Why R U ? #เพราะรักใช่เปล่า (ไฟท์เตอร์xติวเตอร์) (Yaoi)

ตอนที่ 14 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,631 ครั้ง
    5 เม.ย. 63

ไฟท์เตอร์ติวเตอร์

 

 

- Chapter 13 -

 


 

“พี่ต้อง”

 

(เออพี่เอง)

 

“พี่ต้องโทรหาเตอร์มีอะไรหรือเปล่า”

 

(โทรหาน้องชายตัวเองต้องมีธุระด้วยหรือไง)

 

“ไม่ใช่สักหน่อย”

 

(อยู่หน้าหอ)

 

“ห๊ะ”

 

(พี่อยู่หน้าหอเรา ลงมารับที)

 

“ไม่จริง” เสียงติวเตอร์เบาหวิวและเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เขารีบวิ่งไปที่ระเบียงก่อนจะมองลงไปด้านล่าง ภาพต้องตายืนโบกมือให้เขาแล้วยิ้มกว้างออกมา มันเป็นช่วงจังหวะพอดีกับที่รถคันหนึ่งขับออกไป

 

ติวเตอร์ตัดความรู้สึกบางอย่างออกแล้วรีบวิ่งลงไปข้างล่าง ภาพแรกที่เห็นคือต้องตายืนยิ้มกว้างส่งมาให้

 

“พี่ต้อง!!!” คนที่แม้ตอนนี้จะตัวโตกว่าพี่สาวมากแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ยังเป็นคนตัวเล็กๆ เวลาที่วิ่งเข้ามากอดต้องตาอยู่ดี ต้องตาโอบกอดน้องชายที่ยังไม่ยอมปล่อยด้วยความรู้สึกคิดถึง เธอเอื้อมมือข้างนึงขึ้นมาตบไหล่ไอ้ตัวดื้อก่อนจะส่ายหัวออกมาเบาๆ

 

“ว่าไงไอ้ลูกหมา โตแล้วยังอ้อนพี่อีกเหรอเรา” ติวเตอร์ไม่ตอบคำถามพี่สาวเขาแค่หลับตาซึมซับความรู้สึกอบอุ่นจากคนเป็นพี่ให้มากที่สุด

 

“ดีจังที่พี่ต้องมา... ดีจริงๆ”

 

“อะไรของเราเนี่ยหืม มีอะไรอยากเล่าให้พี่ฟังหรือเปล่า”

 

“เปล่า...”

 

“แน่ใจ๊”

 

“อื้อ... เตอร์ก็แค่คิดถึงพี่ต้องม๊ากมากก็เท่านั้น”

 

“ให้มันจริง” ติวเตอร์ไม่พูดอะไรต่อ เขาแค่ขยับหน้าขึ้นมามองพี่สาวก่อนจะยู่ปากเป็นเชิงอ้อน แม้ใบหน้าจะยิ้มแย้มแค่ไหน แต่ในแววตาที่น้องชายคนเดียวส่งมาให้มันช่างแตกต่างจากรอยยิ้มเสียเหลือเกิน

 

เกิดอะไรขึ้นกับน้องชายเธอกันนะ

 

ต้องตาคิดในใจ ถึงเธอไม่ได้พูดออกมาแต่เธอก็พอจะจับความรู้สึกติวเตอร์ได้ว่ารอยยิ้มที่แสดงออกมา ภายในใจไม่ได้ยิ้มเลยสักนิด

 

เธอเองก็ได้แต่หวังว่าช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันสี่ถึงห้าวันนี้ ติวเตอร์จะบอกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในใจให้เธอรับรู้

 

ก็หวังว่าน้องจะบอก

 

และก็หวังว่าเธอจะช่วยน้องให้ดีขึ้นได้ก็พอ

 

 

 

L o a d i n g

 

 

50 %

 

 

 

 

“ห้องรกไปหน่อยนะพี่ต้อง พอดีเตอร์เพิ่งอ่านหนังสือเสร็จ” ติวเตอร์พูดจบก็เดินไปเก็บหนังสือและชีทเรียนที่วางกระจัดกระจายอยู่ตามพื้นขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ

 

