Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 24 : CHAPTER 24 l Still Love...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ก.ย. 60










CHAPTER 24 l Still Love...

 

 

การพยายามลืม ก็เท่ากับการพยายามกลับไปจำสิ่งเดิมๆ

ห้องเรียนในเช้าวันใหม่ไร้เงาของยุนอา เจสสิก้าและเหล่าเอ็กโซ ยิ่งเพิ่มความสงสัยให้สองพี่น้องฝาแฝด สบตากันเหมือนอ่านออก

เกิดอะไรขึ้น?

ใบหน้าสวยส่ายพร้อมๆกัน แบบนี้สินะ เชื่อมสัมพันธ์ทางจิตระหว่างฝาแฝด แบบนี้คงต้องลองไปดูสักตั้งแล้วแหละ เพราะเรื่องราวมันชักจะแปลกขึ้นทุกวัน

นายมาที่นี่ทำไมเจสสิก้าเม้มปากแน่นจ้องมองคนมาใหม่ราวกับกังวลเสียเต็มประดา

ไปกับฉันแอลคว้าเขาที่ข้อมือเล็ก ทว่ากลับสะบัดจากการเกาะกุมอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ไม่ ฉันไปไหนไม่ได้ใบหน้าสวยแสดงถึงจุดยืนของตน ลู่หานกลับมาจะต้องเห็นเธอ

ยัยโง่ จะทนทรมานอยู่ไปทำไม

แล้วนายล่ะแอล จะทนยืนอยู่ในห้องขังอับๆแบบนี้ทำไม

ฉัน...ฉัน...เทพหนุ่มนัยน์ตาลุกลิกราวกับเด็กน้อยที่คิดไม่ตกว่าจะเลือกทานอาหารเช้าเป็นอะไร

กลับไปเถอะ เมื่อถึงเวลาฉันจะทำตามสัญญาฉันจะตายด้วยน้ำมือของนายแน่อย่าห่วงเลยเขาส่ายหน้าช้าๆ ฉันไม่ได้จะพาเธอไปฆ่านะเจสสิก้า ไม่ใช่แบบนั้น...

ฉันไม่อยากฆ่าเธอ

แต่นายต้องทำ ตอนนั้นมันคงไม่ใช่ฉัน อสูรตนนั้นจะไม่มีทางเป็นฉันไหล่บางสั่นน้อยๆมือหนาอดไม่ไหวรั้งเธอเอามากอดปลอบประโลม

ให้ฉันฆ่าตัวเองยังง่ายกว่าปลิดชีวิตเธอนะยัยมนุษย์....การฆ่าเธอมันเป็นเรื่องยากสำหรับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่ามันยาก ยากเหลือเกินแขนแกร่งกอดกระชับแน่นกว่าเดิม เขาจะเสียผู้หญิงคนนี้ไปได้ยังไงกัน

ปึง!!!

ประตูเหล็กเปิดกว้างด้วยน้ำมือคนมาใหม่ เจสสิก้ารีบผละตัวออกเมื่อเห็นลู่หาน

ลู่หาน

หึ ดูจะรักกันมากนะ รักมากก็พาไปอยู่ด้วยกันซะสิ อย่ามาแอบลักกินขโมยกินในบ้านฉันแอลตรงไปกระชากคอเสื้อศัตรูอย่างเหลืออด ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้

ทำไมพูดแบบนี้ ฮึก ทำไมลู่หาน ฮืออออออร่างบางร้องไห้จนตัวโยนเมื่อจบคำดูถูกเหยียดหยามนั้น เขาจะด่าเธอว่าร่าน หรือมากกว่านั้นเธอจะไม่เสียใจเลย แค่อย่าไล่ อย่าผลักไส......จะได้มั้ย?

ฉันจะปล่อยให้เธอไป เธอก็ควรจะไปนะ ฉันเกลียดเธอ!!! ไสหัวไป!!!”ลู่หานอารมณ์เดือดได้ที่ผลักอกแอลออกห่างก้าวไปผลักไหล่เล็กจนก้นจ้ำเบ้า

 

เจ็บ...

 

ไม่ไป ฮึก อย่าไล่กันเลย ฉันยอมอยู่ในนี้ไปจนตายก็ได้ ฮึก อย่าไล่ฉันเลยนะ ลู่หาน ฮือออร่างบางบนพื้นลากตัวไม่กลัวว่าจะเจ็บเข้าไปกอดขาของคนรักแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียซุกไปกับผ้ากางเกงเนื้อดีของเขา

 

แอลแทบจะทรงตัวไม่อยู่ มากเกินไปแล้วจริงๆ ความรักที่เจสสิก้ามีให้ไอ้สารเลวนี่มันมากเกินกว่าจะแบ่งให้เขาหรือให้ใครหน้าไหน

 

โธ่เว้ย!!! ถ้าคิดว่าทนอยู่ได้ก็อยู่ไป อย่ามาร้องขออะไรจากฉันก็แล้วกัน แต่ถ้าอยากมากนักก็ตะโกนบอกให้พวกข้างบนก็แล้วกัน อย่ามาโหยหวนหาฉัน ขยะแขยง

 

ไอ้เลว!!

