ฮูหยินเอก 老婆

ตอนที่ 10 : 第五章 จ้าวเฟิงเยี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,996 ครั้ง
    28 พ.ย. 62

“โหวเหย่ล้อเล่นแล้ว ถิงถิงแต่งให้ท่านก็ต้องอยู่ที่จวนแม่ทัพ นางจะไปอยู่กับข้าน้อยได้อย่างไร”


ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นเหมือนลมหายใจจะขาดห้วงไป คนตัวโตแข็งทื่อพร้อมกับความเหน็บหนาวพัดสู่หัวใจระลอกหนึ่งจนเย็นยะเยือก


“ข้าน้อยขอพบถิงถิงครู่หนึ่งได้หรือไม่”


คนฟังกำมือทั้งสองแน่น ไม่ได้พูดอะไร หากแต่ดวงตาฉาบแววว้าวุ่นอย่างเห็นได้ชัด


ก่อนที่จะได้สนทนาอะไรกันไปมากกว่านั้น กลับมีเสียงเดินย่างเข้ามา พร้อมกับปรากฏกายฮูหยินผู้เฒ่าจ้องมองมาอย่างไม่พอใจ


“เห็นทีท่านคงมาผิดบ้านแล้ว เยี่ยนเอ๋อร์หย่ากับบุตรสาวของท่านมานาน ป่านนี้คงแต่งงานใหม่ไปแล้วกระมัง”


สิ้นเสียงฮูหยินผู้เฒ่าใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวังค่อยๆ เลือนหายพร้อมกับเจ้าตัวที่หันมามองจ้าวเฟิงเยี่ยนอย่างไม่มั่นใจ


“โหวเหย่ เป็นเรื่องจริงเช่นนั้นหรือ”


จ้าวเฟิงเยี่ยนมิได้ตอบแต่กลับนั่งตัวตรงไม่พูดไม่จา เห็นเช่นนั้นแล้วอวิ๋นหยางก็ปากคอสั่นไปหมด โทสะและความผิดหวังฉายออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า...ลิมแม้กระทั่งเรียกอีกฝ่ายว่าโหวเหย่


“เฟิงเยี่ยน...เหตุใดจึงใจร้ายกับถิงถิงนัก เจ้าแค้นข้าก็มาลงที่ข้า...”


ไม่ว่าเปล่ายังลุกขึ้นและเดินตรงไปยังประตูอย่างรีบร้อน ไม่แม้แต่จะเอ่ยคำลาใดๆ


ฮูหยินผู้เฒ่ากระตุกยิ้มอย่างเบิกบานใจ ความเจ็บปวดที่ฉายอยู่บนใบหน้าอีกฝ่ายทำให้นางรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง หรือนี่จะเป็นแผนการของบุตรชายที่ตั้งใจทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าเสียใจ!


แต่สิ่งที่นางคิดไม่ถึงก็คือแทนที่บุตรชายจะเบิกบานใจ หากแต่เขากลับขบริมฝีปาก เอ่ยประโยคอย่างหนักแน่นคล้ายให้คำสัญญาอยู่บ้าง


“ข้าจะไปตามอวิ๋นถิงกลับมา”


อวิ๋นหยางหยุดฝีเท้าลง


“แม้ว่าเจ้าจะไม่รู้ว่าถิงถิงอยู่ที่ไหน หรือยังมีชีวิตอยู่หรือไม่เช่นนั้นหรือ”


ว่าไปแล้วในอกก็เจ็บแปลบ อวิ๋นถิงถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีตั้งแต่เด็ก ถึงแม้นางจะมีความรู้พิณ หมาก อักษร ภาพวาดครบทั้งสี่ประการ แต่ร่างกายของนางกลับ...


“ข้าน้อยไม่รบกวนท่านและสกุลจ้าว เรื่องถิงถิง...ข้าน้อยจะจัดการเอง”


จ้าวเฟิงเยี่ยนหลุบตาต่ำลง เขาควรจะพอใจกับการแสดงออกของอีกฝ่าย หากแต่ตอนนี้ภายในใจกลับร้อนรุ่มดั่งไฟ


“ข้าจะต้องนำอวิ๋นถิงกลับมา...”


