NEXT STATION LOVE สถานีป้ายหน้าความรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,271 Views

  • 583 Comments

  • 449 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    64

    Overall
    28,271

ตอนที่ 7 : สถานีป้ายหน้า...ความรัก │2-4 │ zhǎnzhāo=moon? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    3 พ.ย. 61



คนแก่กว่าส่งเสียงร้องออกมาลั่น เขาทำท่าดีใจโอเวอร์มากพร้อมกับกลิ้งไปบนเตียงอย่างสนุกสนานจนฉันต้องรีบเบรก

“แต่ไม่ว่ายังไงมันยังคงเป็นทริปของฉันอยู่ อย่างน้อยเราควร follow ตามแพลนที่ฉันวางไว้สักครึ่งหนึ่ง ฉันต้องได้ไปในที่ที่อยากไป เข้าใจรึเปล่า”

“ได้สิ”

คนที่หยุดกลิ้งไปกับเตียงขานรับอย่างว่าง่าย นอนเท้าคางมองฉันด้วยดวงตาเป็นประกายวิบวับ พวกเราสองคนมองสบตากันก่อนที่ตาลุงเหอจะคลี่ยิ้มกว้างจนดวงตาโค้งงอเป็นรูปจันทร์เสี้ยวและน้ำมูกใสๆ ก็ไหลย้อยลงมา...อี๋

“คุณตกลงยอมให้ผมอยู่ด้วยแล้ว ผมจะตามใจคุณเพราะคุณเองก็ใจดีกับผมมาก”

ฉันเนี่ยนะใจดี...ฉันก็แค่ไม่มีทางเลือกเท่านั้นแหละ!!

“ถ้าไม่ได้คุณผมคงแย่ ผมดีใจมากเลยนะที่เราได้เจอกัน”

คำพูดนั้นแม้ว่ามันจะเป็นคำพูดซื่อๆ ง่ายๆ ที่อาจจะแค่พูดขิงข่าไปตามเรื่อง แต่ว่าฉันกลับขมวดคิ้วมุ่นและไม่อาจหยุดความคิดตัวเองไม่ให้คิดทบทวนถึงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้

ในความเป็นจริงแล้วฉันคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดีเด่อะไรขนาดนั้น ปกติฉันเป็นคนเงียบๆ ไม่ชอบสุงสิงแล้วก็ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เพราะการกระดิกตัวแต่ละทีของฉันมักนำพามาซึ่งความเกลียดชังและความรู้สึกแย่ๆ เสมอ ไปๆ มาๆ คนรอบตัวฉันที่รู้จักสนิทสนมก็มีจำนวนน้อยมากจนนับด้วยมือเดียวก็หมด ดังนั้นการที่ฉันจะเข้าไปแส่หรือยุ่งเรื่องของใครเพื่อก่อให้เกิดปัญหาตามมานั้นจึงเป็นอะไรที่เกิดขึ้นได้ยากมาก

แต่แล้วทำไม...ฉันถึงได้ยอมช่วยเขากันนะ ทำไมฉันถึงได้พาตัวเองเข้าไปรับปัญหา มันไม่ใช่เพราะว่าฉันใจดีและก็ไม่ใช่ว่าฉันเป็นคนชอบสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองอย่างที่เบญบอก แต่ในหลายๆ ครั้งที่ฉันยอมให้ใครบางคนสร้างเรื่องให้ตัวเอง มันมีเหตุผลสั้นๆ ง่ายๆ ก็เพราะว่าฉันแคร์ใครคนนั้นมาก

แต่กับคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันล่ะ ทำไมฉันถึงยอมปล่อยให้เขาเข้ามาได้ง่ายดายขนาดนี้

เกราะป้องกันของฉันที่เคยคิดว่าแข็งแกร่ง จริงๆ แล้วมันเปราะบางมากใช่มั้ย ฉันถึงได้หนีทุกอย่างมาที่นี่ และเพราะความเปราะบางนั้นฉันถึงได้กลายมาเป็นผู้หญิงใจดีในสายตาของตาลุงเหออย่างนั้นสินะ      

