NEXT STATION LOVE สถานีป้ายหน้าความรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,225 Views

  • 583 Comments

  • 450 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18

    Overall
    28,225

ตอนที่ 5 : สถานีป้ายหน้า...ความรัก │2-2 │ เล่นใหญ่ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    24 ต.ค. 61



นี่ฉัน...ด่าตัวเองว่าโง่จนแม้แต่ซอมบี้ก็ยังไม่อยากกินสมองเลยเหรอ

จันทร์เจ้า!!! แกต้องกลัวตาลุงนี่ขนาดไหนกันถึงได้ยอมด่าตัวเองขนาดนี้

“คุณพูดจาดูมีเหตุผลดีนะ ฟังดูเหมือนฉลาด แต่จริงๆ แล้ว...โง่มากจริงๆ ด้วย”

ไอ้...

“แล้วถ้าสมมติว่าผมไม่ได้ค้าอวัยวะ แต่หวังหลอกฟันคุณล่ะ”

“คุณจะหลอกให้ฉันด่าตัวเองอีกแล้วใช่มั้ย!

ฉันแหงนหน้าขึ้นจนคอแทบเคล็ดแล้วขมวดคิ้วมุ่นมองอีกฝ่ายอย่างรู้ทัน ตาลุงเหอฉีกยิ้มกรุ้มกริ่มตอนที่เลื่อนใบหน้านั่นเข้ามาใกล้ ปลายนิ้วแข็งๆ ของเขาแตะที่ปลายจมูกฉันตอนพูดประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงสงสัย  

“ผมไม่ได้หลอก แต่ผมพูดถึงกรณีที่ถ้าผมหวังหลอกฟันคุณขึ้นมา คุณจะเสียหายอะไรมั้ย...”

เดี๋ยวนะ ฉันเป็นผู้หญิง ฉันก็ต้องเป็นฝ่ายเสียหายอยู่แล้วป่ะ แต่ทำไมตาลุงนี่ถึงได้ทำท่าเหมือนกับ...

“ซึ่งผมว่าถ้ามันเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นจริงๆ คนที่น่าจะเป็นฝ่ายเสียหายเต็มๆ น่าจะเป็นผม”

มือข้างที่เคยแตะจมูกฉันถูกเปลี่ยนเป็นยกนิ้วโป้งแล้วชี้เข้าหาตัวเอง ฉันขมวดคิ้วมุ่น มองคนที่สูงกว่าอย่างไม่เข้าใจ

“คุณเนี่ยนะ?”  

“ช่าย ความจริงแล้วผมหล่อมากเลยนะ เสน่ห์ของผมน่ะ...”

มีการดีดนิ้วดังเปร๊าะด้วย...??

“มันยากเกินต้านทาน ผมกลัวว่าคุณจะอดใจทำไม่ดีไม่ร้ายผมไม่ไหวน่ะสิ”

...

โอเค พอกันที! ฉันจะไม่ทนให้คนตรงหน้ามาเอาเปรียบตัวเองแล้วพูดพล่ามไร้สาระอะไรอีกแล้ว เขาจะต้องออกไปจากห้องฉัน! เราอาศัยอยู่ร่วมห้องเดียวกันไม่ได้ ไม่งั้นคงเป็นฉันเองนี่แหละที่จะต้องประสาทตายกับความ...ความเป็นเขาแบบนี้!!

ฉันยืนนิ่งไปชั่วอึดใจในขณะที่อีกฝ่ายกำลังฉีกยิ้มกว้างพยักหน้ากับตัวเองเงียบๆ ราวกับชื่นชมในความหล่อ ความฮอต เสน่ห์บ้าบอคอแตกอะไรก็ตามที่เขาเพ้อเจ้อมันขึ้นมา

