มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 163 : บทที่ 163 สู่โลกมืด ตอน เหตุก่อนชุมนุมเล็กน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 312 ครั้ง
    18 ก.พ. 62

บทที่ 163 สู่โลกมืด ตอน เหตุก่อนชุมนุมเล็กน้อย

 

            เด็กน้อยผู้น่าสงสารลั่วเอ๋อร์ มีสีหน้าตื่นกลัวอย่างชัดเจน หลังจากที่เห็นนายพี่เลี้ยงใจร้าย ที่มักจะรังแกกลั่นแกล้งลั่วเอ๋อร์อยู่ทุกวันเป็นประจำ ในสถานที่ลับตาคน ได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของทั้งสองอย่างรวดเร็ว หมายจะทำร้ายทั้งลั่วเอ๋อร์และพี่ชายใจดีที่ยอมเล่นด้วย ด้วยศิลปะการต่อสู้โบราณ

 

ในขณะเดียวกันนายพี่เลี้ยงใจร้าย ยังได้ใช้มือใหญ่อันหนาด้านและแข็งของมัน ทำการกระชากข้อมือเล็กๆ ของลั่วเอ๋อร์ออกจากมือของมากเมฆอย่างสุดแรง เป็นผลให้ลั่วเอ๋อร์เจ็บปวดที่ข้อมือเอามากๆ จนร้องไห้ออกมาแต่ไม่มีเสียง และลากลั่วเอ๋อร์ไปกับพื้นอย่างน่าตาเฉย ทำราวกับลั่วเอ๋อร์ไม่ใช่คน แต่เป็นสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง

 

ส่วนมากเมฆที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนใช้ที่เข้ามาใหม่ไปแล้วโดยสมบูรณ์ ก็แกล้งแสดงละครทำเป็นอ่อนแอ คล้ายกับคนที่ไม่ได้ฝึกฝนวรยุทธ์ ยอมให้อีกฝ่ายใช้ฝ่ามือพลังลมปราณอ่อนๆ ราวกับเด็กแรกเกิด กระแทกเข้าที่หน้าอกจนกระเด็นลอยออกไปไกล โดยมากเมฆตั้งใจปล่อยให้ลั่วเอ๋อร์ ถูกอีกฝ่ายจับกระชากข้อมือเล็กและถูกลากออกไป

 

เดิมทีมากเมฆคิดจะสวนกลับคนรับใช้สารเลว ให้ตายในหนึ่งฝ่ามือ แต่ภายหลังที่สัมผัสลี้ลับบรรพกาลของเขา รับรู้ได้ถึงการมาของใครหลายๆ คน ไม่ว่าจะเป็นท่านเจ้าบ้าน ลั่วเทียนฉิน ปู่ทวดแท้ๆ ของลั่วเอ๋อร์ และเหล่าอาจารย์คนอื่นๆ ของเขา ด้วยการมาของทุกคน แอบเฝ้ามองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากที่ไกลๆ นี่เอง

 

มากเมฆจึงได้แสดงละครแกล้งทำเป็นอ่อนแอ คล้ายกับมนุษย์ธรรมดาที่ไม่เคยฝึกฝนอะไรมาก่อน เพื่อใช้การกระทำที่กำลังแสดงให้เห็นอยู่นี้ เปิดเผยธาตุแท้ของลูกจ้าง พี่เลี้ยงสารเลวนี่ ให้ทุกๆ คนได้เห็นพร้อมกัน

 

มากเมฆแกล้งทำเป็นเจ็บที่หน้าอก แสดงเท่าที่สามารถแกล้งทำเป็นลุกขึ้นมายืนอีกครั้ง ด้วยความยากลำบากตัวสั่นเป็นระยะๆ ในสภาพที่เสื้อผ้าเต็มไปด้วยฝุ่นดินอย่างหมดสภาพ และด้วยประสบการณ์ที่เคยเจ็บป่วยทรมานด้วยโรคประหลาดมานานหลายปี การแสดงออกของมากเมฆจึงดูสมจริงเอามากๆ จนแม้แต่เหล่าอาจารย์ และอีกหลายคนที่กำลังเฝ้าดูอยู่ ยังอดตกใจไม่ได้กับสิ่งที่กำลังเห็น

 

".. ปล่อยลั่วเอ๋อร์เดี๋ยวนี้ ไม่เห็นหรือไง ว่านายทำให้ลั่วเอ๋อร์เจ็บ .."