“แล้วนี่คุณมาเที่ยวคนเดียวจริงๆ เหรอ เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวเนี่ยนะ แต่...เอ ดูๆ แล้วคุณก็น่าจะมาคนเดียวจริงๆ แหละ ไม่งั้นก็คงจะเห็นใครมาด้วยแล้ว เอ๊ะ หรือว่าคุณซ่อนใครไว้ในกระเป๋าเดินทางนั่น”

ฉันกะพริบตาปริบๆ หลังจากที่ดึงตัวเองหลุดออกมาจากภวังค์ และคนตัวสูงก็กำลังเริ่มทอล์กโชว์ส่วนตัวด้วยเสียงแหบๆ โดยมีฉันทำหน้าที่เป็นแค่ผู้ฟังเท่านั้น

นี่คือรายการ ถามเองตอบเองของนายเหอ หยางหยี สิ่งมีชีวิตที่ฉันขอรับประกันเลยว่าพูดมากที่สุดในสามโลก!

“ผมเองก็มาคนเดียวเหมือนกัน ดีเนอะ ต่างคนต่างมาเจอกันที่นี่ และก็ได้มาเที่ยวด้วยกัน เออ แล้วคุณจะอยู่ที่นี่กี่วันเหรอ เอ้อ แล้วตกลงคุณชื่ออะไร คุณอายุยี่สิบสี่ใช่มั้ย ดูเด็กกว่าที่คิดไว้มาก...”

ฉันเชื่อว่าคงไม่มีใครบนโลกใบนี้จะหยุดไอ้รายการทอล์กโชว์ส่วนตัวของเขาได้ ต่อให้เป็นไวรัสไข้หวัดใหญ่ก็ตาม ดังนั้นในเมื่อคนป่วยไม่ยอมนอนและอยากจะพูด ฉันในฐานะเจ้าบ้านที่ยอมรับเขาเข้ามาพักในห้องเดียวกันก็ขอใช้สิทธิ์ทำเมินไม่สนจนกว่าจะถึงเวลาให้ยาเขาในอีกหกชั่วโมงข้างหน้าก็แล้วกัน

ฉันตัดสินใจยอบตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ พร้อมกับจัดหมอนให้เข้าที่เพื่อเข้าสู่ห้วงนิทรา

“อ้าว เฮ้ยๆ จะนอนกันอย่างนี้เลยเหรอ แค่กๆ นี่เพิ่งจะสามโมงเย็นเอง คุณ...คุณ”

ผัวะ!!!

หมอนที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้เตียงละสองใบถูกใช้เป็นอาวุธในการขว้างใส่หน้าตาหนวดจอมพูดมาก ประโยคเจื้อยแจ้วนั้นหยุดชั่วขณะเพราะหน้าของเขาถูกปาอัดด้วยหมอนเข้าเต็มๆ ฉันหลุดหัวเราะออกมานิดหน่อยตอนที่หมอนใบนั้นค่อยๆ กลิ้งตกลงบนตักของคนแก่กว่า ก่อนจะแอ๊บหน้าดุแล้วยกนิ้วชี้หน้าเขา พูดด้วยเสียงเข้มอันตรายแบบเอาจริงสุดๆ ว่า

“ถ้าคุณอยากอยู่ที่นี่แบบมีความสุข หุบปากซะ คุณไม่อยากนอน แต่ฉันจะนอนเข้าใจมั้ย”

ระดับความเกรี้ยวกราดของฉันมักจะพุ่งสูงขึ้นเสมอเวลาที่นอนไม่พอ และวันนี้ฉันก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้วกับเรื่องของคนแปลกหน้าที่ขยับเลื่อนขั้นกลายมาเป็นคนร่วมห้อง ดังนั้นฉันมีสิทธิ์มีเสียงเต็มที่ที่จะได้นอน

