คุณบีของหนู

ตอนที่ 30 : เธอคือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    8 ส.ค. 62

          ในร้านอาหารที่ศิรินวิ่งเข้าไปทานนั้นเสียงอันคุ้นหูของน้ำทิพย์ก็ดังขึ้น "สวัสดีค่ะคุณบี" หญิงสาวถอดแว่นตาดำกันแดดออกแล้วเดินยิ้มมาหา "คุณแอน" น้ำทิพย์ยกมือไหว้ "แหม บังเอินจังเลยนะคะไม่คิดว่าจะมาเจอกันที่นี่" "ไม่คิดเหมือนกันค่ะแต่คุณแอนอย่าลืมนะคะว่าบีมีแฟนแล้ว" สิเรียมยิ้มขำไม่คิดว่าเจ้าตัวจะออกตัวแรงขนาดนี้ 

"ค่ะดิชั้นทราบ แล้วคุณคิดว่าดิชั้นมาทำอะไรคะจีบคุณเหนอ" หล่อนเอ่ยพลางนั่งเข้าใกล้น้ำทิพย์และลูบหน้าขาคนร่างสูงไปมาทำเอาศรินตาร้อนผ่าวถึงเจ้าตัวเล็กจะยังเด็กแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความรู้สึกนะ จริงๆแล้วตอนนี้เจ้าตัวเล็กรู้สึกรักมารดาของเธออย่างประหลาดไม่เหมือนรักแบบแม่ลูกแต่ตอนนี้เธอแค่อายุ 15 มันก็อธิบายความรักแบบนี้ลำบากไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร

หวง คริส หวง เจ้าตัวเล็กได้แต่สบทในใจ แต่แล้วศิรินก็เข้าไปนั่งตักมารดาแทน "คริสทำแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะคะ ขอโทษแทนยัยหนูด้วยนะคะคุณแอน" น้ำทิพย์ยกมือไหว้ อีกฝ่ายก็ไหว้รับตอบ 

"ไม่เป็นไรค่ะชั้นเข้าใจ ลูกสาวคงจะหวงคุณบีมากแน่ๆค่ะแอนเองก็มีลูกสาวนะคะแต่ไม่ได้ขี้หวงขนาดนี้" น้ำทิพย์หรี่ตามอง "มีลูกสาวเหรอคะ"

"ค่ะชื่อน้ำหวานเห็นว่า เป็นเพื่อนกับลูกสาวคุณด้วย" สิเรียมยิ้มเจ้าเล่ห์ 

"ยัยหนูทำไมไม่บอกแม่เลย" น้ำทิพย์ทำตาดุใส่ "ไม่อยากยุ่งด้วยค่ะตามวอแวอยู่ได้น่ารำคาญคริสไม่ชอบ" ศิริน กอดอกแล้วซุกอกน้ำทิพย์แน่น ขนพองลุกชันเหมือนแมวน้อยที่หวงเจ้าของๆมัน สิเรียมเห็นที่นิ้วนางข้างซ้ายของน้ำทิพย์และศิริน แต่ที่แปลกไปก็คือน้ำทิพย์มีแหวนนิ้วนางข้างขวาด้วย

"อ้อ แหวน" น้ำทิพย์ยิ้มตอบคำถามของสายตาที่ถามคำถามมองมาทางตน "พอดีบีหมั้นกับพี่แกนแล้วน่ะค่ะพี่สาวสุดเท่ห์ของบีสมัยเรียนบีไม่ได้บอกคุณแอนขอโทษด้วยนะคะ" ภายในของสิเรียมตอนนี้มันช่างร้อนระอุเหมือนไฟร้อนมาเผาหัวใจของเธอ เพราะสิเรียมเองก็หลงน้ำทิพย์ตั้งแต่แรกพบเช่นกัน

"ดีใจด้วยนะคะที่คุณบีหมั้นแล้วแบบนี้แอนก็อดเลยสิคะ" น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว "อด อดอะไรคะ" สิเรียมกระซิบข้างหู

