Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 13 : Chapter 11 ♥ แฟนพี่เองแหละ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 55






















11

แฟนพี่เองแหละ!

 

พอซอโซ่ส่งฉันที่หน้าบ้านเสร็จ ฉันก็เดินเข้าบ้านมาด้วยความเหนื่อยล้า คิดว่าจะขึ้นไปอาบน้ำสักหน่อย แต่แล้วเมื่อเจอแม่ฉันก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง เพราะแม่เดินถือถ้วยแกงจืดวุ้นเส้นมาวางที่โต๊ะ ก็แปลว่าเป็นอาหารมื้อเย็น ซึ่งเป็นของโปรดฉัน >O< ความคิดที่จะอาบน้ำจึงหายไปในทันที

ฉันก็เลยไปอ้อนแม่สุดที่รักด้วยความชอบอาหารมื้อเย็นมื้อนี้มาก ว่าขอกินก่อนได้มั้ย แต่ก็ดันโดนคำพูดของแม่แทงมาดัง ฉึก! เลยที่เดียวเชียว

ไม่ต้องมาอ้อนเลย ขึ้นไปอาบน้ำก่อนไป

ไม่เอาอ่ะ -3-”

อย่ามางอแงนะคุกกี้ เดี๋ยวผู้ชายคนที่มาส่งลูกเขาก็ไม่รักหรอกหะ..หา! -O-!

แม่เห็นเหรอคะฉันถามไป

ใช่จ้ะ! มีแฟนแล้วไม่ยอมบอกแม่เลยน้า >O<”

ไม่ใช่นะแม่! นั้นเพื่อนหนูถึงจะอยู่ในสถานะคู่เดตก็เหอะ -..-

เบื่อคำแก้ตัวของวัยรุ่นจริงๆ...ถ้าเขาขอเป็นแฟนก็รีบรับซะนะ เดี๋ยวจะเป็นยัยแก่ขึ้นคานทองเสียก่อน ^^” แม่ทำท่าล้อเลียนฉัน

แม่อ่า TOT”

ไปๆ รีบไปอาบน้ำ จะได้ลงมากินของโปรดแม่เปลี่ยนเรื่องทันที ก่อนที่จะเดินหนีฉันเข้าไปในครัว

แม่คงล้อฉันเล่นน่ะนะ แต่ฉันเคืองตรงประโยคนี้มากเลยแหละ T^T เขาขอเป็นแฟนก็รีบรับซะนะ เดี๋ยวจะเป็นยัยแก่ขึ้นคานทองเสียก่อน ^^’

ฉันรู้จุดประสงค์แม่นะ ว่าต้องการให้ฉันมีแฟนน่ะ ก็แหงแหล่ะฉันเป็นโสดดดดมานานมากแล้วนี่น่า แต่ทำไมแม่ต้องจี้ใจดำหนูขนาดนี้ด้วยนะ U3U

หลังจากที่นอยด์ได้ที่แล้ว ฉันก็เดินขึ้นห้องเพื่อจะดำเนินการอาบน้ำ แต่เมื่อขึ้นมาบนห้องฉันก็เห็นไดอารี่บันทึกรักนี่วางอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือของฉัน ฉันจึงมุ่งเดินหน้าไปหามัน แล้วฉันก็นั่งลงที่เก้าอี้ ก่อนที่จะเปิดไดอารี่ขึ้นมาแล้วก็หยิบปากกาข้างๆ มาเขียนมันลงไป

ฉันเขียนตั้งแต่วันที่ลงไปถึงข้างล่าง ตามที่ไดอารี่นี้มี แล้วก็เริ่มเขียนความรู้สึกลงไปทันที

ฉันเขียนความรู้สึกของฉันที่ได้ไปเที่ยวกับอีตาซอโซ่วันนี้ลงไปอย่างหมดเปลือก โดยเขียนมันมือมากเลยล่ะ เพราะวันนี้มันมีอะไรมากมายที่ฉันได้รับรู้ในตัวเขานี่ ถึงแม้ว่าจะไม่เจาะลึกขนาดนั้นก็เถอะ

…………………………

พรึบ

ปึก!

ฉันปิดไดอารี่ทันทีเมื่อเขียนเสร็จ แล้วก็วางมันไว้ที่โต๊ะแบบเดิม แล้วก็ลุกขึ้นเพื่อที่จะไปอาบน้ำ แล้วก็จะลงไปกินแกงจืดวุ้นเส้นอาหารแสนโปรดดดของฉัน >O<

 

สามวันผ่านมา...

