอายุไม่เกิน 35 ปี และหญิงสาวที่แลดูอายุจะน้อยกว่าอีกฝ่ายสิบปี

 

คนทั้งคู่ได้คุกเข่าลงกับพื้น ทำการคำนับอย่างสูงสุดต่อชายหนุ่มผู้ช่วยเหลือ

 

มากเมฆเพียงยิ้มรับ และใช้พลังไร้สภาพประคองให้คนทั้งสองลุกขึ้น

 

พร้อมกับได้ใช้เปลวเพลิงสีเงินอมตะ อันอบอุ่นของเขา ทำการรักษาและแก้ไขสภาพผิดปกติทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้นของลั่วเอ๋อร์ และพิษร้ายที่อยู่ภายในร่างกาย จนเด็กน้อยกลับมาเป็นเด็กปกติสมบูรณ์ 

 

และหลับลึกลงไปจากความเหนื่อยล้าของจิตใจ จากความทุกข์ทรมานมาตลอดหลายปี

 

การที่ลั่วเอ๋อร์ได้เห็นปาป๊ามาม๊า มาปรากฏตรงหน้าโดยที่ไม่ใช่ความฝันในยามค่ำคืน

 

มันช่างเป็นความสุขที่สุดแล้วของเด็กน้อย ที่ได้นอนหลับไปพร้อมรอยยิ้มแห่งความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

 

มากเมฆทำการส่งลั่วเอ๋อร์ในสภาพหลับลึกให้กับหญิงสาว ที่หมายจะกระโดดเข้ามากอดบุตรชายจนร้อนรน

 

การที่เธอได้กอดบุตรชายอันเป็นที่รักในครั้งแรก น้ำตาแห่งรักและความสุขของเธอก็พรั่งพรูออกมา แม้แต่ชายวัยกลางคนเองก็เช่นกัน สามพ่อแม่ลูกกอดกันร้องไห้เสียงดัง ช่างเป็นภาพที่ไม่น่ามองเอาเสียเลย แต่กระนั้น มันกับทำให้มากเมฆรู้สึกและรับรู้ได้ถึงความเป็นมนุษย์ของเขาเอง และไม่หลงระเริงไปกับพลังวิเศษดุจพระเจ้าที่มี

 

มากเมฆยังมิได้ปลดปล่อยพลังที่ดูดกลืนมาให้ออกไป สภาพอากาศยังคงเต็มไปด้วยลมพายุและปรากฏการณ์ที่ไม่สมควรจะมี ชายหนุ่มที่ในเวลานี้เต็มไปด้วยออร่าพลังดุจพระเจ้า จากกระแสพลังต่างๆ ที่ดูดกลืนเข้ามาในร่างจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และดวงเนตรสีทองสว่างเจิดจ้าของเขา ได้มองไปยังหญิงสาวที่กอดบุตรชายเอาไว้ ราวกับกลัวว่าจะถูกใครสักคนมาขโมย

 

เขาได้เอ๋ยปากถามถึงสาเหตุแห่งความตาย เพราะในระหว่างที่ชุบชีวิตของอีกฝ่าย มากเมฆสัมผัสได้ถึงพิษร้ายที่ยากจะรักษา มันน่าสนใจเอามากๆ สำหรับการนำมาต่อยอด และหากไม่ใช่เพราะมากเมฆมีพลังของเพลิงอมตะที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ เขาก็คงไม่สามารถรักษาพิษและนำมันออกไปจากร่างกายของเธอได้

 

หญิงสาวได้บอกเล่าถึงที่มาของตัวเอง มารดาแท้ๆ ของลั่วเอ๋อร์มีนามว่า ชิงลี่ ลำดับที่ 1 ” แท้ที่จริงแล้วเธอคือคนของโลกมืดในระดับสูงอันเป็นความลับภายใน

 

แต่ทว่าด้วยคำสั่งให้กวาดล้างของอาวุโสหมื่นมารท่านหนึ่งที่เห็นแก่ตัว และยังเป็นศัตรูเก่าแก่ของท่านอาจารย์หญิงของเธอ ทำให้เธอต้องถูกทำร้ายอยู่บ่อยครั้ง

 