 

มากเมฆแกล้งเป็นกระอักเลือดออกมาเล็กน้อย เลือดที่ไหลออกจากปากจำนวนมาก เป็นเลือดสดๆ ที่สร้างขึ้นมาด้วยพลังมิติรังสรรค์ เพื่อให้ดูว่าเขาคล้ายกับบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรง พร้อมกันนั้นมากเมฆได้พยายามก้าวเดินเข้าไปใกล้ๆ อีกฝ่ายอย่างช้าๆ ตรงจุดที่เจ้าพี่เลี้ยงสารเลว ทำการลากลั่วเอ๋อร์ไปโยนทิ้งไว้เหนือกองใบไม้แห้ง มุมหนึ่งของลานกว้างที่ยังไม่ได้เก็บกวาดของวันนี้

 

ลั่วเอ๋อร์ถูกอีกฝ่ายจับโยนทิ้งไปไกล ราวกับเศษขยะไร้ค่าชิ้นหนึ่ง ไปไว้บนกองเศษหญ้าเปียกๆ ที่สูงเกือบ 1 ฟุต และยังมีใบไม้แห้งที่สกปรกอีกจำนวนมาก แถมบนกองหญ้าเปียกยังเต็มไปด้วยกิ่งไม้แห้งๆ อันแหลมคมอยู่ไม่น้อย เหล่าเศษไม้เหล่านั้น พวกมันได้ทิ่มแทงเนื้อหนังอันบอบบางของลั่วเอ๋อร์ จนมีเลือดไหลออกมา สร้างความเจ็บปวดให้ลั่วเอ๋อร์มากขึ้นไปอีก จากการกระทำอันไร้หัวใจของพี่เลี้ยงสารเลว

 

เด็กน้อยยังคงเจ็บปวดที่ข้อมือเล็กที่ถูกบีบจนเกือบจะหัก และร้องไห้ออกมาอยู่ตลอดเวลา ด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกทำร้ายไปมากกว่านี้อีก แต่ลั่วเอ๋อร์เองก็อดไม่ได้ที่จะไม่ร้องไห้ออกมา ไม่ว่าจะพยายามเท่าไร มันเป็นการร้องไห้ที่ไร้เสียง แต่กับมีน้ำตาใสๆ ไหลออกมาจากดวงตาเล็กๆ  บริสุทธิ์เป็นทางยาว

 

และในจังหวะที่ถูกโยนออกไปนั้นเอง เสื้อคลุมนอกที่เก่ามากแล้ว อันเป็นเสื้อตัวเก่งที่ลั่วเอ๋อร์รักมากผิดปกติ

 

และมักจะสวมใส่เอาไว้ตลอดเวลาเป็นประจำ มันเป็นเสื้อคลุมเก่าๆ กันหนาวสีขาวที่มารดาแท้ๆ ของลั่วเอ๋อร์ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้ ลูกชายที่เธอรักสุดดวงใจ ตั้งแต่ก่อนที่เธอจะถูกฆ่าตายในเวลาต่อมา

 

เสื้อคลุมเก่าๆ ตัวนั้น มันได้ขาดหลุดออกมาอย่างตั้งใจ จนเผยให้เห็นถึงรอยแผลเป็น จากการถูกไฟจี้คล้ายรอยธูปนับร้อยๆ แผล และยังมีรอยกรีดบาดของมีดเป็นทางยาว จากของมีคมจำนวนมากที่ด้านหลัง แถมตามเนื้อตามตัวยังเต็มไปด้วยรอยพกช้ำอีกมากมาย ล้วนอยู่ในจุดอับที่ยากจะมองเห็นได้