สามวันที่ผ่านมาอีตาซอโซ่ก็มาหาฉันบ่อยๆ ทั้งที่โรงเรียน และที่บ้านฉัน จนแม่ฉันแซวเกือบทุกวันเลยก็ว่าได้

ที่มาบ่อยๆ ไม่ใช่ว่าเขาคิดถึงฉันหรืออะไรหรอกนะ ที่มาหาฉันก็เพราะไอ้ไดอารี่บ้าบอนั้นแหล่ะ ถ้าไม่เจอกัน ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรลงไปที่ไดอารี่ แต่ข้อดีก็คือยิ่งเจอกันบ่อยขึ้นฉันก็รู้จักซอโซ่มากขึ้นตามไปด้วย :)

แล้ววันนี้ก็คือวันที่รอค่อยสำหรับฉัน! ฉันจะเอาตัวแฟน (เรียกได้เต็มปาก -..-) มาเปิดตัวกับยัยทอมเอ็มเอ็ม และสาธารณะชนทั้งโรงเรียนด้วย! ทุกคนจะได้เลิกคิดว่าฉันเป็นเลสเบี้ยนสักที! แต่ไอ้สาธารณะชนเนี่ย ฉันคงไม่ชวนมาฟังฉันเปิดตัวหรอกนะ แค่คนสองคนมาแอบดูก็ได้ เพราะเดี๋ยวเจ๊ๆ ทั้งหลายก็บินกันไปเม้าท์ต่อเองแหละ =___= ภูมิใจดีมั้ย!?

แกนัดเอ็มแล้วใช่ไหม?ฉันถามปุกปุยที่นั่งจดงานบนกระดาษ ที่ครูสั่งงานให้อยู่

นัดตั้งแต่เมื่อวานแล้วแหละแก

งั้นก็ดี ><” ฉันลุ้นอยู่ในใจ

เออ! ว่าแต่พี่บลูจะมาจริงๆ เหรอ >O<” ยัยปุกปุยวกกลับเข้ามาเรื่องพี่บลูอีกทีนึง

พูดถึงพี่บลูแล้วคราวนี้ฉันจะบอกกับซอโซ่ยังไงดีล่ะ ต้องอธิบายเรื่องพี่บลูให้เขาฟังน่ะเหรอ หรือว่าบอกกับปุกปุยไปเลย U_U ทำไมมันลำบากใจอย่างนี้นะ!

แต่ช่างหัวมันก่อน เดี่ยวค่อยคิดก็ได้ อธิบายทีหลังก็ได้เนาะ >_O

มาแน่นอนอยู่แล้ว ^^;;” ฉันยิ้มฝืนๆ

ก็ดี! แกต้องพาพี่เขามาทำความรู้จักฉันด้วยน่า >///<”

จ้า! ย้ำจังนะแก -____-”

นิดนุงนะแก

 

เลิกเรียน

หัวหน้าห้องบอกชั้นเรียน เพื่อจะเลิกเรียนวิชานี้ ก็คือว่าเลิกเรียนแล้วนั้นเอง ใช่! เลิกเรียนแล้ว ใกล้จะถึงเวลาที่ฉันต้องพาซอโซ่มาเปิดตัวแล้วสินะ ><

ปุกปุยนัดเอ็มเอ็มหลังเลิกเรียนที่อาคารพละศึกษา แถวๆ หลังโรงเรียนที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านมากหนัก

จะไปรอเอ็มเอ็มมันเลยหรือเปล่าแก?ปุกปุยที่เก็บกระเป๋านักเรียนอยู่ถามฉัน

แกไปรอก่อนเลยก็ได้ ฉันจะรอพี่บลูมาก่อน

โอเค เดี๋ยวฉันไปเตรียมงานก่อน แต่ยังไงแกก็รีบพามาล่ะ

อืม! ได้เดี๋ยวฉันรีบไป

พอจบบทสนทนาในห้องเรียนเสร็จ ฉันก็ย่างก้าวออกไปข้างนอกห้องทันที พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วไล่ชื่อที่แมมเอาไว้ไปที่ ซอโซ่แล้วกดปุ่มเสียงเขียวเพื่อโทรออกไปทันที

ติ้ด!

 [....ขอโทษค่ะไม่สามารถตะ...]

เฮ้ย! อย่ามาตลกนะอีตาซอโซ่บ้า! ทำไมถึงปิดเครื่องตอนนี้...ลองใหม่

[ขอโทษค่ะมะ...]

เฮ้ย! อย่ามาเล่นได้ไหมเนี่ยหา TOT มาปิดเครื่องอะไรวันนี้ค่ะ พ่อทูนหัววว!