อวิ๋นหยางหันกับมามองร่างสูงใหญ่ที่ครั้งหนึ่งเคยรักปานบุตรชายแท้ๆ ด้วยความขมขื่น


“ข้าน้อยถือว่านั่นคือคำสัตย์สาบานของโหวเหย่ ถึงแม้จะเหลือเพียงร่างกาย...ท่านก็ต้องนำถิงถิงกลับมาให้ข้า”


จ้าวเฟิงเยี่ยนมองดูอวิ๋นหยางที่เดินห่างออกไปอย่างนิ่งงันก่อนจะหมุนกายกลับเข้าไปทีเรือนบูรพา หากแต่เพียงหนึ่งก้านธูปร่างสูงตระหง่านก็เดินออกมาพร้อมกับการแต่งกายที่พร้อมสำหรับเดินทาง


ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นดังนั้นจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ


“เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าคงไม่ออกไปตามหานางจริงๆ ใช่หรือไม่”


จ้าวเฟิงเยี่ยนสบดวงตาอีกฝ่ายอย่างมุ่งมั่น


“ลูกจะเดินทางไปเมืองไห่ถัง”


ได้ยินดังนั้นแล้วคนฟังก็ถอนหายใจออกฟู่ นางคิดว่าบุตรชายจะโง่งมถึงกับออกไปตามหาคนที่หายไปนานถึงห้าปีโดยไม่มีข่าวสารอะไรเลย อีกอย่างเรื่องมันจบลงเช่นนี้ก็ดีแล้วมิใช่หรือ?


“นี่ก็มืดค่ำแล้ว เจ้านอนพักสักคืน พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทอีกมิใช่หรือ เสร็จแล้วก็ค่อยไปเถิด”


“ลูกจะรีบกลับมา”


ประโยคนั้นเป็นอันว่าจ้าวเฟิงเยี่ยนรับฟังแต่ไม่คิดทำตามเลยสักนิด ร่างหนาก้าวยาวๆ เดินออกไปนอกประตูจวนท่ามกลางสายตาอันเป็นปริศนาของทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งมู่ลี่เจินที่รีบวิ่งออกมาอย่างแปลกใจ หากแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่ออาชาพันธุ์ดีห้อตะบึงออกไป


“ท่านแม่ พี่เยี่ยนจะไปไหนหรือเจ้าคะ”


“คงออกไปทำธุระด่วน” ฮูหยินผู้เฒ่าหันมาลูบไหล่บอบบางของอีกฝ่ายเบาๆ “แล้วองค์หญิงผิงหยางเล่า”


ได้ยินคำถามนั้นอีกฝ่ายก็สะบัดหน้าพรืด


“องค์หญิงนั่นวันๆ ก็ขลุกอยู่แต่ในห้อง นางไม่มีประโยชน์อันใดต่อเราหรอกเจ้าค่ะ”


ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วย เดิมทีก็คิดจะดึงเอาอีกฝ่ายมาเป็นพวก แต่เมื่ออวิ๋นถิงจากไปแล้วนางก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้อีก รู้เพียงว่าอีกฝ่ายอยู่อย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ไม่คิดมักใหญ่ใฝ่สูงกว่ามู่ลี่เจินนางก็ไม่ติดใจอะไร ขอเพียงนางอยู่ในโอวาทแม่สามีเงียบๆ ก็พอ


------------------------------------------- 

กว่าที่เขาจะเดินทางมาถึงเมืองไห่ถังก็เป็นช่วงเวลายามสายของอีกวัน...


