Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 9 : Chapter 7 ♥ เกลียดอะไร ได้อย่างนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 55























7

เกลียดอะไร ได้อย่างนั้น

 

สวัสดีค่ะ ทางร้านเราหาคู่เดตใหม่ให้คุณศศิพิมพ์ได้แล้วนะคะ ^^”

จะ...จริงหรอคะ

ใช่ค่ะ....

อยากกรีดร้องงงงง กรี๊ดดดดดด >O<!!

ทางร้านหาคู่เดตใหม่ให้ฉันได้แล้วล่ะ...

 

วันรุ่งขึ้น

ลาล้า ลั้ลลา~

วันนี้ฉันดูมีความสุขเป็นพิเศษ ก็แน่นอนล่ะฉันจะได้มีคู่เดตแล้วนิ ฉันอาจจะได้มีแฟนแล้วก็อาจจะไม่มียัยทอมมาตามติดชีวิตฉันแล้วววว แต่! ข้อคำนึงฉันต้องถามคู่เดตก่อนว่าเขาเป็นเกย์หรือเปล่า - -+ (ยังช้ำใจอยู่)

พอเลิกเรียนวันนี้ปุ๊บฉันก็รีบบึ่งไปร้าน...ทันที!

กริ๊ง กริ๊ง~

เสียงกระดิ่งหน้าร้านที่เมื่อเปิดเข้าไปจะดังขึ้นตามหน้าที่ มันดังต้อนรับฉันไม่รู้กี่รอบแล้วนะ เพราะรู้สึกว่าตัวเองได้เข้ามาในร้านนี้บ่อยเกินไปแล้วล่ะ เหอะ!

พอฉันก้าวผ่านเข้าไปในร้าน ฉันก็ทำตามสเต็ปเดิมๆ ที่ต้องไปเช็คดูที่เคาเตอร์ใหญ่หน้าร้าน แต่คราวนี้ดีหน่อยเพราะว่า ฉันไม่ต้องรอคู่เดตนาน เพราะเขามารอฉันก่อนแล้ว

...ต้องนิสัยดีแน่ๆ เลย มาตรงเวลา >_< (มโนเองตามฉบับคุกกี้ -_-;)

ตอนนี้หัวใจฉันเต้น ตึกตัก ตึกตัก ไปหมดแล้วนะ ตื่นเต้นที่จะได้เจอคู่เดตคนใหม่ของฉันยังไงล่ะ

ฉันก็เดินไปที่ห้องที่ทางร้านจัดเตรียมให้ โดยมีพนักงานนำทาง เหมือนตอนที่ฉันไปเจอกับพี่บลูครั้งแรกเลย...พอเดินไปเรื่อยๆ ก็เจอห้องของฉัน ห้องเยอะเป็นบ้าเลยแหะ = =

แอร้ดดด~

ฉันเปิดประตูเข้าไปในพร้อมกับพี่พนักงาน...แล้วภาพแรกที่เห็นคือมีผู้ชายคนหนึ่ง ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือพิมพ์อยู่นั่งบนโซฟาสีดำสนิท ซึ่งดูแล้วท่าจะหล่อไม่ใช่น้อยเลยนะ ดูคร่าวๆ น่ะ

แต่ฉันว่าเขาดูคุ้นตาเป็นพิเศษเลยล่ะ - -+

สวัสดีค่ะ ทั้งคู่พนักงานที่เดินเข้ามาพร้อมกับฉันเมื่อสักครู่ กล่าวสวัสดีเราสองคน

ซึ่งทำให้ผู้ชายที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟานั้น เก็บหนังสือพิมพ์แล้วก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา ทำให้ฉันเห็นใบหน้าเขาได้ชัดเจนเลยล่ะ ผมรองทรงแบบฉบับนักเรียนชายมัธยมทั่วไป ผมปกหน้าลงมาเล็กน้อย แต่ก็ยังเห็นใบหน้าเขาอยู่ เขาดูหล่อ น่ารักเลยล่ะ

แต่เสียอยู่อย่างเดียว...ฉันรู้จักเขาน่ะ ใครน่ะเหรอ

ไอ้ปลาสลิดดดดด! -*- ยังไงล่ะ

ถึงฉันจะเคลียร์กับอีตานี้ไปแล้วก็เถอะ แต่ฉันก็ยังไม่ชอบไอ้บ้าปลาสลิดนี้อยู่ดี ฮึ่ยยยย!