หรือว่า...สัญญาณไม่ดี

คลื่นหาย ฉันจะต้องไปทะเลหาคลื่นมั้ยเนี่ย

หรือองค์การโทรศัพท์บกพร่องด้านเทคนิคก็เป็นไปได้

ม่ายยยย! TOT ทำไมต้องมาปิดเครื่องงง ตอนนี้ฉันฟุ้งซ่านมากกกค่ะทุกคน

หลังจากนั้นฉันก็เริ่มโทรหาเขาไปเรื่อยๆ ทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าเขาปิดเครื่องแต่ก็ยังโทรไปโดยไม่มีเหตุผล ฉันเข้าใจความรู้สึกซอโซ่แล้วล่ะที่โทรหาฉันตอนนั้นห้าสิบกว่าสาย แล้วฉันก็ดันไม่รับสาย แต่ตอนนี้ฉันคงโทรหาเขาเป็นหกสิบ-เจ็ดสิบสายได้แล้วมั้งเนี่ยยย T^T

ทำไมนายต้องมาปิดเครื่องตอนนี้นะ! อีตาบ้า บ้า บ้า!

แล้วฉันจะทำยังไงละที่นี้ นัดยัยทอมนั้นไว้แล้วด้วย ถ้ายกเลิกนัดไป ยัยทอมก็จะไม่ลามือจากการตามจีบฉันแน่ๆ

ฉันเลยไล่ดูลิสชื่อในโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะดูหาอะไร แต่เมื่อกดไปเรื่อยๆ ก็เจอชื่อนี้ พี่บลู

 

งั้น! ถ้าคุกกี้มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกพี่ได้เลยนะ

 

แล้วอยู่ดีๆ คำพูดของพี่เขาก็พุดขึ้นมาในหัวฉันทันที ทำให้สมองฉันสั่งการว่าให้โทรหาพี่บลูทันที เอาพี่บลูมาแทนก็ได้ว่ะ หนูขอให้พี่มาช่วยนะค่า >O<

แล้วฉันก็ได้โทรหาพี่เขาทันที แล้วคำตอบที่ได้รับก็คือ...มาได้ >_< ฉลองงง!

ฉันก็เลยบอกชื่อโรงเรียนของฉันไปเพื่อให้พี่เขามาหา แล้วพี่บลูก็บอกว่าเดี๋ยวขับรถไปหาที่หน้าโรงเรียน ให้ฉันรออยู่ที่นั้น

และไม่กี่อึดใจของการรอ ฉันก็เห็นรถยนต์สีคุ้นตา ที่ทำให้ฉันถึงกับลุกจากเก้าอี้ยื่นโดยอัตโนมัติด้วยความตื่นเต้น แล้วก็เป็นอย่างที่คิดเพราะคนที่เปิดประตูรถออกมานั้นคือ...พี่บลู!

พอพี่เขาออกมาเท่านั้นแหล่ะ ฉันถึงกับวิ่งไปหาพี่เข้าทันที แล้วก็เข้าสู่ขั้นแผนการต่อไปเลย โดยที่ฉันบอกพี่เขาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าวันนี้พี่มาทำไม มาทำอะไรกันแน่

สรุปคือ...ตอนนี้ฉันเป็นแฟนพี่บลู!

จากตอนแรกที่จะเอาซอโซ่มาเป็นพี่บลู ก็กลายเป็นเอาพี่บลูตัวจริงมาซะเลยนิ ก็เพราะอีตานั้นแหละ ดันปิดเครื่อง -..-

แต่ก็ดี จะได้ไม่ต้องอธิบายอะไรตาซอโซ่นั้นเยอะ! ส่วนปุกปุย -..- เดี๋ยวฉันพร้อมแล้วจะบอกมันเองแล้วกันเรื่องซอโซ่น่ะ

แล้วพอเราเตี๊ยมกันเสร็จเรียบร้อย ฉันก็พาพี่เขาไปหายัยทอมนั้นทันที!! เลตโก! >O<!

