ที่สุดในโย (กุกนยอง)

ตอนที่ 4 : 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 ต.ค. 60


















04
     
     

     "แม่ออกไปช่วยป๊าก่อนนะแพ อุ่นกับข้าวเสร็จอย่าลืมปิดแก๊สนะลูก" แม่ที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวบอกกับลูกชายที่ยังนอนอ่านการ์ตูนอยู่บนโซฟาด้วยความสบายใจ มืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็หยิบขนมที่วางอยู่บนโต๊ะเข้าปากไปด้วย

     "ได้ยินที่แม่บอกไหมเนี่ยแพ" คนเป็นแม่หยุดยืนถามเมื่อไม่มีปฏิกิริยาตอบรับจากคนตัวเล็ก

     "แพ!" เสียงเรียกชื่อดังขึ้นก่อนที่คนที่นอนอยู่จะค่อยๆ ลดหนังสือในมือลงแล้วดีดตัวขึ้นนั่ง

     "ได้ยินแล้วคร้าบบบบบบ" ลูกชายตัวแสบตอบรับเสียงหวานเมื่อเห็นว่าแม่เริ่มโกรธ จริงๆ แพได้ยินตั้งแต่แม่บอกครั้งแรกแล้วล่ะ แต่คนตัวเล็กชอบแกล้งให้แม่หงุดหงิดเล่นไปงั้น

     "อย่าลืมเอาข้าวให้ตึ๋งนะ"

     "จ้า รู้แล้วจ้า"

     "ล็อกบ้านดีๆ ด้วย ใครมาเคาะไม่ต้องเปิดนะ ถ้าแม่ให้พี่ที่ร้านมาเดี๋ยวแม่โทรบอกก่อน"

     "แม่ไม่ต้องไปช่วยป๊าที่ร้านแล้วก็ได้มั้งถ้าจะห่วงแพขนาดนี้ อยู่ด้วยกันที่บ้านนี่แหละ" แพบอกพร้อมกับทำหน้าแหย แม่ยกมือขึ้นเขกหัวคนตัวเล็กเบาๆ ก่อนจะเดินไปที่ประตู

     "อย่าลืมล็อกบ้าน" แม่หันมาย้ำอีกครั้งจนคนตัวเล็กต้องเดินตามไปล็อกประตูให้รู้แล้วรู้รอด แพโบกมือให้แม่ก่อนจะเดินกลับมาปิดทีวีแล้วเดินขึ้นห้องนอน



     แพทิ้งตัวลงบนเตียงก่อนจะหยิบโน๊ตบุ๊กที่วางอยู่ข้างตัวมาเปิดเพื่อดูการ์ตูน ประตูห้องที่แง้มไว้ถูกเปิดออกอีกครั้งพร้อมกับตึ๋งที่ก้าวเข้ามาในห้อง พิทบูลตัวอ้วนทิ้งตัวนอนลงข้างเตียงอันเป็นที่ประจำก่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดัง

     เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นเป็นระยะเมื่อมีฉากที่คนตัวเล็กชอบใจ ไม่รู้ว่าแพนอนดูการ์ตูนแบบนี้มานานเท่าไหร่แต่ก็เริ่มหิวขึ้นมานิดๆ แล้วล่ะ

     คิดได้แบบนั้นมือบางก็ตัดสินใจวางโน้ตบุ๊กไว้ที่เดิมก่อนจะลุกจากเตียงเพื่อลงไปอุ่นกับข้าวกินที่ห้องครัว แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวออกจากห้องไฟฟ้าทั้งบ้านก็ดับพรึบลง ไม่ใช่แค่บ้านของแพแต่บ้านหลังอื่นๆ ในซอยก็ดับด้วย

     คนที่ยืนอยู่ปลายเตียงหน้าถอดสีทันทีเมื่อต้องเผชิญกับความมืดเพียงลำพัง-- โอเค ถึงจะมีไอ้ตึ๋งที่ยืนหอบแฮกๆ อยู่ข้างๆ แต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดีไม่ใช่หรือไง แพเปิดประตูออกก่อนจะวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว ไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือติดมือมาด้วย

     ตึง! พลั่ก! โครม!

     "โอ๊ยยยยยยยยยยย!!!" คนตัวเล็กแผดเสียงดังลั่นบ้านหลังจากก้าวลงบันไดไม่กี่ก้าวก็พลาดจนต้องมานอนกับพื้นแบบนี้

     โฮ่งๆ

     เสียงของไอ้ตึ๋งที่วิ่งตามลงมาติดๆ ดังขึ้นเมื่อเห็นเจ้านายอยู่ในสภาพเละเทะไม่เป็นท่า

     "ขาแพจะหักไหมอะตึ๋ง ฮืออออ" คนเป็นเจ้านายครวญครางออกมาด้วยความเจ็บปวด 

     ทำไมถึงซวยขนาดนี้วะ!

