สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 144,960 Views

  • 1,209 Comments

  • 1,389 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,673

    Overall
    144,960

ตอนที่ 20 : Chapter 9 (3): เล่ห์สน-กลหมอก | Pines in the Mist [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 307 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 9 (3)

เล่ห์สน-กลหมอก | Pines in the Mist


     ทายาทคนโตแห่งแฮมิลตันใช้เวลาหลังจาก ‘เพื่อน’ ร่วมห้องหลับสนิทไปแล้วอยู่กับการตรวจเอกสารที่ยังค้างอยู่ในกล่องอีเมล์ พยายามใช้สมองให้มากจะได้ไม่ง่วง รวมทั้งคอยมองออกไปที่สวนนอกบ้านเพื่อสังเกตความเป็นไปเป็นระยะ กลุ่มแคมป์ไฟตรงลานกว้างด้านหน้าบ้านพักเริ่มเงียบเสียงเมื่อเลยเที่ยงคืน บรรยากาศรอบๆ สงัดลงจนแทบได้ยินเสียงหายใจของคนที่กำลังพักกายอยู่ในห้วงนิทรา

ทริปเปิลเอชละสายตาจากจอแท็บเล็ตแล้วหันมองออกไปยังความมืดมิด สายลมหวีดหวิวพัดวูบจนใบสนเสียดสีขยับไปมาอยู่ด้านนอกราวกับปีศาจราตรีกำลังร่ายรำอย่างน่าสะพรึง เสียงกระจกหน้าต่างที่สั่นกราวจากแรงลมพัดปะทะทำให้เหมราชยกปืนขึ้นทันที ประสาทตื่นเต็มที่ กวาดมองทุกจุดที่เป็นต้นกำเนิดเสียง หากอาการลุ้นระทึกของเขาก็แทบทำให้หยุดหายใจในวินาทีถัดมาเมื่อได้ยินเสียงใครบางคนดังโพล่งออกมาจากบนเตียง

“มาตา !”  

ชายหนุ่มหันขวับมาจ้องเธอเขม็ง เก็ดถวาละเมอ ? เธอละเมอแน่เพราะดวงตาทั้งสองยังปิดสนิท เหมราชลดปืนลงข้างตัวก่อนเดินมาดูหญิงสาวใกล้ๆ...เธอพูดอะไร...มาตา ?

“มาตาจ๋า...อย่าไป...อย่าทิ้งเรา...” เขาก้มลงเอาหูแนบที่ริมฝีปากจนจับใจความได้ถึงสิ่งที่เธองึมงำหลังจากตะโกนเรียกใครบางคน เสียงนั้นสั่นเครือ ความร้าวรานแห่งฝันร้ายสะท้อนออกมาแม้ยามหลับ

“มาตา...”

มาตา ? เหมราชฉงน เธอกำลังฝันถึงใครบางคนที่ชื่อมาตา หรืออะไรประมาณนี้ เก็ดถวาเริ่มกระสับกระส่าย ที่ดวงหน้ามีเหงื่อผุดพราย มือไม้ไขว่คว้าหาอะไรสักอย่างจนเหมราชต้องจับไว้ มองคนละเมอเพ้อแล้วได้แต่พึมพำกับตัวเอง

“จะป่วนกันให้ถึงที่สุดเลยใช่ไหมแคท ตกลงเป็นหมอหรือนางมารวะ”

หลังจากเหตุการณ์ชวนซักผ้าอันน่าอันตรายได้ผ่านไปเหมราชตั้งใจแล้วว่าจะไม่ขออยู่ใกล้เธออีกในคืนนี้ ด้วยชายหนุ่มตระหนักแน่แก่ใจว่าคุณหมอผู้เย็นชาคนนี้มีพลังมหาศาลที่จะฉีกความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขาให้ขาดวิ่นได้ทุกเมื่อเพียงแค่ได้สัมผัสหรือมองตา แต่ครั้นพอเห็นสภาพเธอนอนตัวสั่นเพราะฝันร้ายแบบนี้ ความตั้งใจทั้งมวลก็มีอันต้องพังไป เขาคว้าแท็ปเล็ตมาไว้กับตัว นั่งทำงานอยู่ข้างกันแบบนี้จะช่วยให้เธออุ่นใจได้ขึ้นไหมเหมราชก็สุดรู้ แต่ก็คงดีกว่านั่งมองอยู่ไกลๆ นั่นล่ะ หนุ่มหล่อในกางเกงเลสีชมพูถอนหายใจครั้งใหญ่แล้วตัดสินใจทรุดลงบนเตียงอีกฝั่งด้วยความระมัดระวัง นอนกึ่งนั่งอยู่ข้างตัวเก็ดถวาที่ผวาเป็นระยะแต่มือก็ยังกำสร้อยชิ้นสำคัญนั้นไว้แน่น