"แอนชอบคุณค่ะ" น้ำทิพย์ถึงกับอึ้งที่ลูกค้าคนนี้ชอบเธอ แต่เธอเข้ามาแค่จุดประสงคืแค่นี้จริงๆเหรอไม่น่าเป็นไปได้เพราะคำที่ศิรินเคยบอกไว้เมื่อหลายปีก่อนน้ำทิพย์ยังจำได้ว่าศิรินพูดว่าอะไร 

"ขอบคุณนะคะที่ชอบบีแต่บีมีแฟนแล้วค่ะ งั้นบีขอตัวกลับก่อนนะคะตอนนี้ก็เย็นมากแล้วเดี๋ยวพี่แกนจะเป็นห่วงเอา กลับกันค่ะ" 

"ค่ะคุณแม่" ศิรินยกมือไหว้อีกคนอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์มากนักแล้วเดินไปขึ้นรถ น้ำทิพย์เดินตามออกไปปล่อยให้อีกฝ่ายยืนกำมือแน่นอยู่คนเดียว

"งอนแม่เรื่องอะไรอีกล่ะคะ" น้ำทิพย์รู้อาการลูกสาวดี "เปล่าค่ะไม่ได้งอนคุณแม่แต่โกรธคนๆนั้นจะตามอะไรคุณแม่นักหนาคริสไม่ชอบเหมือนกันไม่มีผิดอย่างกับแม่ลูก" น้ำทิพย์ขำ "ก็เขาเป็นแม่ลูกกันอยู่แล้วนี่แล้วเรื่องเกอร์ด้าทำไมคะเล่าให้แม่ฟังได้ไหม" ศิรินพยักหน้า แล้วเริ่มเล่า

"หลายวันก่อนเขามาขอคริสเป็นแฟนแล้วอ้างว่าคริสเป็นคู่หมั้นเขาตั้งแต่เด็ก คริสไม่เชื่อเลยบอกปฏิเสธไปหลายรอบหรือถ้าเป็นจริงๆคริสก็ไม่แคร์เพราะว่าคริสมีแฟนแล้วคือคุณแม่" ศิรินหันไปยิ้ม 

"คู่หมั้นๆอะไรคะ" ศิรินเล่าต่อ "คริสเองก็ไม่รู้หรอกค่ะถ้าคุณแม่อยากรู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงไหมคุณแม่ลองถามทนายดูไหมคะทนายของป๊าอาจจะรู้เรื่องนี้ก็ได้ค่ะและถ้าคริสเป็นคู่หมั้นจริงคริสจะได้ถอนหมั้นเพราะคริสไม่ชอบบังคับ คนที่จะบังคับคริสได้มีแค่คุณแม่คนเดียวเท่านั้นค่ะ" ศิรินพูดเจื้อนแจ้วมันทำให้คนฟังยิ้มไม่หุบแต่ก็ยังคงวิตกกังวลเรื่องหมั้นกับน้ำหวานและศิรินถ้าเป็นไปตามลูกสาวตัวเองว่าน้ำทิพย์เองคงจะไม่ชอบใจแน่ๆ 

"ปากหวานจริงๆลูกคนนี้ ก็ได้ค่ะแม่จะลองปรึกษาคุณตากับคุณยายดูก่อนนะคะ" น้ำทิพย์เอื้อมมือไปลูบแก้วตัวน้อยอย่างเอ็นดูเมื่อมือไปสัมผัสกับแก้มขาวนวลของเจ้าตัวเล็กแล้วน้ำทิพย์เองก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างความอบอุ่นที่สัมผัสได้ ไม่อยากให้ลูกสาวคนนี้ต้องจากไปไหน นี่มันความรู้สึกอะไรกันนะทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยทำไม น้ำทิพย์คิดในใจ และตอนนี้เริ่มสับสนว่าสิ่งที่เป็นมันเรียกว่าอะไร ความรักหรือเปล่า ?

