Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 23 : CHAPTER 23 l Satan is back

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    20 ก.ย. 60








CHAPTER 23 l Satan is back


 

เสียงผิวปากบรรเลงเป็นเพลงทวงทำนองเสนาะหู เทพหนุ่มถึงกับนิ่งฟังก่อนจะละสายตาจากตำราเล่นหนา ลุกจากโต๊ะทำงานเดินตามเสียงนั่นไป เมื่อมาถึงก็พบต้นเสียง

ไปอารมณ์ดีมาจากไหน?”แอลถามกอดอกใบหน้าเรียบนิ่ง ธันเดอร์หายหน้าไปนานกลับมาก็อารมณ์ดีขึ้นผิดหูผิดตา

แค่หาอะไรสนุกๆทำมาน่ะคนนอนแผ่บนโซฟาตัวยาวกระตุกยิ้มยามนึกภาพใบหน้าโง่เง่าของลู่หาน ถูกหลอกแล้วยังไม่รู้ตัว

แกไปทำอะไรมาธันเดอร์รู้สึกตงิดใจไม่น้อย แววตาฮันเตอร์อีกคนเวลานี้ดูเจ้าเล่ห์พิกล

หึ ฉันไปทำให้พวกมันแตกคอกันมา

ใคร

ก็พวกเอ็กโซกับมนุษย์ที่ถูกคำสาปไง ไอ้ลู่หานมันเชื่อฉันไม่ลืมหูลืมตา ป่านนี้นะ ยัยนั่นคงเละไปแล้ว ยิ่งคืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงด้วย มันคงไม่ปล่อยให้อยู่เป็นหอกข้างแคร่หรอกยิ่งคิดยิ่งมีความสุข ผิดกับอีกคนมือหยาบกร้านเคลื่อนเข้าหากันจนกลายเป็นกำแน่น

แกจะทำอะไรทำไมไม่ปรึกษาฉันก่อน!!!”เอ่ยอย่างฉุนเฉียวนัยน์ตาวาวโรจน์ ธันเดอร์ยันตัวนั่งมองกลับด้วยความสงสัย ทำไมมันต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไปขนาดนี้กัน

มันก็ไม่จำเป็น เมื่อก่อนฉันกับไอ้แดฮยอนก็ไม่เคยรายงานแกนะ ทำไมหรอ?”แอลแทบจะปรับสีหน้าไม่ทัน เมื่อฟังคำถามไม่รู้เรื่องรู้ราวของฮันเตอร์ด้วยกัน

เปล่า แต่วันหลังถ้าแกจะทำอะไร บอกฉันก่อนก็ดีว่าจบก็หมุนตัวออกมา นึกห่วงยัยมนุษย์ แต่ไอ้ลู่หานคงไม่ทำร้ายคนที่ตัวเองรักหรอกมันคงไม่ทำอะไรเลวๆทั้งที่เวลาเหลือไม่มาก

ทว่าแอลหากแอลรู้ว่าธันเดอร์เคยทำอะไรไว้กับน้องสาวตน เขาคงไม่ปล่อยให้มันมานั่งลอยหน้าลอยตาแบบนี้แน่

บุคคลที่สามยืนหลบอยู่ในมุมอับได้ยินทุกอย่าง ธันเดอร์ไอ้สารเลว มือเรียวกำหมัดแน่นอยากจะบีบคอมันให้ขาดใจตายอีกสักรอบสองรอบ แต่ตอนนี้ไปแอบดูสถานการณ์ที่บ้านนู่นก่อนดีกว่า ทิฟฟานี่ผลุนผลันจากไปโดยไม่ให้สองหนุ่มได้รู้ตัว บางทีถ้าเกิดอะไรขึ้นเธออาจช่วยเจสสิก้าได้

 

 

 

ตุ้บ!!!

 

ร่างบอบบางถูกผลักจนเสียหลักล้มพับลงกับพื้นใบหน้าสวยนิ่วด้วยความจุกแน่น ทว่าคนที่ผูกจิตด้วยกลับแสดงออกเพียงความเฉยเมยไม่สะทกสะท้าน ลูกแก้วสีนิลกวาดมองพื้นที่สี่เหลี่ยมมืดทึบราวห้องขังนักโทษ มีช่องเล็กๆพอให้แสงพระจันทร์ลอดเข้ามาเท่านั้น

 

ยิ่งได้สัมผัสความเหม็นอับภายในภาพความทรงจำยามแอลพาเธอไปขังรวมกับอสูรที่เต็มไปด้วยเลือดก็ผุดขึ้นมา จู่ๆมือก็สั่นเทาจนแทบควบคุมไม่อยู่ กลัว กลัวว่าอสูรกายจะปรากฏขึ้นมาอีก

 

ลู่หาน..จะ...จะทำอะไร?”นัยน์ตาสวยเริ่มมีน้ำใสเอ่อขึ้นอีกหน ทั้งหวาดกลัวระคนผิดหวังเขาไม่ฟังเธออธิบายเลย ขาแกร่งยังคงย่างสามขุมเข้ามา ไม่สนท่าทางหวาดกลัวของคนตัวเล็กแม้แต่น้อย

 

อยากอยู่ที่นี่มากไม่ใช่หรอ?”เขาย่อตัวลงระดับเดียวกับเธอเอ่ยขบขัน ฉันก็แค่สงเคราะห์ให้ ถ้าอยากตายมากก็ตายทั้งเป็นไปก่อนแล้วกันว่าพลางยืนขึ้นเต็มความสูงหมุนเท้าจะกลับทางเดิมทว่า คนนั่งบนพื้นกลับกอดขาแกร่งไว้แน่น

 

อย่าไป ฮึก อย่าทิ้งฉันไว้ในนี้เลย ฉันกลัวขอร้องละนะ ฮึก ลู่หาน ฉันกลัว

 

ปล่อย!

 

ฉันกลัวจริงๆนะ ได้โปรดฟังฉันเถอะ ธันเดอะ....