เกลียดอะไรได้อย่างนั้น! จริงๆ เลย TOT

ฮะ...เฮ้ย! ยัยทะ...เอ้ย! นี่เธอ

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา เห็นหน้าฉันเขาก็ถึงกับผงะ...

เขาดูตกใจมากกกก ซึ่งฉันก็อารมณ์เดียวกันกับเขานั้นแหละ แต่ฉันน่ะอึ้งก่อนเขาไปนานแล้ว จนไม่มีคำพูดอะไรจะบรรยายออกมาแค่นั้นเอง

ถ้าจะตกใจมากขนาดนี้นะ ฉันคนนะยะไม่ใช่ผี -_-!”

แต่ก็เกือบเหมือนนะ - -;;”

นี่! นายยยยย!” ฉันชี้นิ้วไปทางหน้าเขา

แล้วเธอ...มาทำไม...อะไรยังไง???

ตอนนี้หน้าของเขาดูอึ้งๆ มึนๆ ไปแล้ว นี้ฉันน่าตกใจขนาดนั้นเลยหรออออหา!? -*-

ทั้งสองคนรู้จักกันมาก่อนเหรอค่ะพนักงานที่จับตาดูเราสองคนอยู่ก็เอ่ยถามขึ้น

เปล่า!” เราสองคนพูด (ตะโกน) พร้อมกันแบบไม่อยากรู้จักกันเลยจริงๆ

งั้นหรอคะพนักงานดูเริ่มมึนไปอีกคน

สงสัยคงงงกับคำพูดที่สวนทางกับการกระทำละมั้ง...

พอหลังจากนั้นฉันก็เดินไปนั่งที่โซฟาสีดำสนิทนั้น...โดยนั่งข้างๆ นายปลาสลิด แล้วเขาก็ดูเป็นสุภาพบุรุษมากกก! เพราะตอนที่ฉันลงไปนั่งข้างๆ เขา เขาก็เขยิบตัว (กระโดดหนี) ออกอย่างแรง! เพื่อทำให้ฉันนั่งได้ หรือถ้ามองอีกแง่ คือเขารังเกียจฉันนั่นเอง

แต่ฉันว่าอย่างหลังน่ะใช่ไปเลยยยย! TOT โหดร้าย!

พอฉันนั่งเสร็จสักพักแล้ว...พนังงานก็พูดอะไรต่างๆ นาๆ แล้วก็ขอตัวออกไป ทิ้งให้เราสองคนนั่งทำความรู้จักกันสองต่อสอง - -;;;;;

“…” ฉันกับเขานั่งเงียบ ไม่รู้เพราะไม่มีอะไรจะคุยหรือไม่อยากจะรู้จักกัน กันแน่

แต่ตามจริงนะ ฝ่ายชายต้องเริ่มทักฝ่ายหญิงก่อนสิ! แล้วนี้นั่งหาพระแสงปลาสลิดอะไรอยู่ ไม่ยอมพูดหา!? กลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจากปากหรือไงนะ ไอ้บ้า!

“…” ยังเงียบอยู่

สวะ...แนะ! พอจะพูดก็ดันพูดพร้อมกันอีก

นายพูดก่อน (. .)” ฉันเอ่ยปาก ชวนเขาพูด

อะ...อือ...สวัสดี

สะ...สวัสดี

แล้วมันก็เงียบต่อไป...-_- นิยายนะไม่ใช่ละครใบ้! จะเงียบไปถึงไหน ให้มีซับไตเติ้ลแปลความคิดเลยมั้ยล่ะหา!

มีอะไรก็รีบพูดมาสิ ปากอ่ะอมอะไรอยู่ห่ะ! = =” ฉันเริ่มมีน้ำโห เลยพูดกระแทรกใส่หน้าเขาไป

อมลูกอมอยู่น่ะ -[]-”

เขาอ้าปากโชว์ลูกอมเม็ดสีแดงๆ ที่อยู่ในปากให้ฉันดู...เออเขาอมจริงๆ ด้วย ไปอมลูกอมตอนไหนมานะ -____-

แต่...เมื่อกี้ฉันพูดเปรียบเปรยนะ อีตาซื่อบื่อ!

