ที่สุดในโย (กุกนยอง)

ตอนที่ 3 : 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    28 ต.ค. 60















แต่มาม้าบอก ไม่ให้ฉันเล่นกับเธอ ไม่ให้ฉันเล่นกับเธอ
มาม้าบอกไม่ให้ฉันคุยกับเธอ ไม่ให้ฉันคุยกับเธอ
อย่าหลงกลชายกับร้อยคำลวง
หากหลวมตัวไปคงต้องช้ำเต็มทรวง ช้ำเต็มทรวง







03


     07.15 น.

     "แพ แม่มาปลุกแล้วรอบนึงไม่ใช่เหรอ ทำไมยังนอนอยู่อีก!"

     เสียงของแม่บังเกิดเกล้าตะโกนดังลั่นบ้านหลังจากเปิดประตูห้องนอนของลูกชายคนเดียวเข้ามาแล้วยังพบว่าลูกตัวแสบยังคงนอนคุดคู้อยู่ใต้ผ้าห่มเหมือนเดิม บนหัวเตียงมีหนังสือการ์ตูนวางคว่ำไว้ ทำให้รู้ได้ทันทีว่าเมื่อคืนนี้คนที่อยู่ใต้ผ้าห่มนอนดึกขนาดไหน

     คนตัวเล็กค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม เปลือกตายังคงปิดสนิทเพราะไม่สามารถสู้แสงแดดที่ส่องเข้ามาในห้องได้ทันที ถ้าแพเป็นแวมไพร์ป่านนี้คงเหลือแต่ผงแล้วล่ะ

     แม่นะแม่ บอกว่าอย่ามาเปิดผ้าม่านกันตามใจชอบไง

     "ไปสายโดนทำโทษแม่ไม่รู้ด้วยนะ ไม่ไหวจริงๆ เลยลูกคนนี้..." เสียงบ่นของแม่ค่อยๆ หายไปหลังจากเสียงประตูปิดลง

     แพนอนหลับตาเรียกสติที่ยังมาไม่ครบให้รวมร่างกันก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียง บิดขี้เกียจสองสามทีก่อนจะลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ตากอยู่บนราวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

     "แพก็สายทุกวันแหละแม่ยังไม่ชินอีกเหรอ" คนตัวเล็กตะโกนลงไปด้านล่างหลังจากออกมาจากห้องนอนแล้ว

     "ยังจะมาเถียงอีก ตีสักทีดีไหม!" แม่ตะโกนตอบกลับมา

     ตัวแสบของบ้านหัวเราะเสียงดังที่แกล้งแม่ได้สำเร็จก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีก่อนจะโดนไม้เรียวจริงๆ





     07.26 น.

     โยไม่ชอบไปโรงเรียนสาย และไม่เคยไปโรงเรียนสาย

     แต่ตอนนี้จะเจ็ดโมงครึ่งอยู่แล้ว คนตัวสูงในชุดนักเรียนถูกระเบียบยังคงนั่งอยู่บนโซฟาพร้อมกับหน้าเบื่อโลก เพราะน้องชายตัวดีที่ตื่นสายเป็นประจำและวันนี้ก็ยังคงทำได้ดีแบบไม่ขาดตกบกพร่อง

     จริงๆ มันก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะโยกับน้องไม่จำเป็นต้องไปโรงเรียนพร้อมกัน ปกติโยจะขับมอเตอร์ไซค์ไปเองแต่วันนี้คงจะเป็นวันซวยจริงๆ เพราะโยเพิ่งเห็นว่ามีตะปูตัวเป้งปักอยู่ที่ล้อหน้าของมอ'ไซค์คู่ใจ จะไปปะหรือเปลี่ยนตอนนี้ก็เสียเวลา เลยทำได้แค่รอแม่ไปส่งที่โรงเรียน