 

มากเมฆแต่เดิมก็รู้อยู่แล้วว่าเจ้าคนรับใช้นี่ มันเป็นคนไม่ดีออกไปทางสารเลวสมควรตาย และที่ปล่อยให้ลั่วเอ๋อร์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ก็เพื่อจะให้ทุกๆ คนที่ลอบมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากที่ไกลๆ พวกเขาเหล่านั้นได้เห็นถึงธาตุแท้ของอีกฝ่ายเต็มสองตา และมากเมฆเองก็ไม่สมควรที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราว การจัดการแก้ปัญหาภายในของครอบครัวของคนอื่น ให้มันมากจนเกินไป

 

แต่ทว่าพอเขาได้เห็นและสัมผัสได้ถึงความรัก ความห่วงหาสุดดวงใจ จากสองดวงจิตวิญญาณเล็กๆ อันใกล้จะสูญสลายอยู่แล้ว จากการที่ทำอะไรเกินตัวเกินกำลัง ที่ต่างก็พยายามจะปกป้อง และทำให้เสื้อคลุมกันหนาวเก่าๆ ขาดออกและหลุดลอยออกไป

 

มากเมฆได้เห็นรอยแผลเป็นจำนวนมากของลั่วเอ๋อร์ และมองเห็นดวงจิตวิญญาณบริสุทธิ์ ที่ใกล้จะแตกดับอยู่แล้วทั้งสองดวง ทั้งสองได้หันมามองที่เขาคล้ายกับกำลังขอบคุณ

 

และขอร้องในบางสิ่ง ชายหนุ่มรู้สึกสงสารจับจิตจับใจ เพราะสัมผัสได้ถึงความรักความเสียใจของสองสามีภรรยา ที่มีให้แก่บุตรของตน ถึงแม้จะกลายเป็นดวงวิญญาณไปแล้วก็ตาม แต่ก็ยังคอยอยู่ดูแลปกป้องบุตรชายของตนเองอยู่ตลอดเวลาเรื่อยมาจนถึงวันนี้ แม้ว่าจะแลกกับการสูญสลายหายไปตลอดกาลก็ตาม

 

คนรับใช้พี่เลี้ยงสารเลว มันหาได้สนใจที่เสื้อกันหนาวเก่าๆ ของลั่วเอ๋อร์ขาดออก

 

จนเปิดเผยถึงสิ่งที่มันได้กระทำมาตลอดหลายปี อย่างลับๆ ในช่วงเวลาที่เบื่อ

 

รังแกและทรมานเด็กตัวเล็กๆ ที่พูดไม่ได้ฆ่าเวลาในตลอดเวลาที่ไม่มีอะไรทำ

 

มันรีบพุ่งร่างพร้อมกับหมัดขวาชกออกไปสุดแรงเกิด หมายจะชกเข้าใส่ใบหน้าของมากเมฆให้พังยับจนเสียโฉม

 

หมายจะทำลายใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายให้พินาศ ให้กลายเป็นทุเรศพิการไปตลอดชีวิต ด้วยการกระหน่ำหมัดชกเข้าหน้าแบบไม่ยั้ง และยิ่งพอมาเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้เตรียมพร้อมจะสู้ หรือแม้แต่คิดที่จะหนีไปไหน

 

แถมมองไปทางอื่นพร้อมกับทำสีหน้าแปลกๆ ออกมา

 

เจ้าพี่เลี้ยงสารเลวก็ยิ่งเข้าใจผิด หลงคิดไปเองว่าอีกฝ่ายกำลังหวาดกลัวในความเร็ว และพลังฝีมือของมัน ที่มีทั้งวิชาเพลงมวย วิชาท่าร่างตัวเบาที่ขโมยเรียนรู้มา จากคนในตระกูลลั่วโดยไม่ได้ขออนุญาต

 