 

อาคารพละศึกษา

ในระหว่างที่เดินทางมาที่นี้นั้น ก็มีแต่คนมองฉันหรือมองแต่พี่บลูก็ไม่รู้เต็มไปหมดเลย เรียกได้ว่าเป็นเป้าสายตาเลยทีเดียว ก็แหงแหละค่ะพี่บลูหล่อขนาดนี้ -,.- คราวนี้ก็หลุดพ้นไปหนึ่งข้อหา

ข้อหา...ฉันเป็นเลสเบี้ยน >O< กรี๊ดดดดด

แล้วเราสองคนก็มาถึงที่อาคารพละศึกษา สิ่งที่ฉันเห็นก็คือมีปุกปุย แล้วก็ยัยทอมเอ็มเอ็ม กับหมู่เพื่อนสาวและเพื่อนผู้ทอมสองสามคนตามห้อยสอยมาด้วย ฉันก็เลยบอกให้พี่บลูยื่นรอข้างนอกไปก่อนรอเวลา

มาแล้ว!” ฉันมุ่งหน้าเดินเข้าไปคนเดียว แล้วก็ไปยืนข้างๆ ยัยปุกปุย

มาแล้วเหรอฮะพี่คุกกี้ ^^” ก็มาแล้วซิยะ เห็นที่ยืนอยู่นี้ใครล่ะ

ฉันไม่ตอบ ได้แต่แบบยิ้มมีเลิศนัยส่งไปให้ยัยทอมแค่นั้นเอง =___=!

นี่แกมาช้าจัง!” ปุกปุยที่ยืนข้างๆ สะกิดฉันเบาๆ แล้วก็หันมาพูดกับฉัน

ก็พี่เขามาช้านิ ยังไงก็มาแล้วน่าฉันกระทุ้งศอกกลับไปหาปุกปุย เป็นการว่ารับรู้

แล้วไหนล่ะครับแฟนพี่ไอ้ทอมพูดเสียงเยาะเย้ยฉันนิดๆ

ยังไม่รู้ซินะว่าไผเป็นไผ! เจอพี่บลูแกมีสะอึกกันบ้างแหละ พี่บลูหล่อนะจ๊ะจะบอกให้! ^^!!

พร้อมแล้วเหรอจ๊ะฉันพูดประชด

แน่นอนครับ!”

งั้นก็เอาเลยนะ พี่บลูค่ะเดินเข้ามาได้เลยค่ะ >O<” เสียงฉันไม่ค่อยจะกระแดะเท่าไรเลยยย

“…”

ความเงียบถึงกับครอบนำพวกยัยเอ็มเอ็มไปชั่วขณะ แม้กระทั่งยัยปุกปุยก็เป็นไปกับเขา เพียงเพราะพี่บลูที่แสนหล่อเหลาของฉันเดินเข้ามาแค่นั้นเอ้ง

หวัดดีครับทุกคน ^^” พี่บลูพูดขึ้น ทำลายความเงียบ

หะ...หวัดดีฮะ =[]=” ยัยทอมเอ็มเอ็มถึงกับอึ้ง สะใจ!

พะ...พี่บลู >O<!!” ส่วนยัยปุกปุยนั้น บ้าไปแล้วววว -_-;;

พี่ชื่อบลูนะ เป็นแฟนน้องคุกกี้ ^^”

พี่บลูค่ะ เอารางวัลตุ๊กตาทองไปเลยยย! เล่นดีมากกก!

ทำเอายัยเพื่อนเอ็มเอ็มที่เป็นผู้หญิงถึงกับเคลิ้มไปกับรอยยิ้มของพี่บลูเลยที่เดียว และบางทีฉันก็เห็นผู้ทอมก็ดูทำท่าเขินๆ กับเขาเหมือนกันนะ =___= ส่วนยัยปุกปุยน่ะเหรอ คิดเตลิดไปไหนแล้วก็ไม่รู้

ถึงเวลาแล้วสินะ ที่ฉันต้องพูดประโยคนี้ออกไป เพื่อเรื่องมันจะได้จบๆ ไปสักที!

“…เนี่ยแหละแฟนพี่เอง เอ็มเอ็ม!” ฉันพูดกระแทกเต็มหน้ายัยทอมนี้เลย

เรื่องจริงเหรอ! พี่ต้องจ้างเขามาแน่ๆ พี่คุกกี้ไม่น่าจะมีแฟนน่าตาดีขนาดนี้ได้ -3-” ยัยนี้ไม่ยอมเชื่อ แถมยังจี้ใจดำฉันอีก ชั่วมากกก TOT

ข้างบนนั้นว่าเสียเซลฟ์แล้ว แต่เมื่อสิ้นสุดประโยคของยัยทอมนั้น ทำให้ฉันเสียเซลฟ์มากกว่า เพราะยัยปุกปุยมันดันขำฉันอ่ะ พี่บลูก็หัวเราะ TOT แต่เบากว่ายัยเพื่อนสาวของฉันนิดนุง จะไม่นับมันเป็นเพื่อนก็วันนี้แหละ! =v=!