     "ยีนส์ เร็วๆ หน่อยดิวะ" คนเป็นพี่ตะโกนเร่งเสียงดัง เป็นจังหวะเดียวกับที่แม่เดินออกมาจากห้องครัวพอดี

     "โยครับ พูดไม่เพราะเลยนะ" คนเป็นแม่ปราม

     โยและยีนส์ไม่ได้รับอนุญาตให้พูดคำหยาบในบ้าน จริงๆ แม่เขาก็ไม่อนุญาตให้พูดเลยไม่ว่าบนโลกหรืออวกาศ แต่ด้วยสังคมและอะไรหลายอย่างเลยทำให้แม่ต้องยอมอนุโลมด้วยความไม่เต็มใจ เพราะฉะนั้นต่อหน้าแม่กับพ่อลูกชายทั้งสองจึงกลายเป็นคนเรียบร้อยจนแทบจะนั่งพับเพียบฉี่ แต่ก็แค่ต่อหน้านั่นแหละ ลับหลังบุพการีสองพี่น้องก็เหมือนอยู่ในยุคพ่อขุนรามคำแหงทุกที

     "ม๊าก็ดูมันดิ โยไม่อยากไปโรงเรียนสายอะ" คนหน้าบูดบอกอย่างเอาแต่ใจ ต้องโดนแทงปลาไหลตั้งแต่เช้ามันไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลยสักนิด

     "แปปเดียวเอง-- นั่นไงน้องมาแล้ว" แม่บอกหลังจากได้ยินเสียงวิ่งตึงตังลงบันไดของลูกชายคนเล็กมาจากชั้นบน

     "ช้า..." คนเป็นพี่บ่น ในใจมีสารพัดคำด่าแต่ไม่สามารถปล่อยสรรพสัตว์ทั้งหลายออกมาตอนนี้ได้

     "ยีนส์ก็สายงี้ทุกวัน วันนี้เฮียมาอาศัยใบบุญยีนส์เองเด้อ" น้องชายบอกก่อนจะยักไหล่ ร่างสูงในกางเกงสีน้ำเงินเดินผ่านไหล่พี่ชายที่ยืนขมวดคิ้วอยู่เพื่อไปใส่รองเท้าที่หน้าบ้านและหลังจากนั้นไม่กี่วินาทีฝ่ามือของพี่ชายก็ฟาดลงกลางหน้าผากทันที

     โชคดีที่แม่เดินเข้าไปในครัวเขาเลยสามารถเอาคืนไอ้น้องปากดีนี่ได้

     "เฮีย! ฟ้องแม่แน่!" ยีนส์บอกพร้อมกับยกมือลูบหน้าผากป้อยๆ

     "เอาดิ มึงฟ้องกูฟ้อง" คนเป็นพี่ขู่กลับ น้องชายตัวแสบชูนิ้วกลางให้เขาก่อนจะหันกลับไปใส่รองเท้าต่อ

     ไม่แปลกที่ยีนส์จะกลัว ก็ความลับของน้องชายเขามันเยอะจะตาย แบล็คเมลล์ได้ยันชาติหน้าเลยด้วยซ้ำ

     "ป่ะเด็กๆ ไปโรงเรียนกัน" แม่เดินออกมาจากบ้านก่อนจะจัดการปิดบ้านให้เรียบร้อยแล้วเดินนำไปที่รถ ส่วนสองพี่น้องยังคงเชือดเฉือนกันผ่านสายตาอย่างไม่มีใครยอมใคร

     และใครบางคนอาจจะลืมไปแล้วว่าเขาไม่อยากไปโรงเรียนสาย




     08.12 น.