หลังจากตะบี้ตะบันเดินทางมาโดยไม่หยุดพัก เขาย้อนกลับไปในตลาดที่เกิดเหตุเมื่อวานอีกครั้ง หลังจากนั้นจึงสอบถามชาวบ้านระแวกนั้นถึงเด็กชายที่แทนตัวว่า อี้เอ๋อร์คนนั้นจนตามหามาถึงหน้าตรอกซอยบ้านเช่าหลังหนึ่ง


มือหยาบสัมผัสปิ่นปักผ่านเสื้อแรงๆ ก่อนจะตัดสินใจผูกม้าทิ้งไว้กับต้นไม้ใหญ่ เดินตรงไปยังบ้านเป้าหมายอย่างรวดเร็ว


ดวงตาดุจมังกรมองอยู่ที่ประตูไม้บานนั้นอย่างชั่งใจ หากแต่ก่อนที่มือหนึ่งจะยกขึ้นเคาะประตูนั่น จู่ๆ บานประตูก็ถูกเปิดออกพร้อมๆ กับร่างเล็กที่วิ่งผลุนผลันออกมาจนชนต้นขาเขาแรงๆ และคงจะหงายหลังตึงถ้าไม่ได้มือใหญ่ทั้งสองคว้าเอาไว้เสียก่อน


“อ๊ะ”


อวิ๋นเทียนอี้คว้าแขนอีกฝ่ายหมับอย่างไม่ต้องคิด ดวงหน้ากลมๆ เงยขึ้นก่อนจะรีบถอยห่างออกมาอย่างรวดเร็ว รีบโน้มลำตัวลงคำนับ


“อี้เอ๋อร์ขอบคุณท่านลุง”


จ้าวเฟิงเยี่ยนจ้องนัยน์ตาพราวของเด็กน้อยอย่างขบคิด ในที่สุดก็ล้วงมือหยิบปิ่นเงินไปต่อหน้าอีกฝ่าย


“ของเจ้าใช่หรือไม่”


อวิ๋นเทียนอี้กระพริบตาปริบๆ เอื้อมมือไปหยิบก่อนจะคลี่ยิ้มกว้าง


“ใช่แล้วท่านลุง! เมื่อวานนี้ท่านแม่ดุที่อี้เอ๋อร์ทำปิ่นหาย อี้เอ๋อร์ขอบคุณท่านลุงขอรับ” ไม่ว่าเปล่ายังผงกศีรษะลงแรงๆ รีบใช้มืออ้อมไปด้านหลัง พยายามปักปิ่นด้วยตัวเอง


เห็นดังนั้นแล้วจ้าวเฟิงเยี่ยนจึงคุกเข่าลง


“มาเถอะ ข้าช่วยเจ้า”


อวิ๋นเทียนอี้ชะงักค้างไปครู่หนึ่ง สบนัยน์ตาอีกฝ่ายดวงตาแป๋ว ในที่สุดก็ยอมส่งปิ่นเงินระยิบระยับยามกระทบแสงแดดยามเช้า ปล่อยให้อีกฝ่ายปักปิ่นให้ตนเองอย่างว่าง่าย


จ้าวเฟิงเยี่ยนเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเรื่องที่จะถามต่อไปนี้จะไร้สาระเกินไปหรือไม่


“ปิ่นนี้เจ้าได้มาจากที่ใดกัน”


“ท่านแม่ให้มาขอรับ”


“เจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านแม่ของเจ้าซื้อมาจากที่ใด”


อวิ๋นเทียนอี้ทำท่าทางครุ่นคิด เหลือบหันเข้าไปมองภายในบ้านราวกับชั่งใจ แต่เมื่อเห็นท่าทางกระวนกระวายของอีกฝ่ายแล้วก็ตีสีหน้าจริงจัง


“ท่านแม่บอกว่าเป็นของคนที่ท่านแม่รัก มันจะปกป้องดูแลอี้เอ๋อร์”


ได้ยินดังนั้นแล้วจ้าวเฟิงเยี่ยนก็ได้แต่ทอดถอนลมหายใจ ดูเหมือนคำถามเขาจะผิดไปสินะ เขาควรจะถามว่า...