จากการประลองพิษที่ไม่ต้องการ เพราะเธอเป็นผู้สืบทอดหนึ่งเดียวของ บุปผารักรัญจวน เคล็ดวิชาที่จะทำให้หญิงสาวงดงามมากขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฝึก และเต็มไปด้วยพิษร้ายสารพัด สำหรับการควบคุมบุรุษเพศ ได้ราวกับเป็นหุ่นเชิดที่ไม่รู้สึกตัว ผ่านทางคลื่นพลังลมปราณที่กระจายตัวออกไปเข้าสู่สมอง หรือการมีอะไรกันอย่างสุขสันต์ชั่วข้ามคืน

 

เพื่อให้ได้เคล็ดวิชาที่ต้องการ อาวุโสหมื่นมารรายนั้นทำทุกๆ ทางที่เลวร้าย และจนถึงขนาดอาจารย์หญิงของชิงลี่ต้องตายอย่างทรมาน ในสภาพที่ถูกรุมข่มขืนนับครั้งไม่ถ้วน จากกรรมกรชั้นต่ำแห่งหนึ่งของโลกมืด หลังจากถูกทำลายพลังฝึกฝนจนสิ้นสภาพไปแล้ว แถมร่างกายที่ไร้วิญญาณยังถูกจับโยนให้หมูกินเป็นอาหาร ปิดตำนานหญิงสาวผู้งดงามอันดับหนึ่งของโลกมืด ในเวลานั้นไปอย่างปริศนา และหายไปตามกาลเวลาจนถูกหลงลืม

 

เธอเองก็ไม่ได้ยึดติดกับเคล็ดวิชาบุปผารักรัญจวนนี่มากนัก

 

ชิงลี่จึงยินยอมมอบให้กับอีกฝ่ายแต่โดยดี

 

เพื่อแลกกับเธอได้มีชีวิตอิสระอีกครั้ง และออกจากองค์กรไป

 

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าในวันหนึ่งเธอจะได้พบรักแท้ และมีทายาทขึ้นมาได้

 

ทั้งที่ผู้ที่ฝึกเคล็ดวิชาบุปผารักรัญจวน จะไม่สามารถมีบุตรได้ หรือหากจะมีก็มีได้ยากเป็นอย่างยิ่ง

 

และหากมีบุตรไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง ในตำนานโบราณของโลกยุทธภพได้กล่าวเอาไว้ว่า เด็กที่เกิดโดยสตรีเพศที่ฝึกเคล็ดวิชาบุปผารักรัญจวน อันเป็นวิชาต้องห้ามดุจมารเทพ เด็กทารกที่เกิดจะได้รับกายเนื้อในตำนานแบบสุ่ม อันมีคุณสมบัติพิเศษแตกต่างกันไป และมีพรสวรรค์ที่สามารถท้าทายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าได้ตั้งแต่เกิด

 

เรียกให้ถูกและง่าย มันคือการจุติของ เทพมาร ก็ว่าได้ และหากสามารถนำเด็กทารกที่ว่ามาปรุงยาสูตรลับและกลืนกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก คนคนนั้นจะได้รับกายเนื้อที่ไม่ธรรมดาแบบสุ่มจากสวรรค์เช่นกัน ในขั้นตอนของการแปรเปลี่ยนพริบฟ้า และยังได้รับสุดยอดพรสวรรค์อันท้าทายโลกหล้าของเด็กที่ตาย มาเป็นของตัวเองอีกด้วย และที่เป็นที่ต้องการอย่างแท้จริงก็คือ คนผู้นั้นยังจะได้โอกาสแห่งฟ้าสวรรค์ ในการกลับคืนสู่ความเยาว์วัยอีกครั้งตามที่ต้องการ

 

และตลอดระยะเวลาที่เธอตั้งท้อง ชิงลี่รู้ตัวมาตลอดว่าถูกวางยาพิษ แต่แท้ที่จริงแล้วมันเป็นยาพิษสูตรบำรุงสำหรับนำเด็กไปเป็นสูตรยาต่างหาก แต่เธอก็ไม่สามารถป้องกันอะไรได้แล้ว หลังจากที่รู้ตัวในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา และหากเธอหยุดไม่รับยาพิษบำรุงที่ถูกอีกฝ่ายลอบวางยามาให้ บุตรของเธอก็จะตายตั้งแต่ยังไม่ได้ลืมตาดูโลก ด้วยเหตุนี้ เธอจึงยอมทนทรมานและเจ็บปวดทั้งกายและใจ แต่เพื่อให้ได้มีโอกาสเธอจึงจำต้องยอม และไม้ได้บอกความจริงนี้กับใคร