แต่ถึงแม้สักวันหนึ่งความจะแตก มันก็ได้เตรียมหาข้ออ้างเอาไว้แล้วโดยสมบูรณ์ โดยทุกสิ่งที่มันเรียนรู้เอาไว้จากตระกูลลั่วอย่างลับๆ มันมีไว้สำหรับการปกป้องนายน้อยลั่วเอ๋อร์ จากอันตรายจากภายนอก เวลาที่พานายน้อยไปหาหมอพิเศษเฉพาะทาง คอยตรวจอาการที่เป็นอยู่ประจำเดือนล่ะครั้ง แลดูเป็นเจนตนาที่ดี

 

ทั้งๆ ที่เวลาออกไปภายนอกพร้อมกับนายน้อยลั่วเอ๋อร์ทุกครั้ง เจ้าพี่เลี้ยงสารเลว มันไม่เคยพาไปหาหมอเฉพาะทางเลยสักครั้งเดียว แถมยังแอบเปลี่ยนหมอเฉพาะทางใหม่สำหรับนายน้อยลั่วเอ๋อร์ ไปแล้วตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน

 

ตอนที่ลั่วเอ๋อร์พึ่งจะอายุได้ 3 ขวบเท่านั้น ให้กลายเป็นหมอเถื่อนที่ไม่มีใบอนุญาต เพื่อแบ่งเงินเก้าต่อหนึ่งที่ได้มาในแต่ละครั้งประจำเดือน สำหรับการไปหาหมอเฉพาะทางในราคาสูงของโรงพยาบาลชั้นนำ แบ่งเป็นของพี่เลี้ยง 90% อีก 10% สำหรับหมอเถื่อน ที่ช่วยปลอมแปลงเอกสาร ทางการแพทย์ให้ในแต่ละครั้ง

 

หมัดขวาที่ชกใกล้เข้ามายังใบหน้าของมากเมฆ ได้ถูกหยุดเอาไว้ด้วยพลังไร้สภาพที่มองไม่เห็น พร้อมกับการถูกแรงดีดอันมหาศาล ราวกับขาคู่ดีดออกไปทางด้านหลัง ของม้ามังกรที่กำลังพยศในป่าหิมพานต์ ที่กำลังหงุดหงิดสุดขีดและอารมณ์เสียจากการถูกรบกวน

ทำการถีบและดีดขาคู่ออกไปอย่างสุดแรง ตรงกลางอวัยวะเพศชายจุดสองห้อย กลางหว่างขาของพี่เลี้ยงสารเลวระยำ จนเกิดเป็นเสียงที่ได้ยินกันทั่ว ถึงการแตกสลายของบางสิ่ง จนไม่สามารถคืนสภาพได้อีกตลอดกาล

 

แม้แต่จะใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยในปัจจุบันก็ตาม ร่างไร้สภาพของมัน ยังถูกแรงดีดผสมแรงถีบสุดแรงที่มองไม่เห็น ส่งร่างกายอันหมดสภาพลอยออกไป ชนเข้ากับกำแพงหินเก่าแก่ที่สร้างมาอย่างดีของคฤหาสน์สามราชวงศ์จนพังทลาย ก่อนที่เจ้าพี่เลี้ยงจะร้องออกมาอย่างสุดเสียง หมดหลอดลมและตายจากไป

 

หากคิดว่าจะตายได้ง่ายๆ มันคงผิดวิสัยจิตๆ ของมากเมฆเกินไป

 

ชายหนุ่มได้เลียนแบบเวทมนตร์ของเซเลเน่ ที่เคยใช้ให้เห็นเมื่อครั้งที่ตบเกรียนแตกรากไม้ ผู้ปากดีจนกลายเป็นทาส

 

เวทมนตร์ที่อยู่เหนือกว่า และทรงพลังแบบสุดๆ คอมโบสกิลเวทมนตร์โบราณ ที่คิดขึ้นโดยศรีภรรยา

 

//- - วังวนแห่งความทุกข์ยากปรากฏขึ้นครั้งแรกในบทที่ 37 ตายเสียยังดีกว่า - -//

 