     โฮ่ง

     เจ้าตูบขานรับ ซึ่งแพจะติต่างไปว่ามันให้กำลังใจละกัน

     คนซุ่มซ่ามค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ขาไม่ได้หักอย่างที่กลัว ร่างบางพาตัวเองออกจากบ้านท่ามกลางความมืดไปด้วยความทุลักทุเล นาทีนี้แพไม่กลัวผีเผออะไรทั้งนั้นแหละ รอดตายมาได้ก็บุญแล้ว

     ในซอยตอนนี้มีลุงๆ ป้าๆ ออกมายืนอยู่หน้าบ้านกันสามสี่คน อาจเพราะตอนนี้ยังเป็นช่วงหัวค่ำ หลายๆ บ้านเลยอาจจะยังไม่กลับกัน แพส่งยิ้มแหยๆ ให้กับลุงป้าที่ทักทายก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงที่ม้าหินอ่อนหน้าบ้าน

     แพเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือก่อนจะพบว่าที่หัวเข่าเหมือนจะมีรอยช้ำนิดหน่อย นิ้วเรียวจิ้มลงไปบนรอยนั้นก่อนจะต้องรีบชักนิ้วออกเพราะความเจ็บจี๊ดที่แล่นเข้ามา

     อยากไปหาป๊ากับแม่ใจจะขาด แต่จะเดินไปก็ไม่ใช่ใกล้ๆ จักรยานก็ยางแบน มอ'ไซค์ก็ยังขับไม่เป็น ยิ่งคิดแพก็ยิ่งอนาถชีวิตตัวเองจนอยากเอาหัวมุดท่อตายเดี๋ยวนี้ซะเลย

     คนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะกดเข้าแอพลิเคชันไลน์ ส่งข้อความหาเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิตเพื่อระบายความรู้สึกแย่ที่เพิ่งเจอมา


20.19 น.
แพ
อีวี่ T T
20.29 น.
หน่องวี่
มีไรจ๊ะ
แพ
ทำไมตอบกูช้า
หน่องวี่
กูก็มีการมีงานไหมล่ะ
มึงแหละเฝ้าแชทกูเหรออีฝัก
แพ
มึง ซอยบ้านกูไฟดับ
แล้วป๊ากับแม่ออกไปขายเตี๋ยวแล้วอะ
กูกลัว T T
หน่องวี่
โหย
วังเวงแทน
มึงก็นั่งอยู่ในห้องมืดๆ อะนะ
แพ
กูรีบวิ่งลงมาหน้าบ้านอะ
ตกบันไดด้วยอีเหี้ย
T T
     
พอพูดถึงแพก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่แผลขึ้นมาเลย



หน่องวี่
แล้วเป็นไรมากไหม
เด๋อนักนะมึงนี่
อยู่โรงเรียนเปรี้ยวชิบหายแต่เสือกกลัวความมืด
แพ
กูไม่ได้กลัวความมืด
กลัวอย่างอื่น
หน่องวี่
ผี?
แพ
อีเวงงงงงง
ห้ามพูด
หน่องวี่
มึงอย่ามาเป็นคนจินตนาการสำคัญกว่าความรู้อะไรตอนนี้
ไฟจะมาเมื่อไหร่เนี่ยรู้ป่ะ
แพ
เห็นเขามาซ่อมเสาอยู่นะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเสร็จตอนไหน
หน่องวี่
นอนหน้าบ้านแหละมึง
ไอ้ตึ๋งอยู่ไหน
แพ
หมอบอยู่ข้างกูเนี่ย
หน่องวี่
นั่นไงมีเพื่อนละ
แพ
ถ้าไม่ติดว่ามึงเป็นเพื่อนกูจะด่าว่าอีห่าแล้วนะ
หน่องวี่
ขนาดนี้มึงก็เดินมาด่าหน้าบ้านเลยมะ
แพ
รถสองแถวหมดแล้วไหมล่ะ
หน่องวี่
อย่าปากดีกับกรูส์นะคะนะ
มึงๆ
แม่กูเรียกกินข้าวว่ะ
แพ
เอ้า อย่าทิ้งกู
ทำไมบ้านมึงแดกข้าวดึก
หน่องวี่
เสือกไรล่ะ
วิถีชีวิตกูมะ
กูต้องหยุดสนทนากับมึงแบบแจ่มจะแด้มแจ่มว้าว ณ บัดนาวแล้วล่ะเพื่อน
แพ
อีวี่ T T
แดกไปเล่นไปไม่ได้เหรอ
หน่องวี่
มึงอยากให้อังกอร์สิงแม่กูเหรอ
เสมือนท้องฟ้าวิปริตแปรปรวนทันใด
แพ
จะไปจริงๆ เหรอมึง T T
หน่องวี่
เดี๋ยวรีบแดกรีบมา
ตอนนี้กูต้องวาร์ปแล้ว
โชคดีจ้ะสหาย
แพ
ฮือออออออออออ T T


