สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 133,200 Views

  • 1,157 Comments

  • 1,261 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,794

    Overall
    133,200

ตอนที่ 19 : Chapter 9 (2) : เล่ห์สน-กลหมอก | Pines in the Mist [75%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    19 เม.ย. 61

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 9 (2)

         เล่ห์สน-กลหมอก | Pines in the Mist        


        

        “แคท กางเกงก็เปื้อนนะ...” เขากระซิบหยอกเย้าอยู่ข้างหู ลมหายใจร้อนรุ่มที่ระข้างแก้มทำให้เก็ดถวาสะท้านทั้งกาย ทำอะไรไม่ถูกนอกจากพูดตอบออกไปคล้ายละเมอ 

“งั้นก็...ถอดออกค่ะ” 

ด...เดี๋ยว...ไม่ใช่สิ...เหมราชที่กำลังยิ้มแพรวพราวตอนนี้เหมือนโดนชกจนประสาทตื่น มองเธอตาปริบๆ เหมือนได้ยินอะไรผิดไป 

เขาคาดหวังเพียงอยากจะแหย่เธอเล่นแล้วได้ยินเก็ดถวาด่าเขาแรงๆ สักประโยคเหมือนเคยๆ ผลักเขาออกแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำให้เขาได้รู้สึกเหมือนราชสีห์ผู้ล่ากับแมวเหมียวตัวน้อย ไม่ใช่...ไม่ใช่มา ‘เชิญชวน’ ให้เขาถอดกางเกงออกแบบนี้...หมออะไรทำคนหัวใจจะวาย !

เฮคเตอร์ แฮมิลตัน ผู้พิชิตคู่ค้าที่ว่ายากๆ มาแล้วทุกคาบสมุทรในโลก ทว่าตอนนี้กลับใกล้จะรับมือผู้หญิงคนนี้ไม่ไหวอยู่รอมร่อแล้ว เธอหักมุมใส่เขาได้ตลอด ได้ตลอดจริงๆ !

เก็ดถวากำลังเล่นบทกล้าหาญชาญชัยทั้งที่กำลังเอาตัวไม่รอด เธอพยายามบังคับมือไม่ให้สั่น บังคับเสียงให้นิ่ง แต่แววตาของเธอที่กำลังก้มลงมอง ‘กางเกง’ เปื้อนๆ ของเขานี่สิ...ที่ทำเอาเหมราชต้องสูดลมหายใจลึก

“แคท…” มือร้อนๆ สองข้างของเขาประคองแก้มใสนั้นไว้หมายจะบังคับให้เธอต้องมองเขา เสียงที่เอ่ยถามฟังตอนนี้ไม่เหมือนเสียงเขาเลยสักนิดให้ตาย “ที่พูดมานี่ละเมอ หรืออยากให้ผมถอดจริงๆ หืม”

“ยังไม่หลับจะละเมอได้ไงคะ ถ้าอยากให้ซักก็ถอดออกมาค่ะ จะซักให้” โอ้โฮ เสียงตอบนั้นจริงจังเหมือนตอนซักอาการคนไข้ไม่มีผิด สิงห์หนุ่มเหมือนโดนแม่เสือดาวหิมะชกให้อีกหมัด !

“หรือจะให้ถอดให้คะ” มือบางๆ เย็นเฉียบไล่ลงมาจนถึงหัวเข็มขัดเขาแล้ว

“ฮ..เฮ้ย ค…แคท !” เหมราชตาโต เสียงหลงไปไหนต่อไหน มือน้อยขยุกขยิกอยู่ตรงหัวเข็มขัดอย่างน่าหวาดเสียว ดวงตาของเธอเริ่มเลื่อนลงมาตามตำแหน่งมือตัวเอง น่ากลัวตรงเธอดูนิ่งชะมัด แต่เดี๋ยว... เหมราชเห็นแววตาวูบวาบบางอย่างที่เผลอฉายออกมาจากคนที่พยายามตีหน้าขรึม

“ไม่ต้องอาย ฉันเป็นหมอ เห็นจนชินแล้ว” เธอวางท่าเป็นคุณหมอผู้แก่วิชา วิชาอะไรที่เธอใช้ตอนนี้ก็ไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้หัวเข็มขัดมันหลุดจากกัน และเหมราชก็แทบหยุดหายใจแล้ว !