วังวนแห่งความทุกข์ยากวงแหวนเวทมนตร์ที่ไม่สมควรจะมีอยู่จริงบนโลก มันได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมๆ กับศรเวทมนตร์จำนวนนับสิบๆ อันมีหน้าที่แตกต่างกันไป ได้ถูกยิงไปปักยังร่างกายของพี่เลี้ยงสารเลวจนทั่ว พร้อมกับการรักษาสติไม่ให้ตาย และทรมานอีกฝ่ายไปพร้อมๆ กัน ถึงแม้อีกฝ่ายจะตายไปแล้ว จากการเจ็บปวดสุดแสนจนขาดใจตายที่ถูกทำลายไข่ แต่มากเมฆก็เรียกมันกลับคืนมาได้ ด้วยเพลิงอมตะสีเงินขนาดเล็กๆ ยิงไปที่หัวใจของมัน

 

พี่เลี้ยงสารเลวได้สติกลับมาอีกครั้ง พร้อมๆ กับความเจ็บปวดสุดแสนจะทนไหว ถึงแม้จะได้สติและมีชีวิตกลับมา และถูกรักษาเอาไว้ไม่ให้ตาย แต่สภาพร่างกายที่เป็นอยู่ ก็ไม่ได้หายดีหรือถูกรักษาให้กลับเป็นปกติแต่อย่างใด

 

สภาพร่างกายที่กระดูกหักไปทั่วร่าง ลำไส้และกระเพาะหลุดออกมาจากหน้าท้องที่ฉีดขาด อวัยวะเพศชายถูกทำลายไม่มีเหลือ แม้แต่เลือดสดๆ ที่ไหลออกมาจากร่างกายอยู่ตลอดเวลา จากบาดแผลที่ถูกเปิดออกเหล่านี้ หากใครก็ตามได้มาเห็นสภาพที่เกิดขึ้นของพี่เลี้ยงนายนี้ ต่างก็คงสรุปได้ว่าตายเสียยังดีกว่า

 

อ๊าก !!

 

อ๊าค !!

 

กรี๊ดดดดดดด!!!

 

เสียงร้องเจ็บปวดแต่ละเสียงที่แหกปากหลุดออกมา จากปากของนายพี่เลี้ยงรับใช้สารเลว เริ่มที่จะแปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่สิ่งที่มันได้ทำเอาไว้กับลั่วเอ๋อร์ และหลักฐานที่เห็นอย่างชัดเจน กับไม่มีใครเลยสักคนคิด ที่เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่จากระยะไกล จะเข้ามาขอความเมตตาให้กับมัน ล้วนแต่ปล่อยให้นอนตายไม่ได้ตาย ทรมานไปกับพื้นที่สกปรกแบบนั้นอยู่นานจนเกือบจะลืม

 

มากเมฆในสภาพเสื้อผ้าที่กลับไปเป็นปกติ สะอาดเหมือนใหม่จากเพลิงอมตะ เขาได้เดินเข้าไปอุ้มลั่วเอ๋อร์จากพื้นที่สกปรกเข้ามากอดเอาไว้อย่างอบอุ่น ชายหนุ่มไม่ได้รังเกียจคราบสกปรกเลยแม้แต่น้อย มากเมฆพยายามปลอบโยนลั่วเอ๋อร์ที่กำลังร้องไห้อย่างไร้เสียง โดยการทำหน้าตาตลกๆ เล่นมายากลจากความรู้ไร้สาระที่เคยได้รับมา เพื่อให้หนูน้อยได้เห็นและประหลาดใจ จนในที่สุด ลั่วเอ๋อร์ก็ขำหัวเราะ และมีรอยยิ้มปรากฏออกมาให้เห็นเป็นการตอบแทน

 

การกระทำของมากเมฆในครั้งนี้ ได้เปิดมุมมองใหม่ๆ ให้กับใครหลายๆ คน ที่ยังไม่รู้จักมากเมฆดีพอ เช่น เหล่าอาจารย์ทั้งหลาย และคุณซายูริเองก็เช่นกัน ทั้งหมดล้วนไม่เคยเห็นมุมอ่อนโยนและอบอุ่นอย่างจริงใจของเขาเลย