“ไม่เห็นจะรกเลย” ต้องตาพูดพลางเดินสำรวจห้องอยู่พักนึงถึงค่อยขยับนั่งลงบนเตียงก่อนจะหันไปกวักมือเรียกติวเตอร์ให้มานั่งด้วย “เตอร์... มานี่มา มาคุยกันหน่อยดิ๊”

 

ติวเตอร์พยักหน้าแล้วเดินมานั่งข้างๆ ต้องตาที่ตอนนี้เอาแต่จ้องเขาด้วยสายตาสำรวจ

 

“อะไรอ่ะพี่ต้อง”

 

“ดูโทรมขึ้นนะเรา”

 

“เหรอ” ติวเตอร์มองตัวเองก่อนจะเงยหน้ามองพี่สาว “นิดนึงมั้ง”

 

“เหนื่อยไหม” คำถามและสายตาจากต้องตามันเต็มไปด้วยความห่วงใยจนคนที่ถูกถามรับรู้ได้ถึงความรู้สึกนั้น

 

“ไม่เลย” ติวเตอร์ตอบด้วยรอยยิ้มที่กว้างที่สุด “สบายมากพี่ต้อง เตอร์สนุกมากกว่าอีก”

 

“เออให้มันจริง ถ้าเหนื่อย ไม่ไหว ก็บอกพี่”

 

“รู้แล้ว”

 

“รู้แต่ไม่เคยพูดสักคำ เด็กดื้อ”

 

“เตอร์ไม่ดื้อ” ติวเตอร์บุ้ยปากจนคนเป็นพี่สาวเห็นแล้วยังรู้สึกหมั่นไส้

 

“เออไม่ดื้อก็ไม่ดื้อ”

 

“ว่าแต่พี่ต้องมาทำอะไรที่กรุงเทพเหรอ? หรือว่าคิดจะทำงานประจำแล้ว” ปกติพี่สาวติวเตอร์เป็นฟรีแลนซ์รับงานแล้วทำอยู่ที่บ้านตลอด อาจเพราะอยากอยู่ช่วยพ่อกับแม่ขายของด้วยเลยลาออกจากงานประจำตอนที่ครอบครัวย้ายไปต่างจังหวัด แต่เพราะด้วยฝีมือของคนเป็นพี่เลยมีงานฟรีแลนซ์เขามาเรื่อยๆ

 

“ใช่ เป็นงานประจำที่มีเงินเดือนเยอะมากก มีโอที มีค่าเดินทาง สวัสดิการก็ดีมากๆ ด้วย”

 

“จริงป่ะ ดีจัง เตอร์อ่ะไม่ชอบให้พี่ต้องทำงานฟรีแลนซ์เท่าไหร่ มันเหนื่อย รับงานเยอะจนเตอร์กลัวว่าพี่ต้องจะป่วยเอา แล้วนี่พ่อกับแม่เขาโอเคใช่ไหม”

 

“พวกเขาอ่ะโอเคอยู่แล้ว มีแต่พี่เนี่ยแหละที่ห่วง แต่งานมันก็ปฏิเสธไม่ได้ไง ถ้าทำงานที่นี่โอกาสที่บ้านเราจะปิดหนี้ได้คงเร็วขึ้น”

 

“งี้ถ้าพี่ต้องทำงานประจำอยู่กรุงเทพก็มาอยู่หอกับเตอร์ได้อ่ะดิ ที่ทำงานพี่ต้องอยู่ไกลไหมอ่ะ ที่ไหนเหรอ”

 

“...” แต่แทนที่ต้องตาจะตอบเธอกลับแค่ยิ้มให้เท่านั้น

 

“ทำไมทำหน้าอย่างงั้นอ่ะพี่ต้อง หรือว่าพี่ไม่ได้ทำที่กรุงเทพ”

 

“อื้อ” ต้องตาพยักหน้า “สำนักงานใหญ่อยู่ที่เยอรมันน่ะ”

 

“หมายความว่าไง”

 

“ก็หมายความตามที่พูด พี่ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ”

 

“แล้วพี่ต้องจะไปวันไหนเหรอ”

 

“เสาร์นี้”

 