 

ผลัก!!!

 

ลู่หาน!”เสียงหวานหวีดร้องเมื่อคนที่เธอกอดขออยู่กระเด็นไปติดกับกำแพงอีกฝั่งจากแรงต่อยของแอล

 

อย่าอยู่เลยมึง!!!”คำหยาบถูกพ่นออกมาด้วยบันดาลโทสะ ลู่หานดูถูกผู้หญิงคนนี้ลงได้ยังไง แม้แต่เศษเสี้ยวความรักผู้หญิงคนนี้ยังไม่เคยให้เขาเลย แต่กลับมอบความรักทั้งหมดให้มัน มันทำกับผู้หญิงที่รักมันขนาดนี้ได้ยังไง

 

อย่า!!”ไม่ทันที่ฮันเตอร์หนุ่มจะเข้าไปซ้ำ ร่างบางก็ถล่าเข้ามากอดร่างที่นอนหมอบชิดกำแพงอย่างปกป้อง ออกไปนะ ออกไป!!!” เสียงแหบพร่าปนสะอื้นออกปากไล่ ทำให้แอลยิ่งเครียดแค้น อยากฆ่าผู้หญิงคนนี้ตอนนี้ซะ โง่ โง่สิ้นดี!!!!

 

โธ่เว้ย!!! อย่ามาแตะตัวฉันว่าจบก็ดันเจสสิก้าออกจนกระเด็นไปไกล ชายหนุ่มอีกคนมองภาพตรงหน้านิ่งยัยมนุษย์โง่เอง เขาไม่น่าคิดจะช่วยเลยจริงๆ คนโง่สมควรตายๆไปซะ ทนมองได้ไม่นานก็ก้าวจากไปสลัดความเป็นห่วงเป็นใยทิ้งไว้ภายหลัง ทุกคนพร้อมจะหยิบยื่นอิสรภาพให้ ทว่าเจสสิก้ากลับใช้มือปัดความปรารถนาดีเหล่านั้นทิ้งไปจนหมดสิ้น

 

พอกันที

 

ขอให้มีความสุขบนความทุขทรมาน








http://image.dek-d.com/27/0340/5003/114693654








ไม่มีใครทำอะไรได้มากไปกว่าการเฝ้ามองดู เจสสิก้าคือยัยพาโบของแท้ คือมนุษย์ที่โกรธคนที่รักไม่เป็นเลย ถ้าเกิดมาแล้วโกรธเกลียดไม่เป็น จะเกิดมาให้เสียชาติเกิดทำไม?

 

ลู่หานก็กลับบ้านบ้างไม่กลับบ้าง ถ้ากลับมาก็ไม่คิดจะลงไปดูคนถูกขังอยู่ห้องใต้ดินเลยแม้แต่น้อย มันจะรู้บ้างมั้ย? ที่เธอยังทนอยู่ที่นี่เพราะแค่อยากอยู่ใกล้ๆอยากเห็นหน้า อยากได้ยินเสียงของมัน

 

ถาดอาหารน่าตาน่ารับประทานถูกวางลงกับพื้นปูนหยาบแข็ง เจสสิก้าผลินใบหน้าออกจากกำแพงมองผู้มาเยือน

 

พี่แทยอนเสียงหวานครางชื่อพี่สาวเพื่อนสนิท

 

ทานข้าวสิว่าพลางเลื่อนถาดไปอย่ตรงหน้าคนถูกคุมตัว ความจริงทุกคนลองเอาลงมาให้แล้วแหละ ทว่าถ้าไม่กินก็แตะอย่างกับแมวดม ดูเหมือนเธอจะเป็นคนที่คนตรงหน้าเกรงใจอยู่ไม่น้อย ข้างบนเลยลงมติให้เธอถือถาดอาหารลงมา

 

สิก้า...ไม่หิวค่ะใบหน้าอิดโรยชี้ชัดถึงความต้องการเรียกเสียงถอนหายใจคนฟังเฮือกใหญ่

 

ฉันตั้งใจยกมาให้เธอ เธอควรจะทานมันนะ อย่าให้ฉันต้องเสียน้ำใจคนเป็นพี่เอ่ยเสียงแข็งแกมน้อยใจ

 

พี่แทยอน ไม่เกลียดสิก้าหรอคะ?”

