Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 10 : Chapter 8 ♥ Diary

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 55























8

Diary

 

ง่วง ง่วง และง่วง @_@

มีวันไหนไม่นะ ที่ฉันตื่นมาแล้วไม่ง่วงเนี่ย บางทีฉันก็อารมณ์เสียกับตัวเองเหมือนกันนะ

สวัสดียามเช้านะ ปุกปุยฉันพูดสวัสดีเพื่อนสาวที่นั่งลอกการบ้านอย่างเมามัน

หวัดดีแกยัยปุกปุยมันพูดนะ แต่สายตามันน่ะ ลอกการบ้านอย่างเดียวเลยยยย

กิจวัตรประจำวันเดิมกลับมาแล้วเหรอจ๊ะ...แล้วทำไมเมื่อวานไม่ยอมทำ?

ก็แบบ...เมื่อคืนฉันมั่วแต่ดูซีรี่ส์เกาหลีที่ วอน กระ พือ (วอนบิน?) เล่นอ่าแก คือแบบสนุกมากเลยล่ะ ขอบอก

เลยไม่ได้ทำการบ้าน -..-!”

ประมาณนั้น >O<”

ให้ตายเหอะ! เพื่อนฉัน ติดซีรี่ส์เกาหลีเลยไม่ได้ทำการบ้าน เหตุผลช่างดีเยี่ยมจริงๆ - -;;

แล้วแกยืมของใครมาลอกเนี่ย

ไอ้เป็ดน้ำ...เออ! พูดถึงไอ้เป็ดน้ำ...

เป็ดน้ำเป็นเพื่อนผู้ชายของฉันกับปุกปุยที่ดูสนิทมากที่สุด เป็ดน้ำเป็นคนที่เรียนเก่งมากๆ เลยล่ะ บางทีถ้าฉันไม่ได้ทำการบ้าน ฉันก็จะขอเป็ดน้ำเนี่ยแหละลอกการบ้าน แบบเดียวกับปุกปุยมัน

เป็ดน้ำทำไมวะแก?

ก็เมื่อเช้า มันพูดให้ฉันฟังว่าเห็นแกกับผู้ชายคนหนึ่งเดินที่สวนน้ำเอสเตอร์วิเลี่ยมน่ะ

งะ...งั้นหรอฉันพูดเสียงขาดตอน

ไอ้เป็ดน้ำมันเห็นได้ไงวะเนี่ยยย! หน้าอย่างเป็ดน้ำน่ะเหรอจะไปเที่ยวที่แบบนั้น

อืม แต่มันบอกว่าจำหน้าไม่ได้ว่าใครที่เดินคู่แก รู้แต่ว่าหล่อ...แก! คนนั้นใช่พี่บลูหรือเปล่า *O*” ปุกปุยทำท่าครุ่นคิด แล้วก็กระโจนมาหาฉัน โดยทิ้งสมุดที่มันลอกการบ้านไว้เลยล่ะ

อะ...เอ่อ...ใช่! นั้นแหล่ะพี่บลู แหะๆ ^^;;”

ฉันตอบเลี่ยงๆ เพราะยัยปุกปุยยังไม่รู้ว่าฉันได้คู่เดตใหม่แล้ว ก็เลยเนียนๆ ไปแล้วกัน

แหม ที่เมื่อวานรีบกลับเพราะเหตุนี้ ใช่มั้ย >_<”

คงงั้นแหละ

พอพูดจบฉันก็เดินไปที่เก้าอี้ เพื่อจะเอากระเป๋าไปวางที่เก้าอี้ ส่วนปุกปุยมันก็ทำกิจวัตรประจำวันต่อไป

นี่แก ฉันมีอะไรจะให้

พอฉันจะนั่งลงปุบ ปุกปุยก็พูดออกมา

อะไรล่ะ

ปุกปุยไม่รอฟังฉันพูดจบ มันก็หยิบอะไรไม่รู้ในกระเป๋านักเรียนของมัน แล้วก็ยื่นมาให้ฉัน