 

หุบปาก!!”ลู่หานเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ยิ่งจะหนีเจสสิก้ากลับไม่หยุดจะอธิบาย

 

ไม่!! ฉันไม่รู้เรื่องนะลู่หาน ฮึก ไม่รู้จริงๆ เขาบอกฉันว่า...อะ...อื้อๆตากลมเบิกโพลงเมื่อสิ่งแปลกปลอมถูกมือหนายัดใส่ปาก เจสสิก้าจับมือที่บีบคางต้นแน่น แน่นจนร้าวราวถูกคีบเหล็กบับรัด มืออีกข้างใช้กำฟางแห้งบนพื้นเข้าปากหญิงสาว รสชาติเฝือนลิ้นแล่นเข้ามาแทบจะอ้วก ร่างบางดิ้นขลุกขลักหวังจะหลุดพ้นจากความทรมานนี้

 

กินเข้าไปคนโง่แบบเธอสมควรจะกินหญ้าแทนข้าวตั้งนานแล้ว แล้วก็เลิกพล่ามหาข้อแก้ตัวสักทีลู่หานสะบัดร่างบอบบางออกห่าง เจสสิก้าไอจนตัวโยนนอนตะแคงไร้เรี่ยวแรง การกระทำโหดร้ายครั้งนี้มันมากเกินไปหรือเปล่า ไม่เพียงเท่านั้นเขาก้าวไปดึงโซ่ที่มุมห้องมาล่ามข้อเท้าเล็กไว้

 

อย่ารีบตายละ ยังมีอีกหลายอย่างที่เธอควรจะได้สัมผัสมันว่าจบก็ผลุนผลันออกจากห้องขังไม่ลืมที่จะปิดล๊อคไว้หนาแน่น เสียงโหวกเหวกจากประตูด้านบนยังดังไม่เลิก ป่านนี้คนที่เหลือคงดิ้นตายเพราะเป็นห่วงผู้หญิงสองหน้าคนนี้ไปแล้ว

 

เจสสิก้ารวบรวมแรงฮึดสุดท้ายคลานไปยังประตู ลู่หาน...ฮึก...อย่าไป...อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่...ลู่หาน...คนด้านนอกแทบจะวิ่งหนีเมื่อได้ยินเสียงอ้อนวอน เขาไม่มีทางใจอ่อน เจสสิก้าควรได้รับบทเรียน ลู่หานจากไปโดยที่ไม่ได้รับฟังบางถ้อยคำ ถ้อยคำที่อัดแน่นไปด้วยความหมาย

 

ลู่หาน...อย่าทิ้งฉัน...ฮึก....ฉันรักนายนะ







http://image.dek-d.com/27/0340/5003/114693656




 

ประตูบานใหญ่เปิดออกพร้อมกับร่างสมส่วนของลู่หาน เอ็กโซที่เหลือมองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง แม้ไม่รู้ว่าสองคนนี้มีปัญหาอะไรกัน แต่ลู่หานลืมอะไรไปหรือเปล่า

 

เวลาเจสสิก้า.....เหลือไม่มากแล้วนะ

 

แกทำอะไรพาโบน้อยคริสพ่นลมหายใจฟึดฟัด จ้องคนหน้าหวานอย่างเอาเรื่อง คนที่มีหน้าที่ตอบกลับแสยะยิ้มร้าย

 

ห้ามใครปล่อยยัยนั่นออกมา ถ้าไม่เชื่อฉันจะฆ่าตัวตาย หึ พวกแกไม่ลืมใช่มั้ย? ถ้าฉันตาย ผู้หญิงคนนั้นก็ตาย

 

เป็นบ้าอะไรว่ะเซฮุนอดรนทนไม่ไหว ตรงเข้ากระชากคอเสื้อคนอายุมากกว่าด้วยโทสะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทั้งที่เขาหลีกทางให้ฮยองดูแลเจสสิก้าแล้วแท้ๆ

 

แกจะไปรู้อะไร ผู้หญิงคนนั้นจะฆ่าฉันเพื่อให้ตัวเองรอด พอใจรึยัง!!!”มือหนาผลักอกน้องเล็กเต็มแรง ดวงตาเริ่งแดงก่ำอีกหนอย่างควบคุมไม่อยู่ อีกสิบเอ็ดคนเกิดหาปากไม่เจอ ยุนอา แทยอน และซันนี่เองก็ยืนมองเหตุการณ์ไม่เข้าใจ แต่มันคงเป็นเรื่องใหญ่พอสมควร

 

พาโบน้อยไม่ใช่คนแบบนั้นดีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ลู่หานใจร้อนเกินไป ก็เห็นอยู่ว่าทุกครั้งเจสสิก้ายอมเสียสละชีวิตเพื่อเขาตลอด

 

แกรู้จักผู้หญิงคนนั้นน้อยเกินไป

 

แกต่างหากที่รู้จักยัยนั่นน้อยเกินไป ทั้งที่ควรจะเป็นคนเข้าใจเจสสิก้ามากกว่าพวกเราซิ่วหมินเองก็ท้วงขึ้นทันควันหลังจากลู่หานว่าจบ คนหน้าหวานก้มหน้านิ่งไม่กล้าสบตาใครทั้งนั้น

 

ไม่รู้ล่ะ ถ้าใครปล่อยเจสสิก้าออกมา อย่าหวังว่าจะเห็นฉันกับผู้หญิงคนนั้นมีชีวิตอยู่เดินกระแทกไหล่เลย์ จ่ำอ้าวออกจากบ้านหลังใหญ่ไม่สนใจสิ่งรอบข้างทั้งสิ้น

 

ทว่าเสียงของเซฮุนกลับรั้งขาเขาไว้ คำถามตรงไปตรงมาทำเอาลู่หานก้าวขาแทบไม่ออกไม่รักแล้วหรอ? ไม่รักเจสสิก้าแล้วใช่มั้ย?”

 

คำว่ารักตอนนี้ มันไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้วว่าจบก็จากไป ไม่รู้ว่าตนเป็นคนอ่อนไหวง่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ที่รู้มาตลอดอะไรที่เกี่ยวกับเจสสิก้าเขามักจะกลายเป็นคนไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง......