 

ใครเขาจะเกลียดเธอกัน มโนไปเองหรือเปล่า เอ้า ทานข้าวได้แล้วกล่าวพร้อมเอือมมืออังหน้าผากเนียนสังเกตเห็นว่าใบหน้าซีดเซียวเสียเหลือเกิน ตัวร้อนจี๋เลย

 

รอยยิ้มบางๆที่เหือดหายไปปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย ก่อนจะก้มลงจัดการซุปอุ่นๆแสนอร่อย แทยอนมองกิริยานั่นด้วยความกังวลบรรยากาศในนี้ไม่น่าพิศวาสเลยแม้แต่น้อย ทนอยู่ไปได้ยังไงกัน ทำไมถึงยังทนเจสสิก้า?

 

 

ลู่หานควงพวงกุญแจรถเข้ามาภายในบ้านอย่างอารมณ์ดี ผิวปากจนเกิดเสียงเพลง ทว่าการกระทำเหล่านั้นยิ่งทำให้คนมองอารมณ์เสียขึ้นเป็นทวีคูณ

 

ผลัก!!!

 

ร่างที่กำลังก้าวขึ้นบันไดถูกผลักจนถอยร่นไปหลายก้าว

 

อะไรของแกถามด้วยใบหน้าเหนื่อยหน่าย

 

สู้กันเซฮุนเอ่ย

 

ฉันไม่มีอารมณ์

 

ถ้าฉันชนะปล่อยยัยนั่น แล้วฉันจะเป็นดูแลเองน้ำเสียงหนักแน่นของน้องเล็กทำเอาขาที่พยายามก้าวหนีชะงักกึก

 

ฮึ อยากสู้มากใช่มั้ย? อืม แต่อีกไม่กี่นาทีก็เที่ยงคืนแล้ว แกไม่กลัวยัยนั่นเจ็บหรอ?”ลู่หานทำใบหน้ายียวนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจิตของเขากับเจสสิก้าก็จะกลับไปผูกกันอีกครั้ง

 

นับแต้ม ห้านาที ฉันขอแค่ห้านาทีเท่านั้นถ้านานกว่านี้เขาคงทนไม่ได้ ทนเห็นเจสสิก้าอยู่ในสภาพนั้นนานกว่านี้ไม่ได้จริงๆ

 

ตกลง

 

ลานหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นสนามประลองระหว่างลู่หานและเซฮุน เอ็กโซที่เหลือยืนล้อมสังเกตการณ์ สามสาวถูกสั่งให้ลงไปอยู่เป็นเพื่อนเจสสิก้า

 

การต่อสู้ครั้งนี้เราจะนับแต้มภายในเวลาห้านาที แต่ถ้าใครล้มก่อนจะครบถือว่าคนนั้นแพ้ ทุกคนเงียบฟังกติกาจากปากคริสอย่างตั้งใจ ลู่หานถอดเสื้อออกเผยให้เห็นหมัดกล้าม เซฮุนเองก็ไม่ต่างกันนัก

 

ชัยชนะครั้งนี้........มีหัวใจเป็นเดิมพันธุ์

 

ร่างสูงของกรรมการตัดสินถอยไปรวมกับคนอื่น เริ่ม

 

สิ้นเสียงสัญญาณเซฮุนก็ปล่อยหมัดหนักๆไปยังสันกรามของลู่หาน โดยที่อีกคนเองไม่ทันได้ตั้งตัวร่างเซเล็กน้อย ใช้นิ้วโป้งซับมุมปากก็พบว่าของเหลวสีแดงซึมออกมา ฝ่ายรับไม่กล่าวมากความพุ่งหมัดสวน ทว่าเซฮุนกลับเบี่ยงหลบทัน ลู่หานแก้เกมส์หมุนตัวกระแทกศอกไปยังหน้าท้องแกร่ง ไม่รอช้าให้อีกฝ่ายตั้งตัวยัดหมัดหลุนๆเสยแก้มเต็มแรง  คนทั้งสองถอยห่างลองเชิงก่อนจะพุ่งเข้าหากันอีกครั้ง มือทั้งสองข้างแต่ละฝ่ายยึดบ่าของคู่ต่อสู้อย่างไม่มีใครยอมใคร ดวงตาวาวโรจน์แดงฉานจับจ้องกันอย่างต้องการเอาชนะ

 

สิก้าเป็นลมแทยอนไม่รู้เรื่องรู้ราววิ่งออกมาตะโกนบอกคนด้านนอกทำให้ลู่หาน เสียสมาธิ เซฮุนได้จังหวะผลักเขาออกห่างจากตัวตวัดขาเตะสีข้าง ก่อนจะกวาดเท้าไปยังข้อขาของคู่ต่อสู้ ทำให้เสียหลักหงายหลังล้มลงไปเป็นท่า

 