"ค่ะคุณแม่คริสสัญญานะว่าคริสจะไม่มีทางไปไหนไกลจากคุณแม่เด็ดขาดค่ะ" ประโยคนี้มันทำให้เจ้าตัวใจชื้นมาไม่รู้ตัวและคิดว่า นี่ชั้นคิดผิดหรือเปล่าที่ตอบตกลงหมั้นกับพี่แกนไป ไม่นานรถหรูของน้ำทิพย์มาจอดหน้าบ้าน "กลับมาแล้วเหรอลูกบี" อาภานั่งจิบน้ำชาอยู่ในห้องรับแขกเดินมารับลูกกับหลานที่หน้าบ้าน "ค่ะคุณแม่กลับมาแล้วค่ะ" อาภากอดลูบหลังน้ำทิพย์ไปมา "เป็นอะไรมาเล่าให้แม่ฟังได้ไหม" น้ำทิพย์พยักหน้า

"งั้นคริสขอไปหาน้าแกนก่อนนะคุณยาย" อาภาหอมแก้มหลานไปสองสามที แล้วปล่อยให้ขึ้นไปหาราศรี

"ดูน่าตาลูกก็รู้ว่าไม่สบายใจ" "ค่ะแม่เมื่อกี๊่คริสเขาเล่าถึงคู่หมั้นอีกอย่างบีเพิ่งเจอคุณสิเรียมเมื่อกี๊ก่อนกลับมาแล้วบีไม่สบายใจเรื่อง"

"เรื่องหลานใช่ไหม บีอยากทำอะไรล่ะลูก" "บีอยากติดต่อคุณทนายที่เคยมาบ้านเราน่ะค่ะ" อาภาพยักหน้า

น้ำทิพย์ตัดสินใจเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้มารดาฟัง อาภากอดปลอบ "บีหนูอึดอัดมากไหมเวลาอยู่กับหนูแกน"

"ไม่หรอกค่ะแม่แต่หนูแค่รู้สึกแปลกๆแบบว่าไม่ได้เหมือนคนรักกัน" น้ำตาใสๆล้นเอ่อเมื่อมารดาเอ่ยถึงราศรีพี่สาวที่เธอรักรักแบบพี่สาวมาตลอด "บีขอโทษนะคะที่รับหมั้นและตอบตกลงกับพี่แกนไปบีก็แค่อยากเลี่ยงห่ายๆคุณสิเรียมมันก็เท่านั้นบีไม่ควรทำแบบนี้เลย" หญิงสาวระบายความในใจออกมาหมดทำให้มารดาสงสารบุตรสาวจับใจดึงมากอดปลอบ

"บีแม่ว่าลูกควรบอกพี่แกนเขาไปตรงๆนะไม่ใช่ว่าจะมาเก็บไว้แล้วทำให้ตัวเองเป็นทุกข์" 

"แต่บีกลัวพี่แกนจะเสียใจนี่คะแล้วอีกอย่างบีเป็นคนตอบตกลงพี่แกนเองทั้งๆที่พี่แกนยังไม่ได้พูดอะไรกับบีเลยด้วยซ้ำทำแบบนั้นมันเห็นแก่ตัวเกินไปนะคะคุณแม่" หญิงสาวมองมารดาไม่วางตา อาภาได้เพียงแค่กอดปลอบลูกสาวไว้เท่านั้น อาภาสบทในใจ ถ้ายัยหลานโตกว่านี้อีกหน่อยก็คงจะดี

น้ำทิพย์อยู่กับมารดาต่ออีกพักแล้วเดินขึ้นไปบนห้องนอน "พี่แกน"  ราศรียิ้มมองแฟนสาว "เหนื่อยไหมบีพักก่อนก็ได้นะคริสเล่าให้พี่ฟังว่าวันนี้บีไปเจอคุณสิเรียมมา" น้ำทิพย์พยักหน้า "ใช่ค่ะพี่แกน" น้ำทิพย์ถอนหายใจ

"เขามาบอกว่าเขาชอบบี" ราศรีตกใจเมื่อได้ฟังคำพูดของแฟนสาว "แล้วบีตอบเขาไปว่ายังไง" น้ำทิพย์ยิ้มแล้วไปนั่งตักราศรี "หึงบีเหรอไงคะน่าตาเครียดเชียว" น้ำทิพยืเอาจมูกมาชนกับราศรี