     "อ้าว เจ้าประจำมาแล้ว" เสียงทักทายของครูฝ่ายปกครองดังขึ้นหลังจากเห็นเจ้าของรอยยิ้มแหยๆ ก้าวเข้ามาในโรงเรียน

     คนตัวเล็กยกมือขึ้นไหว้ครูก่อนจะเดินไปรวมกับเพื่อนที่มาสายคนอื่นๆ แพไม่ได้อยากเป็นที่รู้จักในแวดวงครูบาอาจารย์หรอกนะ โดยเฉพาะฝ่ายปกครองเนี่ย

     "ไปๆ ไปเข้าแถวกับเพื่อนนู่น" เสียงของครูดังตามหลังมาอีกครั้งก่อนที่ผู้ชายตัวสูงกว่าจะมายืนข้างๆ แพ
แพไม่ชอบยืนข้างผู้ชายที่สูงกว่าเลยให้ตาย มันทำให้แพรู้สึกไม่สมชายชาตรียังไงไม่รู้

     คนตัวเล็กยกมือขวาขึ้นมาบังแดดที่ยังขยันสาดลงมาถึงแม้จะยังเช้าอยู่ก็ตาม ที่เขาว่าแดดตอนเช้ามันดีนี่ไม่รู้ว่าใช้ได้กับประเทศไทยหรือเปล่า

     ไลน์~

     เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของคนตัวเล็ก แพหยิบมันขึ้นมาก่อนจะพบว่าเป็นลุงป้าน้าอาที่ส่งข้อความมาทักทายในกรุ๊ปไลน์ครอบครัว

     "เขยิบเข้าไปหน่อย ไม่เข้าใจคำว่าต่อแถวเหรอ" เสียงของครูฝ่ายปกครองดังขึ้นอีกครั้ง แพหันไปมองก็พบว่าคนที่ถูกดุคือคนที่ยืนอยู่ข้างแพนั่นเอง เหอะๆ ก็น่าโดนอยู่หรอก มีอย่างที่ไหนเล่นทะเลอทะล่าออกมายืนอยู่นอกแถวคนเดียวแบบนี้

     แต่ก็ต้องยอมรับว่าองศาการยืนของเขามันช่วยบังแดดให้แพได้พอดิบพอดี

     เสียดาย ครูไม่น่าเห็นก่อนเลย

     แพหันไปยิ้มแห้งใส่คนที่ยืนใส่แมสก์อยู่ข้างๆ รู้สึกคุ้นกับดวงตาของคนตรงหน้ายังไงไม่รู้แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก เมื่อมองไปบนปกคอเสื้อของคนตัวสูงก็พบดาวสองดวงซึ่งทำให้รู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่แน่นอน งั้นก็ไม่น่าแปลกใจที่แพจะไม่รู้จักเขาน่ะ

     "เดี๋ยวช่วยกันเก็บขยะก่อนขึ้นห้องนะ คนละสิบชิ้น ปฏิบัติ!" หลังจบคำสั่งของครู ทุกคนก็แยกย้ายกันออกไปเก็บขยะบริเวณนั้นให้ครบสิบชิ้นทันที นาทีนี้เด็ดใบไม้ได้ก็ต้องเด็ดล่ะ

     คนตัวสูงยังคงยืนอยู่ที่เดิมจนแพต้องหันไปเรียกให้เขาเดินตามมา

     ท่าทางดูคุณหนูชะมัด คนตัวเล็กคิดในใจหลังจากประเมินของที่คนตัวสูงใช้ ทั้งกระเป๋าเอย นาฬิกาเอย

     และแพก็ไม่ค่อยคุ้นหน้าเขาเท่าไหร่ ก็พวกมาสายน่ะมีแต่หน้าเดิมๆ ทั้งนั้น แพแทบจะเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการนี้อยู่แล้ว

     "พี่เพิ่งเคยมาสายอะดิ" คนตัวเล็กเปิดบทสนทนาก่อนจะก้มหยิบเปลือกลูกอมบนพื้นมาถือไว้ สายตาก็กวาดมองหาเศษขยะที่น่าจะอยู่ใกล้ๆ ไปด้วย

     "อือ"