“ทางกายวิภาคศาสตร์มันก็เป็นอวัยวะหนึ่ง เหมือนแขนเหมือนขานั่นแหละค่ะ”

ยัง...ยังอีก ! เธอจะเล่นมุก ‘ไม่รู้สึกอะไร’ กับเขาสินะ แสร้งทำชิล ไม่หวั่นไหว รับมือได้ เห็นเขาเป็นคนแค่มนุษย์เพศชายคนหนึ่งเหมือนคนไข้ที่เจออยู่ทุกวัน เก็ดถวาไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเล่นบทแบบนี้มันยิ่งยั่วให้เขาคลั่ง ถ้าไม่มีพ่อแม่คอยสอนความเป็นสุภาพบุรุษมาให้อย่างดี ป่านนี้เขาคงจับเธอกดลงบนเตียงแล้วได้ตรวจร่างกายกันยันสว่างไปแล้ว !

ปกติเวลามีผู้ชายมาจีบ เก็ดถวามักจะทำตัวเย็นชาแบบที่เป็นอยู่ ความโรแมนติกใดที่หนุ่มๆ พยายามสร้างขึ้นก็โดนเธอราดน้ำแข็งจนดับมอด ตอกย้ำว่าฉายาเจ้าหญิงน้ำแข็งที่โดนนินทาลับหลังอยู่เรื่อยๆ นั้นไม่ได้จับฉลากได้มา แต่ใครจะรู้ว่าวันนี้เก็ดถวากำลังเข้าบทบาทนี้ได้ยากที่สุดในชีวิต เหมราชหัวเราะในคอ มองดวงหน้าที่กำลังเรื่อขึ้นอย่างน่ารักพลางนับหนึ่งถึงร้อยอยู่ในใจ

“ไม่เหมือนหรอกคุณหมอ อย่างน้อย แขนกับขาก็ทำผู้หญิงท้องไม่ได้นะ”

แพทย์หญิงผู้เย็นชางั้นหรือ เก็ดถวารู้อยู่เต็มอกว่าเธอกำลังพังในการเล่นบทนี้เข้าไปทุกที หน้าร้อนวูบ ใจเต้นโครมคราม มือไม้ที่ทำฮึกเหิมจะปลดกระดุมกางเกงเขามันก็สั่นประจานความตื่นเต้นของตัวเองอย่างน่าอาย 

แน่ล่ะ คุณหมอคนเก่งรู้แจ้งในนาทีนี้ว่า เหมราช แฮมิลตัน ไม่ใช่แค่ ‘มนุษย์เพศชาย’ สำหรับเธอ 

เขาทำให้ผู้หญิงอายุยี่สิบแปดหวั่นไหว ไร้การควบคุม สติกระเจิง ไม่เป็นตัวของตัวเอง ความรู้สึกที่เธอไม่เคยรู้จัก ความรู้สึกที่ทั้งกล้าทั้งกลัว ทั้งอยากวิ่งหนีแต่ก็อยากวิ่งเข้าชน เขาทำให้เธอกลายเป็นแคทตี้ลูกแมวน้อยไม่ใช่นางเสือดาวหิมะที่ใครๆ ก็กริ่งเกรง...หญิงสาวเจ็บใจตัวเองที่เธอดันรู้สึกว่า ‘ชอบ’ ความรู้สึกนี้ที่เขากำลังหยิบยื่นให้

เหมราชปกป้องเธอ ช่วยเหลือ เป็นที่พึ่งยามเธอมีปัญหา แต่เขาก็ช่างอันตราย เก็ดถวาต้องไม่ลืมว่าเขาเป็นคนที่ ‘ศัตรู’ ของเธอไว้ใจมากที่สุดคนหนึ่งในยามนี้ 

ทริปเปิลเอชก้มหน้าลงมาชิดนวลแก้ม ก่อนจะใช้ปลายจมูกคมของเขาไล้ไปทั่วสันกราม สูดกลิ่นดอกเก็ดถวาที่ยังคงติดผิวกายเธอจางๆ อย่างลุ่มหลงจวนเจียนจะขาดสติ แม่เจ้าประคุณ ตัวสั่นแบบนี้ยังทำเก่ง นี่แค่ ‘ดม’ เอง ยังไม่ได้หอมสักฟอดยังสั่นขนาดนี้ จะทำเก่งไปได้สักเท่าไรหนอ เหมราชบดเบียดตัวเองเข้าหาเธอจนร่างน้อยถอยไปจนหลังติดผนัง แต่มือเล็กๆ นั่นก็เหมือนติดกาวเพราะเธอยังยึดขอบกางเกงเขาไว้แน่น จะดึงไว้ไม่ให้หลุดร่วง หรืออยากจะกระชากลงก็สุดรู้