“-*- ไม่เชื่อใช่มั้ย ถามพี่ปุกปุยกับแฟนพี่เลยก็ได้

ฉันพูดไปพร้อมชี้หน้าพี่บลูกับยัยปุกปุยด้วยอารมณ์ไม่ดีเล็กน้อย! ชิเชอะ -3- ดันขำฉัน

ไม่เอา! ยังไงพี่ก็ต้องคุยกันไว้ก่อนอยู่แล้ว ถามไปก็ต้องตอบว่าเป็นแฟนกันเอ็มเอ็มทัก

ก็ใช่สิ ก็พี่เป็นแฟนคุกกี้จริงๆ -_- จะให้ตอบไม่เป็นได้ไงพี่บลูเริ่มปัดรำคาญ

พี่บลูช่วยหนู >O< อยากจะกรี๊ดดด

ใช่! สองคนนี้เป็นแฟนกัน พี่ยืนยันนอนยันได้เลย! แล้วต่อไปนี้ก็ไม่ต้องมาตามจีบคุกกี้มันแล้วด้วย เพราะมันมีแฟนแล้ว!”

ไม่รู้ยัยปุกปุยมันอารมณ์ขึ้นมาจากไหน ตอบแทนฉันเป็นฉากๆ เลย ทำให้ยัยทอมนั้นถึงกับเหวอไปเล็กน้อย

โอ๊ยตายแล้ว >_< ฉันภูมิใจกับเพื่อนคนนี้ ไม่โกรธมันแล้ว อิอิ

ใช่ ลูกผู้ชายต้องทำตามสัญญานะคะ ^^”

ฉันพูดประชดไอ้นี้ เอ๊ะ ยัยนี้ - -! เรียกสรรพนามยากจริงวุ้ย -3-! (แต่ก็เรียกมาสิบกว่าบทแล้วนะ -_-!!) เออนั้นแหละ ยัยหรือไอ้ก็เหมือนกันแล้วแต่อารมณ์ฉันแล้วกัน

ม่ายยยยย! T^T ผมไม่ยอมเลิกจีบพี่แน่ ชิ! พวกเรากลับ

เอ้า ทอมบ้าอะไรไม่รักษาสัญญา นิสัยชั่วร้ายมากกกกก -*-!!

เฮ้ยยย! ไม่ได้นะต้องเลิกตามจีบพี่! - -+ฉันจ้องตายัยทอมเขม็ง

ไม่! ผมไม่ยอม ผมไม่เชื่อออ >O<”

แล้วพวกเพื่อนหรือตัวเอ็มเอ็มเองก็เดินออกไปเลย =..=! ชั่ว!! เลว!!

ไปแล้วนะค่ะพี่ ><” แล้วเพื่อนชะนีน้อยของยัยทอมนี้ ก็โบกมือบ๊ายบายพี่บลูกันใหญ่เลย = = นอไม่ค่อยจะปรากฏเลยนะค่าหนูน้อยยยย

แล้วสักพักที่ตรงนี้ก็เหลือแต่เพียงฉัน พี่บลู และปุกปุย ส่วนกลุ่มทอมนั้นคงกลับกันไปหมดแล้ว

สวัสดีค่ะ >O< พี่บลู

ปุกปุยเธอออกลายแล้วค่ะ -3-

วะ...หวัดดีครับ ^^;;” พี่เขาดูเหวอๆ ไปนิด

ฉันว่าพี่เขากลัวพฤติกรรมของยัยปุกปุยมันแน่ๆ เลย...คิก

หนูชื่อปุกปุยค่ะ เป็นเพื่อนสุดสนิทของคุกกี้ ฝากตัวด้วยนะค่ายัยนี้ทำหน้าดี๊ด๊าสุดฤทธิ์

ยินดีที่ได้รู้ครับพี่บลูยังคงดูตกใจอยู่ แต่แค่ไม่แสดงออก

วันนี้พี่ดูเท่มากเลยนะค่ะ *O* หนูชอบมาก

ขอบคุณครับ แหะๆ ^^;;”

เสียดายจังพี่บลูเป็นแฟนยัยคุกกี้แล้ว ไม่งั้นพี่เสร็จหนูแน่ -,,-!”