ฉันเปรียบเปรยน่ะ -*-”

เอ้าหรอออเข้าหุบปากแล้วพูดต่อ แบบกวนๆ

เอออออ! โอ้ย! อยู่กับตานี้แล้วอารมณ์เสียจริงๆ

เมื่อไรจะเข้าเรื่องฉันเก็บอารมณ์ไม่ดีไว้ในใจ แล้วก็ออกปากพูดแบบสุภาพไปทางเขา

เรื่องอะไรล่ะไปไถนาแทนกระบือเหอะ จริงๆ -__-!

อือออ!...ที่นายมานั่งอยู่ตรงนี้นายมาทำอะไรล่ะ

เออ -_- ฉันมานั่งทำอะไร...

อยากกรีดร้องงงง! นายนี่มันกวนประสาทฉันหรือมันงงกับตัวเองจริงๆ กันแน่นะ ใครได้เป็นสามีเขาในอนาคตล่ะก็...เตรียมทนรับพฤติกรรมของเฉื่อยชาแบบนี้ได้เลยล่ะ หน้าตาดีซะเปล่าทำตัวอย่างกับปลาสลิด (?) เสียดายยยย! = =

ฮึ่ยยยยย! นี่นายปลาสลิดนายอย่ากวนได้มั้ยห่ะ...ไม่อยากเดตกับฉันใช่ไหม!”

หะ...หา...คือ...ถ้าคนอื่นฉันก็อยากนะ...แต่ถ้าเป็น...เธอ...

หยุด! เลยนะไอ้ปลาสลิด! =___=”

ฉันรีบพูดแทรกทันทีเพราะรู้ดีว่า...นายนี่คงต้องพูดประโยคไม่เข้าหูฉันแน่นอน

เห็นเรียกฉันว่าปลาสลิดจังเลย...ส่วนไหนที่บอกว่าฉันเหมือนไอ้ปลาสลิดบ้าบออะไรของเธอน่ะห่ะ

ก็ตรงที่...ตรงไหนล่ะทีนี้

ไม่รู้ล่ะ ฉันจะเรียกนายอย่างนี้! นายจะทำไมตีมึนไปก่อนละนาทีนี้ แหะๆ

แต่ฉันไม่ได้ชื่อปลาสลิดนะคร้าบบบบ

 เอ้า ก็ไม่ยอมบอกชื่อคนอื่นเขา คนเขาจะตรัสรู้เองได้มั้ยละ คิดมั้ง -____-”

 โอเคๆ ฉันผิดเอง...ฉันชื่อซอโซ่น่ะ เรียกสั้นๆ ว่าโซ่ก็ได้…”

โซ่ลาม...(จุด จุด จุด) ใช่มั้ยล่ะ >_<

แล้วเธอละชื่อไรยัยทอม...อะ...เอ้ย...เธอ

นายโซ่ ฉันไม่เรียกนายว่าเกย์แล้วนะยะ -*-”

เอ่อ...มันติดปากน่ะ โทษที แล้วตกลงเธอชื่ออะไร - -;;”

ฉันชื่อ...(มีเสียงดนตรีประกอบ แท่น แท้น แทนนน) คุกกี้ ^^”

ตะ...ตุ๊กกี้?

เพล้ง! หน้าแหกไปสามวินาที จากที่ยิ้มหน้าบานไปเมื่อกี้ ฉันถึงกับหุบยิ้มไปทันทีเลยทีเดียว ไอ้โซ่บ้า! ทำฉันเสียเซลฟ์อีกแล้วนะ = =

คุก กี้! ขนมคุกกี้น่ะรู้จักไหมค่าฉันเน้นสุดฤทธิ์

อ่อ ช่วงนี้น้ำในหูไม่ค่อยเท่ากันน่ะ (?) ก็เลยได้ยินอะไรไปผิดๆ ไปหน่อย แหะๆ - -\” เขาเอามือเกาหัวแก้เก้อ ก็ยังดีที่มีแก้เก้อมั่ง ไม่งั้นฉันอายตายเลย - -;;;