     "ครูแกก็ทำดุไปงั้นอะ จริงๆ ไม่มีไร-- พี่ไปเก็บเศษใบไม้ตรงนู้นไป เร็วๆ เดี๋ยวโดนแย่ง" แพบอกก่อนจะดันกระเป๋าเป้คนตัวสูงเบาๆ

     คนถูกสั่งเดินไปหยิบเศษใบไม้ตามที่คนตัวเล็กบอกมาถือไว้ก่อนจะเดินกลับมาหาร่างบางที่ยังก้มๆ เงยๆ หาเศษขยะอยู่ที่เดิม ไม่รอช้าคนตัวสูงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปคนตรงหน้าทันที

     เฉียดกันหลายรอบแล้วนะแพ เมื่อไหร่จะจำได้สักที





     11.54 น.

     "มึง จะเป็นไรป่ะถ้ากลุ่มรุ่นพี่จะมานั่งกับเราอะ" เพื่อนสนิทที่นั่งเติมแป้งอยู่ข้างๆ ถามขึ้นหลังจากครูประจำวิชาเดินออกจากห้องไปแล้ว

     "กลุ่มไหน" แพถามขึ้นด้วยเสียงไม่ไว้ใจ ก็อะไรที่มาจากคนตรงหน้าก็ดูน่าระแวงไปหมดนั่นแหละ

     "กลุ่มพี่แดน" วี่ตอบพร้อมรอยยิ้ม แพดันหัวเพื่อนเบาๆ ก่อนจะรีบเก็บของใส่กระเป๋าตัวเอง

     "มึงเขินเหรอ กิ้วๆ" เพื่อนสนิทอดแซวไม่ได้เมื่อเห็นแพมีอาการแปลกๆ พอพูดถึงกลุ่มรุ่นพี่ที่รู้จักกันมาแต่อ้อนแต่ออก

     "เขินเหี้ยไร เลิกแซวได้ละมึงอะ เลิกชงด้วย" แพบอกโดยไม่มองหน้าเพื่อน

     กับกลุ่มพี่แดนน่ะไม่เป็นปัญหาเลยสักนิด แต่ที่แพมีปัญหาคือคนในกลุ่มมากกว่า ก็ไอ้รุ่นพี่ที่ทักไลน์แพมาเมื่ออาทิตย์ก่อนก็เป็นเพื่อนในกลุ่มพี่แดนด้วยน่ะสิ มองจากดาวอังคารยังรู้ว่าพวกพี่เขาและอีวี่กำลังมีแผนการอะไรบางอย่าง

     นี่ไม่ใช่คู่สร้างคู่สมไง และแพก็ไม่อยากจะคู่กับไอ้พี่บ้าบอพูดจาไม่รู้เรื่องนั่นด้วย

     "สรุปได้ไม่ได้?" เพื่อนตัวเล็กถามย้ำอีกครั้ง แพหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเองด้วยสายตาไม่พอใจก่อนจะเดินนำออกจากห้องเรียนไปก่อน

     "จ้าแม่ ไม่ได้ก็ไม่ได้โว้ย"








     โรงอาหาร

     "อีวี่" แพเรียกชื่อเพื่อนที่กำลังนั่งดูดน้ำอยู่ด้วยความหงุดหงิด หลังจากเดินมาที่โต๊ะแล้วพบว่ารุ่นพี่ที่เพิ่งเป็นประเด็นเมื่อกี้นั่งอยู่ที่โต๊ะข้างๆ
     
     ก็จริง แพไม่โอเคที่จะนั่งร่วมโต๊ะกับพวกพี่เขา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะโอเคที่เขามานั่งโต๊ะใกล้กันแบบนี้นะ

     "ด่ากูมาให้พอใจค่ะ พี่เขามาเองป่ะว้า กูบอกแล้วอ่า" วี่บอกพร้อมกับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

     แพทิ้งตัวนั่งลงด้วยความหงุดหงิด ด้านโต๊ะอีกฝั่งพวกรุ่นพี่ยังคงนั่งเล่นเกมกัน ไม่คิดจะลุกไปซื้อข้าวแต่อย่างใด