เพื่อนใครเอ่ยยย น่ากลัวมากค่ะ สำหรับผู้หญิงคนนี้นามว่าปุกปุย =___= จนทำให้พี่บลูถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

แล้วพี่เคนของเธอล่ะจ้า ;p” ฉันที่นั่งบื่อมานานสองนาน เอ่ยปากหยอกปุกปุยเล่น

“-“- พูดแล้วขึ้นเลยนะ ยัยคุกกี้

แหม นิดนึงน่ะ ไม่อยากให้แกผิดศีลแค่นั้นเองฉันหวังดีนะยะ

ค่ะ คุณแม่พระ พูดแล้วอารมณ์เสียกลับบ้านดีกว่า -3-”

บายจ้ะคุณเพื่อนฉันโบกมือให้ปุกปุย

บาย...บ๊ายบายค่ะพี่บลู >3<”

แล้วมันก็ไม่เห็นหัวเพื่อนอีกตามเคย ฉันดีใจนะที่มีมันเป็นเพื่อนน่ะ T_T

กลับบ้านดีๆ นะครับน้องปุกปุย

...เดี๋ยวเดินตกท่อหรือชนเสาไฟฟ้าเอาได้ ฉันต่อให้ -M-

“>O</….อย่านั่งหวานกันนานนะค่ะ เดียวมดขึ้น!”

ก่อนไปมันก็ยังทิ้งประโยคกวนบาทาไว้อีกหนึ่งดอก -___-!

แล้วยัยปุกปุยมันก็ได้เดินกลับบ้านไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแต่ฉันกับพี่บลูแค่นั้นเอง

ขอบคุณพี่บลูมากๆ เลยนะคะ ที่มาช่วย

ฉันหันตัวจากหน้าประตูอาคารไปขอบคุณพี่บลู พี่บลูนั้นก็ได้แต่ยิ้มอย่างเดียวเลย

ไม่เป็นไรก็ถือว่าหายกันแล้วเนาะ ^^”

ใช่ค่ะ ทั้งที่กี้บอกเองแท้ๆ ว่าไม่มีอะไรให้ช่วยแน่นอน แย่จัง ^^;;”

พี่เต็มใจช่วย อย่าคิดมาก....

หลังจากนี้ พี่บลูคงไม่มายุ่งกับคุกกี้แล้วสินะ เพราะเราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว (. .)”

ไม่หรอกมั้ง บางทีพี่อาจจะให้คุกกี้ช่วยพี่อีกก็ได้ ใครจะไปรู้ รอรับโทรศัพท์ดีๆ ล่ะ ^^”

ฮ่าๆ จะรอรับแบบใจจดใจจ่อเลยยย >O<”

“…แต่เรื่องของคุกกี้ก็ตลกดีนะ น้องทอมคนนั้นน่ะ ตอนแรกพี่นึกว่าคุกกี้ล้อพี่เล่น

ล้อที่ไหนเล่า คุกกี้เครียดกับทอมนี๋มากเลยนะพี่บลู -3-”

ฮ่ะๆ ก็ควรเป็นอย่างนั้น....ว่าแต่ปุกปุยนี้เขารู้เรื่องพี่หรือเปล่าอยู่ๆ พี่บลูก็ถามขึ้น

ก็รู้แค่ว่ากี้รู้จักพี่ได้ยังไง แล้วก็รู้ว่าตอนนี้เราเป็นแฟนกันแค่นั้นเอง

ว่าแล้ว...ถึงได้ชอบพี่...ตลกดีนะปุกปุยน่ะ ถ้าน้องเขารู้ความจริงนี่ไม่ช็อคเลยเหรอพี่บลูพูดน้ำเสียงกวนๆ

ไม่ช็อคหรอกค่ะ แค่สลบแค่นั้นเอง ขนาดกี้รู้กี้ยังอึ้งเลย...คนหล่ออย่างพี่ดันเป็นเกย์ T3T”

แหม...แต่พี่ก็เป็นพี่ชายเราได้นะ

พี่บลูเอามือมาขยี้ผมฉันเบาๆ ทำให้หัวฉันยุ่งเยิงเล็กน้อย

ตุบ!

เอ๊ะ! เสียงอะไรน่ะ เหมือนเสียงกระเป๋าหรืออะไรกระทบกับพื้นสักอย่าง

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฉันกับพี่บลูจึงหันไปทางต้นเสียงทันที คือที่หน้าประตูทางเข้าอาคาร

=[]=!! แล้วสิ่งที่เห็นคือ...

ปุกปุย! O_O” ฉันกับพี่บลูพูดชื่อคนที่ยืนอยู่หน้าประตูพร้อมกัน

ชะ...ใช่ ฉันเองปุกปุยมันก็ดูอึ้งๆ เหมือนกัน

หรือว่า...มันจะได้ยินสิ่งที่ฉันพูด

แกกลับมาทำไมเหรอฉันถามด้วยหน้าตาปกติที่สุด

ฉันลืมกระเป๋าตังค์น่ะ แต่ไม่รู้ว่าลืมที่ไหน เลยลองมาดูที่นี้ก่อน

แล้ว...แกมานานหรือยัง -_-;;;” ฉันถามคำถามที่ฉันอยากรู้ที่สุด

ก็มาทันตอนที่แกพูดว่าพี่บลู...เป็นเกย์น่ะ T_T”

เฮ้ยยยยยยย!”