“ฮ…เฮคเตอร์...” เสียงแผ่วเหมือนลูกแมวเปล่งออกมาเป็นชื่อเขาแบบไม่รู้ตัวเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังไร้ทางหนี เป็นการเรียกชื่อเขาที่มีอานุภาพรุนแรงที่สุดเท่าที่มีใครเคยเรียก 

“f*ck !” เจ้าของชื่อถึงกับสบถอย่างหัวเสียเมื่อไม่รู้จะจัดการกับอารมณ์พลุ่งพล่านที่ปะทุขึ้นมาเพราะเธอซํ้าแล้วซํ้าเล่าได้อย่างไร เขากระซิบเสียงเหี้ยมข้างหู

“แคท ถ้ายังไม่พร้อม...ก็เอามือออกจากกางเกงผมได้แล้ว เกินนี้อีกห้าวิผมจะไม่ไหวแล้วนะ !” 

เท่านั้นแหละ แม่คนเก่งถึงได้รู้สึกตัว ตาเบิกกว้างเมื่อสติกลับมาฉายภาพตรงหน้าให้เห็นว่าเขาและเธออยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมมากเพียงใด หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาประหวั่นพรั่นพรึง พูดอะไรไม่ออกได้แต่ยันตัวเขาออกไปห่างจนสุดแขน

“คือ...คือ...”

“ผมขอเข้าห้องน้ำก่อน” ทริปเปิลเอชขัดขึ้นเสียงเครียด เขาเปิดโทรทัศน์เสียงดังลั่น เปิดฝักบัวแรงซ่า และใช้เวลาในห้องน้ำนานกว่าที่เธอคิด...

เก็ดถวายังนั่งอึ้งอยู่บนเตียง มันไม่น่าเชื่อว่าเธอจะทำอะไรที่เข้าข่ายที่เรียกว่า ‘ยั่วผู้ชาย’ อย่างน่าอาย เธอไม่ได้ตั้งใจ แต่...แต่...การขอที่เขาเข้าห้องน้ำก่อนและใช้เวลาอยู่ในนั้นเป็นนานสองนานก็ทำให้เก็ดถวาหน้าแดงเถือก ทั้งอายทั้งรู้สึกผิด อยากจะกรี๊ดอยากจะร้องไห้ผสมปนเปกันไปหมด 

เสียงแกร๊กของประตูห้องน้ำทำเอาหญิงสาวที่กำลังว้าวุ่นสะดุ้งโหยง เหมราชเดินออกมาโดยมีผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างไว้ผืนเดียว สีหน้าเขายังขรึม ยังไม่ทันหายหน้าแดงจากเรื่องเมื่อครู่ เจอสภาพความสมบูรณ์แบบของร่างกาย ‘มนุษย์เพศชาย’ ของเขาเข้าไปอีกเก็ดถวาก็แทบทำอะไรไม่ถูก ทำได้อย่างเดียวคือปั้นหน้าขรึมไม่แพ้เขา ก่อนจะเดินไปส่งของบางอย่างให้

“อ...อะไรอีก” เหมราชถอยออกหนึ่งก้าวอย่างหวาดระแวงตอนที่เธอเดินเข้าหา

“ฉันมีกางเกงเลอีกตัวค่ะ ฟรีไซส์ คุณน่าจะใส่ได้ ถ้าไม่รังเกียจก็...ใส่นอนก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันใส่ชุดวอร์มนอน” 

เหมราชรับกางเกงเลสีชมพูมาไว้อย่างงงๆ ตลกสิ้นดีที่หลายอย่างมันดูกลับตาลปัตร มันมีแต่มานอนค้างอ้างแรมแล้วผู้หญิงต้องเอาเสื้อผู้ชายมาใส่ไม่ใช่เหรอวะ ทำไมตอนนี้เขาถึงต้องเป็นฝ่ายใส่เสื้อผ้าเธอเสียอย่างนั้น  เก็ดถวาก้มลงเก็บทั้งเสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์สีเข้มของเขาแล้วผลุบหายเข้าห้องน้ำไปบ้าง เหลือเพียงราชสีห์หนุ่มแห่งแฮมิลตันที่กำลังสลัดผ้าเช็ดตัวออกแล้วใส่กางเกงเลเนื้อนิ่มนั่นด้วยความรู้สึกที่ประหลาดล้ำเข้าไปทุกที