 

หลังจากที่เธอให้กำเนิดลั่วเอ๋อร์ ในขณะที่คนร้ายพยายามจะเข้ามาชิงบุตรของเธอไป

 

ชิงลี่กลัวว่าบุตรของเธอจะตกอยู่ในชะตากรรมที่เลวร้าย ตามคำกล่าวอ้างที่ไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหนในตำนานโบราณ เธอจึงได้เตรียมยาพิษแบบพิเศษเอาไว้สำหรับบุตรชายของเธอ

 

เพื่อให้อีกฝ่ายไม่สามารถนำบุตรของเธอไปได้ บวกกับหากได้รับการรักษาในปัจจุบันอย่างทันท่วงที ต่อบุตรชายของเธอที่เพิ่งจะเกิดลืมตาดูโลก โอกาสที่เด็กจะรอดและกลับมามีชีวิตที่ปกติสมบูรณ์ เหมือนเด็กทั่วๆ ไปก็ยังมีมากกว่า 70%

 

แต่ใครจะรู้ว่าเจ้าเฒ่าชราหนึ่งในหมื่นมาร มันจะโกรธแค้น และเอายาพิษชนิดหนึ่ง เพื่อทำลายพัฒนาการทางสมองของเด็กโดยเฉพาะจับกรอกใส่ปากของลั่วเอ๋อร์

 

แต่ยังดีที่ลั่วเอ๋อร์ได้รับพิษสารพัดชนิดบำรุง มาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา จึงทำให้มีภูมิต้านทานสูงมาก และพอเห็นว่าพิษที่ใช้ออกผลช้าเอามากๆ เจ้ามารเฒ่ารู้สึกเหมือนเสียหน้าซ้ำซ้อน เจ้ามารเฒ่านั่นจึงได้มาลงมือกับชิงลี่แทนเป็นการระบายอารมณ์ โดยการจับเธอกรอกยาพิษนานาชนิด และทำลายใบหน้างดงามของเธอ ทรมานเธอด้วยสารพัดพิษร้ายที่มีจนถึงแก่ความตาย เธอพยายามจะส่งเสียงและแจ้งบอกให้คนที่อยู่ภายนอกรับรู้ แต่ด้วยพลังลมปราณขอบเขตเบิกสวรรค์ของอีกฝ่าย ทำให้แม้แต่จะหายใจแรงๆ เธอก็ยังทำไม่ได้ สุดท้ายชะตาของเธอและบุตรชายก็เป็นดังที่เจ้ามารร้ายนั่นต้องการ

 

มากเมฆได้รับฟังอย่างตั้งใจ และยังได้ทราบเรื่องที่บิดาแท้ๆ ผู้ไม่ได้ความของลั่วเอ๋อร์ ทำการแช่แข็งและเก็บร่างไร้วิญญาณของทั้งสองเอาไว้เป็นอย่างดี มันดูเหมือนบังเอิญและคล้ายกับโชคชะตาเล่นตลก

 

มากเมฆได้กล่าวตำหนิติเตียน บิดาแท้ๆ ของลั่วเอ๋อร์อยู่เล็กน้อย แต่โชคยังดีที่อีกฝ่ายยังรู้ความและสำนึกในสิ่งที่ตนเองกระทำ ยินดีกลับตัวกลับใจ และไม่เสียหลักถึงขนาดทำร้ายอนาคตของบุตรชายตัวเองอีก และจะไม่ปล่อยให้ใครมารังแกกลั่นแกล้งอะไรลั่วเอ๋อร์อีกแล้ว

 

".. ช่วยบอกนามของหมื่นมาร ที่กระทำกับทารกแรกเกิดให้ที .." มากเมฆกล่าวถามในขณะที่ยังลอยตัวเข้ามายืนอยู่ใกล้ๆ ปลดปล่อยกลิ่นอายแห่งราชันย์และผู้เหนือกว่า จนทุกๆ สิ่งรอบข้างถึงกับยอมสยบ

 

".. คนผู้นั่นมีชื่อฉายาว่า มารแมลงพิษ เป็นผู้ใช้พิษที่ใช้ทักษะรวบกับการควบคุมแมลงค่ะ .." ชิงลี่เอ่ยฉายานามของอีกฝ่ายออกมา ด้วยน้ำเสียงที่สั่นกลัวอยู่ไม่น้อย จนใบหน้างดงามซีดขาวอย่างชัดเจน