ให้ตายเถอะ! ฉันตั้งใจจะบอกแกนะ แต่ไม่คิดว่าแกจะรู้ก่อนเองอ่า TOT

 

หลังจากที่เราอึ้งกันอยู่นานสองนานที่อาคารพละ เราทั้งหมดก็ออกมาจากที่นั้นแล้วเดินกลับมาที่หน้าโรงเรียนเพื่อกลับบ้าน ระหว่างการเดินมานั้นยัยปุกปุยก็ซักถามฉันกับพี่บลูสุดฤทธิ์ เหมือนกับว่าฉันไปเผาบ้านมันอย่างนั้นแหล่ะ -3-;;

แล้วพอมันรู้ว่าพี่บลูเป็นเกย์จริงๆ มันก็รับไม่ได้ เหวอไป 3 นาทีเลยทีเดียว ตลกหน้าปุกปุยตอนที่มันรู้ความจริงมากๆ เลยแหล่ะแต่มันก็พอรับได้แล้วมั้ง ไม่ได้อึ้งเหวอเด๋อตลอดเวลา

ฉันก็เลยอธิบายเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นยันจบเลย ว่าทำไมถึงเจอพี่บลู แล้วทำไมถึงเป็นอย่างนี้ ทำไมต้องให้พี่เขามาช่วย

แล้วฉันก็เปิดใจพูดเรื่องซอโซ่ให้พวกเขารู้ด้วย ทั้งปุกปุยและพี่บลูเลย >O< เหมือนสารภาพบาปเลยแหะ

ก็คือว่า...แกไม่ได้เดตกับพี่บลูแล้ว...ปุกปุยพูด

...และทางร้านก็ติดต่อหาคู่เดตใหม่ไปให้คุกกี้ ก็คือซอซออะไรนั้นน่ะนะคราวนี้พี่บลูพูด

ใช่ค่ะ! แต่คือว่าเขาชื่อซอโซ่ - -;;”

อ่อๆ นั้นแหละ แหะๆ

แล้วตามจริงวันนี้ก็จะพาซอโซ่มาใช่มั้ย...แต่ใช้ชื่อพี่บลู...อะไรของแกวะฉันงง -*-” ปุกปุยสงสัย

ฉันก็งงตัวเองเหมือนกานนนน T^T

ก็คือว่า...วันนี้โซ่ต้องมา แล้วฉันก็จะบอกเขาให้ใช้นามพี่บลูไปก่อน เพราะว่าฉันเล่าเรื่องพี่บลูให้แกฟัง ตอนนี้คือแกคิดว่าฉันเป็นคู่เดตของพี่บลูอยู่ แต่ตามจริงแล้วมันไม่ใช่ ฉันก็คิดว่าเดี๋ยวจะบอกแกเองพรุ่งนี้ แต่แกดันมารู้ก่อน =_=”

อ่าฮะ...แล้วทำไมตาโซ่นั้นถึงไม่มาล่ะ -_-”

พอดีมันเกิดเหตุฉุกเฉินนิดหน่อย...ฉันก็เลยโทรตามพี่บลูตัวจริงมาแทนนี่ไง! พอเข้าใจมั้ย

พอจะเก็ตแล้วล่ะ -_____-;;”

 ก็พยามยามเข้าใจหน่อยแล้วกันนะ -3-”

 แล้วคนที่ชื่อโซ่อะไรนี่ หล่อเปล่า *O*” พี่บลูทำท่าเพ้อ

พะ...พี่บลูไม่น้า T^T” ยัยปุกปุยขัดพี่บลูอย่างแรง ดูท่ายังไม่ชิน

ฉันก็ยังแค่อึ้งๆ อยู่ สงสัยฉันคงชินแล้วแหละกับท่าทางแบบนี่ พี่บลูอ่ะชอบทำสาวๆ หัวใจวาย U_U

ฮ่ะๆ พี่ล้อเล่นคร้าบบบ ยังไงก็ขอให้ได้คบกันนะคุกกี้ ^^;;”

ขอบคุณค่ะฉันตอบไม่ได้เต็มปาก

งั้นก็เหมือนเดิม...แกต้องพาซอซอยอะไรนั่นมาแนะนำให้ฉันรู้จักด้วย!”