“ฮือ…”

เธอกำลังร้องไห้อยู่ในฝัน...เหมราชมองอย่างหนักใจ อยากปลุกแต่ก็กลัวว่าเธอจะตื่นมาแล้วไม่ยอมหลับอีก หลับบ้างฝันบ้างก็ยังดีกว่าหลับๆ ตื่นๆ ชายหนุ่มมองสร้อยทีมองหน้าเธอทีแล้วก็นึกถึงคำที่เธอเปล่งออกมาเมื่อสักครู่...มาตา 

เขาวางบาร์เร็ตต้าไว้บนเตียงข้างกาย ก่อนจะลองพิมพ์คำว่า ‘มาตา’ ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษลงในเสิร์ชเอนจิ้นชื่อดัง ผลการค้นหานั้นหลากหลายจนตาลายแต่มีอยู่หนึ่งบรรทัดที่สะดุดสายตาซีอีโอใหญ่เข้าจนได้

‘มาตา...เป็นคำเรียก ‘แม่’ อย่างเคารพนบนอบในภาษาอินเดียที่ใช้กันในบางพื้นที่ รวมไปถึงในบางประเทศแถบเทือกเขาหิมาลัย เช่น คีราลัย ซึ่งรับวัฒนธรรมภาษามาจากอินเดียผสมผสานกับภาษาสันสกฤต’

เหมราชหันขวับมองคนที่นอนอยู่ใกล้ตัว ร่างน้อยสะท้านขึ้นมาอีกครั้งจนเหมราชต้องวางทุกอย่างแล้วสอดแขนรั้งตัวเธอให้เข้ามาในอ้อมกอด น้ำตาอุ่นๆ ซึมชื้นที่แพขนตา แขนเล็กบางที่โผล่พ้นเสื้อยืดเย็นเฉียบ เสียงอืออาฟังไม่ได้ศัพท์แล้ว เธอกำลังหวาดกลัว...กลัวอะไรก็ไม่รู้ที่เขามองไม่เห็น

“ชู่ว...คุณไปเจออะไรอยู่ที่ไหน...กลับมานะแคท ที่นี่มีผมนะ คุณจะปลอดภัย” 

เสียงทุ้มของเขาดังแผ่วอยู่บนเรือนผม ทั้งร่างกายทั้งวงแขนทั้งเสียงที่อุ่นจัดกำลังโอบรัดห้อมล้อมเก็ดถวาไว้ให้เธอผ่อนคลาย หญิงสาวยิ่งสั่นเขาก็ยิ่งกอดกระชับ 

“กลับมานะ ถ้ายังไม่กลับผมจะปลุกคุณ ทีนี้ล่ะจะไม่ได้นอนกันทั้งคืน เอาไง หืม...” เขาเลือกใช้มุกตลกติดเรตทั้งที่ในใจเริ่มห่วงจนคิดที่จะปลุกเธอจริงๆ หากหญิงสาวยังนอนผวาอยู่แบบนี้ แต่เก็ดถวาราวกับจะได้ยินเสียงเขาจากที่แสนไกล หญิงสาวสงบลงในเวลาไม่นานเมื่อชายหนุ่มแนบศีรษะเธอให้อยู่บนแผงอกเปลือยแน่นหนา ให้เธอได้ฟังเสียงหัวใจที่เต้นอย่างมั่นคงราวกับเสียงนาฬิกาชีวิตที่คอยดึงจิตวิญญาณที่หลงทางของเธอไม่ให้เตลิด