อืม ฉันไม่ถือแล้วกัน...แล้วเรื่องเดตล่ะนายว่าไง

ฉันคิดอยู่สักพักนึงก่อนที่จะเอ่ยปากพูด มันดูเก้ๆ กังๆ ยังไงไม่รู้พอพูดถึงเรื่องนี้ทีไรน่ะ

เอ่อ...ฉันยังไงก็ได้นะ...แล้วเธอล่ะ

ฉันก็ยังไงก็ได้...นายล่ะ

เข้าสู่โหมดความคิด...นี่ฉันต้องไปเดตกับตานี้จริงๆ หรอ ไม่อยากไปด้วยเลย แต่...แค่ไปเดตแรกนี่เนอะ ไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อยนี่ ก็คงไม่เสียหายอะไร นายซอซงซอโซ่นี่ก็ดูไม่มีพิษภัยอะไรเลยสักนิด แถมไม่ต้องทำความรู้จักกันเยอะด้วย เพราะเราสองคนดูรู้จักกัน (เกือบดี) อยู่แล้ว

เดตกับเขาคงไม่เสียหายอะไร...แต่หลังจากเดตน่ะ ฉันไม่รู้ -_-?

นี่เธอ คิดอะไรอยู่

อุ้ยแหก! ตกใจนะยะฉันถึงกับสะดุ้งโหยง ใครใช่ใครเรียกตอนใช่ความคิดเนี่ย

เธอคิดอะไรอยู่น่ะ หน้าเครียดเชียว แค่นี้หน้าเธอก็แก่แล้วนะ อย่าทำหน้าบูดมากเขาพูดแบบธรรมดาหน้านิ่งตามฉบับเขา

แต่ฉันน่ะ! จี๊ดปี๊ดแตกไปนานแล้วววววววววววว!

เฮ้ย! นี่นายว่าฉันหน้าแก่เรอะ - -*” นี่ฉันกำลังจะวีนแตกแล้วนะ

ก็จริงนิ หน้าของเธอดู...

พอ! TOT เลิกทำร้ายจิตใจฉันได้แล้วนะ!!”

“-_- อะไรของเธอ

โถเว้ยยย เออๆ ช่างมัน...เอาว่าเข้าเรื่องเลยแล้วกัน เรื่องเดตอ่ะนายจะเอายังไง = =”

ฉันก็คิดว่า...เดตกับเธอคงไม่เสียหายอะไร

ฉันก็คิดแบบนาย...งั้นก็แปลว่าเราไปเดตกัน?ฉันพูดประโยคหลังแบบเด็กๆ

ตามนั้นแหละครับ ตุ๊กกี้

คุกกี้ยะ -*-”

เอ้าเหรอ ฮ่าๆซอโซ่หัวเราะคิกคักชอบใจใหญ่

สงสัยครั้งนี้คงไม่ได้น้ำในหูไม่เท่ากันจริงๆ แน่นอน คงจะจงใจแกล้งฉันจริงจังเลยน่ะนั้น  - -

แหม! ได้ทีล่ะกัดใหญ่เลยนะพ่อคุณณณ =___=

พอเราคุย (กัด) กันเสร็จ เราสองคนก็กรอกใบเดตที่ทางร้านจัดไว้ให้ แล้วอีตาซอโซ่ก็แสดงความสุภาพบุรุษอีกแล้วโดยการเลือกสถานที่เดตเอง วันเดต ต่างๆ นาๆ อะไรทุกอย่างโดยไม่ถามฉันเลยแม้แต่คำเดียว แล้วฉันก็บ้าจี้ไม่ขัดข้องอะไรเขาเลย

สงสัยช่วงที่เขากรอกใบเดตอยู่ ฉันคงหลับในไปแล้วมั้ง -3-

อ่า! เสร็จแล้ว

แล้วนายจะพาฉันไปเดตที่ไหน วันไหน เวลาอะไร

ไม่บอก -_-” หน้ามึนเหมือนเมายาคุ้มของเขามาอีกแล้ว

ทำไมไม่บอกหา! = =”

เดี๋ยวถึงวันก็รู้เองล่ะน่า....เอาเป็นว่าฉันแลกเบอร์โทรศัพท์กับเธอแล้วกัน

เมื่อเขาพูดจบ ฉันก็หยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาให้เขาทันที