เกมส์ โอเว่อร์น้องเล็กว่าจบก็วิ่งเข้าไปภายในบ้าน การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เขารู้ว่าลู่หานยังห่วงเจสสิก้าอยู่มากแล้วทำไมถึงทำร้ายได้ลงคอ ทำไมล่ะคนที่เหลือก็วิ่งตามไม่มีใครสนใจคนที่นอนแน่นิ่งราวรูปปั้นบนพื้นเลยสักคน

 

 

คนแพ้ยังคงนอนนิ่งอยู่ตำแหน่งเดิม ไม่มีแรงขยับกาย แม้มันจะไม่เจ็บมากขนาดลุกเองไม่ได้ ทว่าหัวใจเขาต่างหากที่มันไม่สู้ เขาจำเป็นต้องเลือกและสิ่งที่เขาเลือกมันคือสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อชีวิตใหม่ ที่ดีกว่าทุกวันนี้ของเจสสิก้า



 

แกอ่านแล้วคิดว่ายังไงไอ้หานคริสถามคนที่นั่งกอดอกบนเก้าอี้ไม้ในห้องหนังสือ

 

ก็ไม่ได้คิดอะไรนิเพียงแค่ยักไหล่ราวกับเรื่องที่ผ่านสายตาไม่ใช่เรื่องน่าสนใจ

 

ฉันก็แค่ให้แกดูเฉยๆ คงไม่มีใครคิดจะเสียสละขนาดนี้ อีกอย่างยัยพาโบคงไม่มีทางคิดแบบนั้นกับแกได้ มันไม่มีทางเป็นไปได้

 

นั่นสิ ยัยนั่นไม่มีทางคิดแบบนั้นกับฉันแน่ แต่ทางนี้เป็นทางเดียวแล้วใช่มั้ย?”

 

อืม.......................................เหลือแค่ทางเดียว

 

บทสนทนาของเขาและคริสเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อนก้องเข้ามาในหัว มือหยาบกร้านยกปิดใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรวดร้าวระคนอ่อนแอ ทางเดียว................

 

ถ้าให้เจสสิก้าปักมีดลงกลางหัวใจเขา แน่นอนเขาจะตายและเธอจะรอด ทว่า เขายังต้องการจะมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นหน้าเจสสิก้าอีกแม้วินาทีเดียวก็มีค่า เพราะฉะนั้นทางนี้คือทางเดียวที่จะยืดเวลาไปจนครบกำหนดเก้าสิบวัน ถึงจะได้รับแต่ความเกลียดชังแต่แค่มีลมหายใจอยู่เห็นคนที่รักเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

 

เกลียดฉันสิเจสสิก้า เกลียดฉัน อย่ารักฉันแบบนี้ อย่าให้อภัยฉัน อย่าหวังดีกับฉันอีก ขอร้องล่ะเกลียดฉันเถอะ










เปลือกตาสีอ่อนขยับบางเบา ก่อนจะเปิดขึ้นเผยให้เห็นลูกแก้วสีนิลน่าหลงใหล คนเฝ้าดูอาการดันตัวขึ้นจากเก้าอี้ตรงไปยังร่างเจสสิก้า

 

เป็นยังไงบ้าง?”ร่างสูงนั่งลงบนขอบเตียงเอื้อมมืออังหน้าผากเนียนอย่างทะนุถนอม

 

ลู่หานล่ะอีกแล้วนะยัยพาโบ สลบไปสามวันไม่ได้ทำให้สมองพัฒนาบ้างเลยรึไง เซฮุนถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

ไม่รู้ว่าพลางหยิบผ้าชุบน้ำมาซับรอบๆใบหน้าสวย

 

ขอน้ำหน่อยสิเขาจัดการับหลอดดื่มน้ำให้เธอจนเจสสิก้าดันแก้วออกจากตัว คนอื่นไปไหนหมดหรอ?”ถามมากจัง แต่ก็ดีที่นึกถึงคนอื่นบ้าง ไม่ใช่นึกถึงแต่ไอ้บ้านั่น

 

แยกย้ายกันไปพักแล้ว นี่มันตีสามนะพวกเขาพลัดกันเฝ้าไข้เจสสิก้าจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ถ้าเช็ดตัวนี่ก็ต้องให้สี่สาวคอยช่วย พักหลังๆมานี้ แทยอน ยุนอา ซันนี่และทิฟฟานี่กลายเป็นแขกของบ้านไปโดยปริยาย

 

คนตัวเล็กพยักหน้ารับ พยายามจะดันตัวนั่งคนตัวโตรีบช่วยพยุงจัดหมอนให้พิงไปกับหัวเตียง

 

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ละ แล้วนายไม่รู้จริงๆหรอมาลู่หานไปไหน ตอนนี้ฉันไม่สบายเขาก็ต้องไม่สบายแล้วใครดูแล ละ...นิ้วชี้หยาบกร้านวางทาบปบนริมฝีปากอิ่มสีซีดหวังให้เธอหยุดพูดถึงผู้ชายคนนั้น

 

หิวมั้ย?”เซฮุนเปลี่ยนหัวข้อสนทนา ทว่า...