“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านพ่อของเจ้าซื้อมาจากที่ใดกัน”


อวิ๋นเทียนอี้โคลงศีรษะเบาๆ ใบหน้าที่เบิกบานเมื่อครู่ดูสลดลงไปเล็กน้อย หากแต่มันก็เป็นเพียงครู่เดียวเท่านั้น แต่ก่อนที่เสียงเล็กๆ จะได้เอ่ยตอบอะไรออกไป กลับมีเสียงหนาทุ้มกล่าวออกมาจากในบ้านเสียก่อน


“ร้านเครื่องประดับทั่วไป ท่านอยากได้หรือ”


หวงจื่อเซียงก้าวออกมาพร้อมกับดึงร่างเด็กชายให้ไปหลบอยู่เบื้องหลัง ใบหน้าฉายแววไม่ไว้วางใจอย่างเห็นได้ชัด บุรุษผู้นี้เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ไม่ใช่คนในเมือวไห่ถังแน่นอน!


จ้าวเฟิงเยี่ยนหาได้ใส่ใจกับกิริยาท่าทางนั่น ด้วยเข้าใจว่าคนตรงหน้าคงเป็นห่วงบุตรชาย


“ข้าขออภัยที่ทำให้ตกใจ ปิ่นเกล็ดหิมะนี่คล้ายกับของคนที่รู้จัก แต่ข้ามิได้เจอนางมาเนิ่นนาน เลยสงสัยเท่านั้นว่าคนรู้จักข้าเป็นผู้ขายมันหรือไม่”


หวงจื่อเซียงหลุบตาต่ำ มองดูศีษะทุยที่ชะโงกออกมาจากหลังของเขาอย่างชั่งใจด้วยไม่รู้จะกล่าวอย่างไร ใจหนึ่งก็ไม่รู้สึกถือหาเอาความเพราะอีกฝ่ายคงเดือดร้อนตามหาคนจริงๆ


อวิ๋นถิง?


“เหมยกั๋ว เจ้าถือผ้าห่อนั้นตามข้ามา”


“พี่สาว พักบ้างเถิดเจ้าค่ะ”


ก่อนที่จะคิดตกว่าควรจะให้คำตอบคนตรงหน้าไปอย่างไร เสียงหวานใสของสตรีที่สนทนากันอย่างเบิกบานก็ดังขึ้นพร้อมกับปรากฏเรือนร่างบอบบางที่ทำให้จ้าวเฟิงเยี่ยนตัวแข็งทื่อเพียงเสี้ยวอึดใจ!


“อี้เอ๋อร์...”


อวิ๋นถิงร้องเรียกบุตรชายก่อนจะก้าวเข้ามาหา ทันทีที่รับรู้ได้ว่ามีบุคคลอื่นอยู่หน้าประตูสายตาก็ช้อนขึ้นมองตามสัญชาตญาณ รอยยิ้มบางๆ ที่เปื้อนอยู่บนใบหน้าค่อยๆ หายไป ระหว่างคิ้วทั้งสองกลับขมวดตึงติดกันแทนที่ นัยน์ตาฉ่ำน้ำนั่นสั่นระริกจนสัมผัสได้


ใบหน้าคมสันที่มีหนวดเคราเขียวครึ้มขึ้นจางๆ รอยคล้ำใต้ดวงตาเผยให้เห็นแววอิดโรยคล้ายคนไม่ได้พักผ่อนมาเนิ่นนานนั่นทำให้ร่างบางสั่นไหวเบาๆ ร่างกายกำยำที่เคยใกล้ชิดกับนางในอดีตดูจะซูบผอมลงอยู่บ้าง


นางขบกัดริมฝีปากล่างจ้องมองเขาแน่นิ่ง


ถึงแม้แววตาจะสั่นระริกทว่านัยน์ตากลับว่างเปล่า


เป่ยเว่ยโหวแห่งแคว้นหมิงหลัน


จ้าวเฟิงเยี่ยน!


-----------------------------------

มาแล้วจ้าาาา หลัวใจร้ายมาแล้วววววว

ถิงถิงเอาไงต่อดีลูกกกก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.996K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