 

 

 

D.O Part

 

ผมจ้องมองแผ่นหลังกว้างของลู่หานฮยองไปจนลับตา ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอกำมือแน่นจนสันเลือดเด่นชัดตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่คำขู่แกมบังคับของคนที่จากไปมันยิ่งทำให้ผมโกรธ ทำไมไม่รับฟังเหตุผล ผีห่าซาตานที่ไหนเข้าสิงมันรึไง นาทีนี้ผมไม่มีอารมณ์ไปเคารพหรอก

 

ตึก ตึก ตึก หันไปอีกทีเซฮุนก็วิ่งหายลงไปยังห้องใต้ดินแล้ว ผมสบตากับคนอื่นๆก่อนจะวิ่งตามลงไปด้วยความเป็นห่วง

 

ปัง ปัง ปัง

 

วิ่งมาถึงก็พบเซฮุนทุบประตูเหล็กอย่างบ้าคลั่ง เสียงสะอื้นของคนด้านในกำลังทำให้แรงในการทรงตัวของผมลดน้อยลง ผมได้แต่ยืนมองน้องเล็กร้องเรียกเจสสิก้าเงียบๆ

 

พาโบ พาโบ ได้ยินฉันมั้ย? พาโบ โธ่เว้ย!!

 

เซฮุน....เสียงหวานแหบพร่าทำให้พวกผมต้องกะเถิบไปใกล้ประตูมากขึ้นเพื่อต้องการฟังเสียงนั่นให้ชัดเจน

 

พาโบน้อย ได้ยินพวกเรามั้ย?”ชานยอลเอื้อมมือแนบประตู เหมือนต้องการส่งความห่วงใยให้คนภายในรับรู้

 

ฮึก ได้ยินสิ ฮึก ฉันได้ยิน ชานยอล ฉัน...ฉันกลัว ข้างในนี้มืดมากเลย....เหม็นมากด้วย...ความร้อนผ่าวเริ่มเกาะกุมรอบดวงตาผมภาพตรงหน้าขณะนี้พร่าเลือนไปหมด แค่ได้ยินเสียงเท่านั้น เสียงที่บ่งบอกว่ายัยตัวเล็กย่ำแย่เพียงไหน

 

ฉันจะช่วยเธอออกมาเองว่าจบผมก็รีบรั้งไคที่จะใช้พลังเข้าไปช่วยเจสสิก้า ปรามด้วยสายตาให้นึกถึงคำสั่งให้ไอ้คนใจร้ายไว้ ดวงตาของไคเองก็แดงก่ำไม่ต่างจากผมและคนอื่นๆมากเท่าไหร่นัก ผมเชื่อเวลานี้ทุกคนล้วนทรมาน

 

มีกำลังล้นเหลือแต่...........................................ช่วยอะไรไม่ได้

 

พาโบน้อย อดทนหน่อยนะน้ำเสียงสั่นเครือเอ่ย ผมเห็นแม้แบคฮยอนจะพยายามเช็ดความอ่อนแอลวกๆ ทว่ามันไม่สามารถลอดพ้นสายตาผมไปได้จริงๆ

 

ลู่หาน ฮึก ใจร้ายที่สุด เขาไม่ฟังฉันเลย...ฮือออ...แต่พวกนาย....อย่าโกรธเขานะ....อย่าเกลียดเขา...ฮืออออไม่ไหวแล้ว ร่างผมเซจนแนบไปกับกำแพงเย็นเฉียบอีกฝั่ง ส่วนซูโฮทรุดนั่งไปกับพื้นตั้งแต่ได้ยินประโยคแรก ไอ้ตัวปัญหามันจะรู้บ้างมั้ย?ว่าคนในนั้นรักมันมากแค่ไหน

 

เจ็บตรงไหนรึเปล่าพาโบน้อยผมว่า พยายามเบี่ยงเบนถามเรื่องอื่นไม่อยากพูดถึงไอ้ลู่หาน ฮยง ฮยองอะไรไม่คิดจะเรียกแล้ว

 

ไม่...ไม่เจ็บเลย...กลับขึ้นไปเถอะ...พวกนาย...ควรขึ้นไปนอนได้แล้วนะ..มัน..ดึกมาก...แล้วฉันไม่ได้โง่นะเจสสิก้า ไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าเธอกำลังกลั้นเสียงสะอื้นอยู่ เธอกำลังเจ็บปวดมากใช่มั้ย? เธอกลัวใช่รึเปล่า? แต่ทำไมถึงยังเป็นห่วงพวกฉันขนาดนี้?

 

ฮึก...ฮึก..เป็นเฉินที่ทนกักเก็บความเสียใจไม่ไหว ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร พวกเราเข้มแข็งมาก ทว่าเสียงสั่นเครือบวกความเป็นห่วงเป็นใยของยัยพาโบมันทำให้ลมหายใจผมขาดห้วง ไม่แปลกเลยสักนิดที่เฉินจะเป็นแบบนี้

 

ผมขอเข้าไปดูเฉยๆได้มั้ย แค่เข้าไป...เสียงแหบพร่าเอ่ยถาม ดวงตายังจ้องมองประตูราวกับจะให้มันทะลุเห็นคนด้านในได้ เซฮุนตรงเข้าไปหาไคพริบตาสองคนนั้นก็หายเข้าไป ผมไม่เข้มแข็งพอที่จะเข้าไปเห็นสภาพคนตัวเล็กตอนนี้จริงๆ เจสสิก้าเหมือนน้องสาวตัวน้อยๆที่ผมอยากดูแลปกป้อง แต่ดูที่มันทำสิ ทำอย่างกับเธอเป็นสิ่งของไร้ค่าอยากจะรักก็หวงยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ บทจะทิ้งขว้างก็ย่ำยีไม่เหลือชิ้นดี ใครก็ได้บอกผมที พระเจ้าสร้างไอ้ลู่หานมาแต่ลืมใส่จิตสำนึกดีๆให้มันหรอ?