 

เซฮุนพานายพาฉันออกจากห้องขังลู่หานไม่โกรธหรอ? พาฉันกลับไปได้มั้ย? ฉันไม่อยากให้เขาโกรธ ที่ลู่หานหายไปเพราะโกรธฉันอีกแล้วใช่มั้ย ฮึก ใช่มั้ยเซฮุน

 

พอเถอะเจสสิก้าเมื่อไหร่จะเลิกโง่เสียที ออกมาอยู่ข้างนอกดีๆไม่ชอบทำไมยังอยากกลับไปอยู่ในที่แบบนั้นอีก แคร์มันทำไมนักหนา

 

พาโบ ถ้าเธอกลับลงไปอยู่ในนั้นอีก แล้วฉัน แล้วทุกคนล่ะ ทำไมไม่แคร์พวกเราบ้างน้ำเสียงตัดพ้อที่ไม่เคยได้ยิน ทำเอาคนขี้แยถึงกับต้องกักความอ่อนแอไว้ ในขณะที่ทุกคนสู้เพื่อให้เธอเป็นอิสระ แต่ทำไมถึงยังโง่จะกลับไปอยู่ที่นั่นอีก ปล่อยให้พวกฉันได้หายใจหายคออย่างคนอื่นเขาบ้างจะได้มั้ย? รักตัวเองซะบ้าง เห็นแก่ตัวสักครั้งได้มั้ยยัยพาโบ

 

ขอโทษไม่รู้จะเอ่ยคำไหนได้ดีเท่าคำนี้อีก คนตัวโตรั้งร่างบางมากอดปลอบประโลมปากหนาจูบพรมไปทั่วกลุ่มผมสีคาราเมลหอมกรุ่น หากเจสสิก้ารักเขาบ้างคงจะดีไม่น้อย ไม่ใช่สิเธอรักเขาแต่ไม่ใช่ในฐานะเดียวกับลู่หาน ไม่เหมือนกันเลยสักนิด

 

มันแปลกครั้งแรกที่เขาเจอเจสสิก้าในมินิมาร์ท ใจก็เต้นแรงจนควบคุมไว้ไม่อยู่มันอาจจะเป็นเพราะเขาดื่มเบียร์มากเกินไปและอากาศก็เริ่มหนาว ทว่าเมื่อเทาเริ่มลงไม้ลงมือจนน้ำใสเอ่อเต็มดวงตากลมโต ใจเขาก็กระตุกวูบอย่างน่ากลัว ดีที่แบคฮยอนฮยองไลน์มาก่อน ทำให้เขาสบโอกาสแยกทั้งสองออกจากกัน

 

ครั้งที่สองตอนที่เธอถูกพวกเขาทำร้าย เขายอมรับว่าที่ไม่ลงจากรถเพราะอยากให้เธอคิดว่าเขาไม่ได้ต้องการจะทำร้าย พยายามทำเหมือนเป็นคนไร้ตัวตนให้เหล่าพี่ๆจัดการ เบือนหน้าหนีไม่มองภาพของผู้หญิงสามคนรุมทำร้ายคนตัวเล็กอย่างโหดเหี้ยม

 

ครั้งที่สามตอนที่เจสสิก้าเป็นลมล้มพับเมื่อตื่นกลัวพวกเขา เซฮุนก็ไม่รอช้าที่จะช้อนร่างไร้สติขึ้นเพียงเพราะกลัวว่าเธอจะถูกแมลง หรือสัตว์ร้ายในป่ากัดต่อย เอาความรู้สึกเป็นห่วงแบบนั้นมาจากไหนนะ

 

ครั้งที่ห้าที่เธอทำเหมือนเขาเป็นเกาะกำบังจากคนอื่น เลือกที่จะนั่งเคียงข้างเขากอดแขนเขาเอาไว้ จะรู้บ้างมั้ยว่าเขาก็อยากจะรวบร่างมากอดปลอบเหมือนกัน สารคดีมันไม่น่าสนใจเท่าคนข้างตัวเลยสักนิด

 

และหลายๆครั้ง ไม่ใช่สิ ทุกครั้ง สายตาของเขาจะมองเห็นแค่ผู้หญิงคนนี้ เวลาผ่านเลยไปคิดว่าความรู้สึกแบบนี้จะหายไป

 

กลับตรงกันข้าม

 

มันเพิ่มมากขึ้น

 

มากขึ้น

 

จนกลายเป็น

 

ความเจ็บปวด

 

เจ็บปวดมากเสียจน

 

ชาชิน………………………………..