ไอร้อนจากผิวกายของเหมราชผ่องถ่ายสู่คนในอ้อมแขน เธอหลับตาพริ้มนิ่งสงบ ลมหายใจกลับมาสมํ่าเสมอ ทริปเปิลเอชควรจะเบาใจแต่ร่างกายกลับยิ่งร้อนรุ่มเมื่อแก้มเธอแนบชิดอยู่บนอกเขา ตัวเธอหายเย็นแล้วและตอนนี้มันก็นุ่มมือชะมัด ผมก็หอม แถมเก็ดถวาเองก็คงเริ่มรู้สึก ‘ปลอดภัย’ เพราะแม่ตัวยุ่งเริ่มซุก เข้าคลอเคลียเขาเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่ขดหาที่นอนอุ่นๆ

“f*ck !” คำสบถนั้นประจานอาการพ่ายแพ้ของเขาเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ในวันนี้

ดาวโจนส์...เช็กตลาดหุ้นดาวโจนส์เว้ย ! ซีอีโอแห่งแฮมิลตันกรุ๊ปคว้าแท็ปเล็ตขึ้นมาเข้าฟีดข่าวดูตารางหุ้นอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่เคยเล่นหุ้นมาก่อนในชีวิต...

เธอฝันร้าย...

จริงๆ มันไม่ใช่ความฝัน สำหรับเก็ดถวาแล้วมันคือความจริงที่ตามหลอกหลอนและฝังแน่นในมโนสำนึกยากจะถอดถอน ภาพที่มารดาหันหลังจากไปทิ้งเธอและพี่ชายไว้กลางภูเขาในราตรีที่มีพายุหิมะพัดโหม หนาวจนปากขยับแทบไม่ได้ ผิวกายบางๆ ที่โผล่พ้นเสื้อผ้าถูกหิมะกัดจนปวดแสบ หนาวสุดขั้วหัวใจจนน้ำตาที่ร่วงไหลยังกลายเป็นน้ำแข็ง เด็กแฝดกอดกันแน่นท่ามกลางเสียงเสือดาวหิมะที่แผดคำรามจนก้องสะท้อนไปทั้งเขา....

เก็ดถวาไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่เธอและเพียงดินในวัยห้าขวบตื่นขึ้นมาอีกทีในวัดพุทธที่สร้างอย่างน่าอัศจรรย์บนหน้าผาสูง นอนอยู่เบื้องหน้าพระพุทธรูปสีทองอร่ามภายในวิหารเล็กๆ อยู่ในสายพระเนตรแห่งพระเมตตาของพระบรมศาสดา

ที่แห่งนั้นอุ่น สงบ มีแสงแดดอุ่นลอดผ่านหน้าต่าง มีเสียงสวดมนต์ลอยล่อง ภิกษุวัยกลางคนในผ้าเหลืองก้าวเข้ามาราวกับนำพาแสงทองแห่งชีวิตใหม่มาสู่เด็กน้อยฝาแฝดผู้น่าสงสาร ทั้งสองไม่หวาดผวาอย่างที่ควรจะเป็น หากมองหน้ากันก่อนสัญชาตญาณจะสั่งให้ก้มกราบนักบวชผู้ทรงศีลอย่างอ่อนน้อมเฉกเช่นผู้ที่ได้รับการอบรมมาดีเลิศ

“เจริญพรเถิด...มหาบพิตร

มหาบพิตร...ใครกันเล่า ในเมื่อมหาบพิตรผู้ทรงอำนาจสูงสุดแห่งคีราลัยสวรรคตลงแล้ว แล้วหลวงพ่อรูปนี้จะเรียกผู้ใดว่ามหาบพิตรได้อีก...

เก็ดถวายังจำความอุ่นสบายในวิหารวัดริมผาได้ไม่ลืม พอๆ กับความอุ่นสบายที่เธอได้รับอยู่ตอนนี้ ทั้งอุ่น ทั้งปลอดภัย...และเสียงเต้นของหัวใจที่ดังตุบอยู่ข้างหูนี่ก็ให้ความรู้สึกที่ดีชะมัด...

หญิงสาวขยับกายพร้อมเปิดเปลือกตาขึ้นมาอย่างง่วงงุน ก่อนจะเริ่มเรียกสติคืนมาเมื่อรู้ว่าที่มาของความรู้สึกดีที่มีมาทั้งคืนนั้นคืออะไร...