 

 

Taeyeon Part

 

นะ นี่มันอะไรกัน เกิดอะขึ้น? พวกเอ็กโซกำลังร้องไห้ ฉันต้องตาฝาดหรือเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ แล้วทำไมลู่หานถึงได้บอกว่าจะฆ่าตัวตายแล้วเจสสิก้าจะตายด้วย ทำไมเขาต้องขังยัยเด็กนั่นไว้ในห้องมืดๆแบบนี้ล่ะ ตอนนี้คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวราวดอกเห็ด

 

ฮืออออออ ยุนอาปิดหน้าร้องโฮไม่หลงเหลือน้องสาวผู้เข้มแข็ง ข้างตัวมีซันนี่คอยกอดปลอบพร้อมลูบหลัง ฉันรู้ว่าพวกเราไม่ควรถือวิสาสะตามลงมา ทว่าขามันดันก้าวมาก่อนความนึกคิด

 

ไม่เคยรู้เลย ว่าเจสสิก้าจะต้องมาพบเจอเรื่องแบบนี้ มันร้ายแรงเกิดกว่าเด็กผู้หญิงอายุ 17 จะรับไหว ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันอิจฉาคนที่ปะทะกับผีห่าซาตานตลอดเวลาหรอ?

 

พวกเอ็กโซรักสิก้ามาก แต่กลับไม่น่าอิจฉาเลยสักนิด ความรักที่ต้องแลกกับความทุกข์ทรมานทั้งกายและใจฉันหันไปสบตาซันนี่ที่พูดประโยคเมื่อครู่ออกมา ใช่ อะไรที่แลกมาด้วยความเจ็บปวดมันไม่น่าพิศมัยเลยแม้แต่น้อย......ไม่เลย

 

นางฟ้าหนึ่งเดียวยกมือทาบอกที่กำลังเต้นโครมคราม จนได้คิดไว้ไม่มีผิด ไอ้ธันเดอร์ไอ้สารเลวก่อเรื่องจนได้ แล้วเธอจะทำยังไงถ้าเข้าไปโทงๆมีหวังดีโอได้จับโยนออกมาอีกรอบ เฮ้อ~! แล้วจะช่วยยังไงล่ะ.....................................






http://image.dek-d.com/27/0340/5003/114693656





ปึง!!

 

เจ้าของห้องนอนกว้างเงยหน้าจากตำรามองร่างบอบบางเดินกระฟึดกระฟัดเข้ามาภายในห้องตน ใบหน้างอง้ำไร้ความสุขทำให้คนเป็นพี่อดถามไม่ได้

 

น้องเป็นอะไร?”แอลปิดตำราเล่มหน้า ถอดแว่นหนาเต๊อะที่บดบังความหล่อเหลาออก ยกแขนกอดอกเฝ้ารอคำตอบจากทิฟฟานี่ เธอยังไม่ตอบก้าวทิ้งตัวบนเตียงของแอลอย่างถือวิสาสะ

 

วันนี้ฉันไปบ้านเอ็กโซมาคนฟังชะงักอยากถามทว่าเงียบๆไว้จะดีกว่า ทิฟฟานี่คงจะเล่าต่อ

 

แล้วยังไงล่ะ?”เวลาล่วงเลยคนบนเตียงยังไม่เปิดปากเล่า คนรอฟังจึงยอมเสียศักดิ์ศรีถามขึ้น

 

ลู่หานจับเจสสิก้าขังไว้ในห้องใต้ดินมืดและเหม็น

 

ว่าไงนะ!”ทิฟฟานี่เด้งตัวนั่งด้วยความตกใจเมื่อแอลเฮ้วเสียงลั่น “แล้วไอ้พวกที่เหลือมันไม่คิดจะช่วยเลยหรอ?”ขายาวก้าวไปยืนข้างเตียงเขย่าตัวน้องสาวจนโคล่งไปมา

 

โอ๊ย แอลพี่เสียสติไปแล้วหรอฉันเจ็บนะโวยวายพร้อมผลักพี่ชายออกห่าง คนอารมณ์ร้อนถอยไปยืนควบคุมสติ ภายในอกข้างซ้ายของเขาราวกับมีภูเขาไฟลาวากำลังปะทุอยู่

 

แล้วตกลงเป็นยังไงบ้าง?”

 

ช่วยได้ที่ไหน ก็เจ้าตัวเล่นขู่จะฆ่าตัวตาย แล้วใครจะไปกล้าช่วยล่ะ

 

โธ่เว้ย!!! ไอ้ลู่หานฉันไม่น่าปล่อยยัยมนุษย์ให้กลับไปกับแกเลย!!”ข้าวของบนโต๊ะรวมถึงตำรานับสิบเล่มถูกกวาดลงพื้นด้วยบันดาลโทสะ ทิฟฟานี่อึ้งไม่เคยเห็นพี่ชายโกรธจนคุมสติไว้ไม่อยู่เหมือนครั้งนี้ อย่าบอกนะว่า.....

 

เสน่ห์แรงแบบเจสสิก้านี่..............................ลำบากน่าดูเลยแห่ะ

 

 

 

ศีรษะมนพิงไปกับประตูเหล็กบานใหญ่ ข้อเท้าเล็กข้างซ้ายถูกโซ่ขึ้นสนิมเส้นยักษ์พันธนาการใว้แน่นหนา เนื้อตัวมอมแมมใบหน้าอิดโรยอย่างน่าสงสาร เจสสิก้าไม่รู้ตัวสักนิดว่ามีสองร่างยืนอยู่ใกล้ตัว

 

ไคหลับตาแน่นเบนสายตาไปทางอื่นสภาพพาโบน้อยแย่กว่าที่เขาคิดไว้ซะอีก เซฮุนก้าวเข้าไปอย่างเชื่องช้าย่อตัวลงยกมือแตะไหล่เล็กเบามือ

 

เฮือก ร่างบางผวาปิดหน้าร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว “อย่าเข้ามา ฉันกลัวแล้ว ฮือออ อย่าทำอะไรฉันเลย

 

ฉันเอง เซฮุน เซฮุนของยัยพาโบไง ฉันเองชายหนุ่มจับไหล่ทั้งสองข้างให้หันเข้าหาตัว เมื่อได้ยินเสียงคล้ายปลอบประโลมคนหวาดกลัวจึงยกมือออก

 

เซฮุน!”คนตัวเล็กผวากอดคนตัวโต ร่างทั้งร่างสั่นเถิบราวลูกนก มือหนาลูบผมนุ่มกอดกระชับต้องการให้เธอรับรู้ว่าเขาพร้อมจะปกป้อง

 

ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่ตรงนี้แล้วว่าพร้อมกดจมูกไปบนเรือนผมหอมกรุ่น ดันเธอออกเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือหยาบกร้านซับความเจ็บปวดจากแก้มเนียน ทว่าสายตากลับปะทะกับริมฝีปากบวมเจ่อมีรอยถลอกและคราบดินติดอยู่ ไม่รอช้าเชยคางเรียวขึ้นพินิจ

 

อะ...เจสสิก้าครางออกมาด้วยความเจ็บปวดแสบร้อนไปรอบริมฝีปาก รอยบาดจากเส้นฟางแห้งและเม็ดดินปรากฎชัด นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มวาววับต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยหรอ?