     คนโดนเพื่อนทิ้งถอนหายใจออกมาเสียงดังอีกครั้งเมื่อเพื่อนสนิทเพียงหนึ่งเดียวไปจริงๆ นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ไปมาอย่างไม่มีจุดหมาย แพก็แค่อยากอยู่บ้านแบบสงบๆ สักวันมันยากมากหรือไงห๊ะ

     ไลน์~

     ชื่อไลน์ที่คุ้นเคยเด้งขึ้นด้านบนของหน้าจอโทรศัพท์ ไม่รู้ว่าเรียกคุ้นเคยได้ไหม แพกับเขารู้จักกันมาเกือบหนึ่งเดือนแล้วแต่เหมือนยังไม่มีอะไรคืบหน้าสักที ซึ่งตัวแปรสำคัญที่ทำให้ความสัมพันธ์ไม่ไปไหนก็คือแพเองนี่แหละ แต่อีกคนก็ไม่รู้จักท้อสักที จนคนที่ถูกตื๊อจะเป็นฝ่ายท้อเองซะแล้ว
     

20.35 น.
โย
:)
แพ
อะไรมึง
โย
วันนี้ตอบเร็วจัง

     เห็นไหมล่ะว่าไอ้รุ่นพี่บ้านี่มันน่าหงุดหงิดแค่ไหน เริ่มบทสนทนามาก็ไร้เสน่ห์สุดๆ แล้ว

แพ
เรื่องมากเนอะ
พูดมากเดี๋ยวก็บล็อกซะ
โย
วันนี้มาโรงเรียนสาย
แพ
เห็นด้วยเหรอ
ประธานสีหรือประธานเสือก
โย
เหมือนเป็นคำด่า
แพ
โอ๊ย จะไปไหนก็ไปไป
โย
น้องวี่บอกว่าให้มาคุยเป็นเพื่อน
บอกว่าแพกำลังตกอยู่ในอันตราย
แพ
เพ้อเจ้อ
แล้วมันบอกให้พี่ทำอะไรพี่ก็ต้องเชื่อมันเหรอ
     
     อยากปั่นจักรยานไปจิกหัวเพื่อนมาเขย่าๆ สักร้อยที ไม่รู้ชาติที่แล้วมันเป็นคนคิดค้นกาแฟหรือเปล่า ชงจนแก้วจะแตกอยู่แล้ว

โย
อือ
น้องวี่บอกถ้าอยากจีบแพต้องทำแบบนี้แหละพี่
แพ
กูไม่รักใครง่ายๆ หรอกนะ
อย่าคิดจะซื้อใจกูในยามยาก
โย
ทีไอ้ต้นยังรักเลย
แพ
แล้วทำแมะ
ใครก็ได้ที่ไม่ใช่มึงก็รักหมดแหละ
แล้วอย่ามาสามหาวเรียกพี่เขาว่าอ้งไอ้
โย
ทำไม
แพ
โว้ย
อะไรกับกูนักหนาเนี่ย
โย
แล้วตกอยู่ในอันตรายอะไร
โดนจับไปเรียกค่าไถ่เหรอ
แพ
ถ้าเป็นอย่างที่มึงว่ากูคงเอาเวลาที่คุยกับมึงไปโทรหาตำรวจ น่าจะเป็นประโยชน์มากกว่า
โย
แล้วเป็นอะไร
แพ
ที่บ้านไฟดับ
โย
กลัวผีล่ะสิ
แพ
ล่ะสิพ่อมึง
และห้ามพูดคำว่าผีโว้ย!!!!
โย
กลัวจริงๆ ด้วย
แพ
เออ กูกลัว
แล้วมึงจะทำไม
จะล้อกูเหรอ
โย
ไม่ล้อ
บ้านอยู่ไหน
แพ
ถามเพื่อ?
จะมาเผาบ้านกูใช่ไหม
โย
ปัญญาอ่อนเหมือนกันนะเนี่ย
แพ
อีเหี้ยแม่ง
รู้สึกเจ็บคูณสิบพอเป็นมึงด่า
โย
บ้านอยู่ไหน
แพ
อยู่บนโลกใบนี้
โย
มีใครยืนอยู่ข้างหลังหรือเปล่าน่ะ
ตัวเปื้อนเลือด หน้าเละไปหมดเลย
เขากำลังชะโงกหน้ามาแล้วนะแพ
แพ
อีเหี้ยพี่โยยยยยยยยยยยยย T T
มึงอย่ามาไม้นี้กับกู
โย
บ้านอยู่ไหน
แพ
มึงถามกูสามรอบแล้วนะ
โย
ก็ตอบมาเถอะน่า
แพ
แม่งนี่
ซอย 9 หลังตลาดแม่พี่อะ บ้านหลังท้ายซอย
โย
อ้าว อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง
แพ
จะเซอร์ไพรส์อีกนานไหม
มึง
ที่ถามนี่
จะมาอยู่เป็นเพื่อนกูใช่ไหม
โย
ห้านาทีถึง
ไม่ต้องซาบซึ้งมากนะ
ทำตัวไม่ถูก
แพ
อีสัส!
รีบมาเลยมึง