"ก็หวง หึงด้วย" น้ำทิพย์ยิ้มขำๆ "บีก็ตอบไปว่า บีมีแฟนอยู่แล้วนี่ไงคะ" น้ำทิพย์พร้อมโชว์แหวนให้ราศรีดู "ขอบคุณนะคะพี่แกนที่รับีคอยปกป้องบี" 

ราศรียิ้มเฉี่ยวดวงตาคมกริบ "พี่ดีใจนะที่บีตอบไปแบบนั้น" ราศรียิ้มแต่ภายในราศรีเริ่มคิดอาจจะเป็นเพราะเรื่องสิเรียมก็ได้ที่น้ำทิพย์ตอบตกลงหมั้นตนแต่ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไรก็ตามตอนนี้สำหรับราศรีมันคุ้มค่าสำหรับการรอคอยน้องสาวที่รักมาทั้งชีวิต

"แล้วคริสล่ะคะพี่แกน" ไม่วายที่น้ำทิพย์จะถามถึง 

"หลับไปแล้วคุยกับพี่ซักพักเลยหลับไปนู่นบนเตียง" น้ำทิพย์ยิ้มแล้วเดินไปที่เตียงเอาผ้าห่มห่มให้หนูน้อยแล้วจูบหน้าผากลูกสาวเบาๆแล้วยิ้มนัยแววตาของน้ำทิพย์นั้นมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกน้ำทิพย์มองดูหน้าตาอันไร้เดียงสาของเจ้าตัวน้อยแล้วมันทำให้หัวใจฉุ่มชื่ออย่างบอกไม่ถูกส่วนราศรีเองก็ได้แต่ยิ้มมองแฟนอย่างมีความสุข

ตอนนี้น้ำทิพย์รู้สึกว่าทั้งสองคนคือคนสำคัญในชีวิตของเธอทั้งสองคนเธอไม่อาจเสียใครคนใดคนหนึ่งไปได้แต่เธอจะยังคงรักราศรีแบบเดิมได้หรือไม่ถ้ายามได้ลูกสาวคนนี้ของเธอเติบโตขึ้น "ไม่ว่าจะยังไงแม่จะดูแลหนูตลอดไป" น้ำทิพย์พูดในใจก่อนหอมแก้มเจ้าตัวเล็กอีกครั้งอย่างอ่อนโยนแล้วลูกไปหาราศรี

"พี่แกนคะเราไปนอนอีกห้องกันนะคะ" ราศรีพยักหน้าก่อนโอบเอวแฟนไปนอนหลับอีกห้องนึงใกล้ๆแล้วน้ำทิพย์กอดราศรีหลับไปอย่างมีความสุขตลอดคืน

...............................................................................................................................................................................................
มาแล้วนะคะตอนที่ 30 แล้ว เหลือกอีก 20 ตอนจะจบบริบูรณ์ ใครสนใจสั่งพรีออเดอร์
"คุณบีของหนู" สามารถ ทิ้งไลน์ไอดีไว้ด้านล่างได้นะคะมีเวลาให้เก็บเงิน เล่มละ
500 บาท สีทั้งเล่ม ทำเองปริ้นเองนะคะ
คุณบีแย่แล้วกับหัวใจตัวเองช่วยคุณบีด้วยค่ะ
ปล.อ้อนเหมือนเดิมเม้นมาคุยกันนะคะ


                                                                           #ไร้คนเดิมเพิ่มเติมคือหนังสือ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

172 ความคิดเห็น

  1. #130 babyaif (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 02:27

    คุณบีเห็นแก่ตัวไปรึเปล่านะ ควรทำอะไรให้ชัดเจนมากกว่านี้นะคะ น่าจะบอกไปตามตรง ว่ารู้สึกยังไงกับพี่แกน...
    #130
    1
    • #130-1 beecrisonly(จากตอนที่ 30)
      4 มิถุนายน 2562 / 13:26
      สงสารเหมือนกันแต่แต่งไปตามฟิว 555 ขอบคุณที่มาคุยกันนะคะทำยังไดีนะ
      #130-1
  2. #129 นุ่น (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:14

    สนใจคะ0987782808

    #129
    0
  3. #128 0920539250 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 16:20
    0958796276 สนใจค่าาาา
    #128
    0