 

มันทำอะไรบ้าง?”ว่าพลางล้วงพาเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงมาซับเลือดที่มุมปาก แววตาน่ะหรือแม้ไม่เห็นก็พอจะรูว่าแข็งกร้าวมากเพียงใด ใจร้าวไปหมดราวกับสายฟ้าฟาดลงตรงนี้

 

ไม่คิดจะถนอมบ้างรึไง?

 

 ไม่แล้ว.........

 

.....................................จะไม่หลีกทางให้อีกจะแย่งหัวใจเจสสิก้ามาให้ได้

 

ไม่หรอกตอบพร้อมส่ายหัวน้อยๆส่งยิ้มบางๆให้คนข้างตัวและคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

พาโบเซฮุนอดต่อว่าไม่ได้ เลือดตกยางออกขนาดนี้ยังมีหน้าไปปกป้องมันอีก

 

กลับไปนอนเถอะ ฉันก็ง่วงแล้วยัยพาโบโบกมือไล่อิงศีรษะไปกับประตูหลับตาพริ้ม ที่ไล่พวกฉันเพราะกลัวมันมาเห็นแล้วจะโกรธใช่มั้ยเจสิก้า แคร์มันมากใช่มั้ยคนเลวพรรค์นั้น

 

อยู่ได้หรอ?”

 

“...”

 

พาโบ

 

“...”

 

เจสสิก้า

 

“...”

 

จอง เจสสิก้า

 

แม้จะเรียกยังไงคนตัวเล็กก็ไม่มีท่าทีตอบรับ เหมือนต้องการไล่พวกเขาทางอ้อม เซฮุนถอนหายใจเฮือกใหญ่เงยหน้าสบตากับไคอีกคนก็พยักหน้าว่าถึงเวลาที่ต้องไปแล้ว ก่อนจะจากก็ไม่ลืมถอดแจ็คเก็ตบนตัวห่มให้ร่างบางแสนบอบช้ำ

 

เขาสองคนไปแล้วเปลือกตาสีอ่อนที่เคยปิดก็เปิดขึ้นช้าๆพร้อมกับน้ำตาที่รินไหล แขนเสลากอดกระชับเสื้อเข้าหาตัวขับไล่ความเหน็บหนาว ลูกแก้วสีนิลกวาดไปรอบๆความมืดมิด กลัวเหลือเกิน อยากให้ใครสักคนอยู่ข้างๆ ทว่าข้างในนี้ทั้งหนาวและเหม็นอับ หากพวกเขามาอยู่กับเธอก็รั้งแต่จะลำบาก อยู่ข้างบนน่ะดีแล้ว...............

 

 

 

บรรยากาศภายในคฤหาสน์ตกอยู่ในความเงียบนานนับชั่วโมงตั้งแต่ขึ้นมาจากห้องใต้ดิน ตั้งแต่มานั่งรวมกันในห้องโถง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าก้าวมาอยู่ในนี้ได้ยังไง ไม่มีใครข่มตาหลับลงได้จริงๆแค่คิดจะพักสายตาเสียงสะอื้นของพาโบน้อยของพวกเขาก็ก้องเข้ามาในหัว

 

 

 

ทรมาน

 

 

 

 

คำนี้อธิบายความรู้สึกได้ดีที่สุด

 

ทำไมลู่หานต้องทำร้ายสิก้าด้วย แล้วพวกนายกำลังเล่นตลกอะไร เล่นมายากลกันอยู่ใช่มั้ย?”หลังช๊อคไปนานนมยุนอาก็เอ่ยทำลายความเงียบ เพราะมัวแต่เสียใจเรื่องเพื่อนสนิท นึกขึ้นได้ถึงเรื่องที่เห็นเซฮุนและไคหายไปต่อหน้าต่อตา

 

หึ เล่นตลก มายากล...................อย่างนั้นหรอ?”เลย์ยิ้มเยาะเลิ้กคิ้วกวนประสาท ทว่าใบหน้ากลับมนหมองเหลือเกิน

 

ย่ามาถึงขนาดนี้แล้ว พวกนายจะไม่ยอมบอกเรื่องสิก้ากับฉันหน่อยหรอ? ยัยนั่นเป็นเพื่อนของฉันนะ

 

ยุนพอเถอะแทยอนดึงแขนน้องสาวให้นั่งลง สีหน้าของเอ็กโซไม่น่าไปต่อล้อต่อเถียงด้วยหรอก แต่มีหรือว่ายุนอาจะกลัว

 

เจสสิก้ากับฉันเราแทบโตมาด้วยกัน ตอนเด็กๆสิก้าจะปกป้องฉันทุกครั้งเมื่อฉันถูกรังแก แต่พอโตขึ้นฉันก็พยายามเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง ในขณะที่เพื่อนรักของฉันมองโลกในแง่ดีขึ้นทุกวัน....ฮึก....พวกนายเข้าใจฉันมั้ย?.......ตอนนี้ฉันมีแรงมีกำลัง....แต่ต้องทนเห็นสิก้านอนดิ้นทุรนทุรายไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันทรมานแค่ไหน...แล้วตอนนี้อีก...ฮึก...พวกนายเป็นใคร แล้วเกิดอะไรกับสิก้า

 

เฮ้อ~! เป็นแบคฮยอนวางไหล่ที่ตั้งตรงลงก่อนคนอื่น สายตาน่ะเหรอ? ดูล่องลอยไร้จุดหมาย เข้าใจความรู้สึกของยุนอาอย่างถ่องแท้ก็ตอนนี้แหละ จะเจ็บก็ไม่เจ็บ จะดีก็ไม่ดี มันหน่วงทั้งร่างและความรู้สึก คงต้องบอกจริงๆสินะพาโบถูกคำสาป.................