ใจจริงฉันล่ะอยากแนะนำให้อีตาลุงนี่เข้าไปในห้องน้ำแล้วยืนส่องกระจกอยู่ตรงนั้นสักสามสิบนาที เขาจะได้เลิกมโนหลงตัวเองได้แล้ว! สภาพเขามันคือโฮมเลสชัดๆ ไปเอาความคิดว่าตัวเองหล่อซะขนาดนั้นมาจากไหนกัน

มันก็ใช่ที่ตาโตๆ ของเขาดูใสราวกับตากวาง คิ้วหนาเข้มนั่นก็ทำให้เจ้าตัวดูคมคาย เวลายิ้มจนเห็นเขี้ยวก็พอไปวัดไปวาได้  

แต่ขนาดว่าเมื่อกี้เราอยู่ใกล้กันมาก ฉันยังไม่มีอาการหัวใจเต้นตึกตักหรือหวั่นไหวอะไรเลยสักนิด ก็ว่าตัวเองเป็นโรคแพ้คนหล่ออย่างรุนแรงนะ แต่อีตาลุงนี่...สภาพภายนอกโดยรวมนั้นมันยากที่จะมองทะลุเข้าไปหาความหล่อได้จริงๆ อ่ะ มองยังไงฉันก็เห็นแต่ความไม่ปกติ เขาดูเหมือนมิจฉาชีพ และฉันต้องกำจัดเขาออกไปเดี๋ยวนี้!!!

“อ้าว คุณ ไม่เถียงต่อแล้วเหรอ กำลังสนุกเชียว”

ฉันไม่ได้ตอบกลับอะไรคนแก่กว่า แต่กลับลากสายตาไปยังประตูห้อง ช่วงวินาทีหนึ่งแผนการบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว และใช่...มันเป็นแผนการที่บ้ามาก ฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะคิดมันออกมาได้ แต่ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่ ต่อให้ฉันไล่คนหน้าด้าน ขึ้นเสียงด่าทอ หรือพยายามเตะเขาออกไปจากห้องแค่ไหน แต่ตัวฉันเพียงลำพัง ไม่อาจสู้แรงและความเจ้าเล่ห์ไหลลื่นของตาลุงเหอได้หรอก

เพราะแบบนั้นฉันจึงต้องยืมมือคนอื่นมาช่วย เพื่อให้แผนการนี้ดำเนินต่อไปได้ และเขาจะได้ไม่ต้องมากวนใจฉันอีก!

ฉันเม้มริมฝีปากแน่นจนเกือบเป็นเส้นตรงตอนที่ไล่เรียงแผนการในหัว ถ้าหากว่าอีตาลุงเหออยากจะเล่นละคร งั้นฉันก็คงจะต้องจัดละครสักฉากเพื่อแก้เผ็ดเอาคืนคนอย่างเขาบ้าง!

การตัดสินใจเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ฉันเดินเนียนๆ ค่อยๆ ขยับฝีเท้าไปใกล้กับประตูห้อง ตอนระหว่างทางที่ฉันโดนลากขึ้นมาเมื่อกี้ ฉันเห็นพนักงานโรงแรมกลุ่มหนึ่งกำลังทำความสะอาดอยู่ที่ห้องข้างๆ และห้องถัดไป พวกเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ฉันเลือกให้เข้ามาในแผน


“คุณจะทำอะไรน่ะ” คนตัวสูงเอ่ยถามพร้อมเสียงหัวเราะ เขายกคิ้วข้างหนึ่งและมองพฤติกรรมแปลกๆ ของฉันอย่างประเมินสถานการณ์ แต่เขาต้องคาดไม่ถูกแน่ๆ ว่าฉันกำลังจะทำให้เขาทึ่งกับสกิลการแสดง ที่แม้แต่เขาซึ่งตบตาพนักงานที่ประจำอยู่ตรงอินฟอร์เมชั่นของโรงแรม ก็อาจจะต้องซูฮกให้กับละครฉากใหญ่ของฉัน!!

Gat the fuck out of my face!!!