 

แต่ครั้งนี้ดูเหมือนทั้งหมดจะรู้แล้วว่าจักรพรรดิแห่งโลกมืด และว่าที่จ้าวยุทธภพของฝ่ายธรรมะ ผู้มีพลังอำนาจราวกับเทพเจ้า หาใช่คนที่ไร้หัวจิตหัวใจ แต่มากเมฆก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่มีหัวใจที่อบอุ่นเหมือนๆ กัน

 

มากเมฆยิ้มให้ลั่วเอ๋อร์ ก่อนที่จะพูดคำคำหนึ่งออกมา จนแม้แต่ลั่วเอ๋อร์น้อยที่พิการทางสมองคิดได้ช้ามากๆ พูดอะไรไม่ได้เลยหากไม่พยายามหรือตั้งใจจริงๆ ถึงกับพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อให้ได้รับในสิ่งที่ต้องการและเฝ้าฝันมาตลอดจากส่วนลึกของหัวใจดวงน้อยๆ ของเด็กชายที่ต้องการมาตลอด

 

".. รู้มั้ย พี่ชายเป็นพระเจ้ากลับมาเกิดเลยนะ หากลั่วเอ๋อร์พูดคำว่า ปาป๊า มาม๊า ได้ พี่ชายคนนี้จะช่วยให้พ่อและแม่ของลั่วเอ๋อร์ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง  .." มากเมฆกอดเด็กน้อยเอาไว้ในอ้อมกอดอุ่น และรอคอยปาฏิหาริย์อย่างตั้งใจ มากเมฆมีพลังมากพอที่จะช่วยเลยก็ได้ แต่กระนั้นเขาก็ยังอยากให้เด็กตัวเล็กๆ คนนี้ เด็กห้าขวบ ได้พยายามจากส่วนลึกของหัวใจตัวเองก่อน เพื่อให้เด็กคนนี้ที่ถึงแม้จะพิการทางสมอง เข้าใจอะไรได้ช้า ถูกรังแกมาตลอด ไร้คนดูแลใส่ใจเท่าที่ควร ได้พยายามด้วยตัวเองอย่างสุดกำลังสักครั้งเท่าที่สามารถ เพื่อให้ลั่วเอ๋อร์ได้เติบโตขึ้นเป็นเด็กที่ดี และพัฒนาตัวเองต่อไปจากนี้ ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่งมั่นคง

 

----------

ยังมิได้ตรวจคำผิดนะครับ พบแจ้งด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 312 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3937 lills (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 11:12
    แงน่ารักกก
    #3,937
    0
  2. #3260 หุงอุ่นต้มนึ่ง (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:39
    น่ารักมากเลยค่ะ
    #3,260
    0
  3. #3259 L3esrer (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:22
    ขอบคุณครับ
    #3,259
    0
  4. #3255 KurouNeko (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    รักษาเสร็จนี่สงสัยจะได้ผู้สืบทอดวิชาของเฮียมากเมฆเลยมั้งเนี่ย
    #3,255
    1
    • #3255-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 163)
      18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
      ลองๆ ทายดูครับ อิอิ
      #3255-1
  5. #3254 นิค&NIck (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:43

    มันไม่พอหรอกเว้ยอัพเพิ่มเลยนะมีแค่นี้ไม่พอหรอกไม่พอหรอก
    #3,254
    1
    • #3254-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 163)
      18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
      ใจเย็นๆ วัยรุ่นอีกตอนกำลังเดินทางมา
      #3254-1
  6. #3253 joelamtan (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:40

    เจอแต่คำว่าค้างงงงงหง่ะะะะ
    #3,253
    1
  7. #3252 yio123456 (จากตอนที่ 163)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:32
    ขออีกคับ
    #3,252
    1
    • #3252-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 163)
      18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
      อีกตอนกำลังจะมาครับ แต่คงใช้เวลาหน่อย
      #3252-1