 

บางทีที่ว่างของความเสียใจของเขาจะมากกว่ากว่าพาโบน้อยเสียอีก

 

 

 

 

 

ห้าวันเต็มๆที่เจสสิก้าไม่ได้พบลู่หาน แม้จะทำเป็นไม่สนใจเพื่อให้อีกสิบเอ็กคนสบายใจ ทว่าเขาเป็นคนที่เธอรักจะให้ละเลยมันเป็นไปไม่ได้

 

กุกกัก

 

ขาเรียวกำลังจะเดินไปปลุกเอ็กโซคนอื่นๆชะงักเมื่อได้ยินเสียงผิดแปลกจากห้องนอนของคนที่เฝ้าคิดถึง

 

เจสสิก้ารีบก้าวไปยังประตูบานนั้นหมุนลูกบิดเข้าไป ภาพคนที่กำลังค้นข้าวของภายในชั้นหนังสืออย่างตั้งใจมันตรึงขาเธอไว้ หัวใจด้วยน้อยเต้นแรงจนไม่สามารถควบคุมมันได้

 

ลู่หานรับรู้ถึงจากมาของใครบางคน บางคนที่เขาเลี่ยงจะพบมาร่วมห้าวันหลังจากสู้กับเซฮุน เขาแสร้งไม่รับรู้และให้ความสนใจกับกองตำรามากมาย ออกไปสิจะมายืนทำไมตรงนี้

 

ลู่หานคนหันหลังอยู่กรอกตาขึ้น ทำไมไม่รู้จักเข็ดหลาบทำร้ายขนาดนั้นทำไมยังกล้าเข้าใกล้เขาอีก

 

ออกไปว่าเสียงแข็งมือวางตำราลงเปลี่ยนตำแหน่งไปล้วงกระเป๋ากางเกงแทน เขาจะให้เจสสิก้ารู้ไม่ได้ว่ามือกำลังสั่นเทามากเพียงไร

 

ลู่หาน หายไปไหนมาคนตัวเล็กขยับเข้าไปจนได้กลิ่นกายหอมฟุ้งที่เธอชอบ

 

ออกไปเจสสิก้าแม้จะเกรงกลัวบางแต่เธอกลับทำสิ่งตรงกันข้าม ก้าวไปยืนซ้อนหลังแกร่งพร้อมแนบใบหน้าลงด้วยความห่วงหา

 

อย่าไล่ฉันเลย ฉันเหลือเวลาไม่มากแล้วลู่หาน นายจะด่าฉันก็ยอมแต่อย่าไล่ฉัน อย่าหนีฉันไปไหนอีกเลยนะเจสสิก้าไม่มีแล้ว น้ำตาแม้สักหยดก็ไม่มีให้ไหล มีเพียงเสียงที่บ่งชัดถึงความเจ็บปวด และคนฟังก็รับรู้ได้จนเจ็บปวดตามไปด้วย

 

ไม่โกรธ ไม่เกลียดกันสักนิดเลยหรอ ทำไมล่ะ ทำไมความร้อนผ่าวแผ่ไปรอบๆดวงตาคล้ายกวางอย่างยากจะกลั้น ปากหนาเม้มแน่นเก็บเสียงสะอื้น

 

รักก็คือรัก ไม่มีทางกลายเป็นเกลียดไปได้หรอก ฉันรักลู่หานนะ.................รัก

 

สิ้นเสียงหวานคนตัวสูงก็เอี้ยวตัวรวบร่างบางมากอดไว้เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าฟังแทบไม่ได้ศัพท์ ฮึก ฉันขอโทษ ขอโทษ

 

ไม่แล้วจะไม่ทำอะไรบ้าๆแบบนั้นอีก ถ้าวันนี้คนในอ้อมกอดเกลียดเขาจริงๆเขาคงไม่ไม่มีแรงจะหายใจ ความอ่อนแอร้อนผ่าวไหลรินอย่างไม่อาย เสียงสะอื้นของคนตัวโตทำให้เจสสิก้ากักกั้นน้ำตาไม่ได้เช่นกัน

 

ร่างสูงทรุดลงคุกเข่ากอดรัดเอวเล็กไว้ ใบหน้าหล่อเหลาถูกเกาะกุมไปด้วยความเจ็บปวดซุกไปกับหน้าท้องแบนราบ สมองก็ได้แต่กรนด่าตัวเอง หัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดจนอัดแน่นเต็มไปหมด ปากเฝ้าพร่ำแต่เอื้อนเอ่ยขอโทษไม่หยุดหย่อน ราวกลับต้นไม้ที่ถูกเจ้าของปล่อยปะละเลยลืมดูแลเอาใจใส่ ทว่าเวลานี้มีเม็ดฝนชุ่มช่ำตกลงมาหล่อเลี้ยงต้นไม้ต้นนี้ให้ยืดหยัดต่อไปได้อีกครั้ง

 

ฮึก ขอโทษ

 