“คุณเหมราช !” คุณหมอเบิกตากว้าง หายง่วงเป็นปลิดทิ้งพยายามยันตัวเองขึ้นมาจากอกแข็งแกร่งของผู้ชายตัวโต ผิวเนื้อของเขาแดงเป็นปื้นเพราะเธอนอนทับ แดงพอๆ กับใบหน้าของเธอที่เห่อร้อนขึ้นฉับพลันตอนนี้ “คุณ...มาอยู่ตรงนี้ได้ไงคะ”

เหมราชปรายตามอง ‘เพื่อน’ ใหม่ อยากจะจับเธอเขย่าให้หัวสั่นนัก ขนาดหลับยังป่วนเขาได้ทั้งคืน ตื่นแล้วยังมาถามตาใสๆ แต่ชายหนุ่มก็เลือกที่ตอบเธอเรียบๆ แบบไม่ตรงคำถามนัก แต่ก็พออนุมานต่อได้ 

“คุณฝันร้าย”

เก็ดถวาตกใจระคนอับอายจนหน้าร้อน เวลาเธอฝันถึงเรื่องนั้นมันจะเสียทรงหนักอยู่ นี่เขาได้ยินได้เห็นอะไรไปบ้างเนี่ย 

“ฉัน...ฉันพูดอะไรไปบ้างคะ...”

“พูดเยอะแยะ น่ารำคาญที่สุด จูบปิดปากไปตั้งหลายรอบกว่าจนเลิกบ่น” เห็นหน้าสวยๆ อ้าปากค้าง ซีดเผือดขึ้นทันควันเหมราชก็สงสาร “ล้อเล่น...ไม่ได้พูดอะไรเยอะ แต่นอนพลิกไปพลิกมา มีร้องไห้อีกต่างหาก ผมต้องมากอดไว้คุณถึงนิ่งได้” 

เก็ดถวานั่งมองเขาตาปริบๆ อยู่ในระยะที่คิดว่าปลอดภัย แต่ก็ยังใกล้พอที่จะเห็นว่าเหมราชตาแดงก่ำสายตาท่าทางของเขาไม่มีงัวเงีย ทั้งปืนทั้งแท็บเล็ตยังวางอยู่บนเตียงข้างตัว หน้าจอแท็บเล็ตโชว์ตารางหุ้นจากอีกซีกโลกที่กำลังอัพเดตอย่างเมามัน

“คุณ...ไม่ได้นอนเลยเหรอคะ” เธอทัก อดไม่ได้ที่จะบ่นใส่ตามประสาหมอเวลาเห็นใครละเลยสุขภาพ “นี่จะบ้าหรือไง ทำไมไม่นอน ไหนว่าวันนี้จะขับรถให้ฉันไง เดี๋ยวก็หลับในจนได้”

ยัง...ยังไม่รู้ตัวอีก ทั้งซบทั้งซุกทั้งมุดทั้งลูบแบบนั้น ใครจะไปหลับลงวะแคท ! เหมราชมองบนอย่างไม่รู้จะจัดการยังไงกับแม่คนเก่งคนนี้ดี

“นอนได้ไง ผมกำลังทำตามที่คู่แฝดคุณสั่งมา”

“สั่ง ? ดินสั่งอะไรคะ” น้องสาวของเพียงดินสงสัยนัก เธอเห็นอยู่ตอนที่สองหนุ่มกระซิบกระซาบหลังจากเหตุยิงกันกลางถนน แต่ก็ไม่ได้ถามว่าคุยอะไรกัน

ตาก่ำๆ ที่ไม่ได้นอนของเหมราชยังอุตส่าห์แพรวพราวได้ “เขาสั่งผมว่าให้ดูแล และ ‘ห้ามละสายตา’ จากคุณ”

เก็ดถวาฟังแล้วชะงักหน้าแดงขึ้นมาอีก หลบตาคมๆ นั้นแต่ปากยังบ่นอุบอิบ “งี่เง่าทั้งคนสั่งคนทำตาม” 

คนโดนบ่นหัวเราะ มองนาฬิกาในโทรศัพท์มือถือ “ตีห้าเอง คุณตื่นแล้วเหรอ ยังไม่สว่างเลย”

“ฉันตื่นเวลานี้เกือบทุกวันอยู่แล้วค่ะ” เธอว่า ก่อนจะลุกออกจากเตียง “นอนเถอะค่ะ ไหนๆ ฉันก็ลางานวันนี้อีกวันแล้ว เราออกสายหน่อยก็ได้ คุณน่าจะได้งีบบ้าง นอนต่อบนเตียงนี่แหละ ฉันจะไปนั่งดูข่าวที่โซฟาเอง เดี๋ยวก็สว่างแล้ว ไม่มีอะไรหรอก”