     "เฮ้โย่วพี่โยเรามาแล้วครับ ไปซื้อข้าวกันนนน" เสียงโหวกเหวกจากโต๊ะตรงข้ามทำให้แพต้องเงยหน้ามอง เจ้าของชื่อที่เพิ่งมาถึงทิ้งกระเป๋าลงบนโต๊ะก่อนจะถอดแมสก์ออก

     แพตกใจจนแทบจะทำช้อนส้อมหลุดมือเมื่อพบว่ารุ่นพี่ที่แพไม่โอเคทั้งๆ ที่ยังไม่เคยเจอหน้ากันจะเป็นคนเดียวกับรุ่นพี่ที่มาสายเมื่อเช้านี้ ให้ตายเหอะ เขาอยู่ใต้จมูกแค่นี้แต่แพกลับไม่รู้เลย แล้วที่สำคัญคือไอ้พี่นี่ก็ทำเป็นไม่รู้จักแพด้วย

     เอ๊ะ หรือแพจะปรับฟิลเตอร์ในรูปเยอะไปจนเขาจำไม่ได้

     คนตัวสูงที่นั่งลงบนโต๊ะฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นมามองคนตัวเล็กที่ยังคงจ้องหน้าเขาอยู่ รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากก่อนที่คนโตกว่าจะยักคิ้วให้แพหนึ่งทีด้วยท่าทางกวนประสาท

     เคร้ง!

     "เฮ้ย!!!" เสียงร้องจากรุ่นพี่โต๊ะตรงข้ามดังขึ้นทั้งโต๊ะเมื่อช้อนส้อมในมือคนตัวเล็กตอนนี้ได้ลอยไปอยู่กลางวงแล้ว

     "จะก่อการร้ายเหรอน้อง" พี่เฟรมที่นั่งอยู่ข้างตัวต้นเหตุที่ทำให้แพหัวร้อนพูดขึ้นเสียงดัง

     "นั่นช้อนส้อมมึงเหรอ ปาไปทำไมวะ" วี่ที่ก้มหน้าเล่นมือถือเงยหน้าขึ้นหลังจากได้ยินเสียงโวยวาย เงยหน้ามาอีกทีก็เห็นเพื่อนนั่งกำมือแน่น

     อย่าเพิ่งก่อสงครามกลางเมืองนะอีแพ กูขอ

     "ทางนู้นอยากก่อการร้าย แต่ทางนี้อยากก่อการรักนะคร้าบบบบบ~"

     "ฮิ้ววววว~"

     เสียงโห่แซวดังขึ้นกลางโรงอาหารจนคนถูกแซวรู้สึกอาย อยากจะกระชากคอคนที่นั่งยิ้มอยู่กลางวงนั่นมาต่อยสักทีสองทีแต่ก็ทำได้แค่ลุกจากโต๊ะแล้วเดินออกไปเท่านั้น

     "อ้าว มึงไม่แดกข้าวต่อแล้วเหรอ อีแพ๊!" วี่ตะโกนตามหลังเพื่อนสนิทที่เดินลิ่วกลืนไปกับฝูงชนแล้ว คนตัวเล็กหันมาขอโทษรุ่นพี่ที่อยู่ด้านหลังก่อนจะวิ่งตามเพื่อนไปโดยไม่ลืมจะถือจานข้าวไปด้วย

     กว่าจะชงให้คู่นี้ได้กันวี่คิดว่าต้องมีคนได้เลือดก่อนแน่ๆ ล่ะ




     

     ไลน์~

     เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้งในรอบวัน แพหยิบมือถือขึ้นมาก็พบว่าเป็นไอ้พี่โยอะไรนั่นอีกแล้ว นิ้วเรียวกดเข้าไปดูข้อความที่เขาส่งมาก็พบว่าเป็นรูปตอนเช้าที่แพกำลังเก็บขยะอยู่