 

".. เอาล่ะ กลับไปพักผ่อนและดูแลลั่วเอ๋อร์ให้ดี ส่วนคนรับใช้นั่น และ มารแมลง ปล่อยให้เราเป็นผู้จัดการเอง .." มากเมฆกล่าวบอก พร้อมกับการแยกร่าง เนรมิตหมื่นจิตเมฆอสูร ของเขาออกมาถึง 3 ร่างด้วยกัน มุ่งหน้าไปคนล่ะทิศล่ะทางอย่างรวดเร็ว

 

ส่วนร่างจริงยังคงอยู่ที่ตระกูลลั่ว และค่อยๆ ลอยไปยังบริเวณที่ไอ้พี่เลี้ยงนอนร้องแหกปากอยู่

 

การกระทำของมากเมฆดูเข้าใจง่าย แต่ก็ยากที่จะคิดออกถึงผลลัพธ์เช่นกัน

 

หากชายหนุ่มหนึ่งในร่างแยก มุ่งหน้าไปสังหาร มารแมลงพิษ เพราะการกระทำของมันต่อตระกูลลั่ว

 

โดยที่ทั้งสองไม่ได้เกี่ยวข้องกัน คนอื่นๆ ที่รู้ภายในโลกมืด คงจะต่อต้านมากเมฆแน่ๆ

 

แต่ทว่ามากเมฆกับยิ้มร้ายๆ ที่มุมปาก ในขณะที่บินออกไปด้วยความเร็วสูง คล้ายกับมีแผนการเล็กๆ สำหรับการระบายแค้นให้เด็กน้อยลั่วเอ๋อร์แล้ว และแน่นอนคนเราหว่านพืชต้องหวังผล

 

แต่มากเมฆต้องการสิ่งใดนั้น ..

 

-----

ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะครับ อีกสองตอนออกจากโลกมืด แล้ว ..อิอิ แยกร่างไปไหนกันหนอ 

ไปห้องน้ำ ไม่น่าจะใช่

หรือจับสัมผัสพลังอะไรได้ ...!?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3272 Meemiza (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:15
    บรรลัยแน่ๆงานนี้
    #3,272
    1
    • #3272-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 164)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
      หายนะบ่อยๆ ผมกลัวทุกคนจะเบื่อ
      #3272-1
  2. #3271 PoositSeatiw (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:26
    ล้างแค้นให้ลูกศิษสิน่ะ
    #3,271
    1
    • #3271-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 164)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
      ต้องอ่านตอนต่อไปครับ
      #3271-1
  3. #3270 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:35

    ค้างมากกกกกกก

    #3,270
    0
  4. #3269 L3esrer (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:34
    ขอบคุณครับ
    #3,269
    0
  5. #3268 Nazzga2 (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:09
    สงสัยงานนี้พรรคมารคงได้แมลงสาบกลายพันธุ์มาเลี้ยงเพิ่มอีก 1 ตัว
    #3,268
    0
  6. #3267 joelamtan (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:54
    ขอบคุณครับ
    #3,267
    0
  7. #3266 RazeLosT (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:16
    รอความสนุกต่อไป หึหึหึ
    //ยิ้มร้ายทีบรรลัยทุกตอน
    #3,266
    0
  8. #3264 KurouNeko (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12

    สนุกสนานกันแน่ๆเลยงานนี้

    #3,264
    0
  9. #3263 Kondee2870 (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:59
    สนุกกก แต่ว่าไรท์ยังใช้คำว่า กลับ-กับ ผิดบ่อยอยู่นะ
    #3,263
    3
    • #3263-2 เด็กดื้อ (จากตอนที่ 164)
      18 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:40
      ตัวอย่าง สามบรรรทัดสุดท้ายครับ น่าจะเป็น แต่ทว่ามากเมฆกลับยิ้มร้ายๆ ที่มุมปาก ต่อมาตรง คล้ายกับมีแผนการเล็กๆ ตรงนี้น่าจะถูกแล้ว
      #3263-2
    • #3263-3 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 164)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:21
      รับทราบครับผม
      #3263-3
  10. #3262 WhiteVacancy (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:41
    นึกว่าจะได้เม้นเเรก
    #3,262
    0
  11. #3261 Code; Ver.million (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:41
    ขอบคุณ มากเมฆรีบจบปัญหาเร็วๆนะ รอบทต่อไปอยู่
    #3,261
    0