เก็ดถวาออกจากห้องน้ำในอีกยี่สิบนาทีถัดมา เธอเดินสงบเสงี่ยมเอาเสื้อกับกางเกงที่ซักตรงจุดที่สกปรกมาเรียบร้อยออกไปตากไว้กับคอมเพรสเซอร์ที่ระเบียง เหมราชในกางเกงเลชมพูพาสเทลนั่งต่อโทรศัพท์อยู่ที่โต๊ะกินข้าว บนโต๊ะมีอุปกรณ์สื่อสารที่เขาชาร์จไว้ครบครัน หญิงสาวในชุดวอร์มมิดชิดเดินไปชาร์จโทรศัพท์ตัวเองที่หัวเตียงแล้วสอดตัวเข้าไปในผ้าห่ม

“กรณ์ ฉันเอง” เก็ดถวาชำเลืองมองนิดๆ ตอนที่เขาโทรหาลูกน้องคนสนิท

“นาย ! โอย นายไปซนอยู่ตรงไหนครับ ทำไมผมโทรหาไม่ได้เลย ตอนนี้อยู่กับใคร ที่ไหน แล้วพรุ่งนี้...?” กรณ์แทบจะทรุดเมื่อได้ยินเสียงเจ้านายเป็นครั้งแรกหลังจากโทรหาไม่ได้มาหลายชั่วโมง

“เบาๆ หน่อยเถอะไอ้กรณ์ พ่อกูยังไม่ซักขนาดนี้เลยไหม” เหมราชทั้งขำทั้งระอา แต่ก็เล่าในสิ่งที่เขาเจอวันนี้ให้ผู้ช่วยส่วนตัวฟังอย่างละเอียดและเคร่งเครียด

“ฉิบหาย !” คนฟังจบถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ หน้าซีดเผือดอยู่ปลายสาย “เอ่อ...ขอโทษครับนาย นายไม่เป็นไรใช่ไหม ไม่บาดเจ็บตรงไหนนะครับ โอย นี่ถ้ามาดามรู้เข้า...”

“ถ้ามึงบอกแม่กู เราได้โดนกักบริเวณหลายเดือนแน่ไอ้กรณ์ มึงอยากนอนตายซากอยู่นิวยอร์กเดินทางไปไหนไม่ได้หรือไง เงียบไว้เลย” 

เก็ดถวาอมยิ้มอย่างไม่รู้ตัวอีกแล้ว เธอส่งข้อความหาพี่ชายบ้าง ดินคงเต้นเร่าเป็นเจ้าเข้าถ้ารู้ว่าเธอกับเหมราชต้องนอนห้องเดียวกันในคืนนี้ แต่ก็ต้องบอกนั่นแหละ

“ตอนนี้กูอยู่ที่พักแถวสวนสนบ่อแก้ว เชียงใหม่ เดี๋ยวกูแชร์โลเคชั่นไปให้” เจ้านายเป็นฝ่ายรายงานบ้างเมื่อลูกน้องถามพิกัด

“แล้วคุณหมอล่ะครับนาย”

เหมราชชะงักไปเล็กน้อย สายตาเหลือบมองคุณหมอที่นอนกึ่งนั่งอยู่บนเตียง เธอวางโทรศัพท์แล้วหยิบสร้อยเจ้าปัญหาออกมาเปิดดูลูบคลำอย่างแสนรักราวกับกำลังเล่าเรื่องราวอะไรต่ออะไรให้มันฟัง เห็นเธอดีใจเหลือเกินที่ได้สร้อยคืนมาอย่างปลอดภัยชายหนุ่มก็อดจะยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

“ก็...อยู่...ตรงนี้แหละ”

“หา ! นอนค้างคืน สองต่อสองกับคุณหมอ...ห้องเดียวกันเหรอครับ !” เหมราชเดาหน้ากรณ์ได้ถูกเผงว่าคงกำลังตาเหลือกอ้าปากค้างอยู่ ซึ่งก็จริงตามนั้น

“Oh..f*ck”