ฮาตบีท?ฉันร้องทัก

เพราะว่าเห็นว่ามันเป็นซองสีแดงๆ มีรูปหัวใจ ใช่เลย ฮาทบีต’ -_-

อ่าฮะ ใช่แล้ว แต่มันไม่ใช่ของฉันนะ เป็นของเอ็มเอ็มมันน่ะ

จากที่ฉันจะหยิบมากิน แต่พอได้ยินชื่อคนให้เท่านั้นแหล่ะ ถึงกลับชักมือกลับเข้าหาตัวเองในทันทีทันใดเลย

มันบอกว่า ฝากให้พี่คุกกี้ด้วยนะฮะ ทั้งซองเนี้ยคือหัวใจของผมที่ให้พี่คุกกี้ประมาณแบบนี้มั้งปุกปุยทำเสียงเลียนแบบเอ็มเอ็ม แต่ปุกปุยดูออกไปทางเสียงใสๆ แบบผู้หญิงไปหน่อย (ก็ปุกปุยมันเป็นผู้หญิงอ่ะ) ของไอ้เอ็มเอ็มน่ะ ใหญ่กว่านี้นิดนึง

“-*- งั้นเหรอ แกกินไปเหอะ

ฉันกะแล้วววว...

มันทำท่าจะแกะซองฮาตบีทหรือหัวใจของไอ้เอ็มเอ็มนั้น แต่ก็ชะงักเพราะปุกปุยเหมือนคิดอะไรออกบางอย่าง

อื้ม แล้วเรื่องแฟนที่แกบอกว่าจะพามาเปิดตัว ให้คนอื่นเขาหายเข้าใจผิดกันเนี่ย จะพามาเมื่อไร?

ไม่รู้อ่าแก คือแบบพี่บลูเขาไม่ค่อยว่างเลย

ยังไงก็รีบพามาเหอะ ไอ้เอ็มมันจะได้เลิกตื้อแกสักที

“-3- อืมๆ ฉันจะพยามยามพามาให้เร็วที่สุดนะแกจะนัดวันกับเอ็มมันเลยก็ได้ฉันพูดไม่ได้คิดอะไร

อืมๆ ได้อีกอย่างหนึ่ง...ถ้าแนะนำไอ้เอ็มแล้ว อย่าลืมแนะนำฉันเป็นการส่วนตัวด้วย -..- ห้ามลืม!”

พี่เคน -_-!” ฉันแกล้งเอาชื่อแฟนมันมาล้อ แกล้งเล่น

ช่างพี่เค้าเถอะ = =”

เอ้า ยัยนี้อารมณ์แปรปรวนหรือไงนะ - -;; ถึงได้ทำท่าอย่างนั้นน่ะ ทุกทีมันจะรับมุกฉันนะ แต่คราวนี้กลับไม่รับอ่ะ

เสียเซลฟ์นะเว้ยเฮ้ยยย -O-;;;

 

ตกเย็น

ซอโซ่ส่งข้อความมาหาฉัน ให้ออกไปรอหน้าโรงเรียนเพราะเขาจะมาหา ไม่รู้จะมาทำไม

แต่เดี๋ยว...เขารู้จักโรงเรียนฉันเหรอ?

ตอนนี้ฉันก็เลยมานั่งตรงสวนหน้าโรงเรียนเพื่อรอเขา มาช้าตามเคย -3-

นั้นใครน่ะ โบกมือหย็อยๆ อยู่หน้าประตูโรงเรียน โบกมาทางฉันด้วย พอเพ่งไปใกล้ๆ ก็รู้เลยว่าใคร...ซอโซ่

ฉันก็เลยเดินออกไปหน้าโรงเรียนเพื่อไปเจอเขา....

หวัดดี คุกกี้ :)”

ว้าวววว นี้เป็นครั้งแรกเลยหรือเปล่านะที่เขายิ้มเนี่ย >_< ยิ้มแล้วเขาดูหล่อขึ้นไปอีกร้อยเท่าเลยล่ะ ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ใบหน้าฉันแสดงอาการออกมายังไง

นายยิ้ม! >_<” ฉันโพล่งปากพูดไป

ทำไม...ฉันก็คนนะจะยิ้มไม่ได้หรือไง - -”

รู้ค่ะ! แต่นายไม่เคยยิ้มเลยนิ พอยิ้มทีหนึ่งฉันก็ดีใจ แค่นั้นเอง

งะ...งั้นเหรอเขายี้ตาเป็นตัวสระอี แล้วก็เกาหัวตัวเองแก้เขิน

น่ารักจัง >O< เอ้ย! คิดไรอยู่ยัยคุกกี้!!