โดยไม่ทันให้อีกฝ่ายตั้งตัว ฉันจัดการหมุนลูกบิดประตูห้องแล้วผลักมันออกกว้าง เสียงดังโครมครามที่ดังตามมาคือฉันที่กระชากแขนของอีกฝ่ายให้เซถลาออกไป จากนั้นก็กระโดดถีบกระเป๋าเดินทางเจ้าปัญหาจนมันล้มกลิ้งทับคนที่ทรงตัวยืนอยู่บนสองขาของตัวเองไม่ไหว  

You’re asshole! You’re bastard!! You’re jerk!!!

ใบหน้าของตาลุงเหอดูเลิกลั่ก เขาดูตกใจมากๆ ที่จู่ๆ ฉันก็มีองค์แม่ประทับร่างด่าเขาด้วยคำหยาบคายแถมยังหันไปคว้าเอากระดาษทิชชู่ที่อยู่ในห้องมาปาใส่เขาจนกระแทกเข้ากับหัว ฉันรู้ว่าตอนนี้ตัวเองเล่นใหญ่เกินเบอร์ไปมาก แต่เมื่อคิดแผนนี้ขึ้นมา ฉันก็ต้องไปต่อให้สุด

ฉันชี้หน้า จ้องตาถลนใส่อีกฝ่ายอย่างโกรธแค้น พอดีกันกับที่กลุ่มพนักงานซึ่งกำลังทำความสะอาดอยู่ห้องข้างๆ วิ่งพรวดพราดเข้ามาคั่นกลางเราสองคนที่อยู่ในสถานการณ์ตึงเครียด พนักงานหญิงวัยกลางคนเป็นคนเอ่ยถามฉันด้วยสีหน้าตื่นตระหนกระคนเป็นห่วง

What's wrong? What is going on miss?” (มีอะไร เกิดอะไรขึ้นคะคุณผู้หญิง)

เธอถามด้วยเสียงร้อนรน พยายามเข้ามาคั่นกลางฉันที่กำลังเงื้อมือปาข้าวของใส่ตาลุงเหอค้างอยู่กลางอากาศ

ฉันทิ้งของที่อยู่ในมือแล้วเปลี่ยนมาเป็นยกมือขึ้นปิดปากเพื่อกลบเกลื่อนรอยยิ้มสะใจที่เห็นหน้าตาเหรอหราของตาลุงโฮมเลสที่ถูกเอาคืน แสร้งทำเป็นตัวสั่นเทิ้ม น้ำตาเอ่อล้นขอบตาอย่างเจ็บปวด สะบัดหน้าหันไปหาพนักงานหญิงคนนั้นและร้องขอความเห็นใจด้วยการอธิบายเสียงสั่น

He cheated on me, so I broke up with him...I don’t want to see his face anymore!!!” (เขานอกใจฉัน ฉันเลยเลิกกับเขา ฉันไม่ต้องการจะเห็นหน้าเขาอีกแล้ว!!!)

What?!!” ตาลุงเหอร้องลั่นอย่างตกใจ เขาทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ฉันพูด

ฉันรู้ว่ามันไม่เคยเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาก่อน แต่จากการประมวลผลในหัวมากว่าหลายนาที ทำให้ฉันตัดสินใจเลือกเล่นละครต่อบทกับเขาเพื่อเป็นการแก้เผ็ดดีกว่าใจร้ายด้วยการเรียกรปภ.ให้มาลากตัวเขาออกไปจากห้อง

คือถ้าเรื่องมันถึงขั้นนั้นและฉันพูดโพล่งความจริงทั้งหมดออกไปว่าเราไม่ได้เกี่ยวข้องกัน เขาเป็นคนแปลกหน้าที่มาตามรังควานฉันและหลอกลวงทุกคนเพื่อที่จะมาอยู่ห้องเดียวกัน ฉันก็มั่นใจมากว่าทางตำรวจของประเทศสิงคโปร์จะต้องจัดการเขาขั้นหนักแน่ ซึ่งมันก็สมควรแล้วสำหรับการก่อกวนตลอดวันที่ฉันได้รับ