 

เรื่องราวเหลือเชื่อพรั่งพรูจากปากรูปกระจับ ทั้งแทยอนและซันนี่เองก็นั่งฟังเงียบๆตระหนกบ้างเมื่อรับรู้ว่าครบกำหนดคำสาปจะเกิดอะไรกับคนที่ถูกขังไว้

 

นี่ใช่มั้ยซูโฮ ที่นายเคยบอกว่าพาโบของพวกนายไม่น่าอิจฉาเลยสักนิด ใช่ เจสสิก้าไม่น่าอิจฉาเลย เธอคิดเลวๆแบบนั้นไปได้ยังไง แทยอนได้แต่ขบฟันร้องโทษตัวเองอยู่ในใจ

 

แล้วเราจะทำยังไงกันคะ?”ซันนี่ครางเสียงแผ่วเวทนาเหลือเกิน ปัญหาชีวิตเธอกลายเป็นเหม็ดทรายบนชายหาดพัทยาไปเลยเมื่อเจอกับคำสาปของเจสสิก้า

 

ให้คนของแกไปอยู่กับฉัน!!!”เสียงคนมาใหม่ดังขึ้นพร้อมร่างสง่าสมกับสายเลือดเทวา

 

ไสหัวไป พาน้องสาวแกออกไปด้วยดีโอตวัดสายตาตำหนิใส่ทิฟฟานี่ที่ยืนเลียบข้างพี่ชาย

 

ไม่ ฉันมาเอายัยมนุษย์คืน เอากลับมาทำไมว่ะ ดูแลให้สุขสบายยังทำไม่ได้แอลขมวดคิ้วมุ่นอยากเข้าไปตะบันหน้าพวกมันเรียงตัว

 

ไอ้แอลแกอย่าอยู่เลยชานยอลจะพุ่งเขาใส่ ดีที่เทาและไครั้งแขนทั้งสองข้างไว้ ถ้าเป็นเรื่องใจร้อนไม่มีใครเกินไอ้นกฟินิกซ์ตนนี้จริงๆ

 

ต้องการอะไร?”

 

แกไม่น่าถามฉันเลยนะไอ้คริส ฉันจะพาคนของแกไปที่สวนเอร่าเร็วกว่ากำหนด ถ้าจะกลายร่างจริงๆจะได้ไม่ทรมาน........ฉันอาจจะปักมีดปลิดลมหายใจยัยนั่นก่อนที่เจสสิก้าจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์

 

ไสหัวออกไป ถ้าคิดจะมาเอาคนของฉันไปฆ่า ก็เก็บความหวังดีของแกกลับไป พวกฉันไม่ต้องการแบคฮยอนตะเบ็งเสียงอย่างเหลืออด ใครก็เอาเจสสิก้าไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น

 

เมื่อถึงวันนั้นพวกแกทนไม่ได้หรอกที่จะเห็นเจสสิก้ากลายร่างเป็นปีศาจเทพหนุ่มก็ตอกกลับซะเจ็บแสบไม่แพ้กัน การพาเจสสิก้าไปสวนเอร่า ที่จะใช่เป็นแดนประหารเร็วกว่ากำหนดเป็นทางเดียวที่แยกพวกเอ็กโซออกจากเธอ

 

แล้วแกละแอล แกทนฆ่าผู้หญิงที่แกลงทุนร้องขอความรักได้อย่างนั้นหรอ?”เหมือนคลื่นซัดกระหน่ำใส่ร่าง คล้ายขีปนาวุธลูกใหญ่พุ่งตรงเข้าหา คำถามของซูโฮเองก็ตอบยากพอๆกับเครื่องบิน และเรือหายไปในสามเหลี่ยมเมอร์บิวด้าได้ยังไง

 

ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ

 

เขาก็คงทำ

 

เขาเป็นเทพ

 

เขาเป็นฮันเตอร์ หน้าที่ของขาคือกำจัดขยะที่ล้นโลกอย่างอสูรกาย

 

แต่เขาก็ยังเป็น....................................................................ผู้ชายคนนึงที่ตกหลุมรักมนุษย์

 

มนุษย์ที่มาพร้อมๆกับเส้นแบ่งแห่งความตาย

 

โจทย์ข้อนี้ยากเกินไป เขาแก้ไม่ได้ ขอสอบซ่อมในเทอมต่อไปได้มั้ยนะ










ความโง่ไม่เข้าใครออกใคร คนเราเลือกที่จะพาโบเพื่อใครสักคนที่เราเห็นค่าเขา จนลืมมองเห็นค่าของตัวเอง

 

เปลือกตาสีอ่อนปรือขึ้นอย่างยากลำบาก ปรับเลนส์เข้ากับแสงได้ก็ลืมเต็มดวง ร่างแกร่งยันตัวขึ้นยกแขนเสลาของผู้หญิงในผับเมื่อคืนออก ใช่ก่อนหน้าไม่กี่ชั่วโมงเราเพิ่งผ่านศึกครั้งใหญ่ ก็แค่อยากหาที่ระบาย ทว่า....พอลืมตาขึ้นมาในเช้าวันใหม่สมองยังคงอื้ออึงเช่นเดิม และยิ่งเพิ่มพูนความรู้สึกผิดมากขึ้น

 

ลู่หานก้าวลงจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำ มือหนาเอื้อมเปิดความเย็นช่ำชะล้างความเจ็บปวดระคนสับสน

 

เขานอนกับผู้หญิงคนอื่น รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ซื่อสัตย์ ถ้ายัยนั่นรู้ว่าเขาทำอะไรลงไปเจสสิก้าคง...... ช่างเถอะ ทำไมเขาต้องห่วงความรู้สึกของคนที่คอยจะร้องหาความตายไม่เห็นคุณค่าของชีวิตอย่างเธอ ทีแรกโกรธที่เจสสิก้าคิดจะฆ่าเขา แต่เมื่อมาไตร่ตรองอีกครั้ง ซิ่วหมินพูดถูกพาโบน้อยไม่ใช่คนแบบนั้น ไอ้ธันเดอร์มันตีสองหน้า

 