     "เฮียจะไปไหน" น้องชายที่นั่งเล่นเกมอยู่หน้าทีวีถามขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อเห็นพี่ชายวิ่งลงมาจากบนบ้านพร้อมแกว่งกุญแจรถในมือ

     "ไปเซเว่น" คนเป็นพี่ตอบ

     "เฮ้ย ยีนส์ไปด้วยๆ" น้องชายบอกด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้นยืนแต่ก็โดนโยเบรกไว้ก่อน

     "จะเอาอะไรก็ฝากมา ไม่ต้องไป หนักรถ"

     "อยากได้หลายอย่าง"

     "เรื่องมากก็ให้ม๊าพาไปละกัน กูไปละ"

     "โอ๊ยไอ้เฮีย ชีสไบท์สอง โค้กขวด"

     "เดี๋ยวซื้อมาให้"

     "อย่าลืมเด้อ ไม่งั้นโกรธ" ยีนส์ย้ำอีกครั้ง ไม่อยากบอกว่าหน่วยเก็บความจำของพี่ชายเขาฟอร์แมตตัวเองเร็วยิ่งกว่าอะไร หลายครั้งขนาดย้ำแล้วย้ำอีกเฮียก็ยังลืมสิ่งที่เขาบอกอยู่ทุกครั้ง

     "เออๆ ไม่ลืม"

     พี่ชายตอบก่อนจะรีบเดินตรงไปยังรถมอ'ไซค์ที่จอดอยู่ ที่ต้องรีบขนาดนี้เพราะโยไม่อยากให้ใครบางคนรอนาน จะบอกว่าแพมีอิทธิพลกับความรู้สึกโยก็ได้ ถึงจะฟังดูเลี่ยนแต่มันก็คือความจริง...

     แต่จะว่าไปเมื่อกี้น้องชายเขามันฝากซื้ออะไรบ้างนะ





     รถมอเตอร์ไซค์ที่ไม่คุ้นตรงเข้ามาจอดที่หน้าบ้านหลังสุดท้าย คนที่นั่งคร่อมอยู่บนมอเตอร์ไซค์จัดการดับเครื่องก่อนที่ไฟหน้ารถจะดับลง คนตัวเล็กที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่เงยหน้าขึ้นมองก่อนที่ร่างสูงจะถอดหมวกกันน็อคออก

     หน้าง่วงๆ และผมที่ไม่เป็นทรงของคนตัวสูงทำให้แพจำได้ทันทีว่าเขาเป็นใคร โยเดินตรงมาทางคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ม้าหินอ่อน มือข้างนึงถือหมวกกันน็อค ส่วนอีกข้างถือขนมจีบซาลาเปา

     "ไหนบอกห้านาทีไง" คนที่นั่งอยู่ก่อนทัก คนตัวสูงยกข้อมือซ้ายขึ้นดูนาฬิกาก่อนจะตอบ

     "เหลืออีกตั้งสามสิบวิ"

     โยวางหมวกกันน็อคลงบนโต๊ะก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนม้าหินอ่อนอีกตัว คนตัวสูงยื่นถุงขนมจีบซาลาเปามาตรงหน้าคนตัวเล็ก แพส่ายหัวเบาๆ แทนคำตอบ ถึงแม้จะรู้สึกหิวแต่แพจะไม่ยอมกินของของคนตรงหน้าเด็ดขาด

     โฮ่งๆ ๆ

     ตึ๋งที่นอนหมอบอยู่ใต้โต๊ะลุกขึ้นยืนก่อนจะเห่าเสียงดังเมื่อเห็นคนแปลกหน้า พูดก็พูดเถอะ ถ้ามึงจะเห่าดีเลย์ขนาดนี้ก็ไม่ต้องเกิดเป็นหมาแล้วไอ้ตึ๋ง!