“ไม่เป็นไร ผมไม่ง่วงแล้ว”

หญิงสาวส่ายหน้าให้คนดื้อก่อนผละไปเข้าห้องนํ้า แต่ออกมาอีกทีก็พบว่าคนไม่ง่วงนั้นหลับปุ๋ยเหมือนแบตเตอรี่ชีวิตหมดอยู่กับหมอนนุ่ม ดวงตากลมๆ ของเก็ดถวาอ่อนแสงลงยามมองคนตัวโตที่กำลังหลับเหมือนเด็ก ความกวนประสาท ความห้าวหาญเฉียบขาด เสน่ห์แรงกล้าแห่งมนุษย์เพศชายที่ชอบยั่วเย้าของเขามลายหายไปสิ้นในยามที่เหมราชหลับสนิทแบบนี้ แอร์ในห้องเย็นเฉียบจนคุณหมอต้องก้าวเข้ามาห่มผ้าให้เขาอย่างอ่อนโยน สร้อยเกล็ดหิมะยังวางอยู่บนเตียง หญิงสาวเก็บมันขึ้นมาแล้วสวมไว้ที่คอเกี่ยวตะขออย่างแน่นหนา

เก็ดถวาไม่ได้เปิดโทรทัศน์ดูข่าวอยากที่บอกเพราะไม่อยากให้เสียงดังรบกวนเขา เธอเลือกเช็กความเป็นไปของโลกภายนอกผ่านสมาร์ทโฟนของตัวเองที่ชาร์จจนเต็ม ความมืดถูกปัดเป่าออกไปทีละน้อยด้วยหมอกขาวที่ลงหนาจัด ปกคลุมทั่วบริเวณเห็นเพียงต้นสนสูงโผล่แทรกอยู่ท่ามกลางความขุ่นของบรรยากาศ

หกโมงกว่า แม้แสงแรกของวันจะพยายามส่องสาดแต่ก็ไม่อาจทะลุม่านหมอกที่พัดมาพร้อมไอเย็นแห่งขุนเขา เก็ดถวามองออกไปที่สวนสนหลังบ้านด้านนอกหน้าต่างแล้วก็พบว่าน้ำค้างเมื่อคืนคงแรงมากเพราะสนามหญ้าด้านนอกนั้นเกาะพราวไปด้วยหยดน้ำ เวลาผ่านไปอีกชั่วโมงหญิงสาวก็ยังมองไม่เห็นท้องฟ้าแม้จะสว่างจ้าแล้ว ทัศนวิสัยด้านนอกมัวซัวเห็นชัดในระยะไม่เกินสิบเมตร นึกในใจว่าคิดถูกแล้วที่ตัดสินใจออกสายหน่อย หากต้องขับรถข้ามเขาในสภาพหมอกหนายามเช้าตรู่แบบนี้คงอันตรายมากทีเดียว

ความคิดเรื่อยเปื่อยของแพทย์หญิงเก็ดถวาสะดุดลงพลันเมื่อมีก้อนหมอกขาวหนาพัดวูบผ่านกระจกหน้าต่าง แต่สิ่งที่เห็นหลังจากหมอกลอยผ่านไปทำให้เก็ดถวาใจเต้นตูมตาม หญิงสาวคว้าบาร์เร็ตต้าบนเตียงขึ้นมาถือไว้ก่อนเพ่งมองไปยังจุดที่สะดุดสายตาอยู่เมื่อครู่แต่ก็ไม่พบสิ่งที่เห็นเสียแล้ว

คุณหมอตั้งสติแล้วกวาดตามองไปรอบๆ อย่างตื่นตัว เธอเห็นพี่เอื้องแม่บ้านเดินมาตามทางลิบๆ แต่พี่เอื้องไม่ใช่ ‘ใคร’ ที่เธอเห็น เพราะคนๆ นั้นที่เก็ดถวาเห็นผลุบโผล่อยู่ด้านหลังต้นสนสูงใหญ่ใส่ชุดดำสนิท พันหน้าตาด้วยผ้าดำเหลือแต่ดวงตาที่มองออกมาปะทะกับเธอ การแต่งกายของเขาแม้จะเห็นเพียงวูบเดียวแต่เก็ดถวาก็รู้สึกชัดว่าคล้ายกับนักบิดมอเตอร์ไซค์ปริศนาที่เธอเจอเมื่อวาน...