ถึงเจสสิก้าไม่อยากฆ่าเขา แต่เธอก็พร่ำบอกว่าอยากตายๆ เหมือนอยู่กับเขาแล้วมันทุกข์ทรมานมาก เรื่องไอ้ธันเดอร์มันเจือจางในความคิด แต่คำพูดร้องหาความตายของเจสสิก้ามันทำให้เขาโกรธ ทำไมต้องอยากตาย ทำไมต้องหาวิธีหนีเขาไป ทำไมทำเหมือนไม่รักเขาเลย ทำไมละ ทุกวันนี้ที่พยายามปกป้องไม่ทำให้ยัยนั่นรู้เลยใช่มั้ย? ว่าชีวิตของเธอมีค่าสำหรับเขามากแค่ไหน

 

อยากตายมากใช่มั้ยเจสสิก้า แต่เธอจะรู้บ้างมั้ย? ทุกครั้งที่เธอบอกว่าอยากตาย เหมือนเธอฉุดลมหายใจไปจากฉัน

 

กำปั้นหนักๆทุบไปยังผนังกระเบื้องเต็มแรงวันนี้คือคืนพระจันทร์เต็มดวง วันที่จิตของลู่หานและเจสสิก้าจะไม่ใช่ของกันและกัน แต่ก็แค่วันเดียวเท่านั้น เขาไม่จำเป็นพะว้าพะวงมาคนตัวเล็กจะเจ็บจากการกระทำของตัวเอง เพราะที่เขาทำก่อนจะออกมามันก็คงมากพอแล้ว ผู้หญิงคนนั้นควรจะเห็นคุณค่าของชีวิตตัวเองได้แล้ว............ควรจะโกรธจะเกลียดเขา เลือกเห็นแก่ตัวเสียบ้าง

 

 

ทิฟฟานี่ส่ายหน้าปลงตกให้ทุกคน เจสสิก้าใจแข็งกว่าที่เธอคิด ไม่ยอมแม้แต่ทานอาหารที่ยกไปให้รอเพียงอาหารที่ลู่หานเป็นคนยกมาเท่านั้น ห่วงว่าคนที่ขังตนไว้จะโกรธเคืองถ้าหากรับความช่วยเหลือจากคนอื่น

 

มนุษย์คนหนึ่งยอมเสียสละเพื่อเศษขยะที่ทั้งเทพและซาตานเขี่ยทิ้งได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

 

ลู่หานมันคิดจะทำอะไรของมันว่ะ มันต้องการอะไรกันแน่ซิ่วหมินผสานมือรองคางเรียวได้รูปของตนพวกเขายังไม่ได้ลุกไปจากห้องโถงแต่งแต่เมื่อคืน ใครจะหลับตาลงว่ะ กลืนน้ำลายยังยากเลย

 

แล้วเมื่อไหร่เขาจะกลับมา ป่านนี้สิก้าต้องแย่แล้วแน่ๆไหนพวกนายบอกว่าสองคนนั้นจิตผูกกันไง ทำไมเมื่อคืนสภาพเขายังดูปกติแทยอนเอ่ยยาวเหยียดราวกับไม่รู้สึกตัว เธอไปญาติดีกับยัยเด็กนั่นตั้งแต่เมื่อไรกัน แถมยังทำเหมือนเป็นห่วงเป็นใย

 

วันนี้สองคนนั้นจิตไม่ได้ผูกกัน หลังจากเที่ยงคืนวันนี้ไปทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมเฉินไขข้อข้องใจของมนุษย์สาวทั้งสาม

 

ทำไมเราไม่พาสิก้าหนีไปตอนนี้เลยล่ะ....สายตานับสิบคู่หันขวับไปที่ยุนอา จมอยู่ในความคิดของตน พาไปแล้วจะไปอยู่ที่ไหนก็ในเมื่อที่นี่คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด

 

พาไปอยู่กับไอ้ฮันเตอร์นี่น่ะเหรอ ยิ่งแล้วใหญ่แต่..........................................ทฤษฎีเส้นผมบังภูเขาก็ไม่เลวนะ

 











 
(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2524 mint_soneyul (@mint_saparam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 23:34
    ตั้งแต่อ่านมาตอนนี้เป็นตอนที่ไรท์รุมระกำชำเลาหลีดที่สุดTT
    #2,524
    0
  2. #2490 Byuntungpang (@tungpang-kloc) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 13:10
    ลู่ฮานนนใจร้ายไปแล้วน่ะ โอ้ยยยยนํ้าตาคลอค่ะไรท์ TT. แอลลลรักสิก้าขนาดนั้นเลยเหรออ โอ้ยยยยสงสารทกคนเลยย TT. 
    #2,490
    0
  3. #2322 Aari Kute (@yulyul13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 15:36
    ไม่รู้จะบรรยายยังไง

    อ่านไปพร้อมฟังเพลงมัน มันเศร้าจับใจ
    #2,322
    0
  4. #2056 Little_Arted's (@hunsic21874) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 17:21
    แอลหลงสิก้าเข้าแล้ววววววว
    #2,056
    0
  5. #1984 :: DaehyunMyJ♡ (@ohgee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:36
    สิก้านะสิก้าเธอดีเกินไปแล้ว !!!
    ลูฮานก็นะ....!!!!
    #1,984
    0
  6. #1864 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:49
    สงสารเจสสิก้า
    ลู่หานไม่สมควรเป็นคนที่เจสรักเลย
    ไม่คิดจะฟังอะไรเลย -'-
    #1,864
    0
  7. #1849 NL'Namanlos (@pure-bana) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:24
    ตอนนี้ทำเอาร้องไห้เลยอะพี่เบลล์ บอกเลย no comment ไม่รู้จะพูดอะไรละ ร้องไห้อย่างเดียว T^T
    #1,849
    0
  8. #1718 P@t (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:24
    ลู่ทำไมทำกับสิก้าอย่างนี้อะ ไม่ฟัง ไม่เชื่อใจ

    ลู่ไม่น่ารักเลยอะ กลับไปเชียร์ฮุน กะ แอล ดีมะ

    สิก้าสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #1,718
    0
  9. #1668 แพตตี้ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:10
    ลู่นิสัยไม่ดี

    ไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆน่ะแก

    สงสารสิก้าจับใจ เจ็บปวดทรมานมากกกก!!