“พี่ต้อง...” ติวเตอร์เรียกชื่อพี่สาวด้วยน้ำเสียงที่ดูหงอยลงแทบจะทันที จนคนเป็นพี่อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือมาขยี้หัวน้องชายตัวเองเบาๆ

 

“แต่การไปทำงานที่ต่างประเทศแบบนี้ก็ต้องรู้ผลมาสักระยะนึงแล้วอ่ะดิ ทำไมพี่ต้องไม่บอกเตอร์สักคำ”

 

“ขอโทษครับ พี่เองก็กะว่าจะบอกอ่ะแหละ แต่มันยุ่งจริงๆ เพราะพอพี่สัมภาษณ์งานผ่าน พี่ก็ยุ่งๆ เรื่องขอวีซ่ากับทำเวิร์คเพอร์มิต พอทำเสร็จบริษัทก็กำหนดวันบินแทบจะทันที”

 

“...”

 

“อย่าทำหน้าแบบนี้ดิเตอร์ พี่ใจเสียนะเนี่ย”

 

“ขอโทษ” ติวเตอร์พูดขอโทษเบาๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเต็มแรง ถามว่าใจหายไหม มันก็มากเลยแหละเพราะคราวนี้ถ้าคิดถึงหรืออยากเห็นหน้าพี่ต้อง เขาก็คงไม่ได้นั่งรถกลับไปต่างจังหวัดเหมือนที่เคยทำได้แล้ว

 

แต่เอาเถอะถึงแม้ติวเตอร์ไม่อยากให้พี่สาวไปทำงานที่ต่างประเทศมากแค่ไหน แต่ติวเตอร์ก็ต้องปล่อยให้พี่เขาไปทำงานอย่างไม่รู้สึกกังวล

 

“เตอร์ยินดีกับพี่ต้องด้วยนะ ที่ได้ไปทำงานต่างประเทศแบบที่เคยฝันไว้จริงๆ ขอให้สนุกกับการทำงานนะพี่ต้อง” สุดท้ายแล้วมันก็มีแต่ความยินดีเนี่ยแหละที่จะมอบให้พี่สาว หวังว่าไปที่นู่นพี่ของเขาจะมีความสุข ได้ทำงานที่ตัวเองใฝ่ฝันและก็คงได้ร่วมงานกับคนเก่งๆ อย่างที่พี่ต้องอยากทำมาตลอด

 

“มันต้องสนุกอยู่แล้ว” เสียงหัวเราะจากต้องตายังสดใสเหมือนเดิม ติวเตอร์ไม่ได้เจอหน้าพี่สาวตัวเองมาหลายเดือนแล้ว ปกติก็คุยแต่โทรศัพท์และส่วนใหญ่ก็ไม่ได้พูดกันนานขนาดนี้ จะแค่ถามว่ากินข้าวยัง ทำอะไรอยู่ และก็คุยต่ออีกนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น ซึ่งต่างจากวันนี้ที่เราได้นั่งคุยกัน ถามสารทุกข์สุกดิบซึ่งๆ หน้าจนไอ้ความรู้สึกแย่ๆ ที่มีอยู่ในใจมันได้ความสุขจากพี่ต้องมาทดแทนไปได้บ้าง

 

แต่มันก็ไม่ทั้งหมดหรอกเพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่ได้อยู่เงียบๆ กับความคิดตัวเอง

 

เรื่องบางเรื่องของใครบางคนมันก็เข้ามาวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนเดิม

 

 

“เลิกทำหน้าแบบนั้นเถอะว่ะเตอร์ กูเห็นแล้วเครียดตาม” ซนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง “พี่มึงแค่ไปทำงาน หาเงิน ไปทำตามความฝัน มึงจะมาทำหน้าเหมือนตูดหมาแล้วทำตัวเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย”

 

“นั่นดิ ให้คนไม่มีเหตุผลเป็นไอ้ซนคนเดียวก็พอแล้ว อย่าเพิ่มตัวปัญหาเข้ามาอีกเลย” สายฟ้าที่นั่งอยู่ข้างซนแย้งขึ้น

 

“นี่มึงว่ากูเหรอวะสายฟ้า”

 

“เออไง”

 