อยู่ตรงนั้น ! เก็ดถวาเห็นชายชุดดำอีกครั้งหลังต้นสนอีกต้น เธอตั้งปืนขึ้นเตรียมพร้อม มือน้อยเปิดประตูระเบียง ลมหนาวพัดปะทะหน้า สองขาก้าวออกมาอย่างใคร่รู้มากกว่ากลัว 

อาจจะเป็นกิ่งสนที่ขยับไหวหาใช่มนุษย์ เก็ดถวาพยายามคิดในแบบที่มันควรจะเป็น หมอกหนาที่แทรกอยู่ระหว่างต้นสนมากมายที่ยืนต้นเรียงรายทำให้หญิงสาวต้องยิ่งเพ่งพินิจ ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอเดินถือปืนห่างออกจากตัวบ้านปีกไม้ไปทุกที 

ปลายกระบอกปืนบาร์เร็ตต้าหน้าตาดุดันยังตั้งฝ่าหมอกขาวที่เข้าล้อมตัวจนแทบมองอะไรไม่เห็น ถ้ามีคนทั่วไปโผล่มาตอนนี้คงได้ช็อกตาตั้ง หากความเคลื่อนไหวที่หางตาทำให้เก็ดถวาหันขวับไปมาแต่ยังคุมสติไว้ได้ จะเป็นเล่ห์กลแห่งต้นสนสูงใหญ่ หรือภาพบิดเบือนจากความมัวหมองของสายหมอกที่ทำให้หญิงสาวเห็นว่ามีอะไรแปลกๆ บริเวณนี้ แต่ที่แปลกกว่าคือเก็ดถวากลับไม่รู้สึกว่านั่นคือภัยคุกคาม ซํ้ายังดึงดูดให้เธอก้าวตามเพื่อไล่ล่าหาสิ่งที่เธอคิดว่าเห็น

มารู้อีกทีเก็ดถวาก็ใจหายวูบ เธอประมาทเกินไปแล้ว... เธอเดินห่างออกจากตัวบ้าน ห่างจากเหมราช ห่างจากผู้คนที่เป็นแขกคนอื่นของรีสอร์ท เพียงเพราะภาพที่เธอเห็นผลุบโผล่ หญิงสาวลดปืนลงตัดสินใจจะเดินกลับ แต่เสียงฝีเท้าย่ำพื้นหญ้าที่ชุ่มด้วยนํ้าค้างทำให้คุณหมอตัวแข็งทื่อ เสียงนั้นใกล้เข้ามาทุกขณะจนหายใจไม่ทั่วท้อง เก็ดถวาชักปืนขึ้นอีกครั้ง หมอกหนาพัดผ่านหน้ามองไม่เห็นสิ่งใด เท่านั้นหญิงสาวก็หวีดร้องเมื่อรู้สึกว่ากำลังโดนรวบไว้ทั้งตัว !

ปืนในมือของเธอถูกปัดจนตกไปอยู่ในมือของฝ่ายตรงข้ามอย่างง่ายดาย หัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มแต่ไออุ่นที่แผ่ซ่านจากแผงอกที่เบียดชิดด้านหลังเธอนั้นมันให้ความรู้สึกคุ้นเคย กลิ่นโคโลญจ์ผู้ชายที่หอมอ่อนๆ ลมหายใจที่รินรดข้างใบหูทำให้หญิงสาวค่อยๆ สูดลมหายใจลึก หมอกก้อนใหญ่ผ่านไปพร้อมกับที่เจ้าของร่างสูงใหญ่พลิกกายเธอให้กลับมาเผชิญหน้ากับเขาทั้งที่ยังรัดเธอไว้แน่น จนเก็ดถวาได้มองเห็นคนที่จู่โจมเธอได้ชัดเจนเต็มสองตา 

“คุณเหมราช !”