แต่ว่า...ฉันไม่ได้อยากทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น ถึงอีตาลุงนี่จะวอแวกวนประสาทและสร้างเรื่องให้ฉันไม่รู้จักจบ แต่พูดกันตามตรงก็คือฉันแอบสงสารเขา ลองคิดว่าเป็นตัวเองที่เป็นฝ่ายทำกระเป๋าเงินกับพาสปอร์ตหาย ฉันก็อยากจะร้องไห้หนีกลับประเทศแทบใจจะขาดแล้ว เขาดูน่าเวทนา กำลังลำบาก ฉันไม่อยากเพิ่มข้อหาคุกคามคนอื่นให้เขาต้องเดือดร้อนไปอีก เพราะจริงๆ สิ่งที่เขาทำผิดก็คือการดื้อรั้นจะมาอยู่ห้องเดียวกันกับฉัน ซึ่งฉันก็ไม่แน่ใจว่ามันเป็นเรื่องปกติของประเทศเขารึเปล่าที่ชายหญิงสามารถอาศัยอยู่ห้องเดียวกันได้ แต่สำหรับฉันที่มาจากประเทศที่มีกรอบประเพณีค่อนข้างชัดเจน ฉันจึงไม่อาจมองข้ามเรื่องนี้และยอมปล่อยให้เขาอยู่ห้องเดียวกับฉันได้ อีกอย่างหนึ่งคือมันอันตราย ถึงฉันจะไม่รู้จักเขา ไม่รู้ว่าเขาเลวร้ายจริงอย่างที่คิดมั้ย แต่มันก็ไม่มีอะไรมาการันตีว่าชีวิตฉันจะปลอดภัยเมื่อต้องอยู่กับเขา

สรุปก็คือฉันแค่อยากไล่เขาออกไปจากห้องก็เท่านั้น ซึ่งฉันลองมาแล้วทุกวิธี ทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง แต่ตาแก่จอมเจ้าเล่ห์กลับเอาฉันอยู่ทุกดอก


สุดท้ายฉันก็เลยต้องสร้างฉากทะเลาะขึ้นมาเพื่อให้มีเหตุผลในการยืมมือพนักงานโรงแรมคนอื่นในการจับเขาแยกออกไปเพื่อกันไม่ให้เราก่อเรื่องวิวาทจนรบกวนแขกคนอื่น ยังไงทางโรงแรมก็ต้องคำนึงถึงแขกส่วนใหญ่ พวกเขาไม่ยอมให้เราตีกันจนข้าวของเสียหายและรบกวนคนอื่นหรอก

และการยัดเยียดข้อหานอกใจ ก็ดูมีภาษีดีที่สุดสำหรับฉันที่เป็นผู้หญิงด้วย

Miss I think…” (คุณผู้หญิงคะ ฉันคิดว่า...)

No!!! Get him out of my face!!! Please...” ประโยคสุดท้ายฉันหันไปขอร้องพนักงานหญิงคนนั้นทั้งน้ำตา

เธอคงจนใจที่จะไกล่เกลี่ยเรื่องขี้โม้ที่ฉันจัดฉากขึ้น ก็เลยหันไปหาพนักงานโรงแรมคนอื่นให้เข้าประชิดร่างสูงของอีกฝ่าย ตาลุงเหอทำหน้าเลิกลั่ก เขาพยายามจะอธิบายเหตุผลให้พนักงานทั้งสองเข้าใจ

แต่มันก็ช้าไปเสียแล้ว...เพราะฉันเล่นใหญ่กว่านั้นด้วยการปล่อยโฮเสียงดัง แถมยังรีบหมุนตัวกลับไปเข้าไปในห้อง ปิดประตูใส่ทุกคน ไม่รอดูแม้กระทั่งร่างของคนแก่กว่าถูกพนักงานของโรงแรมลากตัวออกไป