“ยัง !” รู้ล่ะว่าลูกน้องแค่อุทาน แต่คนเป็นนายก็อดหน้าแดงไม่ได้เมื่อความหมายของคำอุทานมันดันไปพ้องกับคำแสลงที่มีความหมายหลายอย่างเหลือเกิน

“อ…โอเคครับ ยังก็ยัง...โอ๊ย...นี่ถ้ามาดามรู้” 

“มึงก็เลิกยุ่งกับแม่กูซักทีเถอะวะไอ้กรณ์ !” เหมราชขู่ฟ่อ เขาไม่ได้รำคาญแม่หรือต้องการปิดบังอะไรคุณนาย เขาพูดกับแม่ได้ทุกเรื่องเพียงแต่ต้องรอจังหวะนิดหน่อย เพราะไม่อย่างนั้นเรื่องอาจเปลี่ยนได้ตลอดเพราะอภินิหารของมาดามโรสนั้นล้นเหลือ เฮคเตอร์ แฮมิลตันที่ว่าใจร้อนสุดๆ นั้น บางเวลาก็สู้มาดามใหญ่ไม่ได้แม้กระผีก !

“เอาล่ะ ฟัง กูต้องการ ฮ. พรุ่งนี้ไม่เกินเก้าโมงเช้า มาลงจุดที่ใกล้รีสอร์ทที่สุดพร้อมการ์ดอีกสองคน เข้าใจนะ”

เสียงลูกน้องรับคำมั่นเหมาะ เหมราชสั่งงานต่ออีกสองสามอย่างก่อนวางสาย ทั้งบ้านปีกไม้หลังน้อยตกอยู่ในความนิ่งงัน มีเพียงเสียงโทรทัศน์ที่ยังดังหนวกหูแต่บางคนที่อยู่บนเตียงก็หลับไปทั้งเสียงน่ารำคาญนั้นอย่างง่ายดายด้วยยความเหนื่อยอ่อน เหมราชถอนหายใจอย่างเอ็นดูที่ในที่สุดแม่คนเก่งก็สิ้นฤทธิ์เสียที 

เขากดรีโมทปิดโทรทัศน์แล้วลุกมาปิดโคมไฟหัวเตียง ดึงผ้าห่มมาคลุมร่างน้อยแล้วก็เห็นว่าในมือเธอยังกำสร้อยเกล็ดหิมะเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะมีใครมาพรากมันไปอีก พลอยอเล็กซานไดรท์ตรงกลางจี้กลายเป็นสีแดงก่ำทั้งที่ตอนเช้ายังเป็นสีเขียวน้ำเงินสดใส ตาแมวในนั้นส่องประกาย กลิ้งไปมาเหมือนมีชีวิตราวกับกำลังเริงร่าที่ได้คืนสู่เจ้าของที่กำลังหลับพริ้มราวกับเด็กหญิงตัวน้อย

เหมราชลูบผมเธอ เอ่ยกู๊ดไนท์เบาๆ ก่อนกลับมานั่งที่โซฟาพร้อมกับบรรจุแม็กกาซีนใส่ปืนบาร์เร็ตต้า

อากาศด้านนอกเริ่มเย็น ไฟสนามยังส่องสว่าง ได้ยินเสียงแขกบ้านอื่นร้องเพลงอยู่รอบกองไฟแว่วมาตามลม คืนนี้ทุกอย่างดูสงบนิ่งและอยู่ในสถานการณ์ปกติ แต่เขาคงประมาทไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว...



*******************

คือหลุมนี่ก็ผลัดกันขุดผลัดกันตกอยู่อย่างนั้นล่ะค่า เอ็นดู พี่เฮ็คกับน้องแคท 55555

แรงดึงดูดของสองคนนี้แรงกล้าค่ะ อยู่ใกล้กันแล้วงงงันทุกที

จะนอนได้สบาย หรือพรุง่นี้จะตื่นมาเจออะไรอีก ตามกันต่อนะคะ ^^


ป.ล. 1 ข้อมูลทางการแพทย์พยายามตรวจเช็กมาแล้ว เพื่อให้ถูกต้องและสมจริงที่สุด 

ขอบพระคุณคุณหมอและพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลและตรวจการบ้านให้นักเขียนด้วยนะคะ

และถ้ามีผู้รู้ได้มาอ่านแล้วพบว่ามีผิดพลาดประการใด

สามารถท้วงติงได้เลยนะคะ พร้อมจะตรวจสอบและแก้ไขค่า

ป.ล. 2 ตอนเก่าๆ อาจมีกลับไปแก้ไขรีไรท์บ้าง ขออภัยนะคะ แต่งสดอาจมีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