ตาลุงเหอที่ถูกฉันดุไม่ได้สลด เขาขยับตัวลงมานั่งห้อยขาที่เตียง ส่วนฉันก็พลิกตัวหันหลังแล้วลากผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงเพื่อเตรียมตัวเข้านอนเสร็จสรรพ

ก็รู้อยู่หรอกนะว่าการอาศัยอยู่กับคนแปลกหน้าสองต่อสองในห้องเป็นอะไรที่อันตรายมาก แต่พลังชีวิตของฉันมันหมดแล้วแทบไม่มีเหลือ ฉันไม่มีแรงจะไปสู้รบอะไรกับอีตาลุงโฮมเลสนี่ได้อีก จนกว่าจะนอนหลับเต็มตื่น ฉันขอพักเรื่องทั้งหมดเอาไว้แค่นี้ก่อนละกัน

“นี่คุณ...อย่างน้อยก็บอกชื่อให้ผมรู้จักก่อนสิ”

ในขณะที่ฉันกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทรา เสียงทุ้มขึ้นจมูกที่อ่อนลงกว่าปกติก็ดังขึ้นคล้ายกับจะอ้อน ฉันสัมผัสได้ถึงแรงยวบที่ข้างเตียง คิดว่าตาลุงเหอคนนั้นคงจะมานั่งหรือไม่ก็เกาะขอบเตียงแล้วยื่นมือมาสะกิดหลังฉันเพื่อขอคำตอบ

ฉันคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจำเป็นอะไรที่ต้องบอกชื่อกับคนแปลกหน้า แต่พอถูกรบเร้าด้วยการประท้วงเงียบๆ และสัมผัสได้ว่าดวงตากลมโตนั่นคงกำลังจ้องมาอยู่แน่ๆ ฉันก็ยอมแพ้...

“My name is จันทร์เจ้า

“What’s? zhǎn zhāo?”

จั่นเจาบ้านแกน่ะสิ! เอ่อ ก็บ้านเขาจริงๆ นี่หว่า

ไม่ใช่” ฉันพลิกตัวหันกลับมาเพราะตั้งใจจะรีบอธิบายให้จบเรื่องไป แต่ก็ต้องชะงักค้างและเผลอกลั้นลมหายใจเมื่อสายตาสบเข้ากับดวงตากลมๆ ของอีกฝ่ายที่ทอดมองมาอยู่

ตาเขาทั้งกลม ทั้งโต ใสมากราวกับลูกแก้ว...

“คุณชื่อจั่นเจาเหรอ”

คนตรงหน้าเอ่ยถามซ้ำ กะพริบตาปริบๆ ราวกับเด็กน้อย ขัดกับลุคและสภาพโจรป่าที่ปรากฏอยู่ภายนอก

ฉันอึกอักไปชั่วขณะ รู้สึกว่าดวงตากลมโตสีเข้มของอีกฝ่ายมีพลังอำนาจบางอย่างที่ทำให้สติหลุด ฉันเลยรีบตั้งสมาธิและกลับเข้าเรื่องอีกครั้ง    

“ไม่ใช่ ชื่อฉันคือจันทร์...เจ้า จันทร์เจ้าที่แปลว่าดวงจันทร์

ฉันเน้นเสียงอีกครั้งเพื่อให้เขาออกเสียงได้ถูก ตาลุงเหอขมวดคิ้วงุนงงแล้วเริ่มออกเสียงตามอีกครั้งด้วยโทนเสียงเหมือนเป็ด

“moon? จาน...จาว

แต่ยิ่งออกเสียงก็ดูเหมือนจะยิ่งเละไปกว่าเก่า เอ้อ ฉันลืมไปได้ยังไงกันนะว่าภาษาไทยเป็นภาษาหนึ่งที่ยากที่สุดในโลก ถึงอธิบายยังไงไป คนต่างชาติอย่างตาลุงเหอก็คงจะออกเสียงให้ถูกได้ยากอยู่ดี  