เขาจะทุ่มเวลาทุกวินาทีของตัวเองให้ผู้หญิงคนนี้ จะทำให้มันมีค่ายิ่งกว่าเพชรนิลจินดา จะทำให้มีค่ายิ่งกว่าชีวิตของผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้

 

ไอ้วิธีแก้คำสาปบ้าๆนั่นเขาจะไม่สนใจมันอีก

 






ตำราถอนคำสาป หน้า สามร้อยห้าสิบแปด

 

แม้นมนุษย์ผู้ต้องโลหิตซาตานจะกลายเปลี่ยนเป็นอสูรร้าย ทว่าหนทางแก้ไขช่างง่ายดายเสียหนักหนา เพียงผู้นั้นสาปแช่งเจ้าของโลหิตด้วยความเกลียดชังสุดหัวใจ ซาตานร้ายเองจะแปรเป็นอสูรกาย พ้นแล้วจากความโชคร้ายจะกลายเป็นดี

 

 

แค่ยัยพาโบสาปแช่งแกด้วยความเกลียดชังจริงๆ แกก็จะกลายเป็นอสูรแทนที่จะเป็นยัยนั่นเมื่อถึงวันครบกำหนด









Talk


ซาตานกลับใจอย่างเร็ว มาหนึ่งตอนกับอีกครึ่งตอน ขอตัวกลับบ้านมาเป็นพี่ลู่คนแมนเหมือนเดิมซะละ เฮ้ออออออออออออออออออ~!

 




 
(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2525 mint_saparam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 06:41
    ลู่ทำไปเพราะมีเหตุผลแต่มันใจร้ายไปมั้ฟTT
    #2,525
    0
  2. #2491 tungpang-kloc (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 13:19
    ลู่ฮานนน ที่พี่ทำก็เพราะเหตุผลนี้ใช่ไหม.. ฮรือออออ โอ้ยยยยเศร้าาเว้ยยย TT.
    #2,491
    0
  3. #2324 yulyul13 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 15:57
    แต่ละคนก็ทำเพื่อกันละกีน
    ลู่เองก็ทำเพื่อให้สิก้าเกลียดจะได้แก้คำสาป
    สิก้าเองก็ทำทุกอย่างเพื่ออาลู่ ความรักหนอความรัก
    #2,324
    0
  4. #2057 hunsic21874 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 17:24
    อยากจิร้องไห้ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ TT^TT
    #2,057
    0
  5. #2001 emily2545 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 02:15
    ห่ะ!!??
    #2,001
    0
  6. #1985 ohgee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:51
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยย !!!
    มันเศร้าเกินไปแล้วนะะะะะะะะ
    #1,985
    0
  7. #1865 nongnookpoohza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:04
    ทำไมถึงเศร้าขนาดเน้ TT
    #1,865
    0
  8. #1854 Ainesa Yungvichen (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 08:10
    เศร้าจัง สงสารพี่สิก้าอ่ะ

    วิธีแก้คำสาปดูเหมือนง่ายน่ะ แต่จริงๆคงไม่
    #1,854
    0
  9. #1850 pure-bana (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:34
    อยากจะบ้าตาย T^T ขอร้องไห้แปป T___________T
    #1,850
    0
  10. #1771 Jam-Love-GM (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:24
    โอ๊ะ!!  ขอถอนคำพูดที่ข้าพเจ้าว่าพี่ลู่ไปเมื่อตอนข้างหน้า 

    พี่ลู่ช่างเสียสละจริงๆ

    แต่ก้ยังสงสารเซฮุนอยู่ดีอ่ะ
    #1,771
    0
  11. #1748 fpcmanu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:31
    จะนอนเฉยๆจริงๆหรอลู่ 5555
    #1,748
    0
  12. #1736 nang1896 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:44
    ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ขอโทษนะพี่ลู่ เข้าใจพี่ลู่ผิดไป
    ฮุนน่าสงสาร ทำเพื่อสิก้าและเฝ้ามองแต่สิก้ามาโดยตลอด แต่สิก้ากลับคิดกับฮุนแค่ครอบครัวเท่านั้น
    พี่ลู่กลับมาเป็นคนเดิมละนะ สิก้าก็ให้อภัยได้ทุกเรื่องเลยจริงๆ ต่อไปนี้ทุกคนต้องดูแลยัยพาโบให้ดีๆนะ 
    แล้วเรื่องคำสาปมันจะมีวิธีอื่นอีกมั้ย 
    #1,736
    0
  13. #1731 aumaim3473 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:51
    บางอย่างนั้นมันคืออะไร?
    #1,731
    0
  14. #1728 phan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:57
    สงสารหมดเลย.....เศร้าจัง
    #1,728
    0
  15. #1722 emily2545 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:16
    พี่ลู่คนแมนกลับมาแว้ว>_<
    #1,722
    0
  16. #1721 fpcmanu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:52
    สงสารฮุนอ่ะ เฝ้ามองสิกมาตลอดแต่สิกไม่เคยสนใจ T[]T
    #1,721
    0
  17. #1719 P@t (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:33
    ออ ที่ลู่ทำงี้เพราะมีเหตุผลนี่เอง