อืม...เสร็จแล้ว แล้วยังไงฉันจะโทรไปบอกนะ

เขากดโทรศัพท์ยุกยิก แล้วก็ยื่นกลับคืนมาให้ฉัน

พอซอโซ่พูดจบเขาก็หยิบใบเดตไปวางไว้บนโต๊ะ ก่อนที่จะเดินออกไปโดยไม่แคร์สื่ออะไรใดๆ ทั้งสิ้น แม้กระทั้งฉัน

ทิ้งให้ฉันยื่นเป็นหุ่นขี้ผึ้งแช่แข่ง ที่ยื่นถือโทรศัพท์มือถืออยู่คนเดียวในห้องแบบมึนๆ -3-

 

วันต่อมา...

ณ สวนน้ำเอสเตอร์วิเลี่ยม

ตอนนี้ฉันมาตามนัดเดตของซอโซ่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันก็กำลังเดินเข้าไปข้างในของสวนน้ำนี่ ส่วนเขากำลังตามมาอยู่ ช้าจริง  แล้วบอกให้ฉันมาเร็วๆ -3-

ฮึ่ย! ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย ทำไมอีตาซอโซ่ต้องมานัดวันธรรมดาด้วยนะ มาวันหยุดไม่ได้หรือไง เพิ่งเลิกเรียนก็ต้องรีบออกมา เหนื่อยนะเฮ้ยยยย แต่ดีที่อยู่ไม่ไกลมาก (ไม่ไกลยังวีนขนาดนี้)

แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่านัดมาสวนน้ำทำไม จะมาเล่นน้ำกันหรือไงนะ - -;;

 โอ้ะโอ...สวยแหะ *-*” ฉันถึงกับตาลุกวาวทันที เมื่อเข้ามาข้างในของสวนน้ำ ทำให้ฉันหายเหนื่อยไปเลยทีเดียว

เพราะข้างในสวนน้ำไม่ได้มีแค่น้ำอย่างเดียว แต่ร้านอาหารมากมาย ร้านขายเสื้อผ้าต่างๆ เยอะแยะไปหมด แล้วมันก็ดูเข้ากันได้ดี สวนน้ำที่นี้ตกแต่งสไตล์วินเทจแบบโมเดิร์นดีไซน์ ทำให้สวยและดูเก๋ไปอีกแบบ แถมอากาศยังเย็นสบายด้วยเครื่องปรับอากาศและไอน้ำของน้ำที่อยู่ในนี้อีกด้วย

ฉันก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่าจะมีสถานที่สวยๆ แบบนี้ อยู่ใกล้โรงเรียนของฉัน ซอโซ่เขาหามาจากไหนกันนะสวยเว่อร์ >_<

พอเดินเข้ามาเรื่อยๆ ฉันก็เจอน้ำพุสวยใหญ่กลางสวนน้ำ ฉันก็เลยเริ่มหาที่นั่งรออีตาสายเสมอแล้วล่ะ เพราะสวนน้ำนี่ดูท่าทางใหญ่เอาเรื่อง -_- ช่วงนี้ก็คือ รอ รอ รอ

 

 ให้ฉันรอแล้วได้อะไร ให้ฉันรอฉันได้อะไร เมื่อเธอยังรักและห่วงเขามากมาย จะมีความหวังที่ไหนให้ฉัน

 

ฉันนั่งฟังเพลงจากไอพอดของฉันไปพลางๆ เพื่อรอเขา อีตาซอโซ่สายเสมอ!’ (ฉายาใหม่)

อยู่ตรงนี้นี่เอง

ฉันถอดหูฟังออกทันที เมื่อได้ยินสียงที่คุ้นเคย

มาสาย - -!” ซึ้งเลยประมาณแค่ 5 นาที

ห้านาที -O-”

นั้นแหละ :p”

ผู้หญิงอะไร เอาแต่ใจตัวเองที่สุด - -”

เพี้ย! ฉันตีแขนของเขาไปหนึ่งที ด้วยความหมั่นไส้ล้วนๆ แล้วเขาก็เอามือลูบแขนตัวเองแก้แสบ