ช่างมันเถอะ ถือซะว่าฉันไม่เคยบอกคุณละกัน กลับไปนอนได้แล้ว

ฉันพูดตัดบทแต่เพียงเท่านั้นเพราะว่ารู้สึกง่วงจนแทบถ่างตาไม่ไหว คนแก่กว่าที่เคยเกาะขอบเตียงทำหน้าหงอยเหมือนหมาถูกทิ้ง ก่อนจะยอมขยับเลื่อนตัวถอยออกไปเพราะฉันดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมปิดไปทั้งหน้า

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองผล็อยหลับไปเมื่อไหร่ ไม่รู้ด้วยว่าเพื่อนร่วมห้องของฉันทำอะไรระหว่างที่ตัวเองนอน

และฉันก็ไม่มีทางได้รู้เลยว่ามีใครบางคนที่แสนซุกซนแอบเปลี่ยนวอลเปเปอร์ในมือถือตัวเองให้เป็นรูปพระจันทร์และเขียนกำกับเอาไว้ด้วยตัวพินอินที่อ่านออกเสียงในภาษาจีนว่า zhānzhào’ นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนกระทั่งตัวเขาเองก็ผล็อยหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าเช่นกัน 



ความพูดมากของเฮียนั้น ไม่มีใครหยุดยั้งได้

เฮียเกิดมาเพื่อเฮียจะพูด!!!



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #379 hambearger (@hambearger) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:43

    แน่ใจนะว่านี่คือพระเอก 55555555555555

    #379
    1
    • #379-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:48
      พระเอกแท้แน่นอน 100%
      #379-1
  2. #315 jenxnyz (@Galaxy_hzttao) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:34
    อยากจะแหมมมมม ยาวๆ
    #315
    1
    • #315-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 7)
      6 มกราคม 2562 / 19:36
      อนุญาตให้แหมได้ยาวๆ เลย 55555
      #315-1
  3. #216 VadeeArada (@VadeeArada) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:42
    หวังเฉา หม่าฮั่น ไม่มาด้วยหรอ 555
    #216
    1
    • #216-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 7)
      13 พฤศจิกายน 2561 / 20:57
      555555555555 ขำลั่นเลยค่ะ
      #216-1
  4. #196 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:53
    โอเคไปศาลไคฟงได้ค่ะจั่นเจา55555
    #196
    2
    • #196-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 7)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 18:04
      โอ๊ยดีใจ มีคนเกทมุก 5555555555555
      #196-1
  5. #195 0873513289 (@0873513289) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:45
    เฮียยยย55ถามเองตอบเองก็ได้หรอ
    #195
    1
    • #195-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 7)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 20:06
      5555 ไม่มีใครหยุดเฮียได้จีๆ
      #195-1
  6. #71 PUFFER :D (@puffer-w) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 01:56
    อยากให้เจอกันเร็ว ทุกวันนี้เข้ามาอ่านก็ลุ้นมากเมื่อไรจะเขอซะทั
    #71
    0
  7. #70 แน่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 01:00
    สนุกมากค่ะ
    #70
    0
  8. #69 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 19:37
    วงการนี้อยู่ยาก เฮียก็ออกมาเถอะ แต่ถ้าเฮียออกมาต้องสูญเสียหลายอย่าง ก็อยู่แบบ สตรองๆแล้วกัน เฮ้อ
    #69
    0
  9. #67 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 15:29
    มันน่าขยะแขยงตรงไหนย่ะ พูดงี้มีต่อย
    #67
    0
  10. #66 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 07:50
    วันก่อนดูข่าว ดาราจีนแต่งงาน เฮียเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว หล่อแรงค่ะ ยิ่งคิดถึงนะคะ
    #66
    1
    • #66-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2559 / 12:26
      หูยยย นี่นั่งเซฟรูปรัวๆ เหมือนกัน เฮียทั้งรั่ว ทั้งเกรียน ทั้งกวน น่ารักมากก แลดูอารมณ์ดี แถมพาแม่เที่ยวต่ออีก 5555 นี่โฟ่เรื่องผู้ชายมานาน วันนี้ไรต์มาอัพนิยายแล้วน้าาา ♥
      #66-1