“มึงนี่แม่ง เอาตะเกียบจิ้มตาเลยดีไหม” ติวเตอร์มองสายฟ้ากับซนเถียงกันแล้วได้แต่ส่ายหัวออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย ทั้งๆ ที่สนิทกันมากขึ้นแล้วแต่สุดท้ายก็ไม่เลิกเถียงกันด้วยเรื่องไร้สาระอยู่ดี

 

“เถียงอะไรกันนักวะ สั่งข้าวได้แล้ว” เดย์พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดจนซนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรีบพยักหน้าแล้วเปิดเมนูแทบจะทันที ช่วงนี้เดย์เองก็ดูจะอารมณ์เสียง่ายไปหน่อยไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าตัวเหมือนกัน

 

“สายฟ้า... กูอยากกินพริกแกงหมูว่ะ”

 

“สั่ง”

 

“แต่ก็อยากกินคะน้าหมูกรอบด้วยนะ”

 

“เรื่องมาก”

 

“ด่าทำไม กูแค่อยากกินสองอย่างเอง” ซนบ่นด้วยน้ำเสียงงอแงนิดๆ

 

“งั้นมึงก็สั่งพริกแกงหมูไป เดี๋ยวกูสั่งคะน้าหมูกรอบให้”

 

“ที่สั่งคะน้าหมูกรอบเพราะมึงมีน้ำใจจะแบ่งกูกินด้วยใช่ป่ะ”

 

“เปล่ากูอยากกินพอดี”

 

“พ่องงง”

 

“ฮ่า ฮ่า”

 

“ยังมีหน้ามาขำอีก มึงสั่งคะน้าแต่กูจะกินของมึงด้วย ดีลนะ” ซนไม่รอให้สายฟ้าตอบรับอะไรอีก เจ้าตัวรีบชะเง้อมองหาเด็กเสิร์ฟในร้านเพื่อสั่งข้าวทันที แต่เหมือนเจ้าตัวจะเห็นอะไรบางอย่างก่อนเพราะจู่ๆ สายตาที่กำลังมองหาเด็กเสิร์ฟก็เปลี่ยนเป็นลุกวาวทันที

 

“พวกมึง นั่นพี่ไฟท์กับหว่าหวาป่ะ”

 

ซนพูดจบทั้งติวเตอร์และเดย์ก็หันไปตามทิศทางที่ซนมองอยู่ ภาพไฟท์เตอร์และหว่าหวาเดินเข้ามาในร้านพร้อมกัน ทั้งคู่เหมือนกำลังมองหาที่นั่งแต่ดูเหมือนทุกโต๊ะจะเต็มไปหมด

 

“น่าจะกำลังหาที่นั่งว่ะมึง เราควรเรียกเขามานั่งด้วยกันดีไหม นั่งเบียดๆ กันหน่อย พวกมึงว่าไง” ซนถามทุกคนในโต๊ะ แต่ทั้งติวเตอร์และเดย์กลับเงียบไม่มีใครออกความเห็นอะไรออกมา “เอาไงดีวะสายฟ้า เรียกดีไหม”

 

“เรียกไปเถอะ”

 

“เรียกได้ใช่ป่ะ กูเห็นหน้าไอ้เตอร์ไอ้เดย์แล้วไม่กล้าเรียกเท่าไหร่เลยว่ะ ไม่รู้ว่าที่มันหน้าหงิกกันแบบนี้เกี่ยวกับสองคนนั้นด้วยไหม”

 

“มึงนี่มโนเก่งอีกแล้วนะซน”

 

“กูพูดจริง กูมีเซ้นส์”

 

“เซ้นส์แบบที่ชอบมโนอ่ะนะ”

 

“สายฟ้า ทำไมมึงชอบขัดกูจังวะ พ่อมึงเป็นฝอยขัดหม้อหรือไง”

 

“เล่นถึงพ่อเลยเหรอซน”

 

“ก็มึงกวนตีนก่อน สรุปเอาไงเรียกพี่ไฟท์กับหว่าหวาดีป่ะ”

 