“ผมเอง...ผมเอง” คราวนี้แหละที่เก็ดถวาตกใจจริงๆ เธอทุบอกคนที่เดินเข้าซีนมาเงียบๆ อย่างแค้นเคือง

“คนบ้า ฉันใจหายหมดเลย โอ๊ย...” คนที่ผ่านบรรยากาศลุ้นระทึกยังหายใจหอบสะท้าน

“ชู่ว...ใจเย็นๆ หายใจลึกๆ แล้วบอกผมซิว่าทำไมถึงถือปืนเดินออกมานอกบ้านแบบนี้ คุณเห็นอะไร” เหมราชลืมตาตื่นแล้วก็ไม่พบเก็ดถวาอยู่ในห้อง ซํ้าปืนบนเตียงก็หายไป สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าหัวใจเขาแทบหลุดร่วงลงเดี๋ยวนั้น มองออกไปที่สวนสนเป็นที่แรกแล้วก็เห็นหญิงสาวเดินหายเข้าไปในหมอกที่ลงจัด เพียงเท่านั้นชายหนุ่มก็พุ่งพรวดตามออกมา

“ผู้ชายค่ะ...ผู้ชายชุดดำคลุมหน้าคลุมตาดูคล้ายกับคนขี่มอเตอร์ไซค์เมื่อวาน ฉันเห็นเขาโผล่ไปมาอยู่หลังต้นสนต้นนั้นบ้างต้นนี้บ้าง อย่างกับนินจา...” เธอมองไปรอบตัว

“หมอกลงจัดขนาดนี้ คุณอาจจะเห็นภาพลวงตาไหม ต้นสนเวลาอยู่ในหมอกแบบนี้ก็เหมือนมีเงาคนผลุบไปมาอยู่นะ” เหมราชว่า เก็ดถวาไม่อยากบอกว่าเธอพยายามคิดแบบเขาแล้ว แต่....

“นั่นไงคะ ! ฉันเห็นอีกแล้ว !” คุณหมอร้องเสียงสั่น ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นชายชุดดำกำลังเดินฝ่าสายหมอกตรงมาทางพวกเขา เหมราชตาลุกวาวเข้าก้าวเอาตัวเองมาบังเธอไว้แล้วยกปืนขึ้นเตรียมพร้อมปะทะทันที 

  ผู้ชายในชุดซาฟารีสีดำค่อยๆ เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางหมอกที่พัดผ่านไปมา แล้วหนุ่มสาวก็ได้รู้ว่าชายชุดดำนั้นไม่ได้มีคนเดียว...แต่มีสองคน...ไม่ใช่สิ...สามคนต่างหาก เพียงแต่คนที่สามที่เดินตามหลังมาอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีเทาแทบจะกลืนไปในม่านหมอก เก็ดถวามองตาไม่กะพริบเมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ในระยะที่มองได้ชัด หญิงสาวเบิกตากว้างรีบกดปลายปืนที่เหมราชประทับอยู่ในอุ้งมือให้ต่ำลงแล้วก้าวเข้ามาอยู่ด้านหน้าคนตัวโตที่ตอนนี้นุ่งกางเกงเลสีชมพูอยู่ตัวเดียว

“คุณพ่อ...”



*******************




เอาล่ะ คุณพ่อน้องมาาาาาาาา พี่เฮคเตรียมตัวเด้อออ 555

ส่วนชายชุดดำ ใครกัน ตอนหน้ามีคำตอบค่ะ


ป.ล. 1 ข้อมูลทางการแพทย์พยายามตรวจเช็กมาแล้ว เพื่อให้ถูกต้องและสมจริงที่สุด 

ขอบพระคุณคุณหมอและพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลและตรวจการบ้านให้นักเขียนด้วยนะคะ

และถ้ามีผู้รู้ได้มาอ่านแล้วพบว่ามีผิดพลาดประการใด

สามารถท้วงติงได้เลยนะคะ พร้อมจะตรวจสอบและแก้ไขค่า

ป.ล. 2 ตอนเก่าๆ อาจมีกลับไปแก้ไขรีไรท์บ้าง ขออภัยนะคะ แต่งสดอาจมีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

ป.ล. 3 ชื่อสถานที่ บุคคลต่างๆ เป็นชื่อสมมติ ขออภัยหากไปพ้องกับชื่อสถานที่และบุคคลจริงนะคะ


ฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้นะคะ ขอบพระคุณสำหรับทุกความเห็น ทุก fav และทุกโหวตค่า