     "กัดไหมอะ..." คนที่นั่งอยู่อีกฝั่งถามขึ้นก่อนจะยกเท้าวางบนที่นั่ง

     "กัด"

     "แล้วกัดเจ็บไหม" คนตัวสูงถามต่อ

     "ไม่รู้! ไม่เคยโดนเว้ย" แพบอกด้วยความหงุดหงิดนิดๆ

     ที่ตอบไปแบบนั้นก็เพราะอยากดูปฏิกิริยาของคนตรงหน้า แต่รีแอคชั่นทื่อๆ แบบนั้นมันทำให้แพหงุดหงิดจริงๆ ในชีวิตไอ้พี่นี่ไม่เคยตกใจอะไรเลยเหรอ

     "ตึ๋งกินขนมจีบได้ไหมแพ" โยถามขึ้นเมื่อหมาหน้าดุเดินตรงไปทางคนตัวสูงที่มีของกินในมือแล้ว หางสั้นกุดของหมาอ้วนกระดิกรัวๆ เมื่อได้กลิ่นอาหาร จะว่าไปตึ๋งก็ยังไม่ได้กินข้าวนี่นา

     "ให้มันกินไปเหอะ มันยังไม่ได้กินข้าวเลย สงสัยจะหิว" แพตอบพร้อมกับมองเพื่อนตัวอ้วนที่เคี้ยวขนมจีบด้วยความเอร็ดอร่อย

     "ถ้าแพหิวกินได้เลยนะ" โยบอกพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเลื่อนถุงขนมจีบมาตรงหน้าแพ

     "ไม่อะ ไม่ชอบขนมจีบ" คนตัวเล็กตอบ ไม่เชิงไม่ชอบซะทีเดียว แต่ถ้าเลือกได้แพก็ไม่อยากกินเท่าไหร่

     "จริงเหรอ" คนตัวสูงถามด้วยความแปลกใจ แพจ้องหน้าอีกคนด้วยความไม่เข้าใจก่อนโยจะพูดต่อ

     "แล้วชอบโยจีบไหม"

     แพชะงักไปเล็กน้อยหลังได้ฟังสิ่งที่คนตรงหน้าพูด ถึงแม้จะมืดจนไม่เห็นแววตาของคนพูด แต่ก็ไม่ได้มืดถึงขนาดมองไม่เห็นมุมปากของคนตัวสูงที่ยกยิ้มอยู่

     อ่า ไอ้พี่บ้านี่มันไม่ได้มึนสักหน่อย

     "มันคือของกินหรือไงล่ะ" คนตัวเล็กบอก อยากจะสั่งให้ไอ้ตึ๋งงับเข้าที่ขาสักทีที่บังอาจทำให้แพเสียศูนย์ไปห้าวิฯ แต่คงจะไม่ได้ เพราะดูเหมือนตอนนี้จะกลายเป็นเพื่อนซี้กันไปซะแล้ว

     "แล้วชอบหรือเปล่าล่ะ" คนตัวสูงยังถามต่อ

     "ถ้าไม่ชอบแล้วจะทำไม"

     "ก็ไม่ทำไม" โยตอบก่อนจะจิ้มขนมจีบเข้าปาก

     "..."

     "..."

     "ไม่ได้ไม่ชอบละกัน" คนตัวเล็กตอบเสียงเบาเหมือนคุยกับตัวเอง คนที่เคี้ยวขนมจีบอยู่หลุดยิ้มออกมาทันทีเมื่อได้ฟังสิ่งที่คนตัวเล็กบอก

     "เมื่อไหร่ไฟจะมาสักที ร้อน!" แพบอกก่อนจะยกมือขึ้นมาพัดหน้าเบาๆ

     ทั้งๆ ที่ปากบอกว่าร้อนแต่ทำไมมือเย็นขนาดนี้เนี่ยแพ





     เสียงเฮจากผู้คนในซอยดังขึ้นหลังจากความสว่างกลับมาเยือนซอย 9 อีกครั้ง แพหันกลับเข้าไปมองในบ้านก็พบว่าไฟในบ้านก็ติดแล้วเช่นกัน คนตัวเล็กหันกลับมาหาคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

     "ไฟมาแล้ว!"