 ทำไมเธอดูยิ้มแปลกๆ เหมือนคนโรคจิตเลย -_-”

แน่ใจใช่มั้ย! ว่านั้นปากคน =3=!

เมื่อก่อนหน้านี้ ฉันไม่รู้ตัวเองเลยนะว่าทำหน้าอะไรออกไป มั่วแต่มองหน้าซอโซ่แล้วก็คงหลุดยิ้มออกมาล่ะมั้ง

เสียท่าหมดเลยเรา -O-;;

ฉันแค่ยิ้มธรรมดานะ ไม่ได้โรคจิตสักหน่อย - -*”

เอ้าเหรอ...แต่ดูเหมือนมากเลยนะเขาพูดประโยคหลังพึมพำ

พูดอะไรของนายน่ะฉันหันไปทำตาขวางใสเขา

เปล้า~

เสียงสูง! มีพิรุธนะอีตาบ้า! ซอโซ่

แล้วนี่นายนัดฉันมาทำไม...

พอเขาพูดจบ ฉันก็สวนคำถามที่ค้างคาใจไปต่อในทันที ไม่ให้มีที่ว่างเหลือสำหรับหายใจ

ก็เรื่องร้านหาคู่ไง

ร้านหาคู่? ฉันทวนคำพูดของซอโซ่

แล้วพอได้รู้คำตอบจากเขา ก็เก็ตเลยล่ะ! เพราะฉันลืมกฎของทางร้านไปว่า...

ถ้าไปเดตมาแล้วให้มารายงานตัวที่ร้าน เพื่อคุยในขั้นตอนต่อไปของทางร้านเขา

พอรู้เช่นนั้นฉันกับซอโซ่ ก็เดินทางไปที่ร้านจัดหาคู่ทันที

 

Abide Lover

พอมาถึงร้าน...ซอโซ่ก็เป็นคนจัดการเองทุกอย่าง ทั้งเรื่องไปติดต่อที่เคาเตอร์ ยันพาฉันมาที่ห้องเพื่อคุยกับทางร้าน

ส่วนฉันก็นั่งสบายอยู่ที่โซฟา รอพนักงานเข้ามาในห้องที่เราสองคนนั่งอยู่แค่นั้นเอง

แอร้ด~

เสียงประตูเปิดเข้ามาในห้องของพวกเรา

พนักงานที่เดินเข้ามาเป็นพนักงานคนเดิม ที่ครั้งที่แล้วเขาต้อนรับคู่เรา มาพร้อมกับแฟ้มประจำตัวของเธอ

ปึก!

พนักงานวางแฟ้มหนานั้นอย่างรุนแรง -_- แฟ้มเจ็บไหมจ๊ะ?

สวัสดีค่ะ ทั้งสองคน ^^” พนักงานกล่าวสวัสดีพวกเรา ด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

แล้วเธอก็พูดเข้าเรื่อง ว่าทำไมต้องมาที่ร้านของเราในวันนี้

ฉันขี้เกียจฟังเพราะว่า...มันเป็นบทพูดเดิมๆ แบบเดียวกับที่ตอนนั้นฉันมากับพี่บลูเลย แต่อาจจะแตกต่างกันสักหน่อย