(ใครเมนต์ที่นี่ไม่สะดวกตามไปคุยกันได้ที่ http://www.facebook.com/storybyclairdelune/ ค่ะ)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 307 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #495 Patcharin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:27
    <p>คิดถึงพี่เฮคกับหมอแคทแล้ว ร้องไห้หนักมาก</p>
    #495
    0
  2. #494 Ppooh (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 23:19
    <p>อยากให้ จบแล้วรวมเล่มไวๆ ไม่อยากรอลุ้น พี่เฮคกะหมอแคทแบบทุกวันนี้ รอว่าเมื่อไหร่ตอนต่อไปจะมาซักที รอนะคะ เป็นเล่มแล้วจะรีบสอยเลย </p>
    #494
    0
  3. #491 puifaizaa (@faikra) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:52
    <p>รออ่านต่ออ</p>
    #491
    0
  4. #489 sasitorn1 (@sasitorn1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 18:37
    ตกลงนางเอกเป็นไครกันแน่สูงศักด์ไหม
    #489
    0
  5. #487 pharaohcantabile (@pharaohcantabile) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:11
    รู้สึกฟินกว่าตอนหมอเรียก &#8220;เฮกเตอร์&#8221; ตอนเผลอ คาดว่าจะฟินสุดถ้าเรียกแค่ &#8220;เฮก&#8221;
    #487
    0
  6. #486 บราวนี่สีหมอก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 05:22
    อูย เกือบลงม่วง (เลยลงแดงมาละค่ะ)



    อยากที่บอก เป็น อย่างที่บอก ไม๊คะ

    #486
    0
  7. #485 ancova554 (@ancova554) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:37
    โถ...รีบมาต่อเร็วๆนะคะรอนานจิลงแดงตาย
    #485
    0
  8. #484 sawutdipab (@sawutdipab) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:29
    กำลังสนุกเลยอะ
    #484
    0
  9. #483 tika006 (@tika006) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 16:18
    จบตอนแบบนี้ พี่ก็ค้างสิคะ
    #483
    0
  10. #482 อูน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 13:15
    แม่นางเอกคือน้องสาวพ่อ (เลี้ยง) คะ?
    #482
    0
  11. #481 tempname (@tempname) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 12:50
    แหม่ คุณพ่อคงหนวดกระดิก นี่ลูกสาวชั้นอยู่กับหนุ่มกางเกงชมพู ดูคูลแบบชอบกล
    #481
    0
  12. #480 ChanidaWangwaew (@ChanidaWangwaew) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:49
    ลุ้นนนนนนดหลือเกิน
    #480
    0
  13. #479 Filmpeace (@Filmpeace) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:13
    โอ้ยยยยยย มาต่อเมื่อไหร่ค้าาาา คุณพ่อมาาาาา ค้างเว่อออออออ ไรททททท์
    #479
    0
  14. #478 cazzy (@natchaneeya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:12
    ยังไงๆๆ พ่อมา
    #478
    0
  15. #477 may (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:08
    โอ๊ย!!!! อยากอ่านต่อมากกกถึงมากที่สุด
    #477
    0
  16. #476 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:00
    อ่อ... คุณพ่อเหรอ หมอแคท.....
    #476
    0
  17. #475 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:58
    คือมันค้างค่ะ ระดับ10 ไปเลยค่ะ
    #475
    0
  18. #474 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:47
    เอาแล้วไงคุณพ่อหมอแคทมาแล้ว ... พี่เหมทำไงดี
    #474
    0
  19. #473 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:44
    ลุ้นทุกตอนเลย
    #473
    0
  20. #472 Chularat Wankhruea (@maiza88) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:15
    ลุ้นระทึก อยากรู้จังเลยน้อว่าพี่โม่งนี่ใคร ขอบคุณค่ะไรท์
    #472
    0
  21. #471 pairycoco (@pairycoco) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 07:51
    ค้างงงงง รีบมาต่อนะค้าาา
    #471
    0
  22. #470 mydaisy23 (@mydaisy23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 07:27
    พ่อมา อยากอ่านต่อแล้วค่ะ
    #470
    0
  23. #469 gibbsfreeenergy (@gibbsfreeenergy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 07:06
    พ่อ มาค่ะพี่
    #469
    0
  24. #468 loveryong (@ryeong11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 07:03
    พี่เหมราช เตรียมตัวเลยเด้อออออ
    #468
    0
  25. #467 แอม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 06:10
    <p>ขุ่นพ่อมาแล้ววววพี่เฮค</p>
    #467
    0