“พี่ไฟท์ พี่!!! ทางนี้มานั่งด้วยกันครับ” สุดท้ายคนที่หันไปตะโกนเรียกไฟท์เตอร์กับหว่าหวาก็เป็นสายฟ้าแทน ซนยิ้มแล้วยกนิ้วบอกคนข้างกายว่าสุดยอด จนสายฟ้าอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปผลักหัวคนตัวเล็กกว่าเบาๆ ในใจได้แต่คิดว่าซนแม่งเป็นคนที่บ้าบอชะมัด

 

“ซน สายฟ้า” หว่าหวาเป็นคนเดินเข้ามาทักก่อนจะส่งยิ้มไปให้ทั้งคู่ “ขอหวานั่งด้วยคนนะ คนเยอะมากเลย ร้านอื่นคนแน่นกว่านี้อีก”

 

“ได้ๆ นั่งเลย นั่งข้างไอ้เตอร์ก็ได้”

 

“อ้าว... เตอร์ก็อยู่เหมือนกันเหรอ ขอหวานั่งด้วยคนนะเตอร์”

 

“ได้ดิ ยังไงหวานั่งข้างเดย์ละกันนะ เดี๋ยวเราไปนั่งตรงหัวโต๊ะแทน” ติวเตอร์พูดพร้อมกับลุกขึ้นเพื่อสลับที่นั่งให้หว่าหวามานั่งที่ตัวเอง

 

ช่วงจังหวะที่กำลังจะเดินไปนั่งตรงหัวโต๊ะอีกฝั่ง มีใครบางคนยืนขวางทางติวเตอร์อยู่

 

ไฟท์เตอร์ยืนอยู่ตรงนั้นและไม่คิดที่จะขยับหนีเขาเลยสักนิด

 

“พี่ไฟท์ ผมขอทางหน่อย” ติวเตอร์เรียกชื่อคนตรงหน้าพร้อมกับเงยหน้าขึ้นสบตาเจ้าตัว แต่สายตาไฟท์เตอร์ที่ส่งมาให้ก็ดันทำให้เขาชะงักจนแทบจะไปไม่เป็น

 

ในแววตานั้นมันมีความรู้สึกหลายอย่างที่สะท้อนออกมา ทั้งโกรธ สับสน หรือบางครั้งก็ดูจะไม่เข้าใจในตัวเขาเท่าไหร่นัก แต่ทั้งหมดทั้งมวลยังไม่เท่ากับแววตาสุดท้ายที่เรามองกัน

 

ความคิดถึง...

 

ติวเตอร์เม้มปากแน่นเพราะไอ้ความรู้สึกนี้มันไม่ควรเกิดขึ้นระหว่างเราด้วยซ้ำ

 

“เดย์ก็มาด้วยเหรอ” เสียงหว่าหวาปลุกสติเราทั้งคู่ ติวเตอร์เบี่ยงตัวหนีไฟท์เตอร์แล้วเดินมานั่งที่หัวโต๊ะทันที ในขณะที่หว่าหวาหันไปมองเดย์อีกรอบเพราะคิดว่าเดย์น่าจะไม่ได้ยินที่ตัวเองเรียก “เดย์”

 

แต่ก็นั่นแหละผลตอบรับที่ได้กลับมาจากเดย์คือการนิ่งเงียบเหมือนเดิมจนคนทักอย่างหว่าหวาได้แต่ทำหน้าเศร้าๆ แทน

 

“แม่ง... แปลกๆ แล้วป่ะวะ” ซนพึมพำกับตัวเอง เขามองบรรยากาศตอนนี้ที่ดูอึดอัดจนเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ แน่นอนว่าสิ่งที่คนอย่างซนทำได้ก็คือพยายามทำให้บรรยากาศมันดีขึ้น ไม่ว่าจะชวนคุย ถามเรื่องนั้น เรื่องนี้ จิปะถะไปเรื่อย แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามที่ซนคาดหวัง สุดท้ายเลยได้แต่หันไปกระซิบกับคนที่นั่งอยู่ข้างกันอย่างสายฟ้าแทน

 

“สายฟ้า มึงคิดเหมือนที่กูกำลังคิดป่ะ”

 

“ไม่อ่ะ”

 

“มึงนี่แม่งไม่เคยสังเกตอะไรกับเขาเลยใช่ไหม”

 