ในที่สุดฉันก็กำจัดเขาออกไปได้แล้วใช่มั้ย...ในที่สุดฉันก็ได้ห้องพักของตัวเองคืนแล้วสินะ

ฉันผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่หลังจากที่ล็อกประตูห้องเสร็จสรรพ ความรู้สึกโล่งใจที่ในที่สุดฉันก็ไม่ต้องอยู่ร่วมห้องกับคนอื่นทำให้ฉันโล่งใจขึ้นนิดๆ แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกบางอย่างมันก็ไม่ได้ถูกระบายออกไปจนหมดพร้อมกับการถอนหายใจเมื่อครู่

ถึงฉันจะรู้สึกดีที่ได้ห้องคืนมา แต่ฉันยังคงรู้สึกไม่สบายใจเอาซะเลยที่สุดท้ายฉันก็ไล่ตาลุงเหอออกไปจากห้อง โดยที่เขายังไม่มีแม้กระทั่งที่พักในคืนนี้...

ไม่สิ! ทำไมฉันจะต้องมารู้สึกผิดหรือไม่สบายใจด้วย มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วนี่ ฉันก็แค่ปกป้องตัวเองและทวงสิทธิ์อันชอบธรรมของตัวเองก็เท่านั้น เขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในทริป ฉันไม่จำเป็นต้องแบ่งห้องให้กับคนแปลกหน้าที่ไม่มีข้อมูลอะไรเลยนอกจากชื่อ อายุและสัญชาติ

แต่ทำไม...ทำไมกันนะตอนที่ลากสายตามองเตียงเดี่ยวสองหลังที่เพิ่งถูกเปลี่ยนตอนเข้าเช็คอิน ฉันถึงได้รู้สึกกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก

 

ฉันพยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออกด้วยการยกกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่ตรงทางเดินหน้าประตูเข้ามาไว้ในห้อง ตัดสินใจเลือกเตียงฝั่งด้านในสุดตามปกติเหมือนตอนที่มาเที่ยวกับครอบครัว ด้วยเหตุผลเพียงอย่างเดียวก็คือมันติดหน้าต่างและฉันสามารถมองเห็นวิวของเขตย่านถนน kallang ที่เต็มไปด้วยตึกต่างๆ เรียงสลับสูงต่ำเต็มพื้นที่ได้ชัดเจนที่สุด

ฉันผ่อนลมหายใจออกมาแล้วยกยิ้มเล็กน้อยหลังจากได้ความสงบกลับมา รู้สึกเหนื่อยล้าเพราะตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงบัดนี้ตัวเองยังไม่ได้พักผ่อนเต็มที่ และร่างกายก็ใกล้จะชัทดาวน์เต็มทนเพราะต้องออกไปตะลอนๆ กับแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาทั้งวัน

ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงก่อนจะจัดแจงหยิบเอาโน้ตบุ๊คออกมาวางบนฟูก ก็รู้นะว่าตัวเองใจร้ายไล่เขาให้ออกไปแล้ว แต่ความรู้สึกผิดมันบังคับให้ฉันต้องรีบต่ออินเทอร์เน็ตและเริ่มไล่หาโรงแรมหรือโฮสเทลดีๆ ให้ตาลุงโฮมเลสคนนั้นที่อาจจะยังดื้อรั้นนั่งรอฉันอยู่ที่ด้านล่างโรงแรม

มันก็มีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูงไม่ใช่เหรอในเมื่อเขาหน้าด้านสร้างเรื่องทั้งหมดเพื่อเกาะติดฉันมาแทบจะทั้งวัน จะมายอมแพ้ง่ายๆ เพราะโดนฉันเอาคืนด้วยการเล่นใหญ่ตบตาพนักงาน ฉันว่ามันดูง่ายเกินไป