    งอลอีพี่ลู่แล้ว
    #1,668
    0
  10. #1656 tiew (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:14
    ลู่ใจร้ายยน่ำตาไหลลพรากก

    ไมทำงี้อะ

    ไม่แคร์เจส ถ้าเจสตายไปจะรู้สึก

    ถ้าเจสจากไปจะรู้สึกใช่สิ

    #1,656
    0
  11. #579 เมลดี้ (@melodyyok) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:39
    อ้าย รอค่ะ สงสารสิก้าอ่า
    #579
    0
  12. #577 jessica-nonthiya (@nonthiya-jessica) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:39
    พี่ลู่อ่ะๆๆๆๆๆๆ ทำร้ายสิกก้า อยู่ได้
    จะโกรธแล้วน่ะ 
    สิิก้า เป็นห่วงแค่ไหน ไม่คิดบ้างเลยยยย
    #577
    0
  13. #570 NagiHime (@nang1896) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:19
    พี่ลู่ ถึงจะดีใจที่เริ่มคิดได้ว่าพาโบไม่ใช่คนที่จะฆ่าคนอื่นและตัวเองได้ลง แต่ทั้งที่พอรู้และทำไมยังทำผิดอีก
    แค่ขังสิก้าไว้อย่างนั้นก็มากพอนี่ยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นอีกหรอ ไม่เห็นค่าสิก้าแล้วใช่มั้ย คนรักกันเขาทำกันแบบนี้รึไง
    แทยอนเป็นห่วงสิก้า พี่แทใจอ่อนแล้วสินะ ความคิดดีมากยุน เอาเลย พาสิก้าหนีให้ไปอยู่กับแอล 
    #570
    0
  14. #569 phan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:48
    แอลหลงรักสิก้าอีกคนแล้ว
    #569
    0
  15. #568 Jinkjob (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:42
    เวลาสิก้าแทบไม่เหลือแล้วนะ!!! จะทำอะไรก็รีบๆเถอะ สงสายสิก้าจะแย่แล้วTT
    #568
    0
  16. #565 นานา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:12
    ลู่ฮานตอนนี้พาโบมาก เชียร์ให้แอลพาสิกหนีไปเลยค่ะ ล้อเล่น รีบคืนดีกันเร็วๆนะ เวลาเหลือน้อย รีดเดอร์ไม่อยากมาม่าแล้ว
    #565
    0
  17. #563 Love sica (@nicha-i08) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:57
    ไปเลยยย ไปหาแอลไปซบอกแอลซะะะ 555 T T ลู่แอลไปมีหยิงอื่นหรอ เลวตายไปสะะ ฟานี่ช่วยหน่อยย ลู่แย่ละลองพาสิกหนีลู่จะไห้รู้บ้างว่ามันเจ็บปวดยังงัย T T
    #563
    0
  18. #562 Smurfette (@smurfette) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:52
    แล้วยังงัย ลู่หาน?? จะทำให้สิก้าเกลียดต้องทำกันขนาดนี้ ผิดกะทงที่สอง คือไปนอนกับผู้หญิงอื่นอีก เป็นใครก็ได้ว่างั้นเถอะ :( ลู่หานคะแนนตกฮวบๆๆ หนุ่มๆจะพาสิก้าหนีแล้ว แต่ว่า สิก้าจะยอมไปเหรอ ยากจัง
    #562
    0
  19. #560 FanKS (@fanks) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:41
    สิก้าจะยอมหนีไปด้วยหรอ
    ถ้ายิ่งอาลู่รู้จะยิ่งโกรธน่ะ
    #560
    0
  20. #559 FanKS (@fanks) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:39
    สิก้าจะยอมหนีไปด้วยหรอ
    ถ้ายิ่งอาลู่รู้จะยิ่งโกรธน่ะ
    #559
    0
  21. #557 yai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:19
    พาสิก้าหนีเลยเอาไปให้พ้นคนใจร้ายเเล้วจะไปไหนละอยากรู้
    #557
    0
  22. #554 love sica (@num-chanidapa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:57
    พี่ลู่ เริ่มมีเหตุผลบ้างแล้ว แต่ก็น่ะ สิก้ายอมตายเพราะพี่ลู่นั้นแหละ เห้อออออ
    ใครกันแน่ที่พาโบ เวลาก็เหลือน้อยแล้วนะ งื้อออออออ สงสารสิก้า
    แถมพี่ลู่ยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นอีก น่าจะคิดถึงสิก้าสักหน่อยก็ดี ถ้าไม่รักแล้วก็
    ให้สิก้ากับฮุนเถอะ หนุ่มๆและสาวๆจะทำยังไงต่อ สิก้าไม่ยอมไปกับแอลแน่ๆ
    เดี๋ยวคนอื่นจะเดือดร้อนนนน รอต่อ ~
    #554
    0
  23. #552 love sica (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:45
    อยากจะบอกว่าปวดตับกับตอนนี้มาก ลู่ฮานใจร้ายเกินไปไม่ฟังอะไรสิกก้าเลย แถมยังไม่ซื่อสัตย์กับสิกก้าอีก

    อ่านตอนนี้แล้วรู้ถึงความรักที่พวกเอ็กโซมีให้สิกก้าเลยอ่ะ

    อีกอย่างอยากให้สิกก้าโกรธลู่ฮานบ้าง อยากให้ลู่ฮานรู้ว่าคนที่ตัวเองรักเมินใส่ หรือว่ากลัวมากๆเนี่ยมันรู้สึกเจ็บยังไง

    ต่อไปใครจะพาสิกไปไหนก็ไปเหอะ ไม่ไหวกับความน่ากลัวของลู่ฮานสงสารยัยพาโบ
    #552
    0
  24. #551 one9love (@tunwa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:24
    อ้ะๆๆๆๆ อย่าบอกนะว่า อุ้ยยย คริคริ พี่แอลลลลลได้โอกาสแล้ว เร็วววว
    #551
    0
  25. #550 Jinkjob (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:15
    ฮุนแย่งสิก้ามาเลย!!!!!

    เจอคำถามซูโฮไปแอลถึงกับเงิบเลย!!!!

    แต่ให้แอลพาสิก้าไปอยู่ด้วย หัวใจหนุ่มคงสลายอ่ะ!!!!!!!!!

    ก็เล่นรักสิก้ากันมากทุกคนเลยหนิ
    #550
    0