ไปได้ยังเนี่ย...ฉันหิว -O-” ฉันพูดจุดประสงค์ของตัวเองออกไป

ซอโซ่พยักหน้ารับ แล้วก็จับมือฉันดึงขึ้นจากเก้าอี้ตัวนั้น แล้วเขาก็จับมือฉันพาเดินไปเลย

เฮ้ย! จะ...จับมือ

นะ...นี่! นายปล่อยนะ

หะ..หา เออลืม - - ฉันเอ่อ...ขอโทษนะแล้วเขาก็รีบปล่อยมือฉันแบบฉับพลัน

อือ ไม่เป็นไร

อืม งั้นไปหาไรกินกันเหอะ ฉันก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน หัวเห็ด

เขาหันมาพูดทางฉัน ก่อนที่จะพูดคำว่า หัวเห็ดซึ่งทำให้ฉันนิ่งไปสักพักนึง เพราะมั่วแต่ยื่นแปลความหมายคำที่เขาพูดอยู่ คงเป็นทรงผมฉันละมั้ง -3-///

แน่ะ ยื่นเป็นตอหม้อเสาไฟฟ้าทำไม อยากให้ฉันเดินจับมือหรอ  - -”

แล้วเขาที่ดูเหมือนจะเดินนำหน้าไปแล้ว ก็หันกลับมามองทางฉัน

พอซอโซ่พูดจบก็ดูเหมือนเขาจะเข้ามาจับมือฉัน ฉันก็เลยเอามือไขว่หลังไว้ เป็นท่าตามระเบียบพัก

มะ...ไม่ต้องเลยนะ! ฉันตามไปเองได้ >_<”

นี่ทำไมฉันดูไม่เป็นตัวเองเลยนะ แค่เขาจับมือฉันแค่นี้เองงง! ไม่เห็นต้องคิดมากเล้ยยย >3<//

 

ซอโซ่พาฉันไปร้านอาหารไทย ซึ่งอยากบอกว่าอาหารร้านนี้แซ่บมากอร่อยจริงๆ >O< แล้วหลังจากนั้นก็พาไปกินไอศกรีมของหวานขนมต่างๆ ต่อ...เรียกได้ว่าอร่อยและอิ่มสุดๆ ไปเลย แล้วเราก็พากันไปดูภาพยนตร์ที่ชั้นบนสุดของสวนน้ำนี้เพื่อย่อยอาหาร พอดูเสร็จตานี้ก็ยังชวนฉันไปเล่นสวนน้ำอีกต่างหาก จะบ้าหรือเปล่าก็ไม่รู้ ให้มาเล่นอะไรเป็นเด็กๆ -3- (แต่ในใจน่ะ อยากเล่น) แล้วเขาก็ยังพาฉันมาเดินย่อยอาหารอีกสักหนึ่งรอบก่อนกลับข้างนอกสวนน้ำ

ย่อยจนไม่รู้จะย่อยยังไงแล้ววววว

ข้างนอกนี่ก็สวยใช่เล่นเลย มีต้นไม้เยอะเต็มไปหมด ทำให้ฉันรู้สึกสบายตา แล้วอาหารในกระเพราะก็เริ่มย่อยจนหมดแล้ว

ฉันถือว่าเดตนี้เป็นเดตที่โอเคในระดับหนึ่งเลยล่ะว่ามั้ย...ฉันชอบ...สถานที่ที่เขาพามาจัง แหะๆ ^O^

กลับหรือยังโซ่

เธอย่อยเสร็จแล้วเหรอพูดเหมือนฉันเป็นตัวอะไรสักอย่าง = =

แหะๆ คงงั้นแหล่ะ แล้วอีกอย่างมันก็เย็นมากแล้วด้วย ^^;;”

ระบบย่อยอาหารของเธอดีเนอะชมหรืออะไรกันแน่ค่ะ คุณซอโซ่ -..-

กลับบ้านกันฉันชวนเขากลับบ้านเหมือนเด็กขี้แง

อืมๆ กลับกัน

ซอโซ่พาฉันกลับ จนมาถึงป้ายรถเมล์เขาก็ถามว่าบ้านฉันอยู่ไหนจะไปส่ง เพราะมันเริ่มมืดค่ำแล้ว