     รอยยิ้มของคนตรงหน้าทำดาเมจกับโยอีกแล้ว เหมือนคนตัวเล็กจะรู้ตัวว่ากำลังถูกจ้องเลยหุบยิ้มไปซะดื้อๆ

     "งั้นกลับแล้วนะ" โยบอกก่อนจะลุกขึ้นยืน ไม่ลืมที่จะหยิบหมวกกันน็อคขึ้นมาใส่ด้วย

     "อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม" คนโตกว่าหันมาถามอีกครั้ง

     "ได้ดิ กลับ...ดีๆ ละกัน" แพบอกก่อนจะลุกขึ้นยืนบ้าง โยยิ้มให้คนตัวเล็กก่อนจะเดินไปยังมอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่ ขายาวขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ด้วยความทะมัดทะแมง คนตัวสูงโบกมือให้แพอีกครั้งก่อนจะขับรถออกไป

     คนตัวเล็กมองตามอีกคนจนไฟท้ายรถหายไปจากสายตาถึงยอมเดินเข้าบ้าน

     แพนั่งรอข้อความจากคนที่กลับบ้านไปแล้วแต่ก็ยังไม่มีเสียงแจ้งเตือนใดๆ ดังขึ้น จนคนตัวเล็กทนไม่ไหวต้องเป็นฝ่ายทักไปก่อน เหอะ ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นฝ่ายเข้าหาแพก่อนแท้ๆ แต่ทำไมแพต้องถึงเป็นคนทักเขาไปก่อนด้วย


22.07 น.

แพ
ขอบใจนะ
ที่มาอยู่เป็นเพื่อน

22.10 น.

โย
ดีใจล่ะสิ
แพ
ดีใจอะไร
กูเฉยๆ เหอะ เฉยแบบเฉยมากกกกกก
ไม่ได้ยินดีปรีดาอะไรทั้งนั้น
โย
ที่ไฟมาแล้ว
ยังพิมพ์ไม่จบเลย
แพ
อ๋อ
เออ ก็ต้องดีใจอยู่แล้วมะ
โย
ไฟดับแล้วเห็นดาวชัดดี
แพ
งั้นคราวหลังก็ขอให้ดับบ้านพี่ละกัน
พี่จะได้นั่งดูดาวให้ตาแหกไปเลย
โย
นั่งดูคนเดียวไม่ค่อยหนุก
แพ
พี่ก็ดูไปเต้นไก่อย่างถูกเผาไปจะได้สนุก
โย
ตอนนั่งดูกับแพไม่เห็นต้องเต้นไก่ย่างถูกเผาเลย
แต่สนุกดี
แพ
แต่กูไม่สนุก
โย
ทำไมล่ะ

     คนตัวเล็กนิ่งคิดคำตอบเมื่อถูกถามแบบนั้น

     ที่ไม่สนุกเพราะทำตัวไม่ถูกเวลามึงจ้องมาไงล่ะไอ้พี่โย คนตัวเล็กคิด

     แต่แพไม่มีทางพิมพ์อะไรแบบนั้นตอบกลับไปแน่นอน ก็แค่ทำตัวไม่ถูก ไม่ได้รู้สึกเขินหรืออะไรสักหน่อย อย่าเข้าใจผิดล่ะ

แพ
เพราะอยากนั่งดูกับพี่ต้นมากกว่า


     ชื่อของบุคคลที่สามถูกยกขึ้นมาทันทีเมื่อแพกำลังจนมุม แพไม่รู้หรอกว่าอีกคนจะรู้สึกแย่หรือเปล่า บางทีอาจจะไม่

     เพราะเขาคงไม่ได้ชอบแพขนาดนั้น


โย
อ๋อ
แพ
เข้าใจง่ายดีเนอะ

     คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจนิดหน่อย ที่จู่ๆ อีกคนก็เงียบไปดื้อๆ

     นี่! เขาไม่ควรให้แพเป็นคนปิดแชทสิ


โย
https://www.youtube.com/watch?v=HHjFEQY9XR8
ให้
เพราะดี

     คนที่เงียบไปส่งข้อความกลับมาอีกครั้งพร้อมลิงค์วิดีโอจากยูทูป คนตัวเล็กไม่รอช้ารีบคลิกลิงค์เข้าไปทันที

     อินโทรของเพลงดังขึ้นหลังจากวิดีโอดาวน์โหลดเสร็จ

     นิ้วของคนตัวเล็กกดเพิ่มเสียงขึ้นอีกเมื่อเสียงร้องดังขึ้น รอยยิ้มถูกแต้มบนใบหน้าหลังจากได้ฟังสิ่งที่ใครอีกคนส่งมา

อาจจะมีดวงดาวตั้งมากมาย ที่ช่างมีความหมายให้เธอมอง
แต่จะมีดวงไหนที่ลอยล่อง มาประคองข้างกาย

     เสียงแจ้งเตือนจากเฟซบุ๊กดังขึ้นเมื่อบุคคลที่แพตั้งเป็นเพื่อนสนิทโพสท์อะไรบางอย่าง นิ้วเรียวกดเข้าไปดูก็พบว่าคนนั้นก็คือพี่ต้นที่แพกับวี่บูชานักหนา