แต่ซอโซ่น่ะเหรอ ตั้งใจฟังมาก เหมือนฉันตอนแรกเลย แหะๆ ><

ยังไง ก็จะปล่อยให้คุยกันนะคะ แล้วถ้าสรุปได้ยังไง ก็กรอกเอกสารตรงนี้ด้วยนะคะ

พนักงานยื่นใบเอกสารมาให้ซอโซ่ ซอโซ่ก็เลยรับไว้

ถ้ากรอกเสร็จแล้วก็ กดกริ่งที่หน้าห้องนะคะ

พนักงานงานชี้ไปที่กริ่ง ตรงหน้าข้างห้อง

เวลาผ่านไปไวเนอะ -_- ฉันไม่ได้ฟังสักพักเดียว พนักงานออกไปเสียแล้ว

พอพนักงานออกไป ซอโซ่ก็หันมาทางฉัน ก่อนที่จะเอ่ยปากพูด

ว่าไงหัวเห็ด

แน่ะ! เรียกฉันคำนี้อีกแล้วนะ >3< ไม่รู้ว่าฉันชอบคำว่า หัวเห็ด

หรือว่า ฉันชอบเวลาตอนที่เขาคำว่า หัวเห็ดกันแน่ เพราะตอนที่เขาพูดคำนี้ทีไร ซอโซ่จะยิ้มมุมปากแบบน่ารักสุดๆ ไปเลย >O<

ฉันหวังอะไรอยู่หรือเปล่า! ไม่ๆๆๆๆ!

นายว่ายังไงล่ะ...

ฉันก็ไม่รู้สิ...แต่ครั้งนี้ คือการที่เราต้องศึกษากันเลยนะ

หะ...หา O_O”

ใช่แล้ว! ศึกษากันว่าเราเหมาะกันมั้ย เหมาะที่จะเป็นแฟนกันได้มั้ย’ ”

จริงเหรอ! เพราะครั้งที่แล้วที่ฉันมากับพี่บูลน่ะ ไม่เห็นบอกเลยว่าจะต้องศึกษากัน บอกแค่ว่าสามารถเปลี่ยนคู่ได้ ถ้าไม่ถูกใจ แค่นี้เองนะเออ =___=

โหมดความคิด...อีกครั้ง มาร้านนี้ที่ไรสมองต้องคิดหนักทุกทีเลย!

ตอนนี้มันเลยความสัมพันธ์คู่เดตไปแล้วนะ ถ้าเราตอบว่าโอเค มันก็จะอยู่ในช่วงศึกษากัน หรือเริ่มที่จะเป็นแฟนนั้นเอง

แต่ถ้าเราตอบปฏิเสธไป ก็คือตัดความสัมพันธ์เลยนะ

แล้วอยู่ดีๆ ภาพเธอ หรือเขา (เรียกสรรพนามยากจริง!) ก็ปรากฏขึ้นมา ยัยเอ็มเอ็ม มันเลยทำให้ฉันตัดสินใจ (เกือบ) ง่ายขึ้น

เอ็มเอ็มมันก็ยังไม่รู้นิว่าแฟนเราคือใคร มีแต่ยัยปุกปุยเท่านั้นที่รู้ แต่มันยังไม่เห็นหน้าตาพี่บลูนี่...แล้วพอเราตอบตกลงไป ก็พาซอโซ่ไปมาแนะนำตัวให้เพื่อนรู้จัก แค่นี้ก็โอเคแล้ว...และก็หลอกเอาว่านี้คือพี่บลูแค่นี้ก็จบ

ส่วนเรื่องที่ต้องบอกว่าให้ปลอมจากซอโซ่เป็นพี่บลู ค่อยคิดแล้วกัน!

เพราะพี่บลูคงไม่ว่างมาทำอะไรไร้สาระแบบนี้หรอก...เอาตาซอโซ่เนี่ยแหละ

แค่เป็นช่วงศึกษาดูใจ...คงไม่มีอะไรหรอกเนอะ ^^;;;

เธอเหม่อ -_-+

หะ..หา! O_o” ฉันหลุดออกจากภวังค์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

คิดยังไง...คิดให้ดีๆ นะ

...ฉันคิดดีแล้ว...ว่า...ฉันจะศึกษากับนาย เพราะจากการเดตนายทำให้ฉันประทับในระดับหนึ่ง แถมที่ฉันมาร้านนี้ก็เพราะฉันอยากมีแฟน! ^^”

ฉันพูดไปเรื่อยทั้งจริงบ้าง ไม่จริงบ้าง (ประโยคหลังนี้จริงทั้งหมด ก็หนูอยากมีแฟน T_T) เพื่อให้เขามาเป็นตัวช่วยในการไล่ทอมเอ็มเอ็ม ไปจากชีวิตฉัน!