967 ความคิดเห็น

  1. #817 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 13:14

    ไม่ต้องคืนดีกับเจ้าคนใจดำเลยนะ

    #817
    0
  2. #605 Airzaa1810 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 00:06
    ขอให้ยายเฒ่าเจอแต่เรื่องปวดหัวไม่เว้นวัน
    #605
    0
  3. #422 beewanabe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 15:47
    ไม่เอาสามีเก่า
    ถ้านางไม่มีคนช่วยป่านนี้ตายไปนานตั้งแต่คลอดลูก​แล้ว
    #422
    0
  4. #211 N_ing (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:43
    ไม่เอาๆๆๆๆๆสามีเก่าเราไม่เอา
    #211
    0
  5. #209 Ma-i (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 17:34
    เจอเร็วจัง น่าจะให้ตามหาสักหลายเดือน
    #209
    0
  6. #207 Kidspurin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 14:50
    ไม่เอาสามีเก่าเป็นพระเอกสิ หลุดพ้นแล้วจะกลับไปให้เจ็บทำไม ถ้าเป็นคนจะไม่ยอมย้อนรอยเดิมแน่
    #207
    0
  7. #205 หนูเล็ก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 09:32

    ใจต้องแข็งๆน่ะ ไม่งั้นต้องเสียใจไปเรื่อยๆจนกว่าจะสิ้นลมน่ะ ใจชายนั้นเหมือนไม้เลื้อย(555)จริงไหม บอกลูกได้ แต่ไม่กลับไปให้ชำ้ ระกำอีกนิแม่สามีใจร้าย เมียน้อยก็ใจร้าย พี่น้องก็ใจร้าย อย่ากลับไปทนน่ะ 5555 เราอิงมากไปไหม

    #205
    0
  8. #204 Vatanabee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 02:28
    อย่ากลับไปเพราะลูกนะ กลับไปก็ดูแลอะไรเราไม่ได้อยู่ดี

    แม่สามีเลวเกิน
    #204
    0
  9. #203 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 18:46

    สามีเห็นแก่ตัวและใจดำไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษแบบนี้ถิงถิงยังรักลงหรือไม่เข็ดไม่จดจำถูกทำร้านถูกทรมานสามปียังไม่เข็ดแถมเป็นคนยุคปัจจุบันหากกลับไปก็เจอยายเฒ่าซึ่งยังแข็งแรงดียังเป็นแบคให้หลานสาวอย่างเข้มแข็งแล้วยังจะยินดีใช้สามีร่วมกับอนุเป็นสี่คนผัวเมียถิงถิงรับได้รึ กว่าจะออกมาจากครอบครัวโหดได้ยากแทนตายถ้ากลับไปทำให้อดีตสามีสมหวังละก็ขอโทษโง่มาก ต้องแต่งงานกับชายที่ช่วยชืวิตนาง ช่วยนางเลี้ยงลูก จึงจะตบหน้าอดีตสามีให้รู้ว่านายไม่มีคุณค่าและไม่สำคัญต่อชีวิตฉันและลูกด่าหลัวชั่วให้สะใจ เพราะใจดำทั้งจวนนายยันบ่าว

    #203
    0
  10. #201 Richan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 13:31

    เราหวังว่าอย่าให้พระเอก นางเอกคืนดีกันง่ายเกินไปค่ะ เท่าที่อ่านหาเหตุให้กลับมาอยู่ด้วยกันได้อยากมาก มุมมองเราว่าถึงจะหาเจอแล้วยังไง ก่อนนห้านั้นครอบครัวพระเอกก็ทำไว้เยอะ แม่สามีอีก

    #201
    0
  11. #200 beeejy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 12:55
    เอาอีกสักตอนเถอะ สนุกอะ
    #200
    0
  12. #199 Wonderryy_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 11:57
    คือชอบท่านโหวนะ หวังว่าถิงถิงจะใจอ่อน แต่ยังไม่ต้องตอนนี้ ใจแข็งไปนานๆก่อน อย่างน้อยๆพระเอกเรื่องนี้ก็ฉลาด ตามหานางเอกปุ๊บเจอปั๊บ เกร๋ๆ ดีแล้วๆ แต่ขอเถอะ อยากให้อี้เอ๋อร์มีน้องนะ ขอร้อง ตอนจบขอแฮปปี้นะไรต์ ;^;
    #199
    0
  13. #198 Tim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 11:52

    อ่านทุกตอนร้องไห้ทุกตอนมาเร็วๆนะรออ่านอยู่

    #198
    0
  14. #197 Airki (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 11:22
    จัดให้หนักค่ะ
    #197
    0
  15. #196 moragot5296 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 10:33