19.27 น.
แพ
ใครอนุญาตให้ถ่ายรูปกูไม่ทราบ

     
     คนตัวเล็กตอบกลับด้วยความไม่พอใจ โดยปกติแล้วแพไม่ใช่คนปีนเกลียวกับรุ่นพี่ แต่กับไอ้บ้านี่ไม่ไหวจะทนจริงๆ แค่มองหน้าเขาคนตัวเล็กก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างไม่มีสาเหตุแล้ว


โย
อนุญาตตัวเอง
แพ
ไปกวนตีนไกลๆ ได้ป่ะ
โย
ตอนนี้ก็ไกลละนะ พี่อยู่บ้านพี่ แพก็อยู่บ้านแพ
แพ
-_-
รำคาญ
โย
ก็อยากคุยด้วย
ทนหน่อยไม่ได้เหรอ
แพ
เหอะ
จำเป็น?
ทีเมื่อเช้าทำไมไม่คุยล่ะ
โย
ลุ้นอยู่ว่าแพจะจำได้ไหม
แพ
ปิดหน้าอย่างกับผู้ก่อการร้ายคงจะจำได้หรอก
โย
แค่ใส่แมสก์เนี่ยนะ
แพ
ก็จะพูดให้เวอร์อะ ทำไม
โตมากับเทพสามฤดู
โย
เกี่ยวไรอะ
แพ
สัสพี่
มุกไงมุก
ตอนเด็กๆ เคยโดนหยอกบ้างป่ะ
โย
เดี๋ยวพรุ่งนี้จะลองถามแม่ดู
แพ
ตามสบายเลยจ้าาาาาาาาา
โว้ย
หงุดหงิด!
โย
อารมณ์ไม่ดีเหรอ
เป็นไรอะ
แพ
sent you a voice message
โย
ทำไมต้องด่าด้วยอะ
แพ
ด่าได้มากกว่านี้อีกจะบอก
โย
เสียงเหมือนแมวขู่
แง้วๆ
แพ
แง้วที่หน้ามึง!
โย
ที่ไหนก็ได้ถ้าแพเป็นคนแง้ว
แพ
อ้วกกกกกกก
พี่นี่ทนมือทนเท้าดีเนอะ
คนปกติเขาเลิกยุ่งกับกูตั้งแต่ปาส้อมใส่ละ
โย
ก็คนปกติเขาไม่ได้ชอบแพ


     คนตัวเล็กรู้สึกว่าอากาศรอบตัวร้อนขึ้นนิดหน่อยหลังจากอ่านข้อความล่าสุดจากเขา มือเล็กหยิบรีโมทแอร์ขึ้นมาลดอุณหภูมิลงเผื่อจะทำให้รู้สึกเย็นขึ้นได้บ้าง

     มือบางจัดการล็อกหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะยัดไว้ใต้หมอน เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกสองสามครั้งก่อนจะเงียบไป สายตาของคนตัวเล็กจ้องไปที่หน้าจอทีวีตรงหน้าแต่ในหัวกลับเอาแต่คิดอะไรฟุ้งซ่านเต็มไปหมด

     ฮืออออ ไม่อยากจะยอมรับเลยแต่ก็นั่นแหละ...

     แพว่าแพกำลังเขินล่ะ

TBC


แค่มาม้าบอก ไม่เห็นต้องเชื่อหรอก ไม่เห็นต้องเชื่อหรอก
แค่มาม้าบอก ไม่เห็นต้องเชื่อเลย ไม่เห็นต้องเชื่อเลย
ถึงเวลาเธอต้องโตเป็นสาว
จะเหงาเดียวดายไปทำไมคนสวย
มาให้ผมช่วยดีกว่า