     แต่ตอนนี้รุ่นพี่ที่แพชอบเขาก็คงมีความสุขกับดวงดาวของเขาเหมือนกันล่ะมั้ง

     นิ้วโป้งของคนตัวเล็กกดไลค์ลงบนรูปของรุ่นพี่แอบปลื้มมาแสนนาน ข้างๆ ของพี่ต้นคือรุ่นพี่ผู้หญิงที่น่าจะอยู่โรงเรียนเดียวกัน หลับตามองก็ยังรู้ว่าทั้งสองคนเป็นอะไรกัน

     น่าแปลกใจที่แพไม่เจ็บเลยสักนิด

     เพราะอะไรกันนะ

อย่างเช่นฉันคนนี้ที่รักเธอ แค่ลองมองซักครั้งจะได้ไหม
อาจไม่ดูดีเท่าดาวดวงใด แต่ฉันอยู่ใกล้กว่าดาว

     อาจเพราะว่าแพไม่ใช่คนโรแมนติก คนตัวเล็กไม่เคยอินกับการดูดาวหรือจ้องมองดวงจันทร์ทั้งคืนเพื่อให้กลายเป็นนักกวี แพไม่ได้ใฝ่ฝันจะเป็นนักบินอวกาศเพื่อขึ้นไปใกล้ดวงดาวที่หลงรักแบบที่หลายคนต้องการ

     แพก็แค่แพ...

     ที่มีความสุขกับสิ่งที่จับต้องได้ ได้แหงนมองบนฟ้าบ้างเป็นครั้งคราวพอให้หายเหนื่อย แค่นี้ก็พอแล้ว


22.27 น.

แพ
ทำมาเป็นให้กู
ซื้อลิขสิทธิ์เขาหรือยังเหอะ!!!



ดาวส่องแสงมาทั่วทุกแห่ง แบ่งความรักให้ทุกคน แต่ฉันคนนี้มีรักทั้งใจ
เก็บเอาไว้...ให้เพียงเธอ


TBC





***
เราชอบโยจีบนะคะ ไม่เอาซาลาเปาก็ล่าย แงงง
ตอนนี้ใช้เวลาไปสองวันเลยค่ะ ไม่ได้แตะบรรยายนานต้องเคาะสนิมกันเลยทีเดียว
หลังจากนี้อาจจะไม่ค่อยได้แวบมาแล้วนะคะ โควตาวันหยุดหมดแล้ว
สถานีต่อไปไฟนอลนั้นฉันตาย T T
แต่ถ้ามาได้ก็จะมาเรื่อยๆ ค่ะ อยากปิดเทอมแล้ว ฮือ
ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวมาแก้นะคะ
เอนจอยรีดดิ้งเด้อ
รักซำเหมอ
<3

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #278 mybanyboem (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:46
    ได้ซื้อชีสไบท์กับโค้กไปให้ยีนส์ไหมนั่นอะพี่โย55555555
    #278
    0
  2. #267 GinG- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 09:13
    พอพี่โยเปิดโหมดอบอุ่น น้องแพก็ละลายเลย
    งื้อออออ เขินนั่นแหละ พูดไปว่าเขินคำเดียวก็จบ รับรองพี่โยไม่สงสัยใดๆ ต่อ เชื่อว่าคงระเบิดตัวเองทิ้งเลย #หน้าร้อนที่ไม่ใช่เดือนเมษา
    #267
    0
  3. #207 baconjelly2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 20:51
    ฮื่อออออออออออตายๆๆๆๆๆ
    #207
    0
  4. #193 SK_KAKPY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 15:15
    โฮร่ยยยย น่ารักมาเลยยยยยย พี่ดูซื่อๆแต่ร้ายนะคะะะ5555555 อบอุ่นใจมากเล็กน้อยๆแต่ดูใส่ใจน้อง
    #193
    0
  5. #189 นางฟ้าปีกม่วง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 23:10
    พี่โย ซื้อชีสไบท์กับโค้กให้น้องตัวเองยัง 555555
    #189
    0
  6. #185 piepierra (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 22:15
    พี่โยน่ารักเกิ๊น บื้อๆแต่น่ารักมาก น้องแพหนูเล่นตัวเยอะๆเลยลูก หมั่นไส้ความมึนพี่โยอ่ะ 55555
    #185
    0
  7. #172 -❀imnickii' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 21:16
    แพลูกกกกก สลับตัวกับพี่เถอะ พี่อยากโดนพี่โยจีบฮืออออออ
    #172
    0
  8. #164 Sora.sara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 14:36
    ปากแข็งเหลือเกินลูกกกกกกกกก
    #164
    0
  9. #126 bangearn.mb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 07:22
    น้องแพคนปากแข็ง น่ารักๆๆๆๆพี่โย
    #126
    0
  10. #121 a.aum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:48
    ยัยแพนจะไปซึนแจข่งกับที่เค้าหรอลูก
    #121
    0
  11. #64 ZungMiiN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:56
    ตอนนี้เป็นตอนที่เราชอบมากที่สุดเลยไรต์รู้ม้าาา