“ก็กูไม่ได้ขี้เสือกเหมือนมึง”

 

“กูไม่ได้เสือกสักหน่อย แค่อยากใส่ใจเรื่องของเพื่อนเว้ย”

 

“มันก็ความหมายเดียวกัน”

 

“ไม่เหมือน!” ซนพูดพร้อมกับปาตะเกียบใส่คนที่นั่งอยู่ข้างกันจนมันหล่นลงพื้น

 

“เก็บเลย”

 

“รู้แล้วน่า” ซนบ่นอุบแต่ก็ยอมก้มลงไปเก็บตะเกียบที่ตกอยู่ตรงพื้น ซึ่งการเก็บตะเกียบกับมันจะไม่มีอะไรผิดปกติเลยถ้าซนไม่เห็นบางอย่างที่มันผิดปกติ

 

ซนเห็นมือของหว่าหวาที่พยายามเอื้อมมือไปจับเดย์ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เป็นเดย์ที่ขืนมือตัวเองออกอยู่หลายครั้ง

 

และยิ่งพอซนเงยหน้าขึ้นมาจากใต้โต๊ะ ภาพไฟท์เตอร์กับติวเตอร์ที่มองหน้ากันมันยิ่งทำให้เขาแปลกใจ

 

เพราะความสัมพันธ์ตอนนี้มันดูยุ่งเหยิงและวุ่นวายไปหมด หากไม่ได้รับการแก้ไขมันคงจะแย่ขึ้นเรื่อยๆ

 

“สายฟ้า... กูว่ากูมีแผน”

 

“เก็บแผนมึงไว้ในใจแล้วปล่อยให้เขาจัดการกันเอง”

 

“แต่ว่า...”

 

“อย่าไปยุ่งกับพวกเขานักเลยซน ชีวิตมึงตอนนี้จำคอร์ดกีต้าร์ให้ได้ก่อนไหม”

 

“กูจำได้ กูจำเก่ง”

 

“น้ำหน้าอย่างมึงตื่นมาตอนเช้าแม่งก็ลืมแล้วไหม งานจะเริ่มอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้าละ จำได้กี่คอร์ดกันเชียว”

 

“ได้ละกันน่า” ซนยักไหล่อย่างมั่นใจจนสายฟ้าที่นั่งอยู่ข้างๆ ทำได้แค่ส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะหันกลับไปมองเพื่อนร่วมโต๊ะอีกสี่คน

 

ไม่ใช่ไม่รู้ว่ามันมีบางอย่างที่แปลกไป

 

ไม่ว่าจะเดย์กับหว่าหวา หรือไฟท์เตอร์กับติวเตอร์ แต่สิ่งที่สายฟ้าทำได้ตอนนี้คือเป็นกำลังใจให้เท่านั้น

 

เพราะปัญหาของใครคนนั้นก็ต้องแก้เอาเอง

 

 

 

TBC

 

ลดความดราม่าโดยเอาคอมมาดี้ของสายฟ้าซนมาเบรก 555

 ทามไลน์อีกเรื่องก็คือสายฟ้าซนนังสนิทกันมากขึ้นละในช่วงนี้ แต่สายฟ้าซนออนยังไม่ได้ลงนะคะ รอหน่อยน้า

 ส่วนคนที่เข้ามาใหม่เพราะทีเซอร์ ออนขอแจ้งก่อนว่านิยายและซีรีส์เรื่องนี้มีคู่หลัก 2 คู่ นิยาย 2 เล่ม

 คือ สายฟ้าซน  และ ไฟท์เตอร์ติวเตอร์

 เวลาอ่านต้องอ่านทั้งสองเรื่องถึงจะเข้าใจความแฟนตาซีของมัน

 ส่วนตอนหน้าจะเป็นตอนสำคัญอีกตอนนึงเลยแหละแต่แน่นอนว่าความดราม่าของคู่นี้มันไม่ได้จบที่อย่างเดียวหรอก มันยังมีมาให้ปวดหนึบใจเล่นได้อีกสัก 1-2 อย่างงง ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะ รัก

#whyrunovel


#whyrutheseries

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.631K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,384 ความคิดเห็น