***
คนซึนเขาก็จะรุนแรงหน่อยๆ เนอะ กลบเกลื่อนฟามรู้สึกตั่งต่าง แหมมมม
จะเห็นว่าที่บ้านเนี่ยพี่โยกับน้องแพค่อนข้างเอาแต่ใจทั้งคู่เลย
แล้วเขาจะมาปรับกันยังไงน้อ (เราก็ยังไม่ได้คิดค่ะ /โดนตบ)
ฝากเอาใจช่วยล่วยน้าาาา แบ๊วๆ <3
แวบมาได้อีกตอนค่ะ อย่างที่บอกว่าจะพยายามมาถ้ามีเวลานะคะ
เดี๋ยวก็ไฟนอลแล้วอาจจะไม่มีเวลาเนอะ
ตอนนี้ก็งานกองท่วมหัวค่ะแต่ทนความคิดถึงพี่โยไม่ไหว
เห็นโพสิชั่นพี่โยใน JBJ ก็กุมใจเหมือนกันค่ะ ฮือออ
Anyway เรือรักกระดาษของเราจะแล่นต่อไป
รักซำเหมอ
เจอกันตอนหน้านะคะ
ป.ล. เพลงมาม้าบอกของ Ammy นะคะ เพลงน่ารัก เอ็มวีดี โอ๊ยดีจริงๆ
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #266 GinG- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 08:59
    คนเอาแต่ใจสองคนมาเจอกัน -////-
    มันต้องรักกันขนาดไหนถึงไปด้วยกันรอดขนาดนั้น
    ชอบประโยคพี่โยที่บอกว่า ลุ้นอยู่ว่าแพจะจำได้มั้ย คนแอบชอบก็จะมีเรื่องให้ลุ้นให้กระชุ่มกระชวยใจอะ -////-
    #266
    0
  2. #201 baconjelly2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 14:03
    แอร้ยยยยยยยยย
    #201
    0
  3. #181 bobbikim (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 12:21
    พี่โยน่ารัก
    #181
    0
  4. #171 -❀imnickii' (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 21:09
    ฮรุกกกกกก ตะมายน้องแพเขินรุนแรงงง แต่กลุ่มพี่โยคือชงเข้มมากค่ะ กัว5555555555
    #171
    0
  5. #163 Sora.sara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 14:22
    หยอดได้แบบเขินนนนนนนน
    #163
    0
  6. #125 bangearn.mb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 06:56
    หลงกั๋วน่ารักกกกก แอคแทคแรงงงง
    #125
    0
  7. #120 a.aum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:21
    แงงพี่กั๋วน่ารักกแรงงงงงงง. นุ่งแพ หึงละหรอลูกก
    #120
    0
  8. #63 ZunGMiiN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:44
    เเต่งต่อนะคะ เราอ่านเเล้วอมยิ้มได้ตลอดเลย ทำให้เราหายเครียดจากที่ทำงานด้วย ขอบคุนมากๆจริงๆนะคะ
    #63
    0
  9. #48 nexq (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:32
    ขอโยห่อกลับบ้านได้มั้ยคะฮือออออออเขิง
    #48
    0
  10. #47 Nanharuda (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:21
    โอ้ยพี่โยมึนด้วยกวนด้วยแหละใช่มะ5555555 แต่เราก็รักพี่โยเด้อออ อิ้อิ้ น้องแพหนูเจอคนไม่ปกติเข้าไปเขินเลยล่ะสิ พี่ก็เขินรู้กกกก
    #47
    0
  11. #44 ... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 01:26
    โอ๊ยยยยย น่ารักกกก อยากได้พี่โยคนซึนสักคน55555555555
    #44
    0
  12. #43 maimes' ❀ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 00:51