อะ...เอาจริงสิ?ซอโซ่ก็ดูอึ้งไป

ค่ะ...ซอโซ่ ^^”

งั้นฉันก็จะลองศึกษาเธอดูเหมือนกัน!”

พอพูดจบก็เหมือนคำพูดประกาศิต ทำให้ฉันขนลุกได้เลยทีเดียว >O<

แล้วซอโซ่ก็เริ่มกรอกเอกสารที่อยู่ตรงหน้า แล้วก็เดินไปกดกริ่งที่ข้างหน้าห้อง เพื่อเรียกพนักงานให้เข้ามา เมื่อเขากรอกเอกสารเสร็จ

ว้าววว! คู่นี้ลงเอยกันนะคะ ^^”

พอนางเข้ามาก็พูดชื่นชมทันทีเลยล่ะ คุณผู้อ่าน

ค่ะ/ครับ

เมื่อคุณสองคนคิดดีแล้ว ทางเราก็จะให้คุณได้ศึกษากัน...เป็นเวลาหนึ่งเดือนหรือสามสิบวันนะคะ...

โอ้โห! นานจังเลยวุ้ย! TOT

แล้วเราก็จะมีไดอารี่บันทึกรัก...ให้คุณเขียน....ว่าในแต่ละวันของคุณหรือเขาเป็นยังไงบ้าง รู้สึกยังไงต่อกัน ซึ่งเดี๋ยวทางร้านเราจัดทำให้นะคะ

อ่อออฉันกับซอโซ่ลากเสียงยาว

 เพราะดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่เล่นๆ เลยนะเนี่ยกะทำให้รักกันจริงจังเลย แต่ไม่เป็นไร ไม่ต้องเจอกันทุกวันก็ได้นี่ แต่งเอาก็ได้ ;p

ลืมบอกไปอย่างหนึ่งคะ...ว่าหนึ่งสัปดาห์พวกคุณสองคนต้องเจอกันอย่างน้อยสี่-ห้าวันนะค่ะ

“O_O” อึ้ง!

แล้วถ้าคุณไม่ไปเจอกันจริงๆ ก็อยู่ที่ผลประโยชน์ของตัวเองเลยนะยัยพนักงานทำท่าทางยักไหล่

งั้นเชิญคุณสองคนออกไปรอทางด้านนอก ที่เคาเตอร์ใหญ่ค่ะ เพื่อรอรับไดอารี่

แง แง~ ทำยังไงดี ตอนนี้สถานะของฉันคือ ศึกษาดูใจไม่รู้จะดีใจ  หรือเสียใจดีเนี่ย

เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคย อยู่ในช่วงเวลาแบบนี้เลย ตื่นเต้นเหมือนกันนะ >_<

 

แล้วพอฉันกับซอโซ่นั่งรอที่โซฟาหน้าเคาเตอร์ได้สักพัก พนักงานก็เดินมาพร้อมกับสมุดเล่มพอดีมือ ซึ้งถือมาทางเรา

นี่ค่ะ ไดอารี่

พนักงานยื่นมาตรงหน้าฉัน กับซอโซ่ ฉันก็รับไว้

ไดอารี่ขนาดพอดีมือเล่มนี้สวยจังแหะ เป็นปกกระดาษรีไซเคิลออกสีน้ำตาลอ่อนหน่อยโล่งๆ อาร์ตไปอีกแบบ แล้วก็มีสันปกเป็นลวดแบบกระดูกงู

ซึ่งฉันก็ดูแต่ลักษณะภายนอกไปเรื่อย แต่ยังไม่ได้เปิดดูข้างในเลยขี้เกียจน่ะ

ข้างในจะมีกระดาษประมาณสี่สิบแผ่น ไว้ให้เขียนนะคะ จะเรียงไว้ให้แล้ว กรุณาเขียนให้ครบสามสิบวันล่ะ ^^”

ฉันกับซอโซ่พนักหน้าหงึกงักพร้อมกัน

แล้วถ้าครบสามสิบวัน ทางร้านจะติดต่อไปนะคะ ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ

แล้วเราสองคนก็เดินออกจากร้านมา โดยยังไม่ทิ้งสายตาออกจากไดอารี่เล่มนี้เลย คิดแล้วก็ตื่นเต้นเอาเรื่องเลย >_<

งั้นเราต้องเจอกันทุกวันเลยสินะเนี่ยซอโซ่พูดน้ำเสียงสบายๆ ปนกวนนิดๆ

ก็คงต้องเป็นเช่นนั้น...