ป.ล. 3 ชื่อสถานที่ บุคคลต่างๆ เป็นชื่อสมมติ ขออภัยหากไปพ้องกับชื่อสถานที่และบุคคลจริงนะคะ


ฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้นะคะ ขอบพระคุณสำหรับทุกความเห็น ทุก fav และทุกโหวตค่า

(ใครเมนต์ที่นี่ไม่สะดวกตามไปคุยกันได้ที่ http://www.facebook.com/storybyclairdelune/ ค่ะ)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #463 บราวนี่ขี้อ้อน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 11:58
    เฮลิคอปเตอร์ของพี่เฮค ยี่ห้อนี้ บินช๊าช้านะคะ ไม่มาซะที
    #463
    0
  2. #462 T0R1 (@T0R1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 12:12
    บอกได้คำเดียวว่า ‘น่ารัก!’

    ถ้าเป็นไปได้ อยากอ่านเรื่องของกรณ์ กับเรื่องของมาดามโรส จังเลยค่ะ แค่กล่าวถึงที่ผ่านๆมาก็รู้สึกว่าคุณแม่เจ๋งจริงๆ
    #462
    0
  3. #460 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 10:34
    มาต่อให้ครบ 100 ไวๆ นะคะ รออยู่...
    #460
    0
  4. #459 Filmpeace (@Filmpeace) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:29
    ชอบคาแรคเตอร์เรื่องนี้สุดๆไปเล้ยย ดูกลับตาลปัตรไปหมด5555555 สนุกมากๆ รออยู่นะค้าาาา
    #459
    0
  5. วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:12
    5555 ชอบความยั่วน้อยๆ แต่ไม่รู้ความของคุณหมอจริงๆค่ะ
    #458
    0
  6. #457 NonyPai (@nthinkam) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:12
    เค้านอนด้วยกัน อร๊าง รออยู่ใต้เตียงนะเจ้าคะ
    #457
    0
  7. #455 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 12:07
    <p>ก็เกือบไปแล้วล่ะกรณ์ แต่ถ้ามาดามรู้แล้วอะไรจะเกิดขึ้นนะ</p>
    #455
    0
  8. #453 cazzy (@natchaneeya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 18:39
    ไม่รู้ใครอ่อยใครกันละ
    #453
    0
  9. #452 jujanene (@jujanene) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 13:01
    มาบ่อย ๆ นะคะไรท์ รอทุกกวันเลยย
    #452
    0
  10. #451 pawanrattuk (@pawanrattuk) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 11:05
    รอติดตามอยู่นะคะ
    #451
    0
  11. #450 nuii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 10:19
    ขอให้มาถี่กว่านี้คะ มันค้างงงงงงงงง
    #450
    0
  12. #449 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 09:39
    เอาไงดี กรรมจะตามทันไหมพี่เฮคเคยหวงน้องเฟลอมาก หมอเคทจะโดนเหมือนน้องเฟลอไหมคะ.
    #449
    0
  13. #448 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 07:23
    HHH เป็นสุภาพบุรุษที่สุด.... แคทตี้คะ ท่าจะยั่วขนาดนี้ อย่าว่าพี่เฮค นะ
    #448
    0
  14. #447 jeed_porn (@wannapos) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 07:13
    <p>พี่เฮคกับน้องแคทสู้ ๆ นะ</p>
    #447
    0
  15. #446 แอม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 06:21
    ฟินค่าาาาาาาาา
    #446
    0
  16. #445 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 06:12
    อยากอ่าน ต่อไวๆ เล่มเอ๋ย จงมา ปลอบใจ ไปก่อน ด้วยการ ไปอ่าน พี่บาส อีกสักรอบรอ หุๆ
    #445
    0
  17. #444 Chularat Wankhruea (@maiza88) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 05:21
    อยากให้ตกหลุมของกันและกันเร็วๆจัง หุหุ
    #444
    0
  18. #443 moo yai (@mooyai2014) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 04:15
    <p>ฟินอ่ะ ขออีก มาต่อเร็วๆ นะค่ะไรท์</p>
    #443
    0
  19. #442 รัก (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 02:18
    <p>ฟินนน อยากให้เขียนจบไวไว</p>
    #442
    0