    ตอนอ่านจอยว่าฟินละนะ พอมาอ่านบรรยาย แม่มมมมึ๊งงงงงงงงง ดีจนต้องหาอะไรถ่วงเท้าไว้จะได้ไม่ลอย



    ❤❤❤❤❤❤❤❤
    #64
    0
  12. #62 Nanharuda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:25
    น้องแพรู้กกกก พี่โยเค้ามาแรงเหมือนกันนะ ฮืออพี่โยอบอุ่นสุด เขินจ้าา น้องแพพี่วางสิบบาทหนูมีใจแล้วไงงง
    #62
    0
  13. #61 16062535 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:12
    ละมุนจัง รอนะคะ
    #61
    0
  14. #60 Gnot_N (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 20:53
    ชอบจีบโยเหมือนกันนน แงงง อิฉฉาน้องแพจังเลยลูก ;-; หลงรักพี่โยขึ้นเรื่อยๆเหมือนแพเลย ไรต์แต่งเก่งมากๆนะฮับ เป็นกำลังใจให้อยู่นะคะ รักกก????
    #60
    0
  15. #59 Baejinjin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:38
    น้องแพพพพพพพ จริงๆก็ชอบโยจีบใช่ไหมรูกกกกกกกกก ฮือออออ นี่สินะจุดเริ่มต้นที่ทำให้แพมีพี่โยในชีวิตตตตตตต รักเรื่องนี้มากเลยอ่ะะะ
    #59
    0
  16. วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 05:02
    ความโยนั้น แง ชอบโยจีบด้วยค่ะ น่ารักจริง ของ how to อ่านยังไงไม่ให้ยิ้มความโยแพบนรถเมล์ด้วยค่ะ 55555555555555
    #58
    0
  17. #57 maimes' ❀ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 01:17
    เป็นตอนที่น่ารักสมเป็นพี่โยน้องแพจริงๆ พี่โยที่บ้านพี่มีแบบพี่อีกคนไหมคะน้องยีนส์เป็นแบบนี้ไ-ากได้บ้าง ฮืออออ ><
    เขินแล้วโยจีบ ฮืออเราก็ชอบโยจีบเช่นกัน น้องแพตอนเขินน่ารักซึนมานานมากแล้วจริงๆ เกรี้ยวกราดกลบเกลือนเก่งอีกต่างหากแต่แบบนี้แหละเป็นน้องแพที่น่ารักที่สุด
    สู้ๆ นะคะเป็นกำลังใจให้รอซัมเหมอเลยยย~
    #57
    0
  18. #56 xoxocoxonut (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 01:12
    อย่าหายไปนานนะคะไรท์ เราคิดถึง...พี่โย-,.-
    #56
    0
  19. #55 tsllln (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:42
    ฮื่อออ ชอบค่ะ น้องชอบโยจีบค่ะะ ;/////; เพลงฟีลกู๊ดเหมาะกับคำบรรยายมาก ไรท์แต่งเก่งมากก ชอบบบ
    #55
    0
  20. #54 MERBERRY* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:35
    น่ารักจังเลย >////< ไรท์เก่งมากๆๆๆ ผูกเรื่องกะจอยที่แต่งไว้เนียนสนิทเลย ไหนจะเพลงในแต่ละตอนที่ไรท์เลือกมาอีก ฮืออออ ชอบบบบ
    #54
    0
  21. #53 mys m (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:30
    เขียนดีมากๆเลยค่ะ ชอบมากเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ ????
    #53
    0
  22. #52 som♡ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:27
    ชอบเค้าแล้วล่ะสิน้องแพ
    #52
    0
  23. #51 mulbada (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:26
    ฮือออ รักนะคะ
    #51
    0
  24. #50 amoryix (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:24
    ฮืออออน้องงงน้องงงเริ่มชอบพี่โยแล้วใช่ ใช่แน่ๆน้องชอบพี่โยแล้วแต่ก็นะคนซึนก็แบบนี้แหละค่ะ55555555
    #50
    0
  25. #49 TripleN_1999 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:16
    น้องแพน่ารัก รีบกดฟังเพลงด้วย
    #49
    0