เออ! นึกขึ้นได้!...

นี่นาย นายรู้จักโรงเรียนฉันได้ยังไงฉันโพล่งปากถามไปในทันที ที่นึกขึ้นได้

ก็เพราะฉันดูตัวย่อโรงเรียนเธอยังไงเล่า

อ่อ ตรงนี้นะน่ะ

ฉันชี้นิ้วที่เสื้อนักเรียนทางหน้าอกฝั่งขวา ที่มีตัวย่อชื่อโรงเรียนฉันอยู่ แต่เอ๊ะ! นั้นมันตรงหน้าอกฉันเลยนี่!?

เอ้ยยย! งั้นก็แปลว่านายมองทางนี้ตลอดเลยเรอะ!”

ฉันชี้ซ้ำไปทางหน้าอกฝั่งขวาอีกรอบ เพื่อความแน่ใจ

อ่าฮะ -_- ทำไมเหรอ

นั้นมันตรงหน้าอกฉันนะ! อีตาบ้า! >O< นี่แน่ะๆ

ฉันเอาสองมือกระหน่ำตีรัวที่แขนของซอโซ่อย่างจริงจัง

โอ๊ยๆ เจ็บ! O_O คิดได้ไงเนี่ย เธอเป็นเอามาเลยนะ

อย่ามาเฉไฉนะ! ห้ามเปลี่ยนเรื่อง

เอาจริงๆ นะ ที่เธอชี้ไปน่ะ ฉันยังไม่รู้เลยว่านั้นคือ หน้าอก’ -_-;;;”

กะ....กรี๊ดดดดดดดดดดด! อีตาบ้า!! ความโมโหพุ่งปี๊ดไปถึงขีดสุดแล้วนะ

นายตายแน่! ไอ้บ้า!!”

ใครยอมอยู่ให้ตายเล่า ยัยหัวเห็ด :p”

กรี๊ดดดดดดด >O<”

ซอโซ่วิ่งหนีฉัน ส่วนฉันน่ะเหรอ ก็วิ่งไล่ตีตามสิ นายตายแน่ ดันมาว่าหน้าอกฉัน ไอ้เลววววว! -O-**!

 

ตอนนี้ทั้งสองคน ก็วิ่งไล่ตีกันหยังกับเด็กอนุบาล ที่หน้าร้านจัดหาคู่ซึ่งพวกเขาเพิ่งออกมา อายคนอื่นเขาบ้างมั้ยนั่น -_-;;;

เฮ้อออ! จะศึกษาดูใจกันรอดมั้ยเนี่ยคู่นี้น่ะ = =\ เห็นแล้วปวดหัว!



















 

ว้าววว! ไม่น่าเชื่อ! ว่าไรเตอร์จะแต่งเร็วขนาดนี้ 555

ก็แหงล่ะ อยู่บ้านไม่มีไรทำนี้น่า!

แต่งนิยายใครรีดเดอร์อ่านดีฟ้า!

 

ตอนนี้มีตัวละครใหม่ตัวล่ะครับ

คือ เป็ดน้ำซึ่งไม่ได้สำคัญ อย่าไปแคร์เลย (แล้วพิมพ์เพื่อ!)

ขอให้สนุกกับการอ่าน

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~


     Jest's :)







 
:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #285 ByChu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 20:30
    น่ารักค่ะ
    #285
    0
  2. #69 JENNYHA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 17:50
    ตื่นเต้นแทน 2คู่นี้จิงๆ ทำไมต้อวเขียนไดอารี่ - -;
    #69
    0
  3. #52 Yo'Yiw (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 10:38
     แต่เร็วๆน้าาาา รออ่านอยู่ สู้ๆคับป๋ม :)

    #52
    0