    เราก็หลงเข้าใจผิดนึกว่าซาตานลู่หานจะกลับมาจริงๆๆ

    สงสารทั้งลู่ ฮุน สิก้า และก็ทุกคนเลย
    #1,719
    0
  18. #1714 Jinkjob (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:00
    นี่เราเข้าใจพี่ลู่ผิดหรือนี่!!!! หน้าแก่เลย 5555

    ดีแล้วละพี่ลู่ ใช้ทุกวินาทีที่เหลืออยู่ให้มีค่าเถอะ

    ทุกคนด้วย เอ็กโซทุกคนจงใช้เวบาที่มีอยู่ อยู่กับสิก้าให้นานที่สุด
    #1,714
    0
  19. #1713 nicha-i08 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:05
    ToT ลู่ เค้าขอโทดที่เข้าไจผิดด จะมีทางไหนแก้คำสาปอีกป่ะคะ -.- อยากรุุุุุรอนะคะ ไรร
    #1,713
    0
  20. #1712 smurfette (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:58
    สงสารเซฮุนจัง จริงๆ เซฮุนชอบสิก้าเป็นคนแรก แต่ด้วยความที่ไม่รู้จะแสดงออกยังงัย
    น่าสงสารง่ะ เหมือนพรหมไม่ได้ลิขิตให้เป็นเนื้อคู่ แต่ลิขิตให้มารัก

    ลู่หาน เลิกก็ดีแล้ว คนที่เจ็บก็ตัวเองทั้งนั้น ทำไปก็เสียเวลาเปล่า
    ก็รู้อยู่นิสัยอย่างพาโบ จะให้มาเกลียดลู่หาน มันจะเป็นไปได้งัย
    ว่าตามตรงที่สิก้าซวยอยู่ทุกวันนี้ ทั้งก่อนหน้าที่โดนลู่หานรังแก และต้องคำสาปอีก
    ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่สิก้า ลู่หานคงเป็นฝ่ายถูกคำสาปย้อนกลับนานแล้วล่ะ

    ทำไมสงสาร เซฮุนเรื่องนี้จัง T__T  ทั้งที่ชอบลู่หานมากกว่านะ
    สงสัยจะเป็นโรคแพ้พระรอง
    เรื่องนี้มันเศร้าง่ะ คิดถึงลู่สิก เรื่อง คุณนาย กับ นายกวาง ผู้ดูแลไร่
    ลู่สิกเรื่องนั้นน่ารักดีใสๆ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:01
    #1,712
    0
  21. #1710 mod_theeraporn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:08
    พี่ลู่แมนมากเลยตอนนี้ อร๊ากกก แอลต้องช่วยสิก้าได้แน่เลยยยย
    #1,710
    0
  22. #1709 tiew (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:29
    แงแงลู่ทำเพื่อเจสส

    ฮืออออออออออออโอ้ยสงสารฮุนสงสารลู่

    มันเจ็บปวดกันไปหมดดด
    #1,709
    0
  23. #1708 num-chanidapa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:30
    แงงงงงงงง ขอกระดาษทิชชู่เพิ่มอีกพี่เบลล์ !! ทำไมมันซึ้งแบบนี้ พี่ลึ่กลับมาเปฌนคนเดิมแล้ว
    คนที่คอยดูแล ปกผ้อง และรรักยัยพาโบน้อยยยย กระซิก กระซิก TT^TT ยัยพาโบรักลู่มากๆจริง
    เซฮุนจะทำยังไงล่ะทีนี้ จะถอย หรือจะแย่งหัวใจมา งื้ออออ รักสามเศร้าปวดตับอีกแล้ว
    แถมเหตุผลของลู่หานมันเสียสละมากจริงๆ ยอมเป็นอสูรแทน แต่ยังไง สิก้าไม่มีทางเกลียดคนที่รักได้จริงๆ
    รอค่าาา พี่ลู่คนแมน ยัยพาโบน้อย โอเซฮุนผู้แอบรัก ไหนจะเฮียคริสที่เกี่ยวข้องอะไรก็ยัยพาโบอีก
    #1,708
    0
  24. #1707 yai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:12
    เย้ๆ ลูหานกลับมาเป็นคนเดิมเเล้ว ดีใจจัง ต่อไปนี้ดูเเลสิก้าดีๆนะพี่ลู

    เซฮุนเจ็บมากสินะ สงสารอะ Tt
    #1,707
    0
  25. #1706 donomf1999 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 07:12
    เย้ พี่ลู่คิดได้แล้ววว ปริ่มมมมม
    #1,706
    0