  1. #1234 thitanana (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 12:43
    หวั่นไหวกันทั้ง2คู่
    #1,234
    0
  2. #1210 Luknam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 11:33

    พิสูจน์กันแบบนี้จะยิ่งหวั่นไหวหรือเปล่าาา

    #1,210
    0
  3. #1202 chanchanchan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 21:45
    เดย์กับหงาเป็นไรอะคะ
    #1,202
    0
  4. #1132 appfy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:36
    สายฟ้ากับซนนี่แม่งตัวฮานี่หว่า 55555
    #1,132
    0
  5. #910 แพรวา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 11:29

    สนุกมากจ้า

    #910
    0
  6. #773 NongPimBP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:54
    เห้น อยากอ่านคือของ สายฟ้า กับซนเลยอ่ะ5555555 คอมเมดี้ของแท้
    #773
    0
  7. #763 ilee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 19:07
    คิดถึงก็บอกกกก
    #763
    0
  8. #727 took_taaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:00

    รอๆๆๆๆนะค่ะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #727
    0
  9. #722 sweetlemon25731 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 12:16
    รอนะคะ
    #722
    0
  10. #707 kwan3951 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:33
    เตอร์มาๆๆให้แม่ๆปลอบหน่อยเดี๋ยวแม่ตีอิพี่ไฟท์

    ตอนนี้รอทั้งหนังสือและซรด้วย
    #707
    0
  11. #706 Iamsuthida (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:45

    นี่ถ้าเราเป็นติวเตอร์นะ แล้วยังต้องมาเจอ มาวนเวียนเห็นหน้าพี่ไฟต์ แม่งเป็นอะไรที่โคตรอึอัดเลยอ่ะ อ่านแล้วอึดอัดวอยยยยยย

    #706
    0
  12. #705 naniieeiei (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:47
    เตอร์ไม่ต้องไปคุยกับอิพี่เลยนะ ห้ามๆ ไม่ต้องไปแคร์เลยนะ! แม่บอกเข้าใจมั้ยเตอร์!!! เดี๋ยวแม่ตั้งจิตอธิษฐานขอพระรองก่อน
    #705
    0
  13. #704 ANNYEONG-OPPA (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:39
    ซนสมชื่อ
    #704
    0
  14. #703 พริก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:46

    สสนุกค่ะ

    #703
    0
  15. #702 Piyanut (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 19:18

    รออยู่น้ะค้าบบ

    #702
    0
  16. #699 Pundinn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 18:00

    รอสายฟ้าซนอยู่นะครับ

    #699
    0
  17. #698 Night-N (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:15
    รอค่ะ สนุกมากเลย
    #698
    0
  18. #697 pawpanida (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 16:54
    รอหนังสืออ
    #697
    0
  19. #696 Pooykung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 15:09
    ทั้งลุ้นทั้งรอ นิยาย หนังสือ ซีรี่ย์ด้วย รอ........ชั้นรอเทออยู่
    #696
    0
  20. #695 sky1650 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 12:12
    ลุ้นนะว่าระหว่างพี่ไฟท์กับติวเตอร์ใครจะทนไม่ไหวที่จะเดินหน้าทำตามหัวใจตัวเองก่อนกัน
    #695
    0
  21. #694 0807288876 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 11:26
    หาซื้อหนังสือได้ที่ไหนคะ มีไหม
    #694
    0
  22. #692 mangpor_2547 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 08:55
    รอออออออออออออออออ
    #692
    0
  23. #691 Kittybabyapi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:32

    เรื่องนี้ไรท์ตั้งใจให้พี่ไฟท์ถูกด่าใช่มะคะ55 ก็ถ้าพี่ไฟท์ตัดจบกะหวา แล้วรู้ว่าตัวเองคิดยังไงกะเตอร์ก็จบแล้ว มันก็จบง่ายไปเนาะ สายฟ้าซนเค้าก็หวานกวนๆกันแบบนี้แหละ น่ารัก รออ่านอีกหลายคู่นะคะไรท์

    #691
    0
  24. #690 ดอกไม้ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:17

    รอตืดตามจ้าาา อยากอ่านต่อแล้ว

    #690
    0
  25. #689 aonny_taeny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 20:54
    น่ารักค่ะ
    #689
    0