ฉันใช้เวลาราวๆ ชั่วโมงในการพยายามหาที่พักและโฮสเทลที่ถูกที่สุด คัดมาได้ประมาณสามที่ที่ตัวเองพอจะเจียดเงินจ่ายให้เขาไหว ถึงแม้ว่าพอมานั่งคำนวณดีๆ แล้วฉันจะเพิ่มความลำบากให้ตัวเองด้วยการเพิ่มหนี้ที่มีอยู่แล้วสามเดือนจากการจ่ายเงินค่าโรงแรมตัดผ่านบัตรเครดิต แต่มันก็ไม่มีทางอื่นเหลืออีกแล้วนี่ ต่อให้ต้องถักแตกกลับประเทศและอดตายไปอีกหลายเดือน แต่ฉันอยากโง่ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเขาตั้งแต่แรก จะเป็นเตี้ยอุ้มค่อมแล้วก็คงต้องไปให้สุดนั่นแหละ ฮือ





แหมมม หนูจันทร์ อะไรจะน้ำใจงามขนาดนี้

สาวไทยนอกจากจะสวยแล้วยังจะจิตใจงามอีก

แบบนี้ก็ไม่แปลกเลยรึเปล่าน้าที่เฮียเหอจะ...

 

โอมมมมม ด้วยพลังของไรต์ศรี

ไรต์ขอให้ทุกคนที่เข้ามาจงเมนต์ 55555

แปะเมนต์ส่งฟีดกันหน่อยนะคะทุกคน ♥♥

ถือว่าเมตตาแก่ไรต์ศรีตาดำๆ นะจ๊ะ พลีสสสส


 


 

แผนอะไรกันคะหนูจันทร์ คิดจะกำจัดตาลุงโฮมเลส

อาจจะต้องงัดไม้แข็งและไม้เด็ดกันหน่อยนาจา

เฮ้อ นี่ถ้าเป็นไรต์หน่อยไม่ได้เลยนะคะ

จะจับตาลุงมาโกนหนวดโกนเคราออกแล้วขังไว้ในห้อง 55555

ของดี ของพรีเมียมขนาดนี้ ถ้าหนูจันทร์ไม่เอา

ไรต์ก็คงต้องยอมสละตัวเองคว้าไว้แล้วล่ะจ้า (ลำบากใจจริงจริ๊ง)





หนูจันทร์เป็นอะไร ทำไมจะต้องเกรี้ยวกราดและหยาบคายใส่เฮียขนาดนี้
เดี๋ยวรู้กันจ้าาา อย่ารุนแรงกับเฮียมากนักนะลูก
เฮียแก่แล้ว กระดูกกระเดี้ยวไม่ค่อยจะดี 555555

 SPOILER ALERT

Get the fuck out of my face!!!

โดยไม่ทันให้อีกฝ่ายตั้งตัว ฉันจัดการหมุนลูกบิดประตูห้องแล้วผลักมันออกกว้าง เสียงดังโครมครามที่ดังตามมาคือฉันที่กระชากแขนของอีกฝ่ายให้เซถลาออกไป
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #260 LazyA (@ammie16) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:16
    มิน่าล่ะเจ้ถึงไม่ได้เป็นนางเอกกะเขาซักที เพราะเจ้ไม่เคยใจงามแบบนี้นี่เอง
    #260
    1
    • #260-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 5)
      8 ธันวาคม 2561 / 20:04
      ขรรมมมมมมมมมมมมม 5555555555555ป.ล.ไรต์เองก็เหมือนกัน ไม่เคยได้เป็นนางเอกกะเขาส้ากกกกที
      #260-1
  2. #186 oytra78 (@oytra78) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 17:56
    5555 นางน่าสงสารนะ ไล่ขาไปแต่ยังอดห่วง้ขาไม่ได้ น้ำใจงาม
    #186
    2
    • #186-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 5)
      24 ตุลาคม 2561 / 21:59
      คนมันจะเสร็จลุงก็งี้แหละค่า 😂😂
      #186-1
  3. #44 peanpean (@samila-ppppp29) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 07:24
    เฮียยยยย????><~~~'-'
    #44
    0
  4. #43 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 13:03
    ขอด้วยยยยยย
    #43
    0