ซอโซ่ยะ =..=…โอเคเดี๋ยวฉันพาเขามาแนะนำ ^^” ฉันตอบกลับไป เพราะฉันบอกซอโซ่ไว้แล้วนิว่าจะพามาแนะนำเพื่อน ก็คือวันนี้ที่ต้องสวบบทเป็นพี่บลู แต่ดันปิดเครื่องซะงั้น ก็เลยพามาแนะนำจริงๆ ซะเลยแล้วกัน

พอเราคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น พี่บลูก็อาสาพาฉันกับปุกปุยไปส่งที่บ้าน ก็คือหน้าบ้านยัยปุกปุยนั้นเอง เพราะฉันก็ได้เดินต่อเข้าซอยบ้านตัวเองได้เลยทันที

 

พอนึกถึงซอโซ่....ฉันก็คิดขึ้นได้ว่าที่ฉันคุยกับเขาจนมาถึงปัจจุบันนี้เนี่ย ก็เพราะว่างานนี้โดยเฉพาะนะ เพราะฉันคิดเอาไว้แล้วว่าจะไม่ขอร้องให้พี่บลูให้มาช่วยเรื่องนี้ เลยลองเป็นคู่เดตของซอโซ่ดูเพื่องานนี้ แต่เขาดันไม่มา แล้วพี่บลูตัวจริงดันมาแทน

แล้วมันก็ไม่สำเร็จด้วย เพราะยัยทอมดันบอกว่าจะไม่ยอมเชื่อ TOT

แล้วที่ฉันเป็นคู่เดตของเขานั้น มันก็ไม่มีประโยชน์เลยล่ะซิ! –[]-!!

โอ้ยยยย! ปวดเฮดทำไมชีวิตฉันมันงงๆ มึนๆ อึนๆ ยังไงไม่รู้ T[]T หรือว่าไรเตอร์เขียนเรื่องฉันไม่รู้เรื่องกันแน่เนี่ยยยยย



























 

ตอนนี้ดูมึนๆ เนาะว่ามั้ย TOT

เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังนะเออ เพราะต้องมีคนงงแน่ๆ

คือ ที่คุกกี้มาเป็นคู่เดตของซอโซ่เพราะอยากให้โซ่มาช่วยเป็นแฟน เพื่อไปโชว์ตัวแฟนกับเอ็มเอ็ม

โดยใช่ในนามชื่อพี่บูล เพราะคุกกี้เล่าเรื่องพี่บูลให้ปุกปุยฟังแล้ว และยังไม่ได้บอกว่าเจอซอโซ่ เลยใช่นามพี่เขาไปก่อน โดยที่ซอโซ่ก็ไม่รู้เช่นกัน แล้วคุกกี้จะบอกปุกปุยและซอโซ่ทีหลัง แล้วก็ไม่คิดจะให้พี่บูลมาช่วย เพราะไม่อยากรบกวน นี่คือแผนของคุกกี้

แต่ซอโซ่ดันปิดมือถือ คุกกี้เลยหาตัวแทนมาก่อนคือพี่บูล แล้วปุกปุยก็ดันได้ยินเรื่องที่พี่บูลเป็นเกย์ คุกกี้เลยอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างให้ปุกปุยฟัง

 

คือตอนนี้อาจงงจริงๆ นะ หรือถ้าใครไม่งงก็เม้นบอกด้วยแล้วกัน

เพราะไรเตอร์แต่งเองยังงงเองเลย TOT

แต่ถ้าอ่านไปเรื่อยๆ ก็น่าจะเข้าใจอะไรมากขึ้น (มั้ง?)

จะรอดไหมหน่อ ไรเตอร์ TTOTT ยังไงก็ติดตามอ่านต่อด้วยนะ ^^;;;;
**ใครงงจริงๆ ถามที่ MY iD ได้**

 

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~

Jest's :)














 
:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #288 ByChu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 21:44
    โซ่ไปไหน
    #288
    0
  2. #249 Monz_dbY (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 19:03
    ซอโซ่นายหายไปไหน - -
    #249
    0
  3. #133 molady naka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 19:33
     ซอโซ่จ๋าาาาาาาาา 
    หายไปหนายยยยยยยยยยยยยยยย TOT
    #133
    0
  4. #91 Yo'Yiw (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 23:27
    เฮ้ย! งงค่าาาาซอโซ่หายไปหนายยยย !!
    #91
    0
  5. #77 `Toey :)☆` (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 20:43
    55555โซไปไหนอ้าาา
    #77
    0
  6. #76 JENNYHA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 16:59
    แอบมึนๆไปกับนางเอกด้วย ฮาๆๆ แล้วซอโซ่หายไปไหนนนทำไมปิดเครื่องละ
    #76
    0