    ก็เลิกกันแล้วก็ให้มันจบๆไป ใช่เปล่า รอออค่าาา

    #196
    0
  16. #195 เมย์? (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 10:28

    สาเหตุที่หย่าคือตัวเองต้องไปรบ แล้วกลัวว่าเมียจะโดนแม่และบรรดาเมียรองรังแก ยิ่งตอนที่นางทำท่าเหมือนจะตั้งครรภ์ยิ่งเป็นห่วงกลัวลูกจะตายก่อนลืมตาดูโลก เลยต้องรีบหย่า ใช่มั้ยคะ

    #195
    3
    • #195-2 Ma-i(จากตอนที่ 10)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 17:35
      ถ้าผัวคิดได้แบบนั้น คงให้คนตามดูตั้งแต่หย่าละ ว่าได้กลับบ้านเดิมรึเปล่า
      #195-2
    • #195-3 แบมแบม (จากตอนที่ 10)
      1 ธันวาคม 2562 / 21:28
      ขนานเห็นเด็กมันยังสงสัยว่าใช่ลูกกับมันเปล่า?

      หย่าแล้วออกจวนหลัวเก่าพี่เซียนเก็บใด้ข้างทางเลยชวนมาอยู่ด้วย สงสารกำลังท้อง ถ้าคิดว่าหย่าเพื่อช่วยเมียคงเป็นนิยายเรื่องอื่น
      #195-3
  17. #194 SupaTuu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 08:38

    ไรท์ที่รัก อย่าเว้นระยะนานนะคะ

    #194
    0
  18. #193 Surasak567 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 07:57
    ยังมีหน้ามาตามอีก5ปีมาล่ะ
    #193
    0
  19. #192 roseglass (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 07:09
    หาหลัวใหม่เลยจ้าาา อย่สไปคิดถึงคนที่ทิ้งเรา ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรก็ตาม ในเมื่อเลือกที่จะทิ้งแบบไม่ใยดี ไม่นึกเป็นห่วง ก็ปล่อยเขาไปเถอะจ้า

    เอาคนใหม่ที่ดูแลเราในช่วงที่ลำบากที่สุดเถอะ
    #192
    0
  20. #191 Dreamnoy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 05:58
    หากลับ แต่งงานใหม่เลย เชียร์อยู่
    #191
    0
  21. #190 preeyada71018 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 03:08
    อย่ากลับไปนะ....
    #190
    0
  22. #189 emamijung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 02:19
    จะกลับไปคิดถึงลูกด้วยนะ ถ้าไม่ได้หย่าลูกคงไม่ได้เกิดมาและอยู่จนถึงวันนี้จะพากันกลับไปอยู่ท่ามกลางคนที่เกลียดชังลูกจะปลอดภัยเหรอ ตอนโดนทิ้งก็โดนทิ้งแบบขออนุญาตหยาบคาย โดนทิ้งเหมือนหมูเหมือนหมา เหลือตัวคนเดียวกว่าจะผ่านมาได้ แล้วจะมากระดิกเรียกให้กลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จริงดิ
    #189
    0
  23. #188 babibam1a (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 02:01
    ถ้าโง่ไม่เข้มแข็งก็กลับไปวังวนเดิมเหอะ รำคาญพวกนางเอกไร้สมอง
    #188
    1
    • #188-1 ismepound(จากตอนที่ 10)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 04:23
      อย่ากลับไปนะเจ็บแล้วต้องจำ
      #188-1
  24. #187 061272 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 01:56
    ไล่ไปเลยค่ะถึงกับไปก็ต้องไปสู้รบกับแม่สามีและบรรดาเมียๆอีกอย่าได้ใจอ่อนเจ็บล่ะจำดีที่สุด
    #187
    0
  25. #186 Hataitip Chokanantrakul (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 00:23

    เอาไงเหรอค่ะไร้ท์ เอาอีบุคหรือหนังสือมาเลยค่ะ ด่วนๆ  ต่อนะคะ พลีสสสส



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 พฤศจิกายน 2562 / 00:27
    #186
    0