    ฮืออออน่ารักมากกอไก่ล้านตัว น้องแพนี่สมเป็นน้องแพจริงๆ ขำตอนโยนส้อมไปกลางวงน้องสายโหดโดยแท้ แค่ตอนเขินน่ารักกกกก >< พี่โยจีบน้องได้แบบธรรมดาแต่ว่าโดนทุกเม็ดเลยค่ะเข้ากลางใจเขินแทนน้องแพไปอีก 555555555 เป็นกำลังใจให้นะคะ :)
    #43
    0
  13. #42 16062535 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 18:27
    เขินนนนนนนน
    #42
    0
  14. #40 `พ่อเสือ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:23
    ตู้มมมม พี่โยได้ไปสิบแต้ม!!
    ประโยคสุดท้ายนั่นคิลจริงๆ คือถ้าเป็นแพเราก็เขิน
    นึกภาพตามตอนพี่โยถอดแมสนี่ โอ่ยยยย มันต้องเท่มากๆแน่เลย><
    #40
    0
  15. #36 tsllln (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 13:09
    น้องแพรุนแรงจังลูกก แต่เกลียดการแซ็วของกลุ่มพี่แกมาก ก่อการรักไปอี๊กก 555555 น้องแพเขินแล้วว ถ้าพี่โยรู้ว่าน้องแพเขินเพราะพี่เขาจะรู้สึกยังไงง ขนาดคนอ่านยังรู้สึกฟินเลยค่ะะ ฮื่ออ ;///;
    #36
    0
  16. วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 10:53
    ไม่รู้จะขำโยหรือขำแพ แต่ที่รู้ๆ ขำฉากปาซ้อม ก่อการรักกกกก
    #34
    0
  17. #33 Bellpm bpm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 09:34
    ถ้าเจออีพี่โยเป็นนี่ก็หัวร้อนเหมือนกัน คนอะไร55555555555 แต่น้องแพเขินแล้ว ฮื่ออออ น่ารักกกกก
    #33
    0
  18. #32 Gnot_N (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 07:31
    เขินพี่โย แงงง ;-; ชอบความสัมพันธ์ของพี่โยกับน้องแพที่ค่อยๆเป็นค่อยๆไป น่ารักมากๆๆๆ นี่เราเขินเหมือนตัวเองเป็นน้องแพเลย 5555 เป็นกำลังใตให้ไรต์นะฮับ สู้ๆค่า
    #32
    0
  19. #31 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 02:29
    ฮือน้องแพของคูมแมมมมมม่
    #31
    0
  20. #30 Khunoh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 02:29
    ลุ้นว่าจะรักกันยังไง รออ่านตอนที่เขาค่อยๆปรับตัวนะคะ ยัยน้องแง้วๆ
    #30
    0
  21. #28 som♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 01:34
    แงงงงงงง เขิงงงงงง
    #28
    0
  22. #27 amoryix (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 01:34
    ฮืออออเขินอิพี่โยจังเลยขยันบอกชอบน้องแพจังเลยนะคะโดนปาส้อมใส่ยังทนได้แง น่ารักๆๆๆๆๆๆๆ สู้ๆนะคะไรท์ไม่เคยเจอเรื่องไหนน่ารักขนาดนี้เลยฮือ ขอบคุณฟิคดีๆนะคะจะติดตามเรื่อยๆเล้ย;-;
    #27
    0
  23. #26 Baejinjin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 01:31
    พี่โยนี่ก็ขยันบอกชอบแพจังเหวยยยย แพคงต้องเปลี่ยนแอร์ที่บ้านแล้วแหละเหมือนอากาศจะร้อนขึ้นเรื่อยๆเลยอ่ะ;_; 555555555555555ตลกที่เห็นยงกุกในจบจ. กุมใจเหมือนกันค่ะไรท์ แต่เราจะเป่าเรือกระดาษของเราอย่างไม่ท้อ!!!! สู้ค่ะ (อ่านตั้งแต่ในจอยมาเรื่อยๆจนมีเป็นเรื่องแล้วไม่ค่อยได้เม้นให้กำลังใจเลย ขอโทษงับ-/\- แอบบอกว่ารักไรท์ได้เป่า เขินนนน มาแต่งให้อ่านเรื่อยๆเลยนะ แงง?มารับกำลังใจจากเค้าด้วย ฮืออออ)
    #26
    0