แต่พอฉันบอกทางเท่านั้นแหล่ะ...เขาถึงกับทำหน้านิ่งแล้วบอกว่า แค่นี้เอง เธอกลับได้อยู่แล้ว ยังไม่ค่อยมืดเลยนี้น่าคนละขั่วกับช่วงแรกไปเลย ก็บ้านฉันมันไกลนี่น่าห่างจากโรงเรียนไปตรงสาม-สี่ป้ายรถเมล์นู้นเชียว แต่ฉันชินแล้วไม่เป็นอะไรหรอก

แล้วเจอกันซอโซ่โบกมือให้ฉันก่อนที่จะก้าวขึ้นรถไป

อืม แล้วเจอกัน -3-/” ส่วนฉันก็ต้องรอรถต่อไป เพราะรถที่ไปแถวบ้านฉันนั้นไม่มีวิ่งผ่านสักคัน -*-

ติ๊ด ติ๊ด ~

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรมาขัดจังหวะความคิดของฉัน ต้องแม่แน่ๆ เลยกลับเย็นซะขนาดนี้ TOT

พี่บลู

แต่เบอร์ที่โชว์ขึ้นมาทำให้ฉันโล่งอกไปนิด แต่พี่บลูโทรมาทำไมกันนะ?

สวัสดีค่ะ พี่

[หวัดดีคุกกี้]

พี่มีอะไรหรือเปล่าค่ะ ถึงโทรมาเนี่ย

[อ่อ...ก็คือว่าพี่จะพาเรา…]

คุกกี้...?

[ครับ พี่จะพาคุกกี้ไปแนะนำตัวให้ครอบครัวพี่รู้จัก หรือเรียกง่ายๆ ว่าเปิดตัวแฟน (ปลอม) นั้นแหละ]

“O[]O จะ..จริงหรือค่ะ

[ครับ! เดี๋ยวพี่ไปรับวันหยุดนี้นะ เตรียมรับโทรศัพท์ด้วย]

หะ...หา

[แต่งตัวสวยๆ ล่ะ แล้วเจอกันนะ บายยย ^^]

ตูด ตูด~

ฟู่~ เสียงใบไม้ ครัวพิษจากรถเมล์ พัดผ่านตรงหน้าฉันไป โดยที่ฉันยังยื่นนิ่งข้างอยู่ โดยที่มือถือโทรศัพท์ค้างไว้

ให้ตายเหอะ! พี่บลูจะพาฉันไปแนะนำตัวให้ครอบครัวเขาแล้วววว! TOT






 

















 

HI KUP เย้! ปิดเทอมแล้วดีใจให้ไรเตอร์หน่อยเร็ววว 555

เพราะจะได้มีเวลามาแต่งนิยายให้รีดเดอร์ อ่านได้แล้วไง ^^

บางคนลืมไปแล้วนะเนี่ยว่ามีนิยายเรื่องนี้อยู่ ก็แหงล่ะหายไปซะนานเชียว T^T

แต่กลับมาคอมแบ็คแล้วน่า ห้ามลืมกันล่ะ!

 

ตอนนี้เป็นตอนที่นางเอกได้เจอพระเอกเต็มๆ ล่ะ (เพิ่งเริ่มเจอ -___-;;)

ยังไงก็ฝากไว้ในใจนักอ่านทุกคนด้วยนะครับ ^^

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~

Jest's :)





 
:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #284 ByChu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 20:23
    ป๊าดๆๆๆๆๆๆๆ
    #284
    0
  2. #247 Monz_dbY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2555 / 21:51
    -0- คุกกี้งานเข้า
    #247
    0
  3. #128 molady naka (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 19:07
     ตอนนี้น่ารักมากกกกกกกก *O*
    #128
    0
  4. #75 sssss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 15:18
    สนุกกก
    #75
    0
  5. #50 JENNYHA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 23:03
    ลุ้นแทนหนู คุ๊กกี้
    #50
    0
  6. #33 Yo'Yiw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 21:49
     กว่าจะอัพรอนานมากกกก  แต่ไม่เป็นไรสู้ๆนะ นักเขียนนิยาย ^^ 
    #33
    0